گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
‌
مسلمانان خونریز نبوده‌اند اما مغول‌ها خونریز!
چگونه از دو جنگ و خونریزی، یکی رهایی‌بخش تلقی می‌شود و دیگری قتل و غارت؟


تاریخ تنها ثبت وقایع نیست؛ بلکه بازنمایی و روایت آن‌هاست. همین مسئله باعث می‌شود یک رویداد خونین «نجات‌بخش» و دیگری «فاجعه» به نظر برسد. نمونه بارز این دوگانگی، حمله مسلمانان عرب و حمله مغولان به ایران است.

حمله مسلمانان عرب در قرن هفتم میلادی با کشتار و ویرانی همراه بود، اما روایت غالب آن را به «نور»، «توحید» و «نجات» تعبیر کرده است. منابعی مانند طبری بیشتر به گسترش اسلام و اصلاح اجتماعی پرداخته و خشونت‌ها را حاشیه‌ای می‌دانند. در مقابل، حمله مغولان چنگیز خان با همان شدت ویرانگری رخ داد، اما منابعی مانند جهانگشای جوینی، آن را «قتل، غارت و تاریکی» تصویر می‌کنند.

این تفاوت در بازنمایی، نه فقط به وقایع تاریخی، بلکه به انتخاب واژه‌ها و اهداف فرهنگی-سیاسی قدرت‌ها بازمی‌گردد. روایت‌ها ذهن جمعی را شکل می‌دهند و باعث می‌شوند برخی رویدادها «قهرمانانه» و برخی دیگر «ویرانگر» جلوه کنند.

در ایران معاصر، جمهوری اسلامی نیز با ساخت و بازتکرار روایت‌های تاریخی و سیاسی ذهن جمعی را شکل داده است. کتاب‌های درسی و منابع رسمی بارها جنگ مسلمانان عرب را قهرمانانه و جنگ مغول را ویرانگر تصویر کرده‌اند. همین روند در سیاست و رسانه‌ها ادامه دارد:

دخالت ایران در سوریه «مستشاری نظامی» و حمایت از مظلومان خوانده می‌شود، اما حضور آمریکا در عراق یا افغانستان «تهاجم و اشغال» نامیده می‌شود.

برخورد با معترضان داخلی «برخورد با فتنه‌گران» تعبیر می‌شود، اما در جای دیگر همان رفتارها «سرکوب» یا «نقض حقوق بشر» هستند.

گاهی خشونت در ایران «امر به معروف و حفاظت از ارزش‌های دینی» است و در نقاط دیگر همان رفتارها «خشونت» و «تجاوز» نامیده می‌شود.


برای آگاهی واقعی، باید تاریخ و سیاست را از منابع مختلف مطالعه کنیم، روایت‌های متفاوت را مقایسه کنیم و پرسشگری را در اولویت قرار دهیم. تنها با این رویکرد می‌توانیم تفاوت میان آنچه رخ داده و آنچه گفته شده را تشخیص دهیم و ذهن خود را از روایت‌های یک‌طرفه رها کنیم.

تاریخ و سیاست، صحنه حوادث نیستند فقط؛ محل فهم و بازخوانی معنا هستند، و این ما هستیم که با دقت میان نور و تاریکی تمایز می‌گذاریم.
مطالعه بیشتر :
https://dialog.tavaana.org/bloodshed-mongols-or-muslims/
#جنگ #اسلام #صلح #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍20👌4✍1
‌
مدرس حوزه علمیه: منظور از شادی در دین بزن و برقص نیست

🔹️حسین تقی‌پور، مدرس حوزه علمیه، نوشت «بی‌نشاطی و بی‌انگیزگی در دین مذموم شمرده شده، البته منظور از نشاط و شادی، خوش‌گذرانی بی‌هدف یا صرفاً بزن و برقص نیست؛ بلکه مقصود، نشاط در مسیر بندگی خداوند است.» او نوشت: «خیلی‌ها فکر می‌کنند کسی که غم دارد یا مشکلات مالی و خانوادگی دارد.»
تقی‌پور اضافه کرد: «اسلام به‌عنوان دینی کامل، بادوام‌ترین و پایدارترین راهکارها را برای شادی و آرامش ارائه کرده است؛ راهکارهایی که با فطرت الهی و خلقت انسان هماهنگ‌اند.»
این استاد حوزه علمیه درباره آرامش نوشت: «صدای باد در میان برگ‌های درختان، نغمه دلنشین پرندگان، تلاوت زیبای قرآن، مداحی‌های معنوی، یا حتی ترانه‌های اصیل و سنتی که مبتذل نباشند، همه می‌توانند نوعی موسیقی آرام‌بخش و نشاط‌آفرین باشند.»

❗️این اظهارات درباره شادی، تنها بر پایه نگاه دینی بیان شده، اما در عمل تنها بخش کوچکی از جامعه را در بر می‌گیرد و نگاهی کاملاً ایدئولوژیک و مذهبی دارد.
او شادی را صرفاً در چارچوب بندگی خدا و معیارهای مذهبی تعریف می‌کند، در حالی‌که جامعه متشکل از افراد متنوع با باورها، سلیقه‌ها و سبک‌های زندگی متفاوت است.
محدود کردن شادی به قرائتی خاص از دین و نفی دیگر شیوه‌های سرگرمی و لذت، در واقع به معنای نادیده گرفتن آزادی انتخاب و حق افراد برای داشتن تعریف شخصی از شادی است؛ چیزی که در یک جامعه آزاد و چندصدایی باید به رسمیت شناخته شود.

#شادی #دین #آزادی_انتخاب #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💩19❤1👎1🤣1
‌
پرسش بی پاسخ حافظ:

«این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است؟
کاین همه زخمِ نهان هست و مجالِ آه نیست»


او مسئله‌ای را طرح می‌کند که هنوز وجدان بشر را می‌آزارد: اگر خدایی دانا و عادل هست، چرا جهان سرشار از رنج و بی‌عدالتی است؟ چرا کودکان بی‌گناه قربانی جنگ و فقر می‌شوند و چرا انسان‌ها دردهای بی‌ثمر می‌کشند؟ پاسخ رایج دین‌داران معمولاً این است که «این‌ها امتحان است» یا «راز حکمت خدا پوشیده است». اما این پاسخ‌ها عملاً رنج را توجیه می‌کنند، نه آن‌که پاسخی قانع‌کننده باشند.

از همین تصور خداوند مطلق، در تاریخ بارها قدرت‌های مطلق زمینی سر برآورده‌اند. تا الله باشد، رسول‌الله و «نمایندگان خدا» نیز خواهند بود؛ و همین دستاویزی برای فساد و استبداد می‌شود. جمهوری اسلامی نمونه‌ی روشن این چرخه است: حکومتی که خود را به خدا و ماورای طبیعت می‌چسباند تا هر نقد و اعتراضی را «کفر» یا «محاربه» بنامد. به نام خدا آزادی سرکوب می‌شود، به نام دین تبعیض و خشونت نهادینه می‌گردد، و به نام «حکمت الهی» فساد ساختاری توجیه می‌شود.

استبداد دینی دقیقاً از همین قداست مطلق تغذیه می‌کند: وقتی خدا پرسش‌ناپذیر فرض می‌شود، نمایندگان زمینی او نیز خود را فراتر از هر پرسش و حساب‌کشی می‌دانند. نتیجه همان چیزی است که در ایران امروز دیده می‌شود: سرکوب سیستماتیک، اعدام معترضان، تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها، و تحمیل رنج بی‌پایان بر جامعه.

اما بشر در مسیر بلوغ خود می‌آموزد که برای زیستن اخلاقی و انسانی، به موجودی ماورایی نیاز ندارد. خرد، وجدان و همدلی برای ساختن جهانی عادلانه کافی‌اند. بسیاری از ملت‌ها نشان داده‌اند که بدون دین‌سالاری، می‌توان بر شالوده‌ی حقوق بشر و مسئولیت انسانی زندگی کرد.

قاطعانه نمی‌توان گفت خدایی نیست؛ اما وصل کردن همه چیز به او و مشروعیت دادن به قدرت مطلق به نام او، نه منطقی است و نه اخلاقی. رهایی از استبداد دینی یعنی بازگشت به خرد و وجدان انسان. آینده‌ی انسانی‌تر ما، نه از آسمان، که از خود ما آغاز می‌شود.


🔹️✍️این مطلب توسط همراهان گفت‌وشنود نوشته شده و بازتاب دهنده دیدگاه نویسنده و صرفا به‌عنوان پیامی از همراهان منتشر شده است.
هرگونه دخل و تصرف و ویرایش در یادداشت‌های ارسالی توسط آموزشکده آزاد است.

#حکمت #تقدیر #خدا #خردگرایی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4
🔹️خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، با راه‌اندازی کارزاری خواستار برگزاری نماز جماعت در ایستگاه‌های پرتردد متروی تهران شد تا «روح مسافران و کارکنان را جلا دهد.»
در این کارزار اشاره شده که «اجرای این برنامه علاوه بر تقویت فضای معنوی در میان مسافران و کارکنان، نوعی امربه‌معروف و زنده کردن سنت‌های دینی به شمار می‌رود.»
فارس نوشت این اقدام ««باعث زنده شدن روح و فضلیت‌های دینی» می‌شود.

‼️طرح برگزاری نماز جماعت در مترو که از سوی خبرگزاری وابسته به سپاه تبلیغ می‌شود، بیش از آنکه نشانی از تقویت معنویت باشد، بیشتر به اقدامی نمایشی و تبلیغاتی شباهت دارد؛ چرا که عبادت، جایگاهی عمیق و شخصی دارد و تقلیل آن به حرکتی نمایشی در فضای پرهیاهوی مترو، نه تنها به «جلا دادن روح» نمی‌انجامد، بلکه می‌تواند موجب بی‌اعتمادی و واکنش منفی جامعه شود. در شرایطی که بخش بزرگی از مردم خواستار آزادی در انتخاب سبک زندگی و دوری از اجبارهای دینی هستند، چنین طرح‌هایی بیشتر شبیه به ابزار تقابل با خواست عمومی جامعه به نظر می‌رسد تا خدمت به معنویت.

❓️شما در این‌باره چطور فکر می‌کنید؟

#نماز #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤮15🤣5💩4❤1👏1🤯1🥱1
‌
حسام‌الدین محمد جنیدی (یحیی) نوکیش مسیحی، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب ورامین به ریاست قاضی اشکان رامش، به دلیل باورهای دینی و فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود به هشت سال و یک ماه حبس تعزیری محکوم شد.

این حکم که در تاریخ ۲۵ تیرماه سال ۱۴۰۴ صادر شده است، آقای جنیدی را بر اساس مواد ۵۰۰، ۵۰۰ مکرر و ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی مجرم شناخته است. وی به اتهام «فعالیت تبلیغی مغایر با شرع اسلام به لحاظ ارتباط با خارج از کشور» به هفت سال و شش ماه حبس و برای اتهام «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه حبس دیگر محکوم شده است.

دستگیری آقای جنیدی به آبان‌ماه سال گذشته بازمی‌گردد، زمانی که او به همراه چهار شهروند مسیحی دیگر در جریان یورش هم‌زمان مأموران وزارت اطلاعات به منازل و محل کارشان در شهرستان ورامین بازداشت شدند. در حین بازداشت، مأموران اطلاعاتی وسایل شخصی آقای جنیدی، از جمله کتب مقدس، لپ‌تاپ، سه دستگاه تلفن همراه و مبلغ پنجاه میلیون تومان پول نقد را ضبط کردند.

وی پس از بازداشت به بند ۲۰۹ زندان اوین، بازداشتگاه تحت کنترل وزارت اطلاعات، منتقل شد و به مدت چهل روز تحت بازجویی‌های مکرر و فشرده قرار گرفت. آقای جنیدی سرانجام با تودیع وثیقه یک و نیم میلیارد تومانی به طور موقت از زندان آزاد شد.

بر اساس جزئیات پرونده از دلایل اتهامات این نوکیش مسیحی ۴۵ ساله، شرکت در دوره‌های آموزش مسیحیت در خارج از کشور (ترکیه)، حضور در کلیساهای آنلاین و خانگی و همچنین تبلیغ مسیحیت در فضای مجازی و حقیقی عنوان شده است.

منبع :آژانس خبری مسیحیان ایران/محبت‌نیوز

#نوکیش_مسیحی #رواداری #آزادی_ادیان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔12❤1🔥1😡1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
*گفتگو با الحان طائفی، دختر فریبا کمال‌آبادی، قسمت اوّل*

این گفتگو در سه قسمت به صورت ویدیویی منتشر می‌شود. این مصاحبه در آستانهٔ تولّد ۶۳ سالگی خانم کمال‌آبادی منتشر می‌شود؛ این پانزدهمین تولّدی است که ایشان در زندان می‌گذرانند.

فریبا کمال‌آبادی از رهبران جامعه بهایی ایران است که از سال ۱۳۸۷ به دلیل باورهای دینی‌اش بازداشت و بخش بزرگی از عمر خود را در زندان گذرانده است. او اکنون بیش از ۶۳ سال دارد و با وجود شرایط بخشنامه اخیر درباره آزادی زندانیان سالمند، همچنان در حبس نگه داشته شده است.

*منبع :کانال تلگرام بلبل معنوی*

#آزادشان_کنید #کمپین_آزادی_زندانیان_سیاسی_عقیدتی #فریبا_کمال_آبادی #داستان_ما_یکیست
#گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤8💔2😢1
‌
استثنا شدن سه شهروند بهایی از بخشنامه عفو اخیر

با وجود صدور بخشنامه «عفو» مبنی بر آزادی زندانیان زن بالای ۶۰ سال و مردان بالای ۷۰ سال، شماری از زندانیان سیاسی پیش از پایان دوران محکومیت خود آزاد شدند. اما بنا بر گزارش رسانهٔ تحکیم ملّت، سه شهروند بهایی به نام‌های سپهر ضیائی، کیوان رحیمیان و فریبا کمال‌آبادی علی‌رغم دارا بودن شرایط، از شمول این بخشنامه مستثنی شده و همچنان در زندان به‌سر می‌برند.

فعالان حقوق بشر تأکید دارند که بازداشت و محکومیت این افراد از ابتدا غیرقانونی بوده و ادامه حبس و مستثنی کردن آنان از عفو اخیر، نشانگر استمرار تبعیض سیستماتیک علیه بهاییان در ایران است.

#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤5🤬3😢2🔥1
محمدتقی اکبرنژاد، روحانی منتقد علی خامنه‌ای، از زندان ساحلی قم با دست‌بند به دادگاه ویژه روحانیت قم منتقل شد و با دو اتهام جدید روبه‌رو گردید.

بر اساس گزارش‌ها، نخستین اتهام به «ادامه فعالیت در فضای مجازی و مدیریت کانال‌ها در تلگرام، اینستاگرام و یوتیوب پس از قطعیت حکم قبلی» مربوط می‌شود. دادگاه این اقدام را «جرم جدید» تلقی کرده است. اکبرنژاد در دفاعیات خود تأکید کرده که فعالیت‌هایش در راستای «دفاع از حقوق ملت ایران» بوده و بر ادامه این مسیر چه در زندان و چه بیرون از آن پای فشرده است.

اتهام دوم به شکایت جمعی از نهادها و گروه‌های مذهبی منطقه کاشان و اردهال بازمی‌گردد. در طوماری با بیش از صد امضا، از سوی ستاد برگزاری مراسم قالی‌شویان فین کاشان، هیئت‌های مذهبی، جامعه روحانیت فین، ستاد نماز جمعه مشهد اردهال، آستان امام‌زاده علی بن باقر، بخشداری نیاسر و شوراهای اسلامی چند روستا، نسبت به نقدهای اکبرنژاد درباره «گنبد و بارگاه امام‌زاده علی بن باقر و برگزاری کنگره بین‌المللی مرتبط» اعتراض و از او شکایت شده است. در این شکایت، وی به «توهین و نشر اکاذیب» متهم گردیده است.
#خلع_لباس #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👎2💔2❤1
‌
«ابتدایی را دریابید که دانشگاه دیر است.»
چرا فرقه‌ها روی کودکان تمرکز دارند؟


«ابتدایی را دریابید که دانشگاه دیر است.» این جمله از خمینی، بنیان‌گذار ایدئولوژی ولایت مطلقه فقیه است. نظام فکری و ارزشی که او رهبری می‌کرد نه فقط بر نوجوانان و جوانان، بلکه حتی بر کودکان خردسال تمرکز ویژه داشت. برنامه‌ای که البته همواره برای عموم مردم مبهم و آشفته باقی گذاشته شد، تا در هر لحظه بتوان آن را به نفع نظام از نو «تفسیر» کرد.

چرا فرقه‌ها روی کودکان تمرکز دارند؟

یک. کودکان در برابر ایده‌ها مقاومتی ندارند. هرچه معلم یا والدین بگویند، برایشان حکم واقعیت مطلق دارد. نتیجه، ایمان زودرس و متعصبانه‌ای است که فرقه‌ها به‌دنبالش هستند. سال‌ها طول می‌کشد تا یک کودک بفهمد آنچه به او القا شده، تنها روایت ممکن از جهان نیست.

دو. وقتی ایمان یک‌جانبه از کودکی در روان فرد بنشیند، تبدیل به بخشی از شخصیت او می‌شود. در این حالت، مواجهه با روایت متفاوت، دیگر صرفاً روبه‌رو شدن با یک ایده تازه نیست؛ حمله‌ای به خود فرد تلقی می‌شود. این روند آستانه تحمل و دیگرپذیری را پایین می‌آورد و راه را برای استبداد و تمامیت‌خواهی فرهنگی و سیاسی هموار می‌سازد.

سه. عقیده‌ای که در کودکی کاشته شود، به احساسات گره می‌خورد و پیوند آن با استدلال کم‌رنگ می‌شود. این درهم‌تنیدگی با عاطفه، وفاداری شدیدی می‌آفریند؛ درست همان چیزی که ایدئولوژی‌ها می‌خواهند.

برای همین است که نظام‌های فرقه‌ای همه ابزارها را برای کنترل نسل‌های جدید به‌کار می‌گیرند: از کتاب‌های درسی و مراسم صبحگاهی گرفته تا سرودها، بازی‌ها و حتی کارتون‌ها. نگرانی اصلی آنان این است که کنترل ذهن و احساس کودکان از دستشان خارج شود.

اینجاست که نقش پدر و مادر تعیین‌کننده می‌شود: یا فرزندانی تربیت می‌کنند که آزادانه بیندیشند و با دیگران همزیستی کنند، یا آنان را به دست ماشین ایدئولوژی می‌سپارند تا ذهن و روانشان را به اسارت بگیرد.

#حکومت_ایدئولوژیک #فرقه_گری #آموزش_مذهبی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍13❤3😭2
‌
نخستین کالج اسلامی کانادا با مجوز دولت شروع به فعالیت کرد

دولت انتاریو به رهبری داگ فورد، با اعطای مجوز رسمی به «کالج اسلامی کانادا» (Canadian Islamic College)، این مؤسسه را به عنوان «نخستین نهاد آموزش عالی اسلامی کاملاً معتبر در آمریکای شمالی» معرفی کرد.

این کالج که در میسی‌ساگا فعالیت خود را آغاز کرده است، رشته کارشناسی افتخاری مطالعات اسلامی را با گرایش‌های مختلف ارائه می‌دهد. مسئولان مؤسسه تأکید کرده‌اند که برنامه درسی آن بر اساس منابع اولیه اسلامی، شامل قرآن و سنت طراحی شده است.

کالج اسلامی کانادا زیر نظر انجمن مسلمانان کانادا (Muslim Association of Canada - MAC) اداره می‌شود. اما در همین حال، برخی گزارش‌های رسانه‌ای و اسناد سازمان مالیات کانادا (CRA) این انجمن را با شبکه اخوان‌المسلمین مرتبط دانسته‌اند. در بررسی‌های اشاره شده است که برخی از رهبران این انجمن سابقه فعالیت در شاخه‌های اخوان داشته‌اند و این سازمان در مقاطعی با گروه‌های مورد انتقاد مانند «IRFAN-Canada» همکاری داشته است.

با این حال، این انجمن در بیانیه رسمی خود هرگونه ارتباط سازمانی با اخوان‌المسلمین را رد کرده و خود را یک خیریه مستقل کانادایی معرفی کرده است که صرفاً در داخل کانادا فعالیت می‌کند.

این تصمیم دولت انتاریو با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است؛ از یک سو، به عنوان اقدامی در جهت به رسمیت شناختن آموزش اسلامی در سطح دانشگاهی در کانادا مورد استقبال قرار گرفته، و از سوی دیگر، نگرانی‌هایی درباره سوابق مالی و ارتباطات انجمن والد آن مطرح شده است.

#حوزه_علمیه #کالج_اسلامی #کانادا #اسلام #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🖕12👎6💩4🤔3❤2🤡1
‌
خمینی:
خانواده شهدا چشم و چراغ این ملتند!

ظلم بزرگ جمهوری اسلامی در حق خانواده شهدا و جانبازان


خانواده‌های شهدا و جانبازان، حق دارند برای عزیزانشان سوگواری کنند، اما این حق از آن‌ها سلب شده است. جمهوری اسلامی، به جای احترام به رنج آنان، مرگ فرزند یا همسرشان را مصادره کرده و او را به یک «نماد ایدئولوژیک» تبدیل می‌کند. پدر، مادر یا همسر شهید نمی‌توانند عزیزشان را صرفاً به عنوان انسانی که از دست داده‌اند به یاد آورند؛ مجبورند او را یک قهرمان بی‌عیب و نقص ببینند و با روایت رسمی همراه شوند. هیچ گریه‌ای پذیرفته نمی‌شود و هیچ شکایتی به گوش نمی‌رسد.

به‌سختی می‌توان اعتراض کرد. خانواده‌ها نمی‌توانند بپرسند چرا فرزندشان به میدان مین فرستاده شد یا چرا تحت تهییج و تبلیغات قرار گرفت. هر اعتراضی برچسب «بی‌ایمانی» یا «ضد انقلاب» می‌خورد. در نتیجه، خانواده‌ها دو بار قربانی می‌شوند: یک بار با مرگ عزیزشان و بار دیگر با سرکوب صدای خود و ربوده شدن حق بیان حقیقت.

این وضعیت پیامدهای روانی و اجتماعی شدیدی دارد. سوگ ناتمام، خشم فروخورده، افسردگی و بی‌اعتمادی به نظام تنها بخشی از زخم‌های خانواده‌هاست. نسل‌های بعد نیز شاهدند که حقیقت عزیزانشان هرگز گفته نمی‌شود.

با وجود آنکه خمینی خانواده‌های شهدا را «چشم و چراغ ملت» می‌نامد، این تقدیر ظاهری نمی‌تواند حقیقت تلخ نقش حکومت در به خاک و خون کشیدن وطن و فرزندانش را پنهان کند. همان حکومتی که با تهییج، تبلیغات و سیاست‌های نظامی، جان جوانان را به میدان خطر فرستاد، امروز با الفاظی پرطنین، خود را بی‌گناه جلوه می‌دهد و خانواده‌ها را برای فداکاری‌های ناخواسته ستایش می‌کند. این نوع تقدیر، نه تنها درد و اندوه واقعی خانواده‌ها را نادیده می‌گیرد، بلکه ریاکاری آشکار و مصادره عاطفی سوگ آن‌هاست. سوگ واقعی، اعتراض و حق بیان حقیقت برای خانواده‌ها همچنان پایمال می‌شود، در حالی که حکومت با روایت رسمی و ستایش شعاری، هم نقش خود در فجایع را پاک می‌کند و هم حق طبیعی خانواده‌ها را ربوده است.

مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/ir-injustice-martyrs-families-veterans/

#حکومت_ایدئولوژیک #شهید #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍9💩1