کارل پوپر و ابطالپذیری؛
سدی در برابر تعصب و مطلقانگاری
کارل پوپر، فیلسوف لیبرال قرن بیستم، با طرح مفهوم «ابطالپذیری» معیاری نو برای سنجش اعتبار باورها ارائه داد: هر نظریهای که نتوان آن را در معرض آزمون و امکان رد شدن قرار داد، اساسا علمی و قابل اتکا نیست. این نگاه، نهفقط یک معیار معرفتشناختی، بلکه یک موضع اخلاقی و سیاسی نیز هست.
پوپر در کتاب The Logic of Scientific Discovery (منطق اکتشاف علمی) تاکید میکند که ما هرگز به «حقیقت نهایی» دست نمییابیم، بلکه تنها میتوانیم نظریههایی را که هنوز ابطال نشدهاند موقتاً بپذیریم. او مینویسد: «دانش ما حدسهایی است که هنوز رد نشدهاند.» همین گزاره، بنیان فروتنی فکری است.
از نظر پوپر، تاریخ علم نشان میدهد که هیچ نظریهای مصون از خطا نیست. آنچه امروز بدیهی مینماید، ممکن است فردا با شواهد تازه فروبریزد. بنابراین، اصرار بر قطعیت و مطلقانگاری، نهتنها غیرعلمی بلکه خطرناک است. او در The Open Society and Its Enemies (جامعه باز و دشمنان آن)، این روحیه را از ریشههای توتالیتاریسم میداند؛ جایی که یک «حقیقت مطلق» بر همه تحمیل میشود.
در سطح فردی، پذیرش ابطالپذیری به معنای زیستن با آگاهی از خطاپذیری است. چنین فردی بهجای حذف دیگری، آمادهی شنیدن، نقد شدن و اصلاح است. تعصب، دقیقا از جایی آغاز میشود که باورها از آزمونگری میگریزند و به یقینهای غیرقابل نقد بدل میشوند.
به این ترتیب، ابطالپذیری فقط یک ابزار علمی نیست؛ بلکه تمرینی برای مدارا و زیستن در جهانی است که در آن، هیچ اندیشهای آخرین کلمه نیست.
#پوپر #تعصب #باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سدی در برابر تعصب و مطلقانگاری
کارل پوپر، فیلسوف لیبرال قرن بیستم، با طرح مفهوم «ابطالپذیری» معیاری نو برای سنجش اعتبار باورها ارائه داد: هر نظریهای که نتوان آن را در معرض آزمون و امکان رد شدن قرار داد، اساسا علمی و قابل اتکا نیست. این نگاه، نهفقط یک معیار معرفتشناختی، بلکه یک موضع اخلاقی و سیاسی نیز هست.
پوپر در کتاب The Logic of Scientific Discovery (منطق اکتشاف علمی) تاکید میکند که ما هرگز به «حقیقت نهایی» دست نمییابیم، بلکه تنها میتوانیم نظریههایی را که هنوز ابطال نشدهاند موقتاً بپذیریم. او مینویسد: «دانش ما حدسهایی است که هنوز رد نشدهاند.» همین گزاره، بنیان فروتنی فکری است.
از نظر پوپر، تاریخ علم نشان میدهد که هیچ نظریهای مصون از خطا نیست. آنچه امروز بدیهی مینماید، ممکن است فردا با شواهد تازه فروبریزد. بنابراین، اصرار بر قطعیت و مطلقانگاری، نهتنها غیرعلمی بلکه خطرناک است. او در The Open Society and Its Enemies (جامعه باز و دشمنان آن)، این روحیه را از ریشههای توتالیتاریسم میداند؛ جایی که یک «حقیقت مطلق» بر همه تحمیل میشود.
در سطح فردی، پذیرش ابطالپذیری به معنای زیستن با آگاهی از خطاپذیری است. چنین فردی بهجای حذف دیگری، آمادهی شنیدن، نقد شدن و اصلاح است. تعصب، دقیقا از جایی آغاز میشود که باورها از آزمونگری میگریزند و به یقینهای غیرقابل نقد بدل میشوند.
به این ترتیب، ابطالپذیری فقط یک ابزار علمی نیست؛ بلکه تمرینی برای مدارا و زیستن در جهانی است که در آن، هیچ اندیشهای آخرین کلمه نیست.
#پوپر #تعصب #باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏4❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برای گذار از جمهوری اسلامی لزومی ندارد که مسلمانان ایرانی از مسلمانی خود دست بردارند.
شهروندان مسلمان ایرانی در نسبت مستقیم با جمهوری اسلامی نیستند.
میتوان گفت اگرچه بسیاری از حامیان جمهوری اسلامی، باورهای اسلامگرایانه دارند ولی همه ایرانیان مسلمان حامی جمهوری اسلامی نیستند.
بسیاری از ایرانیان مسلمان نه تنها حامی جمهوری اسلامی نیستند بلکه مخالف تمامعیار آن هستند.
در لینکهای زیر بیشتر بخوانید و ببینید:
لینک یوتیوب
https://www.youtube.com/watch?v=g48Z6S_7IMI
لینک وبسایت
https://dialog.tavaana.org/iranian-religion/
#گفتگو_توانا #جمهوری_اسلامی #اسلامگرایی #شهروندان_ایران
@Dialogue1402
شهروندان مسلمان ایرانی در نسبت مستقیم با جمهوری اسلامی نیستند.
میتوان گفت اگرچه بسیاری از حامیان جمهوری اسلامی، باورهای اسلامگرایانه دارند ولی همه ایرانیان مسلمان حامی جمهوری اسلامی نیستند.
بسیاری از ایرانیان مسلمان نه تنها حامی جمهوری اسلامی نیستند بلکه مخالف تمامعیار آن هستند.
در لینکهای زیر بیشتر بخوانید و ببینید:
لینک یوتیوب
https://www.youtube.com/watch?v=g48Z6S_7IMI
لینک وبسایت
https://dialog.tavaana.org/iranian-religion/
#گفتگو_توانا #جمهوری_اسلامی #اسلامگرایی #شهروندان_ایران
@Dialogue1402
👍4❤2🤔1🕊1
جوادی آملی:
مذاکره با مستکبر تمنای محال است، فقط باید جنگید
عبدالله جوادی آملی، از مراجع تقلید بلندپایه قم، در واکنش به ادامه مذاکره میان نمایندگان جمهوری اسلامی و آمریکا گفت: «قدرتهای استکباری تابع احترام قطعنامهها، قراردادها و پیمانها نیستند. مذاکره با مستکبر تمنای محال است، فقط باید جنگید.»
او اضافه کرد: «اگر کافر از مرز کفرش نگذرد، میتوان با او زندگی مسالمتآمیز داشت، اما مستکبر را هرگز نمیتوان تحمل کرد.»
#مرجعیت_شیعه #جنگ #مذاکره #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مذاکره با مستکبر تمنای محال است، فقط باید جنگید
عبدالله جوادی آملی، از مراجع تقلید بلندپایه قم، در واکنش به ادامه مذاکره میان نمایندگان جمهوری اسلامی و آمریکا گفت: «قدرتهای استکباری تابع احترام قطعنامهها، قراردادها و پیمانها نیستند. مذاکره با مستکبر تمنای محال است، فقط باید جنگید.»
او اضافه کرد: «اگر کافر از مرز کفرش نگذرد، میتوان با او زندگی مسالمتآمیز داشت، اما مستکبر را هرگز نمیتوان تحمل کرد.»
#مرجعیت_شیعه #جنگ #مذاکره #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩7❤1😁1🥱1
رییس عقیدتی سیاسی فراجا: حتی اگر توافق هم بشود ما ترامپ را قصاص میکنیم
علی شیرازی، رییس سازمان عقیدتی سیاسی فرماندهی انتظامی، گفت که ما تا انتقام قاسم سلیمانی و رهبرمان را از ترامپ نگیریم و او را قصاص نکنیم، کوتاه نمیآییم و اگر توافقی هم بشود، به معنای کوتاه آمدن در مقابل آمریکا و ترامپ نیست.
شیرازی در ادامه گفت: آقای ترامپ تو حاج قاسم ما را، که جان ما بود ارباً اربا کردی، ما تا انتقام حاج قاسم را نگیریم کوتاه نمی آییم، اگر توافقی هم بشود، توافق به معنای کوتاه آمدن در مقابل آمریکا و ترامپ نیست، ترامپ جنایتکار تو یک غلطی کردی که هیچ رئیس جمهوری در آمریکا جرئت این کار را نداشت تو امام ما را کشتی می دانی قصاص امام کشتن چیست؟ قصاص امام کشتن قطعه قطعه کردن ترامپ در جلوی چشم جبهه مقاومت است.
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
علی شیرازی، رییس سازمان عقیدتی سیاسی فرماندهی انتظامی، گفت که ما تا انتقام قاسم سلیمانی و رهبرمان را از ترامپ نگیریم و او را قصاص نکنیم، کوتاه نمیآییم و اگر توافقی هم بشود، به معنای کوتاه آمدن در مقابل آمریکا و ترامپ نیست.
شیرازی در ادامه گفت: آقای ترامپ تو حاج قاسم ما را، که جان ما بود ارباً اربا کردی، ما تا انتقام حاج قاسم را نگیریم کوتاه نمی آییم، اگر توافقی هم بشود، توافق به معنای کوتاه آمدن در مقابل آمریکا و ترامپ نیست، ترامپ جنایتکار تو یک غلطی کردی که هیچ رئیس جمهوری در آمریکا جرئت این کار را نداشت تو امام ما را کشتی می دانی قصاص امام کشتن چیست؟ قصاص امام کشتن قطعه قطعه کردن ترامپ در جلوی چشم جبهه مقاومت است.
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩5😁3😱1🤮1
مولوی عبدالحمید تنها راه نجات از بنبست کنونی را «توافق عادلانه» دانست.
امام جمعه اهل سنت زاهدان در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «آسمان کشور در تسخیر دشمن است، زیرساختها در معرض نابودی قرار دارند و نیروهای مسلح ابزار لازم برای دفاع هوایی را ندارند.»
مولوی عبدالحمید همچنین نوشت: «تندروهایی که امروز با لجاجت مانع میشوند، فردا در برابر ویرانی وطن، چه پاسخی برای خدا و این ملت مظلوم خواهند داشت؟»
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مولوی عبدالحمید تنها راه نجات از بنبست کنونی را «توافق عادلانه» دانست.
امام جمعه اهل سنت زاهدان در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «آسمان کشور در تسخیر دشمن است، زیرساختها در معرض نابودی قرار دارند و نیروهای مسلح ابزار لازم برای دفاع هوایی را ندارند.»
مولوی عبدالحمید همچنین نوشت: «تندروهایی که امروز با لجاجت مانع میشوند، فردا در برابر ویرانی وطن، چه پاسخی برای خدا و این ملت مظلوم خواهند داشت؟»
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8🤮3💩1
«ندا بدخش»، زندانی ۶۳ساله بهایی محبوس در زندان زنان «دولتآباد» اصفهان، به ۱۰ سال حبس و پرداخت ۱۰۰میلیون تومان جزای نقدی، دو سال ممنوعالخروجی و دو سال ممنوعیت استفاده از شبکههای اجتماعی محکوم شده است.
روز شنبه ۲۹فروردین۱۴۰۵، عروس او که در حال مراجعه به بیمارستان برای بهدنیا آمدن فرزندش بود از قاضی دادگاه درخواست کرد مادرش را به مدت یکروز به مرخصی بفرستند تا بتواند در این لحظات در کنار او باشد؛ درخواستی که از سوی قاضی رد شد.
ندا بدخش به اتهام «انجام فعالیت آموزشی و تبلیغی علیه شرع مقدس اسلام» زندانی شده است، در حالی که تنها بهصورت داوطلبانه به کودکان افغانستانی زبان فارسی و ریاضی آموزش میداده است.
این نخستین بار نیست که با درخواست مرخصی زنان بهایی زندانی در زندان دولتاباد مخالفت میشود.
در دوران جنگ، با وجود پیشبینی امکان مرخصی برای زندانیان، درخواست مرخصی ندا بخش رد و به او اعلام شد که این قانون شامل «بهاییان» نمیشود.
روز ۳۰ فروردین همزمان با تولد اولین نوهاش، با وجود تلاشهای خانواده برای دریافت حتی چند ساعت مرخصی، قاضی با درخواست ملاقات او مخالفت کرده است.
ندا بدخش چند ماه پیش، در زندان، نامهای خطاب به نوه متولدنشدهاش نوشته بود که در زیر میخوانید.
«مدتها بود منتظر شنیدن این خبر بودم و بالاخره خبر بارداری عروسم،بهترین خبری بود که در این ماههای اخیر شنیدم.
امروز از پشت دیوارهای بلند زندان برای تو مینویسم. نوهی عزیزم، بودن در کنار مادر و پدرت برایم بسیار لذتبخش بود. ای کاش میتوانستم شاهد رشد روزانهات باشم، حرکات پرجنبوجوشت را در شکم مادرت لمس کنم. ای کاش میتوانستم در کنار مادرت برایت دعا بخوانم، آواز بخوانم و منتظر آمدنت باشم. اگرچه دست تقدیر جسم مرا از تو دور کرده، اما مطمئن باش که قلب و روح من هر لحظه با توست.
اینجا، در یکی از بندهای زندان زنان اصفهان، در گوشهای تاریک و پر رفتوآمد، در طبقه پایین یک تخت دوطبقه میخوابم و گاهی در عالم رویا حتی ضربان قلبت را احساس میکنم. برایت اسم انتخاب میکنم و به یاد تو تمام روزم را میگذرانم. برای دوستانم از عشقم به تو میگویم و از انتظار لذتبخشی که برای به دنیا آمدنت میکشم؛ انتظاری که خود، آرامشی است برای گذراندن روزهایم در اینجا.
چشم به راه آن روزی هستم که تو پا به این دنیا بگذاری. امیدوارم بتوانم جسم لطیفت را در آغوش بگیرم، در گوشَت آوای عشق و محبت زمزمه کنم، بوی عطرت را از نزدیک حس کنم و با گریهها و خندههایت عاشقانه زندگی کنم. بیصبرانه منتظرم و برایت دعا میکنم. تو هم دعا کن.
دوستدار تو، مادربزرگت ندا»
برگرفته و بازنشر از ایرانوایر
#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
روز شنبه ۲۹فروردین۱۴۰۵، عروس او که در حال مراجعه به بیمارستان برای بهدنیا آمدن فرزندش بود از قاضی دادگاه درخواست کرد مادرش را به مدت یکروز به مرخصی بفرستند تا بتواند در این لحظات در کنار او باشد؛ درخواستی که از سوی قاضی رد شد.
ندا بدخش به اتهام «انجام فعالیت آموزشی و تبلیغی علیه شرع مقدس اسلام» زندانی شده است، در حالی که تنها بهصورت داوطلبانه به کودکان افغانستانی زبان فارسی و ریاضی آموزش میداده است.
این نخستین بار نیست که با درخواست مرخصی زنان بهایی زندانی در زندان دولتاباد مخالفت میشود.
در دوران جنگ، با وجود پیشبینی امکان مرخصی برای زندانیان، درخواست مرخصی ندا بخش رد و به او اعلام شد که این قانون شامل «بهاییان» نمیشود.
روز ۳۰ فروردین همزمان با تولد اولین نوهاش، با وجود تلاشهای خانواده برای دریافت حتی چند ساعت مرخصی، قاضی با درخواست ملاقات او مخالفت کرده است.
ندا بدخش چند ماه پیش، در زندان، نامهای خطاب به نوه متولدنشدهاش نوشته بود که در زیر میخوانید.
«مدتها بود منتظر شنیدن این خبر بودم و بالاخره خبر بارداری عروسم،بهترین خبری بود که در این ماههای اخیر شنیدم.
امروز از پشت دیوارهای بلند زندان برای تو مینویسم. نوهی عزیزم، بودن در کنار مادر و پدرت برایم بسیار لذتبخش بود. ای کاش میتوانستم شاهد رشد روزانهات باشم، حرکات پرجنبوجوشت را در شکم مادرت لمس کنم. ای کاش میتوانستم در کنار مادرت برایت دعا بخوانم، آواز بخوانم و منتظر آمدنت باشم. اگرچه دست تقدیر جسم مرا از تو دور کرده، اما مطمئن باش که قلب و روح من هر لحظه با توست.
اینجا، در یکی از بندهای زندان زنان اصفهان، در گوشهای تاریک و پر رفتوآمد، در طبقه پایین یک تخت دوطبقه میخوابم و گاهی در عالم رویا حتی ضربان قلبت را احساس میکنم. برایت اسم انتخاب میکنم و به یاد تو تمام روزم را میگذرانم. برای دوستانم از عشقم به تو میگویم و از انتظار لذتبخشی که برای به دنیا آمدنت میکشم؛ انتظاری که خود، آرامشی است برای گذراندن روزهایم در اینجا.
چشم به راه آن روزی هستم که تو پا به این دنیا بگذاری. امیدوارم بتوانم جسم لطیفت را در آغوش بگیرم، در گوشَت آوای عشق و محبت زمزمه کنم، بوی عطرت را از نزدیک حس کنم و با گریهها و خندههایت عاشقانه زندگی کنم. بیصبرانه منتظرم و برایت دعا میکنم. تو هم دعا کن.
دوستدار تو، مادربزرگت ندا»
برگرفته و بازنشر از ایرانوایر
#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤3🙏1😡1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اول اردیبهشت زادروز محمد مختاری نویسنده و شاعر از قربانیان قتلهای زنجیرهای بود.
محمد مختاری، شاعر، نویسنده و منتقد ایرانی، از چهرههای برجسته ادبیات معاصر ایران بود که به دلیل اندیشههای پیشرو و نقدهای اجتماعیاش شناخته میشود.
یکی از آثار ارزشمند او، کتاب تمرین مدارا، تأملی جدی بر ضرورت مدارا در جامعه انسانی است.
مختاری در این کتاب، مدارا را نه بهعنوان یک فضیلت فردی بلکه بهعنوان اصلی اساسی برای زیست جمعی و برقراری عدالت و همزیستی مسالمتآمیز بررسی میکند.
این کتاب میتواند راهنمایی ارزشمند برای درک بهتر یکدیگر و تقویت فرهنگ گفتوگو و همزیستی باشد. افکار مختاری، بهویژه در این اثر، یادآوری میکند که تنها با پذیرش تنوع و احترام به دیگری میتوان به یک جامعه پایدار و انسانی دست یافت.
محمد مختاري در غروب ١٢ آذر ٧٧ براي خريد از منزل خارج شد و ديگر بازنگشت.
تيمي از اعضاي وزارت اطلاعات او را ربودند و به قتل رساندند. قتل او، بخشي از ترورهاي موسوم به «قتلهاي زنجيرهاي» در راستاي حذف روشنفكران و منتقدين بود.
#محمد_مختاری #مدارا #تمرین_مدارا #قتل_های_زنجیره_ای
#گفتگو_توانا
@dialogue1402
محمد مختاری، شاعر، نویسنده و منتقد ایرانی، از چهرههای برجسته ادبیات معاصر ایران بود که به دلیل اندیشههای پیشرو و نقدهای اجتماعیاش شناخته میشود.
یکی از آثار ارزشمند او، کتاب تمرین مدارا، تأملی جدی بر ضرورت مدارا در جامعه انسانی است.
مختاری در این کتاب، مدارا را نه بهعنوان یک فضیلت فردی بلکه بهعنوان اصلی اساسی برای زیست جمعی و برقراری عدالت و همزیستی مسالمتآمیز بررسی میکند.
این کتاب میتواند راهنمایی ارزشمند برای درک بهتر یکدیگر و تقویت فرهنگ گفتوگو و همزیستی باشد. افکار مختاری، بهویژه در این اثر، یادآوری میکند که تنها با پذیرش تنوع و احترام به دیگری میتوان به یک جامعه پایدار و انسانی دست یافت.
محمد مختاري در غروب ١٢ آذر ٧٧ براي خريد از منزل خارج شد و ديگر بازنگشت.
تيمي از اعضاي وزارت اطلاعات او را ربودند و به قتل رساندند. قتل او، بخشي از ترورهاي موسوم به «قتلهاي زنجيرهاي» در راستاي حذف روشنفكران و منتقدين بود.
#محمد_مختاری #مدارا #تمرین_مدارا #قتل_های_زنجیره_ای
#گفتگو_توانا
@dialogue1402
💔4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تداوم بازداشت و بیخبری از سرنوشت سه عضو یک خانواده بهایی در شیراز، موجی از نگرانی را برای نزدیکان آنها رقم زده است.
این روند با بازداشت مهسا ستوده در ۹ فروردین ۱۴۰۵ آغاز شد و سه روز بعد، با یورش ماموران امنیتی به منازل شخصی، به بازداشت خواهرش ماندانا ستوده و همسر وی، بهزاد بصیری، ختم گردید.
با وجود گذشت بیش از سه هفته از انتقال این شهروندان به مکانی نامعلوم، عدم پاسخگویی نهادهای قضایی و وضعیت جسمانی بهزاد بصیری که اخیراً تحت عمل جراحی قرار گرفته، بر شدت اضطراب خانواده و ابهامات پرونده افزوده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این روند با بازداشت مهسا ستوده در ۹ فروردین ۱۴۰۵ آغاز شد و سه روز بعد، با یورش ماموران امنیتی به منازل شخصی، به بازداشت خواهرش ماندانا ستوده و همسر وی، بهزاد بصیری، ختم گردید.
با وجود گذشت بیش از سه هفته از انتقال این شهروندان به مکانی نامعلوم، عدم پاسخگویی نهادهای قضایی و وضعیت جسمانی بهزاد بصیری که اخیراً تحت عمل جراحی قرار گرفته، بر شدت اضطراب خانواده و ابهامات پرونده افزوده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤2🔥2🕊1😡1
پایان عصر برنده-بازنده
مایکل کارلبرگ و نقد فرهنگ تقابلی
مایکل کارلبرگ، استاد مطالعات ارتباطات در دانشگاه وسترن واشنگتن و پژوهشگر حوزه صلح، عدالت اجتماعی و تغییرات فرهنگی، در آثار خود بهویژه در کتاب «فراسوی فرهنگ رقابت»، دست به نقد رادیکال ساختارهایی میزند که دنیای مدرن بر آنها استوار است. محور اصلی تحلیل او این است که بشریت در چنبره یک «فرهنگ تقابلی» گرفتار شده که در آن موفقیت یک فرد یا گروه، لزوما به معنای شکست دیگری است.
🔷نقد قدرت تقابلی و بازتعریف قدرت
کارلبرگ معتقد است درک فعلی ما از قدرت، عمدتا به معنای «سلطه بر دیگران» است. او فکت میآورد که ساختارهای سیاسی (حزبگرایی)، اقتصادی (رقابت بیرحمانه) و حقوقی (نظامهای قضایی تقابلی) همگی بازتولیدکننده این مدل هستند. او در تحلیل خود میگوید: «مدل تقابلی سازماندهی اجتماعی به محدودیتهای نهایی خود رسیده است». او در مقابل، مفهوم «توانافزایی متقابل» را پیشنهاد میدهد که در آن قدرت، ابزاری برای خدمت و شکوفایی جمعی است.
🔷 عدالت به مثابه تجلی یگانگی
از نظر کارلبرگ، عدالت اجتماعی صرفا یک فرآیند توزیع ثروت یا رویهای قانونی نیست؛ بلکه ریشه در یک تحول معرفتشناختی دارد. او عدالت را بر پایه اصل «یگانگی نوع بشر» تبیین میکند و استدلال میکند که تا زمانی که ما انسانها را در قالبهای رقابتی «ما در مقابل آنها» تعریف کنیم، عدالت همیشه به نفع گروههای قدرتمندتر مصادره خواهد شد. عدالت واقعی زمانی محقق میشود که ساختارها بر اساس نفع همگانی طراحی شوند.
🔷پیوند اخلاق، مدارا و تغییر ساختاری
یکی از مهمترین ویژگیهای تفکر کارلبرگ، نفی جدایی میان «اخلاق فردی» و «تغییرات اجتماعی» است. او تاکید میکند که تغییر ساختارهای ناعادلانه، بدون پرورش صفات اخلاقی همچون مدارا، مشورت و فروتنی در افراد، ناممکن است. او در کتاب «ساخت واقعیت اجتماعی» اشاره میکند که برای رسیدن به عدالت، ما نیازمند «فرایندهای یادگیری جمعی» هستیم که در آن تفاوت آرا نه به عنوان منبع نزاع، بلکه به عنوان ابزاری برای کشف حقیقت نگریسته شود.
تحلیل کارلبرگ ما را به این سو هدایت میکند که «عدالت اجتماعی» بدون بازنگری در مفهوم «قدرت» و گذار از «فرهنگ رقابت» به «فرهنگ همکاری» به دست نمیآید. او معتقد است که بشریت در آستانه دوران بلوغ خود قرار دارد و باید ابزارهای بدوی تقابل را با ابزارهای پیشرفته اتحاد و مشورت جایگزین کند. این گذار، نه یک انتخاب فانتزی، بلکه ضرورتی برای بقای تمدن است.
#مدارا #عدالت #رقابت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مایکل کارلبرگ و نقد فرهنگ تقابلی
مایکل کارلبرگ، استاد مطالعات ارتباطات در دانشگاه وسترن واشنگتن و پژوهشگر حوزه صلح، عدالت اجتماعی و تغییرات فرهنگی، در آثار خود بهویژه در کتاب «فراسوی فرهنگ رقابت»، دست به نقد رادیکال ساختارهایی میزند که دنیای مدرن بر آنها استوار است. محور اصلی تحلیل او این است که بشریت در چنبره یک «فرهنگ تقابلی» گرفتار شده که در آن موفقیت یک فرد یا گروه، لزوما به معنای شکست دیگری است.
🔷نقد قدرت تقابلی و بازتعریف قدرت
کارلبرگ معتقد است درک فعلی ما از قدرت، عمدتا به معنای «سلطه بر دیگران» است. او فکت میآورد که ساختارهای سیاسی (حزبگرایی)، اقتصادی (رقابت بیرحمانه) و حقوقی (نظامهای قضایی تقابلی) همگی بازتولیدکننده این مدل هستند. او در تحلیل خود میگوید: «مدل تقابلی سازماندهی اجتماعی به محدودیتهای نهایی خود رسیده است». او در مقابل، مفهوم «توانافزایی متقابل» را پیشنهاد میدهد که در آن قدرت، ابزاری برای خدمت و شکوفایی جمعی است.
🔷 عدالت به مثابه تجلی یگانگی
از نظر کارلبرگ، عدالت اجتماعی صرفا یک فرآیند توزیع ثروت یا رویهای قانونی نیست؛ بلکه ریشه در یک تحول معرفتشناختی دارد. او عدالت را بر پایه اصل «یگانگی نوع بشر» تبیین میکند و استدلال میکند که تا زمانی که ما انسانها را در قالبهای رقابتی «ما در مقابل آنها» تعریف کنیم، عدالت همیشه به نفع گروههای قدرتمندتر مصادره خواهد شد. عدالت واقعی زمانی محقق میشود که ساختارها بر اساس نفع همگانی طراحی شوند.
🔷پیوند اخلاق، مدارا و تغییر ساختاری
یکی از مهمترین ویژگیهای تفکر کارلبرگ، نفی جدایی میان «اخلاق فردی» و «تغییرات اجتماعی» است. او تاکید میکند که تغییر ساختارهای ناعادلانه، بدون پرورش صفات اخلاقی همچون مدارا، مشورت و فروتنی در افراد، ناممکن است. او در کتاب «ساخت واقعیت اجتماعی» اشاره میکند که برای رسیدن به عدالت، ما نیازمند «فرایندهای یادگیری جمعی» هستیم که در آن تفاوت آرا نه به عنوان منبع نزاع، بلکه به عنوان ابزاری برای کشف حقیقت نگریسته شود.
تحلیل کارلبرگ ما را به این سو هدایت میکند که «عدالت اجتماعی» بدون بازنگری در مفهوم «قدرت» و گذار از «فرهنگ رقابت» به «فرهنگ همکاری» به دست نمیآید. او معتقد است که بشریت در آستانه دوران بلوغ خود قرار دارد و باید ابزارهای بدوی تقابل را با ابزارهای پیشرفته اتحاد و مشورت جایگزین کند. این گذار، نه یک انتخاب فانتزی، بلکه ضرورتی برای بقای تمدن است.
#مدارا #عدالت #رقابت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3
Forwarded from گفتوشنود
اپیکور، فیلسوف لذتگرای عقلانی یونان باستان، در نگاه خود به خدا کوشید یکی از عمیقترین سرچشمههای اضطراب انسانی را از میان بردارد.
او وجود خدایان را انکار نمیکرد، اما آنها را موجوداتی کامل، آرام و بینیاز میدانست که هیچ دخالتی در جهان و زندگی انسان ندارند.
از نظر اپیکور، خدایی که خشم میگیرد، پاداش میدهد یا مجازات میکند، خدایی ناقص است؛ زیرا دخالت در امور جهان مستلزم رنج، نگرانی و دلبستگی است.
بنابراین ترس از خدایان و داوری پس از مرگ، زاییده توهم انسانی است و نه واقعیت، و رهایی از این ترس شرط رسیدن به آرامش روانی است.
این نگاه در تقابل آشکار با فلسفه رواقی قرار دارد.
رواقیون به خدایی فعال و درونماندگار باور داشتند؛ خدایی که همان عقل کیهانی یا «لوگوس» است و سراسر جهان را بهصورت عقلانی و هدفمند اداره میکند.
در اندیشه رواقی، خدا از جهان جدا نیست، بلکه در ذات طبیعت و قانون آن حضور دارد و سرنوشت انسان نیز بخشی از همین نظم الهی است.
از این رو، انسان خردمند نه با فاصله گرفتن از خدا، بلکه با هماهنگ شدن با اراده و نظم او به آرامش میرسد.
در نگاه دینی، بهویژه در ادیان ابراهیمی، خدا شخصی، خالق، آگاه و ناظر است؛ خدایی که سخن میگوید، فرمان میدهد، داوری میکند و در تاریخ و زندگی فردی انسان دخالت دارد.
ایمان دینی معمولا با مفاهیمی چون مسئولیت اخلاقی، حسابرسی، پاداش و کیفر اخروی همراه است.
این تصویر از خدا دقیقا در نقطه مقابل اندیشه اپیکور قرار میگیرد، زیرا آنچه دین اغلب مایه معنا و هدایت میداند، اپیکور یکی از اصلیترین منابع ترس و ناآرامی انسان تلقی میکرد.
#اپیکور #خدا #رواقیون #دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
او وجود خدایان را انکار نمیکرد، اما آنها را موجوداتی کامل، آرام و بینیاز میدانست که هیچ دخالتی در جهان و زندگی انسان ندارند.
از نظر اپیکور، خدایی که خشم میگیرد، پاداش میدهد یا مجازات میکند، خدایی ناقص است؛ زیرا دخالت در امور جهان مستلزم رنج، نگرانی و دلبستگی است.
بنابراین ترس از خدایان و داوری پس از مرگ، زاییده توهم انسانی است و نه واقعیت، و رهایی از این ترس شرط رسیدن به آرامش روانی است.
این نگاه در تقابل آشکار با فلسفه رواقی قرار دارد.
رواقیون به خدایی فعال و درونماندگار باور داشتند؛ خدایی که همان عقل کیهانی یا «لوگوس» است و سراسر جهان را بهصورت عقلانی و هدفمند اداره میکند.
در اندیشه رواقی، خدا از جهان جدا نیست، بلکه در ذات طبیعت و قانون آن حضور دارد و سرنوشت انسان نیز بخشی از همین نظم الهی است.
از این رو، انسان خردمند نه با فاصله گرفتن از خدا، بلکه با هماهنگ شدن با اراده و نظم او به آرامش میرسد.
در نگاه دینی، بهویژه در ادیان ابراهیمی، خدا شخصی، خالق، آگاه و ناظر است؛ خدایی که سخن میگوید، فرمان میدهد، داوری میکند و در تاریخ و زندگی فردی انسان دخالت دارد.
ایمان دینی معمولا با مفاهیمی چون مسئولیت اخلاقی، حسابرسی، پاداش و کیفر اخروی همراه است.
این تصویر از خدا دقیقا در نقطه مقابل اندیشه اپیکور قرار میگیرد، زیرا آنچه دین اغلب مایه معنا و هدایت میداند، اپیکور یکی از اصلیترین منابع ترس و ناآرامی انسان تلقی میکرد.
#اپیکور #خدا #رواقیون #دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤1👍1🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عینالله رضازاده جویباری، روحانی سابق و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در یک پیام صوتی از عدم توجه و رسیدگی درمانی به زندانیان سیاسی خبر میدهد.
رضازاده جویباری پیام خود را با درود و ادای دین به زنان و کودکانی که قربانی خشونت و سرکوب شده اند و گرامی داشت یاد و خاطره شهدا قیام آزادی دیماه آغاز میکند .
وی در ادامهای با اشاره به سالها تحمل حبس در زندان جمهوری اسلامی از تحمل شکنجههای سیستماتیک میگوید شرحی از وضعیت بغرنج و بیماری خود میدهد و تاکید می کند که با توجه به توصیه اکید پزشکان زندان، مسئولین امر تعمدا از رسیدگی و درمان جلوگیری کرده و به همین دلایل یکی از کلیههایش را از دست داده و از خونریزی داخلی رنج میبرد و مصرف غذا هم برای او به همین دلیل با مشکل مواجه و وی را درشرایط پیش سرطان قرار داده و عدم مصرف دارو و روند درمان وی را با مشکلات جدیتر در سلامت روبرو خواهد کرد.
وی در ادامه هشدار میدهد که بیتفاوتی مسئولین زندان در این مورد مهندسی شده و هدفمند و در راستای کشتار درمانی تعریف میشود.
جویباری با اعتراض به عدم مسئولیت پذیری و بی تفاوتی و ترک فعل آشکار مسئولین زندان یادآوری میکند دستگاه قضایی و سازمان زندانها مسئول حفظ جان و فراهم کردن شرایط درمان زندانیان بیمار هستند و درمان زندانیان بیمار تعلل پذیر نیست.
وی در ادامه یادآور می شود به دلیل تذکر متعدد و مکرر در این مورد مجبور به اعتصاب غذا شده است.
جویباری خطاب به رییس قوه قضاییه میگوید:
آقای اژه ای چند نفر از زندانبان سیاسی بدحال و بیمار بهعلت درد شدید و عدم توجه مسئولین زندان یا بهخاطر تعلل و عدم اعزام به موقع به بیمارستان جانشان را باید از دست بدهند؟
این قتل های دولتی و سازمان یافته چند نفر قربانی میخواد؟
تا کجا میخواهی پیش بروی؟
شما که در حد وسیع دست به قتل و کشتار ملت زدهاید، این رفتارهای غیر انسانی مغایر با قانون و اخلاق چه زمانی پایان خواهد یافت ؟
شما روی جنایتکاران در زندانهای ابوغریب و گوانتانامو را سفید کردید، شما را در تاریخ چگونه قضاوت خواهند کرد؟
شما را با چه موجودی میتوان مقایسه کرد؟
عینالله رضازاده جویباری روحانی سابق و از منتقدان سیاسی جمهوری اسلامی است که به دلیل بیان دیدگاهها و فعالیتهای اعتراضی خود بازداشت و زندانی شده است. او از جمله زندانیانی است که بارها درباره وضعیت حقوق بشر و شرایط زندانیان سیاسی در ایران هشدار داده است.
#عین_الله_رضازاده_جویباری #زندانی_سیاسی #منتقد_حکومت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
رضازاده جویباری پیام خود را با درود و ادای دین به زنان و کودکانی که قربانی خشونت و سرکوب شده اند و گرامی داشت یاد و خاطره شهدا قیام آزادی دیماه آغاز میکند .
وی در ادامهای با اشاره به سالها تحمل حبس در زندان جمهوری اسلامی از تحمل شکنجههای سیستماتیک میگوید شرحی از وضعیت بغرنج و بیماری خود میدهد و تاکید می کند که با توجه به توصیه اکید پزشکان زندان، مسئولین امر تعمدا از رسیدگی و درمان جلوگیری کرده و به همین دلایل یکی از کلیههایش را از دست داده و از خونریزی داخلی رنج میبرد و مصرف غذا هم برای او به همین دلیل با مشکل مواجه و وی را درشرایط پیش سرطان قرار داده و عدم مصرف دارو و روند درمان وی را با مشکلات جدیتر در سلامت روبرو خواهد کرد.
وی در ادامه هشدار میدهد که بیتفاوتی مسئولین زندان در این مورد مهندسی شده و هدفمند و در راستای کشتار درمانی تعریف میشود.
جویباری با اعتراض به عدم مسئولیت پذیری و بی تفاوتی و ترک فعل آشکار مسئولین زندان یادآوری میکند دستگاه قضایی و سازمان زندانها مسئول حفظ جان و فراهم کردن شرایط درمان زندانیان بیمار هستند و درمان زندانیان بیمار تعلل پذیر نیست.
وی در ادامه یادآور می شود به دلیل تذکر متعدد و مکرر در این مورد مجبور به اعتصاب غذا شده است.
جویباری خطاب به رییس قوه قضاییه میگوید:
آقای اژه ای چند نفر از زندانبان سیاسی بدحال و بیمار بهعلت درد شدید و عدم توجه مسئولین زندان یا بهخاطر تعلل و عدم اعزام به موقع به بیمارستان جانشان را باید از دست بدهند؟
این قتل های دولتی و سازمان یافته چند نفر قربانی میخواد؟
تا کجا میخواهی پیش بروی؟
شما که در حد وسیع دست به قتل و کشتار ملت زدهاید، این رفتارهای غیر انسانی مغایر با قانون و اخلاق چه زمانی پایان خواهد یافت ؟
شما روی جنایتکاران در زندانهای ابوغریب و گوانتانامو را سفید کردید، شما را در تاریخ چگونه قضاوت خواهند کرد؟
شما را با چه موجودی میتوان مقایسه کرد؟
عینالله رضازاده جویباری روحانی سابق و از منتقدان سیاسی جمهوری اسلامی است که به دلیل بیان دیدگاهها و فعالیتهای اعتراضی خود بازداشت و زندانی شده است. او از جمله زندانیانی است که بارها درباره وضعیت حقوق بشر و شرایط زندانیان سیاسی در ایران هشدار داده است.
#عین_الله_رضازاده_جویباری #زندانی_سیاسی #منتقد_حکومت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤3😭1😡1
۸۰ روز در هجوم دیوارها؛
روایت شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و انفرادی که پایان ندارد
شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، بیش از ۸۰ روز است که در بازداشت بلاتکلیف و در شرایط دشوار انفرادی بهسر میبرد. او بدون اعلام اتهام رسمی و با محرومیت از حقوق اولیه یک متهم، در وضعیتی نگرانکننده نگاه داشته شده است؛ شرایطی که خانواده او را در بیم و امیدی فرساینده رها کرده است.
خواهر او در پیامی از سر دلتنگی و تکاندهنده در شبکه اجتماعی ایکس، از رنج این روزهای شکیلا و بیعدالتی حاکم بر پرونده او چنین نوشته است:
«۸۰ روز بیخبری، بیپاسخی، و بیعدالتی.
نه اتهامی اعلام شده، نه توضیحی دادهاند، نه حتی حداقلی از شفافیت وجود دارد.
شکیلا در انفرادی نگه داشته شده؛ جایی که زمان میایستد و انسان کمکم زیر فشار سکوت و تنهایی فرسوده میشود.
این فقط حبس نیست، یک فرسایش تدریجی روح و روان است.
بیخبری از وضعیتش، نگرانی از حال جسمی و روحیاش، و این بلاتکلیفی مطلق…
همهی اینها چیزی نیست که بتوان ساده از کنارش گذشت.
او باید امروز در حال ساختن آیندهاش باشد، نه شمردن روزها پشت دیوارهای سرد زندان.
هیچ انسانی سزاوار این حجم از بیعدالتی و بیصدایی نیست.
اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت دیگری است.
نام شکیلا را تکرار کنیم، تا فراموش نشود.»
بازداشت شکیلا قاسمی و استمرار بلاتکلیفی او، نمودی بارز از سیاست سیستماتیک «دیگریستیزی» در ساختار دیکتاتوری جمهوری اسلامی است. این حکومت با هدف قرار دادن اقلیتهای مذهبی، بهویژه جامعه بهایی، و با تکیه بر اتهامهای ساختگی امنیتی، فشار مضاعف اجتماعی و روانی را بر آنها تحمیل میکند. این برخوردها پیش از آنکه جنبه حقوقی داشته باشد، ابزاری برای سرکوب عقیدتی و حذف مدنی شهروندانی است که تنها جرمشان، تفاوت در باور و سبک زندگی است؛ سیاستی که با حبسهای انفرادی طولانی، به دنبال درهمشکستن اراده و صدای کسانی است که خارج از چهارچوبهای رسمی تعریف میشوند.
#داستان_ما_یکیست #شکیلا_قاسمی #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روایت شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و انفرادی که پایان ندارد
شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، بیش از ۸۰ روز است که در بازداشت بلاتکلیف و در شرایط دشوار انفرادی بهسر میبرد. او بدون اعلام اتهام رسمی و با محرومیت از حقوق اولیه یک متهم، در وضعیتی نگرانکننده نگاه داشته شده است؛ شرایطی که خانواده او را در بیم و امیدی فرساینده رها کرده است.
خواهر او در پیامی از سر دلتنگی و تکاندهنده در شبکه اجتماعی ایکس، از رنج این روزهای شکیلا و بیعدالتی حاکم بر پرونده او چنین نوشته است:
«۸۰ روز بیخبری، بیپاسخی، و بیعدالتی.
نه اتهامی اعلام شده، نه توضیحی دادهاند، نه حتی حداقلی از شفافیت وجود دارد.
شکیلا در انفرادی نگه داشته شده؛ جایی که زمان میایستد و انسان کمکم زیر فشار سکوت و تنهایی فرسوده میشود.
این فقط حبس نیست، یک فرسایش تدریجی روح و روان است.
بیخبری از وضعیتش، نگرانی از حال جسمی و روحیاش، و این بلاتکلیفی مطلق…
همهی اینها چیزی نیست که بتوان ساده از کنارش گذشت.
او باید امروز در حال ساختن آیندهاش باشد، نه شمردن روزها پشت دیوارهای سرد زندان.
هیچ انسانی سزاوار این حجم از بیعدالتی و بیصدایی نیست.
اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت دیگری است.
نام شکیلا را تکرار کنیم، تا فراموش نشود.»
بازداشت شکیلا قاسمی و استمرار بلاتکلیفی او، نمودی بارز از سیاست سیستماتیک «دیگریستیزی» در ساختار دیکتاتوری جمهوری اسلامی است. این حکومت با هدف قرار دادن اقلیتهای مذهبی، بهویژه جامعه بهایی، و با تکیه بر اتهامهای ساختگی امنیتی، فشار مضاعف اجتماعی و روانی را بر آنها تحمیل میکند. این برخوردها پیش از آنکه جنبه حقوقی داشته باشد، ابزاری برای سرکوب عقیدتی و حذف مدنی شهروندانی است که تنها جرمشان، تفاوت در باور و سبک زندگی است؛ سیاستی که با حبسهای انفرادی طولانی، به دنبال درهمشکستن اراده و صدای کسانی است که خارج از چهارچوبهای رسمی تعریف میشوند.
#داستان_ما_یکیست #شکیلا_قاسمی #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔2🕊1😡1
والنتینا گومز، سیاستمدار آمریکایی و اینفلوئنسر ضداسلام که قرار بود در یک تجمع در لندن شرکت کند، از سوی شبانه محمود، وزیر کشور بریتانیا، از ورود به این کشور منع شد.
گومز، سال گذشته ویدئوی جنجالی از خود منتشر کرد که در آن نسخهای از قرآن را سوزاند.
با وجود اینکه گومز دوشنبه هفته گذشته در شبکههای اجتماعی اعلام کرده بود ویزای او برای ورود به بریتانیا تایید شده، وزارت کشور بریتانیا در تصمیمی تازه مانع سفر وی شد. شورای مسلمانان بریتانیا نیز پیش از این در نامهای به شبانه محمود، وزیر کشور بریتانیا، نسبت به احتمال ورود مجدد او ابراز نگرانی کرده بود.
یک منبع نزدیک به وزیر کشور بریتانیا به روزنامه گاردین گفته است این اقدام در چارچوب اختیارات قانونی وزیر کشور و «به دلایل امنیتی یا منافع عمومی» صورت گرفته است.
گومز ۲۷ ساله که متولد کلمبیا و مسیحی است، پیشتر در ایالتهای میسوری و تگزاس برای انتخابات نامزد شده بود اما موفقیتی کسب نکرد. او با مواضع تند ضداسلامی شناخته میشود و حتی وعده داده بود در صورت راهیابی به کنگره، برای محدود کردن اسلام در تگزاس اقدام خواهد کرد.
#مدارای_مذهبی #گفتگو_توانا
گومز، سال گذشته ویدئوی جنجالی از خود منتشر کرد که در آن نسخهای از قرآن را سوزاند.
با وجود اینکه گومز دوشنبه هفته گذشته در شبکههای اجتماعی اعلام کرده بود ویزای او برای ورود به بریتانیا تایید شده، وزارت کشور بریتانیا در تصمیمی تازه مانع سفر وی شد. شورای مسلمانان بریتانیا نیز پیش از این در نامهای به شبانه محمود، وزیر کشور بریتانیا، نسبت به احتمال ورود مجدد او ابراز نگرانی کرده بود.
یک منبع نزدیک به وزیر کشور بریتانیا به روزنامه گاردین گفته است این اقدام در چارچوب اختیارات قانونی وزیر کشور و «به دلایل امنیتی یا منافع عمومی» صورت گرفته است.
گومز ۲۷ ساله که متولد کلمبیا و مسیحی است، پیشتر در ایالتهای میسوری و تگزاس برای انتخابات نامزد شده بود اما موفقیتی کسب نکرد. او با مواضع تند ضداسلامی شناخته میشود و حتی وعده داده بود در صورت راهیابی به کنگره، برای محدود کردن اسلام در تگزاس اقدام خواهد کرد.
#مدارای_مذهبی #گفتگو_توانا
❤1🤔1😡1
ژان-لوک نانسی (Jean-Luc Nancy) یکی از فیلسوفان معاصر فرانسوی است که تفکر او حول محور هویت، اجتماع و رابطه با دیگری شکل میگیرد. نانسی معتقد است که انسان هرگز بهصورت یک جزیره مستقل و کامل وجود ندارد، هویت فردی همیشه با دیگری و با حضور دیگران شکل میگیرد. او بر این نکته تاکید میکند که وجود انسانی اساسا چندصدایی (plural) و رابطهای است و هیچ فرد یا گروهی نمیتواند خود را از تفاوتها و حضور دیگران جدا بداند. به گفته او، «بودن-با» (Being-with) وضعیت بنیادی انسان است و پذیرش دیگری، نه یک انتخاب اخلاقی صرف، بلکه شرط امکان زندگی جمعی و تجربه اجتماعی است.
از نگاه نانسی، پذیرش تفاوتها شامل شناخت و احترام به تنوع فرهنگی، فکری و وجودی دیگران است. او هشدار میدهد که تلاش برای تثبیت هویتهای مطلق یا حذف دیگری از طریق سلطه یا تحمیل، نهتنها غیرواقعی، بلکه خطرناک است. فلسفه او، هنجارهای مدرن و اجتماعی را فرا میگیرد و تاکید دارد که تفاوتها و حضور دیگران، منبع غنی تجربه انسانی هستند و به ما امکان میدهند که خود را بهتر و گستردهتر در جهان بشناسیم.
نانسی همچنین بر اهمیت گشودگی به گفتوگو و پذیرش عدم قطعیت تاکید دارد. پذیرش دیگری به معنای کنار آمدن با اختلافات و تعارضات نیست که آنها را نادیده بگیریم، بلکه فرصتی است برای بازاندیشی در مرزهای خود و تجربه انسانی عمیقتر. این رویکرد، نه تنها جنبه اخلاقی دارد، بلکه جامعهای سالم، پویا و متنوع را ممکن میسازد.
در دنیای امروز، با افزایش تنشهای هویتی، ملیتی و فرهنگی، دیدگاه نانسی به ما یادآوری میکند که پذیرش تفاوتها و دیگری، پایه صلح، همزیستی و توسعه انسانی است. هویت واقعی انسانی زمانی شکل میگیرد که با دیگری مواجه شویم و تفاوتها را نه تهدید، بلکه سرمایهای برای تعمیق تجربه زندگی بدانیم. فلسفه نانسی، دعوتی به بازنگری در فهم خود و جهان است؛ فهمی که بدون دیگری ناقص است و زندگی انسانی بدون پذیرش تفاوتها، خالی از معنا میشود.
#دیگری #ژان_لوک_نانسی #چند_فرهنگی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
از نگاه نانسی، پذیرش تفاوتها شامل شناخت و احترام به تنوع فرهنگی، فکری و وجودی دیگران است. او هشدار میدهد که تلاش برای تثبیت هویتهای مطلق یا حذف دیگری از طریق سلطه یا تحمیل، نهتنها غیرواقعی، بلکه خطرناک است. فلسفه او، هنجارهای مدرن و اجتماعی را فرا میگیرد و تاکید دارد که تفاوتها و حضور دیگران، منبع غنی تجربه انسانی هستند و به ما امکان میدهند که خود را بهتر و گستردهتر در جهان بشناسیم.
نانسی همچنین بر اهمیت گشودگی به گفتوگو و پذیرش عدم قطعیت تاکید دارد. پذیرش دیگری به معنای کنار آمدن با اختلافات و تعارضات نیست که آنها را نادیده بگیریم، بلکه فرصتی است برای بازاندیشی در مرزهای خود و تجربه انسانی عمیقتر. این رویکرد، نه تنها جنبه اخلاقی دارد، بلکه جامعهای سالم، پویا و متنوع را ممکن میسازد.
در دنیای امروز، با افزایش تنشهای هویتی، ملیتی و فرهنگی، دیدگاه نانسی به ما یادآوری میکند که پذیرش تفاوتها و دیگری، پایه صلح، همزیستی و توسعه انسانی است. هویت واقعی انسانی زمانی شکل میگیرد که با دیگری مواجه شویم و تفاوتها را نه تهدید، بلکه سرمایهای برای تعمیق تجربه زندگی بدانیم. فلسفه نانسی، دعوتی به بازنگری در فهم خود و جهان است؛ فهمی که بدون دیگری ناقص است و زندگی انسانی بدون پذیرش تفاوتها، خالی از معنا میشود.
#دیگری #ژان_لوک_نانسی #چند_فرهنگی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤1👍1
دیوارِ ما و آنها
چگونه مغزهایمان از ما یک متعصب میسازد؟
غریزهای که کهنه شده
چرا مغز ما به دنبال «دشمن» میگردد؟
مغز ما، با تمام پیچیدگیاش، هنوز میراثدار دوران غارنشینی است. در آن زمان، بقا در گروی یک فرمول ساده بود: «هر کس با ما نیست، لابد میخواهد ما را بخورد!» این سوگیری درونگروه/برونگروه در واقع ابزاری تکاملی برای حفظ انسجام قبیله بود. اما مشکل اینجاست که در جهان امروز، این مکانیسم دفاعی به یک خطای شناختی مخرب تبدیل شده است. ما به صورت ناخودآگاه به اعضای گروه خودمان (همفکران، همکیشان یا هموطنان) ویژگیهای مثبت نسبت میدهیم و «دیگران» را صرفا به دلیل متفاوت بودن، تهدیدآمیز یا فاقد صلاحیت اخلاقی میبینیم. این تقسیمبندی «ما در برابر آنها»، خشت اول دیوار عدم پذیرش است.
شکاف «ما» و «آنها»
سوخت موتور فرقهگرایی و نارواداری
وقتی این سوگیری بر تفکر حاکم شود، فضا برای دیگریستیزی مهیا میشود. در این حالت، ما دچار نوعی «نابینایی همدلانه» میشویم؛ یعنی فقط برای رنجهای گروه خودمان اعتبار قائلیم. این همان نقطهای است که فرقهگرایی در آن جوانه میزند. در ساختارهای فرقهای، وفاداری به گروه به قیمت نفرت از «آنها» تعریف میشود. ما اشتباهات همگروهیهایمان را به «شرایط» نسبت میدهیم و توجیه میکنیم، اما کوچکترین لغزش دیگری را نشانهای از «ذات بد» او میدانیم. این استاندارد دوگانه، ریشهی اصلی نارواداری است؛ چرا که در این منظومه، «دیگری» نه یک انسان با حقوق برابر، بلکه مانعی است که باید حذف یا اصلاح شود.
فراتر از مرزهای ذهنی
تمرین دیدن انسان در پس برچسبها
برای عبور از این تله، باید آگاهانه علیه غریزهی «قبیلهگرایی» خود شورش کنیم. راهکار اصلی، یافتن هویتهای فراتر است. هرگاه متوجه شدید که در حال قضاوت تند گروهی هستید که به آن تعلق ندارید، از خود بپرسید: «آیا من با یک واقعیت روبرو هستم یا صرفا دارم کاریکاتوری را میبینم که مغزم از آنها ساخته است؟» کاهش نارواداری با «تماس» آغاز میشود؛ شنیدن مستقیمِ روایتهای کسانی که مثل ما فکر نمیکنند. وقتی یاد بگیریم به جای برچسبهای سیاسی و مذهبی، «انسان» را در پس تفاوتها ببینیم، قدرت تخریبی این سوگیری فرو میریزد. پذیرش دیگران، نه یک لطف به آنها، بلکه آزاد کردن ذهن خودمان از زندانِ تعصب است.
مطاله بییشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/in-group-out-group-bias/
#خطای_شناختی #گروه_گرایی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چگونه مغزهایمان از ما یک متعصب میسازد؟
غریزهای که کهنه شده
چرا مغز ما به دنبال «دشمن» میگردد؟
مغز ما، با تمام پیچیدگیاش، هنوز میراثدار دوران غارنشینی است. در آن زمان، بقا در گروی یک فرمول ساده بود: «هر کس با ما نیست، لابد میخواهد ما را بخورد!» این سوگیری درونگروه/برونگروه در واقع ابزاری تکاملی برای حفظ انسجام قبیله بود. اما مشکل اینجاست که در جهان امروز، این مکانیسم دفاعی به یک خطای شناختی مخرب تبدیل شده است. ما به صورت ناخودآگاه به اعضای گروه خودمان (همفکران، همکیشان یا هموطنان) ویژگیهای مثبت نسبت میدهیم و «دیگران» را صرفا به دلیل متفاوت بودن، تهدیدآمیز یا فاقد صلاحیت اخلاقی میبینیم. این تقسیمبندی «ما در برابر آنها»، خشت اول دیوار عدم پذیرش است.
شکاف «ما» و «آنها»
سوخت موتور فرقهگرایی و نارواداری
وقتی این سوگیری بر تفکر حاکم شود، فضا برای دیگریستیزی مهیا میشود. در این حالت، ما دچار نوعی «نابینایی همدلانه» میشویم؛ یعنی فقط برای رنجهای گروه خودمان اعتبار قائلیم. این همان نقطهای است که فرقهگرایی در آن جوانه میزند. در ساختارهای فرقهای، وفاداری به گروه به قیمت نفرت از «آنها» تعریف میشود. ما اشتباهات همگروهیهایمان را به «شرایط» نسبت میدهیم و توجیه میکنیم، اما کوچکترین لغزش دیگری را نشانهای از «ذات بد» او میدانیم. این استاندارد دوگانه، ریشهی اصلی نارواداری است؛ چرا که در این منظومه، «دیگری» نه یک انسان با حقوق برابر، بلکه مانعی است که باید حذف یا اصلاح شود.
فراتر از مرزهای ذهنی
تمرین دیدن انسان در پس برچسبها
برای عبور از این تله، باید آگاهانه علیه غریزهی «قبیلهگرایی» خود شورش کنیم. راهکار اصلی، یافتن هویتهای فراتر است. هرگاه متوجه شدید که در حال قضاوت تند گروهی هستید که به آن تعلق ندارید، از خود بپرسید: «آیا من با یک واقعیت روبرو هستم یا صرفا دارم کاریکاتوری را میبینم که مغزم از آنها ساخته است؟» کاهش نارواداری با «تماس» آغاز میشود؛ شنیدن مستقیمِ روایتهای کسانی که مثل ما فکر نمیکنند. وقتی یاد بگیریم به جای برچسبهای سیاسی و مذهبی، «انسان» را در پس تفاوتها ببینیم، قدرت تخریبی این سوگیری فرو میریزد. پذیرش دیگران، نه یک لطف به آنها، بلکه آزاد کردن ذهن خودمان از زندانِ تعصب است.
مطاله بییشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/in-group-out-group-bias/
#خطای_شناختی #گروه_گرایی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏3👍1🏆1
بشری مصطفوی و دیدار احمدی، شهروندان بهائی، برای تحمل حبس راهی زندان کرمان شدند
امروز شنبه، پنجم اردیبهشتماه ۱۴۰۵، بشری مصطفوی و دیدار احمدی، دو شهروند بهائی، برای اجرای حکم حبس خود راهی زندان کرمان شدند. شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان کرمان هر یک از این دو را به چهار ماه حبس محکوم کرده است. این در حالی است که پیشتر شعبه سوم دادگاه کیفری رفسنجان بهدلیل فقدان ادله کافی، حکم بر تبرئه آنها صادر کرده بود، اما این رأی با اعتراض دادستان نقض شد. این دو شهروند در اردیبهشت ۱۴۰۴ به اتهام «تبلیغ علیه نظام» محاکمه شده بودند. بنا بر گزارشها، قاضی دادگاه تجدیدنظر صراحتاً به باور دینی آنان اشاره کرده و گفته است: «شما بهائی هستید و در کشور اسلامی باید تاوان بهائی بودن خود را بدهید.»
این پرونده نمونهای روشن از رویکرد تبعیضآمیز و دیگریستیزانه جمهوری اسلامی در قبال اقلیتهای دینی است؛ رویکردی که در آن، باور مذهبی نهتنها به رسمیت شناخته نمیشود بلکه بهعنوان مبنایی برای سرکوب و مجازات بهکار میرود. سیاستهای محدودکننده آزادی عقیده، با اتهامسازیهای کلی و مبهم امنیتی همراه شده و زمینه را برای بازداشت و محکومیت افرادی فراهم میکند که صرفا بهدلیل اعتقاداتشان هدف قرار میگیرند. در چنین ساختاری، شهروندان بهائی و دیگر اقلیتها علاوه بر مواجهه با خطر زندان، از بسیاری از حقوق بنیادین شهروندی نیز محروم میمانند؛ وضعیتی که نشاندهنده نهادینهشدن تبعیض در سطوح مختلف حقوقی و اجرایی است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
امروز شنبه، پنجم اردیبهشتماه ۱۴۰۵، بشری مصطفوی و دیدار احمدی، دو شهروند بهائی، برای اجرای حکم حبس خود راهی زندان کرمان شدند. شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان کرمان هر یک از این دو را به چهار ماه حبس محکوم کرده است. این در حالی است که پیشتر شعبه سوم دادگاه کیفری رفسنجان بهدلیل فقدان ادله کافی، حکم بر تبرئه آنها صادر کرده بود، اما این رأی با اعتراض دادستان نقض شد. این دو شهروند در اردیبهشت ۱۴۰۴ به اتهام «تبلیغ علیه نظام» محاکمه شده بودند. بنا بر گزارشها، قاضی دادگاه تجدیدنظر صراحتاً به باور دینی آنان اشاره کرده و گفته است: «شما بهائی هستید و در کشور اسلامی باید تاوان بهائی بودن خود را بدهید.»
این پرونده نمونهای روشن از رویکرد تبعیضآمیز و دیگریستیزانه جمهوری اسلامی در قبال اقلیتهای دینی است؛ رویکردی که در آن، باور مذهبی نهتنها به رسمیت شناخته نمیشود بلکه بهعنوان مبنایی برای سرکوب و مجازات بهکار میرود. سیاستهای محدودکننده آزادی عقیده، با اتهامسازیهای کلی و مبهم امنیتی همراه شده و زمینه را برای بازداشت و محکومیت افرادی فراهم میکند که صرفا بهدلیل اعتقاداتشان هدف قرار میگیرند. در چنین ساختاری، شهروندان بهائی و دیگر اقلیتها علاوه بر مواجهه با خطر زندان، از بسیاری از حقوق بنیادین شهروندی نیز محروم میمانند؛ وضعیتی که نشاندهنده نهادینهشدن تبعیض در سطوح مختلف حقوقی و اجرایی است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤2💔2🕊1😡1