“دست خدا بر سر ماست، خامنهای رهبر ماست”
کهنالگوی پدر مقتدر و مقدس در جمهوری اسلامی
پیام همراهان
کارل یونگ، روانشناس سوئیسی، مفهوم ناخودآگاه جمعی را معرفی کرد: بخشی از روان که فراتر از تجربه فردی است و شامل الگوها و تصاویر مشترک انسانی میشود، مانند پدر، قهرمان، سایه یا منجی. این الگوها، رفتارها و واکنشهای جمعی را شکل میدهند و میتوانند حتی بدون آگاهی ما، باورها و تصمیمهای سیاسی و اجتماعی را هدایت کنند.
شعارهای از قبیل «دست خدا بر سر ماست، خامنهای رهبر ماست» نمونهای بارز از فعال شدن کهنالگوی پدر مقتدر در جمهوری اسلامی است. رهبر در این شعار نه فقط یک سیاستمدار، بلکه نمادی از پدر فراگیر معرفی میشود؛ پدری که امنیت، نظم و بقای جمع را تضمین میکند و اطاعت را بر اختیار فردی ارجح میداند. نتیجه آن، وابستگی روانی و پذیرش بیچونوچرای قدرت است.
عبارت «دست خدا بر سر ماست» نیز کهنالگوی قدرت الهی و منجی را فعال میکند. پیام ناخودآگاه آن این است که مخالفت با رهبر، مخالفت با نظم آسمانی و حتی بقای جامعه است. چنین ترکیبی نقد و پرسشگری را محدود کرده و وابستگی جمعی را تقویت میکند.
در عمل، این شعار و کهنالگوها باعث میشوند جامعه در حالت بقا و اضطراب دائمی قرار گیرد. ترس از تهدیدها یا خطرهای فرضی باعث میشود مردم حتی پس از مرگ رهبر یا تغییر شرایط سیاسی، همچنان چرخه اطاعت و استبداد را بازتولید کنند. نمونههای تاریخی از دهههای اخیر نشان میدهند که شعارها و نمادها میتوانند رفتار و تصمیمات جمعی را بدون منطق یا دلیل روشن هدایت کنند.
شناخت این کهنالگوها اولین گام برای ایجاد آگاهی جمعی و تفکر مستقل است. تا زمانی که جامعه به نقشهای «پدر مقتدر» و «منجی نجاتدهنده» وابسته باشد، تغییر واقعی در ساختار قدرت دشوار خواهد بود. اما اگر بتوانیم این الگوها را تحلیل و نقد کنیم، فرصت ایجاد نهادسازی، مسئولیتپذیری جمعی و گریز از اطاعت کورکورانه فراهم میشود.
در نهایت، این یادداشت دعوتی است به نگاهی آگاهانه و انتقادی به شعارها و نمادهایی که روان جمعی را شکل میدهند؛ فهم اینکه قدرت چگونه با ناخودآگاه ما بازی میکند، نخستین قدم برای تغییر و رشد جامعه است.
#کهن_الگو #یونگ #قدسی_سازی #حکومت_دینی #گفتگو_توانا
@Dialigue1402
“دست خدا بر سر ماست، خامنهای رهبر ماست”
کهنالگوی پدر مقتدر و مقدس در جمهوری اسلامی
پیام همراهان
کارل یونگ، روانشناس سوئیسی، مفهوم ناخودآگاه جمعی را معرفی کرد: بخشی از روان که فراتر از تجربه فردی است و شامل الگوها و تصاویر مشترک انسانی میشود، مانند پدر، قهرمان، سایه یا منجی. این الگوها، رفتارها و واکنشهای جمعی را شکل میدهند و میتوانند حتی بدون آگاهی ما، باورها و تصمیمهای سیاسی و اجتماعی را هدایت کنند.
شعارهای از قبیل «دست خدا بر سر ماست، خامنهای رهبر ماست» نمونهای بارز از فعال شدن کهنالگوی پدر مقتدر در جمهوری اسلامی است. رهبر در این شعار نه فقط یک سیاستمدار، بلکه نمادی از پدر فراگیر معرفی میشود؛ پدری که امنیت، نظم و بقای جمع را تضمین میکند و اطاعت را بر اختیار فردی ارجح میداند. نتیجه آن، وابستگی روانی و پذیرش بیچونوچرای قدرت است.
عبارت «دست خدا بر سر ماست» نیز کهنالگوی قدرت الهی و منجی را فعال میکند. پیام ناخودآگاه آن این است که مخالفت با رهبر، مخالفت با نظم آسمانی و حتی بقای جامعه است. چنین ترکیبی نقد و پرسشگری را محدود کرده و وابستگی جمعی را تقویت میکند.
در عمل، این شعار و کهنالگوها باعث میشوند جامعه در حالت بقا و اضطراب دائمی قرار گیرد. ترس از تهدیدها یا خطرهای فرضی باعث میشود مردم حتی پس از مرگ رهبر یا تغییر شرایط سیاسی، همچنان چرخه اطاعت و استبداد را بازتولید کنند. نمونههای تاریخی از دهههای اخیر نشان میدهند که شعارها و نمادها میتوانند رفتار و تصمیمات جمعی را بدون منطق یا دلیل روشن هدایت کنند.
شناخت این کهنالگوها اولین گام برای ایجاد آگاهی جمعی و تفکر مستقل است. تا زمانی که جامعه به نقشهای «پدر مقتدر» و «منجی نجاتدهنده» وابسته باشد، تغییر واقعی در ساختار قدرت دشوار خواهد بود. اما اگر بتوانیم این الگوها را تحلیل و نقد کنیم، فرصت ایجاد نهادسازی، مسئولیتپذیری جمعی و گریز از اطاعت کورکورانه فراهم میشود.
در نهایت، این یادداشت دعوتی است به نگاهی آگاهانه و انتقادی به شعارها و نمادهایی که روان جمعی را شکل میدهند؛ فهم اینکه قدرت چگونه با ناخودآگاه ما بازی میکند، نخستین قدم برای تغییر و رشد جامعه است.
#کهن_الگو #یونگ #قدسی_سازی #حکومت_دینی #گفتگو_توانا
@Dialigue1402
👍8🏆1
صفحه وزارت امور خارجه ایالات متحده در شبکههای اجتماعی اینگونه نوشت:
🔷 «هیچ نشانهای از توقف کارزار سرکوب رژیم جمهوری اسلامی علیه اقلیتهای قومی و مذهبی دیده نمیشود. تنها در نیمه اول دسامبر ۲۰۲۵، دستکم ۵۴ کرد بازداشت شدند؛ بهعبارت دیگر بهطور متوسط هر دو روز هفت نفر. ایالات متحده این آزار و اذیت را محکوم میکند و از رژیم جمهوری اسلامی میخواهد که سرکوب سیستماتیک اقلیتها را متوقف کند و به حقوق و کرامت همه ایرانیان احترام بگذارد.»
🔶 این ارزیابی با واقعیتهای جاری در ایران همخوانی کامل دارد؛ سرکوب اقلیتها نه پدیدهای مقطعی، بلکه سیاستی ساختاری و مستمر است.
بهائیان سالهاست با بازداشت، محرومیت از تحصیل و مصادره اموال روبهرو هستند؛ نوکیشان مسیحی بهدلیل باور شخصی خود بازداشت و به احکام سنگین محکوم میشوند؛ اهل سنت با محدودیت در ساخت مسجد، مشارکت سیاسی و فشارهای امنیتی مواجهاند.
فراتر از آن، هر قرائت دینی خارج از تفسیر رسمی و حکومتی از اسلام و تشیع، با برچسب «انحراف» یا «تهدید امنیتی» سرکوب میشود.
این تبعیض تنها مذهبی نیست؛ کردها، بلوچها، عربها، ترکها و دیگر اقوام ایرانی نیز بهطور سیستماتیک با تبعیض، بازداشتهای گسترده و توسعهنیافتگی تحمیلی روبهرو هستند.
آنچه جریان دارد، نه اجرای قانون، بلکه حذف «دیگری» است؛ سیاستی که کرامت انسانی را نقض میکند و شکاف میان حاکمان و جامعه را عمیقتر کرده است.
#دیگری_ستیزی #اقلیت_مذهبی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔷 «هیچ نشانهای از توقف کارزار سرکوب رژیم جمهوری اسلامی علیه اقلیتهای قومی و مذهبی دیده نمیشود. تنها در نیمه اول دسامبر ۲۰۲۵، دستکم ۵۴ کرد بازداشت شدند؛ بهعبارت دیگر بهطور متوسط هر دو روز هفت نفر. ایالات متحده این آزار و اذیت را محکوم میکند و از رژیم جمهوری اسلامی میخواهد که سرکوب سیستماتیک اقلیتها را متوقف کند و به حقوق و کرامت همه ایرانیان احترام بگذارد.»
🔶 این ارزیابی با واقعیتهای جاری در ایران همخوانی کامل دارد؛ سرکوب اقلیتها نه پدیدهای مقطعی، بلکه سیاستی ساختاری و مستمر است.
بهائیان سالهاست با بازداشت، محرومیت از تحصیل و مصادره اموال روبهرو هستند؛ نوکیشان مسیحی بهدلیل باور شخصی خود بازداشت و به احکام سنگین محکوم میشوند؛ اهل سنت با محدودیت در ساخت مسجد، مشارکت سیاسی و فشارهای امنیتی مواجهاند.
فراتر از آن، هر قرائت دینی خارج از تفسیر رسمی و حکومتی از اسلام و تشیع، با برچسب «انحراف» یا «تهدید امنیتی» سرکوب میشود.
این تبعیض تنها مذهبی نیست؛ کردها، بلوچها، عربها، ترکها و دیگر اقوام ایرانی نیز بهطور سیستماتیک با تبعیض، بازداشتهای گسترده و توسعهنیافتگی تحمیلی روبهرو هستند.
آنچه جریان دارد، نه اجرای قانون، بلکه حذف «دیگری» است؛ سیاستی که کرامت انسانی را نقض میکند و شکاف میان حاکمان و جامعه را عمیقتر کرده است.
#دیگری_ستیزی #اقلیت_مذهبی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍13😁2
توانِ وحدتآفرینِ یک رسم سکولار
چرا شب یلدا مهم است؟
یلدا را باید گرامی داشت چرا که بازگشت خورشید، زیبایی شب و شادی را جشن میگیرد؛ نه دشمنسازی بیپایان، کینهپرستی، انتقام یا چیزهایی از این دست را. یلدا شبی برای همبستگی، همنشینی و مهربانی است، نه مناسک بیمارگونهای از خودآزاری یا دگرآزاری.
شب یلدا ریشه در آیینها و جهانبینیهای ایران باستان دارد و به احتمال زیاد با باورهای متمرکز بر طبیعت و ستارهشناسی پیوند خورده است. مسیر تاریخی این رسم آیینی بسیار جالب توجه است: یلدا به تدریج از چارچوبهای مذهبی فاصله گرفته و به یک سنت فرهنگی، غیردینی و همگانی تبدیل شده است، و به همین دلیل وحدتبخش و دوستیآفرین است، نه محلی برای عقدهگشایی و نفرت.
امروز یلدا (همانند نوروز) جشنی است برای همه. دیندار و غیردیندار، مؤمن و یا دینگریز، همه بدون نیاز به اشتراک عقیدتی آن را گرامی میدارند. نوروز نیز نمونهای روشن از یک سنت سکولار شده است که دیگر بر اساس ایمان مذهبی برگزار نمیشود، و خصلتی فرهنگی و انسانی به خود گرفته است؛ و دقیقا به همین دلیل توانسته قرنها باقی بماند و پیونددهنده انسانها باشد.
آیینهای فرهنگی سکولار نه نیاز به باور دارند و نه وفاداری ایدئولوژیک میطلبند: آنها انتخابهای آگاهانه مردمی هستند که زیبایی، زندگی و شادی را گرامی میدارند.
یلدا تمرینی اجتماعی برای همزیستیاند: نمونه عینی این که همبستگی کاملا امکانپذیر است اگر راه آن را یاد بگیریم. درست به همین دلیل است که این نوع مناسک، بستر روانی و فرهنگی لازم برای همزیستی دموکراتیک را فراهم میکنند؛ همزیستیای که در آن تفاوتها تحمل میشوند، نه سرکوب.
یلدا، در این معنا، فقط یک شب نیست. نمونهای است از اینکه چگونه فرهنگ، وقتی از بند تفرقههای اعتقادی رها میشود، میتواند به زبان مشترک جامعه تبدیل شود.
#یلدا #آیین #باور #سکولار #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا شب یلدا مهم است؟
یلدا را باید گرامی داشت چرا که بازگشت خورشید، زیبایی شب و شادی را جشن میگیرد؛ نه دشمنسازی بیپایان، کینهپرستی، انتقام یا چیزهایی از این دست را. یلدا شبی برای همبستگی، همنشینی و مهربانی است، نه مناسک بیمارگونهای از خودآزاری یا دگرآزاری.
شب یلدا ریشه در آیینها و جهانبینیهای ایران باستان دارد و به احتمال زیاد با باورهای متمرکز بر طبیعت و ستارهشناسی پیوند خورده است. مسیر تاریخی این رسم آیینی بسیار جالب توجه است: یلدا به تدریج از چارچوبهای مذهبی فاصله گرفته و به یک سنت فرهنگی، غیردینی و همگانی تبدیل شده است، و به همین دلیل وحدتبخش و دوستیآفرین است، نه محلی برای عقدهگشایی و نفرت.
امروز یلدا (همانند نوروز) جشنی است برای همه. دیندار و غیردیندار، مؤمن و یا دینگریز، همه بدون نیاز به اشتراک عقیدتی آن را گرامی میدارند. نوروز نیز نمونهای روشن از یک سنت سکولار شده است که دیگر بر اساس ایمان مذهبی برگزار نمیشود، و خصلتی فرهنگی و انسانی به خود گرفته است؛ و دقیقا به همین دلیل توانسته قرنها باقی بماند و پیونددهنده انسانها باشد.
آیینهای فرهنگی سکولار نه نیاز به باور دارند و نه وفاداری ایدئولوژیک میطلبند: آنها انتخابهای آگاهانه مردمی هستند که زیبایی، زندگی و شادی را گرامی میدارند.
یلدا تمرینی اجتماعی برای همزیستیاند: نمونه عینی این که همبستگی کاملا امکانپذیر است اگر راه آن را یاد بگیریم. درست به همین دلیل است که این نوع مناسک، بستر روانی و فرهنگی لازم برای همزیستی دموکراتیک را فراهم میکنند؛ همزیستیای که در آن تفاوتها تحمل میشوند، نه سرکوب.
یلدا، در این معنا، فقط یک شب نیست. نمونهای است از اینکه چگونه فرهنگ، وقتی از بند تفرقههای اعتقادی رها میشود، میتواند به زبان مشترک جامعه تبدیل شود.
#یلدا #آیین #باور #سکولار #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤12👏5🔥2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در جریان حمله تروریستی به مراسم یهودیان در استرالیا، احمد الاحمد، مهاجری مسلمان، در لحظاتی که ترس و آشوب بر فضا حاکم بود، بدون درنگ برای کمک به مردم وارد عمل شد. او نه مامور پلیس بود و نه سلاحی در دست داشت؛ فقط انسانی بود که تصمیم گرفت جان انسانها را نجات دهد. پیشینه مهاجرت و مسلمان بودن احمد، در زمانی که کلیشهها و قضاوتها پررنگاند، توجه بسیاری را جلب کرد.
احمد تاکید کرد که انگیزهاش نه از دین خاصی، نه از ایدئولوژی و نه از باور سیاسی میآید؛ او صرفا برای نجات انسانها کمک کرد. برای او، انسان بودن مقدم بر هر تفاوتی است.
او در پاسخ به این پرسش که اگر بخواهد یک جمله به کسانی که به او کمک کردهاند بگوید، چنین گفت:
«کنار هم بایستید، همه انسانها.
همه چیز رو فراموش کنید،
اختلافها رو پشت سر بذارید
و ادامه بدید برای نجات انسانها.
وقتی کسی رو نجات میدم،
این کار رو از صمیم قلب انجام میدم.
روز زیبایی بود، همه در حال خوشی بودند و جشن گرفته بودند؛
بچهها، زنها، مردها و نوجوانها،
همه خوشحال بودند و این حقشان بود.
این کشور بهترین کشور دنیاست،
بهترین کشور دنیا.
اما قرار نیست فقط بایستیم و تماشا کنیم،
کافیه، دیگه بسه.
خداوند حافظ استرالیا باشد.»
احمد الاحمد یک قهرمان جهانی است؛ انسانی که در عمل نشان داد شجاعت، همدلی و مسئولیتپذیری مرز دینی و اعتقادی نمیشناسد. او میتواند و باید الگویی الهامبخش، بهویژه برای مسلمانان، در انساندوستی و کنش مسئولانه باشد.
#دیگری_ستیزی #کرامت_انسانی #یهودی_ستیزی #مسلمان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
احمد تاکید کرد که انگیزهاش نه از دین خاصی، نه از ایدئولوژی و نه از باور سیاسی میآید؛ او صرفا برای نجات انسانها کمک کرد. برای او، انسان بودن مقدم بر هر تفاوتی است.
او در پاسخ به این پرسش که اگر بخواهد یک جمله به کسانی که به او کمک کردهاند بگوید، چنین گفت:
«کنار هم بایستید، همه انسانها.
همه چیز رو فراموش کنید،
اختلافها رو پشت سر بذارید
و ادامه بدید برای نجات انسانها.
وقتی کسی رو نجات میدم،
این کار رو از صمیم قلب انجام میدم.
روز زیبایی بود، همه در حال خوشی بودند و جشن گرفته بودند؛
بچهها، زنها، مردها و نوجوانها،
همه خوشحال بودند و این حقشان بود.
این کشور بهترین کشور دنیاست،
بهترین کشور دنیا.
اما قرار نیست فقط بایستیم و تماشا کنیم،
کافیه، دیگه بسه.
خداوند حافظ استرالیا باشد.»
احمد الاحمد یک قهرمان جهانی است؛ انسانی که در عمل نشان داد شجاعت، همدلی و مسئولیتپذیری مرز دینی و اعتقادی نمیشناسد. او میتواند و باید الگویی الهامبخش، بهویژه برای مسلمانان، در انساندوستی و کنش مسئولانه باشد.
#دیگری_ستیزی #کرامت_انسانی #یهودی_ستیزی #مسلمان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤12
الهام خُلَص اردستانی، شهروند بهائی ساکن بهارستان و همسر نوید تشکر، شهروند بهائی محبوس در زندان دستگرد اصفهان، روز چهارشنبه ۲۶ آذرماه ۱۴۰۴، بهصورت تلفنی توسط اداره اطلاعات شهرستان بهارستان احضار و مورد بازجویی قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، مأموران امنیتی علت احضار این شهروند بهائی را «ارائه توضیحات» در خصوص وضعیت همسر وی عنوان کردهاند؛ در حالی که نوید تشکر هماکنون در بازداشت به سر میبرد و پرونده او در مسیر رسیدگی قضایی قرار دارد.
به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده، پس از حضور خانم اردستانی در اداره اطلاعات، از وی خواسته شده است با تکمیل یک فرم به پرسشهایی پاسخ دهد که بخش قابل توجهی از آنها ناظر بر فعالیتها و پرونده همسرش بوده است. این شهروند با استناد به حقوق قانونی خود، از پاسخگویی به سوالاتی که مستقیماً به شخص ثالث (همسرش) مربوط میشده امتناع کرده و اعلام کرده است که صرفاً در خصوص مسائل مربوط به شخص خود پاسخگو خواهد بود.
این موضعگیری قانونی، با برخورد تند، تهدیدآمیز و توأم با بیاحترامی مأموران امنیتی مواجه شده و در نهایت به وی اعلام شده است که در صورت صدور «حکم جلب» از طریق سامانه ثنا، ملزم به پاسخگویی به سوالات مطرحشده خواهد بود.
احضار و بازجویی بستگان نزدیک شهروندان بازداشتشده، بهویژه با هدف اخذ اطلاعات درباره پرونده افراد دیگر، مغایر با اصول بنیادین حقوق کیفری از جمله اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری، حق سکوت، و حق مصونیت از اجبار در شهادت علیه خود یا بستگان نزدیک است. چنین رویههایی در عمل میتواند مصداق اعمال فشار غیرمستقیم امنیتی و نقض اصول دادرسی منصفانه تلقی شود.
این اقدام در ادامه روند فزاینده فشارهای امنیتی علیه شهروندان بهائی و خانوادههای آنان صورت گرفته است؛ روندی که نهتنها افراد بازداشتشده، بلکه نزدیکان آنان را نیز در معرض احضار، تهدید و محدودیتهای خارج از چارچوب قانونی قرار میدهد.
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بر اساس اطلاعات منتشرشده، مأموران امنیتی علت احضار این شهروند بهائی را «ارائه توضیحات» در خصوص وضعیت همسر وی عنوان کردهاند؛ در حالی که نوید تشکر هماکنون در بازداشت به سر میبرد و پرونده او در مسیر رسیدگی قضایی قرار دارد.
به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده، پس از حضور خانم اردستانی در اداره اطلاعات، از وی خواسته شده است با تکمیل یک فرم به پرسشهایی پاسخ دهد که بخش قابل توجهی از آنها ناظر بر فعالیتها و پرونده همسرش بوده است. این شهروند با استناد به حقوق قانونی خود، از پاسخگویی به سوالاتی که مستقیماً به شخص ثالث (همسرش) مربوط میشده امتناع کرده و اعلام کرده است که صرفاً در خصوص مسائل مربوط به شخص خود پاسخگو خواهد بود.
این موضعگیری قانونی، با برخورد تند، تهدیدآمیز و توأم با بیاحترامی مأموران امنیتی مواجه شده و در نهایت به وی اعلام شده است که در صورت صدور «حکم جلب» از طریق سامانه ثنا، ملزم به پاسخگویی به سوالات مطرحشده خواهد بود.
احضار و بازجویی بستگان نزدیک شهروندان بازداشتشده، بهویژه با هدف اخذ اطلاعات درباره پرونده افراد دیگر، مغایر با اصول بنیادین حقوق کیفری از جمله اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری، حق سکوت، و حق مصونیت از اجبار در شهادت علیه خود یا بستگان نزدیک است. چنین رویههایی در عمل میتواند مصداق اعمال فشار غیرمستقیم امنیتی و نقض اصول دادرسی منصفانه تلقی شود.
این اقدام در ادامه روند فزاینده فشارهای امنیتی علیه شهروندان بهائی و خانوادههای آنان صورت گرفته است؛ روندی که نهتنها افراد بازداشتشده، بلکه نزدیکان آنان را نیز در معرض احضار، تهدید و محدودیتهای خارج از چارچوب قانونی قرار میدهد.
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡11😁1🙏1
Forwarded from گفتوشنود
ورق بزنید
۲۰ دسامبر زادروز عزیز نسین، نویسندهای جسور و دینناباور از ترکیه است که با طنز تلخ خود، رنجها و نابرابریهای جامعه را به چالش کشید.
او با قلمی آزاداندیش و نگاهی انتقادی، مرزهای سنت و عقیده را درنوردید و یادگاری ماندگار از مبارزه برای آزادی و عدالت بر جای گذاشت.
یادش گرامی باد.
مطالعه بیشتر در مورد او در سایت توانا
https://tavaana.org/aziz_nesin/
#عزیز_نسین #خداناباور #دین_ناباور #طنز #aziznesin #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ورق بزنید
۲۰ دسامبر زادروز عزیز نسین، نویسندهای جسور و دینناباور از ترکیه است که با طنز تلخ خود، رنجها و نابرابریهای جامعه را به چالش کشید.
او با قلمی آزاداندیش و نگاهی انتقادی، مرزهای سنت و عقیده را درنوردید و یادگاری ماندگار از مبارزه برای آزادی و عدالت بر جای گذاشت.
یادش گرامی باد.
مطالعه بیشتر در مورد او در سایت توانا
https://tavaana.org/aziz_nesin/
#عزیز_نسین #خداناباور #دین_ناباور #طنز #aziznesin #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍10
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تصاویر منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد، جمعی از شهروندان تهران در پارکشهر به استقبال یلدا رفتند.
شادی جمعی نیاز گمشده اجتماع ایران تحت حاکمیت ایدئولوژیک جمهوری اسلامی است.
#یلدا #چله #شادی #رقص #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
تصاویر منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد، جمعی از شهروندان تهران در پارکشهر به استقبال یلدا رفتند.
شادی جمعی نیاز گمشده اجتماع ایران تحت حاکمیت ایدئولوژیک جمهوری اسلامی است.
#یلدا #چله #شادی #رقص #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤24
Forwarded from گفتوشنود
شب چله، که به نام شب یلدا نیز شناخته میشود، یکی از کهنترین جشنهای ایرانی است که در طولانیترین شب سال، یعنی آخرین شب پاییز (۳۰ آذر)، برگزار میشود. این شب با انقلاب زمستانی مصادف است؛ بهطوریکه پس از آن، روزها بهتدریج بلندتر و شبها کوتاهتر میشوند.
در علم نجوم، شب چله با انقلاب زمستانی همزمان است؛ یعنی زمانی که خورشید به پایینترین نقطه خود در آسمان نیمکره شمالی میرسد و طولانیترین شب سال را رقم میزند. پس از این شب، مسیر حرکت خورشید تغییر کرده و روزها بهتدریج بلندتر میشوند که نمادی از زایش دوباره نور و خورشید است.
در ایران باستان، شب چله به عنوان نمادی از تولد دوباره خورشید و پیروزی نور بر تاریکی جشن گرفته میشد. گفته میشود که این باورها ریشه در آیین میترائیسم (مهرپرستی) دارد که در آن، خورشید به عنوان ایزد مهر و نماد زندگی و روشنایی مورد پرستش قرار میگرفت. ایرانیان باستان معتقد بودند که در این شب، تاریکی به اوج خود میرسد و با تولد دوباره خورشید، نور و روشنایی بر تاریکی غلبه میکند.
جنگ نور و تاریکی در افسانههای ملی به ویژه در داستان جمشید و ضحاک انعکاس دارد که اولی یک اسطوره خورشیدی و دومی تجسم تاریکی شب است. در اپیزود بیست و سوم از دیگرینامه با نام «خورشید دو نیم میشود!» به اسطورهشناسی این پدیده جوی با تکیه بر شاهنامه پرداختیم. برای دسترسی به متن و فایل صوتی این اپیزود به صفحه گفتوشنود رجوع کنید:
https://dialog.tavaana.org/others-23/
سنتهای زیبایی در این شب سمبولیک به یادگار مانده است:
• دورهمیهای خانوادگی: خانوادهها در منزل بزرگان جمع میشوند تا این شب را با هم سپری کنند.
• خواندن شعر و داستانسرایی: فال حافظ و شاهنامهخوانی از رسوم اصلی این شب است که به ایجاد فضایی صمیمی و فرهنگی کمک میکند.
• پذیرایی با میوهها و تنقلات: میوههایی مانند هندوانه و انار که نماد گرما و برکت هستند، به همراه آجیل و شیرینی در این شب مصرف میشوند.
• روشن کردن شمع یا آتش: این عمل نمادی از روشنایی و گرما در برابر تاریکی طولانیترین شب سال است.
#آیین #یلدا #چله #شب_چله #شب_یلدا #سنت
@dialogue1402
در علم نجوم، شب چله با انقلاب زمستانی همزمان است؛ یعنی زمانی که خورشید به پایینترین نقطه خود در آسمان نیمکره شمالی میرسد و طولانیترین شب سال را رقم میزند. پس از این شب، مسیر حرکت خورشید تغییر کرده و روزها بهتدریج بلندتر میشوند که نمادی از زایش دوباره نور و خورشید است.
در ایران باستان، شب چله به عنوان نمادی از تولد دوباره خورشید و پیروزی نور بر تاریکی جشن گرفته میشد. گفته میشود که این باورها ریشه در آیین میترائیسم (مهرپرستی) دارد که در آن، خورشید به عنوان ایزد مهر و نماد زندگی و روشنایی مورد پرستش قرار میگرفت. ایرانیان باستان معتقد بودند که در این شب، تاریکی به اوج خود میرسد و با تولد دوباره خورشید، نور و روشنایی بر تاریکی غلبه میکند.
جنگ نور و تاریکی در افسانههای ملی به ویژه در داستان جمشید و ضحاک انعکاس دارد که اولی یک اسطوره خورشیدی و دومی تجسم تاریکی شب است. در اپیزود بیست و سوم از دیگرینامه با نام «خورشید دو نیم میشود!» به اسطورهشناسی این پدیده جوی با تکیه بر شاهنامه پرداختیم. برای دسترسی به متن و فایل صوتی این اپیزود به صفحه گفتوشنود رجوع کنید:
https://dialog.tavaana.org/others-23/
سنتهای زیبایی در این شب سمبولیک به یادگار مانده است:
• دورهمیهای خانوادگی: خانوادهها در منزل بزرگان جمع میشوند تا این شب را با هم سپری کنند.
• خواندن شعر و داستانسرایی: فال حافظ و شاهنامهخوانی از رسوم اصلی این شب است که به ایجاد فضایی صمیمی و فرهنگی کمک میکند.
• پذیرایی با میوهها و تنقلات: میوههایی مانند هندوانه و انار که نماد گرما و برکت هستند، به همراه آجیل و شیرینی در این شب مصرف میشوند.
• روشن کردن شمع یا آتش: این عمل نمادی از روشنایی و گرما در برابر تاریکی طولانیترین شب سال است.
#آیین #یلدا #چله #شب_چله #شب_یلدا #سنت
@dialogue1402
👍13❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کاربری نوشت: «همه عمر میگفتند شادی حرام است، مردم نباید خوش بگذرانند، حالا یکیشان روی سرسره برفی میلغزد و همه چیز فراموش شد!
انگار قوانین سختگیرانه فقط برای بقیه بود، نه برای خودشان.
خدا به داد مردم برسد که اگر روزی بخواهند همین آزادیهای کوچک را مال خود کنند!»
#شادی #حرام #حلال #گفتگو_توانا
@dialogue1402
انگار قوانین سختگیرانه فقط برای بقیه بود، نه برای خودشان.
خدا به داد مردم برسد که اگر روزی بخواهند همین آزادیهای کوچک را مال خود کنند!»
#شادی #حرام #حلال #گفتگو_توانا
@dialogue1402
💩17🤔2🥰1
ژان-لوک نانسی (Jean-Luc Nancy) یکی از فیلسوفان معاصر فرانسوی است که تفکر او حول محور هویت، اجتماع و رابطه با دیگری شکل میگیرد. نانسی معتقد است که انسان هرگز بهصورت یک جزیره مستقل و کامل وجود ندارد؛ هویت فردی همیشه با دیگری و با حضور دیگران شکل میگیرد. او بر این نکته تاکید میکند که وجود انسانی اساسا چندصدایی (plural) و رابطهای است و هیچ فرد یا گروهی نمیتواند خود را از تفاوتها و حضور دیگران جدا بداند. به گفته او، «بودن-با» (Being-with) وضعیت بنیادی انسان است و پذیرش دیگری، نه یک انتخاب اخلاقی صرف، بلکه شرط امکان زندگی جمعی و تجربه اجتماعی است.
از نگاه نانسی، پذیرش تفاوتها شامل شناخت و احترام به تنوع فرهنگی، فکری و وجودی دیگران است. او هشدار میدهد که تلاش برای تثبیت هویتهای مطلق یا حذف دیگری از طریق سلطه یا تحمیل، نهتنها غیرواقعی، بلکه خطرناک است. فلسفه او، هنجارهای مدرن و اجتماعی را فرا میگیرد و تاکید دارد که تفاوتها و حضور دیگران، منبع غنی تجربه انسانی هستند و به ما امکان میدهند که خود را بهتر و گستردهتر در جهان بشناسیم.
نانسی همچنین بر اهمیت گشودگی به گفتوگو و پذیرش عدم قطعیت تاکید دارد. پذیرش دیگری به معنای کنار آمدن با اختلافات و تعارضات نیست که آنها را نادیده بگیریم، بلکه فرصتی است برای بازاندیشی در مرزهای خود و تجربه انسانی عمیقتر. این رویکرد، نه تنها جنبه اخلاقی دارد، بلکه جامعهای سالم، پویا و متنوع را ممکن میسازد.
در دنیای امروز، با افزایش تنشهای هویتی، ملیتی و فرهنگی، دیدگاه نانسی به ما یادآوری میکند که پذیرش تفاوتها و دیگری، پایه صلح، همزیستی و توسعه انسانی است. هویت واقعی انسانی زمانی شکل میگیرد که با دیگری مواجه شویم و تفاوتها را نه تهدید، بلکه سرمایهای برای تعمیق تجربه زندگی بدانیم. فلسفه نانسی، دعوتی به بازنگری در فهم خود و جهان است؛ فهمی که بدون دیگری ناقص است و زندگی انسانی بدون پذیرش تفاوتها، خالی از معنا میشود.
#دیگری #ژان_لوک_نانسی #چند_فرهنگی #رواداری #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
از نگاه نانسی، پذیرش تفاوتها شامل شناخت و احترام به تنوع فرهنگی، فکری و وجودی دیگران است. او هشدار میدهد که تلاش برای تثبیت هویتهای مطلق یا حذف دیگری از طریق سلطه یا تحمیل، نهتنها غیرواقعی، بلکه خطرناک است. فلسفه او، هنجارهای مدرن و اجتماعی را فرا میگیرد و تاکید دارد که تفاوتها و حضور دیگران، منبع غنی تجربه انسانی هستند و به ما امکان میدهند که خود را بهتر و گستردهتر در جهان بشناسیم.
نانسی همچنین بر اهمیت گشودگی به گفتوگو و پذیرش عدم قطعیت تاکید دارد. پذیرش دیگری به معنای کنار آمدن با اختلافات و تعارضات نیست که آنها را نادیده بگیریم، بلکه فرصتی است برای بازاندیشی در مرزهای خود و تجربه انسانی عمیقتر. این رویکرد، نه تنها جنبه اخلاقی دارد، بلکه جامعهای سالم، پویا و متنوع را ممکن میسازد.
در دنیای امروز، با افزایش تنشهای هویتی، ملیتی و فرهنگی، دیدگاه نانسی به ما یادآوری میکند که پذیرش تفاوتها و دیگری، پایه صلح، همزیستی و توسعه انسانی است. هویت واقعی انسانی زمانی شکل میگیرد که با دیگری مواجه شویم و تفاوتها را نه تهدید، بلکه سرمایهای برای تعمیق تجربه زندگی بدانیم. فلسفه نانسی، دعوتی به بازنگری در فهم خود و جهان است؛ فهمی که بدون دیگری ناقص است و زندگی انسانی بدون پذیرش تفاوتها، خالی از معنا میشود.
#دیگری #ژان_لوک_نانسی #چند_فرهنگی #رواداری #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍7
عزیز نسین، نویسنده و طنزپرداز برجسته ترکیه، از چهرههای تاثیرگذار ادبیات انتقادی قرن بیستم بهشمار میآید.
او با نگاهی تیزبین و بیپروا، نابرابریهای اجتماعی، فقر، ریاکاری قدرت و سوءاستفاده از دین را در آثارش به طنزی گزنده و افشاگرانه تبدیل کرد.
نسین آزاداندیش بود و از نقد باورهای مقدس و ساختارهای سنتی هراسی نداشت و همواره از عقلانیت، آزادی اندیشه و کرامت انسان دفاع میکرد.
نوشتههای او نهتنها ادبیاتی سرگرمکننده، بلکه آینهای صادق از جامعهای بود که در آن دین، سیاست و قدرت در خدمت سرکوب
و نابرابری قرار دارد.
#عزیز_نسین #دین_ناباور #طنز #گفتگو_توانا
@dialogue1402
عزیز نسین، نویسنده و طنزپرداز برجسته ترکیه، از چهرههای تاثیرگذار ادبیات انتقادی قرن بیستم بهشمار میآید.
او با نگاهی تیزبین و بیپروا، نابرابریهای اجتماعی، فقر، ریاکاری قدرت و سوءاستفاده از دین را در آثارش به طنزی گزنده و افشاگرانه تبدیل کرد.
نسین آزاداندیش بود و از نقد باورهای مقدس و ساختارهای سنتی هراسی نداشت و همواره از عقلانیت، آزادی اندیشه و کرامت انسان دفاع میکرد.
نوشتههای او نهتنها ادبیاتی سرگرمکننده، بلکه آینهای صادق از جامعهای بود که در آن دین، سیاست و قدرت در خدمت سرکوب
و نابرابری قرار دارد.
#عزیز_نسین #دین_ناباور #طنز #گفتگو_توانا
@dialogue1402
👍15
Forwarded from گفتوشنود
دین؛ تجربه زنده و شخصی یا یک نهاد اجتماعی؟
نگاه روانشناختی ویلیام جیمز به تنوع تجربه دینی
ویلیام جیمز (فیلسوف، روانشناس و موسس مکتب پراگماتیسم) در کتاب تنوع تجربه دینی نقطه عزیمت خود را از نهادیبودن دین به سمت تجربه فردی میبرد. به نظر او، دین پیش از آنکه در قالب کلیسا، مسجد یا معبد نهادینه شود، در دل و روان افراد شکل میگیرد. همین تجربههای درونی است که به دین معنا میبخشد و بدون آن، نهادهای دینی صرفاً پوستهای خالی خواهند بود.
از نگاه جیمز، تجربه دینی یک امر زنده و شخصی است؛ امری که فرد در خلوت خود با احساسات، عواطف و ناخودآگاه خویش میآزماید. بنابراین دین را نمیتوان صرفاً مجموعهای از قواعد اجتماعی دانست. تجربه دینی همان لحظههای وجد، ایمان، اضطراب یا آرامشی است که فرد در ارتباط با امر متعالی تجربه میکند.
جیمز با رویکرد روانشناختی، تنوع این تجربهها را برجسته میکند. برخی افراد دین را در قالب شادی و خوشبینی تجربه میکنند و برخی دیگر از مسیر رنج، اضطراب و احساس گناه به سوی رستگاری و آرامش میرسند. این تنوع نشان میدهد که دین در جوهرهاش به شدت فردی و وابسته به ساختار روانی و زیستی اشخاص است.
در مقابل، نهادهای دینی کوشیدهاند تجربههای متنوع افراد را به قالبهای یکسان و قواعد ثابت درآورند. از این منظر، دین به یک سازمان اجتماعی و مجموعهای از آیینها تبدیل میشود. اما جیمز هشدار میدهد که اگر جوهره زنده تجربه فردی فراموش شود، دین نهادی توان پاسخگویی به نیازهای واقعی انسان را از دست میدهد.
نگاه پراگماتیستی جیمز نیز به همین بحث معنا میبخشد. او ارزش دین را نه در صحت یا بطلان گزارههای الهیاتی، بلکه در آثار عملی آن بر زندگی فردی میبیند. اگر تجربه دینی موجب معنا یافتن زندگی، آرامش روانی، یا توان غلبه بر دشواریها شود، آن تجربه حقیقی و ارزشمند است، حتی اگر نهادهای دینی آن را تأیید نکنند.
در جمعبندی، جیمز دین را بیش از آنکه یک نهاد اجتماعی بداند، تجربهای زنده و روانشناختی معرفی میکند که در تکتک افراد رخ میدهد. نهادهای دینی تنها زمانی معنا مییابند که بازتابدهنده و نگهدارنده این تجربههای فردی باشند. به بیان دیگر، در نگاه او دین اگر از تجربه شخصی جدا شود، به قالبی خشک و بیروح بدل خواهد شد.
#ویلیام_جیمز #دین #دین_حکومتی #نقد_دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
دین؛ تجربه زنده و شخصی یا یک نهاد اجتماعی؟
نگاه روانشناختی ویلیام جیمز به تنوع تجربه دینی
ویلیام جیمز (فیلسوف، روانشناس و موسس مکتب پراگماتیسم) در کتاب تنوع تجربه دینی نقطه عزیمت خود را از نهادیبودن دین به سمت تجربه فردی میبرد. به نظر او، دین پیش از آنکه در قالب کلیسا، مسجد یا معبد نهادینه شود، در دل و روان افراد شکل میگیرد. همین تجربههای درونی است که به دین معنا میبخشد و بدون آن، نهادهای دینی صرفاً پوستهای خالی خواهند بود.
از نگاه جیمز، تجربه دینی یک امر زنده و شخصی است؛ امری که فرد در خلوت خود با احساسات، عواطف و ناخودآگاه خویش میآزماید. بنابراین دین را نمیتوان صرفاً مجموعهای از قواعد اجتماعی دانست. تجربه دینی همان لحظههای وجد، ایمان، اضطراب یا آرامشی است که فرد در ارتباط با امر متعالی تجربه میکند.
جیمز با رویکرد روانشناختی، تنوع این تجربهها را برجسته میکند. برخی افراد دین را در قالب شادی و خوشبینی تجربه میکنند و برخی دیگر از مسیر رنج، اضطراب و احساس گناه به سوی رستگاری و آرامش میرسند. این تنوع نشان میدهد که دین در جوهرهاش به شدت فردی و وابسته به ساختار روانی و زیستی اشخاص است.
در مقابل، نهادهای دینی کوشیدهاند تجربههای متنوع افراد را به قالبهای یکسان و قواعد ثابت درآورند. از این منظر، دین به یک سازمان اجتماعی و مجموعهای از آیینها تبدیل میشود. اما جیمز هشدار میدهد که اگر جوهره زنده تجربه فردی فراموش شود، دین نهادی توان پاسخگویی به نیازهای واقعی انسان را از دست میدهد.
نگاه پراگماتیستی جیمز نیز به همین بحث معنا میبخشد. او ارزش دین را نه در صحت یا بطلان گزارههای الهیاتی، بلکه در آثار عملی آن بر زندگی فردی میبیند. اگر تجربه دینی موجب معنا یافتن زندگی، آرامش روانی، یا توان غلبه بر دشواریها شود، آن تجربه حقیقی و ارزشمند است، حتی اگر نهادهای دینی آن را تأیید نکنند.
در جمعبندی، جیمز دین را بیش از آنکه یک نهاد اجتماعی بداند، تجربهای زنده و روانشناختی معرفی میکند که در تکتک افراد رخ میدهد. نهادهای دینی تنها زمانی معنا مییابند که بازتابدهنده و نگهدارنده این تجربههای فردی باشند. به بیان دیگر، در نگاه او دین اگر از تجربه شخصی جدا شود، به قالبی خشک و بیروح بدل خواهد شد.
#ویلیام_جیمز #دین #دین_حکومتی #نقد_دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4🤔1