گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
سازوکار انسان‌زدایی در نظام‌های توتالیتر مذهبی؛ واکاوی استبداد در ایران

انسان‌زدایی در حکومت‌های مذهبی و دیکتاتوری، نه یک پیامد جانبی، بلکه ستون فقرات بقای قدرت و ابزاری سیستماتیک برای توجیه جنایت است. در جمهوری اسلامی، این فرآیند با تبدیل «شهروند صاحب حق» به «رعیت مطیع» یا «دشمن مفسد» آغاز می‌شود. در این دستگاه فکری، فردیت انسان‌ها تا زمانی اعتبار دارد که در خدمت ایدئولوژی رسمی و «ولایت» باشد؛ در غیر این صورت، هویت انسانی فرد سلب شده و او به هدفی برای سرکوب تبدیل می‌گردد.

بارزترین جلوه این انسان‌زدایی، در برخورد با اقلیت‌ها نمایان است. دهه‌ها سرکوب سیستماتیک بهاییان، سلب حق تحصیل و کار از آن‌ها، و فشار مضاعف بر اقلیت‌های مذهبی و اتنیکی، نشان‌دهنده استراتژی «دیگری‌سازی» است. حکومت با استفاده از برچسب‌های مذهبی، این گروه‌ها را از حیطه «انسانیت مدنی» خارج می‌کند تا تبعیض علیه آنان نه تنها قانونی، بلکه در نگاه هوادارانش «مقدس» جلوه کند.

اوج این وقاحت در «ماشین اعدام» حکومت علیه معترضان و مخالفان سیاسی متبلور می‌شود. استفاده از عناوین فقهی سنگین مانند «محارب» و «مفسد فی‌الارض» برای جوانانی که تنها خواستار آزادی و زندگی انسانی هستند، دقیق‌ترین تعریف انسان‌زدایی است. نظام با این واژگان، ابتدا هویت انسانی و حق دفاع را از معترض می‌گیرد و او را به یک موجود «اهریمنی» تبدیل می‌کند تا طناب دار را نه بر گردن یک انسان، بلکه بر گلوی یک «شرّ مطلق» ببیند. اعدام‌های دهه ۶۰ و قتل‌های حکومتی در جریان خیزش‌های اخیر ، محصول همین تفکری است که بقای ایدئولوژی را بر خون انسان ارجح می‌داند.

این سیاستِ تقسیم جامعه به دو قطبیِ «مؤمن ذوب در ولایت» و «کافرِ خائن»، جامعه را به انبار باروتی از کینه و بی‌عدالتی تبدیل کرده است. وقتی «حق حیات» به میزان وفاداری به یک ایدئولوژی گره می‌خورد، ارزش‌های اخلاقی سقوط کرده و خشونت به رویه‌ای عادی بدل می‌شود. اما حقیقت این است که نظامی که بقای خود را در گرو انکار انسانیت شهروندانش می‌بیند، پیشاپیش مشروعیت اخلاقی و تاریخی خود را از دست داده است. تاریخ گواهی می‌دهد که کرامت انسانی، علیرغم تمام سرکوب‌ها، در نهایت از زیر آوار استبداد قد برافراشته و ماشین انسان‌زدایی را متوقف خواهد کرد.

#انسان_زدایی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
✍1👍1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از فتوای «پوست‌کندن» تا سناریوی «هوش مصنوعی»؛ پارادوکس سواحل کیش

در روزهای اخیر، انتشار ویدیویی متفاوت از سواحل جزیره کیش در شبکه‌های اجتماعی، موجی از تحلیل‌ها و واکنش‌ها را به همراه داشته است. تصاویری از دختران و پسران با پوشش‌های آزاد و لباس‌های ساحلی را در حال شنا و شادی با موسیقی زنده یک دی‌جی به تصویر می‌کشد. نکته کلیدی این ویدیو، زوم هوشمندانه و تاکید بصری روی پرچم جمهوری اسلامی در میانه این شادی ساحلی است.

🔷پروپاگاندا یا تغییر رویه؟
بسیاری از کاربران فضای مجازی، این ویدیو را پروژه‌ «سفیدشویی» و پروپاگاندای سیستماتیک نظام تلقی کرده‌اند. از نگاه این ناظران، هدف از ساخت چنین کلیپ‌هایی، القای تصویر «عادی‌سازی» و نمایش چهره‌ای تساهل‌گرا از جمهوری اسلامی به جهان است تا فشارها و واقعیت‌های مربوط به محدودیت‌های اجتماعی پوشانده شود.

🔷بازگشت به تاریخ؛ اظهارات بنیانگذار
این تصاویر در حالی منتشر می‌شود که حافظه تاریخی جامعه، جملات صریح روح‌الله خمینی در تیرماه ۱۳۵۸ را به یاد دارد. او در واکنش به آزادی‌های سواحل گفته بود:

«اسلام نمی‌گذارد که لخت بروند توی این دریاها شنا کنند. پوستشان را می‌کند. پوستشان را مردم می‌کنند. مسلمانند مردم. نمی‌گذارند زن و مرد توی دریا بریزند و به جان هم بیفتند... تا زنده هستیم نمی‌گذاریم این آزادی‌ها تحقق یابد.»

🔷واکنش قضایی؛ گریز به بن‌بست «هوش مصنوعی»
اما واکنش رسمی مقامات، طبق معمول با محتوای ویدیو متفاوت بود. دادستان کیش با اعلام تشکیل پرونده قضایی و برخورد قاطع با عوامل تولید این کلیپ، آن را «ناهنجار» نامید. نکته تامل‌برانگیز در اظهارات او، ادعای ساخته شدن این ویدیو توسط «هوش مصنوعی» بود؛ ادعایی که از سوی کارشناسان به عنوان راهکاری برای فرار از تناقض میان «تبلیغ عادی‌سازی» و «واقعیت سرکوب» تعبیر شده است.

🔷تضاد میان محتوای ویدیوی سواحل کیش و برخورد دادستانی، بار دیگر ثابت می‌کند که آزادی‌های اجتماعی در ساختار جمهوری اسلامی امری ممتنع و ناممکن است. آنچه در قالب این ویدیوها دیده می‌شود، صرفا دست‌آویزی برای ماشین پروپاگاندای نظام است تا در بزنگاه‌های سیاسی، تصویری کاریکاتوری و دروغین از آزادی ارائه دهد؛ در حالی که واقعیت زیسته‌ شهروندان، همچنان تحت سیطره‌ همان تفکر «پوست‌کندن» و برخوردهای پلیسی باقی مانده است.

#کیش #ساحل_کیش #پروپاگاندا #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍5💩1
🔶باروخ اسپینوزا تنها یک فیلسوف در میانه کتاب‌های غبارگرفته نیست، او یک «شورشیِ آرام» علیه زنجیرهای ذهنی بشریت بود. در جهانی که جزم‌اندیشی (Dogmatism) با تکیه بر ارعاب و خرافه، حقیقت را در انحصار خود می‌پنداشت، اسپینوزا با تیغ عقل، پیوند میان «دین نهادینه» و «قدرت سیاسی» را کالبدشکافی کرد. در ادامه به بررسی اهمیت میراث او در نبرد با انسداد فکری می‌پردازدیم.

🔶جزم‌اندیشی؛ زندانی برای پتانسیل انسانی
جزم‌اندیشی صرفا داشتن یک باور محکم نیست، بلکه ناتوانی در زیر سوال بردن آن است. اسپینوزا به درستی درک کرده بود که نظام‌های جزمی (سیاسی یا مذهبی) از «ترس» به عنوان ابزاری برای حکومت بر توده‌ها استفاده می‌کنند. وقتی تفکر انتقادی خاموش شود، انسان‌ها به «بندگیِ داوطلبانه» تن می‌دهند و زنجیرهای خود را به نام «سعادت» می‌بوسند. اسپینوزا با مطرح کردن مفهوم «خدا یا همان طبیعت» (Deus\ sive\ Natura)، واسطه‌های مقدس را حذف کرد و نشان داد که حقیقت نه در متون کهن، بلکه در قوانین لایتغیر طبیعت و از طریق شهود عقلی قابل دستیابی است.

🔶تفکر انتقادی راهی به سوی آزادی
از نظر اسپینوزا، بزرگترین دشمن آزادی، جهل است. تفکر انتقادی در فلسفه او یک تمرین ذهنی ساده نیست، بلکه راهی برای رسیدن به «شادی پایدار» است. او معتقد بود: هیچ عقیده‌ای نباید به صرف «مقدس بودن» از تیغ نقد مصون بماند و حقیقت با اکثریت آرا تعیین نمی‌شود، بلکه محصول تلاشی فردی برای فهم ضرورت‌های هستی است.
برخلاف دیکتاتورها که نقد را عامل بی‌ثباتی می‌دانند، اسپینوزا در «رساله الهی-سیاسی» استدلال کرد که حکومتی که جلوی اندیشه آزاد را بگیرد، خود را به سوی فروپاشی می‌برد.

🔶تکفیر اسپینوزا توسط جامعه یهودی آمستردام و ممنوعیت آثارش، بهای گزافی بود که او برای «آزاداندیشی» پرداخت. اما او ثابت کرد که جزم‌اندیشی شاید بتواند زبان‌ها را ببندد، اما هرگز نمی‌تواند بر ذهن‌های بیدار غلبه کند.
امروز میراث اسپینوزا به ما یادآوری می‌کند که تفکر انتقادی تنها راه نجات از ورطه تعصب و تنها ابزار برای ساختن جامعه‌ای است که در آن «انسان، گرگ انسان نباشد»، بلکه همکار او در مسیر فهم جهان باشد.
#تفکر_انتقادی #خرد_نقاد #جزم_اندیشی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4✍2💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مستند «نسرین» به کارگردانی جف کافمن (۲۰۲۰)، پرتره‌ای عمیق و اثرگذار از زندگی و ایستادگی نسرین ستوده است.
این فیلم با بهره‌گیری از تصاویر مستند و گفتگوهای منحصر‌به‌فرد، تلاش‌های بی‌وقفه او را در مقام یک وکیل و فعال مدنی برای تحقق عدالت، حقوق زنان و دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی به تصویر می‌کشد. «نسرین» فراتر از یک بیوگرافی ساده، روایتی است از تلاقی شجاعانه زندگی حرفه‌ای و خانوادگی زنی که هزینه‌های سنگینی را برای باورهای انسانی‌اش پرداخته است.

نسرین ستوده، حقوق‌دان و وکیل برجسته ایرانی، یکی از نمادهای اصلی جنبش حقوق بشر در ایران شناخته می‌شود. تمرکز اصلی فعالیت‌های او بر دفاع از حقوق زنان، حقوق کودکان و زندانیان عقیدتی است. او به دلیل تعهد خلل‌ناپذیرش به حاکمیت قانون و آزادی‌های مدنی، برنده جوایز بین‌المللی معتبری همچون «جایزه ساخاروف» پارلمان اروپا شده است. ستوده در تمام سال‌های فعالیت خود، علیرغم فشارهای امنیتی و محرومیت‌های شغلی، همچنان بر لزوم رعایت حقوق بنیادین بشر تاکید ورزیده است.
در حال حاضر، این فعال حقوق بشر بار دیگر در بازداشت به سر می‌برد. نسرین ستوده در شامگاه ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ (۱ آوریل ۲۰۲۶) در منزل شخصی‌اش در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. طبق گزارش‌های منتشر شده در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ۱۴۰۵، خانواده او همچنان از محل دقیق نگهداری او بی‌اطلاع هستند و نام او در سامانه‌های قضایی ثبت نشده است که این موضوع نگرانی‌های بسیاری را در مورد وضعیت سلامت و امنیت وی ایجاد کرده است.

این فیلم را در این آدرس ببینید

https://youtu.be/RZ0fQpU0fg8?si=WLceJzF_8QtIxnzi


#نسرین_ستوده #زندانی_سیاسی #زندانی_عقیدتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😢3💩1
بازداشت شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، اکنون از مرز سه ماه (۹۰ روز) گذشته است. او که در پی هجوم نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه‌های نهادهای اطلاعاتی منتقل شد، بخش عمده‌ای از این مدت را در سلول انفرادی و تحت فشارهای روانی شدید سپری کرده است. علی‌رغم گذشت سه ماه، هنوز هیچ اتهام رسمی یا دادرسی شفافی برای او صورت نگرفته و خانواده‌اش در وضعیت دشوارِ «بی‌خبری» به‌سر می‌برند.

خواهر او در شبکه‌ی اجتماعی ایکس با دلتنگی و نگرانی چنین نوشته است:

«۹۰ روز است شکیلا در بازداشت است. هر روزش شبیه روز قبل، بدون خبر، بدون آرامش، بدون آینده‌ای روشن. این وضعیت قابل عادی‌سازی نیست. قابل سکوت هم نیست. شکیلا باید آزاد شود. همین حالا. صدای شکیلا باشیم. اسم شکیلا رو فریاد بزنیم.»

🔶آزار سیستماتیک؛ وقتی «باور» جرم تلقی می‌شود
آنچه بر شکیلا قاسمی و بسیاری دیگر از شهروندان بهایی می‌گذرد، صرفاً یک پرونده قضایی نیست، بلکه نمودی از آزار سیستماتیک و سیاست ممتد «دیگری‌ستیزی» در ساختار جمهوری اسلامی است.
حکومت با استفاده از اهرم اتهامات واهی امنیتی، تلاش می‌کند تا سرکوب عقیدتی و مذهبی را زیر لوای حفظ امنیت ملی پنهان کند.
در این دیدگاه، هر کسی که خارج از دایره‌ی خودی‌های مورد تایید نظام باشد، به عنوان یک «تهدید» بازتعریف می‌شود. این فشار مضاعف اجتماعی از محرومیت از تحصیل و کسب‌وکار گرفته تا حبس‌های بی‌دلیل هدفمندانه طراحی شده تا اراده‌ی زیستِ مدنی اقلیت‌ها را درهم بشکند.
بازداشت‌های طولانی‌مدت و بلاتکلیف، ابزاری برای شکنجه‌ی روانی است تا هزینه‌ی داشتنِ یک باور متفاوت را به بالاترین حد ممکن برساند. سهم شکیلا و امثال او، نه دیوارهای سرد زندان، بلکه برخورداری از حقوق برابر شهروندی است که دهه‌هاست از آن‌ها دریغ شده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا #شکیلا_قاسمی

@Dialogue1402
😡2💩1
در اقدامی که مقامات قضایی آن را «اسلام‌ستیزانه» توصیف کرده‌اند، ‌
افراد ناشناس بامداد جمعه به مسجد متعلق به جامعه اسلامی «دیتیب» در شهر ممینگن حمله کرده و با نصب سر یک خوک و پرتاب بادکنک‌های حاوی خون، به این مکان خبرساز شدند.

به گزارش پلیس شوابن جنوب/غرب، عاملان این حمله سر یک خوک را دقیقاً روی نماد هلال ماه در ورودی مسجد نصب کرده بودند. همچنین نمای ساختمان با بادکنک‌هایی که احتمالاً با خون خوک پر شده بود، هدف قرار گرفت و آلوده شد.
در پی این حادثه، نیروهای شهرداری و آتش‌نشانی منطقه بلافاصله در محل حاضر شده و پیش از ظهر، ساختمان مسجد را پاک‌سازی کردند.

دادستانی کل مونیخ با جدی ارزیابی کردن این پرونده، انگیزه این اقدام را «نفرت‌پراکنی و اسلام‌ستیزی» عنوان کرد. در حال حاضر، تحقیقات گسترده‌ای با همکاری پلیس جنایی ممینگن تحت عناوین اتهام اهانت به یک جامعه دینی و باورهای مذهبی، آسیب به اموال عمومی و خصوصی در جریان است.

مسئولان مسجد ممینگن که تحت پوشش اتحادیه «دیتیب» (ترکی-آلمانی) فعالیت می‌کنند، این حرکت را فراتر از یک تخریب ساده دانسته و آن را «حمله‌ای مستقیم علیه همزیستی مسالمت‌آمیز» در ایالت بایرن توصیف کردند.

این حمله در حالی صورت می‌گیرد که آمارهای رسمی از رشد تصاعدی خشونت علیه مسلمانان در آلمان حکایت دارد. بر اساس داده‌های ائتلاف Claim (مرکز گزارش‌دهی اسلام‌ستیزی) در سال ۲۰۲۴، حدود ۳,۰۸۰ مورد حمله و تبعیض علیه مسلمانان ثبت شده است.
این آمار نسبت به سال گذشته میلادی، افزایشی ۶۰ درصدی را نشان می‌دهد.
کارشناسان معتقدند تکرار چنین حوادثی نشان‌دهنده لزوم تقویت تدابیر امنیتی برای مراکز مذهبی و برخورد قاطع‌تر دستگاه قضایی با عاملان نفرت‌پراکنی است.

#اسلام_هراسی #اسلام_ستیزی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آرش سبحانی، آهنگساز و خواننده، در ویدیویی که در حساب کاربری خود منتشر کرده، بر اهمیت بنیادین «همبستگی» و «اعتماد متقابل» در جامعه ایران تأکید کرد.
او با نگاهی به پیشینه تاریخی ایران و اشاره به سقوط حکومت مغولان، یادآور شد که قدرت‌های مستبد گذرا هستند و آنچه ایران را پس از تهاجم مغول زنده نگه داشت، تنیدگی عمیق میان ایرانیان و غنای فرهنگ ایرانی بود. او با تعمیم این تجربه تاریخی، بر رفتنی بودن جمهوری اسلامی تأکید ورزید.
سبحانی در ادامه به سیاست «تفرقه‌افکنی» حکومت از طریق برچسب‌زنی‌های گوناگون اشاره کرد و با برشمردن نمونه‌هایی از این «دیگری‌سازی»، خاطرنشان ساخت که این رویکرد باعث از هم گسیختگی پیوندهای خانوادگی و حلقه‌های دوستانه شده است. او با تأکید بر لزوم مدارا، تحمل و گفتگو، برچسب‌زنی به یکدیگر را هم‌سویی با سیاست‌های تفرقه‌افکنانه حکومت دانست.
وی در پایان تصریح کرد که برای ساختن آینده ایران، باید فراتر از اختلاف‌نظرها، بذر دوستی و محبت را در میان خود بکاریم.

#مدارا #همبستگی #گفتگو #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍4💯2👎1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتراف وابستگان جمهوری اسلامی به همه‌گیری خداناباوری در ایران

در تیرماه ۱۴۰۲ بود که سعید حجاریان، از اصلاح‌طلبان جمهوری اسلامی و از بنیانگذاران نهادهای اطلاعاتی این نظام، به همه‌گیر‌شدن خداناباوری در ایران اذعان کرد و گفت:

«می‌بینیم خداناباوری دارد پروژه‌ای همه‌گیر می‌شود. یعنی الیت و توده هم‌داستان شده‌اند… . این مسئله به‌دلیل ایدئولوژیک‌شدن دین از سوی حاکمیت از یک‌سو و تحولات جامعه از سوی دیگر است. حالا خروجی این وضع ممکن است “ندانم‌انگاری” باشد یا “خداناباوری”. یعنی برخلاف روشنفکری دینی که از مجرای یک محفل و الیت به جامعه وارد شد، پروژه خداناباوری از توده مردم برخاسته است.»
نکته جالب‌توجه اما این‌جاست که سعید حجاریان اذعان می‌کند یکی از دلایل اصلی این مسئله «ایدئولوژیک‌شدن دین از سوی جمهوری اسلامی» است. تشخیص این نکته البته دشوار نیست که وقتی دین به ابزار سیاست و ایدئولوژی تبدیل می‌شود، بسیاری از افراد از دین فاصله می‌گیرند یا دست‌کم به آن با شک و تردید نگاه می‌کنند.

اعتراف به این مسئله نکته‌ای است که حتی در وبسایت رهبری جمهوری اسلامی نیز به صورت تلویحی بازتاب یافته است. در گفت‌وگویی که در تابستان ۱۴۰۴ وبسایت علی خامنه‌ای با محسن فقیهی، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، صورت داد، او اذعان کرد:

«امروزه، مسئله خداناباوری، نسبی‌گرایی اخلاقی و نقد احکام اسلامی وجود دارد. ما باید فاصله‌مان را با جوانان کم کنیم و حوزه بتواند در دل جامعه حضور داشته باشد و با دانشگاهیان و جوانان ارتباط برقرار کند و بر آن‌ها تأثیر بگذارد.»

شاید دین‌دارانی که به گسترش باورهای خویش علاقه‌مند هستند از این مسئله نگران و ناخرسند باشند و در عوض خداناباوران به این اعتراف سعید حجاریان و نگرانی دکان‌داران حوزه قم با خرسندی بنگرند اما برای کسانی که در پی یک ایرانِ آزاد هستند، یک نکته کلیدی وجود دارد: نه لازم است از این وضعیت نگران بود و نه لزوما خوشحال. چیزی که واقعا اهمیت دارد، لزوم مدارا بین خداناباوران و خداباوران در ایران آزاد فرداست.

لزوم همزیستی و جلوگیری از درگیری ایدئولوژیک بی‌ثمر، آن چیزی است که بایستی از سوی یک نیروی آزادی‌خواه و ایران‌دوست در چنین فضایی نشر و ترویج شود. مهم‌ترین دلیل برای ترجیح این روش، توجه به یک واقعیت درس‌آموز است: در نزاع با جمهوری اسلامی به مثابه‌ی یک حکومت مداراستیز، از مذهبی تا غیرمذهبی حضور دارند.

همین نکته کفایت می‌کند در صف آزادی‌خواهی، تفتیش عقاید راه نیندازیم!

مطالعه بیشتر در سایت
https://dialog.tavaana.org/atheism-in-iran/
ویدیوهای بیشتر در یوتیوب
https://youtu.be/8KStds8Rp8E

#خداناباوری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍2💩1👌1
اخطار مستقیم نخست وزیر بریتانیا به جمهوری اسلامی درپی حملات یهودستیزانه: دامن زدن به نفرت و خشونت تحمل نخواهد شد

کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، در پی وقوع زنجیره‌ای از حملات یهودی‌ستیزانه و آتش‌سوزی‌های عمدی در لندن، هشداری صریح و «مستقیم» به جمهوری اسلامی ایران صادر کرد. استارمر تأکید کرد که هرگونه تلاش برای دامن زدن به خشونت، نفرت یا تفرقه در جامعه بریتانیا با واکنش قاطع دولت روبرو خواهد شد.

در پی آتش‌سوزی عمدی در یک کنیسه سابق در شرق لندن، پلیس ضدتروریسم بریتانیا تحقیقات گسترده‌ای را آغاز کرده است. نخست‌وزیر بریتانیا در نشست ویژه با رهبران جامعه یهودی و مقامات پلیس اعلام کرد که یکی از محورهای اصلی تحقیقات، بررسی احتمال نقش داشتن یک «دولت خارجی» در هدایت این حملات است. او هشدار داد که در صورت اثبات دخالت خارجی، این اقدامات «پیامدهای جدی» به دنبال خواهد داشت.

یکی از نقاط کلیدی این پرونده، بازداشت دو نفر در ارتباط با حمله به یک دیوار یادبود در شمال لندن است. پلیس بریتانیا تأیید کرد که این دیوار شامل تصاویر معترضانی است که در جریان خیزش‌های مردمی ایران کشته شده‌اند. حمله به این مکان که در قلب منطقه یهودی‌نشین واقع شده، فرضیه ارتباط میان شبکه عاملان جمهوری اسلامی با حملات یهودی‌ستیزانه اخیر را تقویت کرده است.

به دنبال وقوع این حوادث و چاقوکشی علیه شهروندان یهودی، دولت لندن سطح تهدید تروریستی ملی را از «قابل توجه» به «شدید» افزایش داد؛ وضعیتی که نشان‌دهنده احتمال بسیار بالای وقوع حملات تروریستی است.
رئیس پلیس لندن اعلام کرد که یهودیان بریتانیا در حال حاضر با «بزرگ‌ترین تهدید تاریخ خود» روبرو هستند. از زمان آغاز این موج در ماه مارس، ۳۰ نفر بازداشت شده‌اند که پلیس آن را فشرده‌ترین عملیات حفاظت اجتماعی در تاریخ این کشور توصیف کرده است.
واکنش لندن نشان می‌دهد بریتانیا اجازه نخواهد داد که خاک این کشور به میدان جنگی برای ترویج یهودی‌ستیزی و صدور خشونت توسط قدرت‌های خارجی تبدیل شود.

#یهودی_ستیزی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍1👏1💩1🤣1
Iranian Poet Peyman Farah-avar Faces Imminent Execution After Retrial Denied

The retrial request for Peyman Farah-avar, a Gilani poet and political prisoner in Lakan Prison, has been rejected, moving him dangerously closer to execution. Farah-avar, known by the pen name "Sheyda," supported his ten-year-old son by working as a street fruit vendor in Rasht. Despite the heavy charge of "Moharebe" (Enmity against God), sources confirm his case is built entirely on his poetry, speeches, and advocacy for social and economic justice. By targeting a father who labored in the streets and wrote for the oppressed, the regime demonstrates its lethal intolerance for free expression and peaceful dissent.

#StopExecutionsInIran
#PeymanFarahavar
#HumanRights
#LakanPrison

@Tavaana_TavaanaTech
😡2💩1
با گذشت سه روز از بازداشت فلورا صمدانی، شهروند بهائی ساکن یزد، توسط نیروهای حکومتی کماکان اطلاع دقیقی از سرنوشت و محل نگهداری وی در دسترس نیست.

فلورا صمدانی روز یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، در جریان هجوم نیروهای حکومتی به منزل شخصی‌اش بازداشت شد.

نیروهای حکومتی ضمن تفتیش منزل، برخی از لوازم شخصی وی را نیز ضبط کرده و با خود برده‌اند.

تا زمان تنظیم این خبر، از دلایل بازداشت، اتهامات انتسابی و نهاد بازداشت‌کننده این شهروند بهائی اطلاعی حاصل نشده است. 
گفتنی است که، فلورا صمدانی همسر احمد نعیمی شهروند بهائی است که پیش از این نیز به دلیل باورهای مذهبی خود بارها با بازداشت و برخوردهای قضایی روبه‌رو شده است.


🔶آزار سیستماتیک؛ وقتی «باور» جرم تلقی می‌شود

آنچه بر شهروندان بهایی می‌گذرد، صرفا یک پرونده قضایی نیست، بلکه نمودی از آزار سیستماتیک و سیاست ممتد «دیگری‌ستیزی» در ساختار جمهوری اسلامی است.
حکومت با استفاده از اهرم اتهامات واهی امنیتی، تلاش می‌کند تا سرکوب عقیدتی و مذهبی را زیر لوای حفظ امنیت ملی پنهان کند.
در این دیدگاه، هر کسی که خارج از دایره‌ خودی‌های مورد تایید نظام باشد، به عنوان یک «تهدید» بازتعریف می‌شود. این فشار مضاعف اجتماعی از محرومیت از تحصیل و کسب‌وکار گرفته تا حبس‌های بی‌دلیل هدفمندانه طراحی شده تا اراده‌ زیستِ مدنی اقلیت‌ها را درهم بشکند.
بازداشت‌های بی‌دلیل و بلاتکلیف، ابزاری برای شکنجه‌ روانی است تا هزینه‌ داشتن یک باور متفاوت را به بالاترین حد ممکن برساند.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤1💩1💔1😡1
سوگیری شناختی ۱- پژواک کینه در تالار آینه‌ها؛ چگونه «سوگیری تایید» حقیقت را می‌کشد؟

ما اغلب تصور می‌کنیم که قضاوت‌هایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده‌ بی‌طرفانه‌ واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبره‌ای از «سوگیری‌های شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون می‌کنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین می‌پردازد تا فاش کند که چگونه نقص‌های ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگری‌ستیزی، فرقه‌گرایی و نارواداری ختم می‌شوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکری‌مان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیری‌های ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا می‌کنند و چطور شناخت این تله‌های درونی، می‌تواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
فیلترِ راحتی؛
چرا ذهن ما عاشق شنیدن حرف‌های تکراری است؟

خطای شناختی «سوگیری تایید» (Confirmation Bias) مثل یک نگهبانِ گزینشی دم درِ مغز ما عمل می‌کند. کار این نگهبان ساده است: فقط به اطلاعاتی اجازه ورود می‌دهد که با باورهای قبلی ما جور درمی‌آیند و هر چیزی را که عقاید ما را به چالش بکشد، پشت در نگه می‌دارد. ما به صورت غریزی از «شنیدن خلاف واقع» مضطرب می‌شویم و در عوض، با یافتن شواهدی که می‌گویند «حق با توست»، پاداش مغزی (دوپامین) دریافت می‌کنیم. این فرآیند باعث می‌شود ما نه در دنیای واقعی، بلکه در یک «اتاق پژواک» زندگی کنیم که در آن فقط صدای خودمان را با طنینی بلندتر می‌شنویم.

بن‌بست گفتگو؛
وقتی تعصب به جای واقعیت می‌نشیند

این خطا، موتور محرکِ فرقه‌گرایی و دیگری‌ستیزی است. وقتی شما در محاصره‌ی رسانه‌ها، کتاب‌ها یا دوستانی هستید که مدام بر طبلِ نفرت از یک گروه خاص می‌کوبند، سوگیری تأیید باعث می‌شود حتی رفتارهای مثبتِ آن گروه را نبینید یا آن‌ها را «نقشه و فریب» تفسیر کنید. در این فضا، عدم پذیرش دیگران به یک وظیفه تبدیل می‌شود؛ چون ذهن شما آگاهانه از مواجهه با روایت‌های انسانیِ «طرف مقابل» فرار می‌کند. نارواداری دقیقاً زمانی اوج می‌گیرد که ما تمامِ شواهدِ دال بر انسانیتِ دیگری را فیلتر کرده و فقط بر نقاط تاریکِ (واقعی یا خیالی) آن‌ها تمرکز می‌کنیم.

شجاعت شنیدن؛
پادزهری برای فروپاشی دیوار تعصب

تنها راه درمان این بیماری ذهنی، «قرار گرفتن در معرض آگاهی» است. رواداری به معنای پذیرش کورکورانه‌ حرفِ دیگران نیست، بلکه به معنای شجاعت گوش دادن به روایت‌هایی است که لرزه بر تن یقین‌های ما می‌اندازد. برای عبور از نارواداری، باید از خودمان بپرسیم: «آخرین باری که مطلبی را خواندم که به من ثابت کرد اشتباه می‌کنم، کی بود؟» اگر پاسخی نداریم، یعنی در تله‌ پژواک گرفتاریم. برای درک حقیقت، باید آیینه‌های تکرار را بشکنیم و به جای جستجوی «حقانیت»، به دنبال «فهمیدن» باشیم، حتی اگر این فهمیدن، به قیمت فرو ریختن برخی از دیوارهای ذهنی‌مان تمام شود.

مطالعه بیشتر

https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias1/

#سوگیری_شناختی #گفتگو_توانا


@Dialogue1402
👏4
اتهام سب‌النبی و مجازات ناشی از آن از جمله مصادیق بارز خوانش شریعت‌مدارانه و اسلامگرایانه از نظام حقوقی مستقر در یک کشور است.

بنا به توضیح قانون مجازات اسلامی که در ایران موجود است: «بنا بر ماده ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی هر کس به پیامبر اسلام یا یکی از پیامبران عظام (نوح، عیسی، موسی و ابراهیم) دشنام دهد یا به آنها توهین کند، "ساب‌النبی" و به مجازات اعدام محکوم می‌شود».

نکته این است که بر اساس تبصره‌ای که پای آن ماده قرار دارد دشنام و توهین به امامان شیعه و دختر پیامبر اسلام نیز در حکم سب‌النبی محسوب شده و مجازات مرگ در پی خواهد داشت.

«توهین» به پیامبر اسلام و دیگر «معصومان» مذهب شیعه در قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی اگر هم مصداق سب‌النبی نباشد دستکم یک تا ۵ سال زندان دارد.

چنین مجازات سنگینی برای ابراز نظر - حتی توهین‌آمیز - نسبت به شخصیت‌های محترم و مقدس یک مذهب نشانگر بالادستی عقیده نسبت به جان انسان است.


بیشتر در مورد سب‌النبی در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید

https://dialog.tavaana.org/executions-for-criticizing/

#گفتگو_توانا #سب_النبی #اعدام

@Dialogue1402
👍3❤1
قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، ۲۰۲۶
«مردم ایران به‌خاطر دین و اعتقاداتشان مشکلات اقتصادی را تحمل می‌کنند.»


نیکولو ماکیاولی، گفتارهایی درباره لیویوس، ۱۵۱۳
«دین ... بالاترین فضیلت را در عبودیت محض و تحقیرِ کنش انسانی قرار داده. اما این شیوه‌ی زیستن، جهان را ناتوان کرده، و آن را طعمه‌ی آدمیان شریری ساخته است که می‌توانند آن را با آسودگی اداره کنند؛ چرا که توده‌ی مردم، به خیال رفتن به بهشت، بیش از آن‌که به انتقام‌ از ستم‌ها بیندیشند، به صبر و تحمل رنج‌ها و آزارهایی که می‌بینند می‌اندیشند.»

#دین #ماکیاولی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🏆3👍2
Baha’i Citizen Shakila Ghasemi Detained for Over Three Months Amid Systematic Persecution

Baha’i citizen Shakila Ghasemi has spent over 90 days in arbitrary detention, much of it in solitary confinement without charges. Her case illustrates the Islamic Republic’s systematic persecution of religious minorities, specifically Baha’is. The regime weaponizes vague security allegations to mask ideological suppression, using indefinite detention as a tool of psychological torture. This targeted harassment aims to break the civil resilience of minorities by criminalizing their beliefs. Shakila remains a victim of a state-led campaign that prioritizes ideological control over fundamental human and citizenship rights.

#HumanRights
#BahaiRights
#ShakilaGhasemi
#ReligiousFreedom


@Dialogue1402
😭1😡1
مارکو روبیو با پاپ دیدار کرد؛ تاکید بر رابطه قوی و تعهد مشترک به صلح

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا پنجشنبه ۱۷ اردیبهشت در آغاز سفر خود به ایتالیا پیش از دیدار با جورجیا ملونی نخست وزیر ایتالیا، با پاپ چهاردهم لئو، در واتیکان دیدار کرد.
وزارت امور خارجه آمریکا اعلام کرد که روبیو و پاپ لئو در مورد وضعیت خاورمیانه و موضوعات مشترک مورد علاقه در نیمکره غربی گفتگو کردند و این دیدار «بر رابطه قوی بین ایالات متحده و کرسی مقدس و تعهد مشترک آنها به ترویج صلح و کرامت انسانی» تاکید شد.
در این دیدار مارکو روبیو که خود کاتولیک است یک گوی کوچک کریستالی به شکل توپ فوتبال آمریکایی به پاپ هدیه داد. او به طرفداری معروف پاپ از تیم بیسبال شیکاگو وایت ساکس اشاره کرد و گفت: «شما عاشق بیسبال هستید، اما این یکی نشان وزارت خارجه را دارد.» روبیو افزود: «برای کسی که همه‌چیز دارد، چه می‌توان هدیه برد؟»
پاپ لئو نیز خودکاری ساخته‌شده از چوب زیتون به روبیو هدیه داد و گفت: «زیتون، آشکارا نماد صلح است.» او همچنین کتابی مصور درباره آثار هنری واتیکان به وزیر خارجه آمریکا هدیه کرد.
پیشتر دونالد ترامپ در بیانیه‌ای، پاپ لئو را به دلیل مواضعش در قبال ایران و ونزوئلا به شدت مورد انتقاد قرار داده و او را در سیاست خارجی «وحشتناک» و در برخورد با جرم و جنایت «ضعیف» توصیف کرده بود.
ترامپ با رد انتقادات پاپ از عملیات نظامی اخیر آمریکا در ایران، گفته بود که پاپ نسبت به خطر دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای بی‌تفاوت است و از کلیسا خواسته بود به جای دخالت در سیاست، بر مسائل مذهبی تمرکز کند.

#پاپ #واتیکان #روبیو #صلح #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
کشیش ۶۱ ساله کاتولیک به جرم تجاوز جنسی به یک مرد مست زندانی شد

کشیش ۶۱ ساله کاتولیک، «استیفان بیلی»، به جرم آزار و تجاوز جنسی به مردی که به‌شدت تحت تاثیر الکل (مست) بوده و توانایی رضایت نداشته، در اسکاتلند به ۱۹ ماه زندان محکوم شد. این حکم پس از آن صادر شد که هیئت منصفه دادگاه پیزلی او را مجرم شناخت.

بر اساس گزارش رسانه‌های بریتانیایی، این حادثه در خانه کشیش، واقع در محوطه کلیسای سنت جوزف در کلارکستونِ رنفروشایر رخ داده است. دادگاه اعلام کرد قربانی پس از صرف شام و نوشیدن الکل، به خانهٔ کلیسا (church manse) منتقل شده و در حالی که «به‌شدت مست و ناتوان از رضایت» بوده، مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته است.

بی‌بی‌سی گزارش داد که بیلی، که بیش از ۳۶ سال سابقه کشیشی داشت، پس از محکومیت از سمت خود برکنار شده و نام او برای ۱۰ سال در فهرست مجرمان جنسی ثبت خواهد شد.
رسانه‌های بریتانیایی گزارش دادند که کشیش بیلی پس از صدور حکم، نه از قربانی عذرخواهی کرده و نه درباره پرونده توضیح داده است.

قاضی پرونده هنگام صدور حکم تاکید کرد که قربانی در طول یک بازه زمانی به اشکال مختلف مورد تعرض قرار گرفته و تنها مجازات متناسب با این جرم، حبس است. وکیل بیلی خواستار جایگزینی زندان با خدمات اجتماعی شده بود، اما دادگاه این درخواست را رد کرد.

#کشیش #تجاوز #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤‍🔥1😁1
همزیستی در سایه تکثر؛ ضرورت بازشناسی حقوق ناباوران در جوامع امروز

آزادی عقیده، پیش از آنکه یک بند در میثاق‌نامه‌های بین‌المللی باشد، سنگ‌بنای کرامت انسانی و ترازوی سنجش بلوغ اخلاقی یک جامعه است. در این میان، حقوق ناباوران و خداناباوران، به‌ویژه در جوامع سنتی و مذهبی، اغلب در سایه اکثریت نادیده گرفته می‌شود. اما همان‌طور که متن مورد نظر تأکید دارد، تحقق یک جامعه عادلانه در گرو عبور از “تحملِ حداقلی” و رسیدن به “پذیرشِ فعالانه” است.

🔶پیوند ناگسستنی کرامت و برابری
حقوق بشر کلیتی تجزیه‌ناپذیر است؛ نمی‌توان مدعی عدالت بود اما بخشی از جامعه را به دلیل نوع نگاهشان به جهان (یا عدم باور به امر قدسی) از دایره احترام و حقوق برابر خارج کرد. ناباوران، نه به عنوان “دیگری” یا تهدیدی برای انسجام، بلکه به عنوان بخشی از غنای فکری جامعه باید به رسمیت شناخته شوند. صیانت از حقوق آنان، در واقع صیانت از حقّ بنیادین “اندیشیدن” است که برای هر انسانی، فارغ از نتیجه آن اندیشه، محفوظ است.

🔶انسجام اجتماعی؛ ثمره شمول‌گرایی
یک جامعه دوقطبی که در آن کلیشه‌های منفی علیه دگراندیشان رواج دارد، همواره مستعد تنش و فرسایش سرمایه‌های انسانی است. تقویت انسجام اجتماعی، که نویسنده به درستی به آن اشاره کرده، زمانی میسر می‌شود که هیچ شهروندی برای ابراز درونی‌ترین باورهای خود احساس ناامنی نکند. جامعه‌ای که در آن تنوع عقیدتی محترم شمرده شود، به جای صرف انرژی برای حذف و طرد، این پتانسیل را در مسیر توسعه و گفت‌وگوی سازنده به کار می‌گیرد.

🔶 مسئولیت نهادی و رسالت فرهنگی
دستیابی به این آرمان نیازمند یک اراده جمعی در دو سطح است:
• زدودن کلیشه‌ها: رسانه‌ها و نهادهای آموزشی موظف‌اند تصویرهای تحریف‌شده و پیش‌داوری‌های تاریخی درباره ناباورمندان را به چالش بکشند.
• ساختار آموزشی: آموزش باید بر محور “رواداری” و “تفکر انتقادی” بنا شود تا نسل‌های آینده، تفاوت در عقیده را نه یک مانع برای دوستی، بلکه فرصتی برای فهم عمیق‌تر جهان ببینند.

‌
🔶پذیرش آزادی عقیده برای ناباوران، آزمونی است برای جوامع سنتی تا نشان دهند که ارزش‌های اخلاقی و انسانی آن‌ها تا چه حد توانایی همزیستی با “تفاوت” را دارد. این مسیر، نه تنها به نفع یک گروه خاص، بلکه ضرورتی برای پیشرفت، صلح پایدار و دستیابی به جامعه‌ای است که در آن “انسان بودن” تنها معیار برخورداری از احترام و عدالت باشد. حمایت از این اصل، نه تضعیف سنت‌ها، بلکه ارتقای جایگاه اخلاقی جامعه در دنیای مدرن است.

#آزادی_عقیده #خداناباوران #ناباورمندان #آتئیست‌ #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
❤1👍1