Forwarded from گفتوشنود
«چگونه مسلمان شدیم؟»
آرمین لنگرودی
«اکنون پس از آشنایی با مفاهیم اولیه عرفانی، شاید این گفتهی اسلامشناس آلمانی، اِسْوِن محمد کالیش، بیشتر قابل فهم باشد که در کتاب خود «ناسازگاریها در تاریخ شیعه» مینویسد: «به گمان من شواهد بسیاری وجود دارند مبنی بر اینکه ریشهی شمایل امروزی محمد، در عرفان شیعی نهفته است.»
آرمین لنگرودی در کتاب «چگونه مسلمان شدیم؟» پس از آنکه به طیف وسیعی از اندیشهها و انگارههای غنوصی (گنوستیک) میپردازد و بهویژه از کهنترین متون فرقههای گنوستیک مانند مانویان، مندائیان و جریانهای مشابه مسیحی آنها نقل قول مستقیم میکند، ادامه میدهد:
«نگاهی گذرا به زندگینامه «محمد» و «علی» بنا بر روایات اسلامی به ما این احساس را میدهد که این زندگینامهها، نه توضیح سرگذشت افرادی که پیدایش اسلام مدیون آنها ست، بلکه برعکس، داستانهایی هستند که تنها به منظور تایید ایدهای ساخته شدهاند که پیشاپیش وجود داشته است. این احساس اولیه، یک حقیقت را در خود نهان کرده و آن این است که تمامی ایدئولوژیهای جهان، به یک ایدئولوگ (فرد سازندهی ایدئولوژی) احتیاج دارند… وظیفه تاریخنویسان اسلامی، پرکردن دو سده تاریک تاریخی با افسانههایی بود که برای وصول به آن میبایستی مفاهیم عرفانی با «دمیدن نَفَس» به شخصیتهای دینی تبدیل میشدند. برای تبدیل مسندها، القاب و شعارهای عرفانی به افراد حقیقی، ضرورتها و پیششرطهای مشخصی لازم است. در مورد اسلام این نیازها به گونهای بسیار مقبول وجود داشتند.»
آرمین لنگرودی به تفصیل این ضرورتها و پیششرطهایشان را توضیح میدهد. به طور مختصر، تلاش خاندان بنی هاشم در قالب حکومت عباسیان برای خرید مشروعیت تئوریک برای خود، آنها را به «دبیران»، یا همان اشرافزادگان ایرانی محتاج میکرد تا بتوانند در سرزمینهای وسیع ایرانی تا بلخ و خراسان حکومت کنند. از سوی دیگر…
برای مطالعهی ادامه یادداشت رجوع کنید به صفحهی گفتوشنود:
https://dialog.tavaana.org/die-entstehung-islams-in-persien/
گفتنیست که در اپیزودهای متعددی از پادکست دیگرینامه از جمله اپیزود پنجم و ششم و هفتم، به نومسلمانشدن ایرانیان در سدههای اولیهی هجریقمری پرداختیم.
#اسلام #مسیحیت #هویت_دینی #سیاست_هویتی
@Dialogue1402
آرمین لنگرودی
«اکنون پس از آشنایی با مفاهیم اولیه عرفانی، شاید این گفتهی اسلامشناس آلمانی، اِسْوِن محمد کالیش، بیشتر قابل فهم باشد که در کتاب خود «ناسازگاریها در تاریخ شیعه» مینویسد: «به گمان من شواهد بسیاری وجود دارند مبنی بر اینکه ریشهی شمایل امروزی محمد، در عرفان شیعی نهفته است.»
آرمین لنگرودی در کتاب «چگونه مسلمان شدیم؟» پس از آنکه به طیف وسیعی از اندیشهها و انگارههای غنوصی (گنوستیک) میپردازد و بهویژه از کهنترین متون فرقههای گنوستیک مانند مانویان، مندائیان و جریانهای مشابه مسیحی آنها نقل قول مستقیم میکند، ادامه میدهد:
«نگاهی گذرا به زندگینامه «محمد» و «علی» بنا بر روایات اسلامی به ما این احساس را میدهد که این زندگینامهها، نه توضیح سرگذشت افرادی که پیدایش اسلام مدیون آنها ست، بلکه برعکس، داستانهایی هستند که تنها به منظور تایید ایدهای ساخته شدهاند که پیشاپیش وجود داشته است. این احساس اولیه، یک حقیقت را در خود نهان کرده و آن این است که تمامی ایدئولوژیهای جهان، به یک ایدئولوگ (فرد سازندهی ایدئولوژی) احتیاج دارند… وظیفه تاریخنویسان اسلامی، پرکردن دو سده تاریک تاریخی با افسانههایی بود که برای وصول به آن میبایستی مفاهیم عرفانی با «دمیدن نَفَس» به شخصیتهای دینی تبدیل میشدند. برای تبدیل مسندها، القاب و شعارهای عرفانی به افراد حقیقی، ضرورتها و پیششرطهای مشخصی لازم است. در مورد اسلام این نیازها به گونهای بسیار مقبول وجود داشتند.»
آرمین لنگرودی به تفصیل این ضرورتها و پیششرطهایشان را توضیح میدهد. به طور مختصر، تلاش خاندان بنی هاشم در قالب حکومت عباسیان برای خرید مشروعیت تئوریک برای خود، آنها را به «دبیران»، یا همان اشرافزادگان ایرانی محتاج میکرد تا بتوانند در سرزمینهای وسیع ایرانی تا بلخ و خراسان حکومت کنند. از سوی دیگر…
برای مطالعهی ادامه یادداشت رجوع کنید به صفحهی گفتوشنود:
https://dialog.tavaana.org/die-entstehung-islams-in-persien/
گفتنیست که در اپیزودهای متعددی از پادکست دیگرینامه از جمله اپیزود پنجم و ششم و هفتم، به نومسلمانشدن ایرانیان در سدههای اولیهی هجریقمری پرداختیم.
#اسلام #مسیحیت #هویت_دینی #سیاست_هویتی
@Dialogue1402
👍10😱1
سوگیری گروهگرایی (In-group Bias) یکی از مهمترین سوگیریهای شناختی است که بهطور مستقیم بر روابط بینگروهی در جوامع چندفرهنگی اثر میگذارد. این سوگیری ذهنی باعث میشود افراد، اعضای گروه خود را بهتر، اخلاقیتر و شایستهتر از اعضای گروههای دیگر بدانند. چنین تمایلی که بهصورت ناخودآگاه در اکثر انسانها وجود دارد، پایه روانی نیرومندی برای شکلگیری تبعیض، طرد و حتی خشونت در جوامعی است که تفاوتهای مذهبی، قومی یا فرهنگی در آنها پررنگ است.
در بافت یک جامعه چندفرهنگی که گروههای دینی مختلف در کنار هم زندگی میکنند، سوگیری گروهگرایی میتواند به شکافهای عمیق اجتماعی بینجامد. اعضای هر گروه، بهویژه اگر احساس کنند در اقلیت هستند یا هویتشان در خطر است، ممکن است بیشازپیش به گروه خودی پناه ببرند و دیدگاههای منفی نسبت به گروههای دیگر را در خود تقویت کنند. این فرآیند منجر به شکلگیری نوعی اعتماد درونگروهی و بیاعتمادی نسبت به بیرون میشود که گفتوگوی بینافرهنگی و همزیستی مسالمتآمیز را دشوار میکند.
یکی از مهمترین پیامدهای این سوگیری، نارواداری دینی است؛ یعنی نگرشی که در آن باورها و آیینهای دینی دیگران نه تنها نادرست، بلکه تهدیدآمیز تلقی میشوند. وقتی گروهی دینی، خود را «دارای حق مطلق» بداند و دیگران را «گمراه» یا «نجس» تصور کند، تمایز ما/آنها تقویت میشود و فضا برای خشونت کلامی، تبعیض حقوقی و حتی ستم ساختاری فراهم میگردد. در این میان، رسانهها، رهبران مذهبی و نهادهای آموزشی میتوانند این سوگیری را تشدید یا تعدیل کنند.
تأثیر سوگیری گروهگرایی بر نارواداری دینی، بهویژه در شرایط بحرانهای اجتماعی یا اقتصادی، افزایش مییابد. در چنین فضاهایی، گروهها تمایل دارند تقصیر مشکلات را به گردن "دیگری" بیندازند و او را مقصر جلوه دهند. این روند میتواند منجر به بیثباتی سیاسی، قطبیشدن جامعه، و ظهور جنبشهای افراطگرا شود. تجربههای تاریخی در کشورهای چندفرهنگی مانند هند، لبنان یا بوسنیوهرزگوین، نمونههایی از فاجعههای اجتماعی ناشی از فعالشدن شدید این سوگیری را نشان میدهند.
برای مقابله با اثرات مخرب سوگیری گروهگرایی در جوامع چندفرهنگی، باید بسترهای گفتوگوی بینافرهنگی تقویت شود و آموزشهای مبتنی بر همدلی، شناخت متقابل و ارزشگذاری تفاوتها در سطوح مختلف جامعه رواج یابد. ایجاد فضاهایی برای همکاری مشترک میان گروهها، و پرورش نگاه انتقادی نسبت به کلیشههای درونگروهی و برونگروهی، میتواند بخشی از راهحل باشد.
#سوگیری_شناختی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سوگیری گروهگرایی (In-group Bias) یکی از مهمترین سوگیریهای شناختی است که بهطور مستقیم بر روابط بینگروهی در جوامع چندفرهنگی اثر میگذارد. این سوگیری ذهنی باعث میشود افراد، اعضای گروه خود را بهتر، اخلاقیتر و شایستهتر از اعضای گروههای دیگر بدانند. چنین تمایلی که بهصورت ناخودآگاه در اکثر انسانها وجود دارد، پایه روانی نیرومندی برای شکلگیری تبعیض، طرد و حتی خشونت در جوامعی است که تفاوتهای مذهبی، قومی یا فرهنگی در آنها پررنگ است.
در بافت یک جامعه چندفرهنگی که گروههای دینی مختلف در کنار هم زندگی میکنند، سوگیری گروهگرایی میتواند به شکافهای عمیق اجتماعی بینجامد. اعضای هر گروه، بهویژه اگر احساس کنند در اقلیت هستند یا هویتشان در خطر است، ممکن است بیشازپیش به گروه خودی پناه ببرند و دیدگاههای منفی نسبت به گروههای دیگر را در خود تقویت کنند. این فرآیند منجر به شکلگیری نوعی اعتماد درونگروهی و بیاعتمادی نسبت به بیرون میشود که گفتوگوی بینافرهنگی و همزیستی مسالمتآمیز را دشوار میکند.
یکی از مهمترین پیامدهای این سوگیری، نارواداری دینی است؛ یعنی نگرشی که در آن باورها و آیینهای دینی دیگران نه تنها نادرست، بلکه تهدیدآمیز تلقی میشوند. وقتی گروهی دینی، خود را «دارای حق مطلق» بداند و دیگران را «گمراه» یا «نجس» تصور کند، تمایز ما/آنها تقویت میشود و فضا برای خشونت کلامی، تبعیض حقوقی و حتی ستم ساختاری فراهم میگردد. در این میان، رسانهها، رهبران مذهبی و نهادهای آموزشی میتوانند این سوگیری را تشدید یا تعدیل کنند.
تأثیر سوگیری گروهگرایی بر نارواداری دینی، بهویژه در شرایط بحرانهای اجتماعی یا اقتصادی، افزایش مییابد. در چنین فضاهایی، گروهها تمایل دارند تقصیر مشکلات را به گردن "دیگری" بیندازند و او را مقصر جلوه دهند. این روند میتواند منجر به بیثباتی سیاسی، قطبیشدن جامعه، و ظهور جنبشهای افراطگرا شود. تجربههای تاریخی در کشورهای چندفرهنگی مانند هند، لبنان یا بوسنیوهرزگوین، نمونههایی از فاجعههای اجتماعی ناشی از فعالشدن شدید این سوگیری را نشان میدهند.
برای مقابله با اثرات مخرب سوگیری گروهگرایی در جوامع چندفرهنگی، باید بسترهای گفتوگوی بینافرهنگی تقویت شود و آموزشهای مبتنی بر همدلی، شناخت متقابل و ارزشگذاری تفاوتها در سطوح مختلف جامعه رواج یابد. ایجاد فضاهایی برای همکاری مشترک میان گروهها، و پرورش نگاه انتقادی نسبت به کلیشههای درونگروهی و برونگروهی، میتواند بخشی از راهحل باشد.
#سوگیری_شناختی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍7❤2🏆2🥰1
حکم مصادره خانه، خودرو و دارایی های حداقل بیست و دو شهروند بهایی ساکن استان اصفهان به دستور دادگاه ویژه اصل ۴۹ و با ریاست قاضی براتی صادر شده است.
به گزارش هنگاو در ادامه افزایش فشارها بر جامعه بهایی در ایران برای دست کم ۲۲ شهروند بهایی ساکن استان اصفهان علاوه بر تشکیل پرونده های کیفری، پرونده های مجزایی در دادگاه ویژه اصل ۴۹ باز شده است.
این پرونده ها بدون امکان دسترسی به وکیل و اطلاع رسانی و عدم امکان مشاهده در سامانه قضایی روبرو بوده اند و در نتیجه آن حکم توقیف اموال و ممنوعیت از هرگونه نقل و انتقال مالی و ملکی برای این شهروندان صادر شده است.
دستور توقیف اموال شماری از این شهروندان که با حکم ممنوع المعامله بودن نیز روبرو هستند هم به مرحله اجرا در آمده است.
اصل ۴۹ قانون اساسی که به آن استناد شده است به دولت اجازه می دهد که اموالی را که از راه های نامشروع کسب شده اند شناسایی و بعد از بررسی و اثبات قضایی به نفع بیت المال مصادره کنند.
اما این اصل بهانه ای شده است برای فشار بر اقلیت های دینی و مصادره اموال آنان به ویژه به نفع ستاد اجرایی فرمان امام.
#داستان_ما_یکیست
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
به گزارش هنگاو در ادامه افزایش فشارها بر جامعه بهایی در ایران برای دست کم ۲۲ شهروند بهایی ساکن استان اصفهان علاوه بر تشکیل پرونده های کیفری، پرونده های مجزایی در دادگاه ویژه اصل ۴۹ باز شده است.
این پرونده ها بدون امکان دسترسی به وکیل و اطلاع رسانی و عدم امکان مشاهده در سامانه قضایی روبرو بوده اند و در نتیجه آن حکم توقیف اموال و ممنوعیت از هرگونه نقل و انتقال مالی و ملکی برای این شهروندان صادر شده است.
دستور توقیف اموال شماری از این شهروندان که با حکم ممنوع المعامله بودن نیز روبرو هستند هم به مرحله اجرا در آمده است.
اصل ۴۹ قانون اساسی که به آن استناد شده است به دولت اجازه می دهد که اموالی را که از راه های نامشروع کسب شده اند شناسایی و بعد از بررسی و اثبات قضایی به نفع بیت المال مصادره کنند.
اما این اصل بهانه ای شده است برای فشار بر اقلیت های دینی و مصادره اموال آنان به ویژه به نفع ستاد اجرایی فرمان امام.
#داستان_ما_یکیست
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡12🔥1😱1
@dialogue1402
تضاد حقوق فردی و ارزشهای مذهبی در جوامع دینی به تنشهایی اشاره دارد که میان آزادیهای فردی و الزامات دینی به وجود میآید.
در این جوامع، حقوقی مانند آزادی بیان، عقیده و انتخاب سبک زندگی تحت تأثیر محدودیتهای مذهبی قرار میگیرند.
حکومتهای مذهبی اغلب به این تضاد دامن میزنند و باعث میشوند افرادی که عقاید متفاوتی دارند، دچار خودسانسوری یا محرومیت از حقوق خود شوند.
این وضعیت میتواند به محدود کردن آزادیهای مدنی و تحمیل باورهای دینی به همه منجر شود و حقوق بشر را به چالش بکشد.
همچنین، این دوگانگی با مشکلات اجتماعی و سیاسی همراه است که فضای سرکوب و عدم تساهل نسبت به تفاوتهای فردی را ایجاد میکند.
در نهایت، این مسائل بر تضعیف حقوق بشر در جوامع مذهبی تأثیر میگذارد و ضرورت توجه به اصول سکولاریسم را روشن میسازد.
#حکومت_مذهبی #سکولاریسم #حقوق_بشر #گفتگو_توانا
@dialogue1402
@dialogue1402
تضاد حقوق فردی و ارزشهای مذهبی در جوامع دینی به تنشهایی اشاره دارد که میان آزادیهای فردی و الزامات دینی به وجود میآید.
در این جوامع، حقوقی مانند آزادی بیان، عقیده و انتخاب سبک زندگی تحت تأثیر محدودیتهای مذهبی قرار میگیرند.
حکومتهای مذهبی اغلب به این تضاد دامن میزنند و باعث میشوند افرادی که عقاید متفاوتی دارند، دچار خودسانسوری یا محرومیت از حقوق خود شوند.
این وضعیت میتواند به محدود کردن آزادیهای مدنی و تحمیل باورهای دینی به همه منجر شود و حقوق بشر را به چالش بکشد.
همچنین، این دوگانگی با مشکلات اجتماعی و سیاسی همراه است که فضای سرکوب و عدم تساهل نسبت به تفاوتهای فردی را ایجاد میکند.
در نهایت، این مسائل بر تضعیف حقوق بشر در جوامع مذهبی تأثیر میگذارد و ضرورت توجه به اصول سکولاریسم را روشن میسازد.
#حکومت_مذهبی #سکولاریسم #حقوق_بشر #گفتگو_توانا
@dialogue1402
👍9🏆2
زندگی در حقیقت؛
نیرویی که جهان را تکان میدهد
واتسلاو هاول در کتاب قدرت بیقدرتان مینویسد: «حتی یک عمل کوچک در راستای حقیقت میتواند امواجی بزرگ ایجاد کند.» این جمله ساده اما عمیق، ما را به درنگ وامیدارد: آیا صدای فردی بیقدرت، در برابر قدرتی عظیم شنیده میشود؟ پاسخ هاول روشن است: بله، وقتی آن صدا از دل حقیقت برخاسته باشد. هر عمل راستین، هر ایستادگی در برابر دروغ، میتواند آغازگر تغییری بزرگ باشد؛ تغییری که از دل سکوتها و سازشها میجوشد.
نمونهای بارز از این قدرت را میتوان در جنبش زنان ایران برای دستیابی به حقوق فردی و آزادیهای اجتماعی دید. زنانی که تنها با برداشتن حجاب یا حضور بیهراس در خیابان، نشان دادند چگونه یک کنش شخصی میتواند به بیانی سیاسی بدل شود. آنها با انتخاب زیستن در حقیقتِ خواستههای خود، ساختارهایی را به لرزه درآوردند که سالها بر اساس انکار، اجبار و دروغ شکل گرفته بودند.
در داستان مشهور «لباس جدید پادشاه» نوشتهی هانس کریستین اندرسن، این یک کودک است که حقیقت را بر زبان میآورد: «اما پادشاه که لخت است!» هیچکس جرأت گفتن این را نداشت، چون دروغی جمعی همه را در سکوت نگاه داشته بود. این داستان نمادی است از شجاعت گفتن حقیقت، حتی وقتی همه ساکتاند. کودک، بیآنکه قصد براندازی یا شورش داشته باشد، تنها با گفتن واقعیت، پردهای از تزویر را درید.
زیستن در حقیقت، همیشه آسان نیست؛ گاه هزینه دارد، گاه خطر. اما سکوت در برابر دروغ، انسان را از درون تهی میکند. وقتی انسان، هرچند اندک، به آنچه میداند درست است عمل میکند، به خود احترام میگذارد و به دیگران نشان میدهد که انتخابی دیگر ممکن است. حقیقت، بر خلاف دروغ، نیاز به تبلیغ ندارد؛ کافیست که آشکار شود.
در نهایت، قدرت بیقدرتان، همان نیروییست که از زندگی در حقیقت زاده میشود. همانطور که زنان ایران، همانطور که کودک داستان اندرسن، و همانطور که هر فردی که در برابر دروغ ایستاده است. حقیقت اگرچه بیسلاح است، اما روشن میسازد، رسوا میکند و راه میگشاید. به تعبیر هاول، حتی اگر تنها یک نفر بگوید «پادشاه لخت است»، دروغی بزرگ فرو خواهد ریخت.
#حقیقت #قدرت_بی_قدرتان #هاول #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
زندگی در حقیقت؛
نیرویی که جهان را تکان میدهد
واتسلاو هاول در کتاب قدرت بیقدرتان مینویسد: «حتی یک عمل کوچک در راستای حقیقت میتواند امواجی بزرگ ایجاد کند.» این جمله ساده اما عمیق، ما را به درنگ وامیدارد: آیا صدای فردی بیقدرت، در برابر قدرتی عظیم شنیده میشود؟ پاسخ هاول روشن است: بله، وقتی آن صدا از دل حقیقت برخاسته باشد. هر عمل راستین، هر ایستادگی در برابر دروغ، میتواند آغازگر تغییری بزرگ باشد؛ تغییری که از دل سکوتها و سازشها میجوشد.
نمونهای بارز از این قدرت را میتوان در جنبش زنان ایران برای دستیابی به حقوق فردی و آزادیهای اجتماعی دید. زنانی که تنها با برداشتن حجاب یا حضور بیهراس در خیابان، نشان دادند چگونه یک کنش شخصی میتواند به بیانی سیاسی بدل شود. آنها با انتخاب زیستن در حقیقتِ خواستههای خود، ساختارهایی را به لرزه درآوردند که سالها بر اساس انکار، اجبار و دروغ شکل گرفته بودند.
در داستان مشهور «لباس جدید پادشاه» نوشتهی هانس کریستین اندرسن، این یک کودک است که حقیقت را بر زبان میآورد: «اما پادشاه که لخت است!» هیچکس جرأت گفتن این را نداشت، چون دروغی جمعی همه را در سکوت نگاه داشته بود. این داستان نمادی است از شجاعت گفتن حقیقت، حتی وقتی همه ساکتاند. کودک، بیآنکه قصد براندازی یا شورش داشته باشد، تنها با گفتن واقعیت، پردهای از تزویر را درید.
زیستن در حقیقت، همیشه آسان نیست؛ گاه هزینه دارد، گاه خطر. اما سکوت در برابر دروغ، انسان را از درون تهی میکند. وقتی انسان، هرچند اندک، به آنچه میداند درست است عمل میکند، به خود احترام میگذارد و به دیگران نشان میدهد که انتخابی دیگر ممکن است. حقیقت، بر خلاف دروغ، نیاز به تبلیغ ندارد؛ کافیست که آشکار شود.
در نهایت، قدرت بیقدرتان، همان نیروییست که از زندگی در حقیقت زاده میشود. همانطور که زنان ایران، همانطور که کودک داستان اندرسن، و همانطور که هر فردی که در برابر دروغ ایستاده است. حقیقت اگرچه بیسلاح است، اما روشن میسازد، رسوا میکند و راه میگشاید. به تعبیر هاول، حتی اگر تنها یک نفر بگوید «پادشاه لخت است»، دروغی بزرگ فرو خواهد ریخت.
#حقیقت #قدرت_بی_قدرتان #هاول #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍6❤4🏆1
Forwarded from گفتوشنود
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«معمولا ادعاهای بیپایه و اساس “خودخداپنداری” یکی از ویژگیهای عمده جوامع توتالیتر و حکمرانان آن است. این نوع ادعاها طبیعتا با خودش یک سری پیامدهای روانی میآورد و حتی میتواند ریشههای روانی نیز داشته باشد. این امر به یک دلیل میتواند به وجود بیایید و آن هم ضعف تفکر به معنی نقدکردن، پرسشکردن، تردیدکردن و در کل ضعف در وجود یک تفکر فعال است.»
بخشی از سخنان فرزانه ثابتان، روانشناس.
این برنامه قسمتی از بگو-بشنو -۳۹ با عنوان «خودخداپنداری رهبران حکومت اسلامی» است که ۲۰ دی ۱۴۰۲ در اتاق کلابهاوس آموزشکده توانا برگزار شده است.
لینک ساندکلاد
https://on.soundcloud.com/ssPE3
#گفتگو_توانا #حکومت_اسلامی #فکر_انتقادی #جمهوری_اسلامی
@Dialogue1402
بخشی از سخنان فرزانه ثابتان، روانشناس.
این برنامه قسمتی از بگو-بشنو -۳۹ با عنوان «خودخداپنداری رهبران حکومت اسلامی» است که ۲۰ دی ۱۴۰۲ در اتاق کلابهاوس آموزشکده توانا برگزار شده است.
لینک ساندکلاد
https://on.soundcloud.com/ssPE3
#گفتگو_توانا #حکومت_اسلامی #فکر_انتقادی #جمهوری_اسلامی
@Dialogue1402
👍8💯1
رسانههای ایران روز هشتم مرداد از دیوارنگاره جدید میدان انقلاب تهران خبر دادند. در این دیوارنگاره رستم دستان، در حال نبرد با اژدهای نماد آمریکا است.
جمهوری اسلامی در سالهای اخیر بهویژه پس از جنگ ۱۲ روزه، رویکردی متناقض را در پیش گرفته و برخلاف سیاست چهار دهه گذشتهاش در نفی و انکار ملیگرایی، به بهرهبرداری گسترده از نمادها و اسطورههای باستانی ایران روی آورده است؛ نمونهای از این چرخش را میتوان در دیوارنگاره میدان انقلاب تهران دید که رستم دستان را در حال نبرد با اژدهایی نمادین (نماینده آمریکا) به تصویر میکشد.
این استفاده ابزاری از نمادهای ملی، نه تنها تلاشی برای تحریک احساسات ملیگرایانه در راستای اهداف ایدئولوژیک نظام است، بلکه نشانهای از بحران مشروعیت و نیاز به بازتعریف هویت سیاسی در قالب عناصر مورد قبول مردم است.
چنین چرخشی در حالی رخ میدهد که جمهوری اسلامی در سوریه و دیگر عرصههای منطقهای نیز سعی دارد با تکیه بر عناصر تمدنی ایرانی چهرهای متفاوت از خود ارائه دهد؛ حال آنکه این همان ملیگرایی است که سالها بهعنوان انحراف یا تهدید فرهنگی تقبیح میشد.
#ملی_گرایی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
جمهوری اسلامی در سالهای اخیر بهویژه پس از جنگ ۱۲ روزه، رویکردی متناقض را در پیش گرفته و برخلاف سیاست چهار دهه گذشتهاش در نفی و انکار ملیگرایی، به بهرهبرداری گسترده از نمادها و اسطورههای باستانی ایران روی آورده است؛ نمونهای از این چرخش را میتوان در دیوارنگاره میدان انقلاب تهران دید که رستم دستان را در حال نبرد با اژدهایی نمادین (نماینده آمریکا) به تصویر میکشد.
این استفاده ابزاری از نمادهای ملی، نه تنها تلاشی برای تحریک احساسات ملیگرایانه در راستای اهداف ایدئولوژیک نظام است، بلکه نشانهای از بحران مشروعیت و نیاز به بازتعریف هویت سیاسی در قالب عناصر مورد قبول مردم است.
چنین چرخشی در حالی رخ میدهد که جمهوری اسلامی در سوریه و دیگر عرصههای منطقهای نیز سعی دارد با تکیه بر عناصر تمدنی ایرانی چهرهای متفاوت از خود ارائه دهد؛ حال آنکه این همان ملیگرایی است که سالها بهعنوان انحراف یا تهدید فرهنگی تقبیح میشد.
#ملی_گرایی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤣14😈3🍌2🗿2❤1😐1
گفتوگو؛
شرط زیستن در حقیقت
گفتوگو، بنیان اصلی جامعهای است که در آن حقیقت مجال بروز مییابد. زیستن در حقیقت، بدون امکان گفتگو، به امری فردی و محصور در درون بدل میشود. در گفتوگو است که انسانها میتوانند دیدگاههای متفاوت خود را بیواسطه بیان کنند، سوءتفاهمها را کاهش دهند و به درکی مشترک از واقعیت برسند. یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، گفتوگوی آزاد و عقلانی را شرط تحقق کنش ارتباطی میداند؛ او معتقد است تنها از خلال گفتوگوی مبتنی بر احترام متقابل، حقیقت جمعی و تصمیمگیری دموکراتیک ممکن میشود.
در جامعهای که گفتوگو وجود ندارد، دروغ و سوءظن ریشه میدوانند. عدم گفتوگو میان اقشار مختلف، اقلیتها و نهادهای قدرت، منجر به شکلگیری «زیستن در دروغ» میشود؛ حالتی که در آن افراد یا از ترس، یا از بیاعتمادی، آنچه را میاندیشند پنهان میکنند. نمونهاش را میتوان در جوامعی دید که کنترل و سانسور، امکان گفتگو را از میان بردهاند و شهروندان در انزوای فکری و شکاکیت مزمن نسبت به یکدیگر گرفتارند. هاول در قدرت بیقدرتان به همین وضعیت اشاره میکند: انسانهایی که حتی در درون خود نیز به زبان قدرت سخن میگویند، چرا که امکان گفتوگوی راستین را از دست دادهاند.
فقدان گفتوگو، همچنین زمینهساز خشونت، بیاعتمادی و قطبی شدن جامعه است. اعتراضات اجتماعیای که با سرکوب یا بیتوجهی مواجه میشوند، در غیاب مجرای گفتوگوی واقعی، به شکلهای رادیکال و گاه ویرانگر بروز مییابند. جنبشهای مدنی، مانند جنبش زنان در ایران یا جنبش سیاهپوستان در آمریکا، وقتی با شنیدن، همدلی و مذاکره همراه میشوند، امکان حل مسالمتآمیز مطالبات را فراهم میکنند. اما وقتی راه گفتوگو بسته میشود، جامعه به سوی تنش دائمی میرود.
در نهایت، گفتوگو نه تنها راه رسیدن به حقیقت است، بلکه خود نوعی کنش در راستای حقیقت به شمار میآید. گفتوگو یعنی پذیرفتن اینکه دیگری نیز سهمی از حقیقت دارد. به تعبیر گادامر، فیلسوف هرمنوتیک، «گفتوگو، فرآیندی است که در آن حقیقت بین طرفین اتفاق میافتد، نه در مالکیت هیچیک از آنهاست.» بنابراین، اگر بخواهیم در جامعهای زیست کنیم که حقیقت در آن زنده باشد، باید فرهنگ گفتوگو را نهفقط در سیاست، بلکه در خانواده، آموزش و زندگی روزمره نهادینه کنیم.
#گفتگو #قدرت_بی_قدرتان #زندگی_در_حقیقت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
گفتوگو؛
شرط زیستن در حقیقت
گفتوگو، بنیان اصلی جامعهای است که در آن حقیقت مجال بروز مییابد. زیستن در حقیقت، بدون امکان گفتگو، به امری فردی و محصور در درون بدل میشود. در گفتوگو است که انسانها میتوانند دیدگاههای متفاوت خود را بیواسطه بیان کنند، سوءتفاهمها را کاهش دهند و به درکی مشترک از واقعیت برسند. یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، گفتوگوی آزاد و عقلانی را شرط تحقق کنش ارتباطی میداند؛ او معتقد است تنها از خلال گفتوگوی مبتنی بر احترام متقابل، حقیقت جمعی و تصمیمگیری دموکراتیک ممکن میشود.
در جامعهای که گفتوگو وجود ندارد، دروغ و سوءظن ریشه میدوانند. عدم گفتوگو میان اقشار مختلف، اقلیتها و نهادهای قدرت، منجر به شکلگیری «زیستن در دروغ» میشود؛ حالتی که در آن افراد یا از ترس، یا از بیاعتمادی، آنچه را میاندیشند پنهان میکنند. نمونهاش را میتوان در جوامعی دید که کنترل و سانسور، امکان گفتگو را از میان بردهاند و شهروندان در انزوای فکری و شکاکیت مزمن نسبت به یکدیگر گرفتارند. هاول در قدرت بیقدرتان به همین وضعیت اشاره میکند: انسانهایی که حتی در درون خود نیز به زبان قدرت سخن میگویند، چرا که امکان گفتوگوی راستین را از دست دادهاند.
فقدان گفتوگو، همچنین زمینهساز خشونت، بیاعتمادی و قطبی شدن جامعه است. اعتراضات اجتماعیای که با سرکوب یا بیتوجهی مواجه میشوند، در غیاب مجرای گفتوگوی واقعی، به شکلهای رادیکال و گاه ویرانگر بروز مییابند. جنبشهای مدنی، مانند جنبش زنان در ایران یا جنبش سیاهپوستان در آمریکا، وقتی با شنیدن، همدلی و مذاکره همراه میشوند، امکان حل مسالمتآمیز مطالبات را فراهم میکنند. اما وقتی راه گفتوگو بسته میشود، جامعه به سوی تنش دائمی میرود.
در نهایت، گفتوگو نه تنها راه رسیدن به حقیقت است، بلکه خود نوعی کنش در راستای حقیقت به شمار میآید. گفتوگو یعنی پذیرفتن اینکه دیگری نیز سهمی از حقیقت دارد. به تعبیر گادامر، فیلسوف هرمنوتیک، «گفتوگو، فرآیندی است که در آن حقیقت بین طرفین اتفاق میافتد، نه در مالکیت هیچیک از آنهاست.» بنابراین، اگر بخواهیم در جامعهای زیست کنیم که حقیقت در آن زنده باشد، باید فرهنگ گفتوگو را نهفقط در سیاست، بلکه در خانواده، آموزش و زندگی روزمره نهادینه کنیم.
#گفتگو #قدرت_بی_قدرتان #زندگی_در_حقیقت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍6💯1
احمد علمالهدی، نماینده علی خامنهای در خراسان رضوی، با استناد به سخنان رهبر جمهوری اسلامی گفت دشمنان در تلاشاند «دین و دانش» را از جامعه براندازند، اما تاکید کرد که مردم ایران با «دینداری» تسلیم نمیشوند.
او گفت: «تا زمانی که مردم دین دارند، تسلیم استکبار نمیشوند و هستی و سرنوشت خود را ملعبه جریان استکباری قرار نمیدهند.»
⁉️آیا کسی تاکنون توانسته دینداری مردم ایران را بیشتر از خود جمهوری اسلامی تحت تأثیر قرار دهد؟
این پرسش در برابر اظهارات احمد علمالهدی بهدرستی مطرح میشود. برخلاف ادعای او درباره پایداری دینداری مردم، آنچه امروز در جامعه ایران دیده میشود، روند فزاینده دینگریزی و رویگردانی از مظاهر دینی است؛ از افول مساجد گرفته تا کاهش چشمگیر باور به مناسک مذهبی همچون نماز، روزه و پایبندی به حجاب.
مردم ایران امروز نهتنها کمتر خود را متعهد به دین میداند، بلکه نسبت به هر آنچه رنگ و بوی تحمیل و حکومتیبودن دارد، با بدبینی و اعتراض مینگرد.
مردم، نه در برابر «استکبار جهانی»، بلکه در واکنش به سیاستهای دینمحور و سختگیرانه جمهوری اسلامی، دین را ترک کردهاند.
این پدیده را نمیتوان به دشمنان خارجی نسبت داد، بلکه باید آن را نتیجه سیاستهای داخلی دانست که چهرهای عبوس، متحجر و ایدئولوژیک از دین ارائه کردهاند.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
احمد علمالهدی، نماینده علی خامنهای در خراسان رضوی، با استناد به سخنان رهبر جمهوری اسلامی گفت دشمنان در تلاشاند «دین و دانش» را از جامعه براندازند، اما تاکید کرد که مردم ایران با «دینداری» تسلیم نمیشوند.
او گفت: «تا زمانی که مردم دین دارند، تسلیم استکبار نمیشوند و هستی و سرنوشت خود را ملعبه جریان استکباری قرار نمیدهند.»
⁉️آیا کسی تاکنون توانسته دینداری مردم ایران را بیشتر از خود جمهوری اسلامی تحت تأثیر قرار دهد؟
این پرسش در برابر اظهارات احمد علمالهدی بهدرستی مطرح میشود. برخلاف ادعای او درباره پایداری دینداری مردم، آنچه امروز در جامعه ایران دیده میشود، روند فزاینده دینگریزی و رویگردانی از مظاهر دینی است؛ از افول مساجد گرفته تا کاهش چشمگیر باور به مناسک مذهبی همچون نماز، روزه و پایبندی به حجاب.
مردم ایران امروز نهتنها کمتر خود را متعهد به دین میداند، بلکه نسبت به هر آنچه رنگ و بوی تحمیل و حکومتیبودن دارد، با بدبینی و اعتراض مینگرد.
مردم، نه در برابر «استکبار جهانی»، بلکه در واکنش به سیاستهای دینمحور و سختگیرانه جمهوری اسلامی، دین را ترک کردهاند.
این پدیده را نمیتوان به دشمنان خارجی نسبت داد، بلکه باید آن را نتیجه سیاستهای داخلی دانست که چهرهای عبوس، متحجر و ایدئولوژیک از دین ارائه کردهاند.
#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😁15👍2💩2❤1
Forwarded from گفتوشنود
حسن تقیزاده؛ آزادیخواه آشتیناپذیر
سیدحسن تقیزاده که با عنوان یک مشروطهخواه و تجددگرای رادیکال ایرانی در عصر مشروطه شهره است، در دفاع از گروههای اجتماعی که بر اثر فرهنگ مسلط، قرنها به حاشیه رانده شده بودند، سوابق درخشانی از خود به جا گذاشته است به طوری که دستکم در یک مورد، هدف صدور فتواهای نمایندگان مذهب سنتی – یعنی آخوندهای شیعه – قرار گرفته است.
او در اولین مجلس شورای ملی با لباس اهل حوزه (عبا و عمامه) حاضر بود. در همین دوره از مجلس شورای ملی، وقتی انجمنی از زنان به نام «اتحادیه غیبی نسوان» از مجلس شورای ملی درخواست مجوز فعالیت کردند، تقیزاده جوان تنها نمایندهای بود که به استناد حقوق شهروندی زنان، قاطعانه از اعطای مجوز به این تشکل دفاع کرد.
در وبسایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/hassan_taghizadeh/
#گفتگو_توانا #حسن_تقی_زاده #مشروطیت_ایران #انقلاب_مشروطه
@Dialogue1402
سیدحسن تقیزاده که با عنوان یک مشروطهخواه و تجددگرای رادیکال ایرانی در عصر مشروطه شهره است، در دفاع از گروههای اجتماعی که بر اثر فرهنگ مسلط، قرنها به حاشیه رانده شده بودند، سوابق درخشانی از خود به جا گذاشته است به طوری که دستکم در یک مورد، هدف صدور فتواهای نمایندگان مذهب سنتی – یعنی آخوندهای شیعه – قرار گرفته است.
او در اولین مجلس شورای ملی با لباس اهل حوزه (عبا و عمامه) حاضر بود. در همین دوره از مجلس شورای ملی، وقتی انجمنی از زنان به نام «اتحادیه غیبی نسوان» از مجلس شورای ملی درخواست مجوز فعالیت کردند، تقیزاده جوان تنها نمایندهای بود که به استناد حقوق شهروندی زنان، قاطعانه از اعطای مجوز به این تشکل دفاع کرد.
در وبسایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/hassan_taghizadeh/
#گفتگو_توانا #حسن_تقی_زاده #مشروطیت_ایران #انقلاب_مشروطه
@Dialogue1402
👍11❤2👏1