چارلی کرک، فعال سیاسی محافظهکار و بنیانگذار سازمان "تورنینگ پوینت آمریکا"، روز چهارشنبه ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ در جریان یک تیراندازی در دانشگاه "دره یوتا" در شهر اورم، یوتا، هدف گلوله قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان در سن ۳۱ سالگی درگذشت.
این حادثه زمانی رخ داد که کرک در چارچوب تور سیاسی خود با عنوان “تور بازگشت آمریکا” در محوطه دانشگاه در حال سخنرانی بود. طبق گزارشها، تیرانداز یا تیراندازان از ساختمانی در مجاورت محل برگزاری رویداد اقدام به شلیک کردند.
خبر درگذشت او ابتدا با پیام دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین ایالات متحده، در شبکه اجتماعی تروث سوشیال منتشر شد. ترامپ در این پیام نوشت:
«چارلی کرک، بزرگ و حتی افسانهای، درگذشت. هیچکس در ایالات متحده قلب جوانان را بهتر از چارلی درک نمیکرد. او مورد عشق و تحسین همگان بود، بهویژه من، و اکنون دیگر در میان ما نیست. همدردی من و ملانیا با همسر زیبای او، اریکا، و خانوادهاش است. چارلی، ما تو را دوست داریم!»
این حادثه واکنشهای گستردهای در فضای سیاسی آمریکا به همراه داشته است. سیاستمداران جمهوریخواه و دموکرات از جمله دونالد ترامپ، جِی.دی. ونس، معاون رئیسجمهور، هاکیم جفریز ، رهبر اقلیت دموکراتها در مجلس نمایندگان و اسپنسر کاکس، فرماندار یوتا، تیراندازی را محکوم کرده و مراتب همدردی خود را با خانواده کرک ابراز داشتند.
مرگ چارلی کرک ضایعهای بزرگ برای جریان محافظهکار آمریکا به شمار میرود؛ او در سالهای اخیر نقشی محوری در سازماندهی و بسیج جوانان جمهوریخواه ایفا کرده بود.
تیراندازی به چارلی کرک، فعال سیاسی محافظهکار، بار دیگر یادآور شد که حتی اگر فرد یا دیدگاههای او در جامعه مورد نقد یا مخالفت باشد، راه حل ترور، خشونت و کشتن انسانها نیست. در یک جامعه مدنی، اختلاف نظرها باید از مسیر گفتوگو، مناظره و نقد قانونی پیگیری شوند، نه از مسیر خشونت. این حادثه نشان میدهد که اهمیت گفتوشنود و احترام به حقوق انسانی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود و همه ما باید در مواجهه با دیدگاههای متفاوت، آرامش، عقلانیت و گفتگو را پیشه کنیم.
#چارلی_کرک #ترور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چارلی کرک، فعال سیاسی محافظهکار و بنیانگذار سازمان "تورنینگ پوینت آمریکا"، روز چهارشنبه ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ در جریان یک تیراندازی در دانشگاه "دره یوتا" در شهر اورم، یوتا، هدف گلوله قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان در سن ۳۱ سالگی درگذشت.
این حادثه زمانی رخ داد که کرک در چارچوب تور سیاسی خود با عنوان “تور بازگشت آمریکا” در محوطه دانشگاه در حال سخنرانی بود. طبق گزارشها، تیرانداز یا تیراندازان از ساختمانی در مجاورت محل برگزاری رویداد اقدام به شلیک کردند.
خبر درگذشت او ابتدا با پیام دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین ایالات متحده، در شبکه اجتماعی تروث سوشیال منتشر شد. ترامپ در این پیام نوشت:
«چارلی کرک، بزرگ و حتی افسانهای، درگذشت. هیچکس در ایالات متحده قلب جوانان را بهتر از چارلی درک نمیکرد. او مورد عشق و تحسین همگان بود، بهویژه من، و اکنون دیگر در میان ما نیست. همدردی من و ملانیا با همسر زیبای او، اریکا، و خانوادهاش است. چارلی، ما تو را دوست داریم!»
این حادثه واکنشهای گستردهای در فضای سیاسی آمریکا به همراه داشته است. سیاستمداران جمهوریخواه و دموکرات از جمله دونالد ترامپ، جِی.دی. ونس، معاون رئیسجمهور، هاکیم جفریز ، رهبر اقلیت دموکراتها در مجلس نمایندگان و اسپنسر کاکس، فرماندار یوتا، تیراندازی را محکوم کرده و مراتب همدردی خود را با خانواده کرک ابراز داشتند.
مرگ چارلی کرک ضایعهای بزرگ برای جریان محافظهکار آمریکا به شمار میرود؛ او در سالهای اخیر نقشی محوری در سازماندهی و بسیج جوانان جمهوریخواه ایفا کرده بود.
تیراندازی به چارلی کرک، فعال سیاسی محافظهکار، بار دیگر یادآور شد که حتی اگر فرد یا دیدگاههای او در جامعه مورد نقد یا مخالفت باشد، راه حل ترور، خشونت و کشتن انسانها نیست. در یک جامعه مدنی، اختلاف نظرها باید از مسیر گفتوگو، مناظره و نقد قانونی پیگیری شوند، نه از مسیر خشونت. این حادثه نشان میدهد که اهمیت گفتوشنود و احترام به حقوق انسانی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود و همه ما باید در مواجهه با دیدگاههای متفاوت، آرامش، عقلانیت و گفتگو را پیشه کنیم.
#چارلی_کرک #ترور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔10🔥1👏1😭1
بیل کلینتون، جورج دابلیو. بوش، باراک اوباما و جو بایدن، روسای جمهور پیشین آمریکا، با انتشار بیانیههایی جداگانه تیراندازی مرگبار به چارلی کرک، اینفلوئنسر و فعال محافظهکار، را در جریان رویدادی در محوطه دانشگاهی در ایالت یوتا تسلیت گفتند.
کلینتون ضمن تسلیت به خانواده چارلی کرک، نوشت: «از قتل چارلی کرک غمگین و خشمگینم. امیدوارم همه ما بهطور جدی به درون خود نگاه کنیم و تلاشهایمان را برای مشارکت در بحثها با شور، اما بهصورت مسالمتآمیز، دوچندان کنیم.»
بوش گفت: «تبادل آزادانه دیدگاههای مخالف در محوطه دانشگاه باید مقدس باشد». او در بیانیه خود افزود: «اعضای احزاب سیاسی دیگر دشمن ما نیستند؛ آنها هموطنان ما هستند.»
اوباما هم در رسانه اجتماعی ایکس پیامی منتشر کرد و به خانواده چارلی کرک تسلیت گفت.
او نوشت: «هنوز نمیدانیم انگیزه فردی که چارلی کرک را هدف قرار داد و کشت چه بود، اما این نوع خشونت نفرتانگیز جایی در دموکراسی ما ندارد.»
بایدن نیز در پیامی ضمن تسلیت به خانواده چارلی کرک، نوشت: «در کشور ما جایی برای این نوع خشونت وجود ندارد. باید همین حالا پایان یابد.»
#چارلی_کرک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
کلینتون ضمن تسلیت به خانواده چارلی کرک، نوشت: «از قتل چارلی کرک غمگین و خشمگینم. امیدوارم همه ما بهطور جدی به درون خود نگاه کنیم و تلاشهایمان را برای مشارکت در بحثها با شور، اما بهصورت مسالمتآمیز، دوچندان کنیم.»
بوش گفت: «تبادل آزادانه دیدگاههای مخالف در محوطه دانشگاه باید مقدس باشد». او در بیانیه خود افزود: «اعضای احزاب سیاسی دیگر دشمن ما نیستند؛ آنها هموطنان ما هستند.»
اوباما هم در رسانه اجتماعی ایکس پیامی منتشر کرد و به خانواده چارلی کرک تسلیت گفت.
او نوشت: «هنوز نمیدانیم انگیزه فردی که چارلی کرک را هدف قرار داد و کشت چه بود، اما این نوع خشونت نفرتانگیز جایی در دموکراسی ما ندارد.»
بایدن نیز در پیامی ضمن تسلیت به خانواده چارلی کرک، نوشت: «در کشور ما جایی برای این نوع خشونت وجود ندارد. باید همین حالا پایان یابد.»
#چارلی_کرک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤11👍2🤮1😭1
بعد از ۱۱ سپتامبر از دید رسانهها و نوشتههای غربی، اسلام تقریبا معادل بنیادگرایی شده است. با این حال، این یکسانانگاری هر چقدر هم که وسعت یافته باشد، با تاریخ غنی فکر سیاسی در اسلام ناهمخوان است. نصر حامد ابوزید، دانشور نامدار مصری، در این کتاب با نظر به طیف آثار مسلمانان معاصر نشان میدهد که چه دیدگاههای متنوعی از نظر سیاسی، مذهبی و فرهنگی در آثار این مسلمانان وجود دارد و چگونه هر کدام از این دیدگاهها نشانگر گفتمانی از گفتمانهای سیاسی در جهان مسلماننشین است.
«اصلاح اندیشه اسلامی» به بررسی آثار روشنفکران مسلمان از مصر گرفته تا ایران و اندونزی میپردازد و تلاشهای این روشنفکران در شکستن چارچوب تفسیر سنتی و فقهی از اسلام را زیر ذرهبین میگذارد. ابوزید نشان میدهد که بسیاری از اندیشوران مسلمان از اسلامی جانبداری میکنند که دید فرهنگی روشنگرانهای دارد و همزمان بر ایمان فردی تاکید میکنند. او آنگاه به بررسی میزان کامیابی این اصلاحگران مسلمان در ساختن ایدئولوژی اصیل و احیاءشده اسلامی میپردازد و این نکته را جستجو میکند که تا چه حد این اندیشوران توانستهاند خود را از دام سنتگرایان در ارائه تصویری منفی از غرب برهانند.
کتاب «اصلاح اندیشه اسلامی» پژوهشی درخشان، مختصر و با زبانی غیرفنی است که در پیوند کامل با نیازهای زمانه ما نگاشته شده است و تحلیلی بایسته از امروز و آینده اسلام به دست میدهد. مترجم این اثر یاسر میردامادی است.
کتاب «اصلاح اندیشه اسلامی» را با ترجمه آموزشکده توانا به فارسی، به رایگان دانلود کنید و بخوانید!
https://tavaana.org/nasr-abu-zayd-reformation-of-islamic-thought/
#نصر_حامد_ابوزید #یازده_سپتامبر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بعد از ۱۱ سپتامبر از دید رسانهها و نوشتههای غربی، اسلام تقریبا معادل بنیادگرایی شده است. با این حال، این یکسانانگاری هر چقدر هم که وسعت یافته باشد، با تاریخ غنی فکر سیاسی در اسلام ناهمخوان است. نصر حامد ابوزید، دانشور نامدار مصری، در این کتاب با نظر به طیف آثار مسلمانان معاصر نشان میدهد که چه دیدگاههای متنوعی از نظر سیاسی، مذهبی و فرهنگی در آثار این مسلمانان وجود دارد و چگونه هر کدام از این دیدگاهها نشانگر گفتمانی از گفتمانهای سیاسی در جهان مسلماننشین است.
«اصلاح اندیشه اسلامی» به بررسی آثار روشنفکران مسلمان از مصر گرفته تا ایران و اندونزی میپردازد و تلاشهای این روشنفکران در شکستن چارچوب تفسیر سنتی و فقهی از اسلام را زیر ذرهبین میگذارد. ابوزید نشان میدهد که بسیاری از اندیشوران مسلمان از اسلامی جانبداری میکنند که دید فرهنگی روشنگرانهای دارد و همزمان بر ایمان فردی تاکید میکنند. او آنگاه به بررسی میزان کامیابی این اصلاحگران مسلمان در ساختن ایدئولوژی اصیل و احیاءشده اسلامی میپردازد و این نکته را جستجو میکند که تا چه حد این اندیشوران توانستهاند خود را از دام سنتگرایان در ارائه تصویری منفی از غرب برهانند.
کتاب «اصلاح اندیشه اسلامی» پژوهشی درخشان، مختصر و با زبانی غیرفنی است که در پیوند کامل با نیازهای زمانه ما نگاشته شده است و تحلیلی بایسته از امروز و آینده اسلام به دست میدهد. مترجم این اثر یاسر میردامادی است.
کتاب «اصلاح اندیشه اسلامی» را با ترجمه آموزشکده توانا به فارسی، به رایگان دانلود کنید و بخوانید!
https://tavaana.org/nasr-abu-zayd-reformation-of-islamic-thought/
#نصر_حامد_ابوزید #یازده_سپتامبر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤔7
مولوی:
«اصل دین ای خواجه روزن کردن است»؛
دین، آزادی یا اسارت؟
حتی اگر بپذیریم که دین ساختهی انسان و محصول تاریخ و فرهنگ است، میتوان پراگماتیستی به آن نگریست: مهم نه قدسی یا غیرقدسی بودن دین، بلکه کارکرد آن است؛ آیا انسان را آزاد میسازد یا در بند میکند؟ همین پرسش بنیادین در طول تاریخ بارها مطرح شده است. دین جمعگرا، در بسیاری از مواقع، به «افیون تودهها» بدل شده و ابزار سلطه بوده است. با این حال، برخی متفکران چون مولوی کوشیدهاند تصویری انسانیتر از دینداری ارائه دهند.
مولوی در بیت مشهور خود میگوید:
«اصل دین ای خواجه روزن کردن است / دوزخ است آن خانه کان بی روزن است»
این سخن، گوهر نگاه عرفانی او به دین است: دیانت باید روزنی به روشنایی باشد، نه خانهای تاریک که آزادی انسان در آن به بند کشیده شود. چنین نگاهی، هرچند از قدسی بودن دین میآید، اما در عمل کارکردی اخلاقی و رهاییبخش دارد.
در قرآن نیز میتوان دو چهره دید. از یک سو آیاتی مانند:
«لِیَضَعَ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الَّتی کانَتْ عَلَیْهِمْ»
(دین آمده تا بارهای سنگین و زنجیرها را از دوش مردم بردارد)
که نگاهی رهاییبخش دارد. اما در کنار آن آیات انحصارگرایی چون:
«إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللَّهِ الإِسْلامُ»
(دین نزد خدا تنها اسلام است)
برتریطلبی دینی را تقویت میکنند و میتوانند دستمایهی محدود کردن آزادی و تکثر شوند.
امروز این تضادها در تجربه عینی ما آشکارتر است. در جمهوری اسلامی، دین حکومتی بهجای گشودن روزن، زندان ساخته است. مناسکی مانند پیادهروی اربعین یا تبدیل مساجد به پایگاههای بسیج، بیشتر در خدمت نمایش قدرت و انقیاد مردماند تا معنویت و آزادی فردی.
مولوی و آموزههای رهاییبخش قرآن به ما یادآوری میکنند که معیار سنجش دین نه تقدس آن، بلکه نتیجهاش در زندگی انسان است: آیا بارها را برمیدارد یا بر دوش مینهد؟ دین اگر آزادی نیاورد، بهجای نور، ظلمت میآفریند.
#مولوی #دین #عرفان #خرد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مولوی:
«اصل دین ای خواجه روزن کردن است»؛
دین، آزادی یا اسارت؟
حتی اگر بپذیریم که دین ساختهی انسان و محصول تاریخ و فرهنگ است، میتوان پراگماتیستی به آن نگریست: مهم نه قدسی یا غیرقدسی بودن دین، بلکه کارکرد آن است؛ آیا انسان را آزاد میسازد یا در بند میکند؟ همین پرسش بنیادین در طول تاریخ بارها مطرح شده است. دین جمعگرا، در بسیاری از مواقع، به «افیون تودهها» بدل شده و ابزار سلطه بوده است. با این حال، برخی متفکران چون مولوی کوشیدهاند تصویری انسانیتر از دینداری ارائه دهند.
مولوی در بیت مشهور خود میگوید:
«اصل دین ای خواجه روزن کردن است / دوزخ است آن خانه کان بی روزن است»
این سخن، گوهر نگاه عرفانی او به دین است: دیانت باید روزنی به روشنایی باشد، نه خانهای تاریک که آزادی انسان در آن به بند کشیده شود. چنین نگاهی، هرچند از قدسی بودن دین میآید، اما در عمل کارکردی اخلاقی و رهاییبخش دارد.
در قرآن نیز میتوان دو چهره دید. از یک سو آیاتی مانند:
«لِیَضَعَ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الَّتی کانَتْ عَلَیْهِمْ»
(دین آمده تا بارهای سنگین و زنجیرها را از دوش مردم بردارد)
که نگاهی رهاییبخش دارد. اما در کنار آن آیات انحصارگرایی چون:
«إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللَّهِ الإِسْلامُ»
(دین نزد خدا تنها اسلام است)
برتریطلبی دینی را تقویت میکنند و میتوانند دستمایهی محدود کردن آزادی و تکثر شوند.
امروز این تضادها در تجربه عینی ما آشکارتر است. در جمهوری اسلامی، دین حکومتی بهجای گشودن روزن، زندان ساخته است. مناسکی مانند پیادهروی اربعین یا تبدیل مساجد به پایگاههای بسیج، بیشتر در خدمت نمایش قدرت و انقیاد مردماند تا معنویت و آزادی فردی.
مولوی و آموزههای رهاییبخش قرآن به ما یادآوری میکنند که معیار سنجش دین نه تقدس آن، بلکه نتیجهاش در زندگی انسان است: آیا بارها را برمیدارد یا بر دوش مینهد؟ دین اگر آزادی نیاورد، بهجای نور، ظلمت میآفریند.
#مولوی #دین #عرفان #خرد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4🤔4
دبیرکل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش، آزار و سرکوب بهائیان در ایران را در زمرۀ جدیترین نگرانیهای حقوق بشری جهان قرار داده است. این موضوع در جدیدترین گزارش جهانی او دربارۀ عدم مدارا و خشونت مبتنی بر دین یا باور مطرح شده است. اذعان او تأکید میکند که آزار و سرکوب بهائیان یک سیاست دیرینه و سیستماتیک در زمینهٔ سرکوب مذهبی است که نیاز به توجه فوری جامعهٔ بینالمللی دارد.
این گزارش بیان میکند: «بهائیان در جمهوری اسلامی ایران همچنان با دستگیریهای خودسرانه، زندان و محدودیت در دسترسی به آموزش و امرار معاش روبهرو هستند؛ و تنها به دلیل باورهای دینیشان هدف قرار میگیرند. مقامات حکومتی بهطور معمول از اتهامات مبهمی همچون "تبلیغ علیه نظام" برای جرمانگاری فعالیتهای مسالمتآمیز اجتماعی استفاده میکنند. حقوق بهائیان، از جمله حق ابراز دین یا باور خود، همچنان بهشدت نقض میشود.»
گزارش دبیرکل از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا به نمایندگی از کل نظام سازمان ملل متحد صادر میشود و بازتابدهندهٔ دیدگاهی است که در بالاترین سطح جامعۀ بینالمللی در مورد آن توافق نظر وجود دارد. به رسمیت شناختن این امر توسط دبیر کل سازمان ملل، آزار و سرکوب بهائیان در ایران را قاطعانه در دستور کار جهانی قرار میدهد و انکارهای مکرر حکومت ایران دربارهٔ نقض حقوق بشر در نشستهای سازمان ملل متحد را بیاعتبار میسازد.
سیمین فهندژ نمایندهٔ جامعهٔ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو گفت: «این یک گواهِ روشن و تأییدِ قدرتمندِ دیگر از سوی بالاترین سطوح سازمان ملل است مبنی بر اینکه آزار و سرکوب بهائیان در ایران نه تنها ادامه دارد، بلکه شدت گرفته است. اکنون صدای دبیرکل به صدای کمیتۀ حقیقتیاب سازمان ملل دربارهٔ ایران، گزارشگران ویژه، سازمان دیدهبان حقوق بشر، شورای حقوق بشر و بسیاری از دولتها و سازمانهای سراسر جهان میپیوندد؛ همۀ آنها این کارزار سازمانیافتۀ حکومتی برای محو کامل یک جامعه از پیکرۀ اجتماع ایران را محکوم کردهاند.»
یافتههای دبیرکل به موج فزایندۀ اعتراض بینالمللی علیه آزار و سرکوب بهائیان در ایران میپیوندد. برای نمونه، هیئت حقیقتیاب سازمان ملل گزارش داده که از زمان اعتراضات سال ۱۴۰۱، زنان بهائی بهطور نامتناسبی هدف سرکوب قرار گرفتهاند؛ در حالی که جاوید رحمان، گزارشگر ویژهٔ پیشین ایران، نتیجهگیری کرده که این آزار و سرکوب با «قصد نسلکشی» صورت گرفته است.
همچنین ۱۸ کارشناس سازمان ملل متحد بیانیهٔ مشترکی در محکوم کردن حملات علیه زنان بهائی صادر کردند و سازمان دیدهبان حقوق بشر این آزار و سرکوب را مصداق «جنایت علیه بشریتِ در زمینۀ سرکوب دینی» دانست.
بنیاد عبدالرحمن برومند نیز در گزارش خود با عنوان «بیگانگان»، «خشونت چندجانبه» علیه بهائیان در ایران را مستند کرده است که طیفی وسیع از زندان و مصادرهٔ اموال تا طرد اجتماعی را در بر میگیرد.
خانم فهندژ گفت: «شواهد بسیار زیاد و انکارناپذیر است و جامعهٔ جهانی یک صدا خواستار پایان دادن به آزار و سرکوب بهائیان در ایران است. بهائیان ایران آماج سرکوبهای سازمانیافتۀ دولتی قرار گرفتهاند؛ از جمله سلب مالکیت و مصادرۀ اموال، نفرتپراکنی، بازداشتهای خودسرانه و حبسهای ناعادلانه با احکام طولانیمدت. حکومت ایران باید فوراً به درخواستهای جامعهٔ جهانی پاسخ دهد و به نقض جدی حقوق بنیادین بشر بهائیان در کشور پایان بخشد.»
#بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این گزارش بیان میکند: «بهائیان در جمهوری اسلامی ایران همچنان با دستگیریهای خودسرانه، زندان و محدودیت در دسترسی به آموزش و امرار معاش روبهرو هستند؛ و تنها به دلیل باورهای دینیشان هدف قرار میگیرند. مقامات حکومتی بهطور معمول از اتهامات مبهمی همچون "تبلیغ علیه نظام" برای جرمانگاری فعالیتهای مسالمتآمیز اجتماعی استفاده میکنند. حقوق بهائیان، از جمله حق ابراز دین یا باور خود، همچنان بهشدت نقض میشود.»
گزارش دبیرکل از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا به نمایندگی از کل نظام سازمان ملل متحد صادر میشود و بازتابدهندهٔ دیدگاهی است که در بالاترین سطح جامعۀ بینالمللی در مورد آن توافق نظر وجود دارد. به رسمیت شناختن این امر توسط دبیر کل سازمان ملل، آزار و سرکوب بهائیان در ایران را قاطعانه در دستور کار جهانی قرار میدهد و انکارهای مکرر حکومت ایران دربارهٔ نقض حقوق بشر در نشستهای سازمان ملل متحد را بیاعتبار میسازد.
سیمین فهندژ نمایندهٔ جامعهٔ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو گفت: «این یک گواهِ روشن و تأییدِ قدرتمندِ دیگر از سوی بالاترین سطوح سازمان ملل است مبنی بر اینکه آزار و سرکوب بهائیان در ایران نه تنها ادامه دارد، بلکه شدت گرفته است. اکنون صدای دبیرکل به صدای کمیتۀ حقیقتیاب سازمان ملل دربارهٔ ایران، گزارشگران ویژه، سازمان دیدهبان حقوق بشر، شورای حقوق بشر و بسیاری از دولتها و سازمانهای سراسر جهان میپیوندد؛ همۀ آنها این کارزار سازمانیافتۀ حکومتی برای محو کامل یک جامعه از پیکرۀ اجتماع ایران را محکوم کردهاند.»
یافتههای دبیرکل به موج فزایندۀ اعتراض بینالمللی علیه آزار و سرکوب بهائیان در ایران میپیوندد. برای نمونه، هیئت حقیقتیاب سازمان ملل گزارش داده که از زمان اعتراضات سال ۱۴۰۱، زنان بهائی بهطور نامتناسبی هدف سرکوب قرار گرفتهاند؛ در حالی که جاوید رحمان، گزارشگر ویژهٔ پیشین ایران، نتیجهگیری کرده که این آزار و سرکوب با «قصد نسلکشی» صورت گرفته است.
همچنین ۱۸ کارشناس سازمان ملل متحد بیانیهٔ مشترکی در محکوم کردن حملات علیه زنان بهائی صادر کردند و سازمان دیدهبان حقوق بشر این آزار و سرکوب را مصداق «جنایت علیه بشریتِ در زمینۀ سرکوب دینی» دانست.
بنیاد عبدالرحمن برومند نیز در گزارش خود با عنوان «بیگانگان»، «خشونت چندجانبه» علیه بهائیان در ایران را مستند کرده است که طیفی وسیع از زندان و مصادرهٔ اموال تا طرد اجتماعی را در بر میگیرد.
خانم فهندژ گفت: «شواهد بسیار زیاد و انکارناپذیر است و جامعهٔ جهانی یک صدا خواستار پایان دادن به آزار و سرکوب بهائیان در ایران است. بهائیان ایران آماج سرکوبهای سازمانیافتۀ دولتی قرار گرفتهاند؛ از جمله سلب مالکیت و مصادرۀ اموال، نفرتپراکنی، بازداشتهای خودسرانه و حبسهای ناعادلانه با احکام طولانیمدت. حکومت ایران باید فوراً به درخواستهای جامعهٔ جهانی پاسخ دهد و به نقض جدی حقوق بنیادین بشر بهائیان در کشور پایان بخشد.»
#بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍16
در کتاب «خرد و ایمان»، پرویز دستمالچی با نثری تحلیلی و بیتعارف بر تضاد میان جهانبینیهای مدرن و دینی تأکید میکند؛ جایی که در نظامهای دینی تمامیتخواه، آزادی، برابری و کرامت انسانی تحت ستم ایمان کور و قانون الهی قرار میگیرند؛ و این کتاب راه رهایی را در گذر از ایمان کور و بازگشت به خرد میداند .
این کتاب را برای مطالعه پیشنهاد میکنیم بهویژه برای کسانی که دغدغه فهم تضاد میان اندیشه دینی اقتدارگرا و خردگرایی آزاد را دارند. تحلیلهای پرویز دستمالچی، مبتنی بر تجربههای سیاسی و فکریاش، میتواند چشماندازی قوی از امکان دموکراسی مدرن و آزادی انسان را باز کند و روشنگر مسیری برای اندیشیدن دوباره به نقش دین و حکومت در جامعه امروز باشد.
این کتاب به تازگی توسط آموزشکده توانا منتشر شده و از طریق لینک زیر به رایگان در اختیار علاقمندان قرار دارد:
https://dialog.tavaana.org/reason-faith-parviz-dastmalchi/
#خرد #ایمان #پرویز_دستمالچی #دانلود_رایگان #کتاب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در کتاب «خرد و ایمان»، پرویز دستمالچی با نثری تحلیلی و بیتعارف بر تضاد میان جهانبینیهای مدرن و دینی تأکید میکند؛ جایی که در نظامهای دینی تمامیتخواه، آزادی، برابری و کرامت انسانی تحت ستم ایمان کور و قانون الهی قرار میگیرند؛ و این کتاب راه رهایی را در گذر از ایمان کور و بازگشت به خرد میداند .
این کتاب را برای مطالعه پیشنهاد میکنیم بهویژه برای کسانی که دغدغه فهم تضاد میان اندیشه دینی اقتدارگرا و خردگرایی آزاد را دارند. تحلیلهای پرویز دستمالچی، مبتنی بر تجربههای سیاسی و فکریاش، میتواند چشماندازی قوی از امکان دموکراسی مدرن و آزادی انسان را باز کند و روشنگر مسیری برای اندیشیدن دوباره به نقش دین و حکومت در جامعه امروز باشد.
این کتاب به تازگی توسط آموزشکده توانا منتشر شده و از طریق لینک زیر به رایگان در اختیار علاقمندان قرار دارد:
https://dialog.tavaana.org/reason-faith-parviz-dastmalchi/
#خرد #ایمان #پرویز_دستمالچی #دانلود_رایگان #کتاب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8
۴۴ سال پیش، در چنین روزی؛
ماموران زندان به پنج شهروند بهایی گفتند آزادند و میتوانند بروند، ولی همینکه از زندان خارج شدند از پشت سر به آنها شلیک کردند و ادعا کردند آنها در حال «فرار» بودند.
برای نگاهی کوتاه به سرگذشت قربانیان اسلاید ها را ورق بزنید
بازنشر از بنیاد عبدالرحمن برومند
@iranrights
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
۴۴ سال پیش، در چنین روزی؛
ماموران زندان به پنج شهروند بهایی گفتند آزادند و میتوانند بروند، ولی همینکه از زندان خارج شدند از پشت سر به آنها شلیک کردند و ادعا کردند آنها در حال «فرار» بودند.
برای نگاهی کوتاه به سرگذشت قربانیان اسلاید ها را ورق بزنید
بازنشر از بنیاد عبدالرحمن برومند
@iranrights
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😢9🕊4💔2👏1😱1
عرفان و استبداد؛
از مراد و مرید تا ولایت مطلقه فقیه!
بازخوانی انتقادی اندیشه مولوی
ما ایرانیان به جلالالدین مولوی افتخار میکنیم. او شاعر عشق، عرفان و معنویت است و آثارش تا امروز الهامبخش میلیونها انسان بوده است. اما پرسش اساسی این است: آیا اندیشههای او میتوانند بدون نقد، پاسخگوی نیاز ما در جهان امروز باشد؟
مولوی بر «انسان کامل» تأکید میکند؛ انسانی که حقیقت را در اختیار دارد و دیگران باید مطیع او باشند. در سنت عرفانی او، مرید باید در برابر مراد تسلیم باشد؛ چنانکه «مرده در دست غسّال» است. این الگو در جهان پیشامدرن معنایی معنوی و فردی داشت، اما وقتی به عرصهی اجتماعی و سیاسی تعمیم داده شود، بهروشنی با برابری، آزادی و دموکراسی ناسازگار است.
دموکراسی بر عقل جمعی و نقد قدرت بنا شده است. هیچکس در آن حق ندارد حقیقت را در انحصار بگیرد یا مطاع مطلق باشد. اما در الگوی مولوی، حقیقت نزد مراد یا ولی قرار دارد و دیگران تنها مریدان او هستند. همین منطق، اگر بدون نقد به امروز منتقل شود، میتواند پایهگذار یا توجیهگر استبداد دینی باشد.
جمهوری اسلامی با نظریهی ولایت فقیه همین الگو را بازتولید کرده است: یک فرد در مقام «ولی مطلق» نشسته و مردم به تودهی مطیع فروکاسته شدهاند. اینجا دیگر با عرفان شخصی روبهرو نیستیم، بلکه با سیستمی مواجهیم که اطاعت را به قانون سیاسی تبدیل کرده و استبداد را در پوشش دین تحمیل میکند.
البته نباید فراموش کنیم که مولوی وجوه رهاییبخش نیز دارد: عشق به انسان، نفی تعصب و نگاه جهانی. اما درست به همین دلیل است که باید اندیشه او را با نگاه انتقادی بخوانیم: تا آنچه به آزادی و عشق یاری میرساند را پاس بداریم و آنچه به اطاعت کور و سلطه مشروعیت میدهد، کنار بگذاریم.
امروز رسالت ما روشن است:
میراث فرهنگیمان را پاس بداریم، اما آن را بیچونوچرا نپذیریم.
هر اندیشهای حتی اندیشه بزرگی چون مولوی را نقد کنیم.
میان عرفان فردی و سیاست جمعی مرز بگذاریم.
به جای اطاعت کور، به دموکراسی، برابری و آزادی تکیه کنیم.
استبداد دینی نه از آسمان نازل شده و نه فقط محصول فقه سیاسی است؛ بخشی از آن از فرهنگی برآمده که اطاعت را فضیلت میدانست. امروز ما میتوانیم این چرخه را بشکنیم: با نقد میراث گذشته، با بازاندیشی در بنیادهای فکری، و با ساختن آیندهای بر پایه آزادی و برابری.
آینده ما را نقد میسازد، نه تقدیس.
#عرفان #مرید #مراد #ولایت_فقیه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
عرفان و استبداد؛
از مراد و مرید تا ولایت مطلقه فقیه!
بازخوانی انتقادی اندیشه مولوی
ما ایرانیان به جلالالدین مولوی افتخار میکنیم. او شاعر عشق، عرفان و معنویت است و آثارش تا امروز الهامبخش میلیونها انسان بوده است. اما پرسش اساسی این است: آیا اندیشههای او میتوانند بدون نقد، پاسخگوی نیاز ما در جهان امروز باشد؟
مولوی بر «انسان کامل» تأکید میکند؛ انسانی که حقیقت را در اختیار دارد و دیگران باید مطیع او باشند. در سنت عرفانی او، مرید باید در برابر مراد تسلیم باشد؛ چنانکه «مرده در دست غسّال» است. این الگو در جهان پیشامدرن معنایی معنوی و فردی داشت، اما وقتی به عرصهی اجتماعی و سیاسی تعمیم داده شود، بهروشنی با برابری، آزادی و دموکراسی ناسازگار است.
دموکراسی بر عقل جمعی و نقد قدرت بنا شده است. هیچکس در آن حق ندارد حقیقت را در انحصار بگیرد یا مطاع مطلق باشد. اما در الگوی مولوی، حقیقت نزد مراد یا ولی قرار دارد و دیگران تنها مریدان او هستند. همین منطق، اگر بدون نقد به امروز منتقل شود، میتواند پایهگذار یا توجیهگر استبداد دینی باشد.
جمهوری اسلامی با نظریهی ولایت فقیه همین الگو را بازتولید کرده است: یک فرد در مقام «ولی مطلق» نشسته و مردم به تودهی مطیع فروکاسته شدهاند. اینجا دیگر با عرفان شخصی روبهرو نیستیم، بلکه با سیستمی مواجهیم که اطاعت را به قانون سیاسی تبدیل کرده و استبداد را در پوشش دین تحمیل میکند.
البته نباید فراموش کنیم که مولوی وجوه رهاییبخش نیز دارد: عشق به انسان، نفی تعصب و نگاه جهانی. اما درست به همین دلیل است که باید اندیشه او را با نگاه انتقادی بخوانیم: تا آنچه به آزادی و عشق یاری میرساند را پاس بداریم و آنچه به اطاعت کور و سلطه مشروعیت میدهد، کنار بگذاریم.
امروز رسالت ما روشن است:
میراث فرهنگیمان را پاس بداریم، اما آن را بیچونوچرا نپذیریم.
هر اندیشهای حتی اندیشه بزرگی چون مولوی را نقد کنیم.
میان عرفان فردی و سیاست جمعی مرز بگذاریم.
به جای اطاعت کور، به دموکراسی، برابری و آزادی تکیه کنیم.
استبداد دینی نه از آسمان نازل شده و نه فقط محصول فقه سیاسی است؛ بخشی از آن از فرهنگی برآمده که اطاعت را فضیلت میدانست. امروز ما میتوانیم این چرخه را بشکنیم: با نقد میراث گذشته، با بازاندیشی در بنیادهای فکری، و با ساختن آیندهای بر پایه آزادی و برابری.
آینده ما را نقد میسازد، نه تقدیس.
#عرفان #مرید #مراد #ولایت_فقیه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤6🤔5
نزدیک به سه ماه از بازداشت کیهان مقصودی، عکاس و فیلمبردار بهایی اهل ارومیه، میگذرد و همچنان هیچ اطلاع روشنی از وضعیت او در دست نیست.
مقصودی روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۴ پس از یورش نیروهای امنیتی به محل کارش بازداشت شد. مدتی بعد خودروی شخصی او نیز توسط مأموران ضبط گردید. به گفته منابع نزدیک به خانوادهاش، وی ابتدا به بازداشتگاهی امنیتی منتقل شد و سپس به زندان ارومیه انتقال یافت، اما پس از مدتی بدون اطلاع خانواده به مکانی نامعلوم برده شد.
خانواده مقصودی تنها یک بار موفق شدند او را برای مدت کوتاهی در یکی از مراکز امنیتی سپاه ملاقات کنند. پس از آن، او در ۱۳ شهریور به زندان ارومیه بازگردانده شد، اما دو روز بعد بار دیگر به نهادی امنیتی منتقل گردید و از آن زمان تا امروز خبری از وضعیت دقیقش در دست نیست.
تا این لحظه هیچ اتهام رسمی علیه کیهان مقصودی مطرح نشده و او از حق دسترسی به وکیل مستقل محروم مانده است. همین موضوع نگرانیها درباره احتمال فشارهای امنیتی، بازجوییهای طولانیمدت و نقض حقوق قانونی او را افزایش داده است.
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نزدیک به سه ماه از بازداشت کیهان مقصودی، عکاس و فیلمبردار بهایی اهل ارومیه، میگذرد و همچنان هیچ اطلاع روشنی از وضعیت او در دست نیست.
مقصودی روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۴ پس از یورش نیروهای امنیتی به محل کارش بازداشت شد. مدتی بعد خودروی شخصی او نیز توسط مأموران ضبط گردید. به گفته منابع نزدیک به خانوادهاش، وی ابتدا به بازداشتگاهی امنیتی منتقل شد و سپس به زندان ارومیه انتقال یافت، اما پس از مدتی بدون اطلاع خانواده به مکانی نامعلوم برده شد.
خانواده مقصودی تنها یک بار موفق شدند او را برای مدت کوتاهی در یکی از مراکز امنیتی سپاه ملاقات کنند. پس از آن، او در ۱۳ شهریور به زندان ارومیه بازگردانده شد، اما دو روز بعد بار دیگر به نهادی امنیتی منتقل گردید و از آن زمان تا امروز خبری از وضعیت دقیقش در دست نیست.
تا این لحظه هیچ اتهام رسمی علیه کیهان مقصودی مطرح نشده و او از حق دسترسی به وکیل مستقل محروم مانده است. همین موضوع نگرانیها درباره احتمال فشارهای امنیتی، بازجوییهای طولانیمدت و نقض حقوق قانونی او را افزایش داده است.
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡8😢1