از خشونت مذهبی تا همزیستی: دفاع از آزادی پایدار عقاید
درسهای تطبیقی از پنج جامعه کثرتگرا
فرانسه همیشه کشوری آزاد از نظر دین و باور نبود. قرنها پیش، اختلافات مذهبی میان کاتولیکها و پروتستانها به خشونتی هولناک انجامید؛ تا جایی که هزاران انسان تنها به دلیل تفاوت در شیوه باور خود کشته شدند. اما همان جامعه، بهتدریج راهی به سوی همزیستی، سکولاریسم و پذیرش تکثر پیدا کرد.
نوشتار «از خشونت مذهبی تا همزیستی» با نگاهی تطبیقی به تجربه پنج کشور؛ فرانسه، بریتانیا، کانادا، هند و آفریقای جنوبی، بررسی میکند که چگونه جوامع میتوانند از نفرت و حذف به سوی مدارا، آزادی عقیده و احترام متقابل حرکت کنند.
این متن نشان میدهد که آزادی دین و باور فقط با قانون ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند آموزش، گفتوگو، جامعه مدنی فعال و مشارکت شهروندان است. همچنین به نقش گفتوگوی میانجماعتی، آموزش حقوق شهروندی و فعالیتهای ریشهای در کاهش سوءظنها و تنشهای مذهبی میپردازد.
در بخشی از مقدمه این مطلب با یادآوری خشونتها در رویداد کشتار روز «سن بارتلمی» که هزاران مسیحی پروتستان، که بسیاری از آنان شهروندان عادی بودند، طی چند روز کشته شدند، آمده است:
«یادبود روز سن بارتلمی تنها یادآور یک تراژدی نیست بلکه نشانهای است از اینکه جوامع میتوانند فراتر از خشونت فرقهای تحول یابند.»
این مطالعه موردی، فراتر از یک مطالعه تاریخی، تاملی است درباره امکان ساختن جامعهای که در آن تفاوت عقیده، بهانه حذف و دشمنی نباشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#سکولاریسم #خشونت_مذهبی #آزادی_مذهبی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
درسهای تطبیقی از پنج جامعه کثرتگرا
فرانسه همیشه کشوری آزاد از نظر دین و باور نبود. قرنها پیش، اختلافات مذهبی میان کاتولیکها و پروتستانها به خشونتی هولناک انجامید؛ تا جایی که هزاران انسان تنها به دلیل تفاوت در شیوه باور خود کشته شدند. اما همان جامعه، بهتدریج راهی به سوی همزیستی، سکولاریسم و پذیرش تکثر پیدا کرد.
نوشتار «از خشونت مذهبی تا همزیستی» با نگاهی تطبیقی به تجربه پنج کشور؛ فرانسه، بریتانیا، کانادا، هند و آفریقای جنوبی، بررسی میکند که چگونه جوامع میتوانند از نفرت و حذف به سوی مدارا، آزادی عقیده و احترام متقابل حرکت کنند.
این متن نشان میدهد که آزادی دین و باور فقط با قانون ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند آموزش، گفتوگو، جامعه مدنی فعال و مشارکت شهروندان است. همچنین به نقش گفتوگوی میانجماعتی، آموزش حقوق شهروندی و فعالیتهای ریشهای در کاهش سوءظنها و تنشهای مذهبی میپردازد.
در بخشی از مقدمه این مطلب با یادآوری خشونتها در رویداد کشتار روز «سن بارتلمی» که هزاران مسیحی پروتستان، که بسیاری از آنان شهروندان عادی بودند، طی چند روز کشته شدند، آمده است:
«یادبود روز سن بارتلمی تنها یادآور یک تراژدی نیست بلکه نشانهای است از اینکه جوامع میتوانند فراتر از خشونت فرقهای تحول یابند.»
این مطالعه موردی، فراتر از یک مطالعه تاریخی، تاملی است درباره امکان ساختن جامعهای که در آن تفاوت عقیده، بهانه حذف و دشمنی نباشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#سکولاریسم #خشونت_مذهبی #آزادی_مذهبی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2
Forwarded from آموزشکده توانا
Mahsa and Mandana Sotoodeh: Two Baha’i Sisters Held in Indefinite Detention for Over 50 Days
Mahsa (25) and Mandana (38) Sotoodeh have remained in custody for over 50 days at Adelabad Prison in Shiraz. Arrested by IRGC intelligence in early April 2026, the sisters have been held without clear charges or access to legal counsel. Despite repeated inquiries, judicial authorities have refused to explain the reasons for their detention or grant bail. Held in separate cells, their ongoing ordeal is part of a systemic campaign of state-sponsored harassment against Baha’is in Iran, characterized by prolonged isolation and the deliberate denial of judicial transparency.
#MahsaSotoodeh
#MandanaSotoodeh
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
Mahsa (25) and Mandana (38) Sotoodeh have remained in custody for over 50 days at Adelabad Prison in Shiraz. Arrested by IRGC intelligence in early April 2026, the sisters have been held without clear charges or access to legal counsel. Despite repeated inquiries, judicial authorities have refused to explain the reasons for their detention or grant bail. Held in separate cells, their ongoing ordeal is part of a systemic campaign of state-sponsored harassment against Baha’is in Iran, characterized by prolonged isolation and the deliberate denial of judicial transparency.
#MahsaSotoodeh
#MandanaSotoodeh
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
😭1😡1
محکومیت امین ایمانیان، شهروند بهائی و قهرمان بوکس، به یک سال حبس تعزیری
امین ایمانیان، شهروند بهائی، قهرمان پیشین بوکس کشور و از مربیان و داوران فعال فدراسیون، بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم که ابتدا به صورت غیابی صادر شده بود، در جلسه واخواهی مورخ ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب بابل عیناً تأیید گردید.
روند برخورد امنیتی با این ورزشکار از تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ آغاز شد؛ زمانی که مأموران اداره اطلاعات با یورش به منزل شخصی وی و شکستن درب ورودی، ضمن تفتیش محل، اقدام به ضبط اموال از جمله کتابها، جزوات آموزشی و تجهیزات الکترونیکی و هارد کامپیوتر او کردند. در پی این اقدام، آقای ایمانیان بازداشت و پروندهای با اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای وی گشوده شد. سرانجام در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب بابل وی را به یک سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که با وجود برگزاری جلسه واخواهی، تغییری نکرد و به گفته منابع مطلع، این جلسه رسیدگی ماهیتی نمایشی داشته است.
محکومیت امین ایمانیان در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر، برخوردهای امنیتی و فشارهای سیستماتیک بر جامعه بهائیان ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. نهادهای امنیتی و قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی و پروندهسازیهای هدفمند، به دنبال محدود کردن هرچه بیشتر فعالیتهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی شهروندان بهائی هستند. این روند که شامل بازداشتهای گسترده، یورش به منازل و صدور احکام حبس طولانیمدت است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب اقلیتهای دینی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که به ویژه در زمان بروز بحرانهای سیاسی، با شدت بیشتری علیه این جامعه اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
امین ایمانیان، شهروند بهائی، قهرمان پیشین بوکس کشور و از مربیان و داوران فعال فدراسیون، بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم که ابتدا به صورت غیابی صادر شده بود، در جلسه واخواهی مورخ ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب بابل عیناً تأیید گردید.
روند برخورد امنیتی با این ورزشکار از تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ آغاز شد؛ زمانی که مأموران اداره اطلاعات با یورش به منزل شخصی وی و شکستن درب ورودی، ضمن تفتیش محل، اقدام به ضبط اموال از جمله کتابها، جزوات آموزشی و تجهیزات الکترونیکی و هارد کامپیوتر او کردند. در پی این اقدام، آقای ایمانیان بازداشت و پروندهای با اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای وی گشوده شد. سرانجام در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب بابل وی را به یک سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که با وجود برگزاری جلسه واخواهی، تغییری نکرد و به گفته منابع مطلع، این جلسه رسیدگی ماهیتی نمایشی داشته است.
محکومیت امین ایمانیان در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر، برخوردهای امنیتی و فشارهای سیستماتیک بر جامعه بهائیان ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. نهادهای امنیتی و قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی و پروندهسازیهای هدفمند، به دنبال محدود کردن هرچه بیشتر فعالیتهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی شهروندان بهائی هستند. این روند که شامل بازداشتهای گسترده، یورش به منازل و صدور احکام حبس طولانیمدت است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب اقلیتهای دینی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که به ویژه در زمان بروز بحرانهای سیاسی، با شدت بیشتری علیه این جامعه اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡2
مولوی عبدالحمید: مشکل در قانون اساسی است
مولوی عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و «گرانیهای بیحدومرز» در کشور، تأکید کرد که ملت ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند.
وی در بخشی از سخنانش اظهار داشت که پیش از جنگ، شرایط اقتصادی کشور و مردم در آستانه نابودی قرار داشت و پول ملی ارزش خود را از دست داده بود و تورم و گرانی بیداد میکرد، اما اکنون که کشور در شرایط جنگی قرار دارد، تورم و گرانی حد و مرزی ندارد.
عبدالحمید ادامه داد که ملت شریف و بزرگ ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند و پرسید کسانی که مسئولیت امور را بر عهده دارند، در روز قیامت چه پاسخی برای رنجها و سختیهای این ملت خواهند داشت.
دولت نقش مؤثری در سیاستهای داخلی و خارجی ندارد / مشکل در قانون اساسی است
امامجمعه زاهدان همچنین گفت مردم معتقدند دولتی انتخاب کردهاند که اختیارات کافی ندارد. او افزود که در بسیاری از کشورها تصمیمگیری درباره سیاستهای داخلی و خارجی در اختیار دولت است، اما در ایران دولت بهجز اجرا، نقش مؤثری در این حوزهها ندارد.
وی تأکید کرد که مشکل در قانون اساسی است و تا زمانی که در آن تغییر ایجاد نشود، هیچکس نمیتواند اوضاع کشور را سامان دهد و مشکلات و بحرانهای کشور باید آسیبشناسی شوند.
مردم ایران حرفها و گلایههای زیادی دارند
عبدالحمید در ادامه اظهار داشت که مردم ایران گلایههای فراوانی دارند؛ بسیاری سرمایههای مادی خود را از دست دادهاند و عدهای نیز در نتیجه کشمکشهای سیاسی نسبت به دین بدبین شدهاند.
وی تأکید کرد که در دین، پیامبر و قرآن هیچ عیب و ضعفی وجود ندارد و ضعفها مربوط به عملکرد انسانهاست و توصیه کرد که مردم ضعف عملکرد افراد را به حساب دین نگذارند.
قطعی اینترنت مردم را آزار میدهد؛ به این روند پایان دهید
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانش از قطع اینترنت بینالمللی در کشور انتقاد کرد و گفت که اینترنت امروز به یکی از نیازهای اساسی بشر تبدیل شده و تمام بخشهای زندگی مردم با آن گره خورده است.
وی خطاب به مسئولان خواستار پایاندادن به روند قطع اینترنت شد تا مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مولوی عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و «گرانیهای بیحدومرز» در کشور، تأکید کرد که ملت ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند.
وی در بخشی از سخنانش اظهار داشت که پیش از جنگ، شرایط اقتصادی کشور و مردم در آستانه نابودی قرار داشت و پول ملی ارزش خود را از دست داده بود و تورم و گرانی بیداد میکرد، اما اکنون که کشور در شرایط جنگی قرار دارد، تورم و گرانی حد و مرزی ندارد.
عبدالحمید ادامه داد که ملت شریف و بزرگ ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند و پرسید کسانی که مسئولیت امور را بر عهده دارند، در روز قیامت چه پاسخی برای رنجها و سختیهای این ملت خواهند داشت.
دولت نقش مؤثری در سیاستهای داخلی و خارجی ندارد / مشکل در قانون اساسی است
امامجمعه زاهدان همچنین گفت مردم معتقدند دولتی انتخاب کردهاند که اختیارات کافی ندارد. او افزود که در بسیاری از کشورها تصمیمگیری درباره سیاستهای داخلی و خارجی در اختیار دولت است، اما در ایران دولت بهجز اجرا، نقش مؤثری در این حوزهها ندارد.
وی تأکید کرد که مشکل در قانون اساسی است و تا زمانی که در آن تغییر ایجاد نشود، هیچکس نمیتواند اوضاع کشور را سامان دهد و مشکلات و بحرانهای کشور باید آسیبشناسی شوند.
مردم ایران حرفها و گلایههای زیادی دارند
عبدالحمید در ادامه اظهار داشت که مردم ایران گلایههای فراوانی دارند؛ بسیاری سرمایههای مادی خود را از دست دادهاند و عدهای نیز در نتیجه کشمکشهای سیاسی نسبت به دین بدبین شدهاند.
وی تأکید کرد که در دین، پیامبر و قرآن هیچ عیب و ضعفی وجود ندارد و ضعفها مربوط به عملکرد انسانهاست و توصیه کرد که مردم ضعف عملکرد افراد را به حساب دین نگذارند.
قطعی اینترنت مردم را آزار میدهد؛ به این روند پایان دهید
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانش از قطع اینترنت بینالمللی در کشور انتقاد کرد و گفت که اینترنت امروز به یکی از نیازهای اساسی بشر تبدیل شده و تمام بخشهای زندگی مردم با آن گره خورده است.
وی خطاب به مسئولان خواستار پایاندادن به روند قطع اینترنت شد تا مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2🤔1👌1
Forwarded from آموزشکده توانا
Behzad Yazdani and Romina Khazali: Baha’i Couple Held in Indefinite Detention for Over 50 Days
Baha’i couple Behzad Yazdani, a translator, and artist Romina Khazali remain in limbo at Shiraz’s Adelabad Prison after over 50 days of detention. Arrested by IRGC intelligence in late March 2026, they have been denied legal counsel and face no formal charges. Khazali, who recently underwent stomach surgery, is suffering from deteriorating physical and mental health, yet authorities have repeatedly rejected bail requests. Separated from their two teenage children, this couple’s prolonged, opaque detention is a stark example of the systematic persecution and psychological warfare waged against Baha’i families in Iran.
#BehzadYazdani
#RominaKhazali
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
Baha’i couple Behzad Yazdani, a translator, and artist Romina Khazali remain in limbo at Shiraz’s Adelabad Prison after over 50 days of detention. Arrested by IRGC intelligence in late March 2026, they have been denied legal counsel and face no formal charges. Khazali, who recently underwent stomach surgery, is suffering from deteriorating physical and mental health, yet authorities have repeatedly rejected bail requests. Separated from their two teenage children, this couple’s prolonged, opaque detention is a stark example of the systematic persecution and psychological warfare waged against Baha’i families in Iran.
#BehzadYazdani
#RominaKhazali
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
😡2
تاریکی یکسان؛
سوگیری «همگنی برونگروه» و حذف تنوع انسانی
ما اغلب تصور میکنیم که قضاوتهایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده بیطرفانه واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبرهای از «سوگیریهای شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون میکنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین میپردازد تا فاش کند که چگونه نقصهای ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگریستیزی، فرقهگرایی و نارواداری ختم میشوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکریمان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیریهای ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا میکنند و چطور شناخت این تلههای درونی، میتواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
عینک تکرنگ
چرا فکر میکنیم «آنها» همه مثل هم هستند؟
سوگیری شناختی «اثر همگنی برونگروه» (Out-group Homogeneity Effect) تمایل ما به دیدن اعضای گروه خودمان به عنوان افرادی متنوع و با ویژگیهای فردیِ گوناگون، اما دیدن اعضای گروههای دیگر به عنوان یک تودهی بیشکل و یکسان است. مغز ما با این کار، پیچیدگی انسانهای «غریبه» را حذف میکند. در حالی که ما به خوبی میدانیم اعضای گروهِ خودمان (هموطنان، همکیشان یا همفکرانمان) تفاوتهای زیادی در عقاید و سلیقه دارند، به راحتی به «دیگران» برچسب یکسانی میزنیم. این سوگیری، اولین قدم برای عدم پذیرش است؛ چرا که وقتی فردی را نه به عنوان یک شخص، بلکه به عنوان یک «نمونهی تکراری» از یک گروه میبینیم، درکِ تفاوتهای فردیاش غیرممکن میشود.
کاریکاتور دشمن
پیوند یکسانانگاری با دیگریستیزی
وقتی این سوگیری شناختی بر ذهن مسلط میشود، دیگریستیزی به سادگی آب خوردن رخ میدهد. این همان جایی است که پدیدهی فرقهگرایی بیشترین بهره را میبرد؛ چرا که پیروان یک فرقه، همهی منتقدان یا مخالفان خود را با یک چوب میرانند و تصور میکنند همهی آنها با یک انگیزه و یک شیوه عمل میکنند. این یکسانانگاری ظالمانه، راه را بر هرگونه گفتگو میبندد؛ چون ما گمان میکنیم با شناختِ یک نفر از آن گروه، همهی آنها را شناختهایم. این نارواداری، نتیجه مستقیمِ تقلیل انسانهای متنوع به کلیشههایی است که ذهن ما ساخته تا جهان را برایش ساده کند.
بازگرداندن چهرهها
تمرین دیدن تفاوتها در «دیگری»
پادزهر این سوگیری، «شخصیتبخشی» است. رواداری واقعی زمانی آغاز میشود که ما آگاهانه به جایِ کلیگویی، به دنبالِ تفاوتهای فردیِ مخالفانمان بگردیم. باید به خاطر بسپاریم که در هر گروهی که ما آن را «دشمن» یا «دیگری» مینامیم، هزاران صدای متفاوت، دغدغههای فردی و تضادهای درونی وجود دارد. شکستن اثر همگنی یعنی بپذیریم که «آنها» هم مثل «ما»، موجوداتی چندبعدی هستند. وقتی یاد بگیریم که به جایِ دیدنِ یک «توده سیاه»، چهرهها، رنجها و روایتهای منحصربهفرد تکتک آدمها را ببینیم، دیوارهای نارواداری فرو میریزد و فضا برای گفتگو گشوده میشود.
مطالعه بیشتر در سایت
https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias4/
#سوگیری_شناختی #خطای_شناختی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سوگیری «همگنی برونگروه» و حذف تنوع انسانی
ما اغلب تصور میکنیم که قضاوتهایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده بیطرفانه واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبرهای از «سوگیریهای شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون میکنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین میپردازد تا فاش کند که چگونه نقصهای ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگریستیزی، فرقهگرایی و نارواداری ختم میشوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکریمان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیریهای ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا میکنند و چطور شناخت این تلههای درونی، میتواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
عینک تکرنگ
چرا فکر میکنیم «آنها» همه مثل هم هستند؟
سوگیری شناختی «اثر همگنی برونگروه» (Out-group Homogeneity Effect) تمایل ما به دیدن اعضای گروه خودمان به عنوان افرادی متنوع و با ویژگیهای فردیِ گوناگون، اما دیدن اعضای گروههای دیگر به عنوان یک تودهی بیشکل و یکسان است. مغز ما با این کار، پیچیدگی انسانهای «غریبه» را حذف میکند. در حالی که ما به خوبی میدانیم اعضای گروهِ خودمان (هموطنان، همکیشان یا همفکرانمان) تفاوتهای زیادی در عقاید و سلیقه دارند، به راحتی به «دیگران» برچسب یکسانی میزنیم. این سوگیری، اولین قدم برای عدم پذیرش است؛ چرا که وقتی فردی را نه به عنوان یک شخص، بلکه به عنوان یک «نمونهی تکراری» از یک گروه میبینیم، درکِ تفاوتهای فردیاش غیرممکن میشود.
کاریکاتور دشمن
پیوند یکسانانگاری با دیگریستیزی
وقتی این سوگیری شناختی بر ذهن مسلط میشود، دیگریستیزی به سادگی آب خوردن رخ میدهد. این همان جایی است که پدیدهی فرقهگرایی بیشترین بهره را میبرد؛ چرا که پیروان یک فرقه، همهی منتقدان یا مخالفان خود را با یک چوب میرانند و تصور میکنند همهی آنها با یک انگیزه و یک شیوه عمل میکنند. این یکسانانگاری ظالمانه، راه را بر هرگونه گفتگو میبندد؛ چون ما گمان میکنیم با شناختِ یک نفر از آن گروه، همهی آنها را شناختهایم. این نارواداری، نتیجه مستقیمِ تقلیل انسانهای متنوع به کلیشههایی است که ذهن ما ساخته تا جهان را برایش ساده کند.
بازگرداندن چهرهها
تمرین دیدن تفاوتها در «دیگری»
پادزهر این سوگیری، «شخصیتبخشی» است. رواداری واقعی زمانی آغاز میشود که ما آگاهانه به جایِ کلیگویی، به دنبالِ تفاوتهای فردیِ مخالفانمان بگردیم. باید به خاطر بسپاریم که در هر گروهی که ما آن را «دشمن» یا «دیگری» مینامیم، هزاران صدای متفاوت، دغدغههای فردی و تضادهای درونی وجود دارد. شکستن اثر همگنی یعنی بپذیریم که «آنها» هم مثل «ما»، موجوداتی چندبعدی هستند. وقتی یاد بگیریم که به جایِ دیدنِ یک «توده سیاه»، چهرهها، رنجها و روایتهای منحصربهفرد تکتک آدمها را ببینیم، دیوارهای نارواداری فرو میریزد و فضا برای گفتگو گشوده میشود.
مطالعه بیشتر در سایت
https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias4/
#سوگیری_شناختی #خطای_شناختی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤1👏1🏆1
Pregnant Baha’i Woman, Boshra Mostafavi, Imprisoned in Kerman
Boshra Mostafavi, a pregnant Baha’i woman from Rafsanjan, is currently serving a four-month prison sentence in Kerman despite her critical medical needs. Despite being initially acquitted, an appeals court sentenced her on April 25, 2026, with the judge explicitly citing her faith as the motivation. The Baha’i International Community has condemned her imprisonment as an act of "extreme cruelty," highlighting the regime’s refusal to provide essential prenatal care. Representative Simin Fahandej has demanded her immediate and unconditional release, emphasizing that the state is punishing both a mother and her unborn child for their beliefs.
#BoshraMostafavi #PregnantPrisoner #HumanRights
@Dialogue1402
Boshra Mostafavi, a pregnant Baha’i woman from Rafsanjan, is currently serving a four-month prison sentence in Kerman despite her critical medical needs. Despite being initially acquitted, an appeals court sentenced her on April 25, 2026, with the judge explicitly citing her faith as the motivation. The Baha’i International Community has condemned her imprisonment as an act of "extreme cruelty," highlighting the regime’s refusal to provide essential prenatal care. Representative Simin Fahandej has demanded her immediate and unconditional release, emphasizing that the state is punishing both a mother and her unborn child for their beliefs.
#BoshraMostafavi #PregnantPrisoner #HumanRights
@Dialogue1402
😢1💔1😡1
تداوم حبس بدون تصمیم ۱۲۵ روز پس از بازداشت آرتین غضنفری، عکاس خبری بهائی
با گذشت بیش از چهار ماه از بازداشت آرتین غضنفری، شهروند بهائی، عکاس خبری، نویسنده و راوی پادکست «ماه سیزدهم»، همچنان وضعیت او در هالهای از ابهام قرار دارد. با وجود نگرانیهای جدی دربارۀ وضعیت جسمی و روحی او، قرار بازداشتش بدون ارائۀ هیچ توضیح روشنی چندینبار تمدید شده و درخواست آزادی موقت او با قرار وثیقه نیز تاکنون پذیرفته نشده است.
این شهروند بهائی پیشتر در تاریخ ۲۹ دیماه ۱۴۰۴ در منزل شخصی خود بازداشت شد. به گفتۀ منابع مطلع، ۱۱ مأمور با ارائۀ حکم قضایی وارد منزل او شدند و پس از حدود هفت تا هشت ساعت تفتیش، ضمن ضبط وسایل شخصی، وی را بازداشت کردند. مأموران همچنین به محل کار او یورش برده، آنجا را نیز تفتیش و ابزار کاریاش را ضبط کردند.
تا ۴۶ روز پس از بازداشت، هیچ اطلاعی از محل نگهداریاش در دست نبود و پس از آن مشخص شد که به دلیل شرایط جنگی او را به زندان فشافویه (تهران بزرگ) منتقل کردهاند.
یک منبع آگاه میگوید آقای غضنفری از بیماریهای متعددی از جمله نارسایی قلبی، آسم و فشار خون بالا رنج میبرد و پیش از بازداشت، برای کنترل این بیماریها بهصورت روزانه دارو مصرف میکرده است. او در دوران بازداشت به بیماری کووید-۱۹ نیز مبتلا شده و نبود رسیدگی درمانی مناسب موجب تشدید بیماری آسم او شده است.
این منبع همچنین اضافه میکند که خانوادۀ او، چه در دوران جنگ و چه پس از آن، بهطور روزانه پیگیر وضعیتش بودهاند؛ با این حال، با گذشت ۱۲۵ روز از زمان بازداشت، او همچنان در بلاتکلیفی و در شرایطی نامشخص در حبس بهسر میبرد. نزدیکان و دوستان آقای غضنفری خواستار رسیدگی عادلانه به پرونده، رعایت حقوق قانونی و آزادی او هستند.
#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
با گذشت بیش از چهار ماه از بازداشت آرتین غضنفری، شهروند بهائی، عکاس خبری، نویسنده و راوی پادکست «ماه سیزدهم»، همچنان وضعیت او در هالهای از ابهام قرار دارد. با وجود نگرانیهای جدی دربارۀ وضعیت جسمی و روحی او، قرار بازداشتش بدون ارائۀ هیچ توضیح روشنی چندینبار تمدید شده و درخواست آزادی موقت او با قرار وثیقه نیز تاکنون پذیرفته نشده است.
این شهروند بهائی پیشتر در تاریخ ۲۹ دیماه ۱۴۰۴ در منزل شخصی خود بازداشت شد. به گفتۀ منابع مطلع، ۱۱ مأمور با ارائۀ حکم قضایی وارد منزل او شدند و پس از حدود هفت تا هشت ساعت تفتیش، ضمن ضبط وسایل شخصی، وی را بازداشت کردند. مأموران همچنین به محل کار او یورش برده، آنجا را نیز تفتیش و ابزار کاریاش را ضبط کردند.
تا ۴۶ روز پس از بازداشت، هیچ اطلاعی از محل نگهداریاش در دست نبود و پس از آن مشخص شد که به دلیل شرایط جنگی او را به زندان فشافویه (تهران بزرگ) منتقل کردهاند.
یک منبع آگاه میگوید آقای غضنفری از بیماریهای متعددی از جمله نارسایی قلبی، آسم و فشار خون بالا رنج میبرد و پیش از بازداشت، برای کنترل این بیماریها بهصورت روزانه دارو مصرف میکرده است. او در دوران بازداشت به بیماری کووید-۱۹ نیز مبتلا شده و نبود رسیدگی درمانی مناسب موجب تشدید بیماری آسم او شده است.
این منبع همچنین اضافه میکند که خانوادۀ او، چه در دوران جنگ و چه پس از آن، بهطور روزانه پیگیر وضعیتش بودهاند؛ با این حال، با گذشت ۱۲۵ روز از زمان بازداشت، او همچنان در بلاتکلیفی و در شرایطی نامشخص در حبس بهسر میبرد. نزدیکان و دوستان آقای غضنفری خواستار رسیدگی عادلانه به پرونده، رعایت حقوق قانونی و آزادی او هستند.
#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡2😢1
Forwarded from آموزشکده توانا
Christian Convert Ghazal Marzban Sentenced to Over Nine Years in Prison
Ghazal Marzban Joreshari, a Christian convert and law graduate, has been sentenced to nine years and eight months in prison by the Tehran Revolutionary Court. Presided over by Judge Iman Afshari, the court convicted her of "propaganda against the state" and "assembly and collusion against national security." Arrested in January 2026, Marzban has long faced state persecution for her faith. Her imprisonment is particularly cruel as she has been the primary caregiver for her husband, who suffers from Parkinson's disease, and has previously endured systematic discrimination and denial of access to essential medical care for her family.
#GhazalMarzban
#ChristianConvert
#ReligiousFreedom
#HumanRights
@Tavaana_TavaanaTech
Ghazal Marzban Joreshari, a Christian convert and law graduate, has been sentenced to nine years and eight months in prison by the Tehran Revolutionary Court. Presided over by Judge Iman Afshari, the court convicted her of "propaganda against the state" and "assembly and collusion against national security." Arrested in January 2026, Marzban has long faced state persecution for her faith. Her imprisonment is particularly cruel as she has been the primary caregiver for her husband, who suffers from Parkinson's disease, and has previously endured systematic discrimination and denial of access to essential medical care for her family.
#GhazalMarzban
#ChristianConvert
#ReligiousFreedom
#HumanRights
@Tavaana_TavaanaTech
😡2😭1
Forwarded from آموزشکده توانا
این روزها بسیاری از مردم ایران همزمان با فشارهای سیاسی، با بحرانهای سنگین اقتصادی و معیشتی هم روبهرو هستند؛ از گرانی و کاهش قدرت خرید گرفته تا محدودیت اینترنت، ناامنی شغلی و دشوارتر شدن زندگی روزمره. اما برای فهم دقیقتر این وضعیت، شنیدن صدای خود مردم اهمیت دارد.
ما تلاش کردهایم با تهیه یک پرسشنامه کوتاه، تصویری واقعیتر از شرایط زندگی، وضعیت اقتصادی و دسترسی به امکانات در ایران امروز ثبت کنیم. پاسخهای شما میتواند به درک بهتر ابعاد فقیرتر شدن جامعه، افزایش فشار بر خانوادهها و تاثیر محدودیتها بر زندگی روزمره کمک کند.
لطفا چند دقیقه وقت بگذارید و این پرسشنامه را پر کنید و برای دیگران هم بفرستید. هر پاسخ، بخشی از واقعیتیست که نباید نادیده گرفته شود.
https://docs.google.com/forms/d/1XPJbd9pjqgRkcicK7D6GGCZjcPvWUjf73mLycykQ7MA/edit
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
ما تلاش کردهایم با تهیه یک پرسشنامه کوتاه، تصویری واقعیتر از شرایط زندگی، وضعیت اقتصادی و دسترسی به امکانات در ایران امروز ثبت کنیم. پاسخهای شما میتواند به درک بهتر ابعاد فقیرتر شدن جامعه، افزایش فشار بر خانوادهها و تاثیر محدودیتها بر زندگی روزمره کمک کند.
لطفا چند دقیقه وقت بگذارید و این پرسشنامه را پر کنید و برای دیگران هم بفرستید. هر پاسخ، بخشی از واقعیتیست که نباید نادیده گرفته شود.
https://docs.google.com/forms/d/1XPJbd9pjqgRkcicK7D6GGCZjcPvWUjf73mLycykQ7MA/edit
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
آرامش دوستدار؛ درخشش عقلانیت در سایه سنگین دینخویی
آرامش دوستدار در ۲ خرداد ۱۳۱۰ خورشیدی دیده به جهان گشود؛ فیلسوفی که تمام عمر خویش را وقف واکاوی این پرسش کرد که چرا در فرهنگ ما، چراغ تفکر مستقل همواره زیر سایه سنگین جزماندیشی به خاموشی گراییده است. او که تحصیلات آکادمیک خود را در رشته فلسفه در آلمان به پایان رساند، در دوران تدریس در دانشگاه تهران و پس از آن در دوران تبعید خودخواسته، به یکی از رادیکالترین منتقدان ساختار ذهنیت ایرانی بدل شد. دوستدار بیش از آنکه یک محققِ کلاسیک باشد، یک «متفکر عاصی» بود که با زبانی صریح و به دور از مصلحتاندیشیهای مرسوم روشنفکری، جراحی عمیقی بر پیکره فرهنگ ما انجام داد. او خود را در برابر سنتی میدید که نه تنها پرسشگری را تشویق نمیکند، بلکه به ماهیت آن مشکوک است و آن را با «مرجعیت قدسی» جایگزین میکند.
در سپهر اندیشه ایران، او حکم همان «تکدرخت عاصی» در کویر جزماندیشی را دارد. او در مسیر فکری خود، از دلبستگیهای اولیه عبور کرد و به چنان صراحتی در نقد «فرهنگ دینی» رسید که شاید در تاریخ معاصر ما بینظیر باشد.
دوستدار، مسئله اصلی را در تضاد بنیادین میان «دین» و «تفکر» میجست و معتقد بود که فرهنگ دینی، از اساس سد راه اندیشیدن است. او برای تبیین این پدیده، واژهی دقیق و تکاندهنده «دینخویی» را استفاده کرد؛ مفهومی که نه صرفا به معنای باور قلبی فرد به خدا، بلکه به معنای سیطره یک ساختار فکری است که «پرسشگری» را برنمیتابد. او در آثار خود، به زیبایی مرز میان «پرسش» و «استخبار» را ترسیم میکند و میگوید: «درست آنجایی که پرسش میبایستی نشان دهد که پرسش است... مرجع پا به میان مینهد تا استخبار را جانشین پرسیدن نماید.» به بیان او، آنچه در فرهنگ دینی رخ میدهد، پرسش برآمده از حیرت وجودی نیست، بلکه «استخبار» یا کسب خبر از مرجعی قدسی است که راه را بر هرگونه «تفکر خودبنیاد» میبندد.
این فیلسوف، با تیزبینی نیچهایاش، استبداد تاریخی فرهنگ ایرانی را ریشهدار در همین «امتناع تفکر» میدانست. از نظر دوستدار، دینخویی به گونهای است که «مومن» به دلیل اتکای بیچونوچرا به مرجع، توانایی استقلال رای را از دست میدهد و در نتیجه، اندیشه در نطفه خفه میشود. او البته به ندرت قائل به استثناهایی مانند زکریای رازی بود، اما تاکید داشت که این استثنائات، هرگز به «حکم عمومی» تبدیل نشدند و نتوانستند آن سد عظیم تاریخی را بشکنند.
برای دوستدار، رهایی از این «درخششهای تیره»، نه با اصلاحات سطحی، که تنها از طریق «جرئت اندیشیدن» و بیرون آمدن از زیر سایه مرجعیت دینخو ممکن بود. او معتقد بود که دینخویی، «امتناع تفکر» است؛ یعنی وضعیتی که در آن ذهن، در چارچوبهای از پیش تعیینشده زندانی میشود و قدرت نقادی خود را از دست میدهد. شاید بتوان گفت پیام مرکزی زندگیِ فکری او، فراخوان بیوقفه به «انسان» است تا از دایره امن مرجعیت بیرون بیاید و بار سنگین خردورزی مستقل را بر دوش گیرد.
بیشتر در مورد آرامش دوستدار بخوانید:
https://tavaana.org/about_aramesh_dustdar/
#دین_خویی #نقد_دین #آرامش_دوستدار #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آرامش دوستدار در ۲ خرداد ۱۳۱۰ خورشیدی دیده به جهان گشود؛ فیلسوفی که تمام عمر خویش را وقف واکاوی این پرسش کرد که چرا در فرهنگ ما، چراغ تفکر مستقل همواره زیر سایه سنگین جزماندیشی به خاموشی گراییده است. او که تحصیلات آکادمیک خود را در رشته فلسفه در آلمان به پایان رساند، در دوران تدریس در دانشگاه تهران و پس از آن در دوران تبعید خودخواسته، به یکی از رادیکالترین منتقدان ساختار ذهنیت ایرانی بدل شد. دوستدار بیش از آنکه یک محققِ کلاسیک باشد، یک «متفکر عاصی» بود که با زبانی صریح و به دور از مصلحتاندیشیهای مرسوم روشنفکری، جراحی عمیقی بر پیکره فرهنگ ما انجام داد. او خود را در برابر سنتی میدید که نه تنها پرسشگری را تشویق نمیکند، بلکه به ماهیت آن مشکوک است و آن را با «مرجعیت قدسی» جایگزین میکند.
در سپهر اندیشه ایران، او حکم همان «تکدرخت عاصی» در کویر جزماندیشی را دارد. او در مسیر فکری خود، از دلبستگیهای اولیه عبور کرد و به چنان صراحتی در نقد «فرهنگ دینی» رسید که شاید در تاریخ معاصر ما بینظیر باشد.
دوستدار، مسئله اصلی را در تضاد بنیادین میان «دین» و «تفکر» میجست و معتقد بود که فرهنگ دینی، از اساس سد راه اندیشیدن است. او برای تبیین این پدیده، واژهی دقیق و تکاندهنده «دینخویی» را استفاده کرد؛ مفهومی که نه صرفا به معنای باور قلبی فرد به خدا، بلکه به معنای سیطره یک ساختار فکری است که «پرسشگری» را برنمیتابد. او در آثار خود، به زیبایی مرز میان «پرسش» و «استخبار» را ترسیم میکند و میگوید: «درست آنجایی که پرسش میبایستی نشان دهد که پرسش است... مرجع پا به میان مینهد تا استخبار را جانشین پرسیدن نماید.» به بیان او، آنچه در فرهنگ دینی رخ میدهد، پرسش برآمده از حیرت وجودی نیست، بلکه «استخبار» یا کسب خبر از مرجعی قدسی است که راه را بر هرگونه «تفکر خودبنیاد» میبندد.
این فیلسوف، با تیزبینی نیچهایاش، استبداد تاریخی فرهنگ ایرانی را ریشهدار در همین «امتناع تفکر» میدانست. از نظر دوستدار، دینخویی به گونهای است که «مومن» به دلیل اتکای بیچونوچرا به مرجع، توانایی استقلال رای را از دست میدهد و در نتیجه، اندیشه در نطفه خفه میشود. او البته به ندرت قائل به استثناهایی مانند زکریای رازی بود، اما تاکید داشت که این استثنائات، هرگز به «حکم عمومی» تبدیل نشدند و نتوانستند آن سد عظیم تاریخی را بشکنند.
برای دوستدار، رهایی از این «درخششهای تیره»، نه با اصلاحات سطحی، که تنها از طریق «جرئت اندیشیدن» و بیرون آمدن از زیر سایه مرجعیت دینخو ممکن بود. او معتقد بود که دینخویی، «امتناع تفکر» است؛ یعنی وضعیتی که در آن ذهن، در چارچوبهای از پیش تعیینشده زندانی میشود و قدرت نقادی خود را از دست میدهد. شاید بتوان گفت پیام مرکزی زندگیِ فکری او، فراخوان بیوقفه به «انسان» است تا از دایره امن مرجعیت بیرون بیاید و بار سنگین خردورزی مستقل را بر دوش گیرد.
بیشتر در مورد آرامش دوستدار بخوانید:
https://tavaana.org/about_aramesh_dustdar/
#دین_خویی #نقد_دین #آرامش_دوستدار #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏2❤1