گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
‌
ایمان جزمی یا ایمان تراژیک؟

آیا غیر دینداران هم می‌توانند مؤمن باشند؟

پیام همراهان

آیا می‌شود به جای خدا، به زندگی، عشق و معنا ایمان داشت؟
آیا می‌توان ایمان داشت، بی‌آن‌که مطمئن بود، بی‌آن‌که پاسخ همه پرسش‌ها را دانست؟

گاهی کسانی که هیچ معبدی ندارند،
بیش از بسیاری از دینداران، به معنا وفادارند.
شاید ایمان همیشه در سایه‌ی دین متولد نشود؛
گاهی در دل انسانی زاده می‌شود که خدا را پرستش نمی‌کند،
اما هنوز دست از امید و عشق برنداشته است.

شاید بتوان از دو گونه ایمان سخن گفت: ایمان جزمی و ایمان تراژیک.

ایمان جزمی، بر پایه‌ی یقین است.
ایمانی که می‌گوید حقیقت از پیش معلوم است،
راه روشن است و پرسش‌ها خطرناک‌اند.
مؤمنِ جزمی در نظمی مقدس آرام می‌گیرد،
اما گاه این آرامش به بهای خاموشی اندیشه به دست می‌آید.
در چنین ایمانی، شک تهدید است و ایمان یعنی اطمینان کامل.

اما ایمان تراژیک، از دلِ تردید می‌روید.
ایمان انسانی است که می‌داند نمی‌داند،
و با این‌همه، هنوز به معنا، به عشق و به انسان وفادار است.

تراژیک بودنِ این ایمان به معنای غمگین بودن آن نیست؛
بلکه به این معناست که انسان در برابر بی‌پناهی و پوچی جهان، تسلیم نمی‌شود.
او می‌داند که هیچ قطعیتی در کار نیست و شاید هیچ پاداشی هم در انتظارش نباشد،
اما همچنان به معنا، عشق و کرامت انسانی وفادار می‌ماند.
تراژدی در اینجاست: آگاهی از ناتوانی و در عین حال ادامه دادن، زیستن، و وفادار ماندن.

او به‌جای تسلیم شدن در برابر پوچی،
تصمیم می‌گیرد با وقار در میان ابهام زندگی کند.
این همان ایمانی است که آلبر کامو در چهره‌ی سیزیف می‌بیند،
و خیام در رباعیاتش نجوا می‌کند؛
ایمانی بی‌خدا، اما سرشار از پذیرش، امید و شرافت.

پس، آیا غیر دینداران هم می‌توانند مؤمن باشند؟
آری، اگر ایمان را نه دانستن حقیقت، بلکه دل‌سپردن به زندگی در دلِ نادانی بدانیم.
ایمان تراژیک، نه برای آرامش، بلکه برای تحمل حقیقتِ زندگی است.
ایمانی است که نمی‌خواهد تسلی دهد، بلکه می‌خواهد بیدار کند.

در روزگاری که قطعیت‌ها از هم می‌پاشند،
شاید تنها همین ایمانِ بی‌یقین بتواند ما را انسان نگه دارد.

#ایمان #باور #حقیقت #اخلاق #خدا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌
حافظ شیرازی در بسیاری از غزل‌های خود واعظان، زاهدان و روحانیونی را که به ریاکاری، تظاهر و دورویی دینی مشغول بودند، به شدت نقد کرده است.

او بارها در اشعارش از عشق، آزادی اندیشه و دوری از ریاکاری مذهبی سخن گفته و پاسخ‌هایی تند و نکته‌سنجانه به مذهبیون متعصب و واعظان ریاکار داده است.

در این ویدئو که پیش‌تر در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده بود یک روحانی در مزار خواجه شیراز تفأل به دیوان حافظ زده و جواب در خور و رندانه‌ای گرفته.

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند
چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند

#حافظ #فال #نقد_دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👏9❤2
‌
شیخ محمود حلبی، بنیان‌گذار «انجمن حجتیه»، یکی از چهره‌های شاخص تعصب مذهبی و دگماتیسم دینی در سده‌ معاصر ایران بود.
او در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی با ظاهری زاهدانه و لحنی پرشور، بر منبرهایی می‌نشست که در آن‌ها نه دعوت به خرد بود و نه تساهل، بلکه ترس، تکفیر و انتظار آخرالزمانی.
حلبی از طلبه‌ای ساده در مشهد به رهبری جریان گسترده‌ای بدل شد که با شعار «مبارزه با بهائیت» شکل گرفت، اما در عمل به ترویج تفکری ضد عقل، ضد مدرن و ضد هر گونه گفت‌وگو با دیگری انجامید.

در روایت تاریخ معاصر، انجمن حجتیه به‌زودی از یک حلقه‌ مذهبی به شبکه‌ای پرنفوذ بدل شد که بر ذهن هزاران جوان اثر گذاشت.
آنان می‌آموختند که دنیا را جز از دریچه‌ تقابل حق و باطل نبینند، که هر صدای متفاوت، نشانه‌ نفوذ شیطان است و هر تلاش برای اصلاح اجتماعی، تعجیل در کاری است که فقط «امام زمان» باید انجام دهد.

حلبی و پیروانش با فلسفه، عرفان، آزادی اندیشه و حتی فعالیت سیاسی مخالفت می‌کردند؛ چراکه باور داشتند حکومت در عصر غیبت، نامشروع است و باید در انتظار «ظهور» بود، نه در پی تغییر جامعه.

چنان‌که فال‌اسیری آرامگاه حافظ را با کلنگ تعصب ویران کرد، حلبی نیز در جهان ذهن و ایمان شاگردانش، ویرانی دیگری را رقم زد: ویرانی گفت‌وگو و اندیشه.

او در برابر نوگرایی فرهنگی و فلسفی، دیوارهایی از ترس و تردید کشید و نسلی را پرورش داد که به‌جای پرسیدن، می‌ترسید.

میراث فکری‌اش، سال‌ها بعد، در لایه‌هایی از نظام دینی و آموزشی ایران بازتاب یافت، میراثی که همچنان میان ایمان و خرد، فاصله می‌افکند.

انجمن حجتیه، که در آغاز به‌ظاهر نهادی مذهبی و غیرسیاسی معرفی می‌شد، به‌تدریج چنان گسترش یافت که به یکی از شبکه‌های پنهان قدرت در ایران بدل شد.

بسیاری از اعضا و شاگردان حلبی، پس از انقلاب ۱۳۵۷، در دستگاه‌های مختلف نظام نفوذ کردند و در آموزش، امنیت، قضا و نهادهای مذهبی نقش‌های کلیدی گرفتند.
هرچند انجمن بعدها فعالیت رسمی‌اش را «محدود» اعلام کرد، اما حضور فکری و تشکیلاتی آن همچنان در لایه‌لایه‌ ساختار قدرت محسوس است.

تفکر بسته و آخرالزمانی حلبی، در بسیاری از مدیران و تصمیم‌گیران جمهوری اسلامی ردّی پررنگ بر جای گذاشته است؛ ردی از همان ایمان آمیخته به ترس و تعصب، که گفت‌وگو را گناه می‌داند و انتظار را بر مسئولیت ترجیح می‌دهد.

#انجمن_حجتیه #شیخ_محمود_حلبی #بهائی_ستیزی #آخرالزمان #تقیه #مهدویت #نارواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤮10💩3❤2😡1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دادستانی تهران با صدور بیانیه‌ای دستور تعقیب و بازداشت عوامل تولید،‌ توزیع و تبلیغ «مرضیه» و «مرتضی» (عروسک‌های ضد استرس خوک و گوریل)، را صادر کرد. در بیانیه دادستانی این عروسک‌ها «موهن» و «توهین‌کننده به مقدسات» خوانده شدند.

در روزهای اخیر، انتشار تصاویری از عروسک‌های ضد استرس با نام‌های «مرتضی» و «مرضیه» موجی از اعتراضات در شبکه‌های اجتماعی و میان گروه‌های مذهبی برانگیخته است.

این عروسک‌ها که در فروشگاه‌های آنلاین به عنوان فیجت یا عروسک ضد استرس عرضه می‌شدند، از جنس سیلیکون بوده و برای تخلیه عصبانیت یا استرس طراحی شده‌اند — یعنی با ضربه یا فشردن تغییر شکل داده و دوباره به حالت اولیه بازمی‌گردند.

منتقدان مذهبی با انتقاد از این نام‌گذاری گفته‌اند:
«چرا باید عروسک‌هایی که کتک می‌خورند یا له می‌شوند، نام‌های مقدسی چون مرتضی و مرضیه داشته باشند؟»
به باور آنان، این کار نوعی توهین به القاب «امام علی» و «حضرت فاطمه» است.

در پی بالا گرفتن واکنش‌ها، دادستانی از آغاز تحقیقات برای شناسایی عوامل تولید و توزیع این عروسک‌ها خبر داده است.
گزارش‌ها نشان می‌دهد این محصولات پیش‌تر در برخی فروشگاه‌های اینترنتی ایرانی با عنوان‌هایی مانند «فیجت خوک شنی مرضیه خانم» به فروش می‌رسیدند.

در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی، برای شخصیت منفی از اسامی غیرمذهبی استفاده می‌شود.
نظر شما چیست؟ به نظر شما اسم از مقدسات است؟

#مقدسات #گوریل #خوک #عروسک #مذهب #گفتگو_توانا



@Tavaana_TavaanaTech
🤯9😁2❤1🤬1🤮1
از شما پرسیده بودیم:
اگر انقلاب اسلامی اتفاق نمی‌افتاد، روابط میان مسلمانان و یهودیان در منطقه چگونه بود؟

اگر انقلاب اسلامی ایران رخ نمی‌داد، روابط میان مسلمانان و یهودیان در منطقه احتمالاً در سطحی واقع‌گرایانه‌تر و سیاسی‌تر باقی می‌ماند، نه ایدئولوژیک و تمام‌عیار.
هرچند نزاع میان یهودیت و اسلام ریشه‌هایی عمیق‌تر از جمهوری اسلامی دارد و در تاریخ، الهیات و منازعات سرزمینی ریشه دوانده است، اما نمی‌توان انکار کرد که پس از انقلاب ۱۳۵۷، این شکاف به‌طور چشمگیری تشدید شد.
گفتمان ضداسرائیلی جمهوری اسلامی، با آمیختن دین، سیاست و هویت، فضای منطقه را از امکان گفت‌وگو و همزیستی دورتر کرد و در عوض، ستیزی ایدئولوژیک و ناروادارانه را در برابر «دیگری»—چه یهودی، چه سکولار و چه مسلمانِ دگراندیش—نهادینه ساخت.

پاسخ برخی همراهان را در اسلایدها مرور کردیم.
شما هم دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#جمهوری_اسلامی #یهودی_ستیزی #نارواداری #اسلام #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
✍4
‌
پس از اعلام آتش بس و خبر آزادسازی گروگان‌های اسرائیلی دیوارنگاره‌هایی در اسرائیل نصب شده با تصویر پرزیدنت ترامپ که روی آن نوشته شده: کورش کبیر زنده است که اشاره به روایت تاریخی آزادسازی قوم یهود توسط ورش کبیر دارد.

همراهی با ارسال این تصویر برای ما نوشت:

بدون جمهوری اسلامی و سیاست‌های دیگرستیزانه‌اش، ما ملتی هستیم که دل در گروی صلح و همزیستی داریم.

ما مردمی هستیم که می‌خواهیم با جهان گفت‌وگو کنیم، نه در برابرش بایستیم.
پیام ما روشن است: ما از نفرت و دشمن‌تراشی خسته‌ایم.
در دل ما جای جنگ و نفرت نیست؛ جای دوستی، احترام و امید است.
ما باور داریم که می‌توان ایرانی بود و در عین حال با همه انسان‌ها، فارغ از دین، مرز و باور، در صلح زیست. چیزی که با جمهوری اسلامی امکان ندارد به آن برسیم.

#رواداری #صلح #گفتگو #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍7😁2🏆1
‌
روان‌شناسی آشوب

آیا در غیاب عدالت و نهادهای مدنی، دین رونق می‌گیرد؟

پیام همراهان

وقتی ستون‌های عدالت، قانون و نهادهای مدنی فرو می‌ریزند، انسان در جست‌وجوی معنا و نظم تازه‌ای برمی‌آید. ذهن آشفته از بی‌نظمی، نیازمند چارچوبی است که زندگی را قابل پیش‌بینی کند. اریک برن این نیاز را «گرسنگی ساختار» می‌نامد؛ عطشی ذاتی برای نظم، معنا و جهت.

در چنین شرایطی، دین به‌مثابه پناهگاهی روانی و اجتماعی نقش پررنگی پیدا می‌کند. وقتی دولت از تأمین عدالت بازمی‌ماند و نهادهای مدنی از کار می‌افتند، دین اغلب به تنها نظام منسجم معنا و امید بدل می‌شود. به رنج معنا می‌بخشد، به آشوب نظم می‌دهد، و از ناامیدی وعده‌ی رهایی می‌دهد.

بنابراین، در غیاب عدالت و نهادهای مدنی، دین به‌عنوان یک ساختار اجتماعی و روانی قوت می‌گیرد. مسجد، کلیسا یا معبد، علاوه بر کارکرد مذهبی، به کانون اعتماد و پیوند جمعی تبدیل می‌شوند. با این حال، این نقش مختص دین نیست و در جوامع توسعه‌یافته‌تر، نهادها و فعالیت‌های غیر دینی همچون هنر، فلسفه، علم، گفتگوهای مدنی، سازمان‌های مردم‌نهاد و اقدامات بشردوستانه نیز می‌توانند معنا، نظم و حس تعلق فراهم کنند. این مثال‌ها نشان می‌دهند که انسان در جست‌وجوی نظم و معنا، الزاماً تنها به دین تکیه نمی‌کند، بلکه به هر چارچوبی که انسجام و تعلق اجتماعی ایجاد کند پاسخ مثبت می‌دهد.

در چنین فضایی، ایمان در متن فروپاشی ساختارها جان می‌گیرد و از دل اضطراب و بی‌پناهی، نوعی همبستگی دینی شکل می‌گیرد.

چه‌بسا اگر ساختارهای زمینی و انسانی برای تحقق عدالت و رفاه شکل گیرد، نیاز به دین کمتر احساس شود. اما آیا در آن صورت انسان می‌تواند معنا و امنیت روانی خود را از دل نهادها و همکاری‌های اجتماعی به دست آورد؟ یا همچنان به آسمانی نیاز دارد که بر زمین سایه‌ی معنا بیفکند؟

#ایمان #عدالت #دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤔5👌2😁1
‌
سونیا تودیعی، شهروند بهائی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد

به‌گزارش منابع مطلع، عصر یکشنبه ۲۰ مهرماه ۱۴۰۴، سونیا تودیعی، شهروند بهائی ساکن بابل، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از تفتیش منزل و توقیف وسایل شخصی، به مکان نامعلومی منتقل شد.

این بازداشت در حالی صورت می‌گیرد که طی ماه‌های اخیر، گزارش‌های متعددی از افزایش فشارها، تهدیدها و احضارهای امنیتی علیه پیروان آیین بهائی در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است.

پرسش اینجاست که آیا حکومت ایران در فضای پرتنش پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، با تشدید محدودیت‌ها و بازداشت‌های هدفمند، در پی بهره‌برداری سیاسی از شرایط منطقه‌ای برای سرکوب بیشتر اقلیت‌های دینی و مذهبی در داخل کشور است؟

کارشناسان می‌گویند تداوم چنین روندی می‌تواند به افزایش نگرانی‌های بین‌المللی درباره وضعیت حقوق بشر و آزادی عقیده در ایران منجر شود.

به نظر شما، آیا تفاوت در باور، تهدیدی برای امنیت است یا بخشی از تنوع انسانی؟

#بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #رواداری #ازادی_عقیده #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡10🔥2
‌
بیانیه «توافق صلح ترامپ»
ما خود را متعهد می‌دانیم به آینده‌ای آکنده از صلحی پایدار
پیشرفت واقعی از رهگذر همکاری و گفت‌وگوی پایدار حاصل می‌شود

بیانیهٔ «توافق صلح ترامپ» چشم‌اندازی نو و امیدوارکننده برای خاورمیانه ترسیم می‌کند؛ چشم‌اندازی که در آن گفت‌وگو جایگزین درگیری، و همکاری جایگزین خصومت می‌شود.

محور اصلی این توافق، باور به صلحی پایدار و انسانی است که بر پایهٔ کرامت ذاتی انسان، احترام به تفاوت‌ها و پذیرش تنوع فرهنگی و دینی بنا شده است. این بیانیه می‌کوشد آینده‌ای را بنیان نهد که در آن ملت‌ها، فارغ از مرزهای سیاسی و اعتقادی، در سایهٔ همکاری و توسعهٔ مشترک به شکوفایی برسند.

در این چشم‌انداز، رواداری و همزیستی میان پیروان ادیان ابراهیمی — اسلام، مسیحیت و یهودیت — به‌عنوان پایه‌ای برای ثبات منطقه‌ای و صلح جهانی در نظر گرفته شده است.

امضاکنندگان بر این باورند که تنها از راه گفت‌وگوی مداوم، احترام متقابل و آموزش صلح می‌توان چرخهٔ خشونت و افراط‌گرایی را شکست و امید را به مردمی بازگرداند که سال‌ها درگیر رنج و فقدان بوده‌اند.

این بیانیه با تأکید بر کرامت انسانی و فرصت برابر برای همه، نویدبخش خاورمیانه‌ای تازه است؛ خاورمیانه‌ای که در آن توسعه، عدالت و آرامش جای جنگ و بی‌اعتمادی را می‌گیرد و ملت‌ها در کنار هم آینده‌ای روشن و مشترک را می‌سازند.

#صلح #صلح_ترامپ #غزه #جنگ #فلسطین #اسرائیل #رواداری #کرامت_انسانی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍8👏1
‌
🔹️حسن عاملی، نماینده خامنه‌ای در اردبیل، درباره نشست شرم‌الشیخ مصر نوشت: «اروپا مکانیسم ماشه رافعال کرد، اما مجبور شد ایران را به مذاکره دعوت کند.»

او افزود: «ترامپ، ایران را هم به کنفرانس شرم‌الشیخ دعوت کرد و هم به توافق آبراهام (توافق صلح ابراهیم) دعوت کرد، یعنی فهمیده‌اند که صلح پایدار در غرب آسیا بدون حضور ایران مقدور نیست و کلید خاورمیانه در دست‌های ایران است.»

❗️ادعای نماینده خامنه‌ای مبنی بر اینکه «کلید خاورمیانه در دست ایران است»، در واقع بیش از آن‌که نشانه اقتدار باشد، بازتاب ذهنیتی است که نفوذ را با جنگ‌افروزی و صدور بحران یکی می‌پندارد.
جمهوری اسلامی طی دهه‌ها با حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی در لبنان، سوریه، عراق، یمن و غزه، نه کلید صلح، بلکه آتش‌افروز اصلی منطقه بوده است.
چنین نگاهی که بر دیگری‌ستیزی، دشمن‌تراشی و مشروعیت‌بخشی به خشونت استوار است، نه تنها امنیت و رفاه مردم ایران را قربانی کرده، بلکه خاورمیانه را به میدان رقابت‌های خونین بدل ساخته است.
اگر صلح پایدار در منطقه نیازمند حضور ایران است، آن حضور باید در قالب گفت‌وگو، احترام متقابل و کنار گذاشتن ایدئولوژی ستیز باشد، نه با تهدید و صدور بحران، امری که با وجود جمهوری اسلامی بعید و ناشدنی به نظر می‌رسد.

#جنگ #صلح #خاورمیانه #تروریست #جمهوری_اسلامی #اسرائیل #صلح_ترامپ #گفتگو_توانا


@Dialogue1402
💩7👍5❤1🤮1