جان رالز و اجماع همپوشان
چگونه با وجود تفاوتها در کنار هم زندگی کنیم؟
جان رالز (John Rawls)، فیلسوف برجسته آمریکایی (۱۹۲۱-۲۰۰۲)، به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نظریهپردازان سیاسی قرن بیستم شناخته میشود. شاهکار او، کتاب «نظریهای در باب عدالت»، سنت قرارداد اجتماعی را احیا کرد و کوشید راهی برای آشتی دادن آزادی و برابری بیابد. رالز در آثار متاخر خود، بهویژه در کتاب «لیبرالیسم سیاسی»، مستقیما به مساله همزیستی و رواداری در جوامع مدرن و کثرتگرا پرداخته است.
نظریه عدالت؛ بنیان رواداری عادلانه
از دیدگاه رالز، رواداری و پذیرش نه یک ترجیح اخلاقی شخصی، بلکه سنگبنای یک ساختار سیاسی پایدار است. او معتقد است در جوامع دموکراتیک، با تکثر باورهای مذهبی، اخلاقی و فلسفی روبهرو هستیم که لزوما با هم سازگار نیستند. رالز مفاهیم زیر را برای تحقق رواداری پیشنهاد میدهد:
۱. وضعیت نخستین و پرده بیخبری (بنیان بیطرفی):
رالز پیشنهاد میکند که برای وضع اصول عادلانه، باید فرض کنیم پشت یک «پرده بیخبری» (Veil of Ignorance) هستیم؛ یعنی نمیدانیم در جامعه چه جایگاه، مذهب یا نژادی خواهیم داشت. در این حالت، ما قطعا اصولی را انتخاب میکنیم که از حقوق همه اقلیتها حمایت کند، زیرا ممکن است خودمان جزو آن اقلیت باشیم. این نقطه آغاز «پذیرش ساختاری» است.
۲. اجماع همپوشان (پذیرش در عین تفاوت):
رالز معتقد نیست که برای رسیدن به صلح، همه باید مثل هم فکر کنند. او مفهوم «اجماع همپوشان» (Overlapping Consensus) را مطرح میکند؛ به این معنا که افراد با باورهای کاملا متفاوت (مثلا یک فرد مذهبی و یک فرد سکولار)، میتوانند بر سر «اصول سیاسی عدالت» توافق کنند، در حالی که هر کدام دلایل خاص خود را از درون جهانبینی خود برای این پذیرش دارند.
۳. عقل عمومی (زبان گفتگو):
رواداری در اندیشه رالز مستلزم «عقل عمومی» (Public Reason) است. یعنی در بحثهای سیاسی و عمومی، نباید صرفا به متون مقدس یا باورهای شخصی استناد کنیم، بلکه باید از زبانی استفاده کنیم که برای همه شهروندان با هر عقیدهای قابل فهم و پذیرش باشد.
از منظر رالز، رواداری به معنای «بیتفاوتی» یا «تایید همه عقاید» نیست، بلکه به معنای احترام به آزادی وجدان دیگران است. او معتقد است یک جامعه عادلانه نباید بر پایه یک «آموزه جامع» (مثل یک دین خاص یا یک ایدئولوژی خاص) بنا شود، بلکه باید چارچوبی بیطرف باشد که در آن هر کس بتواند بر اساس باورهای خود زندگی کند، به شرطی که به حقوق برابر دیگران احترام بگذارد. در واقع، پذیرش در نگاه رالز، احترام به «عقلانیت» و «آزادی» شهروندان دیگر است.
#رواداری #جان_رالز #تکثر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چگونه با وجود تفاوتها در کنار هم زندگی کنیم؟
جان رالز (John Rawls)، فیلسوف برجسته آمریکایی (۱۹۲۱-۲۰۰۲)، به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نظریهپردازان سیاسی قرن بیستم شناخته میشود. شاهکار او، کتاب «نظریهای در باب عدالت»، سنت قرارداد اجتماعی را احیا کرد و کوشید راهی برای آشتی دادن آزادی و برابری بیابد. رالز در آثار متاخر خود، بهویژه در کتاب «لیبرالیسم سیاسی»، مستقیما به مساله همزیستی و رواداری در جوامع مدرن و کثرتگرا پرداخته است.
نظریه عدالت؛ بنیان رواداری عادلانه
از دیدگاه رالز، رواداری و پذیرش نه یک ترجیح اخلاقی شخصی، بلکه سنگبنای یک ساختار سیاسی پایدار است. او معتقد است در جوامع دموکراتیک، با تکثر باورهای مذهبی، اخلاقی و فلسفی روبهرو هستیم که لزوما با هم سازگار نیستند. رالز مفاهیم زیر را برای تحقق رواداری پیشنهاد میدهد:
۱. وضعیت نخستین و پرده بیخبری (بنیان بیطرفی):
رالز پیشنهاد میکند که برای وضع اصول عادلانه، باید فرض کنیم پشت یک «پرده بیخبری» (Veil of Ignorance) هستیم؛ یعنی نمیدانیم در جامعه چه جایگاه، مذهب یا نژادی خواهیم داشت. در این حالت، ما قطعا اصولی را انتخاب میکنیم که از حقوق همه اقلیتها حمایت کند، زیرا ممکن است خودمان جزو آن اقلیت باشیم. این نقطه آغاز «پذیرش ساختاری» است.
۲. اجماع همپوشان (پذیرش در عین تفاوت):
رالز معتقد نیست که برای رسیدن به صلح، همه باید مثل هم فکر کنند. او مفهوم «اجماع همپوشان» (Overlapping Consensus) را مطرح میکند؛ به این معنا که افراد با باورهای کاملا متفاوت (مثلا یک فرد مذهبی و یک فرد سکولار)، میتوانند بر سر «اصول سیاسی عدالت» توافق کنند، در حالی که هر کدام دلایل خاص خود را از درون جهانبینی خود برای این پذیرش دارند.
۳. عقل عمومی (زبان گفتگو):
رواداری در اندیشه رالز مستلزم «عقل عمومی» (Public Reason) است. یعنی در بحثهای سیاسی و عمومی، نباید صرفا به متون مقدس یا باورهای شخصی استناد کنیم، بلکه باید از زبانی استفاده کنیم که برای همه شهروندان با هر عقیدهای قابل فهم و پذیرش باشد.
از منظر رالز، رواداری به معنای «بیتفاوتی» یا «تایید همه عقاید» نیست، بلکه به معنای احترام به آزادی وجدان دیگران است. او معتقد است یک جامعه عادلانه نباید بر پایه یک «آموزه جامع» (مثل یک دین خاص یا یک ایدئولوژی خاص) بنا شود، بلکه باید چارچوبی بیطرف باشد که در آن هر کس بتواند بر اساس باورهای خود زندگی کند، به شرطی که به حقوق برابر دیگران احترام بگذارد. در واقع، پذیرش در نگاه رالز، احترام به «عقلانیت» و «آزادی» شهروندان دیگر است.
#رواداری #جان_رالز #تکثر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍1
سوگیری شناختی ۲- سایه شوم یک لکه؛ سوگیری «اثر شاخی» و مسخ چهره دیگری
ما اغلب تصور میکنیم که قضاوتهایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده بیطرفانه واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبرهای از «سوگیریهای شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون میکنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین میپردازد تا فاش کند که چگونه نقصهای ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگریستیزی، فرقهگرایی و نارواداری ختم میشوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکریمان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیریهای ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا میکنند و چطور شناخت این تلههای درونی، میتواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
وقتی ذهن حکم کلی صادر میکند؛
تله «یا همه یا هیچ»
سوگیری شناختیی «اثر شاخی» (Horn Effect) دقیقا نقطه مقابل اثر هاله است. این سوگیری زمانی رخ میدهد که ما با دیدن تنها یک ویژگی یا رفتار منفی در یک فرد یا گروه، اجازه میدهیم آن لکه تاریک به تمام جنبههای شخصیتی و وجودی آنها سرایت کند. در واقع، مغز ما برای صرفهجویی در انرژی، بهجای تحلیل پیچیدگیهای یک انسان، یک «شاخ» روی سر او ترسیم میکند و سپس تمام حرکات و عقاید او را شیطانی و نادرست میبیند. این سادهسازی افراطی، اولین گام در مسیر عدم پذیرش است؛ چرا که ما پیش از شناخت واقعی، حکمِ محکومیت طرف مقابل را در ذهن خود امضا کردهایم.
تعمیم زهرآگین؛
ریشه کلیشهسازی در دیگریستیزی
در ساحت اجتماع، این سوگیری شناختی به شکلی خطرناک به دیگریستیزی و نارواداری دامن میزند. وقتی «اثر شاخی» از سطح فردی به سطح گروهی منتقل میشود، ما خطای یک عضو از یک اقلیت، مذهب یا جناح سیاسی را به کل آن مجموعه تعمیم میدهیم. اینجاست که جملاتی مثل «همه آنها فلانطور هستند» متولد میشوند. این تعمیم ناعادلانه باعث میشود که فرد «دیگری» نه به عنوان یک انسانِ مستقل با ویژگیهای منحصربهفرد، بلکه به عنوان نماینده یک «شر مطلق» دیده شود. این همان بستری است که فرقهگرایی در آن رشد میکند؛ یعنی سیاه دیدن کامل بیرون فرقه و سفید دیدن کامل درون آن.
جراحی نگاه؛
تفکیک «رفتار» از «هویت» برای رسیدن به رواداری
راه عبور از این بنبست فکری، تمرین «تمایزگذاری» است. برای مقابله با این سوگیری، باید بیاموزیم که یک ویژگی منفی یا یک عقیده مخالف، به معنای بطلان کل هستی یک انسان نیست. رواداری اصیل زمانی محقق میشود که ما بتوانیم با کسی مخالفت کنیم یا حتی رفتاری از او را نپسندیم، اما همچنان کرامت و حقوق انسانی او را زیر سایه آن ویژگی منفی دفن نکنیم. شکستن اثر شاخی یعنی پذیرفتن این واقعیت پیچیده که انسانها و گروهها مجموعهای از سایهروشنها هستند، نه لوحهای یکسره سیاه. تنها با این درک است که میتوان دیوارهای نارواداری را فروریخت و راه را برای همزیستی باز کرد.
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias2/
#سوگیری_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ما اغلب تصور میکنیم که قضاوتهایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده بیطرفانه واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبرهای از «سوگیریهای شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون میکنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین میپردازد تا فاش کند که چگونه نقصهای ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگریستیزی، فرقهگرایی و نارواداری ختم میشوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکریمان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیریهای ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا میکنند و چطور شناخت این تلههای درونی، میتواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
وقتی ذهن حکم کلی صادر میکند؛
تله «یا همه یا هیچ»
سوگیری شناختیی «اثر شاخی» (Horn Effect) دقیقا نقطه مقابل اثر هاله است. این سوگیری زمانی رخ میدهد که ما با دیدن تنها یک ویژگی یا رفتار منفی در یک فرد یا گروه، اجازه میدهیم آن لکه تاریک به تمام جنبههای شخصیتی و وجودی آنها سرایت کند. در واقع، مغز ما برای صرفهجویی در انرژی، بهجای تحلیل پیچیدگیهای یک انسان، یک «شاخ» روی سر او ترسیم میکند و سپس تمام حرکات و عقاید او را شیطانی و نادرست میبیند. این سادهسازی افراطی، اولین گام در مسیر عدم پذیرش است؛ چرا که ما پیش از شناخت واقعی، حکمِ محکومیت طرف مقابل را در ذهن خود امضا کردهایم.
تعمیم زهرآگین؛
ریشه کلیشهسازی در دیگریستیزی
در ساحت اجتماع، این سوگیری شناختی به شکلی خطرناک به دیگریستیزی و نارواداری دامن میزند. وقتی «اثر شاخی» از سطح فردی به سطح گروهی منتقل میشود، ما خطای یک عضو از یک اقلیت، مذهب یا جناح سیاسی را به کل آن مجموعه تعمیم میدهیم. اینجاست که جملاتی مثل «همه آنها فلانطور هستند» متولد میشوند. این تعمیم ناعادلانه باعث میشود که فرد «دیگری» نه به عنوان یک انسانِ مستقل با ویژگیهای منحصربهفرد، بلکه به عنوان نماینده یک «شر مطلق» دیده شود. این همان بستری است که فرقهگرایی در آن رشد میکند؛ یعنی سیاه دیدن کامل بیرون فرقه و سفید دیدن کامل درون آن.
جراحی نگاه؛
تفکیک «رفتار» از «هویت» برای رسیدن به رواداری
راه عبور از این بنبست فکری، تمرین «تمایزگذاری» است. برای مقابله با این سوگیری، باید بیاموزیم که یک ویژگی منفی یا یک عقیده مخالف، به معنای بطلان کل هستی یک انسان نیست. رواداری اصیل زمانی محقق میشود که ما بتوانیم با کسی مخالفت کنیم یا حتی رفتاری از او را نپسندیم، اما همچنان کرامت و حقوق انسانی او را زیر سایه آن ویژگی منفی دفن نکنیم. شکستن اثر شاخی یعنی پذیرفتن این واقعیت پیچیده که انسانها و گروهها مجموعهای از سایهروشنها هستند، نه لوحهای یکسره سیاه. تنها با این درک است که میتوان دیوارهای نارواداری را فروریخت و راه را برای همزیستی باز کرد.
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias2/
#سوگیری_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏2❤1
عربستان برای نخستین بار بخش زنان را به مسابقات قرآن اضافه کرد
عربستان سعودی برای نخستین بار بخش ویژه زنان را به «مسابقات بینالمللی ملک عبدالعزیز برای حفظ، تلاوت و تفسیر قرآن» اضافه کرد.
بنا بر اعلام خبرگزاری رسمی عربستان سعودی، ملک سلمان، پادشاه عربستان سعودی، با اضافه شدن بخش بانوان به چهلوششمین دوره مسابقات بینالمللی حفظ، تلاوت و تفسیر قرآن کریم موافقت کرد. به این ترتیب برای نخستینبار، شرکتکنندگان زن هم در این رقابت قرآنی قدیمی حضور خواهند داشت.
این تصمیم در پی پیشنهاد عبداللطیف آلالشیخ، وزیر امور اسلامی، دعوت و ارشاد عربستان سعودی که نظارت بر مسابقات قرآنی داخلی و بینالمللی را نیز برعهده دارد، اتخاذ شد.
این مسابقات هر سال در مسجدالحرام برگزار میشود و یکی از مهمترین رویدادهای بینالمللی قرآنی عربستان سعودی به شمار میرود.
این وزارتخانه تاکید کرد که تصمیم اخیر، تحولی مهمی در تاریخ مسابقات از زمان آغاز آن در سال ۱۹۷۹ محسوب میشود. ضمن اعلام این تغییر، تاریخ مراسم اختتامیه مسابقات هم ۱۹ اوت تعیین شد.
آلالشیخ از ملک سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان سعودی و شاهزاده محمد بن سلمان، به دلیل تداوم حمایت از آموزش و فراگیری قرآن قدردانی کرد و این تصمیم را نشاندهنده تعهد رهبری سعودی به تشویق جوانان مسلمان چه مرد و چه زن برای حفظ و تدبر در قرآن دانست که در عین حال، نقش مهم زنان در جامعه را نیز به رسمیت میشناسد.
وزارت امور اسلامی اکنون در حال آمادهسازی برای برگزاری این رویداد است تا این مسابقات با بهترین استانداردهای اجرایی و سازماندهی برگزار شوند.
#قرآن #حقوق_زنان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
عربستان سعودی برای نخستین بار بخش ویژه زنان را به «مسابقات بینالمللی ملک عبدالعزیز برای حفظ، تلاوت و تفسیر قرآن» اضافه کرد.
بنا بر اعلام خبرگزاری رسمی عربستان سعودی، ملک سلمان، پادشاه عربستان سعودی، با اضافه شدن بخش بانوان به چهلوششمین دوره مسابقات بینالمللی حفظ، تلاوت و تفسیر قرآن کریم موافقت کرد. به این ترتیب برای نخستینبار، شرکتکنندگان زن هم در این رقابت قرآنی قدیمی حضور خواهند داشت.
این تصمیم در پی پیشنهاد عبداللطیف آلالشیخ، وزیر امور اسلامی، دعوت و ارشاد عربستان سعودی که نظارت بر مسابقات قرآنی داخلی و بینالمللی را نیز برعهده دارد، اتخاذ شد.
این مسابقات هر سال در مسجدالحرام برگزار میشود و یکی از مهمترین رویدادهای بینالمللی قرآنی عربستان سعودی به شمار میرود.
این وزارتخانه تاکید کرد که تصمیم اخیر، تحولی مهمی در تاریخ مسابقات از زمان آغاز آن در سال ۱۹۷۹ محسوب میشود. ضمن اعلام این تغییر، تاریخ مراسم اختتامیه مسابقات هم ۱۹ اوت تعیین شد.
آلالشیخ از ملک سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان سعودی و شاهزاده محمد بن سلمان، به دلیل تداوم حمایت از آموزش و فراگیری قرآن قدردانی کرد و این تصمیم را نشاندهنده تعهد رهبری سعودی به تشویق جوانان مسلمان چه مرد و چه زن برای حفظ و تدبر در قرآن دانست که در عین حال، نقش مهم زنان در جامعه را نیز به رسمیت میشناسد.
وزارت امور اسلامی اکنون در حال آمادهسازی برای برگزاری این رویداد است تا این مسابقات با بهترین استانداردهای اجرایی و سازماندهی برگزار شوند.
#قرآن #حقوق_زنان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍1
محرومیت از درمان محشر پرندین، نوکیش مسیحی زندانی در اوین، با وجود ابتلا به تومور مغزی و بیماری قلبی
محشر (محترم) پرندین، زندانی مسیحی محبوس در زندان اوین با وجود ابتلا به بیماری حاد قلبی و همچنین دو تومور در ناحیه پشت سر، نزدیک مخچه و گلو از اعزام درمانی و جراحی فوری محروم مانده است.
بر اساس گزارشهای منتشر شده وضعیت جسمانی این زندانی بر اساس تشخیص پزشک زندان، نگرانکننده توصیف شده و تومورهای یادشده نیازمند جراحی فوری هستند. با این حال، وی تاکنون به مراکز درمانی تخصصی اعزام نشده است. یک منبع آگاه به هرانا گفته، تومور واقع در مجاورت مخچه، تعادل، حرکت و قدرت تکلم خانم پرندین را تحت تأثیر قرار داده و گفتار وی با مکثهای محسوس همراه شده است. همچنین به دلیل فقدان رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم زیر گلو بهوضوح قابل مشاهده است. در ناحیه پشت سر نیز تودهای از زیر موها قابل لمس گزارش شده است.
این منبع مطلع افزود که با وجود وخامت وضعیت جسمانی، این زندانی تاکنون از مرخصی درمانی نیز محروم بوده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، دادستانی با وجود فرارسیدن زمان استفاده خانم پرندین از آزادی مشروط، با این درخواست وی مخالفت کرده است.
محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک پسر محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود.
مستندات سازمانهای حقوق بشری نشان میدهد مقامهای جمهوری اسلامی سالهاست دسترسی به مراقبتهای پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کردهاند و از این محدودیتها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده میکنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبتهای پزشکی محروم میشوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار میدهد.
#نوکیش_مسیحی #رواداری #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
محشر (محترم) پرندین، زندانی مسیحی محبوس در زندان اوین با وجود ابتلا به بیماری حاد قلبی و همچنین دو تومور در ناحیه پشت سر، نزدیک مخچه و گلو از اعزام درمانی و جراحی فوری محروم مانده است.
بر اساس گزارشهای منتشر شده وضعیت جسمانی این زندانی بر اساس تشخیص پزشک زندان، نگرانکننده توصیف شده و تومورهای یادشده نیازمند جراحی فوری هستند. با این حال، وی تاکنون به مراکز درمانی تخصصی اعزام نشده است. یک منبع آگاه به هرانا گفته، تومور واقع در مجاورت مخچه، تعادل، حرکت و قدرت تکلم خانم پرندین را تحت تأثیر قرار داده و گفتار وی با مکثهای محسوس همراه شده است. همچنین به دلیل فقدان رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم زیر گلو بهوضوح قابل مشاهده است. در ناحیه پشت سر نیز تودهای از زیر موها قابل لمس گزارش شده است.
این منبع مطلع افزود که با وجود وخامت وضعیت جسمانی، این زندانی تاکنون از مرخصی درمانی نیز محروم بوده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، دادستانی با وجود فرارسیدن زمان استفاده خانم پرندین از آزادی مشروط، با این درخواست وی مخالفت کرده است.
محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک پسر محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود.
مستندات سازمانهای حقوق بشری نشان میدهد مقامهای جمهوری اسلامی سالهاست دسترسی به مراقبتهای پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کردهاند و از این محدودیتها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده میکنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبتهای پزشکی محروم میشوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار میدهد.
#نوکیش_مسیحی #رواداری #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
توماس راشل، نماینده دولت فدرال آلمان در امور آزادی دین و جهانبینی، با پذیرش کفالت سیاسی پیوند و برنا نعیمی، زندانیان بهایی، خواستار آزادی فوری آنان شد
توماس راشل، نماینده دولت فدرال آلمان در امور آزادی دین و جهانبینی و عضو پارلمان آلمان، با پذیرش کفالت سیاسی پیوند نعیمی و برنا نعیمی، دو شهروند بهایی و ورزشکار ایرانی، خواستار آزادی فوری آنان شد. این اقدام پیامی روشن در حمایت از آزادی دین و عقیده، کرامت انسانی و دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده و هشدار نهادهای حقوق بشری، این دو جوان با اتهامهای بیاساس، فشارهای امنیتی، شکنجه و اعترافات اجباری روبهرو شدهاند. گفته میشود این پروندهسازیها میتواند برای صدور احکام سنگین و حتی اعدام مورد استفاده قرار گیرد.
پیوند نعیمی، ورزشکار رشته شنا و واترپلو، پس از بازداشت به بازداشتگاهی وابسته به سپاه پاسداران منتقل شد و بنا بر گزارشها تحت شکنجه مجبور به اعتراف اجباری شده است. برنا نعیمی، کاراتهکار و پدر یک کودک سهساله، نیز پس از بازداشت در کرمان، بهگفته منابع حقوق بشری، تحت شکنجه، شوک الکتریکی و اعدام نمایشی قرار گرفته و وادار به امضای اعترافات ساختگی شده است.
گزارشها همچنین تأکید دارند که هیچ مدرک معتبری برای اتهامهای مطرحشده علیه این دو زندانی ارائه نشده و روندی شفاف و عادلانه برای رسیدگی به پرونده آنان وجود نداشته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
توماس راشل، نماینده دولت فدرال آلمان در امور آزادی دین و جهانبینی و عضو پارلمان آلمان، با پذیرش کفالت سیاسی پیوند نعیمی و برنا نعیمی، دو شهروند بهایی و ورزشکار ایرانی، خواستار آزادی فوری آنان شد. این اقدام پیامی روشن در حمایت از آزادی دین و عقیده، کرامت انسانی و دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده و هشدار نهادهای حقوق بشری، این دو جوان با اتهامهای بیاساس، فشارهای امنیتی، شکنجه و اعترافات اجباری روبهرو شدهاند. گفته میشود این پروندهسازیها میتواند برای صدور احکام سنگین و حتی اعدام مورد استفاده قرار گیرد.
پیوند نعیمی، ورزشکار رشته شنا و واترپلو، پس از بازداشت به بازداشتگاهی وابسته به سپاه پاسداران منتقل شد و بنا بر گزارشها تحت شکنجه مجبور به اعتراف اجباری شده است. برنا نعیمی، کاراتهکار و پدر یک کودک سهساله، نیز پس از بازداشت در کرمان، بهگفته منابع حقوق بشری، تحت شکنجه، شوک الکتریکی و اعدام نمایشی قرار گرفته و وادار به امضای اعترافات ساختگی شده است.
گزارشها همچنین تأکید دارند که هیچ مدرک معتبری برای اتهامهای مطرحشده علیه این دو زندانی ارائه نشده و روندی شفاف و عادلانه برای رسیدگی به پرونده آنان وجود نداشته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡2❤1💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انتشار ویدیوهایی از حضور طلبههای غیرایرانی در راهپیماییهای حکومتی و شعارهای تند آنها در خیابانهای ایران، بار دیگر پرونده جنجالی «جامعةالمصطفی» و پروژههای صدور ایدیولوژی را در افکار عمومی باز کرده است. این تصاویر، روایتگر شکاف عمیقی است که میان اولویتهای اقتصادی مردم و هزینههای فرامرزی نظام وجود دارد.
نکته کلیدی که در نقد به این تصاویر به چشم میخورد، تضاد میان وضعیت معیشتی داخل و هزینههای گزاف برای جذب طلبه از کشورهای توسعهنیافته است.
این طلبهها با هدف ایجاد یک شبکه نفوذ در خارج از مرزها آموزش میبینند تا مبلغ دیدگاههای سیاسی و مذهبی جمهوری اسلامی در زادگاه خود باشند.
در حالی که تحریمها و سوءمدیریت اقتصادی، سفره ایرانیان را کوچکتر کرده است، تخصیص بودجههای کلان به این مراکز آموزشی، نوعی بیعدالتی توزیعی تلقی میشود.
حضور این افراد در خیابانهای ایران برای سر دادن شعارهای سیاسی، از دید بسیاری از شهروندان، نه نشاندهنده محبوبیت مردمی، بلکه نشاندهنده استفاده از «نیروهای نیابتی فرهنگی» برای پر کردن خلاءهای حمایتی است.
حضور طلبههای وارداتی در صف اول راهپیماییها، برای مردمی که با تورم دستوپنج نرم میکنند، پیامی جز ترجیح «بقا ایدیولوژیک» بر «رفاه ملی» ندارد. این ویدیوها بیش از آنکه قدرتنمایی باشند، یادآور ثروتی هستند که به جای آبادانی ایران، صرف پروژههایی با خروجیهای نامشخص در دوردستها میشود.
#پروپاگاندا #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
نکته کلیدی که در نقد به این تصاویر به چشم میخورد، تضاد میان وضعیت معیشتی داخل و هزینههای گزاف برای جذب طلبه از کشورهای توسعهنیافته است.
این طلبهها با هدف ایجاد یک شبکه نفوذ در خارج از مرزها آموزش میبینند تا مبلغ دیدگاههای سیاسی و مذهبی جمهوری اسلامی در زادگاه خود باشند.
در حالی که تحریمها و سوءمدیریت اقتصادی، سفره ایرانیان را کوچکتر کرده است، تخصیص بودجههای کلان به این مراکز آموزشی، نوعی بیعدالتی توزیعی تلقی میشود.
حضور این افراد در خیابانهای ایران برای سر دادن شعارهای سیاسی، از دید بسیاری از شهروندان، نه نشاندهنده محبوبیت مردمی، بلکه نشاندهنده استفاده از «نیروهای نیابتی فرهنگی» برای پر کردن خلاءهای حمایتی است.
حضور طلبههای وارداتی در صف اول راهپیماییها، برای مردمی که با تورم دستوپنج نرم میکنند، پیامی جز ترجیح «بقا ایدیولوژیک» بر «رفاه ملی» ندارد. این ویدیوها بیش از آنکه قدرتنمایی باشند، یادآور ثروتی هستند که به جای آبادانی ایران، صرف پروژههایی با خروجیهای نامشخص در دوردستها میشود.
#پروپاگاندا #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
😡2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ضرورت به رسمیتشناسی اختلاف نظر در زمان جنگ
در روزگاری که سایه جنگ بر سر یک جامعه گسترده میشود، یکی از قربانیها میتواند عقلانیت جمعی و ظرفیت گفتگو باشد. تاریخ بهوضوح نشان داده است که جوامعی که در بزنگاههای بحرانی، امکان گفتوگو را از دست میدهند، در مرحله پس از بحران نیز با هزینههای سنگینتری برای بازسازی نظم سیاسی و اجتماعی مواجه میشوند.
نگاهی به کشورمان ایران بیندازیم؛ تردیدی نیست که مخالفت با استبداد جمهوری اسلامی، یک نقطه اشتراک گسترده میان طیفهای مختلف فکری و سیاسی است. با این حال، این اشتراک لزوما به معنای همسانی و هماندیشی در تحلیل جنگ و اولویتهای سیاسی نیست.
اختلاف در ارزیابی یک جنگ و موافقت یا مخالفت با آن، نه تنها امری طبیعی، بلکه در یک جامعه پویا، نشانه سلامت فکری است. مایکل کرتیس مانگر، اقتصاددان آمریکایی در جملهای پیرامون دموکراسی میگوید: «نقش دموکراسی نه حذف اختلاف نظر، بلکه جلوگیری از تبدیل اختلافات سیاسی به درگیری مسلحانه است.»
بدیهی است که جوامعی که در شرایط بحران، تنوع دیدگاه را تحمل کردهاند، در دوره گذار به دموکراسی، موفقتر عمل خواهند کرد.
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/disagreement-in-war/
#تکثر #جامعه_پویا #دموکراسی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در روزگاری که سایه جنگ بر سر یک جامعه گسترده میشود، یکی از قربانیها میتواند عقلانیت جمعی و ظرفیت گفتگو باشد. تاریخ بهوضوح نشان داده است که جوامعی که در بزنگاههای بحرانی، امکان گفتوگو را از دست میدهند، در مرحله پس از بحران نیز با هزینههای سنگینتری برای بازسازی نظم سیاسی و اجتماعی مواجه میشوند.
نگاهی به کشورمان ایران بیندازیم؛ تردیدی نیست که مخالفت با استبداد جمهوری اسلامی، یک نقطه اشتراک گسترده میان طیفهای مختلف فکری و سیاسی است. با این حال، این اشتراک لزوما به معنای همسانی و هماندیشی در تحلیل جنگ و اولویتهای سیاسی نیست.
اختلاف در ارزیابی یک جنگ و موافقت یا مخالفت با آن، نه تنها امری طبیعی، بلکه در یک جامعه پویا، نشانه سلامت فکری است. مایکل کرتیس مانگر، اقتصاددان آمریکایی در جملهای پیرامون دموکراسی میگوید: «نقش دموکراسی نه حذف اختلاف نظر، بلکه جلوگیری از تبدیل اختلافات سیاسی به درگیری مسلحانه است.»
بدیهی است که جوامعی که در شرایط بحران، تنوع دیدگاه را تحمل کردهاند، در دوره گذار به دموکراسی، موفقتر عمل خواهند کرد.
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/disagreement-in-war/
#تکثر #جامعه_پویا #دموکراسی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏3❤1
بیش از ۱۰۰ روز در برزخ انفرادی؛ شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و جرم نانوشته «باور»
شمارش روزهای بلاتکلیفی شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ ساله بهایی، از مرز ۱۰۰ روز گذشت. شکیلا که از ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در کرمان بازداشت شده، بیش از سه ماه است که میان دیوارهای بلند زندان و سلولهای انفرادی، در وضعیتی معلق نگاه داشته شده است.
او که پیش از بازداشت در سلامت کامل جسمی و روحی بود، طبق گزارشهای رسیده، تحت فشارهای شدید بازجویی و انزوای مطلق، چندین بار دچار شوک عصبی و لرزشهای شدید بدنی شده و به بهداری منتقل گشته است.
▪️آزار سیستماتیک؛ سلاحی علیه اقلیتها
تداوم بازداشت شکیلا قاسمی بدون اعلام اتهام رسمی و محرومیت از حق دسترسی به وکیل، نمادی عریان از سرکوب آزادی باور و آزار سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران است. جمهوری اسلامی با استفاده از برچسبهای تکراری و اتهامات امنیتی ساختگی، تلاش میکند زندگی روزمرهی اقلیتهای مذهبی را به میدان نبرد تبدیل کند.
استفاده از سلول انفرادی برای یک دختر جوان، نه یک ضرورت قانونی، بلکه ابزاری برای شکنجه روانی و درهمشکستن اوست.
در این ساختار، هر شهروندی که خارج از دایره خودیهایِ ایدئولوژیک باشد، «دیگریِ خطرناک» تلقی شده و حقوق اولیه انسانیاش به بهانه «امنیت ملی» سلب میشود.
نگرانی عمیق خانواده قاسمی و وضعیت وخیم جسمانی شکیلا، فریادی است علیه این بیعدالتی سیستماتیک. شکیلا و تمام کسانی که تنها به جرم عقیدهشان در حبس بهسر میبرند، قربانیان حکومتی هستند که بقای خود را در حذف و سرکوب تنوعِ اندیشهها میبیند. بیش از ۱۰۰ روز بلاتکلیفی، داغی است بر پیشانی عدالتی که مدتهاست در این جغرافیا به مسلخ رفته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شکیلا_قاسمی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شمارش روزهای بلاتکلیفی شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ ساله بهایی، از مرز ۱۰۰ روز گذشت. شکیلا که از ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در کرمان بازداشت شده، بیش از سه ماه است که میان دیوارهای بلند زندان و سلولهای انفرادی، در وضعیتی معلق نگاه داشته شده است.
او که پیش از بازداشت در سلامت کامل جسمی و روحی بود، طبق گزارشهای رسیده، تحت فشارهای شدید بازجویی و انزوای مطلق، چندین بار دچار شوک عصبی و لرزشهای شدید بدنی شده و به بهداری منتقل گشته است.
▪️آزار سیستماتیک؛ سلاحی علیه اقلیتها
تداوم بازداشت شکیلا قاسمی بدون اعلام اتهام رسمی و محرومیت از حق دسترسی به وکیل، نمادی عریان از سرکوب آزادی باور و آزار سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران است. جمهوری اسلامی با استفاده از برچسبهای تکراری و اتهامات امنیتی ساختگی، تلاش میکند زندگی روزمرهی اقلیتهای مذهبی را به میدان نبرد تبدیل کند.
استفاده از سلول انفرادی برای یک دختر جوان، نه یک ضرورت قانونی، بلکه ابزاری برای شکنجه روانی و درهمشکستن اوست.
در این ساختار، هر شهروندی که خارج از دایره خودیهایِ ایدئولوژیک باشد، «دیگریِ خطرناک» تلقی شده و حقوق اولیه انسانیاش به بهانه «امنیت ملی» سلب میشود.
نگرانی عمیق خانواده قاسمی و وضعیت وخیم جسمانی شکیلا، فریادی است علیه این بیعدالتی سیستماتیک. شکیلا و تمام کسانی که تنها به جرم عقیدهشان در حبس بهسر میبرند، قربانیان حکومتی هستند که بقای خود را در حذف و سرکوب تنوعِ اندیشهها میبیند. بیش از ۱۰۰ روز بلاتکلیفی، داغی است بر پیشانی عدالتی که مدتهاست در این جغرافیا به مسلخ رفته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شکیلا_قاسمی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😭2🕊1😡1
آلبرشت واینبرگ؛ خاموشی صدای رسا و صلحطلب بازمانده هولوکاست در ۱۰۱ سالگی
آلبرشت واینبرگ، یکی از آخرین شاهدان عینی فجایع نازیسم و شهروند افتخاری شهر «لیر»، در سن ۱۰۱ سالگی دیده از جهان فروبست. گردا دنکاس، همخانه و همراه نزدیک او، تایید کرد که واینبرگ صبح سهشنبه در کمال آرامش در تخت خود در شهر لیر درگذشت. او که بخش بزرگی از زندگی خود را صرف بازگویی تاریخ برای نسلهای جوان کرده بود، تا آخرین روزهای عمر به عنوان نماد زنده ایستادگی و آگاهی شناخته میشد.
▪️از کابوس اردوگاهها تا هجرت و بازگشت
سرگذشت واینبرگ، سندی زنده از رنج و بقاست. او که در دوران حکومت نازیها جوانی خود را در اردوگاههای مرگ سپری کرد، از فجایع هولناکی در آشویتس، میتلباو-دورا و برگن-بلزن جان سالم به در برد. پس از آزادی، در سال ۱۹۴۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد تا زندگی جدیدی را آغاز کند، اما پیوند او با زادگاهش قطع نشد. واینبرگ در سال ۲۰۱۲، در تصمیمی نمادین، به منطقه اوستفریزلند آلمان بازگشت تا سالهای پایانی عمر خود را در سرزمینی سپری کند که زمانی شاهد رنجهای او بود.
▪️میراثی برای آیندگان: کتاب و روایتگری
واینبرگ معتقد بود که سکوت، متحد فراموشی است. او تجربیات تلخ خود را در کتابی با عنوان «تا خاطرهها محو نشوند» (Damit die Erinnerung nicht verblasst) به رشته تحریر درآورد. فعالیتهای او تنها به نوشتن محدود نمیشد؛ او به طور خستگیناپذیر در مدارس حاضر میشد و با دانشآموزان درباره خطرات نژادپرستی و اهمیت دموکراسی سخن میگفت. تلاشهای او برای ترویج رواداری و صلح، او را به چهرهای محبوب و مورد احترام در سراسر آلمان تبدیل کرد.
▪️اعتراضی از جنس اصول: پس دادن نشان افتخار
آنچه در سالهای اخیر نام واینبرگ را دوباره در صدر اخبار قرار داد، شجاعت مدنی او در قبال سیاستهای روز بود. در سال گذشته، او در اقدامی اعتراضی نسبت به سیاستهای جدید مهاجرتی پارلمان آلمان، نشان افتخار فدرال خود را بازگرداند. او معتقد بود ارزشهایی که برای آنها جنگیده و رنج کشیده، با سختگیریهای غیرانسانی در قبال پناهجویان همخوانی ندارد.
فرانک-والتر اشتاینمایر، رئیسجمهور آلمان، در پیامی با ستایش از شخصیت او، واینبرگ را مبارزی خستگیناپذیر برای آزادی نامید. شهردار لیر نیز درگذشت او را فقدانی جبرانناپذیر برای جامعهای دانست که به شدت به صداهایی نظیر او برای یادآوری حقیقت نیاز دارد. واینبرگ رفت، اما یادآوری او که «هرگز نباید اجازه داد تاریخ تکرار شود»، در قلب کتابها و خاطرات دانشآموزانش زنده خواهد ماند.
#هولوکاست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آلبرشت واینبرگ، یکی از آخرین شاهدان عینی فجایع نازیسم و شهروند افتخاری شهر «لیر»، در سن ۱۰۱ سالگی دیده از جهان فروبست. گردا دنکاس، همخانه و همراه نزدیک او، تایید کرد که واینبرگ صبح سهشنبه در کمال آرامش در تخت خود در شهر لیر درگذشت. او که بخش بزرگی از زندگی خود را صرف بازگویی تاریخ برای نسلهای جوان کرده بود، تا آخرین روزهای عمر به عنوان نماد زنده ایستادگی و آگاهی شناخته میشد.
▪️از کابوس اردوگاهها تا هجرت و بازگشت
سرگذشت واینبرگ، سندی زنده از رنج و بقاست. او که در دوران حکومت نازیها جوانی خود را در اردوگاههای مرگ سپری کرد، از فجایع هولناکی در آشویتس، میتلباو-دورا و برگن-بلزن جان سالم به در برد. پس از آزادی، در سال ۱۹۴۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد تا زندگی جدیدی را آغاز کند، اما پیوند او با زادگاهش قطع نشد. واینبرگ در سال ۲۰۱۲، در تصمیمی نمادین، به منطقه اوستفریزلند آلمان بازگشت تا سالهای پایانی عمر خود را در سرزمینی سپری کند که زمانی شاهد رنجهای او بود.
▪️میراثی برای آیندگان: کتاب و روایتگری
واینبرگ معتقد بود که سکوت، متحد فراموشی است. او تجربیات تلخ خود را در کتابی با عنوان «تا خاطرهها محو نشوند» (Damit die Erinnerung nicht verblasst) به رشته تحریر درآورد. فعالیتهای او تنها به نوشتن محدود نمیشد؛ او به طور خستگیناپذیر در مدارس حاضر میشد و با دانشآموزان درباره خطرات نژادپرستی و اهمیت دموکراسی سخن میگفت. تلاشهای او برای ترویج رواداری و صلح، او را به چهرهای محبوب و مورد احترام در سراسر آلمان تبدیل کرد.
▪️اعتراضی از جنس اصول: پس دادن نشان افتخار
آنچه در سالهای اخیر نام واینبرگ را دوباره در صدر اخبار قرار داد، شجاعت مدنی او در قبال سیاستهای روز بود. در سال گذشته، او در اقدامی اعتراضی نسبت به سیاستهای جدید مهاجرتی پارلمان آلمان، نشان افتخار فدرال خود را بازگرداند. او معتقد بود ارزشهایی که برای آنها جنگیده و رنج کشیده، با سختگیریهای غیرانسانی در قبال پناهجویان همخوانی ندارد.
فرانک-والتر اشتاینمایر، رئیسجمهور آلمان، در پیامی با ستایش از شخصیت او، واینبرگ را مبارزی خستگیناپذیر برای آزادی نامید. شهردار لیر نیز درگذشت او را فقدانی جبرانناپذیر برای جامعهای دانست که به شدت به صداهایی نظیر او برای یادآوری حقیقت نیاز دارد. واینبرگ رفت، اما یادآوری او که «هرگز نباید اجازه داد تاریخ تکرار شود»، در قلب کتابها و خاطرات دانشآموزانش زنده خواهد ماند.
#هولوکاست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤🔥4🔥1
گفتار نیک، نیکگفتن؛ هفت مهارت کلیدی گفتوشنود
هنگام گفتوشنود ممکن است بارها از خود بپرسیم که بهتر است «چه بگوییم» و «چگونه نگوییم». در جهان بههمپیوسته و متکثر امروز احتمال زیادی وجود دارد که با افرادی روبرو شویم که با ما و دین، فرهنگ یا سنتی که در آن بزرگ شدهایم و به آن عادت داریم متفاوت باشند. اگر شما پیرو مذهبی نباشید، گفتوشنود با افرادی که مذهبی هستند ممکن است گاهی چالش برانگیز باشد؛ بهویژه اگر موضوع گفتوگو خود دین و مذهب باشد. چالشهای گفتوشنود همچنین هنگام گفتوگو میان افراد از مذاهب یا فرقههای متفاوت نیز ممکن است به وجود بیایند. آنچه گفتوشنود را معنادار، عمیق و سازنده میکند، این است که طرفین از مهارت لازم برخوردار باشند. هیچ کس متخصص گفتوشنود به دنیا نمیآید، اما میتواند این مهارتها را بیاموزد و با کمک آن از گفتوگو با گروههای متنوع مردم لذت ببرد.
برای یادگیری مهارتهای گفتوشنود باید به تجربیات خودمان و دیگران توجه کنیم. خوشبختانه هستند منابعی که با جمع آوری تجربیات پیشین، توصیههایی برای گفتوشنود موفق ارائه کردهاند. راهنماییهای ارزشمند این گروهها میتواند به ما کمک کند از اشتباهات اجتناب کنیم و در صورت روبروشدن با موقعیتهای دشوار راه خود را پیدا کنیم. در اینجا با کمک چند نمونه از این منابع، هفت توصیه و بینش مفید برای گفتوشنود با همه افراد از جمله افرادی از پیش زمینههای متفاوت ارائه شدهاند.
این یادداشت را در وبسایت گفتوشنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/good-speech/
#مهارت_گفتگو #شنیدن #گفتار_نیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
هنگام گفتوشنود ممکن است بارها از خود بپرسیم که بهتر است «چه بگوییم» و «چگونه نگوییم». در جهان بههمپیوسته و متکثر امروز احتمال زیادی وجود دارد که با افرادی روبرو شویم که با ما و دین، فرهنگ یا سنتی که در آن بزرگ شدهایم و به آن عادت داریم متفاوت باشند. اگر شما پیرو مذهبی نباشید، گفتوشنود با افرادی که مذهبی هستند ممکن است گاهی چالش برانگیز باشد؛ بهویژه اگر موضوع گفتوگو خود دین و مذهب باشد. چالشهای گفتوشنود همچنین هنگام گفتوگو میان افراد از مذاهب یا فرقههای متفاوت نیز ممکن است به وجود بیایند. آنچه گفتوشنود را معنادار، عمیق و سازنده میکند، این است که طرفین از مهارت لازم برخوردار باشند. هیچ کس متخصص گفتوشنود به دنیا نمیآید، اما میتواند این مهارتها را بیاموزد و با کمک آن از گفتوگو با گروههای متنوع مردم لذت ببرد.
برای یادگیری مهارتهای گفتوشنود باید به تجربیات خودمان و دیگران توجه کنیم. خوشبختانه هستند منابعی که با جمع آوری تجربیات پیشین، توصیههایی برای گفتوشنود موفق ارائه کردهاند. راهنماییهای ارزشمند این گروهها میتواند به ما کمک کند از اشتباهات اجتناب کنیم و در صورت روبروشدن با موقعیتهای دشوار راه خود را پیدا کنیم. در اینجا با کمک چند نمونه از این منابع، هفت توصیه و بینش مفید برای گفتوشنود با همه افراد از جمله افرادی از پیش زمینههای متفاوت ارائه شدهاند.
این یادداشت را در وبسایت گفتوشنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/good-speech/
#مهارت_گفتگو #شنیدن #گفتار_نیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤3🙏2
پایان پرونده «تجسم شر»؛ حبس ابد برای امام جماعتی که به زنان و کودکان تجاوز میکرد
دادگاه «اسنرزبروک» بریتانیا، عبدالحلیم خان، امام جماعت ۵۴ ساله ساکن شرق لندن را به دلیل ارتکاب مجموعهای از جنایات جنسی سیستماتیک و هولناک علیه زنان و کودکان، به حبس ابد محکوم کرد. این حکم پس از فاش شدن ابعاد تکاندهنده سوءاستفادههای او طی یک دهه صادر شد.
▪️سوءاستفاده از باورهای مذهبی و ترس از «ماوراء»
بر اساس گزارش پلیس متروپولیتن و مستندات دادستانی، عبدالحلیم خان بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ از موقعیت مذهبی و نفوذ خود برای هدف قرار دادن قربانیان استفاده کرده است. شگرد اصلی او برای تسلیم کردن قربانیان، بهرهبرداری از عقاید آنها بود؛ خان به طعمههای خود که حتی شامل دختران ۱۲ ساله میشد، ادعا میکرد که آنها توسط «جن» یا نیروهای شیطانی تسخیر شدهاند و او تنها کسی است که میتواند از طریق مراسمی خاص، آنها را «پاکسازی» کند.
دادستانهای پرونده اعلام کردند که او با تهدید به «جادوی سیاه» و ایجاد رعب و وحشت ماورایی، قربانیان را برای سالها به سکوت واداشته بود. یکی از قربانیان در بیانیهای دردمندانه خطاب به دادگاه، خان را نه یک روحانی، بلکه «تجسم شر» توصیف کرد.
▪️جزئیات جرایم و روند دادرسی
قاضی پرونده هنگام صدور حکم، رفتار این مرد ۵۴ ساله را «هیولاوار» خواند و تاکید کرد که او «پشت نقاب تقدس و دینداری، به شکلی سبعانه از زنانی که به او اعتماد مطلق داشتند سوءاستفاده کرده است.» خان در مجموع برای ۲۱ مورد اتهامی مجرم شناخته شد، از جمله:
• ۹ فقره تجاوز به عنف
• ۵ مورد تجاوز به کودک زیر ۱۳ سال
• ۲ مورد آزار جنسی کودک زیر ۱۳ سال
• ۵ مورد آزار و تعرض جنسی دیگر
▪️شجاعت یک کودک؛ کلید فروپاشی امپراتوری وحشت
دیوار سکوتی که عبدالحلیم خان با تهدید و جادو بنا کرده بود، سرانجام در سال ۲۰۱۸ فرو ریخت. این پرونده زمانی به جریان افتاد که کوچکترین قربانی او، با شجاعتی مثالزدنی، حقیقت را با معلم مدرسهاش در میان گذاشت. این گزارش منجر به آغاز تحقیقات گسترده پلیس لندن و شناسایی سایر قربانیانی شد که سالها در سایه ترس زندگی میکردند.
مقامات پلیس لندن این حکم را گامی مهم برای اجرای عدالت و هشداری به کسانی دانستند که از جایگاههای مورد اعتماد برای ارتکاب جرم استفاده میکنند. خان اکنون باید باقی عمر خود را پشت میلههای زندان سپری کند.
#تجاوز #تقدس #امام_جماعت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
دادگاه «اسنرزبروک» بریتانیا، عبدالحلیم خان، امام جماعت ۵۴ ساله ساکن شرق لندن را به دلیل ارتکاب مجموعهای از جنایات جنسی سیستماتیک و هولناک علیه زنان و کودکان، به حبس ابد محکوم کرد. این حکم پس از فاش شدن ابعاد تکاندهنده سوءاستفادههای او طی یک دهه صادر شد.
▪️سوءاستفاده از باورهای مذهبی و ترس از «ماوراء»
بر اساس گزارش پلیس متروپولیتن و مستندات دادستانی، عبدالحلیم خان بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ از موقعیت مذهبی و نفوذ خود برای هدف قرار دادن قربانیان استفاده کرده است. شگرد اصلی او برای تسلیم کردن قربانیان، بهرهبرداری از عقاید آنها بود؛ خان به طعمههای خود که حتی شامل دختران ۱۲ ساله میشد، ادعا میکرد که آنها توسط «جن» یا نیروهای شیطانی تسخیر شدهاند و او تنها کسی است که میتواند از طریق مراسمی خاص، آنها را «پاکسازی» کند.
دادستانهای پرونده اعلام کردند که او با تهدید به «جادوی سیاه» و ایجاد رعب و وحشت ماورایی، قربانیان را برای سالها به سکوت واداشته بود. یکی از قربانیان در بیانیهای دردمندانه خطاب به دادگاه، خان را نه یک روحانی، بلکه «تجسم شر» توصیف کرد.
▪️جزئیات جرایم و روند دادرسی
قاضی پرونده هنگام صدور حکم، رفتار این مرد ۵۴ ساله را «هیولاوار» خواند و تاکید کرد که او «پشت نقاب تقدس و دینداری، به شکلی سبعانه از زنانی که به او اعتماد مطلق داشتند سوءاستفاده کرده است.» خان در مجموع برای ۲۱ مورد اتهامی مجرم شناخته شد، از جمله:
• ۹ فقره تجاوز به عنف
• ۵ مورد تجاوز به کودک زیر ۱۳ سال
• ۲ مورد آزار جنسی کودک زیر ۱۳ سال
• ۵ مورد آزار و تعرض جنسی دیگر
▪️شجاعت یک کودک؛ کلید فروپاشی امپراتوری وحشت
دیوار سکوتی که عبدالحلیم خان با تهدید و جادو بنا کرده بود، سرانجام در سال ۲۰۱۸ فرو ریخت. این پرونده زمانی به جریان افتاد که کوچکترین قربانی او، با شجاعتی مثالزدنی، حقیقت را با معلم مدرسهاش در میان گذاشت. این گزارش منجر به آغاز تحقیقات گسترده پلیس لندن و شناسایی سایر قربانیانی شد که سالها در سایه ترس زندگی میکردند.
مقامات پلیس لندن این حکم را گامی مهم برای اجرای عدالت و هشداری به کسانی دانستند که از جایگاههای مورد اعتماد برای ارتکاب جرم استفاده میکنند. خان اکنون باید باقی عمر خود را پشت میلههای زندان سپری کند.
#تجاوز #تقدس #امام_جماعت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡4👍3🙏1
بیست و پنجم اردیبهشتماه در تقویم رسمی ایران به نام بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی نامگذاری شده است؛ شاعری که با سرودن شاهنامه، یکی از سترگترین آثار حماسی جهان را پدید آورد و سهمی بیبدیل در پاسداری از زبان فارسی و هویت ایرانی ایفا کرد. شاهنامه نه تنها روایتگر تاریخ و اسطورههای ایرانزمین است، بلکه نمادی از خردورزی، آزادگی و پایداری فرهنگی یک ملت در برابر فراموشی و تحریف تاریخ است.
با وجود این جایگاه رفیع، فردوسی در ساختار فرهنگی و رسمی جمهوری اسلامی ایران، آنگونه که شاید سزاوارش باشد، گرامی داشته نمیشود. دلیل این امر را میتوان در رویکرد ایدئولوژیک نظام دانست که تمرکز آن بر برجستهسازی مفاهیم دینی و اسلامی، بهویژه در چارچوب شیعهمحور، است. شاهنامه اما اثری است با گرایش آشکار به فرهنگ و تاریخ پیش از اسلام، و فردوسی نیز در آن نه با زبان دین، بلکه با زبان خرد، وطندوستی و اسطوره سخن میگوید. از اینرو، همواره نوعی فاصله میان نهادهای رسمی و این شاعر بزرگ وجود داشته است.
فردوسی با نگاهی ملیگرایانه، استقلال فرهنگی ایران را در برابر سلطه بیگانه و حتی نفوذهای دینی غیرایرانی ستایش میکند. همین ویژگیها باعث شده تا بزرگداشت فردوسی، بیشتر به کوشش علاقهمندان فرهنگ و زبان فارسی و نهادهای غیردولتی یا مستقل وابسته باشد تا دستگاه رسمی فرهنگسازی.
با این همه، فردوسی در قلب مردم ایران زنده است. آنچه او بر صفحه زبان و تاریخ این سرزمین نگاشت، فراتر از هر حکومت و دورهای، به عنوان سرمایهای فرهنگی، ملی و زبانی باقی خواهد ماند. شاهنامه تا امروز نه فقط کتابی برای خواندن، که تجلی هویت تاریخی ایرانیان است؛ و روز بزرگداشت فردوسی فرصتی است برای بازگشت به ریشهها، به یادآوری آنکه زبان فارسی و فرهنگ ایرانی چگونه در سایه همت مردانی چون فردوسی دوام آوردند.
#فردوسی #اسطوره #زبان_فارسی #پارسی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
با وجود این جایگاه رفیع، فردوسی در ساختار فرهنگی و رسمی جمهوری اسلامی ایران، آنگونه که شاید سزاوارش باشد، گرامی داشته نمیشود. دلیل این امر را میتوان در رویکرد ایدئولوژیک نظام دانست که تمرکز آن بر برجستهسازی مفاهیم دینی و اسلامی، بهویژه در چارچوب شیعهمحور، است. شاهنامه اما اثری است با گرایش آشکار به فرهنگ و تاریخ پیش از اسلام، و فردوسی نیز در آن نه با زبان دین، بلکه با زبان خرد، وطندوستی و اسطوره سخن میگوید. از اینرو، همواره نوعی فاصله میان نهادهای رسمی و این شاعر بزرگ وجود داشته است.
فردوسی با نگاهی ملیگرایانه، استقلال فرهنگی ایران را در برابر سلطه بیگانه و حتی نفوذهای دینی غیرایرانی ستایش میکند. همین ویژگیها باعث شده تا بزرگداشت فردوسی، بیشتر به کوشش علاقهمندان فرهنگ و زبان فارسی و نهادهای غیردولتی یا مستقل وابسته باشد تا دستگاه رسمی فرهنگسازی.
با این همه، فردوسی در قلب مردم ایران زنده است. آنچه او بر صفحه زبان و تاریخ این سرزمین نگاشت، فراتر از هر حکومت و دورهای، به عنوان سرمایهای فرهنگی، ملی و زبانی باقی خواهد ماند. شاهنامه تا امروز نه فقط کتابی برای خواندن، که تجلی هویت تاریخی ایرانیان است؛ و روز بزرگداشت فردوسی فرصتی است برای بازگشت به ریشهها، به یادآوری آنکه زبان فارسی و فرهنگ ایرانی چگونه در سایه همت مردانی چون فردوسی دوام آوردند.
#فردوسی #اسطوره #زبان_فارسی #پارسی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5❤🔥1
علی خامنهای: «جنگ نظامي، جنگ فکرى، جنگ روحى، جنگ اجتماعى، مجموع اینها اسمش مجاهدت است… هرکس علاقهمند به امام حسین است، یعنی علاقهمند به اسلام سیاسی است، اسلام مجاهد است، اسلام مقاتله است.» (۱۳۹۲)
ایرانیان آزادیخواه، سلامت روان و آسیبها
منظور خامنهای از «جنگ روحی و اجتماعی» چه بود؟
ورق بزنید
علی خامنهای در سال ۱۳۹۲، ضمن تعریف و تمجید از اسلام «مقاتله» (به معنی مبارزه یا کُشتار)، برای پیروان فرقه خود از «انواع جنگ» که در این نوع اسلام باید دنبال شود سخن گفت. یکی از این انواع، «جنگ روحی» و دیگری «جنگ اجتماعی» بود. منظور خامنهای از این اصطلاحات چه بود؟ و روشهای جنگ روحی و اجتماعی و مقابله با آنها چیستند؟
به نظر میرسد در سالهای پس از استقرار نظام اسلامی، به ویژه در دو دهه گذشته، وضع جامعه ایران از نظر سلامت روانی بدتر شده است. گزارشها نشان از میزان بالای اختلالات روانی، خودکشی، رواج افسردگی، استرس و سایر مشکلات روحی و روانی میان ایرانیان دارد. از نظر اجتماعی نیز جامعه ایران با فقر و خشونت، مانند خشونت مامورین نظام یا خشونتهای کلامی و روانی، روبهرو بوده است. آیا بخشی از این روندها، میتواند نتیجه سیاستهای سیستماتیک و سازوکارهای «جنگ روحی و اجتماعی» نظام اسلامی باشد؟
در سالها و روزهای اخیر، به نظر میرسد فشار روانی فرقه حاکم بر ایران بر مردم افزایش چشمگیری یافته است. از سویی، فشار اقتصادی شدید ناشی از سیاستهای نظام باعث ایجاد اضطراب و استیصال در میان بخشی از مردم شده است. رابطه مستقیم میان فشار اقتصادی و وضع سلامت روانی با مطالعات متعدد علمی تایید شده است.
از سوی دیگر، محروم کردن عمدی و گسترده میلیونها نفر از اینترنت آزاد و با قیمت مناسب، آزار روانی شدیدی را بر مردم تحمیل کرده است. در غیاب دسترسی به اینترنت، ایرانیان به نوعی زندان دیجیتال فرستاده شدهاند، در حالی که پیروان فرقه ولایت به اینترنت آزاد دسترسی دارند؛ وضعیتی که میتواند آپارتاید دیجیتال نامیده شود.
زندگی در سایه ظلم و تبعیض دائمی و سلطه تکبرآمیز فرقه ولایت، خود عاملی برای شکست روان و عزت نفس و نابودکننده احساس کرامت انسانی افراد است. به علاوه، تهدید علنی مردم در تلویزیون و خیابان با زبانی پلشت و دهنکجی به احساسات مردم و جانباختگان اعتراضات نیز بر زخمهای روانی مردم افزوده است. شایان توجه است که تمامی این اعمال نظام آگاهانه و برنامهریزیشده است، و برای آنها بودجه و پرسنل در نظر گرفته شده است.
در کنار اینها، به نظر میرسد نیروهای نظام در زمینه تفرقهافکنی اجتماعی، به ویژه میان مخالفان نظام نیز به شدت فعال هستند. به نظر میرسد آنان با استفاده از سیمکارتهای سفید به رواج روایات دروغ، توهین و تمسخر مردم، و با ساختن پروفایلهای جعلی، به فحاشی و لجنپراکنی میپردازند، و جو گفتمان سیاسی اجتماعی را مسموم و بیمار میکنند.
به نظر میرسد فرقه ولایت فقیه، به عنوان بخشی از سیاستهای سیستماتیک خود در برابر ملت ایران، درگیر یک «جنگ روحی-روانی» تمامعیار با مردم ایران نیز است. شاید بتوان گفت نظام اسلامی، آمریکا را «دشمن شماره یک» خود نمیداند، و در واقع، اکنون دشمن اصلی خود را ایرانیان آزادیخواه در نظر گرفته است.
در نتیجه این سیاستها، به نظر میرسد بخش بزرگی از جامعه با آلام روحی و روانی، فرسایش احساس کرامت و عزت نفس، احساس شکنجهشدگی، ترس و انزوا، افسردگی، احساس بیآیندگی، هراس دائمی، و خستگی و فرسودگی روانی روبهرو شده است.
راههای مقابله با این جنگ روحی چیستند؟ برای مثال، شناخت تکنیکهای فرسایش روح و روان ـ بهویژه فعالیتهای سایبری و عملیات تفرقهافکنانه در لباس مخالفان ـ میتواند به خنثی کردن بخشی از این فشارها کمک کند. همچنین درگیر نشدن در خشونت کلامی، تقویت همبستگی میان مردم، کمک به حفظ روحیه یکدیگر، دور هم جمع شدن، استفاده بهموقع از استراحت روحی و روانی، و اختصاص زمانهایی برای مراقبه، ورزش، بازی، موسیقی، رقص و حضور در طبیعت میتواند مؤثر باشد.
هدف از این کنشها عادیسازی شرایط نیست، بلکه ایجاد فرصت برای تنفس و بازسازی روانی، دستیابی به آرامش نسبی، احیای احساس کرامت انسانی، کمک به یکدیگر با محبت و احترام ـ بهویژه نسبت به مخالفان فکری در میان معترضان ـ و نیز تقویت روشنبینی، توجه به عقل و واقعیت، و جلوگیری از بازی خوردن توسط احساسات و هیجانات است. چنین رویکردی میتواند به کنشگری مؤثرتر و حفظ سلامت روحی و روانی افراد کمک کند.
#اسلام_مقاتله #جنگ #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ایرانیان آزادیخواه، سلامت روان و آسیبها
منظور خامنهای از «جنگ روحی و اجتماعی» چه بود؟
ورق بزنید
علی خامنهای در سال ۱۳۹۲، ضمن تعریف و تمجید از اسلام «مقاتله» (به معنی مبارزه یا کُشتار)، برای پیروان فرقه خود از «انواع جنگ» که در این نوع اسلام باید دنبال شود سخن گفت. یکی از این انواع، «جنگ روحی» و دیگری «جنگ اجتماعی» بود. منظور خامنهای از این اصطلاحات چه بود؟ و روشهای جنگ روحی و اجتماعی و مقابله با آنها چیستند؟
به نظر میرسد در سالهای پس از استقرار نظام اسلامی، به ویژه در دو دهه گذشته، وضع جامعه ایران از نظر سلامت روانی بدتر شده است. گزارشها نشان از میزان بالای اختلالات روانی، خودکشی، رواج افسردگی، استرس و سایر مشکلات روحی و روانی میان ایرانیان دارد. از نظر اجتماعی نیز جامعه ایران با فقر و خشونت، مانند خشونت مامورین نظام یا خشونتهای کلامی و روانی، روبهرو بوده است. آیا بخشی از این روندها، میتواند نتیجه سیاستهای سیستماتیک و سازوکارهای «جنگ روحی و اجتماعی» نظام اسلامی باشد؟
در سالها و روزهای اخیر، به نظر میرسد فشار روانی فرقه حاکم بر ایران بر مردم افزایش چشمگیری یافته است. از سویی، فشار اقتصادی شدید ناشی از سیاستهای نظام باعث ایجاد اضطراب و استیصال در میان بخشی از مردم شده است. رابطه مستقیم میان فشار اقتصادی و وضع سلامت روانی با مطالعات متعدد علمی تایید شده است.
از سوی دیگر، محروم کردن عمدی و گسترده میلیونها نفر از اینترنت آزاد و با قیمت مناسب، آزار روانی شدیدی را بر مردم تحمیل کرده است. در غیاب دسترسی به اینترنت، ایرانیان به نوعی زندان دیجیتال فرستاده شدهاند، در حالی که پیروان فرقه ولایت به اینترنت آزاد دسترسی دارند؛ وضعیتی که میتواند آپارتاید دیجیتال نامیده شود.
زندگی در سایه ظلم و تبعیض دائمی و سلطه تکبرآمیز فرقه ولایت، خود عاملی برای شکست روان و عزت نفس و نابودکننده احساس کرامت انسانی افراد است. به علاوه، تهدید علنی مردم در تلویزیون و خیابان با زبانی پلشت و دهنکجی به احساسات مردم و جانباختگان اعتراضات نیز بر زخمهای روانی مردم افزوده است. شایان توجه است که تمامی این اعمال نظام آگاهانه و برنامهریزیشده است، و برای آنها بودجه و پرسنل در نظر گرفته شده است.
در کنار اینها، به نظر میرسد نیروهای نظام در زمینه تفرقهافکنی اجتماعی، به ویژه میان مخالفان نظام نیز به شدت فعال هستند. به نظر میرسد آنان با استفاده از سیمکارتهای سفید به رواج روایات دروغ، توهین و تمسخر مردم، و با ساختن پروفایلهای جعلی، به فحاشی و لجنپراکنی میپردازند، و جو گفتمان سیاسی اجتماعی را مسموم و بیمار میکنند.
به نظر میرسد فرقه ولایت فقیه، به عنوان بخشی از سیاستهای سیستماتیک خود در برابر ملت ایران، درگیر یک «جنگ روحی-روانی» تمامعیار با مردم ایران نیز است. شاید بتوان گفت نظام اسلامی، آمریکا را «دشمن شماره یک» خود نمیداند، و در واقع، اکنون دشمن اصلی خود را ایرانیان آزادیخواه در نظر گرفته است.
در نتیجه این سیاستها، به نظر میرسد بخش بزرگی از جامعه با آلام روحی و روانی، فرسایش احساس کرامت و عزت نفس، احساس شکنجهشدگی، ترس و انزوا، افسردگی، احساس بیآیندگی، هراس دائمی، و خستگی و فرسودگی روانی روبهرو شده است.
راههای مقابله با این جنگ روحی چیستند؟ برای مثال، شناخت تکنیکهای فرسایش روح و روان ـ بهویژه فعالیتهای سایبری و عملیات تفرقهافکنانه در لباس مخالفان ـ میتواند به خنثی کردن بخشی از این فشارها کمک کند. همچنین درگیر نشدن در خشونت کلامی، تقویت همبستگی میان مردم، کمک به حفظ روحیه یکدیگر، دور هم جمع شدن، استفاده بهموقع از استراحت روحی و روانی، و اختصاص زمانهایی برای مراقبه، ورزش، بازی، موسیقی، رقص و حضور در طبیعت میتواند مؤثر باشد.
هدف از این کنشها عادیسازی شرایط نیست، بلکه ایجاد فرصت برای تنفس و بازسازی روانی، دستیابی به آرامش نسبی، احیای احساس کرامت انسانی، کمک به یکدیگر با محبت و احترام ـ بهویژه نسبت به مخالفان فکری در میان معترضان ـ و نیز تقویت روشنبینی، توجه به عقل و واقعیت، و جلوگیری از بازی خوردن توسط احساسات و هیجانات است. چنین رویکردی میتواند به کنشگری مؤثرتر و حفظ سلامت روحی و روانی افراد کمک کند.
#اسلام_مقاتله #جنگ #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2🏆1