گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
تداوم بازداشت ادیب شهبازپور؛ بی‌خبری خانواده از محل نگهداری و اتهامات

با گذشت نزدیک به دو هفته از بازداشت ادیب شهبازپور، شهروند ۳۰ ساله بهائی و ساکن کرمان، خانواده او همچنان از محل نگهداری و اتهام انتسابی علیه وی بی‌اطلاع هستند. پیگیری‌های مکرر خانواده از نهادهای امنیتی و مراجع قضایی نیز بی‌نتیجه بوده و به آنان اعلام شده که نامی با این مشخصات در مراکز مربوطه ثبت نشده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، ادیب شهبازپور طی این مدت تنها چند تماس تلفنی بسیار کوتاه با خانواده داشته و صرفاً از سلامت جسمی خود خبر داده است. او مجرد و مربی تنیس است.

به گفته منابع مطلع، بازداشت این شهروند بهائی عصر دوشنبه ۲۹ دی‌ماه حوالی ساعت ۱۵:۳۰ در مقابل منزل پدری‌اش صورت گرفته است. نیروهای امنیتی پس از بازداشت وی، به منزل خانواده یورش برده و وسایل شخصی از جمله تلفن همراه، لپ‌تاپ و آی‌پد را ضبط کرده‌اند. مأموران سپس با مراجعه به منزل شخصی او در همان حوالی، این محل را نیز تفتیش و شماری از وسایل شخصی را ضبط کردند. پس از آن، ادیب شهبازپور به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

این بازداشت در ادامه موج فزاینده سرکوب آزادی باور و فشار بر اقلیت‌های مذهبی در ایران ارزیابی می‌شود؛ روندی که در سال‌های اخیر به‌طور ویژه جامعه بهائی را هدف قرار داده است. بازداشت‌های خودسرانه، بی‌خبری خانواده‌ها از وضعیت بازداشت‌شدگان، ضبط اموال و محدودسازی معیشت و تحصیل بهائیان، از مصادیق تداوم این فشارها عنوان می‌شود.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡7
زهرا ارجمندی، شهروند ۵۱ ساله و نوکیش مسیحی ساکن جزیره قشم، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان تجمعات اعتراضی این جزیره، بر اثر اصابت گلوله جنگی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

به گفته یک منبع آگاه، هم‌زمان با گسترش اعتراضات مردمی در قشم، نیروهای امنیتی اقدام به تیراندازی مستقیم به سوی معترضان کردند. در جریان متفرق شدن جمعیت، زهرا ارجمندی که برای دقایقی از فرزندش جدا شده بود، هدف گلوله قرار گرفت. در همان زمان، ارتباطات تلفنی و اینترنتی در منطقه نیز قطع شد.

این منبع افزوده است که پس از برقراری مجدد خطوط ارتباطی، فردی ناشناس با استفاده از تلفن همراه خانم ارجمندی با پسر او تماس گرفته و از زخمی شدن یک زن خبر داده است. پسر او با حضور در محل، با پیکر نیمه‌جان مادرش روبه‌رو شد، او را در آغوش گرفت و بلافاصله به بیمارستان منتقل کرد. با این حال، به دلیل شدت جراحات، تلاش پزشکان برای نجات جان وی بی‌نتیجه ماند و این زن ۵۱ ساله در بیمارستان جان باخت.

بر اساس این گزارش، مأموران امنیتی پس از مرگ زهرا ارجمندی، پیکر او را به مدت شش روز در اختیار داشتند. در نهایت، جسد وی تحت تدابیر شدید امنیتی و با اعمال محدودیت برای برگزاری مراسم یادبود و اطلاع‌رسانی عمومی، در زادگاهش شهر سده در شمال استان فارس به خاک سپرده شد.

منبع آژانس خبری مسیحیان ایران محبت نیوز

#اعتراضات_سراسری #نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡9😢7💔4❤2
Forwarded from گفت‌وشنود
«چرا انقلاب شد؟ آیا هدف پیشرفت نظامی و علمی بود یا هدف از انقلاب، شامل دین و فرهنگ نیز می‌شد؟ امروز به گونه‌ای وانمود می‌شود که خواسته ما، تنها رفاه مادی است».
.
«محمد تقی مصباح یزدی» به جد بر این باور بود که انتظارات اقتصادی با اهداف آن انقلاب همخوان نیست. او انگیزه‌های دینی را هدف اصلی انقلاب اسلامی تعریف می‌کرد.

دکتر «قاسم افتخاری» - استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران - این نظر که خواسته اصلی روحانیت انقلابی، اجرای شریعت بود را تایید می‌کند و در توضیح می‌گوید: «محور مطالبات روحانیون این بود که حکومت‌ها قوانین اسلامی را اجرا کنند».

این سخن مورد تایید «روح الله حسینیان» - رییس مرکز اسناد انقلاب اسلامی - نیز هست. او نیز سخنی به صراحت در این باره گفته بود: «فرض کنید ایرانی مانند ژاپن ساختید، در انتها چه نتیجه‌ای حاصل می‌شود؟ انقلاب‌اسلامی حرف دیگری داشت. شاه هم می‌توانست ایران را آباد کند، اما ما انقلاب کردیم تا آبادانی همراه با معنویت و دین داشته باشیم».

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و سال ۱۳۵۹ که «محمد علی رجایی» - نخست وزیر وقت - از مرتضی نبوی درخواست می‌کند که به شرکت مخابرات برود و در آنجا مسئولیت بپذیرد. در آنجا نبوی سمت معاونت اداری - مالی شرکت را برعهده می‌گیرد؛ اما نخستین فعالیت او در شرکت به چه مربوط می‌شد؟ از زبان خود او بخوانیم: «در آن شرکت ابتدا مبارزه با بی‌حجابی را شروع کردیم. چون تیپ کارمندان آنجا مناسب نبود...پس از مدتی یک جو اسلامی در شرکت حاکم شد».

شاید این تردید مطرح شود که پرپیداست که انگیزه‌های اسلامگرایانه، در پی دموکراسی و آزادی لیبرالی نبودند. پس چرا بر این سخن ظاهرا بدیهی ابرام و اصرار ورزیده می‌شود؟ دلیل آن است که اگر این مدعای اصلی را بپذیریم و نیز به یاد بیاوریم که روحانیت حکومتی و حامیان آنان، پیروز اصلی نزاع بر سر قدرت بودند، طبیعی‌ست نمی‌توانیم از حکومتی با بن مایه‌هایی این چنین انتظار داشته باشیم اهداف شریعت محورانه خود را به کناری بنهد و با چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای نقش حکومتی نرمال و مداراگرا را بازی کند.

یا باید به رفتار اسلامگرایانه حکومت تن داد یا اینکه علیه آن فعالیت کرد. بر این اساس است که انقلاب کنونی ملت ایران را می‌توان انقلابی برای مدارا و رواداری دانست. انقلابی علیه اسلامگرایی و در جستجویی مداراگرایی.

https://tavaana.org/about_islamic_revolution/
#انقلاب_اسلامی #فقه_شیعه #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍8❤1
در ادامه‌ استفاده‌ نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی از «اعترافات اجباری تلویزیونی» به‌عنوان یک ابزار تکراری و غیرقانونی، سه شهروند کرمانی به نام‌های شایان شکیبایی، ونوس حسین‌نژاد (شهروند بهایی) و پیوند نعیمی (شهروند بهایی)، شامگاه یکشنبه مقابل دوربین برنامه‌های امنیتی صداوسیما و در حضور آمنه سادات ذبیح‌پور قرار داده شدند تا تحت فشار و اجبار در یک نمایش اعتراف تلویزیونی شرکت کنند.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، این افراد در شرایط بازداشت و تحت فشارهای شدید روانی و امنیتی وادار به شرکت در این برنامه شدند که فاقد هرگونه مبنای حقوقی است. نهادهای حقوق بشری بارها تأکید کرده‌اند که اعترافات اجباری، مصداق شکنجه‌ی روانی بوده و فاقد هرگونه ارزش قضایی است.

این سه شهروند پیش‌تر بدون ارائه‌ مدارک و مستندات معتبر بازداشت، با اتهامات واهی و آنچه «لیدری اعتراضات دی‌ماه در کرمان» خوانده شده مواجه‌اند؛ اتهاماتی که می‌تواند زمینه‌ساز صدور احکام سنگین و ناعادلانه علیه آنان شود. استفاده از این تکنیک‌های امنیتی خطرناک، عملا حق دادرسی عادلانه را از متهمان سلب کرده و مسیر پرونده را به سمت احکام از پیش‌تعیین‌شده سوق می‌دهد.

همزمان گزارش شده است که خانواده‌های این افراد نیز تحت فشار شدید نهادهای امنیتی قرار دارند و با تهدید و محدودیت در پیگیری وضعیت حقوقی عزیزان‌شان مواجه شده‌اند. این فشارها مصداق نقض حقوق اولیه‌ خانواده‌ها و تلاش برای ایجاد فضای رعب و سکوت در جامعه است.

فعالان حقوق بشر و کنشگران مدنی با محکوم کردن اعترافات اجباری تلویزیونی، خواستار توقف فوری این رویه‌ غیرقانونی، رسیدگی مستقل و عادلانه به پرونده‌ شایان شکیبایی، ونوس حسین‌نژاد و پیوند نعیمی، دسترسی آزاد آنان به وکیل منتخب و پایان دادن به فشار بر خانواده‌هایشان شده‌اند.
‌
#اعتراف_اجباری #داستان_ما_یکیست #بازجو_خبرنگار

@Dialogue1402
😡8❤2
بکش، اما عذاب وجدان نداشته باش
کدام خدا به خشونتِ بی‌مسئولیت نیاز دارد؟

پیام همراهان

اخیراً یکی از حامیان حکومت، حسام‌الدین حائری‌زاده یزدی، در سخنانی که با ارجاع‌های دینی همراه است، صحنه‌ی اعتراض خیابانی را «میدان جنگ» می‌نامد و کشتنِ معترض را امری مفروض می‌گیرد. مسئله‌ی اصلی در این روایت نه حرمت جان انسان، بلکه «حالِ دلِ قاتل» است: اینکه پس از کشتن، مبادا از خشم و نفرت بر پیکر بی‌جان لگد بزند؛ نه از سرِ احترام به جان انسان، بلکه چون داشتن نفرت، نشانه‌ی «شرک» و خلل در «توحید» معرفی می‌شود. پیام پنهان روشن است: بکش، اما با قلبِ «پاک».
این جابه‌جاییِ خطرناک، نقطه‌ی کانونی خشونتِ سازمان‌یافته است. پرسش اساسیِ اخلاقی ـ «آیا حق داشتی بکشی؟» ـ حذف می‌شود و جایش را پرسشی روان‌شناختی می‌گیرد: «با چه نیتی کشتی؟» وقتی فعلِ قتل از دایره‌ی مسئولیت بیرون رانده شد، وجدان هم به مانع تبدیل می‌شود؛ دلسوزی «ضعف» می‌شود و تردید «گناه».
در گام بعد، زبانِ انسان‌زدایی وارد می‌شود: جامعه به حق و باطل، پاک و ناپاک، خبیث و طیب تقسیم می‌گردد. معترض دیگر شهروند نیست؛ «آلودگی» است. و وقتی طرف مقابل ذاتاً آلوده معرفی شد، حذفش جنایت نیست؛ «پالایش» است. سپس خشونت به «طرح الهی» متصل می‌شود: کشتار صحنه‌ی آزمون است، مرگ‌ها «تمییز»اند، و گلوله‌ها اجزای نقشه‌ای مقدس. در این روایت، قاتل قاتل نیست؛ ابزار است.
اما ابزار مسئولیت ندارد. ابزار شرم نمی‌کند، تردید نمی‌کند، و شب راحت می‌خوابد. این همان مهندسی اعتقادی است که انسانِ فاعل را تهی می‌کند تا خشونت بی‌عذاب‌وجدان تولید شود. پرسشِ واقعی این‌جاست: کدام خدا به تعطیلِ وجدان، به قتلِ بی‌مسئولیت، و به انسانِ ابزارشده نیاز دارد؟ اگر پاسخ روشن است، پس باید شجاعت بازگرداندن مسئولیت به انسان را داشت؛ جایی که اخلاق آغاز می‌شود.

#اخلاق #جنایت_علیه_بشریت #جنایت_مقدس #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
😡13👍4❤1
شکیلا قاسمی، شهروند بهائی ساکن کرمان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. این بازداشت پس از تفتیش محل سکونت وی صورت گرفته است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، ماموران امنیتی با حضور در منزل خانم قاسمی اقدام به بازرسی کامل محل کرده و در جریان این تفتیش، کلیه لوازم الکترونیکی متعلق به او و اعضای خانواده‌اش، از جمله تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ‌ها، بدون ارائه توضیح روشن یا مستندات کافی ضبط شده است. این اقدام در حالی انجام شده که هیچ‌گونه اطلاع رسمی درباره اتهامات منتسب، مرجع قضایی رسیدگی‌کننده یا محل نگهداری این شهروند بهائی به خانواده وی ارائه نشده است.

تفتیش منازل، ضبط گسترده وسایل شخصی و بازداشت شهروندان بهائی بدون رعایت الزامات قانونی، از جمله تفهیم اتهام، دسترسی به وکیل و اطلاع‌رسانی شفاف به خانواده، مصداق نقض اصول بنیادین دادرسی منصفانه و حقوق شهروندی محسوب می‌شود. تداوم چنین اقداماتی در قبال شهروندان بهائی، در چارچوب الگوی مستمر فشارهای امنیتی و محدودسازی حقوق مدنی و مذهبی آنان ارزیابی می‌گردد.

#داستان_ما_یکیست ##بهائیان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡11
در پی انتشار سخنان جنجالی حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان درباره مسیحیت که با واکنش‌های گسترده‌ای در میان افکار عمومی و به‌ویژه مسیحیان ایران مواجه شد، نمایندگان جوامع جوامع ارامنه، آشوریان و کلدانی‌ در مجلس شورای اسلامی اقدامی مشترک و کم‌سابقه را برای پیگیری این موضوع آغاز کرده‌اند.
آرا شاوردیان، نماینده مسیحیان ارمنی تهران و شمال کشور، در گفتگو با روزنامه «آلیک» متعلق به ارامنه ایران اعلام کرد که هر سه نماینده جامعه مسیحیان (ارامنه، آشوریان و کلدانیان) در مجلس، نامه‌ای رسمی و مشترک خطاب به دفتر پناهیان ارسال کرده و خواستار ارائه توضیح رسمی درباره اظهارات توهین‌آمیز و نامناسب وی شده‌اند. به گفته شاوردیان، تا لحظه تنظیم این خبر، پاسخی از سوی پناهیان به این نامه داده نشده است.
نمایندگان مسیحی همچنین در اقدامی دیگر، نگرانی عمیق خود را با محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در میان گذاشته‌اند.  قالیباف در این دیدار وعده داده است که پیگیری این موضوع را در دستور کار خود قرار دهد.
شاوردیان با تاکید بر اهمیت حفظ وحدت و احترام متقابل میان ادیان، افزود: «در شرایطی که در روزهای آینده نشست‌های مهمی با محوریت گفت‌وگوی ادیان توحیدی برگزار خواهد شد، چنین اظهاراتی با رویکرد کلی کشور و سیاست‌های رسمی جمهوری اسلامی ایران همخوانی ندارد.»
این نماینده مجلس در پایان تصریح کرد که نمایندگان مسیحی از تمام ظرفیت‌های قانونی خود برای پیگیری این موضوع و پاسخگو کردن افراد مسئول استفاده خواهند کرد.
این اقدام هماهنگ و کم‌سابقه از سوی نمایندگان اقلیت‌های دینی، فراتر از یک اعتراض مذهبی، می‌تواند تلاشی معنادار برای مرزبندی با قرائت‌های رسمی حاکمیت تفسیر شود؛ گویی این نمایندگان در سایه تحولات جاری کشور، با نوعی آینده‌نگری سیاسی، نگران قضاوت عمومی و امنیت خود در فردای تحولات سیاسی ایران هستند و می‌کوشند دامن خود را از تندروی‌های ساختار فعلی مبرا کنند.
گفتنی است، حجت‌الاسلام پناهیان به تازگی طی یک سخنرانی و در واکنش به انتقاد یکی از حاضران درباره وضعیت نامساعد اقتصادی، ضمن انتقاد از ساختار فعالیت‌های مذهبی، اظهاراتی توهین‌آمیز درباره مسیحیت بیان کرد که واکنش‌های گسترده‌ای را در پی داشت.‌
منبع آژانس خبری مسیحیان ایران محبت نیوز

#دیگری_ستیزی #مسیحیان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍11❤2🙏1
Forwarded from گفت‌وشنود
تردیدی نیست که خمینی در مقطع ۵۷ سخنانی آزادی‌ستیزانه علیه آزادی عقیده و دیگری‌ستیزانه علیه اقلیت‌های مذهبی بیان می‌کرد. تردیدی نیست که او بهاییان را «نجس» نامیده بود. تردیدی نیست که او به دفعات علیه یهودیان سخن گفته بود. تردیدی نیست که او باوری به آزادی مذاهب غیرشیعه در ایران نداشت. تردیدی نیست که او کشور متکثر ایران را «اسلامی» می‌خواست.

و در عین حال تردیدی نیست که خمینی در مقطع بهمن ۱۳۵۷ طرفداران زیادی داشت. طرفدارانی از همین مردم. حتی بسیاری از روشنفکران و تحصیلکرده‌ها. حتی بسیاری از کسانی که دنیای آزاد را دیده بودند. بسیاری از کسانی که سبک زندگی متفاوت با خمینی داشتند.

پس چرا ما از خمینی حمایت کردیم؟

این «ما» در اینجا اشاره به همین بخش بزرگی از ما مردم دارد. ریشه این پشتیبانی و حمایت از خمینی - علی‌رغم اینکه حرف‌های آزادی‌ستیزانه و دیگری‌ستیزانه‌اش را شنیده بودیم - در کجا بود؟

درباره این مسئله حرف بزنیم تا نسبت به ترفند و فریب آزادی‌ستیزان و دیگر‌ی‌ستیزان بیشتر آگاه باشیم.

شما درباره این چه فکر می‌کنید؟

#گفتگو_توانا #خداناباوران #خداباوران #حقوق_بشر #مدارای_مذهبی

@Dialogue1402
👍18❤2👎1😱1
جامعۀ جهانی بهائی از تشدید سرکوب و نفرت‌پراکنی علیه بهائیان ایران در بحبوحۀ بحران‌های اخیر ملی ابراز نگرانی و خواستار واکنش بین‌المللی شد. به گفتۀ این نهاد، حکومت ایران در شرایط بحرانی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، به‌صورت سازمان‌یافته تلاش می‌کند بهائیان را مقصر جلوه دهد؛ رویکردی که از زمان انقلاب ۱۳۵۷ سابقه‌ای طولانی دارد و با اتهام‌زنی‌های بی‌اساس، اخبار جعلی و کارزارهای هماهنگ نفرت‌پراکنی همراه بوده است.

در روزها و هفته‌های اخیر، صداوسیمای جمهوری اسلامی برنامه‌هایی پخش کرده که در آن‌ها اتهامات بی‌پایه علیه جامعۀ بهائی مطرح شده و حتی «اعترافات» اجباری برخی بهائیان، که آشکارا تحت فشار و اجبار اخذ شده، به نمایش درآمده است. هم‌زمان گزارش‌هایی از افزایش بازداشت‌ها و فشارهای امنیتی بر بهائیان در نقاط مختلف کشور منتشر شده است. سازمان‌های حقوق بشری پیش‌تر بارها استفاده از اعترافات اجباری در زندان‌های ایران را مستند کرده‌اند و جامعۀ جهانی بهائی این اقدامات را نشانه‌ای از تشدید کارزار سرکوب علیه بهائیان می‌داند.

نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل تأکید می‌کند که این تلاش‌ها برای تحریف حقیقت و ساختن روایت‌های دروغین، الگویی تکراری در دوره‌های مختلف بحران است و هدف آن قربانی‌سازی بهائیان برای انحراف افکار عمومی است. به‌رغم دهه‌ها آزار و سرکوب، بهائیان ایران بر اصول خشونت‌پرهیزی پایبند مانده، هرگز به خشونت متوسل نشده و بر خدمت به کشور و وفاداری به ارزش‌هایی چون راستگویی و صداقت تأکید کرده‌اند.

در نهایت، جامعۀ جهانی بهائی ضمن ابراز همدردی با همۀ قربانیان بحران‌های اخیر، از جامعۀ بین‌المللی می‌خواهد سرکوب و مقصرسازی بهائیان را صریحاً محکوم کند و برای تحقق عدالت و حقوق برابر برای همۀ مردم ایران، فارغ از دین و پیشینه، صدای خود را بلند نماید.
#بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍7🙏1😘1😡1
Forwarded from گفت‌وشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در مباحث مربوط به سیاست و حکومت در ایران، واژه «سکولاریسم» بارها به کار رفته و متاسفانه با سوءبرداشت‌هایی نیز همراه بوده است.  این در حالی است که سکولاریسم، نظامی فکری و سیاسی است که صرفا بر جدایی نهاد دین از نهاد دولت تأکید دارد. در یک چارچوب سکولار، دولت نه بر اساس احکام یک دین خاص، بلکه بر مبنای اصول عقلانی، حقوق بشر و اجماع عمومی اداره می‌شود. به بیان دیگر نکته‌ مهم این است که سکولاریسم نه به‌معنای بی‌دینی است، نه ضددینی؛ بلکه دولت را موظف می‌داند که نسبت به تمامی باورهای دینی و غیردینی، بی‌طرف باشد.

نگاه مثبت ملت ایران به سکولاریسم

بر پایه‌ گزارشی که بی‌بی‌سی فارسی منتشر کرده، نتایج یک نظرسنجی سراسری که در پاییز ۱۴۰۲ توسط نهادهای دولتی ایران انجام شده، نشان می‌دهد که اکثریت قاطع مردم ایران خواهان جدایی دین از سیاست هستند. این پیمایش که تحت عنوان «ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان» و با طبقه‌بندی محرمانه تهیه شده، تا کنون به‌صورت رسمی در اختیار افکار عمومی قرار نگرفته است.

مطالعه بیشتر در وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/secularism-against-religious-people/

#سکولاریسم #لائیسیته #گفتگو_توانا
👍8👌1
تداوم بازداشت رژین حسینی‌نژاد، شهروند بهائی مبتلا به بیماری زمینه‌ای، در زندان کرمان

رژین حسینی‌نژاد، شهروند بهائی ۲۰ ساله ساکن کرمان، که در دو ماهگی تحت عمل جراحی قرار گرفته و در حال حاضر دارای سیروز کبدی است، در تاریخ ۴/۱۱/۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ در منزل خود بازداشت شد. وی در تاریخ ۸ بهمن‌ماه به زندان منتقل شده است.

با وجود ارائه کلیه مدارک پزشکی از دوران کودکی تا کنون و همچنین گواهی چندین پزشک متخصص، پزشک معالج و پزشک زندان مبنی بر نیاز او به مراقبت‌های ویژه و به خطر افتادن سلامتی‌اش در صورت ادامه نگهداری در زندان، این شهروند بهائی همچنان در زندان به سر می‌برد.

Continued Detention of Rojin Hosseini-Nejad, a Baha’i Citizen with an Underlying Medical Condition, in Kerman Prison

Rojin Hosseini-Nejad, a 20-year-old Baha’i citizen residing in Kerman, who underwent surgery at the age of two months and is currently suffering from liver cirrhosis, was arrested at his home on 4/11/1404 at 15:30. He was transferred to prison on Bahman 8.

Despite the submission of all medical records from childhood to the present, as well as certificates from several specialist physicians, his treating doctor, and the prison physician indicating his need for special medical care and the risk to his health if he remains in prison, this Baha’i citizen continues to be held in custody.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤7😡6
Forwarded from گفت‌وشنود
‌
چهار خطای شناختی، چهار ابزار استبداد؛
بیکن پیش‌تر هشدار داده بود

فرانسیس بیکن در آغاز دوران مدرن کوشید نشان دهد چرا انسان‌ها در فهم جهان خطا می‌کنند. او این خطاها را در قالب چهار «بت» یا مانع شناختی توضیح داد: قبیله، غار، بازار و نمایش. آنچه بیکن به‌عنوان مانع علم معرفی کرد، امروز می‌تواند کلید فهم سیاست در نظام‌های استبدادی، به‌ویژه جمهوری اسلامی، باشد؛ زیرا همین خطاها به ابزار سلطه تبدیل شده‌اند.

بت قبیله از خطاهای مشترک انسانی سرچشمه می‌گیرد: تمایل به ساده‌سازی، ترس جمعی، یا دشمن‌پنداری. جمهوری اسلامی این نقطه‌ضعف را به سرمایه سیاسی بدل کرده است. با دامن زدن به ترس از «دشمن خارجی»، جامعه را در حالت اضطراب دائمی نگه می‌دارد تا پرسشگری به حاشیه رانده شود.

بت غار خطاهای فردی و شخصی است؛ هرکس در غار تجربه‌های محدود خود زندانی است. حکومت این غارها را تقویت می‌کند: برای مذهبی‌ها با وعده ثواب، برای ملی‌گرایان با شعار استقلال، برای جاه‌طلبان با امتیاز و مقام. فرد هرچه بیشتر در غار خویش فرو رود، کمتر توان دیدن واقعیت مشترک خواهد داشت.

بت بازار همان فساد زبان است؛ جایی که واژه‌ها تحریف یا تهی می‌شوند. در قاموس رسمی، «آزادی» به «بی بندو باری»، «انتخابات» به «بیعت» و «دموکراسی» به «مردم‌سالاری دینی» بدل می‌شود. وقتی زبان دروغ می‌گوید، اندیشه هم اسیر می‌شود.

و سرانجام بت نمایش: بزرگ‌ترین ابزار استبداد. جمهوری اسلامی با رژه‌ها، سخنرانی‌ها، و روایت‌های رسمی، پرده‌ای نمایشی بر واقعیت می‌کشد. فقر به «امتحان الهی»، شکست به «پیروزی»، و اعتراض به «توطئه دشمن» ترجمه می‌شود. درحالی‌که مردم در زندگی روزمره جز ناکامی و رنج نمی‌بینند.

بیکن هشدار داده بود که شناخت، بی‌شکستن بت‌ها ممکن نیست. اگر امروز این هشدار را جدی نگیریم، نمایش استبداد همچنان ادامه خواهد یافت و ما در چهار دیوار خطاها زندانی خواهیم ماند.

#خطای_شناختی #فرانسیس_بیکن #چهار_بت_فرانسیس_بیکن #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍10🤔1
کمیسیون آزادی مذهبی ایالات متحده: جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اعتراضات، فشار بر اقلیت‌های مذهبی را ادامه می‌دهد



رئیس کمیسیون آزادی مذهبی بین‌المللی ایالات متحده اعلام کرد جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اخیر اعتراضات مردمی، به سرکوب شدید اقلیت‌های مذهبی نیز ادامه داده است.
ویکی هارتزلر، رئیس این کمیسیون دوحزبی که از سوی کنگره آمریکا منصوب می‌شود و مأموریت آن نظارت بر نقض آزادی‌های مذهبی در جهان است، روز سه‌شنبه در گفت‌وگو با شبکه صدای آمریکا گفت بررسی‌های این نهاد نشان می‌دهد تهران همچنان به اعمال فشار شدید علیه اقلیت‌های مذهبی ادامه می‌دهد.
هارتزلر این اظهارات را در حاشیه نشست بین‌المللی آزادی مذهبی در واشنگتن بیان کرد؛ همایشی سالانه که برگزارکنندگان آن به صدای آمریکا گفته‌اند امسال حدود ۱۵۰۰ فعال از ۸۷ کشور در آن شرکت کرده‌اند.
او در این گفت‌وگو گفت: «آنچه حکومت بر مردم خود، از جمله اقلیت‌های مذهبی، تحمیل می‌کند هولناک و بی‌رحمانه است.»
هارتزلر در ادامه افزود: «به‌دلیل قطع اینترنت، دسترسی به اطلاعات دقیق بسیار دشوار است. اما ما معتقدیم که حکومت، مسیحیان، بهائیان و دیگر اقلیت‌های مذهبی را در کنار سایر شهروندان سرکوب می‌کند. این موضوع بسیار نگران‌کننده است.»

برگرفته از صدای آمریکا فارسی

#آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍8❤1
رقص با شیطان

چپ در دامِ مفهوم دولت
تأملی بر بحران چپ‌گرایی در ایران

مصطفا آل‌احمد



می‌توان بخشی از فجایع امروز ایران را نتیجه‌ی عملکرد نسل‌هایی دانست که همچنان زیست مبتنی بر ایدئولوژی دارند. سلطه‌ی ایدئولوژی‌ از هر نوع که باشد، انسان را در مسیر تعصب و آگاهی کاذب قرار می‌دهد. یکی از صورت‌های این زیست مبتنی بر ایدئولوژی‌ در ایران، گونه‌ای چپ‌گرایی با محوریت اقتدار دولت است.

در یک دوره تاریخی، چپ در اروپا و بسیاری از کشورها ژستی روشنفکری بود. چپ، همه مشکلات بشری را زیر سر سرمایه‌داری خلاصه می‌کند، اما ایده‌ای که به نام عدالت و آزادی آغاز شده بود، هنگامی‌ که در عمل در برخی کشورها به ویژه در شرق قدرت را به دست گرفت، پذیرای سلطه‌ی "دولت" شد، همان دولتی که در سنت کلاسیک مارکسی نه فرجام الگوی حکومتی، بلکه مرحله‌ی گذار فرض شده بود. کارل مارکس در «نقد برنامه گوتا»، «دیکتاتوری انقلابی پرولتاریا» را صرفا دوره‌ای انتقالی برای گذار به جامعه‌ای می‌داند که هدف نهایی آن محو تدریجی دولت (withering away of the state) است و نه تثبیت ابدی و اقتدار دولتی. با این حال ایدئولوژی چپ، در شرق چنان تبدیل به کینه‌ از غرب شد که «دولت» در سنت لنینی، استالینی به رکنی ابدی، مقدس و تمامیت‌خواه تبدیل شد.

اگرچه اندیشه‌های مارکس و انگلس نیز قابل نقد هستند، اما فقر ترجمه در گذشته و جزوه‌خوانی در احزاب چپ ایرانی و جریان‌های چریکی به جای بررسی ژرف آثار مارکس کار را به برداشت‌های پرخطا کشانید.
روشن است سلطه‌ی دولت و هر قدرت دیگری نمی‌تواند به سعادت جامعه ختم شود، با این همه بخشی از چپ‌ها در شرق به جای کنار گذاشتن هژمونی دولت، رفاه، آزادی‌های مدنی و عدالت نسبی را در غرب از نشانه‌‌های فساد و امپریالیسم بر شمردند، اما مگر آرزوی مارکس، آزادی و عدالت اجتماعی نبود؟ آن چه امروز در غرب می‌بینیم تا حدود زیادی با نقدهای مارکس و دیگران شکل گرفته است. اما چپ در شرق به جای نقد، به این موفقیت نسبی غرب تا آن جا کینه و حسادت کرد که مارکسیست بی‌اعتقاد به مذهب، حاضر شد در پیمانی نانوشته با استبداد دینی نیز شریک شود.
در حالی که لنین گفته بود: «مذهب افیون توده‌هاست»، اما چپ‌ ایرانی با دستاوردهای غرب و به ویژه آمریکا تا آن جا دشمنی کرد که همکاری با بنیادگرایی دینی را جذاب‌تر دید. هنگامی که حکومت‌های توتالیتر فریاد «مرگ بر آمریکا» سر می‌دهند، دل آن چپی که در فقر زاده شده، اما اکنون در کافه‌ای در غرب نشسته، لیوانی آبجو در دست و سیگار برگی بر لب دارد، خُنک می‌شود. اما تناقض همین‌جاست، چپ‌های عاشق فیدل و چگوارا از ترس استبداد توتالیتر و برای یک زندگی آرام به کشورهای کمونیستی نمی‌روند، جلوی سفارت‌خانه‌‌‌های روسیه و کوبا در صف نمی‌ایستند، بلکه رفاه سرمایه‌داری، امنیت بازار آزاد و آزادی بیانِ غرب را انتخاب می‌کنند و در غرب یا کشورهایی با الگوی غربی زندگی می‌گذرانند. با این همه به واسطه‌ی همان حسادت کور، از غرب متنفرند‌. رابطه‌ی چپ ایرانی با غرب، رابطه‌ی عشق و نفرت است. همچنان که آزادی غربی را می‌خواهد، آن را استکبار و استعمار می‌خواند، اما استعمار چین و روسیه را که اقمار خود را فقیر و نابود کردند، میلیون‌ها انسان را در اردوگاه‌های مرگ، شکنجه و کشتند، نادیده می‌گیرد. این سطح از چپ‌بازی، سرانجام عاشق حکومت‌هایی شد که به ظاهر دشمن آمریکا و غرب هستند، اما در واقعیت همه‌ی سازوکارهایشان به نفع غرب و سرمایه داری پایان می‌گیرد. حاکمیت استبدادی حاضر است به همه‌ی قدرت‌های بزرگ و کوچک در شرق و غرب باج دهد، اما مردم خود را از رفاه و آزادی‌های مدنی محروم کند.
بخشی از همان نیروهای انقلابی که در گذشته با شعارهای ضد امپریالیستی، هوادارانشان را بسیج می‌کردند، امروز یا سهام‌دار کمپانی‌ها و بانک‌های وابسته به قدرت‌اند یا در مدل فرهنگی، ستون‌نویس روزنامه‌ها و رسانه‌هایی هستند که از شبکه‌ی رانت‌های دولتی تغذیه می‌کنند و در عین حال ژست اپوزیسیون می‌گیرند. این "اپوزیسیون درون‌ساختاری» را می‌توان هنر بقا در سیستم‌های فاسد دانست، ژستی اصلاح‌طلبانه‌ که نانش را از رانت حکومتی می‌گیرد، در خارج از کشور، برایش مقبولیت می‌خرد و هم‌زمان در نقش مخالف و قربانی ظاهر می‌شود و سرانجام هم رای به رفراندوم حکومتی می‌دهد تا در پوست‌اندازی جدید، صندلی خود را رزرو کند.

آری، فاجعه‌‌ی امروز فقط محصول سرکوب نیست، محصول این هم‌کاری و هم‌زیستی دوگانه‌ی نخبگان و روشنفکری با قدرت شر است.

هنگامی که نخبگان و روشنفکران به جای ایستادن در برابر تحجر و شر، صرفا به واسطه‌ی دشمنی با غرب با نیروی جهل و شر معامله کردند، چنان به آن قدرت بخشیدند که اکنون دیگر به سادگی نمی‌توان از این چنبره‌ی شیطان رها شد، به ویژه وقتی چپ‌، ترجیح می‌دهد با شیطان برقصد تا با آزادی.


@Dialohue1402
❤15👍3🤔3🔥1