گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
یورگن هابرماس، فیلسوف و جامعه‌شناس برجسته آلمانی، در سن ۹۶ سالگی در شهر اشتارنبرگ آلمان درگذشت. او از مهم‌ترین متفکران معاصر و از چهره‌های اصلی سنت نظریه انتقادی و میراث‌دار مکتب فرانکفورت به شمار می‌رفت.

هابرماس در ۱۸ ژوئن ۱۹۲۹ در شهر دوسلدورف متولد شد. پدر او که مدیر اتاق صنایع و بازرگانی شهر کلن بود، در دوران حکومت نازی‌ها عضو حزب ناسیونال سوسیالیست بود. خود هابرماس نیز در نوجوانی برای مدت کوتاهی به سازمان جوانان این حزب پیوسته بود. این موضوع در سال ۲۰۰۶ بار دیگر مورد توجه یک مجله آلمانی قرار گرفت و انتقادهایی را برانگیخت، هرچند این بحث‌ها بعدها فروکش کرد. هابرماس بعدها فضای خانوادگی خود را از نظر سیاسی «غیرانتقادی» توصیف کرده بود.

او تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه، روان‌شناسی و ادبیات آلمانی در دانشگاه‌های گوتینگن، زوریخ و بن گذراند. فعالیت علمی او در دهه ۱۹۵۰ در مؤسسه تحقیقات اجتماعی در فرانکفورت و در کنار تئودور آدورنو آغاز شد.

از مهم‌ترین آثار او می‌توان به کتاب «دگرگونی ساختاری حوزه عمومی»، «شناخت و علاقه» و اثر مشهور «نظریه کنش ارتباطی» اشاره کرد. اندیشه‌های هابرماس نقش مهمی در شکل‌گیری نظریه کنش ارتباطی و بازاندیشی درباره دموکراسی، حوزه عمومی و عقلانیت اجتماعی داشت.

او در سال ۱۹۶۴ کرسی فلسفه و جامعه‌شناسی ماکس هورکهایمر را در دانشگاه گوته فرانکفورت بر عهده گرفت و بعدها مدیریت مؤسسه تحقیقات ماکس پلانک در اشتارنبرگ را نیز عهده‌دار شد. هابرماس تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۴ از چهره‌های تأثیرگذار فلسفه و علوم اجتماعی در اروپا بود.

آوازه جهانی او نتیجه سال‌ها تدریس و پژوهش در دانشگاه‌های معتبر جهان، از جمله دانشگاه هاروارد، بود. هابرماس در سال‌های پایانی عمر نیز درباره مسائل سیاسی و اجتماعی، از جنگ‌ها و تحولات جهانی تا منازعات دینی، اظهار نظر می‌کرد و همچنان یکی از صداهای مهم روشنفکری در اروپا به شمار می‌رفت.

@Dialogue1402
🙏1💔1
در روزهای جنگ، همدلی، همبستگی و همکاری مردم مهم‌ترین پشتوانه است

در روزهایی که ایران درگیر جنگ است و ناامنی و نگرانی در بسیاری از شهرها احساس می‌شود، مهم‌ترین سرمایه مردم همدلی و همکاری با یکدیگر است. در چنین شرایطی ممکن است بسیاری از مردم ترجیح دهند برای حفظ امنیت کمتر از خانه خارج شوند؛ بنابراین همسایه‌ها، دوستان و افراد یک محله می‌توانند با ایجاد شبکه‌های کوچک همکاری، از یکدیگر حمایت کنند.

یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین کارها تقویت ارتباط میان همسایه‌ها است. بسیاری از ما حتی نمی‌دانیم چه کسانی در همان ساختمان یا کوچه زندگی می‌کنند. این روزها می‌تواند فرصتی باشد برای شناختن یکدیگر: شاید همسایه‌ای پزشک باشد، دیگری مهارت فنی داشته باشد، یا فردی بتواند در شرایط اضطراری کمک‌های اولیه ارائه دهد. با شناخت توانایی‌های یکدیگر، در زمان بحران می‌توان مشکلات زیادی را در همان محله و بدون نیاز به خروج از خانه حل کرد.

برای کاهش رفت‌وآمدهای غیرضروری، می‌توان مسئولیت‌های کوچک را میان ساکنان ساختمان یا محله تقسیم کرد. مثلاً یک نفر خریدهای ضروری چند خانواده را انجام دهد تا همه مجبور نباشند بیرون بروند. اگر کسی در ساختمان یا میان دوستان ذخیره غذایی یا داروی کافی ندارد، دیگران می‌توانند بدون ایجاد احساس شرمندگی به او کمک کنند. حتی یک وعده غذای اضافه یا تقسیم مقداری از مواد غذایی خشک می‌تواند در چنین روزهایی بسیار ارزشمند باشد.

همچنین توصیه می‌شود خانواده‌ها مقداری آب آشامیدنی، غذای خشک و کنسرو، داروهای ضروری، جعبه کمک‌های اولیه، چراغ‌قوه، باتری، پاوربانک، رادیوی کوچک و مواد بهداشتی در خانه ذخیره داشته باشند. داشتن شماره تلفن‌های ضروری روی کاغذ و تعیین یک نقطه ملاقات خانوادگی در صورت قطع ارتباط نیز می‌تواند مفید باشد.

در کنار همه این‌ها، آرام نگه داشتن فضا بسیار مهم است. از شایعه‌پراکنی، انتشار اخبار تأییدنشده و رفتارهای هیجانی پرهیز کنیم. کودکان، سالمندان و زنان باردار در این شرایط بیشتر از دیگران به آرامش نیاز دارند.

در نهایت، آنچه می‌تواند جامعه را از روزهای سخت عبور دهد احساس مسئولیت جمعی است. ما دشمن یکدیگر نیستیم. مردم ایران با هر عقیده و گرایشی می‌توانند در کنار هم بایستند، به هم کمک کنند و با همبستگی و انسانیت از این روزهای دشوار عبور کنند. در چنین شرایطی، گاهی یک گفت‌وگوی دوستانه با همسایه یا یک کمک کوچک به دیگری، می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

#جنگ #همبستگی #همدلی #نه_به_جمهوری_اسلامی #ج_ا_یعنی_جنگ

@Tavaana_TavaanaTech
💔2
اطلاعات دریافتی از افزایش فشارها و تهدیدهای امنیتی علیه «سید نصرالدین حیدری»، رهبر معنوی جامعه یارسان، در استان کرمانشاه خبر می‌دهند.

بر اساس اطلاعات دریافتی و بیانیه‌ای از جامعه یارسان که بدست ما رسیده، در روزهای اخیر نهادهای امنیتی از جمله سپاه «نبی‌اکرم» کرمانشاه و اداره اطلاعات این استان از این چهره شناخته‌شده و رهبر معنوی جامعه یارسان خواسته‌اند به مناسبت کشته‌شدن رهبر جمهوری اسلامی پیام تسلیت صادر کرده و انتخاب «مجتبی خامنه‌ای» به عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی را تبریک بگوید.

به گفته منابع آگاه، سید نصرالدین حیدری از انجام این درخواست خودداری کرده است. در پی این مخالفت، مقامات امنیتی تهدید کرده‌اند که در صورت عدم همراهی، فرزند ارشد او بازداشت خواهد شد. همچنین تهدیدهایی درباره اعمال اقدامات تنبیهی گسترده علیه اعضای جامعه یارسان مطرح شده است.

منابع مطلع می‌گویند این تهدیدها در چارچوب تلاش برای واداشتن رهبر معنوی یارسان به همراهی با مطالبات مطرح‌شده صورت گرفته است.

جامعه یارسان که پیروان آن به «اهل حق» نیز شناخته می‌شوند، یک جامعه دینی با پیشینه‌ای چندصد ساله است که بیشتر در مناطق غربی ایران به‌ویژه استان‌های کرمانشاه، لرستان و بخش‌هایی از کردستان و همدان زندگی می‌کنند. یارسان آیین و سنت‌های مذهبی خاص خود را دارند و در سال‌های گذشته بارها از تبعیض‌های مذهبی و فشارهای امنیتی علیه پیروان این آیین گزارش شده است.

#یارسان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔2
مدیر روزنامه کیهان: مجتبی خامنه‌ای را خود امام زمان انتخاب کرد نه خبرگان

🔷حسین شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان نوشت: «با جرات می‌توان گفت مجتبی خامنه‌ای برگزیده و انتخاب شده حضرت صاحب‌الزمان است که در میدان کشف خبرگان قرار گرفته و معرفی شده‌ و از این روی، اطاعت از او همان اطاعت از امام زمان است.»

او افزود: «در دوران غیبت، خبرگان نماینده امام زمان را انتخاب نمی‌کنند، بلکه امام زمان نماینده خود را انتخاب می‌کند و سپس از طریق هدایت‌های پنهان، فرد مورد نظر را در میدان کشف خبرگان قرار می‌دهد.»

🔶اظهارات حسین شریعتمداری درباره انتخاب مجتبی خامنه‌ای توسط امام زمان نمونه‌ای آشکار از همان سنت دیرینه در جمهوری اسلامی ایران است که می‌کوشد سیاست را با پوششی قدسی و ماورایی توجیه کند. در این روایت، قدرت سیاسی نه نتیجه اراده شهروندان و سازوکارهای شفاف، بلکه محصول «الهام غیبی» معرفی می‌شود تا هرگونه نقد یا مخالفت، به‌طور ضمنی مخالفت با امر مقدس تلقی شود.
شریعتمداری در سال‌های گذشته به عنوان یکی از تئوریسین‌های ایدئولوژیک این گفتمان شناخته شده؛ گفتمانی آمیخته با ذهنیت‌های آخرالزمانی، نفرت‌پراکنی و دیگری‌ستیزی که با قدسی‌سازی رهبران سیاسی، می‌کوشد مشروعیتی فراتر از نقد انسانی برای ساختار قدرت بسازد. چنین ادبیاتی در عمل، مرز میان ایمان دینی و قدرت سیاسی را از میان می‌برد و دین را به ابزاری برای تثبیت اقتدار سیاسی بدل می‌کند.

#پایان_دیکتاتور #پایان_جمهوری_اسلامی #قدسی_سازی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤣11🤡2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چهره‌ها عوض می‌شوند، اما ماهیت تغییر نمی‌کند.
در میدان تایمز اسکوئر پیام روشنی روی یک بیلبورد دیده می‌شود:
جمهوری اسلامی با تغییر چهره‌ها اصلاح نمی‌شود.
مجتبی خامنه‌ای ادامه همان میراثی است که علی خامنه‌ای بنا گذاشت؛ میراث سرکوب، جنگ و خونریزی.

#پایان_دیکتاتور #پایان_جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍6🤮1
نه شادی از جنگ، بلکه امید به پایان جمهوری اسلامی
پیام همراهان

می‌گویند «عزای دسته‌جمعی عروسیه». ضرب‌المثلی تلخ که انگار برای چنین روزهایی ساخته شده است. امروز که سایه جنگ بر سر کشور افتاده، هیچ انسان عاقلی از جنگ خوشحال نمی‌شود. جنگ یعنی ترس، ویرانی و رنج برای مردم؛ یعنی شب‌هایی پر از اضطراب برای خانواده‌ها و کودکان.

اما در کنار این تلخی بزرگ، واقعیتی هم هست که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. بسیاری از ما از جنگ خوشحال نیستیم، اما از این که ریشه حکومتی که سال‌ها زندگی ما را با سرکوب، زندان، اعدام و خشونت تباه کرده است کنده شود، احساس دیگری داریم. همان کسانی که دستور قتل و اعدام جوانان ما را دادند، همان کسانی که گلوله را به سوی مردم گرفتند و زندگی نسل‌ها را نابود کردند.

اگر امروز آن ساختار قدرت فرو بریزد و رهبران و آمران این خشونت‌ها از میان بروند، این درد بزرگ ناشی از جنگ، پایانی بر یک رنج طولانی خواهد بود. گاهی دندانی که سال‌ها عفونت کرده، باید کنده شود؛ کاری دردناک، اما ضروری برای نجات.

ما جنگ را نمی‌خواهیم و از رنج مردم اندوهگینیم. اما اگر در دل این بحران، آن دندان لق و فاسد برای همیشه کنده شود، شاید آینده‌ای سالم‌تر برای ما و فرزندانمان ممکن شود. شاید پس از این همه سال، جامعه ما فرصتی پیدا کند تا بدون ترس و سرکوب، زندگی تازه ‌را آغاز کند.

#پایان_جمهوری_اسلامی #پایان_دیکتاتور #جنگ #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4👍2
سه عضو یک خانواده بهایی در شاهین‌شهر اصفهان بیش از دو ماه است که در بازداشت به سر می‌برند و همچنان اطلاعی از دلایل بازداشت و اتهامات آنان منتشر نشده است.

ارشد افشار، بهاره افشار و ارشیا افشار، سه شهروند بهایی ساکن شاهین‌شهر، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. با گذشت بیش از ۶۵ روز از زمان بازداشت، ارشد افشار و فرزندش ارشیا افشار در زندان دستگرد اصفهان نگهداری می‌شوند و بهاره افشار نیز در زندان دولت‌آباد این شهر محبوس است.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده، پیگیری‌های مکرر برای اطلاع از وضعیت این افراد تاکنون بی‌نتیجه بوده و مراجع قضایی پاسخ روشنی درباره دلایل بازداشت یا روند پرونده ارائه نکرده‌اند. به خانواده این افراد پیش‌تر اعلام شده بود که احتمال آزادی آنان با تأمین قرار کیفری تا پیش از ۲۲ بهمن وجود دارد، اما این وعده عملی نشد و اکنون نیز خانواده از وضعیت دقیق آنان اطلاع کافی ندارد.

گفته می‌شود پیش از این نیز در تاریخ ۹ مردادماه سال جاری، منزل این خانواده در شاهین‌شهر توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفته بود.

جامعه بهاییان ایران طی دهه‌های گذشته همواره با محدودیت‌ها و فشارهای گسترده مواجه بوده و گزارش‌ها نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر بخش قابل توجهی از پرونده‌های مربوط به نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی در ایران به شهروندان بهایی اختصاص داشته است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا


@Dialogue1402
💔4
یونس تراکمه، نویسنده و از چهره‌های مرتبط با حلقه ادبی «جنگ اصفهان»، درگذشت. او از نویسندگانی بود که نامش با یکی از جریان‌های مهم ادبیات معاصر ایران گره خورده است؛ جریانی که از دهه ۱۳۴۰ در اصفهان شکل گرفت و نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه‌های تازه در داستان‌نویسی و نقد ادبی ایفا کرد.

حلقه «جنگ اصفهان» محفلی از نویسندگان و شاعران نوگرا بود که با انتشار نشریه «جنگ اصفهان» و برگزاری نشست‌های ادبی، به گسترش ادبیات مدرن در ایران کمک کرد. تراکمه نیز در همین فضا رشد کرد و با داستان‌نویسی و حضور در مباحث ادبی این جمع، به عنوان یکی از چهره‌های شناخته‌شده آن مطرح شد.

از او نقل شده است که می‌گفت: «آنهایی می‌مانند که نوشتن برایشان ضروری باشد»؛ جمله‌ای که نگاه او به ادبیات را بازتاب می‌دهد، نگاهی که نوشتن را ضرورتی درونی و ماندگار می‌دانست.

تراکمه همچنین در نقد سانسور ادبی در ایران معتقد بود نباید به نهادهای رسمی (وزارت ارشاد) دل بست. او می‌گفت سانسور باعث انتشار آثار ناقص و ابتر می‌شود و آثار ماندگار معمولا آنهایی هستند که یا از مسیر سانسور عبور نکرده‌اند یا به شیوه‌های دیگری منتشر شده‌اند.

#یونس_تراکمه #سانسور #گفتگو_توانا
💔4❤1
Forwarded from گفت‌وشنود
‌
آیا می‌دانستید؟

چهارشنبه‌سوری یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که ریشه آن به آیین‌های زرتشتی و سنت‌های ایران باستان بازمی‌گردد.

ایرانیان باستان، آتش را نماد پاکی و روشنی می‌دانستند و در شب آخرین سه‌شنبه سال، با برافروختن آتش، بدی‌ها و بیماری‌ها را از خود دور می‌کردند.

رسم پریدن از روی آتش با گفتن جمله‌ی «زردی من از تو، سرخی تو از من» نمادی از سپردن ضعف و بیماری به آتش و گرفتن نیرو و شادابی از آن است.

قاشق‌زنی یکی از آیین‌های قدیمی چهارشنبه‌سوری بود که طی آن، افراد با چهره‌های پوشیده به در خانه‌ها می‌رفتند و با زدن قاشق به کاسه، از صاحبخانه خوراکی و هدیه دریافت می‌کردند.

در برخی مناطق ایران، رسم شال‌اندازی مرسوم بود؛ جوانان شال‌های بلندی از پشت بام‌ها پایین می‌فرستادند و صاحبخانه درون آن آجیل و شیرینی می‌گذاشت.

ایرانیان قدیم، این شب را به فال‌گیری و پیشگویی اختصاص می‌دادند؛ برخی با فال‌گوشی در کوچه‌ها و برخی با ریختن سرب گداخته در آب آینده خود را پیش‌بینی می‌کردند.

آب‌پاشی و شستن بدن با آب چشمه‌ها در گذشته نمادی از پاکی و ورود به سال نو با طراوت و سلامتی بود.

در گذشته، آجیل چهارشنبه‌سوری ترکیبی از مغزها و میوه‌های خشک بود که آن را «آجیل مشکل‌گشا» می‌نامیدند و به نیت برآورده شدن آرزوها مصرف می‌کردند.

این جشن، مقدمه‌ای برای نوروز و خوش‌آمدگویی به بهار بوده و هنوز هم به‌عنوان یکی از شادترین شب‌های سال در فرهنگ ایرانیان جایگاه ویژه‌ای دارد.


چهارشنبه‌سوری شما چطور می‌گذرد؟ آیا هنوز هم آیین‌های قدیمی را اجرا می‌کنید؟

#چهارشنبه_سوری #آیین #رسوم #زرتشتی #ایرانی #باستانی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤5
در آستانهٔ چهارشنبه‌سوری، برخی از ایرانیان در خارج از کشور در حال فکر کردن به راهی ساده برای گرامی‌داشت جان‌باختگان اعتراضات هستند. پیشنهادی که مطرح شده روشن کردن شمع، در دست گرفتن گل یا پرچم ایران، و چند لحظه سکوت جمعی به یاد کسانی است که در مسیر آزادی جان خود را از دست دادند.
چنین اقدامی می‌تواند نمادی آرام اما معنادار باشد؛ لحظه‌ای کوتاه برای یادآوری نام‌ها و زندگی‌هایی که از دست رفتند. بسیاری باور دارند که حتی یک شمع کوچک نیز می‌تواند نشانه‌ای از همبستگی و یادآوری باشد. این کار نه نیاز به مراسم بزرگ دارد و نه شعارهای بلند. چند نفر که کنار هم بایستند، شمعی روشن کنند و چند لحظه سکوت کنند، خود می‌تواند پیامی روشن داشته باشد: اینکه قربانیان فراموش نشده‌اند.
چهارشنبه‌سوری همواره جشن نور و آتش بوده است، آیینی که ایرانیان با افروختن آتش، رقص و گردهم‌آیی‌های دوستانه و خانوادگی برگزار کرده‌اند. امسال بعضی از ایرانیان قصد دارند به جای اقدامات معمول، این روز را برای افروختن شمع به یاد ایرانیان دربند، در گذشته و نیز ایرانیانی که اسیر فرقه ولایت فقیه هستند در سراسر جهان برگزار کنند.

#آیین #چهارشنبه_سوری #گفتگو_توانا
❤4
بازداشت پژمان زارع، شهروند بهائی در شیراز؛ تفتیش منزل و ضبط وسایل شخصی

صبح روز یک‌شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، ماموران وزارت اطلاعات با یورش به منزل پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز، پس از تفتیش و به‌هم‌ریختن خانه، او را بازداشت و با خود به مکانی نامعلوم منتقل کردند.

بر اساس گزارش‌ها، در جریان این بازرسی بخشی از وسایل شخصی متعلق به پژمان زارع و همسرش، از جمله تجهیزات الکترونیکی و تعدادی از کتاب‌های مذهبی آن‌ها را ضبط شده‌اند. پس از این اقدام، ماموران امنیتی به منزل پدر او که در مجاورت محل سکونت وی قرار دارد نیز مراجعه کرده و آنجا را مورد تفتیش قرار داده و اقدام به عکسبرداری از محل کرده‌اند.

به گفته منابع آگاه، هنگام بازداشت پژمان زارع کسی در منزل حضور نداشته و اگر خویشاوندان او به‌طور اتفاقی به محل نمی‌رسیدند، احتمالاً خانواده تا مدت‌ها از بازداشت وی مطلع نمی‌شدند.

تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاعاتی درباره محل نگهداری، نهاد بازداشت‌کننده و اتهامات احتمالی علیه این شهروند بهائی منتشر نشده است.

بازداشت پژمان زارع در شرایطی صورت می‌گیرد که جامعه بهائیان در ایران سال‌هاست با محدودیت‌های گسترده و فشارهای امنیتی روبه‌رو است. گزارش‌های نهادهای حقوق بشری حاکی از آن است که شهروندان بهائی در ایران با بازداشت، محرومیت از تحصیل و اشتغال، پلمب محل‌های کسب و محدودیت در انجام آیین‌های مذهبی مواجه هستند.

#بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔2
گزارشگر ویژه سازمان ملل: متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی» بخشی از الگوی سرکوب در ایران است

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با اشاره به نقض گسترده حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی اعلام کرد که متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی برای کشورهای خارجی» یکی از رویه‌های رایج حکومت در برخورد با منتقدان و معترضان است.

ساتو روز دوشنبه ۲۵ اسفند در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو گفت از زمان آغاز مأموریت او به‌عنوان گزارشگر ویژه در اوت ۲۰۲۴، روند نقض حقوق بشر در ایران تشدید شده است. او در گزارش خود به سرکوب معترضان در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه اشاره کرد و گفت ده‌ها هزار نفر، از جمله اعضای کادر درمان و وکلا، بازداشت شده‌اند و از برخی بازداشت‌شدگان اعترافات اجباری گرفته شده است.

او همچنین از رویه حکومت در «تروریست» خواندن معترضان و طرح اتهام جاسوسی علیه اقلیت‌های دینی انتقاد کرد و افزود گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد شماری از کودکان در ارتباط با اعتراضات به اعدام محکوم شده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در ادامه به قطع مجدد اینترنت در ایران، آوارگی حدود سه میلیون نفر در داخل کشور، وخامت وضعیت بازداشت‌شدگان و کمبود غذا و خدمات پزشکی برای زندانیان اشاره کرد و گفت نبود پناهگاه کافی برای مردم نیز از دیگر مشکلات موجود در شرایط جنگی است.

ساتو در پایان خواستار مذاکره میان طرف‌های درگیر شد، اما تأکید کرد جامعه جهانی نباید مطالبات مردم ایران را نادیده بگیرد. به گفته او، مردم ایران خواهان آینده‌ای متفاوت و برخورداری از حق تعیین سرنوشت هستند و این موضوع باید محور اصلی هر راه‌حلی برای بحران ایران قرار گیرد.

#سرکوب_آزادی_باور #اقلیت_دینی #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
❤4