چرا دیکتاتورها وفاداران را بر شایستگان ترجیح میدهند؟
در دربار استبداد، فضیلت نقطهضعف است و چاپلوسی نقطهقوت
بخش ۱: منطق استبداد و اولویت وفاداری
در هر نظام استبدادی، معیار اصلی ارتقا وفاداری به رأس هرم قدرت است، نه شایستگی یا اخلاق. فرد اخلاقمدار یا مستقل میتواند مشروعیت دیکتاتور را به پرسش بکشد و به تهدیدی برای بقای او بدل شود. از همین رو، استبداد فضیلت و استقلال رأی را تحمل نمیکند و در عوض اطاعت بیچونوچرا را پاداش میدهد. حتی در ساختارهایی که نیاز به تخصص دارند، وفاداری همواره ضریب بالاتری دارد.
بخش ۲: نمونههای تاریخی و معاصر
این منطق در جمهوری اسلامی به روشنی دیده میشود:
مهندس مهدی بازرگان و آیتالله حسینعلی منتظری که در شایستگی و فضیلت شهره بودند، تاب آورده نشدند و کنار گذاشته شدند.
استادان دانشگاه که پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» بر استقلال علمی پافشاری کردند، اخراج یا تعلیق شدند.
نمایندگانی که استقلال رأی داشتند، در دورههای بعدی توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شدند.
در عوض، فرصتطلبان و چاپلوسانی مانند ابراهیم رئیسی، که حتی در مهارتهای پایهای مانند سخن گفتن روان دچار مشکل بودند، به دلیل وفاداری مطلق به رأس قدرت، از دادستانی به ریاست قوه قضائیه و نهایتاً ریاست جمهوری ارتقا یافتند.
سازوکارهای رسمی گزینش در جمهوری اسلامی نیز این منطق را تقویت میکنند: برای مناصب حساس و کلیدی، هم وزارت اطلاعات و هم سازمان اطلاعات سپاه باید درباره افراد نظر دهند، تا مطمئن شوند کسانی که به مناصب عالی میرسند، پیش از هر چیز وفادار هستند و نه صرفاً شایسته یا اخلاقمدار.
بخش ۳: پیامدها و هشدار
نتیجه روشن است: جامعهای که در آن وفاداری بر شایستگی برتری یابد، استعدادها سرکوب میشوند و رذیلتها بر صدر مینشینند. این جامعه بهظاهر پابرجاست، اما از درون فرسوده میشود؛ چراکه موتور توسعه و اخلاق خاموش شده و میدان تنها به دست حسودان و فرصتطلبان سپرده میشود. دیکتاتور میتواند وفاداری بخرد، اما نمیتواند اعتماد و مشروعیت اجتماعی را حفظ کند. در بلندمدت، حذف شایستگان و ترجیح چاپلوسان، استبداد را از درون میپوساند و جامعه را به مرز فروپاشی میرساند.
پرسش نهایی این است: آیا میتوان بر پایه تملق و سرسپردگی، جامعهای زنده، پویا و اخلاقمدار را سر پا نگه داشت؟
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/dictators-choice-loyalty-merit/
#دیکتاتور #شایسته_سالاری #اخلاق #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا دیکتاتورها وفاداران را بر شایستگان ترجیح میدهند؟
در دربار استبداد، فضیلت نقطهضعف است و چاپلوسی نقطهقوت
بخش ۱: منطق استبداد و اولویت وفاداری
در هر نظام استبدادی، معیار اصلی ارتقا وفاداری به رأس هرم قدرت است، نه شایستگی یا اخلاق. فرد اخلاقمدار یا مستقل میتواند مشروعیت دیکتاتور را به پرسش بکشد و به تهدیدی برای بقای او بدل شود. از همین رو، استبداد فضیلت و استقلال رأی را تحمل نمیکند و در عوض اطاعت بیچونوچرا را پاداش میدهد. حتی در ساختارهایی که نیاز به تخصص دارند، وفاداری همواره ضریب بالاتری دارد.
بخش ۲: نمونههای تاریخی و معاصر
این منطق در جمهوری اسلامی به روشنی دیده میشود:
مهندس مهدی بازرگان و آیتالله حسینعلی منتظری که در شایستگی و فضیلت شهره بودند، تاب آورده نشدند و کنار گذاشته شدند.
استادان دانشگاه که پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» بر استقلال علمی پافشاری کردند، اخراج یا تعلیق شدند.
نمایندگانی که استقلال رأی داشتند، در دورههای بعدی توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شدند.
در عوض، فرصتطلبان و چاپلوسانی مانند ابراهیم رئیسی، که حتی در مهارتهای پایهای مانند سخن گفتن روان دچار مشکل بودند، به دلیل وفاداری مطلق به رأس قدرت، از دادستانی به ریاست قوه قضائیه و نهایتاً ریاست جمهوری ارتقا یافتند.
سازوکارهای رسمی گزینش در جمهوری اسلامی نیز این منطق را تقویت میکنند: برای مناصب حساس و کلیدی، هم وزارت اطلاعات و هم سازمان اطلاعات سپاه باید درباره افراد نظر دهند، تا مطمئن شوند کسانی که به مناصب عالی میرسند، پیش از هر چیز وفادار هستند و نه صرفاً شایسته یا اخلاقمدار.
بخش ۳: پیامدها و هشدار
نتیجه روشن است: جامعهای که در آن وفاداری بر شایستگی برتری یابد، استعدادها سرکوب میشوند و رذیلتها بر صدر مینشینند. این جامعه بهظاهر پابرجاست، اما از درون فرسوده میشود؛ چراکه موتور توسعه و اخلاق خاموش شده و میدان تنها به دست حسودان و فرصتطلبان سپرده میشود. دیکتاتور میتواند وفاداری بخرد، اما نمیتواند اعتماد و مشروعیت اجتماعی را حفظ کند. در بلندمدت، حذف شایستگان و ترجیح چاپلوسان، استبداد را از درون میپوساند و جامعه را به مرز فروپاشی میرساند.
پرسش نهایی این است: آیا میتوان بر پایه تملق و سرسپردگی، جامعهای زنده، پویا و اخلاقمدار را سر پا نگه داشت؟
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/dictators-choice-loyalty-merit/
#دیکتاتور #شایسته_سالاری #اخلاق #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8👏3❤1
در حکومت مذهبی ایران، پارادوکس صلح و دین به وضوح دیده میشود. از یک سو، نظام حاکم، با تأکید بر دین اسلام که بنیان فکری حکومت است، اصولی چون عدالت، شفقت و صلح را پایه های اعتقادی خود میداند و از سوی دیگر، دین به عنوان ابزاری برای حفظ قدرت و سرکوب مخالفان به کار گرفته میشود.
در این پارادوکس، به نام دین، خشونت و سرکوب مشروعیت یافته و مخالفان سیاسی و اجتماعی به عنوان "دشمنان دین" معرفی میشوند.
حکومت با استناد به تعابیر خاصی از دین، سرکوب داخلی و جنگ با مردم را توجیه کرده و آزادیهای فردی و اجتماعی را محدود میکند.
به این ترتیب، صلح که باید جوهره دین باشد، تحت فشار منافع سیاسی و حفظ قدرت از بین میرود و دین به ابزاری برای تقویت دیکتاتوری تبدیل میشود.
https://dialog.tavaana.org/muslims-islamic-governments/
#صلح #صلح_جهانی #روز_جهانی_صلح #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در حکومت مذهبی ایران، پارادوکس صلح و دین به وضوح دیده میشود. از یک سو، نظام حاکم، با تأکید بر دین اسلام که بنیان فکری حکومت است، اصولی چون عدالت، شفقت و صلح را پایه های اعتقادی خود میداند و از سوی دیگر، دین به عنوان ابزاری برای حفظ قدرت و سرکوب مخالفان به کار گرفته میشود.
در این پارادوکس، به نام دین، خشونت و سرکوب مشروعیت یافته و مخالفان سیاسی و اجتماعی به عنوان "دشمنان دین" معرفی میشوند.
حکومت با استناد به تعابیر خاصی از دین، سرکوب داخلی و جنگ با مردم را توجیه کرده و آزادیهای فردی و اجتماعی را محدود میکند.
به این ترتیب، صلح که باید جوهره دین باشد، تحت فشار منافع سیاسی و حفظ قدرت از بین میرود و دین به ابزاری برای تقویت دیکتاتوری تبدیل میشود.
https://dialog.tavaana.org/muslims-islamic-governments/
#صلح #صلح_جهانی #روز_جهانی_صلح #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍13✍1
از شما پرسیده بودیم: به نظر شما چرا بیشتر ایرانیان از آموزش مذهبی در مدارس برداشت منفی دارند؟
در این پست پاسخ چند مخاطب همراه گفتوشنود را با هم مرور میکنیم.
لازم به یادآوری است انتشار این دیدگاهها تأیید یا رد آنها نیست و صرفا برای طرح بیشتر موضوع و دیدگاههای مخاطبان است.
شما هم دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید.
#آموزش_سکولار #آموزش_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
از شما پرسیده بودیم: به نظر شما چرا بیشتر ایرانیان از آموزش مذهبی در مدارس برداشت منفی دارند؟
در این پست پاسخ چند مخاطب همراه گفتوشنود را با هم مرور میکنیم.
لازم به یادآوری است انتشار این دیدگاهها تأیید یا رد آنها نیست و صرفا برای طرح بیشتر موضوع و دیدگاههای مخاطبان است.
شما هم دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید.
#آموزش_سکولار #آموزش_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🗿7❤2
پرزیدنت ترامپ: به آزادی دینی پایبندیم و با یهودستیزی مبارزه میکنیم
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در بیانیهای به مناسبت عید یهودی روش هشانا گفت: «دولت من بار دیگر متعهد به پاسداری از آزادی دینی و پایان دادن به آزارهای مذهبی، از جمله معضل یهودستیزی، است.»
او ضمن تبریک این عید به یهودیان آمریکا افزود: «بیش از هر چیز، متعهد میشویم آیندهای سرشار از صلح بسازیم و کرامتی را که بر روح هر انسان نقش بسته، به رسمیت بشناسیم.»
روش هشانا که به نامهای روز داوری، روز یادبود یا روز نواختن شوفار نیز شناخته میشود، روز عید و نماد آغاز سال نو یهودی است.
#روش_هشانا #آزادی_دین #یهودی_ستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پرزیدنت ترامپ: به آزادی دینی پایبندیم و با یهودستیزی مبارزه میکنیم
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در بیانیهای به مناسبت عید یهودی روش هشانا گفت: «دولت من بار دیگر متعهد به پاسداری از آزادی دینی و پایان دادن به آزارهای مذهبی، از جمله معضل یهودستیزی، است.»
او ضمن تبریک این عید به یهودیان آمریکا افزود: «بیش از هر چیز، متعهد میشویم آیندهای سرشار از صلح بسازیم و کرامتی را که بر روح هر انسان نقش بسته، به رسمیت بشناسیم.»
روش هشانا که به نامهای روز داوری، روز یادبود یا روز نواختن شوفار نیز شناخته میشود، روز عید و نماد آغاز سال نو یهودی است.
#روش_هشانا #آزادی_دین #یهودی_ستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍12😁2❤1🤔1
صدیقه وسمقی، اسلامشناس و پژوهشگر دینی، در صفحه شخصی خود از فریبا کمالآبادی، زندانی عقیدتی بهایی، حمایت کرد. کمالآبادی از رهبران جامعه بهایی ایران است که از سال ۱۳۸۷ به دلیل باورهای دینیاش بازداشت و بخش بزرگی از عمر خود را در زندان گذرانده است. او اکنون بیش از ۶۳ سال دارد و با وجود شرایط بخشنامه اخیر درباره آزادی زندانیان سالمند، همچنان در حبس نگه داشته شده است.
وسمقی در یادداشت خود نوشت:
«آزادی حق فریبا کمالآبادی نیز هست.
اخیرا در اقدامی مثبت، طی بخشنامهای برخی از زندانیان سیاسی و امنیتی، حتی با داشتن سابقهی محکومیت آزاد شدهاند. مطابق این بخشنامه کلیه زنانی که بیش از شصت سال و مردانی که بیش از هفتاد سال دارند باید آزاد شوند. در این میان فریبا کمالآبادی که حدود شصت و سه سال دارد مورد تبعیض قرار گرفته است. او بیش از سیزده سال از عمر گرانبهای خود را در زندان سپری کرده است بدون آنکه مرتکب جرم سیاسی و امنیتی شده باشد. آزادی حق او نیز هست. زیستن در کنار خانواده و در میان مردم حق او نیز هست. فریبا کمالآبادی را با اعمال تبعیض ظالمانه از آزادی محروم نکنید.»
#داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
وسمقی در یادداشت خود نوشت:
«آزادی حق فریبا کمالآبادی نیز هست.
اخیرا در اقدامی مثبت، طی بخشنامهای برخی از زندانیان سیاسی و امنیتی، حتی با داشتن سابقهی محکومیت آزاد شدهاند. مطابق این بخشنامه کلیه زنانی که بیش از شصت سال و مردانی که بیش از هفتاد سال دارند باید آزاد شوند. در این میان فریبا کمالآبادی که حدود شصت و سه سال دارد مورد تبعیض قرار گرفته است. او بیش از سیزده سال از عمر گرانبهای خود را در زندان سپری کرده است بدون آنکه مرتکب جرم سیاسی و امنیتی شده باشد. آزادی حق او نیز هست. زیستن در کنار خانواده و در میان مردم حق او نیز هست. فریبا کمالآبادی را با اعمال تبعیض ظالمانه از آزادی محروم نکنید.»
#داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8❤5🏆5
🔹️علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، در مراسم برگزاری نماز جماعت همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید مدارس گفت: «مدیر مدرسه باید بداند که توجه به اقامه نماز جز مهمترین وظایف ما است.» او افزود: «هرچه ایمان دانش آموز بیشتر شود آرامشش بیشتر خواهد شد.»
این مقام دولت پزشکیان گفت که «نماز برکات زیادی برای انسان دارد. در هیاهوی کارها و زندگی روزمره انسان انرژی خود را از دست میدهد، با نماز انرژی انسان چند برابر میشود.»
✍️یک مخاطب همراه برای ما نوشت:
🔹️بهعنوان یک مخاطب وقتی این حرفهای وزیر آموزش و پرورش را میشنوم، یاد آن شعر میافتم که میگوید: خانه از پایبست ویران است، خواجه در فکر نقش ایوان است. واقعیت این است که آموزش و پرورش ما پر از مشکل اساسی است؛ از افت کیفیت درسی و علمی دانشآموزان تا نبود مدارس استاندارد و امکانات آموزشی مدرن. در حالیکه همه این بحرانها نیاز به توجه فوری دارند، مسئولان بیشتر به آموزشهای ایدئولوژیک میپردازند؛ چیزی که بارها کارشناسان هشدار دادهاند به جای حل مسئله، اوضاع را بدتر میکند.
#آموزش_مذهبی #آموزش_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این مقام دولت پزشکیان گفت که «نماز برکات زیادی برای انسان دارد. در هیاهوی کارها و زندگی روزمره انسان انرژی خود را از دست میدهد، با نماز انرژی انسان چند برابر میشود.»
✍️یک مخاطب همراه برای ما نوشت:
🔹️بهعنوان یک مخاطب وقتی این حرفهای وزیر آموزش و پرورش را میشنوم، یاد آن شعر میافتم که میگوید: خانه از پایبست ویران است، خواجه در فکر نقش ایوان است. واقعیت این است که آموزش و پرورش ما پر از مشکل اساسی است؛ از افت کیفیت درسی و علمی دانشآموزان تا نبود مدارس استاندارد و امکانات آموزشی مدرن. در حالیکه همه این بحرانها نیاز به توجه فوری دارند، مسئولان بیشتر به آموزشهای ایدئولوژیک میپردازند؛ چیزی که بارها کارشناسان هشدار دادهاند به جای حل مسئله، اوضاع را بدتر میکند.
#آموزش_مذهبی #آموزش_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮13💩5
مسلمانان خونریز نبودهاند اما مغولها خونریز!
چگونه از دو جنگ و خونریزی، یکی رهاییبخش تلقی میشود و دیگری قتل و غارت؟
تاریخ تنها ثبت وقایع نیست؛ بلکه بازنمایی و روایت آنهاست. همین مسئله باعث میشود یک رویداد خونین «نجاتبخش» و دیگری «فاجعه» به نظر برسد. نمونه بارز این دوگانگی، حمله مسلمانان عرب و حمله مغولان به ایران است.
حمله مسلمانان عرب در قرن هفتم میلادی با کشتار و ویرانی همراه بود، اما روایت غالب آن را به «نور»، «توحید» و «نجات» تعبیر کرده است. منابعی مانند طبری بیشتر به گسترش اسلام و اصلاح اجتماعی پرداخته و خشونتها را حاشیهای میدانند. در مقابل، حمله مغولان چنگیز خان با همان شدت ویرانگری رخ داد، اما منابعی مانند جهانگشای جوینی، آن را «قتل، غارت و تاریکی» تصویر میکنند.
این تفاوت در بازنمایی، نه فقط به وقایع تاریخی، بلکه به انتخاب واژهها و اهداف فرهنگی-سیاسی قدرتها بازمیگردد. روایتها ذهن جمعی را شکل میدهند و باعث میشوند برخی رویدادها «قهرمانانه» و برخی دیگر «ویرانگر» جلوه کنند.
در ایران معاصر، جمهوری اسلامی نیز با ساخت و بازتکرار روایتهای تاریخی و سیاسی ذهن جمعی را شکل داده است. کتابهای درسی و منابع رسمی بارها جنگ مسلمانان عرب را قهرمانانه و جنگ مغول را ویرانگر تصویر کردهاند. همین روند در سیاست و رسانهها ادامه دارد:
دخالت ایران در سوریه «مستشاری نظامی» و حمایت از مظلومان خوانده میشود، اما حضور آمریکا در عراق یا افغانستان «تهاجم و اشغال» نامیده میشود.
برخورد با معترضان داخلی «برخورد با فتنهگران» تعبیر میشود، اما در جای دیگر همان رفتارها «سرکوب» یا «نقض حقوق بشر» هستند.
گاهی خشونت در ایران «امر به معروف و حفاظت از ارزشهای دینی» است و در نقاط دیگر همان رفتارها «خشونت» و «تجاوز» نامیده میشود.
برای آگاهی واقعی، باید تاریخ و سیاست را از منابع مختلف مطالعه کنیم، روایتهای متفاوت را مقایسه کنیم و پرسشگری را در اولویت قرار دهیم. تنها با این رویکرد میتوانیم تفاوت میان آنچه رخ داده و آنچه گفته شده را تشخیص دهیم و ذهن خود را از روایتهای یکطرفه رها کنیم.
تاریخ و سیاست، صحنه حوادث نیستند فقط؛ محل فهم و بازخوانی معنا هستند، و این ما هستیم که با دقت میان نور و تاریکی تمایز میگذاریم.
مطالعه بیشتر :
https://dialog.tavaana.org/bloodshed-mongols-or-muslims/
#جنگ #اسلام #صلح #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مسلمانان خونریز نبودهاند اما مغولها خونریز!
چگونه از دو جنگ و خونریزی، یکی رهاییبخش تلقی میشود و دیگری قتل و غارت؟
تاریخ تنها ثبت وقایع نیست؛ بلکه بازنمایی و روایت آنهاست. همین مسئله باعث میشود یک رویداد خونین «نجاتبخش» و دیگری «فاجعه» به نظر برسد. نمونه بارز این دوگانگی، حمله مسلمانان عرب و حمله مغولان به ایران است.
حمله مسلمانان عرب در قرن هفتم میلادی با کشتار و ویرانی همراه بود، اما روایت غالب آن را به «نور»، «توحید» و «نجات» تعبیر کرده است. منابعی مانند طبری بیشتر به گسترش اسلام و اصلاح اجتماعی پرداخته و خشونتها را حاشیهای میدانند. در مقابل، حمله مغولان چنگیز خان با همان شدت ویرانگری رخ داد، اما منابعی مانند جهانگشای جوینی، آن را «قتل، غارت و تاریکی» تصویر میکنند.
این تفاوت در بازنمایی، نه فقط به وقایع تاریخی، بلکه به انتخاب واژهها و اهداف فرهنگی-سیاسی قدرتها بازمیگردد. روایتها ذهن جمعی را شکل میدهند و باعث میشوند برخی رویدادها «قهرمانانه» و برخی دیگر «ویرانگر» جلوه کنند.
در ایران معاصر، جمهوری اسلامی نیز با ساخت و بازتکرار روایتهای تاریخی و سیاسی ذهن جمعی را شکل داده است. کتابهای درسی و منابع رسمی بارها جنگ مسلمانان عرب را قهرمانانه و جنگ مغول را ویرانگر تصویر کردهاند. همین روند در سیاست و رسانهها ادامه دارد:
دخالت ایران در سوریه «مستشاری نظامی» و حمایت از مظلومان خوانده میشود، اما حضور آمریکا در عراق یا افغانستان «تهاجم و اشغال» نامیده میشود.
برخورد با معترضان داخلی «برخورد با فتنهگران» تعبیر میشود، اما در جای دیگر همان رفتارها «سرکوب» یا «نقض حقوق بشر» هستند.
گاهی خشونت در ایران «امر به معروف و حفاظت از ارزشهای دینی» است و در نقاط دیگر همان رفتارها «خشونت» و «تجاوز» نامیده میشود.
برای آگاهی واقعی، باید تاریخ و سیاست را از منابع مختلف مطالعه کنیم، روایتهای متفاوت را مقایسه کنیم و پرسشگری را در اولویت قرار دهیم. تنها با این رویکرد میتوانیم تفاوت میان آنچه رخ داده و آنچه گفته شده را تشخیص دهیم و ذهن خود را از روایتهای یکطرفه رها کنیم.
تاریخ و سیاست، صحنه حوادث نیستند فقط؛ محل فهم و بازخوانی معنا هستند، و این ما هستیم که با دقت میان نور و تاریکی تمایز میگذاریم.
مطالعه بیشتر :
https://dialog.tavaana.org/bloodshed-mongols-or-muslims/
#جنگ #اسلام #صلح #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍20👌4✍1
مدرس حوزه علمیه: منظور از شادی در دین بزن و برقص نیست
🔹️حسین تقیپور، مدرس حوزه علمیه، نوشت «بینشاطی و بیانگیزگی در دین مذموم شمرده شده، البته منظور از نشاط و شادی، خوشگذرانی بیهدف یا صرفاً بزن و برقص نیست؛ بلکه مقصود، نشاط در مسیر بندگی خداوند است.» او نوشت: «خیلیها فکر میکنند کسی که غم دارد یا مشکلات مالی و خانوادگی دارد.»
تقیپور اضافه کرد: «اسلام بهعنوان دینی کامل، بادوامترین و پایدارترین راهکارها را برای شادی و آرامش ارائه کرده است؛ راهکارهایی که با فطرت الهی و خلقت انسان هماهنگاند.»
این استاد حوزه علمیه درباره آرامش نوشت: «صدای باد در میان برگهای درختان، نغمه دلنشین پرندگان، تلاوت زیبای قرآن، مداحیهای معنوی، یا حتی ترانههای اصیل و سنتی که مبتذل نباشند، همه میتوانند نوعی موسیقی آرامبخش و نشاطآفرین باشند.»
❗️این اظهارات درباره شادی، تنها بر پایه نگاه دینی بیان شده، اما در عمل تنها بخش کوچکی از جامعه را در بر میگیرد و نگاهی کاملاً ایدئولوژیک و مذهبی دارد.
او شادی را صرفاً در چارچوب بندگی خدا و معیارهای مذهبی تعریف میکند، در حالیکه جامعه متشکل از افراد متنوع با باورها، سلیقهها و سبکهای زندگی متفاوت است.
محدود کردن شادی به قرائتی خاص از دین و نفی دیگر شیوههای سرگرمی و لذت، در واقع به معنای نادیده گرفتن آزادی انتخاب و حق افراد برای داشتن تعریف شخصی از شادی است؛ چیزی که در یک جامعه آزاد و چندصدایی باید به رسمیت شناخته شود.
#شادی #دین #آزادی_انتخاب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مدرس حوزه علمیه: منظور از شادی در دین بزن و برقص نیست
🔹️حسین تقیپور، مدرس حوزه علمیه، نوشت «بینشاطی و بیانگیزگی در دین مذموم شمرده شده، البته منظور از نشاط و شادی، خوشگذرانی بیهدف یا صرفاً بزن و برقص نیست؛ بلکه مقصود، نشاط در مسیر بندگی خداوند است.» او نوشت: «خیلیها فکر میکنند کسی که غم دارد یا مشکلات مالی و خانوادگی دارد.»
تقیپور اضافه کرد: «اسلام بهعنوان دینی کامل، بادوامترین و پایدارترین راهکارها را برای شادی و آرامش ارائه کرده است؛ راهکارهایی که با فطرت الهی و خلقت انسان هماهنگاند.»
این استاد حوزه علمیه درباره آرامش نوشت: «صدای باد در میان برگهای درختان، نغمه دلنشین پرندگان، تلاوت زیبای قرآن، مداحیهای معنوی، یا حتی ترانههای اصیل و سنتی که مبتذل نباشند، همه میتوانند نوعی موسیقی آرامبخش و نشاطآفرین باشند.»
❗️این اظهارات درباره شادی، تنها بر پایه نگاه دینی بیان شده، اما در عمل تنها بخش کوچکی از جامعه را در بر میگیرد و نگاهی کاملاً ایدئولوژیک و مذهبی دارد.
او شادی را صرفاً در چارچوب بندگی خدا و معیارهای مذهبی تعریف میکند، در حالیکه جامعه متشکل از افراد متنوع با باورها، سلیقهها و سبکهای زندگی متفاوت است.
محدود کردن شادی به قرائتی خاص از دین و نفی دیگر شیوههای سرگرمی و لذت، در واقع به معنای نادیده گرفتن آزادی انتخاب و حق افراد برای داشتن تعریف شخصی از شادی است؛ چیزی که در یک جامعه آزاد و چندصدایی باید به رسمیت شناخته شود.
#شادی #دین #آزادی_انتخاب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩19❤1👎1🤣1
پرسش بی پاسخ حافظ:
«این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است؟
کاین همه زخمِ نهان هست و مجالِ آه نیست»
او مسئلهای را طرح میکند که هنوز وجدان بشر را میآزارد: اگر خدایی دانا و عادل هست، چرا جهان سرشار از رنج و بیعدالتی است؟ چرا کودکان بیگناه قربانی جنگ و فقر میشوند و چرا انسانها دردهای بیثمر میکشند؟ پاسخ رایج دینداران معمولاً این است که «اینها امتحان است» یا «راز حکمت خدا پوشیده است». اما این پاسخها عملاً رنج را توجیه میکنند، نه آنکه پاسخی قانعکننده باشند.
از همین تصور خداوند مطلق، در تاریخ بارها قدرتهای مطلق زمینی سر برآوردهاند. تا الله باشد، رسولالله و «نمایندگان خدا» نیز خواهند بود؛ و همین دستاویزی برای فساد و استبداد میشود. جمهوری اسلامی نمونهی روشن این چرخه است: حکومتی که خود را به خدا و ماورای طبیعت میچسباند تا هر نقد و اعتراضی را «کفر» یا «محاربه» بنامد. به نام خدا آزادی سرکوب میشود، به نام دین تبعیض و خشونت نهادینه میگردد، و به نام «حکمت الهی» فساد ساختاری توجیه میشود.
استبداد دینی دقیقاً از همین قداست مطلق تغذیه میکند: وقتی خدا پرسشناپذیر فرض میشود، نمایندگان زمینی او نیز خود را فراتر از هر پرسش و حسابکشی میدانند. نتیجه همان چیزی است که در ایران امروز دیده میشود: سرکوب سیستماتیک، اعدام معترضان، تبعیض علیه زنان و اقلیتها، و تحمیل رنج بیپایان بر جامعه.
اما بشر در مسیر بلوغ خود میآموزد که برای زیستن اخلاقی و انسانی، به موجودی ماورایی نیاز ندارد. خرد، وجدان و همدلی برای ساختن جهانی عادلانه کافیاند. بسیاری از ملتها نشان دادهاند که بدون دینسالاری، میتوان بر شالودهی حقوق بشر و مسئولیت انسانی زندگی کرد.
قاطعانه نمیتوان گفت خدایی نیست؛ اما وصل کردن همه چیز به او و مشروعیت دادن به قدرت مطلق به نام او، نه منطقی است و نه اخلاقی. رهایی از استبداد دینی یعنی بازگشت به خرد و وجدان انسان. آیندهی انسانیتر ما، نه از آسمان، که از خود ما آغاز میشود.
🔹️✍️این مطلب توسط همراهان گفتوشنود نوشته شده و بازتاب دهنده دیدگاه نویسنده و صرفا بهعنوان پیامی از همراهان منتشر شده است.
هرگونه دخل و تصرف و ویرایش در یادداشتهای ارسالی توسط آموزشکده آزاد است.
#حکمت #تقدیر #خدا #خردگرایی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پرسش بی پاسخ حافظ:
«این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است؟
کاین همه زخمِ نهان هست و مجالِ آه نیست»
او مسئلهای را طرح میکند که هنوز وجدان بشر را میآزارد: اگر خدایی دانا و عادل هست، چرا جهان سرشار از رنج و بیعدالتی است؟ چرا کودکان بیگناه قربانی جنگ و فقر میشوند و چرا انسانها دردهای بیثمر میکشند؟ پاسخ رایج دینداران معمولاً این است که «اینها امتحان است» یا «راز حکمت خدا پوشیده است». اما این پاسخها عملاً رنج را توجیه میکنند، نه آنکه پاسخی قانعکننده باشند.
از همین تصور خداوند مطلق، در تاریخ بارها قدرتهای مطلق زمینی سر برآوردهاند. تا الله باشد، رسولالله و «نمایندگان خدا» نیز خواهند بود؛ و همین دستاویزی برای فساد و استبداد میشود. جمهوری اسلامی نمونهی روشن این چرخه است: حکومتی که خود را به خدا و ماورای طبیعت میچسباند تا هر نقد و اعتراضی را «کفر» یا «محاربه» بنامد. به نام خدا آزادی سرکوب میشود، به نام دین تبعیض و خشونت نهادینه میگردد، و به نام «حکمت الهی» فساد ساختاری توجیه میشود.
استبداد دینی دقیقاً از همین قداست مطلق تغذیه میکند: وقتی خدا پرسشناپذیر فرض میشود، نمایندگان زمینی او نیز خود را فراتر از هر پرسش و حسابکشی میدانند. نتیجه همان چیزی است که در ایران امروز دیده میشود: سرکوب سیستماتیک، اعدام معترضان، تبعیض علیه زنان و اقلیتها، و تحمیل رنج بیپایان بر جامعه.
اما بشر در مسیر بلوغ خود میآموزد که برای زیستن اخلاقی و انسانی، به موجودی ماورایی نیاز ندارد. خرد، وجدان و همدلی برای ساختن جهانی عادلانه کافیاند. بسیاری از ملتها نشان دادهاند که بدون دینسالاری، میتوان بر شالودهی حقوق بشر و مسئولیت انسانی زندگی کرد.
قاطعانه نمیتوان گفت خدایی نیست؛ اما وصل کردن همه چیز به او و مشروعیت دادن به قدرت مطلق به نام او، نه منطقی است و نه اخلاقی. رهایی از استبداد دینی یعنی بازگشت به خرد و وجدان انسان. آیندهی انسانیتر ما، نه از آسمان، که از خود ما آغاز میشود.
🔹️✍️این مطلب توسط همراهان گفتوشنود نوشته شده و بازتاب دهنده دیدگاه نویسنده و صرفا بهعنوان پیامی از همراهان منتشر شده است.
هرگونه دخل و تصرف و ویرایش در یادداشتهای ارسالی توسط آموزشکده آزاد است.
#حکمت #تقدیر #خدا #خردگرایی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤4
🔹️خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، با راهاندازی کارزاری خواستار برگزاری نماز جماعت در ایستگاههای پرتردد متروی تهران شد تا «روح مسافران و کارکنان را جلا دهد.»
در این کارزار اشاره شده که «اجرای این برنامه علاوه بر تقویت فضای معنوی در میان مسافران و کارکنان، نوعی امربهمعروف و زنده کردن سنتهای دینی به شمار میرود.»
فارس نوشت این اقدام ««باعث زنده شدن روح و فضلیتهای دینی» میشود.
‼️طرح برگزاری نماز جماعت در مترو که از سوی خبرگزاری وابسته به سپاه تبلیغ میشود، بیش از آنکه نشانی از تقویت معنویت باشد، بیشتر به اقدامی نمایشی و تبلیغاتی شباهت دارد؛ چرا که عبادت، جایگاهی عمیق و شخصی دارد و تقلیل آن به حرکتی نمایشی در فضای پرهیاهوی مترو، نه تنها به «جلا دادن روح» نمیانجامد، بلکه میتواند موجب بیاعتمادی و واکنش منفی جامعه شود. در شرایطی که بخش بزرگی از مردم خواستار آزادی در انتخاب سبک زندگی و دوری از اجبارهای دینی هستند، چنین طرحهایی بیشتر شبیه به ابزار تقابل با خواست عمومی جامعه به نظر میرسد تا خدمت به معنویت.
❓️شما در اینباره چطور فکر میکنید؟
#نماز #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در این کارزار اشاره شده که «اجرای این برنامه علاوه بر تقویت فضای معنوی در میان مسافران و کارکنان، نوعی امربهمعروف و زنده کردن سنتهای دینی به شمار میرود.»
فارس نوشت این اقدام ««باعث زنده شدن روح و فضلیتهای دینی» میشود.
‼️طرح برگزاری نماز جماعت در مترو که از سوی خبرگزاری وابسته به سپاه تبلیغ میشود، بیش از آنکه نشانی از تقویت معنویت باشد، بیشتر به اقدامی نمایشی و تبلیغاتی شباهت دارد؛ چرا که عبادت، جایگاهی عمیق و شخصی دارد و تقلیل آن به حرکتی نمایشی در فضای پرهیاهوی مترو، نه تنها به «جلا دادن روح» نمیانجامد، بلکه میتواند موجب بیاعتمادی و واکنش منفی جامعه شود. در شرایطی که بخش بزرگی از مردم خواستار آزادی در انتخاب سبک زندگی و دوری از اجبارهای دینی هستند، چنین طرحهایی بیشتر شبیه به ابزار تقابل با خواست عمومی جامعه به نظر میرسد تا خدمت به معنویت.
❓️شما در اینباره چطور فکر میکنید؟
#نماز #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮15🤣5💩4❤1👏1🤯1🥱1