Forwarded from گفتوشنود
عبدالحسین سرداری، دیپلمات ایرانی بود که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان سرکنسول ایران در پاریس خدمت می کرد.
او به خاطر تلاشهایش برای نجات یهودیان از هولوکاست معروف است؛ زمانی که نازیها فرانسه را اشغال کردند و شروع به اجرای سیاستهای ضد یهود کردند، سرداری برای حفاظت از یهودیان مقیم این کشور اقدام کرد.
ایران مورد تهاجم متفقین قرار گرفت و دولت مرکزی، دستور بازگشت به سرداری داد؛ اما او حتی پس از دریافت این دستور، به کار خود ادامه داد و از موقعیت خود برای صدور گذرنامه و گواهی هویت برای یهودیان استفاده کرد و آنها را به دروغ به عنوان شهروند ایران و به لحاظ نژادی، ایرانی معرفی نمود!
داستان عبدالحسین سرداری سالها بعد برملا شد و او اکنون به عنوان قهرمانی شناخته میشود که امنیت خود را برای محافظت از دیگران در دورهای تاریک از تاریخ به خطر انداخته است. اقدامات او یادآور اهمیت شفقت و ایستادگی در برابر بیعدالتی است.
مطالعه بیشتر در این مورد در سایت
https://dialog.tavaana.org/sardari_abdolhosein/
#گفتگو_توانا #عبدالحسین_سرداری #یهودی_ستیزی #مدارا #دولت_پهلوی
@Dialogue1402
او به خاطر تلاشهایش برای نجات یهودیان از هولوکاست معروف است؛ زمانی که نازیها فرانسه را اشغال کردند و شروع به اجرای سیاستهای ضد یهود کردند، سرداری برای حفاظت از یهودیان مقیم این کشور اقدام کرد.
ایران مورد تهاجم متفقین قرار گرفت و دولت مرکزی، دستور بازگشت به سرداری داد؛ اما او حتی پس از دریافت این دستور، به کار خود ادامه داد و از موقعیت خود برای صدور گذرنامه و گواهی هویت برای یهودیان استفاده کرد و آنها را به دروغ به عنوان شهروند ایران و به لحاظ نژادی، ایرانی معرفی نمود!
داستان عبدالحسین سرداری سالها بعد برملا شد و او اکنون به عنوان قهرمانی شناخته میشود که امنیت خود را برای محافظت از دیگران در دورهای تاریک از تاریخ به خطر انداخته است. اقدامات او یادآور اهمیت شفقت و ایستادگی در برابر بیعدالتی است.
مطالعه بیشتر در این مورد در سایت
https://dialog.tavaana.org/sardari_abdolhosein/
#گفتگو_توانا #عبدالحسین_سرداری #یهودی_ستیزی #مدارا #دولت_پهلوی
@Dialogue1402
❤7
گفتوگو؛ پلی میان «من» و «هستی» در جهان و اندیشه مارتین بوبر
مارتین بوبر برای «من»، فیلسوفی نیست که در کتابخانههای تاریک به دنبال حقیقت گشته باشد؛ او علاوه بر دانشگاه فیلسوف «خیابان» و «مواجهه» است. در جهانی که ما یاد گرفتهایم همهچیز را به «شیء» تبدیل کنیم تا بهتر مصرفش کنیم، بوبر ایستاده و با صدایی آرام اما قاطع میگوید: «در آغاز، رابطه بود.»
او تمام زیست انسانی را در دو کلمه خلاصه میکند: «من-آن» و «من-تو». غمنامه زندگی مدرن از نگاه بوبر این است که ما در مرداب «من-آن» غرق شدهایم.
در این ساحت، ما با دیگران نه به عنوان یک انسان، بلکه به عنوان یک وسیله، یک آمار یا یک مانع روبرو میشویم. وقتی با راننده تاکسی حرف میزنیم تا فقط به مقصد برسیم، یا وقتی در شبکههای اجتماعی به دنبال «تایید» هستیم، در حال تقلیل دادن جهان به «آن» (It) هستیم. در این فضا، هیچکس واقعا حضور ندارد؛ ما تنها با سایهها معامله میکنیم.
اما بوبر ما را به قلمروی «من-تو» فرا میخواند. گفتوگو در اندیشه او، فراتر از تبادل کلمات است؛ نوعی «رویداد» است. در گفتوگوی حقیقی، من تمام پیشفرضها، ابزارها و نقشههایم را زمین میگذارم تا با «تو» در «حضور کامل وجود» روبرو شوم. در این لحظه، «تو» دیگر ابزاری برای رسیدن به اهداف من نیستی، بلکه تمام جهان منی و من نیز هم.
بوبر معتقد است در این «میانگاه» است که حقیقت متولد میشود.
او به زیبایی میگوید که هیچکس نمیتواند همیشه در حالت «من-تو» بماند؛ نان روزانه ما در دنیای «من-آن» پخته میشود. اما فاجعه آنجاست که انسانیت ما در این دنیای ابزاری گم شود. از نظر او، هر بار که ما صمیمانه و بدون نقاب با انسانی دیگر، با یک اثر هنری یا حتی با طبیعت وارد گفتوگو میشویم، در واقع در حال لمس کردن «تویِ ازلی» یا همان خداوند هستیم.
در دنیای امروز که لبریز از تکگوییهای بلند در لباس گفتوگوست، پیام بوبر حیاتیتر از همیشه است: هویت ما در انزوا شکل نمیگیرد.
ما تنها زمانی «من» میشویم که جرئت کنیم به دیگری بگوییم «تو». گفتوگو برای بوبر، تنها راه نجات از تنهایی وجودی و تنها مسیر برای بازگشت به «توی ابدی» است. او به ما میآموزد که برای انسان بودن، باید یاد بگیریم که دوباره با جهان «حرف بزنیم»، نه اینکه فقط از آن «استفاده کنیم».
#مارتین_بوبر #فلسفه #گفت_و_گو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مارتین بوبر برای «من»، فیلسوفی نیست که در کتابخانههای تاریک به دنبال حقیقت گشته باشد؛ او علاوه بر دانشگاه فیلسوف «خیابان» و «مواجهه» است. در جهانی که ما یاد گرفتهایم همهچیز را به «شیء» تبدیل کنیم تا بهتر مصرفش کنیم، بوبر ایستاده و با صدایی آرام اما قاطع میگوید: «در آغاز، رابطه بود.»
او تمام زیست انسانی را در دو کلمه خلاصه میکند: «من-آن» و «من-تو». غمنامه زندگی مدرن از نگاه بوبر این است که ما در مرداب «من-آن» غرق شدهایم.
در این ساحت، ما با دیگران نه به عنوان یک انسان، بلکه به عنوان یک وسیله، یک آمار یا یک مانع روبرو میشویم. وقتی با راننده تاکسی حرف میزنیم تا فقط به مقصد برسیم، یا وقتی در شبکههای اجتماعی به دنبال «تایید» هستیم، در حال تقلیل دادن جهان به «آن» (It) هستیم. در این فضا، هیچکس واقعا حضور ندارد؛ ما تنها با سایهها معامله میکنیم.
اما بوبر ما را به قلمروی «من-تو» فرا میخواند. گفتوگو در اندیشه او، فراتر از تبادل کلمات است؛ نوعی «رویداد» است. در گفتوگوی حقیقی، من تمام پیشفرضها، ابزارها و نقشههایم را زمین میگذارم تا با «تو» در «حضور کامل وجود» روبرو شوم. در این لحظه، «تو» دیگر ابزاری برای رسیدن به اهداف من نیستی، بلکه تمام جهان منی و من نیز هم.
بوبر معتقد است در این «میانگاه» است که حقیقت متولد میشود.
او به زیبایی میگوید که هیچکس نمیتواند همیشه در حالت «من-تو» بماند؛ نان روزانه ما در دنیای «من-آن» پخته میشود. اما فاجعه آنجاست که انسانیت ما در این دنیای ابزاری گم شود. از نظر او، هر بار که ما صمیمانه و بدون نقاب با انسانی دیگر، با یک اثر هنری یا حتی با طبیعت وارد گفتوگو میشویم، در واقع در حال لمس کردن «تویِ ازلی» یا همان خداوند هستیم.
در دنیای امروز که لبریز از تکگوییهای بلند در لباس گفتوگوست، پیام بوبر حیاتیتر از همیشه است: هویت ما در انزوا شکل نمیگیرد.
ما تنها زمانی «من» میشویم که جرئت کنیم به دیگری بگوییم «تو». گفتوگو برای بوبر، تنها راه نجات از تنهایی وجودی و تنها مسیر برای بازگشت به «توی ابدی» است. او به ما میآموزد که برای انسان بودن، باید یاد بگیریم که دوباره با جهان «حرف بزنیم»، نه اینکه فقط از آن «استفاده کنیم».
#مارتین_بوبر #فلسفه #گفت_و_گو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🏆1
دونالد ترامپ در ادامه تقابلهای کلامی با پاپ لئو، در پیامی تازه نوشت که جمهوری اسلامی در دو ماه گذشته «دستکم ۴۲ هزار معترض بیگناه و کاملاً بیسلاح» را کشته و تأکید کرد که دستیابی این حکومت به بمب هستهای «کاملاً غیرقابل قبول» است.
پیشتر دونالد ترامپ در بیانیهای تند، پاپ لئو را به دلیل مواضعش در قبال ایران و ونزوئلا به شدت مورد انتقاد قرار داده و او را در سیاست خارجی «وحشتناک» و در برخورد با جرم و جنایت «ضعیف» توصیف کرده بود.
ترامپ با رد انتقادات پاپ از عملیات نظامی اخیر آمریکا در ایران، گفته بود که پاپ نسبت به خطر دستیابی ایران به سلاح هستهای بیتفاوت است و از کلیسا خواسته بود به جای دخالت در سیاست، بر مسائل مذهبی تمرکز کند.
ترامپ همچنین تصریح کرده بود که انتخاب لئو به عنوان پاپ تنها یک «غافلگیری» دیپلماتیک برای تعامل با کاخ سفید بوده و او مدیون حضور ترامپ در قدرت است. او با هشدار نسبت به نزدیکی واتیکان به چهرههای چپگرای دموکرات، از پاپ خواسته بود تا از حمایت از «چپ رادیکال» دست بردارد و بیش از این به اعتبار کلیسای کاتولیک آسیب نزند.
#پاپ #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پیشتر دونالد ترامپ در بیانیهای تند، پاپ لئو را به دلیل مواضعش در قبال ایران و ونزوئلا به شدت مورد انتقاد قرار داده و او را در سیاست خارجی «وحشتناک» و در برخورد با جرم و جنایت «ضعیف» توصیف کرده بود.
ترامپ با رد انتقادات پاپ از عملیات نظامی اخیر آمریکا در ایران، گفته بود که پاپ نسبت به خطر دستیابی ایران به سلاح هستهای بیتفاوت است و از کلیسا خواسته بود به جای دخالت در سیاست، بر مسائل مذهبی تمرکز کند.
ترامپ همچنین تصریح کرده بود که انتخاب لئو به عنوان پاپ تنها یک «غافلگیری» دیپلماتیک برای تعامل با کاخ سفید بوده و او مدیون حضور ترامپ در قدرت است. او با هشدار نسبت به نزدیکی واتیکان به چهرههای چپگرای دموکرات، از پاپ خواسته بود تا از حمایت از «چپ رادیکال» دست بردارد و بیش از این به اعتبار کلیسای کاتولیک آسیب نزند.
#پاپ #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3🏆1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آیا بدون قرآن، تولد عیسی در تاریخ ادیان زیر سوال میرفت؟
در این ویدیو که مربوط به اوایل دهه ۹۰شمسی است وحید خراسانی، مرجع تقلید شیعه ساکن قم، استدلال میآورد که قرآن است که پاکدامنی مریم را اثبات و تولد عیسی را از ظن حرام مبرا میدارد.
اظهارات وحید خراسانی، مرجع شیعه، از منظر کلامی و تاریخی قابل نقد است؛ چرا که او با نادیده گرفتن استقلال الهیاتی مسیحیت، طهارت مریم و مشروعیت تولد عیسی را صرفا وامدار شهادت قرآن میداند.
این رویکرد، در حالی که قصد دفاع یکسویه از قرآن را دارد، عملا به انکار اعتبار «اناجیل اربعه» میانجامد که قرنها پیش از اسلام بر تولد از باکره و قدسیت مسیح تاکید کردهاند.
تقلیل دادن جایگاه عیسی به یک بنبست تاریخی که تنها با ظهور اسلام گشوده شده، نه تنها با نصوص عهد جدید در تضاد است، بلکه میتواند به جای گفتوگو، به تنشهای مذهبی دامن زده و نوعی «انحصارگرایی دینی» تلقی شود که حقایق تاریخی و متون مقدس سایر ادیان را نادیده میگیرد.
شما چطور فکر میکنید؟
#عیسی #مریم #شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در این ویدیو که مربوط به اوایل دهه ۹۰شمسی است وحید خراسانی، مرجع تقلید شیعه ساکن قم، استدلال میآورد که قرآن است که پاکدامنی مریم را اثبات و تولد عیسی را از ظن حرام مبرا میدارد.
اظهارات وحید خراسانی، مرجع شیعه، از منظر کلامی و تاریخی قابل نقد است؛ چرا که او با نادیده گرفتن استقلال الهیاتی مسیحیت، طهارت مریم و مشروعیت تولد عیسی را صرفا وامدار شهادت قرآن میداند.
این رویکرد، در حالی که قصد دفاع یکسویه از قرآن را دارد، عملا به انکار اعتبار «اناجیل اربعه» میانجامد که قرنها پیش از اسلام بر تولد از باکره و قدسیت مسیح تاکید کردهاند.
تقلیل دادن جایگاه عیسی به یک بنبست تاریخی که تنها با ظهور اسلام گشوده شده، نه تنها با نصوص عهد جدید در تضاد است، بلکه میتواند به جای گفتوگو، به تنشهای مذهبی دامن زده و نوعی «انحصارگرایی دینی» تلقی شود که حقایق تاریخی و متون مقدس سایر ادیان را نادیده میگیرد.
شما چطور فکر میکنید؟
#عیسی #مریم #شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3
از «پدر خلق» تا «ولی امر»؛
حکایت دو مردی که با «ایدئولوژی» آمدند و با «خون» ماندند
دیکتاتورها فراتر از نامها و جغرافیا، معماران ویرانی هستند؛ آنها با شعار سعادت ملی به قدرت میرسند، اما در نهایت ملتها را در تلهای از وحشت، انزوای جهانی و فروپاشی اخلاقی گرفتار میکنند. قدرت مطلق، در دستان آنها به ابزاری برای مسخ کردن تودهها و قربانی کردن کرامت انسانی تبدیل میشود و میراثی جز دیوارهای بلند، سفرههای تهی و قبرستانهای پرجمعیت به جا نمیگذارد.
ریشههای تلخ: خانواده و سایه سنگین پدر
هر دو دیکتاتور، استالین و خامنهای، از خانوادههایی با سایه سنگین فقر و انضباطی بیرحمانه بیرون آمدند. استالین با مشتهای گرهکرده پدری مست که او را تحقیر میکرد بزرگ شد، و خامنهای در محیطی با زهد خشک و محدودیتهای مذهبی پدری که حتی رادیو را حرام میدانست. این سرکوب اولیه در کودکی، در آنها حس کینهای عمیق نسبت به «دنیای آزاد» و میلی مهارناپذیر برای کنترل مطلق بر دیگران ایجاد کرد تا هرگز دوباره طعم ضعف را نچشند.
صعود به قدرت: از صفوف حزب تا قبضه کردن حکومت
روند به قدرت رسیدن هر دو، محصول زیرکی سیاسی و حذف تدریجی رقبا بود. استالین پس از لنین، با بازی دادن جناحهای مختلف، رقبای بزرگی چون تروتسکی را از میدان به در کرد. خامنهای نیز پس از مرگ بنیانگذار جمهوری اسلامی، با حمایتهای رفسنجانی به قدرت رسید، اما دیری نپایید که همان متحدان دیرین را به حاشیه راند یا در حصر و انزوا قرار داد تا ثابت کند در نوک هرم قدرت، جایی برای شریک نیست.
استبداد و کیش شخصیت: ساختن بت از حاکم
دیکتاتوری آنها با مقدسسازی همراه بود. استالین خود را «پدر خلق» و «معمار سوسیالیسم» نامید و عکسهایش در هر خانهای اجباری شد. خامنهای نیز با بهرهگیری از مفاهیم مذهبی، جایگاه خود را به عنوان «ولی امر مسلمین» و «نایب امام زمان» به شکلی فرابشری تعریف کرد. این تقدسگرایی، نقد به آنها را از یک کنش سیاسی به یک «گناه نابخشودنی» یا «خیانت ملی» تبدیل کرد تا راه بر هرگونه اعتراض بسته شود.
بازوهای نظامی و امنیتی: ستونهای حفظ وحشت
بقا در قدرت برای آنها بدون ابزارهای سرکوب ممکن نبود. استالین با سازمان مخوف «کمیساریای خلق در امور داخلی» و تصفیههای بزرگ، حتی به وفادارترین افسران خود هم رحم نکرد. در ایران، «سپاه پاسداران» و نهادهای اطلاعاتی موازی، همان نقشی را ایفا کردند که بازوهای استالین داشتند؛ تبدیل کشور به یک پادگان بزرگ که در آن کوچکترین صدای مخالفی با گلوله، انفرادی یا چوبهدار پاسخ داده میشود.
پارانویا: دشمنتراشی برای بقا
هر دو رهبر در سالهای پایانی، در پیلهای از بدگمانی و توهم توطئه فرو رفتند. استالین همه جا جاسوسان امپریالیسم را میدید و پزشکان یهودی را به توطئه متهم میکرد. خامنهای نیز با تکرار مداوم واژه «نفوذ» و «دشمن»، هر حرکت اجتماعی، از مطالبات صنفی گرفته تا جنبشهای مدنی مانند «زن، زندگی، آزادی» را به سرویسهای جاسوسی خارجی نسبت میداد تا سرکوب را تحت نام «امنیت ملی» توجیه کند.
میراث فلاکتبار: فقر، انزوا و فروپاشی
سرانجام هر دو حکومت، تصویری از فلاکت است. استالین شوروی را به کشوری تبدیل کرد که مردمش در صف نان میایستادند و در اردوگاههای گولاگ جان میدادند. خامنهای نیز با سیاستهای تهاجمی و اصرار بر تقابل با جهان، ایران را به کشوری منزوی با تورم کمرشکن و سرمایههای بربادرفته تبدیل کرد. میراث آنها نه عزت، بلکه زخمی عمیق بر پیکره جامعه است که التیام آن دههها زمان خواهد برد؛ حکایت تلخ دو مردی که با «ایدئولوژی» آمدند و با «خون» ماندند.
مطالعه بیشتر در سایت
https://dialog.tavaana.org/stalin-khamenei/
#دیکتاتور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
حکایت دو مردی که با «ایدئولوژی» آمدند و با «خون» ماندند
دیکتاتورها فراتر از نامها و جغرافیا، معماران ویرانی هستند؛ آنها با شعار سعادت ملی به قدرت میرسند، اما در نهایت ملتها را در تلهای از وحشت، انزوای جهانی و فروپاشی اخلاقی گرفتار میکنند. قدرت مطلق، در دستان آنها به ابزاری برای مسخ کردن تودهها و قربانی کردن کرامت انسانی تبدیل میشود و میراثی جز دیوارهای بلند، سفرههای تهی و قبرستانهای پرجمعیت به جا نمیگذارد.
ریشههای تلخ: خانواده و سایه سنگین پدر
هر دو دیکتاتور، استالین و خامنهای، از خانوادههایی با سایه سنگین فقر و انضباطی بیرحمانه بیرون آمدند. استالین با مشتهای گرهکرده پدری مست که او را تحقیر میکرد بزرگ شد، و خامنهای در محیطی با زهد خشک و محدودیتهای مذهبی پدری که حتی رادیو را حرام میدانست. این سرکوب اولیه در کودکی، در آنها حس کینهای عمیق نسبت به «دنیای آزاد» و میلی مهارناپذیر برای کنترل مطلق بر دیگران ایجاد کرد تا هرگز دوباره طعم ضعف را نچشند.
صعود به قدرت: از صفوف حزب تا قبضه کردن حکومت
روند به قدرت رسیدن هر دو، محصول زیرکی سیاسی و حذف تدریجی رقبا بود. استالین پس از لنین، با بازی دادن جناحهای مختلف، رقبای بزرگی چون تروتسکی را از میدان به در کرد. خامنهای نیز پس از مرگ بنیانگذار جمهوری اسلامی، با حمایتهای رفسنجانی به قدرت رسید، اما دیری نپایید که همان متحدان دیرین را به حاشیه راند یا در حصر و انزوا قرار داد تا ثابت کند در نوک هرم قدرت، جایی برای شریک نیست.
استبداد و کیش شخصیت: ساختن بت از حاکم
دیکتاتوری آنها با مقدسسازی همراه بود. استالین خود را «پدر خلق» و «معمار سوسیالیسم» نامید و عکسهایش در هر خانهای اجباری شد. خامنهای نیز با بهرهگیری از مفاهیم مذهبی، جایگاه خود را به عنوان «ولی امر مسلمین» و «نایب امام زمان» به شکلی فرابشری تعریف کرد. این تقدسگرایی، نقد به آنها را از یک کنش سیاسی به یک «گناه نابخشودنی» یا «خیانت ملی» تبدیل کرد تا راه بر هرگونه اعتراض بسته شود.
بازوهای نظامی و امنیتی: ستونهای حفظ وحشت
بقا در قدرت برای آنها بدون ابزارهای سرکوب ممکن نبود. استالین با سازمان مخوف «کمیساریای خلق در امور داخلی» و تصفیههای بزرگ، حتی به وفادارترین افسران خود هم رحم نکرد. در ایران، «سپاه پاسداران» و نهادهای اطلاعاتی موازی، همان نقشی را ایفا کردند که بازوهای استالین داشتند؛ تبدیل کشور به یک پادگان بزرگ که در آن کوچکترین صدای مخالفی با گلوله، انفرادی یا چوبهدار پاسخ داده میشود.
پارانویا: دشمنتراشی برای بقا
هر دو رهبر در سالهای پایانی، در پیلهای از بدگمانی و توهم توطئه فرو رفتند. استالین همه جا جاسوسان امپریالیسم را میدید و پزشکان یهودی را به توطئه متهم میکرد. خامنهای نیز با تکرار مداوم واژه «نفوذ» و «دشمن»، هر حرکت اجتماعی، از مطالبات صنفی گرفته تا جنبشهای مدنی مانند «زن، زندگی، آزادی» را به سرویسهای جاسوسی خارجی نسبت میداد تا سرکوب را تحت نام «امنیت ملی» توجیه کند.
میراث فلاکتبار: فقر، انزوا و فروپاشی
سرانجام هر دو حکومت، تصویری از فلاکت است. استالین شوروی را به کشوری تبدیل کرد که مردمش در صف نان میایستادند و در اردوگاههای گولاگ جان میدادند. خامنهای نیز با سیاستهای تهاجمی و اصرار بر تقابل با جهان، ایران را به کشوری منزوی با تورم کمرشکن و سرمایههای بربادرفته تبدیل کرد. میراث آنها نه عزت، بلکه زخمی عمیق بر پیکره جامعه است که التیام آن دههها زمان خواهد برد؛ حکایت تلخ دو مردی که با «ایدئولوژی» آمدند و با «خون» ماندند.
مطالعه بیشتر در سایت
https://dialog.tavaana.org/stalin-khamenei/
#دیکتاتور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤1🏆1
با گذشت ۲۰ روز از بازداشت مهسا ستوده، شهروند ۲۵ ساله بهائی ساکن شیراز، همچنان هیچ اطلاعی از محل نگهداری، اتهامات و وضعیت او در دست نیست. این شهروند بهائی بدون ارائه هرگونه حکم قضایی توسط نیروهای سپاه بازداشت شده و از زمان بازداشت تاکنون از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و هیچ تماسی با خانواده خود نداشته است؛ موضوعی که نگرانی نزدیکان او را بهشدت افزایش داده است.
بر اساس گزارشها، سه روز پس از بازداشت مهسا ستوده، خواهر او ماندانا ستوده و همسرش بهزاد بصیری نیز با خشونت توسط نیروهای سپاه بازداشت شدند. با گذشت این مدت، از وضعیت و محل نگهداری این دو نفر نیز هیچ خبری منتشر نشده و تلاشهای خانواده برای کسب اطلاع بینتیجه مانده است.
در حال حاضر، خانواده این سه شهروند در بیخبری مطلق از سرنوشت عزیزان خود بهسر میبرند؛ افرادی که به گفته منابع نزدیک، صرفاً به دلیل باورها و اعتقاداتشان بازداشت شدهاند.
این موارد در ادامه روند نگرانکننده سرکوب آزادی باور و عقیده در ایران رخ میدهد؛ جایی که بهویژه شهروندان بهائی طی سالهای گذشته با بازداشتهای خودسرانه، محرومیت از حقوق اولیه و فشارهای امنیتی گسترده مواجه بودهاند. تداوم این برخوردها بار دیگر نگرانیها درباره وضعیت آزادیهای دینی و حقوق اقلیتهای مذهبی در کشور را برجسته کرده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بر اساس گزارشها، سه روز پس از بازداشت مهسا ستوده، خواهر او ماندانا ستوده و همسرش بهزاد بصیری نیز با خشونت توسط نیروهای سپاه بازداشت شدند. با گذشت این مدت، از وضعیت و محل نگهداری این دو نفر نیز هیچ خبری منتشر نشده و تلاشهای خانواده برای کسب اطلاع بینتیجه مانده است.
در حال حاضر، خانواده این سه شهروند در بیخبری مطلق از سرنوشت عزیزان خود بهسر میبرند؛ افرادی که به گفته منابع نزدیک، صرفاً به دلیل باورها و اعتقاداتشان بازداشت شدهاند.
این موارد در ادامه روند نگرانکننده سرکوب آزادی باور و عقیده در ایران رخ میدهد؛ جایی که بهویژه شهروندان بهائی طی سالهای گذشته با بازداشتهای خودسرانه، محرومیت از حقوق اولیه و فشارهای امنیتی گسترده مواجه بودهاند. تداوم این برخوردها بار دیگر نگرانیها درباره وضعیت آزادیهای دینی و حقوق اقلیتهای مذهبی در کشور را برجسته کرده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡3
اظهارات مسعود پزشکیان در محکومیت توهین به پاپ و تأکید علیرضا اعرافی بر عدالتمحوری پاپ، در ظاهر نشانهای از دفاع از حرمت ادیان و گفتوگوی بیندینی است، اما در بستر واقعیتهای داخلی ایران با تناقضی جدی روبهرو میشود؛ جایی که گزارشها از زندانی بودن دهها مسیحی بهدلیل باورهای دینی و اعمال محدودیتهای امنیتی بر فعالیتهای مذهبی، تصویری متفاوت از میزان پایبندی به آزادی دینی ارائه میدهد. این دوگانگی میان گفتمان رسمیِ حمایت از احترام به چهرههای دینی در سطح بینالمللی و عملکرد داخلی در قبال پیروان ادیان، این پرسش اساسی را مطرح میکند که آیا دفاع از کرامت دینی صرفا در سطح نمادین و سیاسی کاربرد دارد و یک نمایش تبلیغاتی است ؟
#پاپ #آزادی_ادیان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
#پاپ #آزادی_ادیان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡3👍2😢1
با گذشت ۱۰ روز از بازداشت عنقا سیاوشی، شهروند ۱۹ ساله بهائی ساکن شیراز، همچنان وی از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم است و هیچ اطلاع روشنی از وضعیت او در دست نیست؛ موضوعی که نگرانیها را درباره شرایط جسمی و روحی این جوان افزایش داده است.
عنقا سیاوشی در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران وزارت اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی در منزل خانوادگی خود بازداشت شد. این بازداشت با تفتیش کامل منزل و ضبط وسایل شخصی او و دیگر اعضای خانواده همراه بوده است.
بر اساس گفته یک منبع آگاه، مأموران امنیتی به خانواده این شهروند اعلام کردهاند که وضعیت روحی و جسمی او «بسیار وخیم» است؛ اظهاراتی که بهگفته این منبع، با هدف اعمال فشار روانی بر خانواده مطرح شده است.
تداوم بیخبری از وضعیت عنقا سیاوشی در حالی است که در ماههای اخیر، گزارشهای متعددی از بازداشت و برخوردهای امنیتی با شهروندان بهائی در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است. این روند، از سوی نهادهای حقوق بشری بهعنوان نشانهای از تشدید سرکوب سیستماتیک علیه جامعه بهائی و محدودسازی آزادیهای دینی در ایران ارزیابی شده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران @Dialogue1402
عنقا سیاوشی در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران وزارت اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی در منزل خانوادگی خود بازداشت شد. این بازداشت با تفتیش کامل منزل و ضبط وسایل شخصی او و دیگر اعضای خانواده همراه بوده است.
بر اساس گفته یک منبع آگاه، مأموران امنیتی به خانواده این شهروند اعلام کردهاند که وضعیت روحی و جسمی او «بسیار وخیم» است؛ اظهاراتی که بهگفته این منبع، با هدف اعمال فشار روانی بر خانواده مطرح شده است.
تداوم بیخبری از وضعیت عنقا سیاوشی در حالی است که در ماههای اخیر، گزارشهای متعددی از بازداشت و برخوردهای امنیتی با شهروندان بهائی در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است. این روند، از سوی نهادهای حقوق بشری بهعنوان نشانهای از تشدید سرکوب سیستماتیک علیه جامعه بهائی و محدودسازی آزادیهای دینی در ایران ارزیابی شده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران @Dialogue1402
💔4😢1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
محمد خوشبیان، روحانی سابق و منتقد رژیم جمهوری اسلامی ، در این ویدیو با یادآوری سالروز گرامی داشت قربانیان و بازماندگان هولوکاست و تاکید بر محکوم کردن این واقعه، یادآوری میکند جمهوری اسلامی هم در حال تکرار جنایتی انسانی است که طی سالهای حکومت این رژیم ایدئولوژیک بهصورت فزاینده با انسانزدایی و نقض کرامت انسانها در جهت تحکیم سلطه و تقویت قدرت رهبران تمامیتخواه از هر جنایتی در برابر ایرانیان استفاده کرده و این چرخه خشونت از خامنهای پدر به خامنهای پسرمنتقل شده است.
#هولوکاست #جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
#هولوکاست #جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
Islamic Republic Regime Escalates Persecution of Religious Minorities
The Islamic Republic regime has intensified its crackdown on religious minorities, with widespread arrests of Baha’i and Zoroastrian citizens. In Shiraz, Mahsa and Mandana Sotoudeh, Behzad Basiri, Pejman Zare, Sara Sepehri, Behzad Yazdani, and Romina Khazali are being held incommunicado. In Kerman, Shakila Ghasemi, Peyvand & Borna Naeimi face detention under torture, while Zoroastrian leader Hooman Forouhari and his wife Minou Mehrabani were seized. Meanwhile, Mashhad reports the arrests of Ghazaleh Rayat and six others. These systematic detentions reflect the regime's escalating pressure on freedom of belief. These cases represent only a fraction of the ongoing rights violations against religious minorities under the current regime’s systematic suppression.
#ReligiousFreedomIran
#BahaiRights
#StopMinorityPersecution
@Dialogue1402
The Islamic Republic regime has intensified its crackdown on religious minorities, with widespread arrests of Baha’i and Zoroastrian citizens. In Shiraz, Mahsa and Mandana Sotoudeh, Behzad Basiri, Pejman Zare, Sara Sepehri, Behzad Yazdani, and Romina Khazali are being held incommunicado. In Kerman, Shakila Ghasemi, Peyvand & Borna Naeimi face detention under torture, while Zoroastrian leader Hooman Forouhari and his wife Minou Mehrabani were seized. Meanwhile, Mashhad reports the arrests of Ghazaleh Rayat and six others. These systematic detentions reflect the regime's escalating pressure on freedom of belief. These cases represent only a fraction of the ongoing rights violations against religious minorities under the current regime’s systematic suppression.
#ReligiousFreedomIran
#BahaiRights
#StopMinorityPersecution
@Dialogue1402
😡1
«گفتمان براندازی» و «گفتمان بنیانگذاری»
هنر دشوار آفرینش یک ایران جدید
به نظر میرسد که در جامعهی ایران، در زمینه «براندازی» (گذار از نظام فرقهای ولایت فقیه) نوعی توافق گسترده شکل گرفته است. مخالفت با وضعیت موجود، بهویژه در قالب خواستِ براندازی، دیگر محدود به گروههای خاص نیست و به یک همدلی عمومی بدل شده است.
«بنیانگذاری» فرایندِ آگاهانه و جمعیِ تعریف، طراحی و ساختِ نظم سیاسی و اجتماعیِ جدید بر پایهی واقعیات اجتماعی، پتانسیلهای موجود و ارزشهایی مانند آزادی، قانون، توازن قدرت، و حقوق شهروندی است.
مطالعه این متن در سایت
https://dialog.tavaana.org/art-of-creating/
#براندازی #بنیانگذاری #گفتگو_توانا
«گفتمان براندازی» و «گفتمان بنیانگذاری»
هنر دشوار آفرینش یک ایران جدید
به نظر میرسد که در جامعهی ایران، در زمینه «براندازی» (گذار از نظام فرقهای ولایت فقیه) نوعی توافق گسترده شکل گرفته است. مخالفت با وضعیت موجود، بهویژه در قالب خواستِ براندازی، دیگر محدود به گروههای خاص نیست و به یک همدلی عمومی بدل شده است.
«بنیانگذاری» فرایندِ آگاهانه و جمعیِ تعریف، طراحی و ساختِ نظم سیاسی و اجتماعیِ جدید بر پایهی واقعیات اجتماعی، پتانسیلهای موجود و ارزشهایی مانند آزادی، قانون، توازن قدرت، و حقوق شهروندی است.
مطالعه این متن در سایت
https://dialog.tavaana.org/art-of-creating/
#براندازی #بنیانگذاری #گفتگو_توانا
Dialog Project
«گفتمان براندازی» و «گفتمان بنیانگذاری» - Dialog Project
«گفتمان براندازی» و «گفتمان بنیانگذاری» هنر دشوار آفرینش یک ایران جدید به نظر میرسد که در جامعهی ایران، در زمینه «براندازی» (گذار از نظام فرقهای ولایت فقیه) نوعی توافق گسترده شکل گرفته است. مخالفت با وضعیت موجود، بهویژه در قالب خواستِ براندازی، دیگر…
❤1
به نظر میرسد که در جامعه ایران، در زمینه «براندازی»(گذار از نظام فرقهای ولایت فقیه) نوعی توافق گسترده شکل گرفته است. مخالفت با وضعیت موجود، بهویژه در قالب خواستِ براندازی، دیگر محدود به گروههای خاص نیست.
«بنیانگذاری» فرایندِ آگاهانه و جمعیِ تعریف، طراحی و ساختِ نظم سیاسی و اجتماعیِ جدید بر پایهی واقعیات اجتماعی، پتانسیلهای موجود و ارزشهایی مانند آزادی، قانون، توازن قدرت، و حقوق شهروندی است.
براندازی: تاکید بر نفی و سلب وضعیت غیرعادلانه موجود دارد؛ میگوید «چه چیزی نباید ادامه پیدا کند».
بنیانگذاری: میگوید «چه چیزی باید جای نظم پیشین ساخته شود»؛ تاکید بر ساختن نظمی جدید بر پایهی واقعیتهای اجتماعی، تاریخی و ظرفیتهای موجود دارد. «بنیانگذاری»، تداوم، ادامه، تکامل و بلوغِ گفتمان براندازی است، نه نفی آن.
براندازی: بر مشکلات وضعیت موجود تمرکز میکند؛ جنایات، فساد، ناکارآمدی و سرکوب را برجسته میسازد.
بنیانگذاری: بر نقاط مثبت و قوت جامعه مدنی، همبستگی و توانمندیهای آزادیخواهان از هر گروه، سرمایههای انسانی و امکانات واقعی تمرکز میکند.
براندازی: دشوار و پرهزینه و نیازمند فداکاری است.
بنیانگذاری: از آن هم دشوارتر است، چون علاوه بر عبور از نظم قدیم، باید قرارداد اجتماعی جدید، نهادها، اعتماد عمومی و ظرفیت ادارهی کشور را نیز بسازد. گروهها باید از اختلافات سطحی بگذرند.
براندازی: بیش از هر چیز فقدان مشروعیتِ اخلاقی نظام را آشکار میکند. بر شکست ارزشی فرقه حاکم و ظاهر مقدس-نمای آن تاکید دارد.
بنیانگذاری: باید از نظر اخلاقی و ارزشهای انسانی، والا، بلندنظر، ارجمند و ستوده باشد. برای شهروندان قابل پذیرش، محترم و محل اعتماد باشد، اما ادعای تقدس و خداگونگی نکند.
براندازی: مستلزم ترک ساختار فکری، مذهبی و فرهنگی معیوبی است که منجر به وضع فعلی شده؛ کاری که بسیار دشوار و دردناک است.
بنیانگذاری: مستلزم آفرینش یا پذیرش یک ساختار تازه و انسانی فکری، ارزشی و فرهنگی است که کرامت برابر و حقوق انسانها از هر لایه اجتماعی در آن اولویت شماره یک باشد.
براندازی: کنشهایش عمدتاً شناختهشده، و گاهی پراکنده و فردمحور است (اعتراض، نافرمانی، افشاگری).
بنیانگذاری: به شدت نیازمند سازماندهی، رهبری، اعتمادسازی و همبستگی پایدار میان نیروهای مختلف است.
براندازی: دشمن مشترک را روشن میکند
بنیانگذاری: دوست، شریک، متحد و روش همکاری را روشن میکند. گروههای مختلف از نظر اعتقادی و ارزشی باید با هم همبستگی بسازند.
براندازی: به سطحی نسبتا بالا از هماهنگی و همبستگی نیاز دارد.
بنیانگذاری: به سطح بسیار بالا و پیشرفته هماهنگی نیاز دارد؛ بدون نقشه، سازمانیافتگی، اعتماد، رهبری، تقسیم کار و انضباط جمعی پیش نمیرود.
براندازی: کمتر پیچیده است، زیرا با نفی و اعتراضهای شناخته شده سر و کار دارد.
بنیانگذاری: پیچیدهتر و دشوارتر است، چون نیازمند تصور آینده، طراحی نهادها و حل اختلافهاست.
براندازی: ایدههایش تا حد زیادی عمومی و جاافتاده شدهاند. فرقه حاکم تا حدی به آن عادت کرده و سازوکارهای مواجهه با آن را توسعه داده است.
بنیانگذاری: برای نظام تهدیدی جدیتر است، زیرا ایجابی است و میتواند بدیلی واقعی و قابلتصور ارائه دهد. ایدههایش نو، کمتر آزمودهشده و هنوز محل اختلاف و حتی مقاومت هستند.
براندازی: میتواند نیروهای بسیار متنوع را حول یک «نه» مشترک جمع کند. وحدتِ سلبی ایجاد میکند.
بنیانگذاری: باید همان نیروهای متنوع را حول یک «آری» مشترک به حداقلی از توافق برساند. وحدتِ ایجابی و برنامهای میطلبد.
براندازی: بیشتر زبانِ خشم، اعتراض و مقاومت دارد
بنیانگذاری: باید زبانِ همبستگی، مسئولیت اخلاقی، تدبیر و آیندهسازی را توسعه دهد.
براندازی: میتواند با شعارهای نسبتا کلی پیش برود.
بنیانگذاری: ناچار است تا حدی وارد جزئیات شود؛ از قانون اساسی و تفکیک قوا تا حقوق اقوام، زنان، دین، اقتصاد، آموزش و امنیت.
براندازی: شرط لازمِ گذار است
بنیانگذاری: شرطِ پایداری و موفقیتِ گذار است.
براندازی و بنیانگذاری در تعارض با یکدیگر نیستند، بلکه همراه و همزمان با هم به پیش میروند. براندازی، لحظهی گسستن از نظم فرسوده است؛ بنیانگذاری، لحظهی پیریختن نظم نو. اولی راه را باز میکند، دومی راه را میسازد. اولی بدون دومی ممکن است به خلأ بینجامد، و دومی بدون اولی ممکن است هرگز آغاز نشود. از سوی دیگر نظام با منطقِ براندازی آشناتر است و برای سرکوب آن سازوکارهای بیشتری ساخته؛ اما بنیانگذاری برایش خطرناکتر است، چون فقط تهدید نیست، بلکه بدیل هم تولید میکند. تجربهی گذارهای تاریخی نشان میدهد که صرفِ فروپاشی نظم پیشین کافی نیست و مرحله دشوارتر بعدی، ساختن نهادها، قواعد و توافقهای تازه است. چیزی مشابه تجربه ایران در دوره انقلاب مشروطه.
@Dialogue1402
«بنیانگذاری» فرایندِ آگاهانه و جمعیِ تعریف، طراحی و ساختِ نظم سیاسی و اجتماعیِ جدید بر پایهی واقعیات اجتماعی، پتانسیلهای موجود و ارزشهایی مانند آزادی، قانون، توازن قدرت، و حقوق شهروندی است.
براندازی: تاکید بر نفی و سلب وضعیت غیرعادلانه موجود دارد؛ میگوید «چه چیزی نباید ادامه پیدا کند».
بنیانگذاری: میگوید «چه چیزی باید جای نظم پیشین ساخته شود»؛ تاکید بر ساختن نظمی جدید بر پایهی واقعیتهای اجتماعی، تاریخی و ظرفیتهای موجود دارد. «بنیانگذاری»، تداوم، ادامه، تکامل و بلوغِ گفتمان براندازی است، نه نفی آن.
براندازی: بر مشکلات وضعیت موجود تمرکز میکند؛ جنایات، فساد، ناکارآمدی و سرکوب را برجسته میسازد.
بنیانگذاری: بر نقاط مثبت و قوت جامعه مدنی، همبستگی و توانمندیهای آزادیخواهان از هر گروه، سرمایههای انسانی و امکانات واقعی تمرکز میکند.
براندازی: دشوار و پرهزینه و نیازمند فداکاری است.
بنیانگذاری: از آن هم دشوارتر است، چون علاوه بر عبور از نظم قدیم، باید قرارداد اجتماعی جدید، نهادها، اعتماد عمومی و ظرفیت ادارهی کشور را نیز بسازد. گروهها باید از اختلافات سطحی بگذرند.
براندازی: بیش از هر چیز فقدان مشروعیتِ اخلاقی نظام را آشکار میکند. بر شکست ارزشی فرقه حاکم و ظاهر مقدس-نمای آن تاکید دارد.
بنیانگذاری: باید از نظر اخلاقی و ارزشهای انسانی، والا، بلندنظر، ارجمند و ستوده باشد. برای شهروندان قابل پذیرش، محترم و محل اعتماد باشد، اما ادعای تقدس و خداگونگی نکند.
براندازی: مستلزم ترک ساختار فکری، مذهبی و فرهنگی معیوبی است که منجر به وضع فعلی شده؛ کاری که بسیار دشوار و دردناک است.
بنیانگذاری: مستلزم آفرینش یا پذیرش یک ساختار تازه و انسانی فکری، ارزشی و فرهنگی است که کرامت برابر و حقوق انسانها از هر لایه اجتماعی در آن اولویت شماره یک باشد.
براندازی: کنشهایش عمدتاً شناختهشده، و گاهی پراکنده و فردمحور است (اعتراض، نافرمانی، افشاگری).
بنیانگذاری: به شدت نیازمند سازماندهی، رهبری، اعتمادسازی و همبستگی پایدار میان نیروهای مختلف است.
براندازی: دشمن مشترک را روشن میکند
بنیانگذاری: دوست، شریک، متحد و روش همکاری را روشن میکند. گروههای مختلف از نظر اعتقادی و ارزشی باید با هم همبستگی بسازند.
براندازی: به سطحی نسبتا بالا از هماهنگی و همبستگی نیاز دارد.
بنیانگذاری: به سطح بسیار بالا و پیشرفته هماهنگی نیاز دارد؛ بدون نقشه، سازمانیافتگی، اعتماد، رهبری، تقسیم کار و انضباط جمعی پیش نمیرود.
براندازی: کمتر پیچیده است، زیرا با نفی و اعتراضهای شناخته شده سر و کار دارد.
بنیانگذاری: پیچیدهتر و دشوارتر است، چون نیازمند تصور آینده، طراحی نهادها و حل اختلافهاست.
براندازی: ایدههایش تا حد زیادی عمومی و جاافتاده شدهاند. فرقه حاکم تا حدی به آن عادت کرده و سازوکارهای مواجهه با آن را توسعه داده است.
بنیانگذاری: برای نظام تهدیدی جدیتر است، زیرا ایجابی است و میتواند بدیلی واقعی و قابلتصور ارائه دهد. ایدههایش نو، کمتر آزمودهشده و هنوز محل اختلاف و حتی مقاومت هستند.
براندازی: میتواند نیروهای بسیار متنوع را حول یک «نه» مشترک جمع کند. وحدتِ سلبی ایجاد میکند.
بنیانگذاری: باید همان نیروهای متنوع را حول یک «آری» مشترک به حداقلی از توافق برساند. وحدتِ ایجابی و برنامهای میطلبد.
براندازی: بیشتر زبانِ خشم، اعتراض و مقاومت دارد
بنیانگذاری: باید زبانِ همبستگی، مسئولیت اخلاقی، تدبیر و آیندهسازی را توسعه دهد.
براندازی: میتواند با شعارهای نسبتا کلی پیش برود.
بنیانگذاری: ناچار است تا حدی وارد جزئیات شود؛ از قانون اساسی و تفکیک قوا تا حقوق اقوام، زنان، دین، اقتصاد، آموزش و امنیت.
براندازی: شرط لازمِ گذار است
بنیانگذاری: شرطِ پایداری و موفقیتِ گذار است.
براندازی و بنیانگذاری در تعارض با یکدیگر نیستند، بلکه همراه و همزمان با هم به پیش میروند. براندازی، لحظهی گسستن از نظم فرسوده است؛ بنیانگذاری، لحظهی پیریختن نظم نو. اولی راه را باز میکند، دومی راه را میسازد. اولی بدون دومی ممکن است به خلأ بینجامد، و دومی بدون اولی ممکن است هرگز آغاز نشود. از سوی دیگر نظام با منطقِ براندازی آشناتر است و برای سرکوب آن سازوکارهای بیشتری ساخته؛ اما بنیانگذاری برایش خطرناکتر است، چون فقط تهدید نیست، بلکه بدیل هم تولید میکند. تجربهی گذارهای تاریخی نشان میدهد که صرفِ فروپاشی نظم پیشین کافی نیست و مرحله دشوارتر بعدی، ساختن نهادها، قواعد و توافقهای تازه است. چیزی مشابه تجربه ایران در دوره انقلاب مشروطه.
@Dialogue1402
🏆1
مولوی عبدالحمید اسماعیلزهی، امام جمعه زاهدان، در خطبههای نماز جمعه ۲۸ فروردین از «اعدام» و «مصادره اموال مخالفان» انتقاد کرد.
عبدالحمید گفت که «اعدام به ضرر کشور ، ملت، حکومت و حاکم است و سبب نارضایتی مردم میشود» و تاکید کرد که «نباید اموال مخالفان و کسانی که در داخل یا خارج از کشور فعالیت میکنند، مصادره شود.»
امام جمعه اهل سنت زاهدان همچنین با انتقاد از «تندروی» گفت: «دیپلماسی کشور نباید تحت تأثیر تندروها باشد و از آنها الهام بگیرد و یا از آنها بترسد.»
مولوی عبدالحمید که در سالهای اخیر از منتقدان حکومت بهویژه سرکوب و کشتار معترضان بوده است، پیش از این با انتشار پیامی خواستار «انتخاب مسیر توقف جنگ» شده بود.
#اهل_سنت #مولوی_عبدالحمید #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
عبدالحمید گفت که «اعدام به ضرر کشور ، ملت، حکومت و حاکم است و سبب نارضایتی مردم میشود» و تاکید کرد که «نباید اموال مخالفان و کسانی که در داخل یا خارج از کشور فعالیت میکنند، مصادره شود.»
امام جمعه اهل سنت زاهدان همچنین با انتقاد از «تندروی» گفت: «دیپلماسی کشور نباید تحت تأثیر تندروها باشد و از آنها الهام بگیرد و یا از آنها بترسد.»
مولوی عبدالحمید که در سالهای اخیر از منتقدان حکومت بهویژه سرکوب و کشتار معترضان بوده است، پیش از این با انتشار پیامی خواستار «انتخاب مسیر توقف جنگ» شده بود.
#اهل_سنت #مولوی_عبدالحمید #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏1
Forwarded from آموزشکده توانا
ایران آینده از «با هم زیستن در دلِ اختلاف» آغاز میشود، نه از حذف یکدیگر
«به نظر من، برچسب زدن و طرد کردن بقیه، ارزانترین و دمدستیترین راه برای خلاص شدن از شر تفکر و گفتوگوئه. ما اونقدر غرق در "حقبهجانب بودن" شدیم که یادمون رفته هویت ما در کنار تفاوتهاست که معنا پیدا میکنه، نه با حذف و دشمنی اونها. من فکر میکنم که ایران آینده، از لحظهی پیروزی یک تفکر بر تفکر دیگه شروع نمیشه؛ بلکه از روزی شروع میشه که یاد بگیریم چطور با تمام تضادها، دوباره کنار هم زندگی کنیم.»
متن بالا را ژینوس، از کاربران شبکه اجتماعی ایکس نوشته و منتشر کرده است.
یکی از کاربران دیگر نوشته:
«ژینوس جان ضمن اینکه با کلیت صحبتت موافقم، واقعیت اینه که گفتگو یک جاده دو طرفه است؛
اراده یک طرف برای گفتگو کافی نیست.
و شرایط جامعه ما متاسفانه جوریه که یک سمت کسانی هستند که اراده شون بر فحاشی و حتی حذف فیزیکی طرف مقابله.
توی این وضعیت گفتگو شکل نمیگیره اساسا.»
ژینوس در پاسخ گفته:
«دقیقاً، گفتگو با کسی که منطقش حذفه و شمشیر رو از رو بسته عملا میشه بنبست. اما منظور من این بود که توی این برچسبها، خودمون سعی کثنیم ادمها رو فقط به سیاست خلاصه نکنیم. وگرنه ما هم دانسته یا ندانسته وارد همون چرخه میشیم.»
ژینوس در پاسخ کاربر دیگری که از سختبودن این طرز تفکر سخن گفته، چنین نوشته:
«میفهمم چی میگی و حق داری که اینقدر ناراحت باشی. انتخاب راه مستقل و هزینه دادن برای "انسانیت" اون هم وسط این همه هیاهو، کار آسونی نیست. قرار هم نیست همیشه قوی باشیم؛ گاهی واقعا سخته و عیبی هم نداره که این سختی رو با تمام وجود حس کنیم. همین که درگیر این دغدغههای عمیقی، خیلی به نظر من ارزشمنده.من امید دارم که دوام میاریم و بهتر میشه.»
یکی دیگر از کاربران نظرش را چنین نوشته:
«فکر کردن آسان نیست. شخصا سعی می کنم هر حرفی از هر طرفی، راست، چپ، …را بسنجم و گرفتار بایاس و پوپولیسم نشم. باور کنید همیشه یک گروههایی هستند که ورود به اونها چشمک می زند و حس خوبی به آدم میدهد. اما بی طرف ماندن و فکر کردن، زندگیِ خیلی آسانی نیست. اکثرا راحتی را ترجیح می دهند.»
و کاربری دیگر نوشته:
«کاش میشد، متأسفانه عدهای چون به خیال خودشون اکثریت هستند میخوان طرف مقابل را تحقیر کنند. نمونه آن اشخاصی که هنوز اسمشان عربی و اسلامی است، حتی جد اندر جد مسلمان بودند شروع کردند به تحقیر هموطنان مسلمانشان. هنوز خیلی کار داریم تا به دمکراسی برسیم، حتی اگر حکومت جدیدی تأسیس بشه.»
در مجموع، این گفتوگو تصویری چندلایه از یک مسئله مهم ارائه میدهد: از یکسو ضرورت گفتوگو، مدارا و پذیرش تفاوتها، و از سوی دیگر واقعیتهای سختی که تحقق این ارزشها را در شرایط کنونی دشوار میکند.
به نظر شما، در چنین فضایی که بیاعتمادی و شکافهای عمیق وجود دارد، چه مسیری میتواند به تقویت گفتوگو و شکلگیری یک همزیستی پایدار در جامعه کمک کند؟
#گفتگو #مدارا #همزیستی #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
«به نظر من، برچسب زدن و طرد کردن بقیه، ارزانترین و دمدستیترین راه برای خلاص شدن از شر تفکر و گفتوگوئه. ما اونقدر غرق در "حقبهجانب بودن" شدیم که یادمون رفته هویت ما در کنار تفاوتهاست که معنا پیدا میکنه، نه با حذف و دشمنی اونها. من فکر میکنم که ایران آینده، از لحظهی پیروزی یک تفکر بر تفکر دیگه شروع نمیشه؛ بلکه از روزی شروع میشه که یاد بگیریم چطور با تمام تضادها، دوباره کنار هم زندگی کنیم.»
متن بالا را ژینوس، از کاربران شبکه اجتماعی ایکس نوشته و منتشر کرده است.
یکی از کاربران دیگر نوشته:
«ژینوس جان ضمن اینکه با کلیت صحبتت موافقم، واقعیت اینه که گفتگو یک جاده دو طرفه است؛
اراده یک طرف برای گفتگو کافی نیست.
و شرایط جامعه ما متاسفانه جوریه که یک سمت کسانی هستند که اراده شون بر فحاشی و حتی حذف فیزیکی طرف مقابله.
توی این وضعیت گفتگو شکل نمیگیره اساسا.»
ژینوس در پاسخ گفته:
«دقیقاً، گفتگو با کسی که منطقش حذفه و شمشیر رو از رو بسته عملا میشه بنبست. اما منظور من این بود که توی این برچسبها، خودمون سعی کثنیم ادمها رو فقط به سیاست خلاصه نکنیم. وگرنه ما هم دانسته یا ندانسته وارد همون چرخه میشیم.»
ژینوس در پاسخ کاربر دیگری که از سختبودن این طرز تفکر سخن گفته، چنین نوشته:
«میفهمم چی میگی و حق داری که اینقدر ناراحت باشی. انتخاب راه مستقل و هزینه دادن برای "انسانیت" اون هم وسط این همه هیاهو، کار آسونی نیست. قرار هم نیست همیشه قوی باشیم؛ گاهی واقعا سخته و عیبی هم نداره که این سختی رو با تمام وجود حس کنیم. همین که درگیر این دغدغههای عمیقی، خیلی به نظر من ارزشمنده.من امید دارم که دوام میاریم و بهتر میشه.»
یکی دیگر از کاربران نظرش را چنین نوشته:
«فکر کردن آسان نیست. شخصا سعی می کنم هر حرفی از هر طرفی، راست، چپ، …را بسنجم و گرفتار بایاس و پوپولیسم نشم. باور کنید همیشه یک گروههایی هستند که ورود به اونها چشمک می زند و حس خوبی به آدم میدهد. اما بی طرف ماندن و فکر کردن، زندگیِ خیلی آسانی نیست. اکثرا راحتی را ترجیح می دهند.»
و کاربری دیگر نوشته:
«کاش میشد، متأسفانه عدهای چون به خیال خودشون اکثریت هستند میخوان طرف مقابل را تحقیر کنند. نمونه آن اشخاصی که هنوز اسمشان عربی و اسلامی است، حتی جد اندر جد مسلمان بودند شروع کردند به تحقیر هموطنان مسلمانشان. هنوز خیلی کار داریم تا به دمکراسی برسیم، حتی اگر حکومت جدیدی تأسیس بشه.»
در مجموع، این گفتوگو تصویری چندلایه از یک مسئله مهم ارائه میدهد: از یکسو ضرورت گفتوگو، مدارا و پذیرش تفاوتها، و از سوی دیگر واقعیتهای سختی که تحقق این ارزشها را در شرایط کنونی دشوار میکند.
به نظر شما، در چنین فضایی که بیاعتمادی و شکافهای عمیق وجود دارد، چه مسیری میتواند به تقویت گفتوگو و شکلگیری یک همزیستی پایدار در جامعه کمک کند؟
#گفتگو #مدارا #همزیستی #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
❤1👍1🏆1
کنسرت کانیه وست، رپر مشهور آمریکایی در لهستان، به خاطر اظهارات یهودستیزانه، نژادپرستانه و طرفداری از نازیها لغو شد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این کنسرت با فشار دولت لهستان لغو شده و دولت آن کشور اظهارات کانیه وست را محکوم کرده است.
قرار بود کانیه وست در ۱۹ ژوئن/۲۹ خرداد در ورزشگاه سیلیزیان در شهر خوژوف کنسرت اجرا کند که اولین اجرای او در لهستان پس از ۱۵ سال بود، اما امروز این ورزشگاه اعلام کرد که این اجرا «به دلایل رسمی و قانونی» برگزار نخواهد شد.
مارتا چینکوفسکا، وزیر فرهنگ و میراث لهستان، تصمیم برگزارکنندگان برای حضور کانیه وست را «غیرقابل قبول» توصیف کرده بود.
این اتفاق چند روز پس از آن است که وست اجرای کنسرت خود را در فرانسه به تعویق انداخت و یک هفته پیش از آن هم بریتانیا ورود او را به این کشور برای شرکت در جشنواره وایرلس ممنوع کرد.
در فوریه سال گذشته، وست شروع به فروش تیشرتهای صلیب شکسته کرد که با واکنشهای زیادی همراه بود و فروش آنلاین آن در برخی پلتفورمها متوقف شد.
سه ماه بعد از آن، او آهنگ «سلام بر هیتلر» را منتشر کرد و مدعی شد که نبرد حقوقی بر سر حضانت فرزندش و مسدود شدن داراییهای مالیاش، او را به سمت نازیسم سوق داده است.
#یهود_ستیزی #نژادپرستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این کنسرت با فشار دولت لهستان لغو شده و دولت آن کشور اظهارات کانیه وست را محکوم کرده است.
قرار بود کانیه وست در ۱۹ ژوئن/۲۹ خرداد در ورزشگاه سیلیزیان در شهر خوژوف کنسرت اجرا کند که اولین اجرای او در لهستان پس از ۱۵ سال بود، اما امروز این ورزشگاه اعلام کرد که این اجرا «به دلایل رسمی و قانونی» برگزار نخواهد شد.
مارتا چینکوفسکا، وزیر فرهنگ و میراث لهستان، تصمیم برگزارکنندگان برای حضور کانیه وست را «غیرقابل قبول» توصیف کرده بود.
این اتفاق چند روز پس از آن است که وست اجرای کنسرت خود را در فرانسه به تعویق انداخت و یک هفته پیش از آن هم بریتانیا ورود او را به این کشور برای شرکت در جشنواره وایرلس ممنوع کرد.
در فوریه سال گذشته، وست شروع به فروش تیشرتهای صلیب شکسته کرد که با واکنشهای زیادی همراه بود و فروش آنلاین آن در برخی پلتفورمها متوقف شد.
سه ماه بعد از آن، او آهنگ «سلام بر هیتلر» را منتشر کرد و مدعی شد که نبرد حقوقی بر سر حضانت فرزندش و مسدود شدن داراییهای مالیاش، او را به سمت نازیسم سوق داده است.
#یهود_ستیزی #نژادپرستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مولوی عبدالحمید در خطبههای نماز جمعه ۲۸ فروردین با لحنی صریح تاکید کرد که هر حکومت اگر به نام اسلام باشد در صورت تداوم ظلم و بیعدالتی نمیتواند پایدار بماند.
او که سالهاست به عنوان یکی از چهرههای برجسته اهل سنت در ایران شناخته میشود، در مواضع مختلف خود بارها به عملکرد نظام جمهوری اسلامی انتقاد کرده و نسبت به تبعیض، محدودیتهای سیاسی و نقض حقوق شهروندان هشدار داده است؛ سخنانی که اغلب بازتاب گستردهای در فضای سیاسی و اجتماعی کشور داشته است.
#اهل_سنت
#مولوی_عبدالحمید
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
او که سالهاست به عنوان یکی از چهرههای برجسته اهل سنت در ایران شناخته میشود، در مواضع مختلف خود بارها به عملکرد نظام جمهوری اسلامی انتقاد کرده و نسبت به تبعیض، محدودیتهای سیاسی و نقض حقوق شهروندان هشدار داده است؛ سخنانی که اغلب بازتاب گستردهای در فضای سیاسی و اجتماعی کشور داشته است.
#اهل_سنت
#مولوی_عبدالحمید
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤4✍1