گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
‌
رهایی از خدمتِ سلطان؛
سخن سعدی با بندگانِ قدرت

پیام همراهان

سعدی در گلستان از دو برادر سخن می‌گوید:
«دو برادر، یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زورِ بازو نان خوردی.»
روزی آن‌که در دربار بود، به برادر درویش گفت:
«چرا خدمت نکنی تا از مشقّتِ کار کردن برهی؟»
و درویش پاسخ داد:
«تو چرا کار نکنی تا از مَذَلَّتِ خدمت رهایی یابی؟»

در این گفت‌وگوی کوتاه، سعدی مرزی می‌کشد میان رنجِ کار و ذلّتِ خدمت.
در نگاه او، کار—حتی اگر سخت و پرزحمت باشد—حفظ‌کننده‌ی عزت انسان است،
اما خدمت به قدرت، اگر با فروختن کرامت همراه شود، بندگی است.

سعدی در همین حکایت می‌گوید:
«نانِ خود خوردن و نشستن، به که کمر شمشیرِ زرّین به خدمت بستن.»
و در پایان هشدار می‌دهد:

«به دست آهک تفته کردن خمیر،
به از دست بر سینه پیشِ امیر.»

این سخنان، نه فقط نکته‌ای اخلاقی درباره‌ی معاش،
که درسی ژرف درباره‌ی آزادی انسان است.
آزادی در نگاه سعدی از درون آغاز می‌شود—آنجا که آدمی به آسایشِ بی‌کرامت «نه» می‌گوید
و رنج را بر رضایت سلطان ترجیح می‌دهد.

در روزگار ما نیز، بسیاری به نام دین یا امنیت، خدمتِ سلطان می‌کنند؛
غافل از آن‌که نانِ دربار، بهایش خاموشی و تملق است.
بسیاری از بندگان قدرت، نه از فقر جیب، که از فقر عزت‌نفس در کنار سلطان می‌مانند.
اما سعدی قرن‌ها پیش یادآور شد:
رهایی در کار خویش است، نه در سایه‌ی امیر.

نانِ سیاهِ رنج، بوی انسان می‌دهد—
و هرکه طعم آن را چشید، دیگر بنده‌ی هیچ قدرتی نخواهد شد

#عزت_نفس #ذلت #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4✍1
‌
رهایی از خدمتِ سلطان؛
سخن سعدی با بندگانِ قدرت

پیام همراهان

سعدی در گلستان از دو برادر سخن می‌گوید:
«دو برادر، یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زورِ بازو نان خوردی.»
روزی آن‌که در دربار بود، به برادر درویش گفت:
«چرا خدمت نکنی تا از مشقّتِ کار کردن برهی؟»
و درویش پاسخ داد:
«تو چرا کار نکنی تا از مَذَلَّتِ خدمت رهایی یابی؟»

در این گفت‌وگوی کوتاه، سعدی مرزی می‌کشد میان رنجِ کار و ذلّتِ خدمت.
در نگاه او، کار—حتی اگر سخت و پرزحمت باشد—حفظ‌کننده‌ی عزت انسان است،
اما خدمت به قدرت، اگر با فروختن کرامت همراه شود، بندگی است.

سعدی در همین حکایت می‌گوید:
«نانِ خود خوردن و نشستن، به که کمر شمشیرِ زرّین به خدمت بستن.»
و در پایان هشدار می‌دهد:

«به دست آهک تفته کردن خمیر،
به از دست بر سینه پیشِ امیر.»

این سخنان، نه فقط نکته‌ای اخلاقی درباره‌ی معاش،
که درسی ژرف درباره‌ی آزادی انسان است.
آزادی در نگاه سعدی از درون آغاز می‌شود—آنجا که آدمی به آسایشِ بی‌کرامت «نه» می‌گوید
و رنج را بر رضایت سلطان ترجیح می‌دهد.

در روزگار ما نیز، بسیاری به نام دین یا امنیت، خدمتِ سلطان می‌کنند؛
غافل از آن‌که نانِ دربار، بهایش خاموشی و تملق است.
بسیاری از بندگان قدرت، نه از فقر جیب، که از فقر عزت‌نفس در کنار سلطان می‌مانند.
اما سعدی قرن‌ها پیش یادآور شد:
رهایی در کار خویش است، نه در سایه‌ی امیر.

نانِ سیاهِ رنج، بوی انسان می‌دهد—
و هرکه طعم آن را چشید، دیگر بنده‌ی هیچ قدرتی نخواهد شد

#عزت_نفس #ذلت #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤2
‌
- پرسش از همراهان

از همان سالهای ابتدایی انقلاب، موج حملات تبلیغاتی حکومت دینی تازه از راه‌ رسیده ایران به معاهدات صلح میان اسرائیل و فلسطینی‌ها آغاز شد ، جمهوری اسلامی حتی به رهبران محبوب فلسطینی‌ها لقب خائن داد و علیه گفتگوهای دوطرفه میان آنها و اسرائیلی‌ها وارد عمل شد.

این موضوع در کنار اهدای پول و اسلحه به گروه‌های افراطی و تلاش برای قالب کردن آن‌ها به عنوان رهبران واقعی، باعث شکست مداوم گفتگوهای صلح شد.

یه نظر شما در این چند دهه چه اتفاقاتی ممکن بود بیافتد و اگر مزاحمت این حکومت نبود، آیا مانند بسیاری از نقاط دنیا چند گروه مذهبی و قومی در کنار هم زندگی نمی‌کردند؟

#جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍8❤1🏆1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
پیام همراهان

پس از نیم قرن دشمن‌تراشی، دیگری‌ستیزی و هدر دادن سرمایه‌های مادی و انسانی ایرانیان در مسیر حمایت از جنگ و نفرت، اکنون که حماس و اسرائیل فرآیند صلح را آغاز کرده‌اند، ایران در انزوای خودساخته‌اش مانده است. سیاستی که به نام آرمان و مقاومت پیش رفت، اما در عمل به نابودی صلح، مدارا و پیوند ملت‌ها انجامید. نتیجه روشن است: مردمی گرفتار در فقر، منابعی غارت‌شده، فرصت‌هایی از دست‌رفته و تحریم‌هایی که محصول مستقیم همان سیاست‌های ویرانگرند. امروز صلحی که روزی شعار بود، در جایی دیگر متولد می‌شود، بی‌آنکه ایران نقشی در آن داشته باشد جز نظاره‌گرِ عقب‌ماندگی خود.
تروریست‌ها سرانجام یا نابود شدند یا مجبور به پذیرش صلح. جمهوری اسلامی اما هنوز دنبال جنگ افروزی !

#دیگری_ستیزی #نفرت_پراکنی #صلح #مدارا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍13🤮1
‌
🔹️رئیس شورای عالی حوزه علمیه تهران با اشاره به گسترش معنویت واره های نوپدید در فضای مجازی گفت: حوزه‌ی علمیه با گنجینه‌ی عظیم معارف ناب و ژرف، مسئولیتی خطیر بر عهده دارد و می‌بایست با قوّت تمام به این عرصه وارد گردد.

🔹️ علی اکبر رشاد گفت: در این روزگار، شاهد ظهور جریان‌هایی در پهنه‌ی جهانی هستیم که با عنوان‌های فریبنده‌ای چون «معنویت‌های نوظهور» و «معنویت‌های نوین» پدیدار گشته‌اند. اینان را به حق باید «معنویت‌واره» نامید؛ چرا که از حقیقت معنویت بی‌بهره‌اند و جز شبه‌معنویت نیستند. این فرقه‌ها که شمارشان به ده‌ها هزار می‌رسد، با تکثری آشفته روبرویند و همین کثرت، خود گواهی بر بطلان راه آنان است.
برخی از آنان به «خداانگاری انسان» گرایش دارند و برخی دیگر، «انسان‌مداری» محض را تبلیغ می‌کنند که در نهایت، انسان را از مقام شامخ خلیفه‌اللهی به مرتبه‌ی حیوانی تنزّل می‌دهد و جامعه را به جنگلی بی‌قانون بدل می‌سازد.

🔹️رشاد خاستگاه این جریانات را توطئه‌آمیز خواند و گفت: اینها جریاناتی موازی برای مقابله با دین – به ویژه در پی امواج شکوهمند انقلاب اسلامی – طراحی شده‌اند. قدرت‌های استکباری با احساس خطر عمیق، کوشیده‌اند تا معنویت‌های کاذبی را رواج دهند تا جوانان مشتاق را از سرچشمه‌ی زلال وحی منحرف سازند.

⁉️پرسش این است، این همه خودحق‌پنداری از کجاست؟ چه کسی به شما اجازه داده است که خویشتن را میزان حقیقت و دیگران را باطل بخوانید؟
چگونه هر آنچه بیرون از چارچوب تنگ شماست، ناگهان “شبه‌معنویت” و “توطئه” می‌شود؟
حقیقت مگر در انحصار شماست که هر جست‌وجوی آزاد در سپهر معنا را تهدیدی علیه ایمان می‌دانید؟
آیا ایمان، به‌جای روشنایی و اعتماد، به مرزبانان خشمگین نیاز دارد؟
کسانی که به جای گفت‌وگو، حکم صادر می‌کنند، در واقع از لرزش ایمان خود خبر می‌دهند، نه از استواری آن.

#ایمان #معنویت #خود_حق_پنداری #دگماتیسم #حقیقت #باطل #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🥴8❤1👏1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
روح‌الله خمینی وقتی گفت «اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود»، این جمله بیشتر از یک فتوایِ سیاسی بود؛ یک بیانیه ایدئولوژیک که هویتِ یک جمعیت را به‌صورت کلی مخاطب قرار می‌داد و فضای مشروعیت‌بخشی به حذف و طرد را تقویت می‌کرد — زبانی که نه تنها به خواستِ استمرار حقوق مردم فلسطین کمکی نکرد، بلکه گفت‌وگو، مصالحه و راه‌حل‌های سیاسی را به‌شدت تضعیف کرد.

چنین صورت‌بندی‌هایی عملاً مرز میان نقدِ مشروع یک رژیم و نفیِ وجودِ یک ملت را محو کرده و به‌جای تسهیلِ حل منازعه، بذرِ بی‌اعتمادی، خشونت‌گرایی و رادیکالیسم را کاشت؛ تاریخ روابط ایران و اسرائیل و بازتاب‌های منطقه‌ای این نوع شعارها نشان داده‌اند که چنین زبانِ انهدامی راهِ صلح را بسته و امنیتِ منطقه را تهدید می‌کند.

#حکومت_ایدئولوژیک #دیگری_ستیزی #یهودی_ستیزی #اسرائیل #جنگ #صلح #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤮9💩3😡1
‌
در ایرانِ امروز، سرکوب، ایدئولوژی‌زدگی، و نبود رواداری در برابر تفاوت‌ها، به ساختار اصلی قدرت بدل شده است.

نظامی که بر انحصار تصمیم‌گیری و ایجاد رانت برای «خودی‌ها» استوار است، فضایی پر از بی‌اعتمادی و ناامیدی برای اکثریت جامعه ساخته است.

خامنه‌ای و سپاه پاسداران با گسترش سیاست‌های کنترل‌گرایانه و تنگ‌نظری سیاسی و فرهنگی، نه‌تنها آزادی و خلاقیت را محدود کرده‌اند، بلکه مسیر رشد و شکوفایی فردی را نیز مسدود ساخته‌اند.

نتیجه، کشوری است که استعدادهایش درون مرزها خاموش می‌شوند یا راهی جز ترک وطن نمی‌یابند — مهاجرتی که هر سال میان ۱۱۰ تا ۱۵۰ هزار متخصص را در بر می‌گیرد و برآورد می‌شود بیش از ۵۰ میلیارد دلار هزینه مستقیم و غیرمستقیم بر پیکره اقتصاد ملی تحمیل کند.

در سوی دیگر، بحران فقر چهره‌ای گسترده و فراگیر یافته است: بیش از ۳۰ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی می‌کنند و بنا بر گزارش‌های سال ۲۰۲۵، بیش از ۸۰ درصد جمعیت در معرض خطر فقر مطلق‌اند.

در چنین شرایطی، نبود چشم‌انداز مثبت از آینده، احساس بی‌قدرتی جمعی را تشدید کرده است.

فساد سیستماتیک، ناکارآمدی مدیریتی، و تبعیض ساختاری، سرمایه انسانی را به نقطه گریز رسانده است.

فرار مغزها نه صرفاً پدیده‌ای اقتصادی، بلکه نتیجه مستقیم بی‌عدالتی، سرکوب اندیشه و حذف تفاوت‌هاست — زخم عمیقی که جامعه را از توان بازسازی و امید تهی کرده است.

#فرار_مغزها #مهاجرت #حکومت_ایدئولوژیک #نارواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🏆5👏4😢1
‌
آیا با یاد خدا دل‌ها آرام می‌گیرد؟

وقتی ایمان پاسخ اضطراب می‌شود!

پیام همراهان

از آغاز تاریخ، انسان در برابر اضطرابِ بودن ایستاده است؛ اضطراب از مرگ، بی‌پناهی، بی‌معنایی و ناپایداری جهان. در چنین جهانی، دین وعده‌ی معنا و آرامش داده است. «یاد خدا» برای بسیاری پناهگاهی در برابر طوفانِ ناپایداری بوده است؛ اما پرسش بنیادین این است:
آیا این آرامش از ایمان می‌آید یا از ترسِ اضطراب؟

شاید آن‌گاه که می‌گوییم «با یاد خدا دل‌ها آرام می‌گیرد»، در واقع می‌گوییم: «با یاد خدا، اضطرابم را موقتاً فراموش می‌کنم». در این معنا، ایمان می‌تواند نه پاسخی وجودی، بلکه سازوکاری دفاعی باشد؛ تلاشی برای کنترلِ چیزی که از کنترل ما بیرون است — مرگ، بی‌ثباتی، و آزادی.

یالوم و دیگر روان‌تحلیل‌گرانِ وجودی معتقدند انسان در برابر اضطراب دو راه دارد: یا با آن روبه‌رو می‌شود و معنای شخصی خویش را می‌سازد، یا به نظام‌های فکری مطلق پناه می‌برد تا از اضطراب بگریزد. ایمانِ نوع دوم، که از دلِ ترس برمی‌خیزد، به‌تدریج به ایمانِ کنترل‌گر بدل می‌شود؛ نخست برای آرام کردن خود، و سپس برای رام کردن دیگران.

کسی که به حقیقتی مطلق چنگ زده، اغلب تحمل ابهام و تردید را از دست می‌دهد. همین میل به قطعیت، وقتی در سطح جامعه شکل سیاسی پیدا کند، به نظام‌های استبدادی دینی می‌انجامد؛ حکومت‌هایی که ایمان را از تجربه‌ی شخصی و آزاد تهی کرده و آن را به ابزار اطاعت و سلطه بدل می‌کنند. در چنین نظام‌هایی — مانند جمهوری اسلامی — ایمان به‌جای آنکه مایه‌ی رهایی باشد، به سازوکار کنترل جمعی و سرکوب فردیت تبدیل می‌شود.

بااین‌حال، همه‌ی ایمان‌ها از این جنس نیستند. ایمانِ اصیل از دلِ مواجهه با اضطراب می‌جوشد، نه از ترس آن. اینجا ایمان، به معنای زیستن در حضور ناپایداری است، نه فرار از آن. چنین ایمانی انسان را به پذیرش می‌برد، نه به انکار.

آرامشِ راستین، نه از خاموش کردن اضطراب، بلکه از زیستن در کنار آن پدید می‌آید؛ از توانِ گفتنِ «آری» به زندگی، با همه‌ی بی‌ثباتی‌اش.

#عبادت #ایمان #شک #خدا #استرس #حقیقت #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😁6👍3
‌
کیوان دهقانی، شهروند بهائی ساکن اصفهان، از سوی دادگاه انقلاب این شهر به شش سال حبس تعزیری، دو سال تبعید، پرداخت ۱۶۰ میلیون تومان جزای نقدی و چند مجازات تکمیلی از جمله محرومیت از حقوق اجتماعی و مصادره اموال شخصی، تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ محکوم شد.

به‌گفته‌ی آنیسا دهقانی، خواهر این شهروند، جلسه‌ی دادگاه صبح روز چهارشنبه ۱۶ مهرماه برگزار و حکم در همان روز صادر شد. هنوز جزئیاتی از اتهامات مطرح‌شده علیه او منتشر نشده است.

پیش‌تر نیز کیوان دهقانی و فرزندش، لوا دهقانی، در تاریخ ۱۶ تیرماه توسط اداره اطلاعات اصفهان احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بودند.

این حکم، نمونه‌ای دیگر از روند مستمر فشار، تبعیض و برخورد قضایی با پیروان آیین بهائی در ایران است؛ جامعه‌ای که سال‌هاست از حق تحصیل، اشتغال دولتی، آزادی مذهبی و حتی امنیت فردی محروم مانده است.

پرسش بنیادین اینجاست: آیا اساساً هیچ حکومتی در جهان حق دارد انسان‌ها را به‌دلیل باور و اعتقادشان محاکمه و مجازات کند؟

دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #آزادی_باور #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡7❤1🔥1
Forwarded from گفت‌وشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در ویدئوی زیر، ادونیس، شاعر سوری به این پرسش که «آیا اسلام در بحران است؟» پاسخ مثبت می‌دهد. او معتقد است با فوت پیامبر اسلام، اسلام همچون یک پیام یا «رسالت» تمام شد و توسط دو امپراطوری عربی، حکومت امویان و عباسیان، به یک ایدئولوژی برای سلطه تبدیل شد. پس از آن هم حکومت‌هایی مانند عثمانی، از این ایدئولوژی برای حکومت بهره گرفتند.

سخنان این منتقد از این حیث قابل توجه است که اصطلاحاتی مانند «سلطه» یا تعابیری مانند اسلام ایدئولوژیک، کمتر از ناحیه روشنفکران کشورهای مسلمان‌نشین استفاده می‌شود.

در اپیزود سوم از دیگری‌نامه با نام «روند دگرسازی»، به بهانه نقل داستان وزیر ایرانی، حسنک، به سابقه استفاده از اسلام برای حذف رقبای سیاسی پرداختیم. حسنک وزیر که با شیعیان قرمطی در مصر دیدار کرده بود، به دستور خلیفه عباسی و به جرم انحراف از اسلام اعدام شد. برای دسترسی به این اپیزود به صفحه گفت‌وشنود بروید:

‏https://dialog.tavaana.org/podcast_others_3/

ادونیس با نام اصلی علی احمد سعید اسبر، یکی از برجسته‌ترین شاعران و نویسندگان معاصر عرب و سوری است. او در سال ۱۹۳۰ میلادی در روستای قصابین، واقع در شمال سوریه، به دنیا آمد. تخلص «ادونیس» را از اسطوره یونانی آدونیس، نماد جاودانگی و عشق، گرفته است.

ادونیس از کودکی به ادبیات و شعر علاقه‌مند بود و قرآن و شعر کلاسیک عربی را به‌خوبی آموخت.
تحصیلات خود را در دانشگاه دمشق در رشته فلسفه ادامه داد. به دلیل فعالیت‌های سیاسی و انتقاد از وضعیت سیاسی سوریه، مدتی زندانی شد و سپس به لبنان و بعدها به فرانسه مهاجرت کرد.

ادونیس از پیشگامان شعر نو عربی و یکی از چهره‌های مهم در جنبش مدرنیسم ادبی جهان عرب است. آثار او ترکیبی از شعر کلاسیک عربی، فلسفه عرفانی**، و تفکرات مدرن غربی است. ادونیس همچنان به عنوان یک روشنفکر و شاعر منتقد، در عرصه ادبیات و اندیشه جهان عرب حضوری تأثیرگذار دارد.

#ادونیس #امپریالیسم #ایدئولوژی #اسلام
@dialogue1402
👍8🏆2❤1
سید علی صالح موسوی اعظم، امام جمعه یاسوج، در خطبه‌های نماز جمعه ۱۸ مهر ۱۴۰۴، بهاییان را «خبیث و پلید» خواند و مدعی شد که آنان پیش‌قراول جنگ ۱۲روزه میان ایران و اسرائیل بوده‌اند.
او بهاییان را به نفوذ در حکومت پهلوی و تلاش برای ترویج «فرهنگ منحط غربی» متهم کرد و از مردم خواست از فروش زمین یا همکاری اقتصادی با آنان خودداری کنند.

موسوی اعظم همچنین گفت که در این جنگ نیابتی، ردپای «منافقین و فرقه‌های انحرافی» دیده می‌شود و نسبت به تقویت اقتصادی بهاییان هشدار داد.

اظهارات امام جمعه یاسوج نمونه‌ای آشکار از نفرت‌پراکنی سازمان‌یافته در تریبون‌های رسمی جمهوری اسلامی است.

نماز جمعه در ایران نه مکانی برای گفت‌وگوی دینی یا وحدت اجتماعی، بلکه ابزاری تبلیغاتی و ایدئولوژیک در خدمت نظام حاکم است که از آن برای تحقیر و طرد اقلیت‌های مذهبی، از جمله بهاییان، استفاده می‌شود.

چنین سخنان تبعیض‌آمیز، غیر مستند و اثبات‌نشده نه‌تنها نقض آشکار حقوق شهروندی و آزادی عقیده است، بلکه به بازتولید نفرت، تقویت تعصبات مذهبی، و مشروعیت‌بخشی به سرکوب اقلیت‌ها در پوشش دین دامن می‌زند.
#بهائیان_ایران #نفرت_پراکنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩13🤮4
‌
مولوی عبدالحمید، امام جمعهٔ اهل سنت زاهدان، خواستار توقف اعدام‌ها در ایران شد و گفت که اعدام‌های گسترده یکی از دلایل مشکلات موجود کشور است.

مولوی عبدالحمید روز جمعه ۱۸ مهر در خطبه‌های نماز جمعه در زاهدان با انتقاد از تداوم مجازات اعدام در ایران، گفت که اعدام «بر خلاف سیرهٔ پیامبر و دیدگاه حضرت علی و جمهور مسلمانان است».

به گفتهٔ او، «الله، ملت ایران و جهانیان از اجرای مجازات اعدام ناراضی هستند».

امام جمعهٔ اهل سنت زاهدان تاکید کرد که «در عهد رسول‌الله و خلفای راشدین و حضرت علی این نبوده که به افراد حکم محارب بزنند و آن‌ها را اعدام کنند».

مولوی عبدالحمید همچنین گفت که اعدام به‌جز در موارد اندکی ازجمله قصاص، برای دیگر موارد جایز نیست.

گزارشگران ویژهٔ سازمان ملل اعلام کرده‌اند که در ۹ ماهه سال ۲۰۲۵ بیش از هزار اعدام در ایران انجام شده است.

سازمان عفو بین‌الملل نیز روز چهارم مهر اعلام کرد که جمهوری اسلامی ایران از ابتدای سال جاری میلادی بیش از هزار نفر را اعدام کرده که بالاترین رقم سالانه اعدام‌ها در ایران طی دست‌کم ۱۵ سال اخیر است که این سازمان ثبت کرده است.

#اهل_سنت #اعدام #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍15✍1👏1🤔1
🔹️عباس کعبی، نایب‌رییس مجلس خبرگان جمهوری اسلامی، گفت که جایزه نوبل صلح از «آرمان اصلی» منحرف شده و پیشنهاد داد که جایزه جهانی «نصرالله» ایجاد شود.

او افزود ماریا کورینا ماچادو «طرفدار» اسرائیل و مخالف دولت مادورو در ونزوئلا جایزه نوبل صلح را گرفت که «تثبیت پروژه براندازی» بود.

کعبی اشاره کرد جایزه «نصرالله» که پیشنهاد آن را داده «جایزه الهی» است و «خداوند» آن به بندگان مومن اعطا می‌کند.


🔹️ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵، پس از دریافت جایزهٔ صلح نوبل، در پیامی در شبکهٔ اجتماعی «ایکس» نوشت:
«این قدردانی از مبارزهٔ همهٔ مردم ونزوئلا، انگیزه‌ای است برای به‌پایان رساندن مأموریت ما: فتح آزادی.
ما در آستانهٔ پیروزی هستیم و بیش از هر زمان، بر حمایت رئیس‌جمهور ترامپ، مردم ایالات متحده، ملت‌های آمریکای لاتین و کشورهای دموکراتیک جهان به‌عنوان متحدان اصلی خود تکیه داریم.
این جایزه را به مردم رنج‌دیدهٔ ونزوئلا و به رئیس‌جمهور ترامپ برای حمایت قاطعش تقدیم می‌کنم.»

#صلح_نوبل #حسن_نصرالله #تروریست #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💩16😁6🤣2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چرا بعضی‌ها از ساختاری دفاع می‌کنن که خودشون قربانی‌ش هستن؟
چرا زنی از نظام زن‌ستیز حمایت می‌کنه؟ چرا شهروندی از دیکتاتور دفاع می‌کنه؟
پاسخ شاید در «ترس از آزادی» باشه.
انسانی که سال‌ها در یک ساختار سرکوبگر زندگی کرده، ذهنش یاد گرفته بقا رو با «آشنایی» اشتباه بگیره. مغز ما برای زنده‌ موندن دنبال محیط آشناست، نه محیط بهتر.
برای همین، جهنم آشنا برای خیلی‌ها امن‌تر از بهشت ناشناس به نظر می‌رسه.
در کرهٔ شمالی آدم‌هایی هستن که با خطر مرگ از کشورشون فرار می‌کنن، اما بعد از رسیدن به آزادی، برمی‌گردن… چون آزادی براشون ترسناک‌تر از زندان بوده.
زندگی در نظام انتخاب و مسئولیت، ذهنی رو که سال‌ها در بند ترس و کنترل بوده، می‌لرزونه.
ما همین الگو رو در جای دیگه هم می‌بینیم: در کودکی که پدر و مادرش رابطه‌ای سمی دارن و بعدها همان الگو رو در عشقش تکرار می‌کنه؛ در گروگانی که فرصت فرار داره اما نمی‌تونه بره.
مغز می‌گه: «درسته بد است، اما زنده‌ایم. همینه که هست.»
اما رهایی فقط وقتی ممکنه که بفهمیم این «امنیت» دروغیه که ترس برای ما ساخته.
آزادی، مسئولیت می‌خواهد، جرأت سقوط در خلأ.
برای کسی که تمام عمرش را در قفس زیسته، پرواز با یک سخنرانی توضیح‌دادنی نیست — باید خودش لمسش کند.


شما فکر می‌کنید، آیا آمادگی دارید که در حکومتی دموکراتیک زندگی کنید؟ آمادگی دارید که از برخی چیزها که بهشون عادت کردید، دل بکنید؟ آیا آماده پذیرش مسئولیت و انتخاب‌های جدید در زندگی هستید؟ به نظر شما الگوهای شناخته شده در زندگی تحت سیطره جمهوری اسلامی چه چیزهایی هستند؟ به چه چیزهایی عادت کردیم؟

ویدیو از صفحه آیه، زن خوشفکر ایرانی ساکن ایتالیا:
worldofayeh

#مسئولیت_پذیری #مسئولیت_آزادی #منطقه_امن #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
❤7👏1