Around the world, humanist organizations have played an important role in defending freedom of thought, secular values, human rights, and the dignity of non-believers. These organizations create spaces for dialogue, critical thinking, mutual support, and advocacy for equal rights regardless of religion or belief.
The article “Humanist Organizations” introduces a number of international and regional groups that work to support atheists, agnostics, secular humanists, and others who seek a more open and inclusive society. It also highlights how these organizations promote education, ethical values, freedom of expression, and peaceful coexistence.
As the introduction notes, many of these organizations aim to “build communities based on reason, compassion, and shared humanity.”
This text offers a useful overview for anyone interested in humanism, secular activism, and global efforts to defend freedom of belief and non-belief.
Read the full article on the website:
https://en.tavaana.org/humanist-organizations/
The article “Humanist Organizations” introduces a number of international and regional groups that work to support atheists, agnostics, secular humanists, and others who seek a more open and inclusive society. It also highlights how these organizations promote education, ethical values, freedom of expression, and peaceful coexistence.
As the introduction notes, many of these organizations aim to “build communities based on reason, compassion, and shared humanity.”
This text offers a useful overview for anyone interested in humanism, secular activism, and global efforts to defend freedom of belief and non-belief.
Read the full article on the website:
https://en.tavaana.org/humanist-organizations/
👍1
ژاکلین ایزاک، فعال حقوق بشر و مدافع آزادیهای مذهبی، سالهاست که درباره وضعیت اقلیتهای دینی، قربانیان خشونت مذهبی و ضرورت گفتوگو و همزیستی سخن میگوید. نوشتار مربوط به او، تنها روایت زندگی یک کنشگر نیست؛ بلکه تاملی است درباره مسئولیت انسانی در برابر تبعیض، نفرت و خاموشی قربانیان.
این مطلب به تلاشهای ژاکلین ایزاک برای دفاع از حقوق اقلیتهای مذهبی، بهویژه ایزدیها و مسیحیان خاورمیانه، میپردازد و نشان میدهد چگونه گفتوگو، آموزش و همبستگی انسانی میتواند در برابر افراطگرایی و خشونت بایستد.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر این ایده است که بیتفاوتی در برابر رنج دیگران، راه را برای گسترش خشونت و نفرت هموار میکند؛ و دفاع از کرامت انسانی، مسئولیتی جهانی است.
اگر به موضوع آزادی دین و باور، حقوق اقلیتها و اهمیت همزیستی علاقهمند هستید، مطالعه این مطلب میتواند الهامبخش و تاملبرانگیز باشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/jacqueline-isaac/
#ژاکلین_ایزاک #آزادی_مذهبی #آزادی_باور #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این مطلب به تلاشهای ژاکلین ایزاک برای دفاع از حقوق اقلیتهای مذهبی، بهویژه ایزدیها و مسیحیان خاورمیانه، میپردازد و نشان میدهد چگونه گفتوگو، آموزش و همبستگی انسانی میتواند در برابر افراطگرایی و خشونت بایستد.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر این ایده است که بیتفاوتی در برابر رنج دیگران، راه را برای گسترش خشونت و نفرت هموار میکند؛ و دفاع از کرامت انسانی، مسئولیتی جهانی است.
اگر به موضوع آزادی دین و باور، حقوق اقلیتها و اهمیت همزیستی علاقهمند هستید، مطالعه این مطلب میتواند الهامبخش و تاملبرانگیز باشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/jacqueline-isaac/
#ژاکلین_ایزاک #آزادی_مذهبی #آزادی_باور #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
حج تمتع؛ مهمترین گردهمایی آیینی مسلمانان
حج تمتع به عنوان یکی از بزرگترین و منظمترین گردهماییهای سالانه انسانی در جهان و مهمترین مراسم دینی مسلمانان شناخته میشود که پیروان دین اسلام را از سراسر دنیا در یک مکان و زمان مشخص گرد هم میآورد. این رویداد که ریشه در سنتهای تاریخی دین اسلام دارد، به عنوان یکی از ارکان پنجگانه این آیین محسوب میشود و ترکیبی از آداب، نمادها و حرکتهای دستهجمعی است که در جغرافیای خاصی در عربستان سعودی اجرا میگردد.
جدول زمانی و ترتیب مراحل اصلی حج تمتع:
هشتم ذیالحجه (یوم الترویه): زائران با پوشیدن لباس احرام (دو پارچه سفید ساده)، فرآیند حج را آغاز کرده و از مکه به سمت منطقه «مِنا» حرکت میکنند. این روز با هدف آمادهسازی برای مناسک پیش رو سپری میشود.
نهم ذیالحجه (روز عرفات): به عنوان هسته مرکزی حج، زائران در دشت عرفات گرد هم میآیند. پس از غروب، حرکت به سمت «مزدلفه» آغاز شده و شب در فضای باز این منطقه سپری میشود.
دهم ذیالحجه (روز عید قربان): زائران از مزدلفه به منا بازمیگردند. در این روز مجموعهای از اعمال شامل رمی جمرات (پرتاب سنگ به ستونهای نمادین)، قربانی و کوتاه کردن مو انجام میشود. در ادامه، زائران برای انجام طواف خانه کعبه و سعی بین صفاو مروه به مکه میروند.
یازدهم و دوازدهم ذیالحجه (ایام تشریق): در این روزها، زائران همچنان در منطقه منا مستقر هستند و مراسم رمی جمرات را برای تمامی نمادها تکرار میکنند تا فرآیند نمادین تکمیل شود.
پایان حج: پس از اتمام اعمال منا در روز دوازدهم یا سیزدهم، زائران به مکه بازگشته و پیش از خروج نهایی از شهر، «طواف وداع» را به جای میآورند که نقطه پایان رسمی سفر حج است.
این مناسک در طول چند روز، علاوه بر اهمیت دینی و معنوی برای مسلمانان نمایی از همبستگی در یک ساختار آیینی را به نمایش میگذارد که مدیریت دقیق جمعیت و هماهنگی میلیونها نفر را در یک بازه زمانی محدود میطلبد.
#حج #اسلام #آیین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
حج تمتع به عنوان یکی از بزرگترین و منظمترین گردهماییهای سالانه انسانی در جهان و مهمترین مراسم دینی مسلمانان شناخته میشود که پیروان دین اسلام را از سراسر دنیا در یک مکان و زمان مشخص گرد هم میآورد. این رویداد که ریشه در سنتهای تاریخی دین اسلام دارد، به عنوان یکی از ارکان پنجگانه این آیین محسوب میشود و ترکیبی از آداب، نمادها و حرکتهای دستهجمعی است که در جغرافیای خاصی در عربستان سعودی اجرا میگردد.
جدول زمانی و ترتیب مراحل اصلی حج تمتع:
هشتم ذیالحجه (یوم الترویه): زائران با پوشیدن لباس احرام (دو پارچه سفید ساده)، فرآیند حج را آغاز کرده و از مکه به سمت منطقه «مِنا» حرکت میکنند. این روز با هدف آمادهسازی برای مناسک پیش رو سپری میشود.
نهم ذیالحجه (روز عرفات): به عنوان هسته مرکزی حج، زائران در دشت عرفات گرد هم میآیند. پس از غروب، حرکت به سمت «مزدلفه» آغاز شده و شب در فضای باز این منطقه سپری میشود.
دهم ذیالحجه (روز عید قربان): زائران از مزدلفه به منا بازمیگردند. در این روز مجموعهای از اعمال شامل رمی جمرات (پرتاب سنگ به ستونهای نمادین)، قربانی و کوتاه کردن مو انجام میشود. در ادامه، زائران برای انجام طواف خانه کعبه و سعی بین صفاو مروه به مکه میروند.
یازدهم و دوازدهم ذیالحجه (ایام تشریق): در این روزها، زائران همچنان در منطقه منا مستقر هستند و مراسم رمی جمرات را برای تمامی نمادها تکرار میکنند تا فرآیند نمادین تکمیل شود.
پایان حج: پس از اتمام اعمال منا در روز دوازدهم یا سیزدهم، زائران به مکه بازگشته و پیش از خروج نهایی از شهر، «طواف وداع» را به جای میآورند که نقطه پایان رسمی سفر حج است.
این مناسک در طول چند روز، علاوه بر اهمیت دینی و معنوی برای مسلمانان نمایی از همبستگی در یک ساختار آیینی را به نمایش میگذارد که مدیریت دقیق جمعیت و هماهنگی میلیونها نفر را در یک بازه زمانی محدود میطلبد.
#حج #اسلام #آیین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩1
From Religious Bloodshed to Religious Coexistence
Religious violence has shaped the history of many societies, leaving deep wounds across generations. Yet history also shows that coexistence, dialogue, and mutual respect are possible even after periods of hatred and conflict.
The article “From Religious Bloodshed to Coexistence” explores how different societies moved from sectarian violence toward tolerance and peaceful coexistence. By looking at the experiences of countries such as France, Britain, Canada, India, and South Africa, the text highlights the role of civil society, education, democratic values, and interfaith dialogue in reducing tensions and building more inclusive communities.
One important idea in the article is that coexistence is not created overnight; it is a gradual process that requires empathy, open dialogue, and respect for freedom of belief and non-belief.
As the introduction notes, historical tragedies can also become reminders that societies are capable of transformation beyond religious hostility and division.
This article offers an insightful reflection on how communities can move from fear and exclusion toward understanding and shared humanity.
Read the full article on the website:
https://en.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
@Dialogue1402
Religious violence has shaped the history of many societies, leaving deep wounds across generations. Yet history also shows that coexistence, dialogue, and mutual respect are possible even after periods of hatred and conflict.
The article “From Religious Bloodshed to Coexistence” explores how different societies moved from sectarian violence toward tolerance and peaceful coexistence. By looking at the experiences of countries such as France, Britain, Canada, India, and South Africa, the text highlights the role of civil society, education, democratic values, and interfaith dialogue in reducing tensions and building more inclusive communities.
One important idea in the article is that coexistence is not created overnight; it is a gradual process that requires empathy, open dialogue, and respect for freedom of belief and non-belief.
As the introduction notes, historical tragedies can also become reminders that societies are capable of transformation beyond religious hostility and division.
This article offers an insightful reflection on how communities can move from fear and exclusion toward understanding and shared humanity.
Read the full article on the website:
https://en.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
@Dialogue1402
👍2
گفتوشنود در زمینه آزادی دین و باور بهویژه در ارتباط با باورمندان
آزادی دین و باور، فقط به معنای حق داشتن یا نداشتن یک عقیده مذهبی نیست، بلکه به معنای حق هر انسان برای اندیشیدن، پرسیدن، تردیدکردن، باورداشتن، تغییر عقیده یا حتی ترک باورهای پیشین است. در جهان امروز، که جوامع بیش از هر زمان دیگری با تنوع فکری، فرهنگی و دینی روبهرو هستند، توانایی گفتوگو میان افرادی با باورهای متفاوت به یکی از مهمترین مهارتهای انسانی و اجتماعی تبدیل شده است. با این حال، گفتوشنود درباره دین، بیدینی، معنویت، آزادی وجدان و مسائل مرتبط با آن، اغلب دشوار، حساس و آمیخته با احساسات عمیق انسانی است. بسیاری از مردم باورهای دینی یا فلسفی خود را بخشی از هویت، خانواده، خاطرات، امیدها، ترسها و تجربههای زیسته خود میدانند. به همین دلیل، این گفتوگوها گاهی بهسرعت از مسیر تفاهم خارج شده و به تنش، سوءتفاهم یا حتی دشمنی تبدیل میشوند.
این راهنمای کوتاه برای افرادی تهیه شده است که میخواهند در چنین فضاهایی انسانیتر، خردمندانهتر و موثرتر گفتوگو کنند؛ چه فعالان حقوق بشر باشند، چه کنشگران مدافع آزادی دین و باور، چه افراد مذهبی، خداناباور، ندانمگرا و چه کسانی که صرفا در زندگی روزمره با اختلافنظرهای دینی و اعتقادی روبهرو میشوند.
هدف این متن آن نیست که به افراد بیاموزد چگونه دیگران را شکست دهند، تحقیر کنند یا به تغییر عقیده وادار نمایند. هدف اصلی، تقویت فرهنگ گفتوشنود محترمانه، کاهش تنشهای ناشی از اختلافات فکری، دفاع از کرامت انسانی و یادآوری این نکته است که حتی در عمیقترین اختلافها نیز میتوان انسانیت مشترک را حفظ کرد.
این راهنما تلاش میکند مجموعهای از اصول عملی و انسانی را ارائه دهد که به افراد کمک کند در بحثهای حساس مربوط به دین و باور، هم از آزادی اندیشه دفاع کنند و هم حرمت و شان انسانها را از یاد نبرند. زیرا جامعهای آزاد و سالم تنها زمانی شکل میگیرد که انسانها بتوانند بدون ترس، اجبار، تحقیر یا خشونت، درباره باورهای خود سخن بگویند و در عین حال حق متفاوت اندیشیدن دیگران را نیز به رسمیت بشناسند.
این کتابچه راهنما را دانلود و مطالعه کنید
https://dialog.tavaana.org/dialogue-on-freedom-of-religion-and-belief/
#گفت_و_شنود #آزادی _دین #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آزادی دین و باور، فقط به معنای حق داشتن یا نداشتن یک عقیده مذهبی نیست، بلکه به معنای حق هر انسان برای اندیشیدن، پرسیدن، تردیدکردن، باورداشتن، تغییر عقیده یا حتی ترک باورهای پیشین است. در جهان امروز، که جوامع بیش از هر زمان دیگری با تنوع فکری، فرهنگی و دینی روبهرو هستند، توانایی گفتوگو میان افرادی با باورهای متفاوت به یکی از مهمترین مهارتهای انسانی و اجتماعی تبدیل شده است. با این حال، گفتوشنود درباره دین، بیدینی، معنویت، آزادی وجدان و مسائل مرتبط با آن، اغلب دشوار، حساس و آمیخته با احساسات عمیق انسانی است. بسیاری از مردم باورهای دینی یا فلسفی خود را بخشی از هویت، خانواده، خاطرات، امیدها، ترسها و تجربههای زیسته خود میدانند. به همین دلیل، این گفتوگوها گاهی بهسرعت از مسیر تفاهم خارج شده و به تنش، سوءتفاهم یا حتی دشمنی تبدیل میشوند.
این راهنمای کوتاه برای افرادی تهیه شده است که میخواهند در چنین فضاهایی انسانیتر، خردمندانهتر و موثرتر گفتوگو کنند؛ چه فعالان حقوق بشر باشند، چه کنشگران مدافع آزادی دین و باور، چه افراد مذهبی، خداناباور، ندانمگرا و چه کسانی که صرفا در زندگی روزمره با اختلافنظرهای دینی و اعتقادی روبهرو میشوند.
هدف این متن آن نیست که به افراد بیاموزد چگونه دیگران را شکست دهند، تحقیر کنند یا به تغییر عقیده وادار نمایند. هدف اصلی، تقویت فرهنگ گفتوشنود محترمانه، کاهش تنشهای ناشی از اختلافات فکری، دفاع از کرامت انسانی و یادآوری این نکته است که حتی در عمیقترین اختلافها نیز میتوان انسانیت مشترک را حفظ کرد.
این راهنما تلاش میکند مجموعهای از اصول عملی و انسانی را ارائه دهد که به افراد کمک کند در بحثهای حساس مربوط به دین و باور، هم از آزادی اندیشه دفاع کنند و هم حرمت و شان انسانها را از یاد نبرند. زیرا جامعهای آزاد و سالم تنها زمانی شکل میگیرد که انسانها بتوانند بدون ترس، اجبار، تحقیر یا خشونت، درباره باورهای خود سخن بگویند و در عین حال حق متفاوت اندیشیدن دیگران را نیز به رسمیت بشناسند.
این کتابچه راهنما را دانلود و مطالعه کنید
https://dialog.tavaana.org/dialogue-on-freedom-of-religion-and-belief/
#گفت_و_شنود #آزادی _دین #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤2
تداوم بازداشت و نگرانی از وضعیت جسمی سارا سپهری، شهروند بهائی ساکن شیراز
۴۸ روز پس از بازداشت سارا سپهری، شهروند ۴۱ سالهٔ بهائی، نگرانیها از بلاتکلیفی و وضعیت جسمی او ادامه دارد. طبق اطلاع یک منبع آگاه، خانم سپهری که اکنون در زندان عادلآباد شیراز محبوس است، پیش از این از بیماریهای جدی مرتبط با معده، اثنیعشر و شبکیهٔ چشم رنج میبرد و تحت درمان قرار داشت. شرایط پراضطراب بازجویی، زندان و عدم دسترسی به دارو و درمان مناسب طی هفتههای اخیر به وخامت وضعیت جسمی او منجر شده به حدی که طبق اظهارنظر پزشک، احتمال خونریزی چشم نیز وجود دارد. طبق گفتهٔ این منبع آگاه، اگرچه بهتازگی مقادیری دارو در زندان به دست خانم سپهری رسیده است اما در چنین شرایطی او نیازمند دسترسی به پزشک برای تنظیم دوز داروهایش است و در غیر این صورت روند وخامت حال جسمی ادامه پیدا خواهد کرد.
خانم سپهری روز پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد. او مسئولیت نگهداری از مادر ۸۵ سالهٔ خود را نیز که دارای معلولیت است بر عهده داشت.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
۴۸ روز پس از بازداشت سارا سپهری، شهروند ۴۱ سالهٔ بهائی، نگرانیها از بلاتکلیفی و وضعیت جسمی او ادامه دارد. طبق اطلاع یک منبع آگاه، خانم سپهری که اکنون در زندان عادلآباد شیراز محبوس است، پیش از این از بیماریهای جدی مرتبط با معده، اثنیعشر و شبکیهٔ چشم رنج میبرد و تحت درمان قرار داشت. شرایط پراضطراب بازجویی، زندان و عدم دسترسی به دارو و درمان مناسب طی هفتههای اخیر به وخامت وضعیت جسمی او منجر شده به حدی که طبق اظهارنظر پزشک، احتمال خونریزی چشم نیز وجود دارد. طبق گفتهٔ این منبع آگاه، اگرچه بهتازگی مقادیری دارو در زندان به دست خانم سپهری رسیده است اما در چنین شرایطی او نیازمند دسترسی به پزشک برای تنظیم دوز داروهایش است و در غیر این صورت روند وخامت حال جسمی ادامه پیدا خواهد کرد.
خانم سپهری روز پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد. او مسئولیت نگهداری از مادر ۸۵ سالهٔ خود را نیز که دارای معلولیت است بر عهده داشت.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😭1😡1
Forwarded from آموزشکده توانا
Jacqueline Isaac: Survivor-Centered Advocacy, Religious Freedom
Jacqueline Isaac is a human rights advocate and humanitarian activist who has dedicated much of her work to defending persecuted religious minorities, especially victims of violence and extremism in the Middle East. Her story is not only about activism, but also about compassion, courage, and the responsibility to speak out against injustice.
The article highlights her efforts to support Yazidis, Christians, and other vulnerable communities affected by war, displacement, and religious persecution. It also reflects on the importance of solidarity, human dignity, and raising awareness about the suffering of marginalized groups.
One of the key themes of the text is that silence and indifference in the face of persecution can allow violence and hatred to grow. Jacqueline Isaac’s work emphasizes the need for empathy, dialogue, and collective action in defense of human rights and peaceful coexistence.
This article offers an inspiring perspective on humanitarian advocacy and the importance of standing with those whose voices are often ignored.
Read the full article on the website:
https://en.tavaana.org/jacqueline-isaac/
@Tavaana_TavaanaTech
Jacqueline Isaac is a human rights advocate and humanitarian activist who has dedicated much of her work to defending persecuted religious minorities, especially victims of violence and extremism in the Middle East. Her story is not only about activism, but also about compassion, courage, and the responsibility to speak out against injustice.
The article highlights her efforts to support Yazidis, Christians, and other vulnerable communities affected by war, displacement, and religious persecution. It also reflects on the importance of solidarity, human dignity, and raising awareness about the suffering of marginalized groups.
One of the key themes of the text is that silence and indifference in the face of persecution can allow violence and hatred to grow. Jacqueline Isaac’s work emphasizes the need for empathy, dialogue, and collective action in defense of human rights and peaceful coexistence.
This article offers an inspiring perspective on humanitarian advocacy and the importance of standing with those whose voices are often ignored.
Read the full article on the website:
https://en.tavaana.org/jacqueline-isaac/
@Tavaana_TavaanaTech
👍1
عذرخواهی تاریخی پاپ لئو بابت نقش واتیکان در مشروعیتبخشی به بردهداری
پاپ لئو چهاردهم روز دوشنبه ۴ خرداد در اقدامی بیسابقه، بابت نقش تاریخی واتیکان در مشروعیت بخشیدن به بردهداری و قرنها سکوت در برابر آن عذرخواهی کرد و سابقه کلیسای کاتولیک در این زمینه را «زخمی در حافظه مسیحیت» خواند.
اگرچه پاپهای پیشین بابت دخالت مسیحیان در تجارت برده در دو سوی اقیانوس اطلس عذرخواهی کرده بودند، اما تاکنون هیچ پاپی به طور علنی به نقش مستقیم رهبران گذشته کلیسای کاتولیک در صدور مجوز برای حاکمان اروپایی جهت به بردگی کشیدن غیرمسیحیان اعتراف نکرده بود.
لئو چهاردهم که نخستین پاپ متولد آمریکا در تاریخ محسوب میشود و در تبارنامه خانوادگیاش ردپای بردگان و بردهداران دیده میشود، این عذرخواهی را در اولین بخشنامه رسمی خود با عنوان «انسانیت باشکوه» مطرح کرد. او با این اقدام، به دههها درخواست کاتولیکهای سیاهپوست، فعالان مدنی و محققان از واتیکان برای جبران نقش تاریخی خود در تجارت برده پاسخ داد.
پاپ لئو در این بخشنامه نوشت: «غیرممکن است با تأمل در رنج و تحقیر عظیمی که بسیاری از مردم متحمل شدهاند — که در تضاد کامل با کرامت بیحد و حصرشان به عنوان بندگان محبوب خداوند است — احساس غم و اندوه عمیقی نکنیم. به همین دلیل، به نام کلیسا، صمیمانه درخواست بخشش دارم.»
پاپ لئو با یادآوری اینکه پاپ لئو سیزدهم نخستین پاپی بود که در سال ۱۸۸۸ به صراحت بردهداری را محکوم کرد (آن هم سالها پس از لغو آن در بسیاری از کشورها)، به نقش مستقیم سریر مقدس در قرون گذشته اشاره کرد و نوشت: «در اوایل دوران مدرن، سریر رسولی در پاسخ به درخواستهای حاکمان، برای مشروعیت بخشیدن به اشکال مختلف سلطه و بردگی کشاندن مداخله کرد.»
او تأکید کرد که هرچند نمیتوان با معیارهای امروزی اخلاقی بودن تصمیمات گذشته را قضاوت کرد، اما «نمیتوانیم تأخیر طولانی جامعه و کلیسا در محکوم کردن بلای بردهداری را انکار یا کماهمیت جلوه دهیم.»
پاپ با اشاره به تاخیر کلیسا برای به رسمیت شناختن ناسازگاری بردهداری با کرامت انسانی افزود: «این زخمی در حافظه مسیحی است که نمیتوانیم خود را از آن مبرا بدانیم.»
لئو در پایان هشدار داد که کلیسا امروز باید قاطعانه تمام اشکال قاچاق و استثمار مرتبط با انقلاب فناوری را محکوم کند، تا «در آینده مجبور نباشیم دوباره به دلیل عدم احترام به گنج کرامت انسانی عذرخواهی کنیم.»
#پاپ #برده_داری #کرامت_انسانی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پاپ لئو چهاردهم روز دوشنبه ۴ خرداد در اقدامی بیسابقه، بابت نقش تاریخی واتیکان در مشروعیت بخشیدن به بردهداری و قرنها سکوت در برابر آن عذرخواهی کرد و سابقه کلیسای کاتولیک در این زمینه را «زخمی در حافظه مسیحیت» خواند.
اگرچه پاپهای پیشین بابت دخالت مسیحیان در تجارت برده در دو سوی اقیانوس اطلس عذرخواهی کرده بودند، اما تاکنون هیچ پاپی به طور علنی به نقش مستقیم رهبران گذشته کلیسای کاتولیک در صدور مجوز برای حاکمان اروپایی جهت به بردگی کشیدن غیرمسیحیان اعتراف نکرده بود.
لئو چهاردهم که نخستین پاپ متولد آمریکا در تاریخ محسوب میشود و در تبارنامه خانوادگیاش ردپای بردگان و بردهداران دیده میشود، این عذرخواهی را در اولین بخشنامه رسمی خود با عنوان «انسانیت باشکوه» مطرح کرد. او با این اقدام، به دههها درخواست کاتولیکهای سیاهپوست، فعالان مدنی و محققان از واتیکان برای جبران نقش تاریخی خود در تجارت برده پاسخ داد.
پاپ لئو در این بخشنامه نوشت: «غیرممکن است با تأمل در رنج و تحقیر عظیمی که بسیاری از مردم متحمل شدهاند — که در تضاد کامل با کرامت بیحد و حصرشان به عنوان بندگان محبوب خداوند است — احساس غم و اندوه عمیقی نکنیم. به همین دلیل، به نام کلیسا، صمیمانه درخواست بخشش دارم.»
پاپ لئو با یادآوری اینکه پاپ لئو سیزدهم نخستین پاپی بود که در سال ۱۸۸۸ به صراحت بردهداری را محکوم کرد (آن هم سالها پس از لغو آن در بسیاری از کشورها)، به نقش مستقیم سریر مقدس در قرون گذشته اشاره کرد و نوشت: «در اوایل دوران مدرن، سریر رسولی در پاسخ به درخواستهای حاکمان، برای مشروعیت بخشیدن به اشکال مختلف سلطه و بردگی کشاندن مداخله کرد.»
او تأکید کرد که هرچند نمیتوان با معیارهای امروزی اخلاقی بودن تصمیمات گذشته را قضاوت کرد، اما «نمیتوانیم تأخیر طولانی جامعه و کلیسا در محکوم کردن بلای بردهداری را انکار یا کماهمیت جلوه دهیم.»
پاپ با اشاره به تاخیر کلیسا برای به رسمیت شناختن ناسازگاری بردهداری با کرامت انسانی افزود: «این زخمی در حافظه مسیحی است که نمیتوانیم خود را از آن مبرا بدانیم.»
لئو در پایان هشدار داد که کلیسا امروز باید قاطعانه تمام اشکال قاچاق و استثمار مرتبط با انقلاب فناوری را محکوم کند، تا «در آینده مجبور نباشیم دوباره به دلیل عدم احترام به گنج کرامت انسانی عذرخواهی کنیم.»
#پاپ #برده_داری #کرامت_انسانی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🖕4👍2❤1🍌1
پل ریکور و گشودگی زبانی
پذیرش دیگری در ساحت گفتگو
پل ریکور (۱۹۱۳–۲۰۰۵)، فیلسوف برجسته فرانسوی، یکی از مهمترین پلهای ارتباطی میان «پدیدارشناسی» و «هرمنوتیک» است. او با پیوند زدن فلسفه با ادبیات، تاریخ و روانکاوی، نگاهی انسانی به جهان داشت. ریکور در آثار خود همواره به دنبال درک معنای «خویشتن» در مواجهه با «دیگری» بود و یکی از تاثیرگذارترین نظریهها را درباره رواداری و مدارای فرهنگی ارائه داد.
نظریه میهماننوازی؛
پذیرش در ساحت زبان و تجربه
از دیدگاه ریکور، رواداری تنها یک سیاست حقوقی نیست، بلکه یک «فضیلت اخلاقی» است. او برای تبیین پذیرش، از استعاره «میهماننوازی» استفاده میکند:
۱. میهماننوازی زبانی:
ریکور معتقد است که ما در برخورد با زبان دیگری، با یک «غریبه» مواجه میشویم. پذیرشِ دیگری به معنای انجام یک «ترجمه» است؛ یعنی اجازه دهیم زبان و جهانبینی غریبه در فضای ذهنی ما ساکن شود. این میهماننوازی زبانی یعنی ما هویت خود را در مواجهه با دیگری از دست نمیدهیم، بلکه در «خانه زبان» خود، جایی برای او میگشاییم.
۲. خود به مثابه دیگری:
ریکور معتقد است هویت ما ثابت و صلب نیست. ما از طریق گفتگو با دیگری است که به خودشناسی میرسیم. پذیرش دیگری برای او یک ضرورت است، زیرا من بدون «دیگری» اساسا نمیتوانم «خودم» باشم. بنابراین، رواداری در نگاه ریکور، ابزاری برای کامل شدن و گسترش افقهای فکری خود است.
۳. عفو و بخشش به مثابه پذیرش:
در مباحث متاخر، ریکور بر «حافظه و بخشش» تاکید میکند. برای او، رواداری یعنی توانایی جدا کردن «عمل بد» از «فرد». ما باید بتوانیم با پذیرشِ روایت دیگران از رنجهایشان، راهی برای همزیستی آینده باز کنیم. پذیرش در اینجا یعنی ظرفیت «فراموش نکردن هویت دیگری» و در عین حال «رها کردن کینه» برای ساختن جامعهای انسانیتر.
در نگاه ریکور، رواداری یعنی «گشودگی». او معتقد است که هیچکس نباید در «خودبسته» خویش باقی بماند. پذیرش دیگری به معنای به رسمیت شناختن این است که حقیقت یک امر تکبعدی نیست، بلکه در مسیر گفتگو و ترجمه میان افراد شکل میگیرد. از نظر او، جامعهای که میهماننواز نباشد، در حقیقت در حال زوال و نابودی میراث انسانی خویش است.
#پل_ریکور #رواداری #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پذیرش دیگری در ساحت گفتگو
پل ریکور (۱۹۱۳–۲۰۰۵)، فیلسوف برجسته فرانسوی، یکی از مهمترین پلهای ارتباطی میان «پدیدارشناسی» و «هرمنوتیک» است. او با پیوند زدن فلسفه با ادبیات، تاریخ و روانکاوی، نگاهی انسانی به جهان داشت. ریکور در آثار خود همواره به دنبال درک معنای «خویشتن» در مواجهه با «دیگری» بود و یکی از تاثیرگذارترین نظریهها را درباره رواداری و مدارای فرهنگی ارائه داد.
نظریه میهماننوازی؛
پذیرش در ساحت زبان و تجربه
از دیدگاه ریکور، رواداری تنها یک سیاست حقوقی نیست، بلکه یک «فضیلت اخلاقی» است. او برای تبیین پذیرش، از استعاره «میهماننوازی» استفاده میکند:
۱. میهماننوازی زبانی:
ریکور معتقد است که ما در برخورد با زبان دیگری، با یک «غریبه» مواجه میشویم. پذیرشِ دیگری به معنای انجام یک «ترجمه» است؛ یعنی اجازه دهیم زبان و جهانبینی غریبه در فضای ذهنی ما ساکن شود. این میهماننوازی زبانی یعنی ما هویت خود را در مواجهه با دیگری از دست نمیدهیم، بلکه در «خانه زبان» خود، جایی برای او میگشاییم.
۲. خود به مثابه دیگری:
ریکور معتقد است هویت ما ثابت و صلب نیست. ما از طریق گفتگو با دیگری است که به خودشناسی میرسیم. پذیرش دیگری برای او یک ضرورت است، زیرا من بدون «دیگری» اساسا نمیتوانم «خودم» باشم. بنابراین، رواداری در نگاه ریکور، ابزاری برای کامل شدن و گسترش افقهای فکری خود است.
۳. عفو و بخشش به مثابه پذیرش:
در مباحث متاخر، ریکور بر «حافظه و بخشش» تاکید میکند. برای او، رواداری یعنی توانایی جدا کردن «عمل بد» از «فرد». ما باید بتوانیم با پذیرشِ روایت دیگران از رنجهایشان، راهی برای همزیستی آینده باز کنیم. پذیرش در اینجا یعنی ظرفیت «فراموش نکردن هویت دیگری» و در عین حال «رها کردن کینه» برای ساختن جامعهای انسانیتر.
در نگاه ریکور، رواداری یعنی «گشودگی». او معتقد است که هیچکس نباید در «خودبسته» خویش باقی بماند. پذیرش دیگری به معنای به رسمیت شناختن این است که حقیقت یک امر تکبعدی نیست، بلکه در مسیر گفتگو و ترجمه میان افراد شکل میگیرد. از نظر او، جامعهای که میهماننواز نباشد، در حقیقت در حال زوال و نابودی میراث انسانی خویش است.
#پل_ریکور #رواداری #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2❤1
بهکارگیری نمادهای تاریخی در گفتوشنود اجتماعی
نمادهای تاریخی و فرهنگی، فقط تصویر یا نشانه نیستند؛ آنها بخشی از حافظه جمعی، تجربه تاریخی و هویت اجتماعی انسانها را با خود حمل میکنند. مردم از طریق نمادها با گذشته ارتباط برقرار میکنند، احساس تعلق میسازند و روایتهای مشترک خود را به نسلهای بعد منتقل میکنند. به همین دلیل، نمادها در دورههای بحران، تغییرات سیاسی یا شکافهای اجتماعی، نقش مهمی در حفظ یا بازسازی پیوندهای اجتماعی دارند.
این راهنمای کوتاه با عنوان «بهکارگیری نمادهای تاریخی در گفتوشنود اجتماعی» تلاش میکند نگاهی مسئولانهتر و انسانیتر به نقش نمادها در جامعه ارائه دهد. در این متن تاکید میشود که نمادهای تاریخی و فرهنگی، مانند شیر و خورشید، متعلق به یک گروه یا جریان سیاسی خاص نیستند، بلکه بخشی از میراث مشترک جامعهاند که در طول زمان معناهای گوناگون یافتهاند.
کتابچه همچنین به این نکته اشاره میکند که حکومت رژیم ولایت فقیه تلاش بسیاری برای حذف و تخریب نمادهای ملی انجام داد، اما بسیاری از این نمادها همچنان در حافظه تاریخی و فرهنگی جامعه زنده ماندهاند. در عین حال، متن هشدار میدهد که استفاده غیرمسئولانه از نمادها میتواند به شکاف، تنش و دشمنی دامن بزند.
هدف این راهنما دفاع از یک نماد خاص نیست، بلکه دعوت به گفتوگو، درک متقابل و توجه به نقش نمادها در همزیستی اجتماعی و آینده فرهنگی جامعه است.
این کتابچه راهنما را از وبسایت گفتوشنود دانلود و مطالعه کنید:
https://dialog.tavaana.org/historical-symbols-in-social-dialogue/
#نماد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نمادهای تاریخی و فرهنگی، فقط تصویر یا نشانه نیستند؛ آنها بخشی از حافظه جمعی، تجربه تاریخی و هویت اجتماعی انسانها را با خود حمل میکنند. مردم از طریق نمادها با گذشته ارتباط برقرار میکنند، احساس تعلق میسازند و روایتهای مشترک خود را به نسلهای بعد منتقل میکنند. به همین دلیل، نمادها در دورههای بحران، تغییرات سیاسی یا شکافهای اجتماعی، نقش مهمی در حفظ یا بازسازی پیوندهای اجتماعی دارند.
این راهنمای کوتاه با عنوان «بهکارگیری نمادهای تاریخی در گفتوشنود اجتماعی» تلاش میکند نگاهی مسئولانهتر و انسانیتر به نقش نمادها در جامعه ارائه دهد. در این متن تاکید میشود که نمادهای تاریخی و فرهنگی، مانند شیر و خورشید، متعلق به یک گروه یا جریان سیاسی خاص نیستند، بلکه بخشی از میراث مشترک جامعهاند که در طول زمان معناهای گوناگون یافتهاند.
کتابچه همچنین به این نکته اشاره میکند که حکومت رژیم ولایت فقیه تلاش بسیاری برای حذف و تخریب نمادهای ملی انجام داد، اما بسیاری از این نمادها همچنان در حافظه تاریخی و فرهنگی جامعه زنده ماندهاند. در عین حال، متن هشدار میدهد که استفاده غیرمسئولانه از نمادها میتواند به شکاف، تنش و دشمنی دامن بزند.
هدف این راهنما دفاع از یک نماد خاص نیست، بلکه دعوت به گفتوگو، درک متقابل و توجه به نقش نمادها در همزیستی اجتماعی و آینده فرهنگی جامعه است.
این کتابچه راهنما را از وبسایت گفتوشنود دانلود و مطالعه کنید:
https://dialog.tavaana.org/historical-symbols-in-social-dialogue/
#نماد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4
علی دشتی
روح دیرآمده تمرد و عصیان
علی دشتی را میتوان از جمله روشنفکرانی دانست که تلاش کرد میان ادبیات، سیاست و اندیشه انتقادی پلی ایجاد کند. او در دورهای پرتنش از تاریخ معاصر ایران، با نوشتن مقالات، کتابها و فعالیتهای سیاسی، درباره سنت، مذهب، آزادی اندیشه و تحولات اجتماعی سخن گفت؛ موضوعاتی که همچنان در جامعه ایران محل بحثاند.
نوشتار «علی دشتی» نگاهی به زندگی و مسیر فکری او دارد و نشان میدهد چگونه تجربههای سیاسی و اجتماعی زمانهاش، بر آثار و دیدگاههایش تاثیر گذاشت. این متن همچنین به نقش دشتی در فضای روشنفکری ایران و واکنشهایی که نوشتههای او برانگیختند میپردازد.
یکی از محورهای مهم این مطلب، تاکید بر اهمیت پرسشگری و نگاه انتقادی در جامعه است؛ اینکه اندیشه، بدون امکان نقد و گفتوگوی آزاد، دچار رکود میشود و جامعه نیز فرصت بازاندیشی و تحول را از دست میدهد.
این نوشتار فرصتی است برای آشنایی بیشتر با زندگی و افکار یکی از چهرههای تاثیرگذار تاریخ معاصر ایران و تامل درباره نسبت میان آزادی اندیشه، نقد سنت و مسئولیت روشنفکران در جامعه.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/ali-dashti/
#علی_دشتی #نقد_دین #۲۳سال #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روح دیرآمده تمرد و عصیان
علی دشتی را میتوان از جمله روشنفکرانی دانست که تلاش کرد میان ادبیات، سیاست و اندیشه انتقادی پلی ایجاد کند. او در دورهای پرتنش از تاریخ معاصر ایران، با نوشتن مقالات، کتابها و فعالیتهای سیاسی، درباره سنت، مذهب، آزادی اندیشه و تحولات اجتماعی سخن گفت؛ موضوعاتی که همچنان در جامعه ایران محل بحثاند.
نوشتار «علی دشتی» نگاهی به زندگی و مسیر فکری او دارد و نشان میدهد چگونه تجربههای سیاسی و اجتماعی زمانهاش، بر آثار و دیدگاههایش تاثیر گذاشت. این متن همچنین به نقش دشتی در فضای روشنفکری ایران و واکنشهایی که نوشتههای او برانگیختند میپردازد.
یکی از محورهای مهم این مطلب، تاکید بر اهمیت پرسشگری و نگاه انتقادی در جامعه است؛ اینکه اندیشه، بدون امکان نقد و گفتوگوی آزاد، دچار رکود میشود و جامعه نیز فرصت بازاندیشی و تحول را از دست میدهد.
این نوشتار فرصتی است برای آشنایی بیشتر با زندگی و افکار یکی از چهرههای تاثیرگذار تاریخ معاصر ایران و تامل درباره نسبت میان آزادی اندیشه، نقد سنت و مسئولیت روشنفکران در جامعه.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/ali-dashti/
#علی_دشتی #نقد_دین #۲۳سال #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤8👍4
ارتداد: مردود شدن در دین!
ارتداد یا «تغییر و ترک دین» یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در جوامع دینی و سنتی است؛ موضوعی که به آزادی وجدان، حق انتخاب باور و مرز میان دین و حقوق فردی مربوط میشود. در بسیاری از کشورها، افراد به دلیل تغییر عقیده یا ترک مذهب، با فشار اجتماعی، تهدید، تبعیض و حتی مجازات روبهرو میشوند.
نوشتار «ارتداد» به بررسی مفهوم ارتداد، پیشینه تاریخی آن و نگاه جوامع و حکومتها به آزادی دین و باور میپردازد. این متن نشان میدهد که چگونه مسئله تغییر عقیده، به یکی از چالشهای مهم حقوق بشری و آزادیهای فردی تبدیل شده است.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر این اصل است که آزادی باور، بدون آزادی تغییر باور یا ترک دین معنای کامل پیدا نمیکند. حق اندیشیدن، پرسشگری و انتخاب آزادانه عقیده، بخشی اساسی از کرامت انسانی و حقوق بنیادین افراد است.
این مطلب همچنین به تاثیر گفتوگو، مدارا و پذیرش تکثر فکری در کاهش تنشهای مذهبی و اجتماعی اشاره میکند و خواننده را به تامل درباره رابطه میان ایمان، آزادی و حقوق بشر دعوت میکند.
اگر به موضوع آزادی دین و باور، حقوق فردی و چالشهای مربوط به این مبحث علاقهمند هستید، مطالعه این نوشتار میتواند دیدگاههای تازه و تاملبرانگیزی پیش روی شما قرار دهد.
متن کامل این نوشتار را در سایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/apostasy-2/
#ارتداد #مرتد #کافر #مومن #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ارتداد یا «تغییر و ترک دین» یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در جوامع دینی و سنتی است؛ موضوعی که به آزادی وجدان، حق انتخاب باور و مرز میان دین و حقوق فردی مربوط میشود. در بسیاری از کشورها، افراد به دلیل تغییر عقیده یا ترک مذهب، با فشار اجتماعی، تهدید، تبعیض و حتی مجازات روبهرو میشوند.
نوشتار «ارتداد» به بررسی مفهوم ارتداد، پیشینه تاریخی آن و نگاه جوامع و حکومتها به آزادی دین و باور میپردازد. این متن نشان میدهد که چگونه مسئله تغییر عقیده، به یکی از چالشهای مهم حقوق بشری و آزادیهای فردی تبدیل شده است.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر این اصل است که آزادی باور، بدون آزادی تغییر باور یا ترک دین معنای کامل پیدا نمیکند. حق اندیشیدن، پرسشگری و انتخاب آزادانه عقیده، بخشی اساسی از کرامت انسانی و حقوق بنیادین افراد است.
این مطلب همچنین به تاثیر گفتوگو، مدارا و پذیرش تکثر فکری در کاهش تنشهای مذهبی و اجتماعی اشاره میکند و خواننده را به تامل درباره رابطه میان ایمان، آزادی و حقوق بشر دعوت میکند.
اگر به موضوع آزادی دین و باور، حقوق فردی و چالشهای مربوط به این مبحث علاقهمند هستید، مطالعه این نوشتار میتواند دیدگاههای تازه و تاملبرانگیزی پیش روی شما قرار دهد.
متن کامل این نوشتار را در سایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/apostasy-2/
#ارتداد #مرتد #کافر #مومن #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5✍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پلیس سوئیس اعلام کرد که صبح پنجشنبه سه نفر در یک ایستگاه قطار در شمال سوئیس با چاقو مورد حمله قرار گرفتند و زخمی شدند.
پلیس میگوید مردی ۳۱ ساله با تابعیت سوئیسی به ظن انجام این حمله بازداشت شده است.
#اسلام #سوییس #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پلیس میگوید مردی ۳۱ ساله با تابعیت سوئیسی به ظن انجام این حمله بازداشت شده است.
#اسلام #سوییس #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡6😁1
نصر حامد ابوزید
قرآنپژوهی با رویکردهای مدرن
نصر حامد ابوزید، متفکر و پژوهشگر مصری، از چهرههای برجستهای بود که با نگاهی انتقادی و نوگرایانه به تفسیر دین و متون مذهبی پرداخت. او باور داشت که فهم دینی، امری انسانی و تاریخی است و باید امکان گفتوگو، نقد و بازاندیشی درباره آن وجود داشته باشد؛ دیدگاهی که برای او هزینههای سنگینی به همراه داشت.
نوشتار «نصر حامد ابوزید» به زندگی، اندیشهها و چالشهایی میپردازد که او به دلیل دیدگاههایش با آنها روبهرو شد. این متن نشان میدهد چگونه طرح پرسش درباره تفسیر دین، آزادی اندیشه و رابطه میان سنت و مدرنیته، میتواند در جوامع بسته با واکنشهای تند مواجه شود.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر این ایده است که ایمان و اندیشه، زمانی زنده و پویا میمانند که امکان پرسشگری، نقد و گفتوگوی آزاد وجود داشته باشد. ابوزید تلاش میکرد راهی برای آشتی میان دین، عقلانیت و حقوق انسان معاصر پیدا کند.
مطالعه این مطلب فرصتی است برای آشنایی با یکی از تاثیرگذارترین متفکران معاصر جهان عرب و تامل درباره آزادی بیان، تفسیر دینی و حق اندیشیدن در جوامع امروز.
متن کامل این نوشتار را در سایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/nasr-abu-zayd/
#نصر_حامد_ابوزید #قرآن #روشنفکر #منتقد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
قرآنپژوهی با رویکردهای مدرن
نصر حامد ابوزید، متفکر و پژوهشگر مصری، از چهرههای برجستهای بود که با نگاهی انتقادی و نوگرایانه به تفسیر دین و متون مذهبی پرداخت. او باور داشت که فهم دینی، امری انسانی و تاریخی است و باید امکان گفتوگو، نقد و بازاندیشی درباره آن وجود داشته باشد؛ دیدگاهی که برای او هزینههای سنگینی به همراه داشت.
نوشتار «نصر حامد ابوزید» به زندگی، اندیشهها و چالشهایی میپردازد که او به دلیل دیدگاههایش با آنها روبهرو شد. این متن نشان میدهد چگونه طرح پرسش درباره تفسیر دین، آزادی اندیشه و رابطه میان سنت و مدرنیته، میتواند در جوامع بسته با واکنشهای تند مواجه شود.
یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر این ایده است که ایمان و اندیشه، زمانی زنده و پویا میمانند که امکان پرسشگری، نقد و گفتوگوی آزاد وجود داشته باشد. ابوزید تلاش میکرد راهی برای آشتی میان دین، عقلانیت و حقوق انسان معاصر پیدا کند.
مطالعه این مطلب فرصتی است برای آشنایی با یکی از تاثیرگذارترین متفکران معاصر جهان عرب و تامل درباره آزادی بیان، تفسیر دینی و حق اندیشیدن در جوامع امروز.
متن کامل این نوشتار را در سایت گفتوشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/nasr-abu-zayd/
#نصر_حامد_ابوزید #قرآن #روشنفکر #منتقد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤔2💩1
محکومیت نویان حجازی، شهروند بهائی ساکن جویبار، به حبس و مجازاتهای تکمیلی
نویان حجازی، شهروند بهائی ساکن شهرستان جویبار، توسط دادگاه انقلاب این شهر به حبس تعزیری، جریمه نقدی سنگین و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
بر اساس رأی صادر شده توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری جویبار (به عنوان دادگاه انقلاب این شهرستان)، نویان حجازی با دو اتهام مواجه و به مجازاتهای زیر محکوم گردید:
از بابت اتهام «تبلیغ دین بهائی»: پرداخت ۱۲۲ میلیون و ۵۰۱ هزار تومان جزای نقدی و ۱۰ سال و یک روز محرومیت از حقوق اجتماعی.
از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام»: هفت ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری.
آقای حجازی در تاریخ ۴ تیرماه ۱۴۰۴، بدون ارائه حکم قضایی در منزل شخصی خود بازداشت و پس از تحمل بیش از یک ماه بازداشت، در ۱۲ مرداد همان سال با تودیع وثیقه آزاد شده بود. شایان ذکر است که در آن مقطع، همسر وی، لوا صمیمی، نیز در جریان پیگیری وضعیت همسرش در بازداشتگاه کچوئی ساری بازداشت و پس از مدتی با تودیع وثیقه آزاد شد.
صدور چنین احکام سنگین بخشی از الگوی سیستماتیک و هدفمند سرکوب جامعه بهائیان در ایران است. نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی با بهرهگیری از اتهامات کلی و پروندهسازیهای عقیدتی، به شکلی گسترده آزادیهای مدنی و حقوق اولیه این شهروندان را هدف قرار میدهند.
این اقدامات که شامل بازداشتهای خودسرانه، محرومیتهای اجتماعی طولانیمدت و فشارهای مالی سنگین است، نشاندهنده سیاستی دیرینه برای تحت فشار قرار دادن جامعه بهائی است. تداوم بازداشت اعضای خانوادهها و صدور احکام حبس و محرومیتهای اجتماعی، در چارچوب تلاش حکومت برای ایجاد فضای ارعاب و محدودسازی فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی بهائیان صورت میگیرد؛ روندی که در سالهای اخیر با شدت بیشتری در شهرهای مختلف ایران دنبال شده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نویان حجازی، شهروند بهائی ساکن شهرستان جویبار، توسط دادگاه انقلاب این شهر به حبس تعزیری، جریمه نقدی سنگین و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
بر اساس رأی صادر شده توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری جویبار (به عنوان دادگاه انقلاب این شهرستان)، نویان حجازی با دو اتهام مواجه و به مجازاتهای زیر محکوم گردید:
از بابت اتهام «تبلیغ دین بهائی»: پرداخت ۱۲۲ میلیون و ۵۰۱ هزار تومان جزای نقدی و ۱۰ سال و یک روز محرومیت از حقوق اجتماعی.
از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام»: هفت ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری.
آقای حجازی در تاریخ ۴ تیرماه ۱۴۰۴، بدون ارائه حکم قضایی در منزل شخصی خود بازداشت و پس از تحمل بیش از یک ماه بازداشت، در ۱۲ مرداد همان سال با تودیع وثیقه آزاد شده بود. شایان ذکر است که در آن مقطع، همسر وی، لوا صمیمی، نیز در جریان پیگیری وضعیت همسرش در بازداشتگاه کچوئی ساری بازداشت و پس از مدتی با تودیع وثیقه آزاد شد.
صدور چنین احکام سنگین بخشی از الگوی سیستماتیک و هدفمند سرکوب جامعه بهائیان در ایران است. نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی با بهرهگیری از اتهامات کلی و پروندهسازیهای عقیدتی، به شکلی گسترده آزادیهای مدنی و حقوق اولیه این شهروندان را هدف قرار میدهند.
این اقدامات که شامل بازداشتهای خودسرانه، محرومیتهای اجتماعی طولانیمدت و فشارهای مالی سنگین است، نشاندهنده سیاستی دیرینه برای تحت فشار قرار دادن جامعه بهائی است. تداوم بازداشت اعضای خانوادهها و صدور احکام حبس و محرومیتهای اجتماعی، در چارچوب تلاش حکومت برای ایجاد فضای ارعاب و محدودسازی فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی بهائیان صورت میگیرد؛ روندی که در سالهای اخیر با شدت بیشتری در شهرهای مختلف ایران دنبال شده است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡7✍1❤1