گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
محکومیت نویان حجازی، شهروند بهائی ساکن جویبار، به حبس و مجازات‌های تکمیلی

نویان حجازی، شهروند بهائی ساکن شهرستان جویبار، توسط دادگاه انقلاب این شهر به حبس تعزیری، جریمه نقدی سنگین و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.

بر اساس رأی صادر شده توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری جویبار (به عنوان دادگاه انقلاب این شهرستان)، نویان حجازی با دو اتهام مواجه و به مجازات‌های زیر محکوم گردید:
از بابت اتهام «تبلیغ دین بهائی»: پرداخت ۱۲۲ میلیون و ۵۰۱ هزار تومان جزای نقدی و ۱۰ سال و یک روز محرومیت از حقوق اجتماعی.
از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام»: هفت ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری.
آقای حجازی در تاریخ ۴ تیرماه ۱۴۰۴، بدون ارائه حکم قضایی در منزل شخصی خود بازداشت و پس از تحمل بیش از یک ماه بازداشت، در ۱۲ مرداد همان سال با تودیع وثیقه آزاد شده بود. شایان ذکر است که در آن مقطع، همسر وی، لوا صمیمی، نیز در جریان پیگیری وضعیت همسرش در بازداشتگاه کچوئی ساری بازداشت و پس از مدتی با تودیع وثیقه آزاد شد.

صدور چنین احکام سنگین بخشی از الگوی سیستماتیک و هدفمند سرکوب جامعه بهائیان در ایران است. نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی با بهره‌گیری از اتهامات کلی و پرونده‌سازی‌های عقیدتی، به شکلی گسترده آزادی‌های مدنی و حقوق اولیه این شهروندان را هدف قرار می‌دهند.
این اقدامات که شامل بازداشت‌های خودسرانه، محرومیت‌های اجتماعی طولانی‌مدت و فشارهای مالی سنگین است، نشان‌دهنده سیاستی دیرینه برای تحت فشار قرار دادن جامعه بهائی است. تداوم بازداشت اعضای خانواده‌ها و صدور احکام حبس و محرومیت‌های اجتماعی، در چارچوب تلاش حکومت برای ایجاد فضای ارعاب و محدودسازی فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی بهائیان صورت می‌گیرد؛ روندی که در سال‌های اخیر با شدت بیشتری در شهرهای مختلف ایران دنبال شده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡7✍1❤1
عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در دومین بخش از نامه خود از زندان، مردم ایران را مخاطب قرار داده و با انتقاد شدید از عملکرد جمهوری اسلامی و قرائت رسمی حکومت از مذهب، از شهروندان خواسته است با تکیه بر باورهای دینی یا اصول انسانی، نسبت به آنچه «استبداد، فساد و سوءاستفاده از دین» می‌خواند موضع بگیرند. او در این نامه، با مقایسه‌ای میان حکومت جمهوری اسلامی و روایت تاریخی حکومت یزید، از مردم می‌خواهد از «جهل مقدس» و خرافات فاصله گرفته و برای رهایی از فقر، ناامیدی و سرکوب، به خداوند و ارزش‌های انسانی پناه ببرند.

بخش اول نامه او خطاب به سازمان ملل متحد بود که چند ساعت قبل منتشر کرده بودیم.

متن این نامه به شرح زیر است:
‏بخش دوم نامه عباس واحدیان شاهرودی از زندان وکیل‌آباد مشهد

سخن دوم: با ملت ایران
مردم ارجمند ایران عزیز،
امروز شما را با هر دین، آیین و باوری که دارید مورد خطاب قرار می‌دهم.
در میان شما به طور حتم میلیون‌ها شیعه اثناعشری وجود دارند که این رژیم با القای جهل مقدس به جای تشیع علوی، اندیشه و جانتان را مسخ خود نموده تا همچون بردگان و گلادیاتورهای داوطلب در راه جنگ‌افروزی‌هایش بهره گیرد.
آیا به راستی این قوم خونخوار که دم از ملت حسین می‌زنند، شباهتی به آن سرور آزاده و طاغوت‌ستیز دارند؟
آیا حسین اختلاس‌گر، کاخ‌نشین، غارت‌کننده بیت‌المال و گسترش‌دهنده فقر، اعتیاد، فحشا و فساد در جامعه خود بوده است؟
می‌خواهم با دلیل به شما ثابت کنم که سردمداران و جانیان رژیم (ج.ا) حتی از یزید و حکومتش پلیدتر و سفاک‌ترند.
همه شما می‌دانید همان یزید مستبد، با همه خوی درندگی‌اش، وقتی با کاروان اسرای اهل بیت حسین مواجه گشت، دستور داد آنان را با عزت و احترام به مدینه بازگردانند؛ در حالی که حسین همچون ما زندانیان سیاسی امروز خواهان براندازی حکومتش بود.
اما یزیدیان این زمان، علاوه بر قتل‌عام گسترده فرزندان رشیدتان و اعدام‌های بی‌پایان و هرروزه خود، در بازداشتگاه‌های جهنمی‌شان به ناموس و شرف دختران و پسران ایران‌زمین تجاوز می‌کنند و نه تنها انکار نمی‌نمایند، بلکه اعمال شنیعشان را عین ثواب می‌پندارند.
اگر مسلمانید و به یگانگی خداوند باورمندید، به عظمت او سوگند که همراهی با این رژیم مصداق بارز اولیای طاغوت بودن است.
حتی اگر دین ندارید و به انسانیت و اخلاق باورمندید، به من نشان دهید کدام رفتار این قوم مطابق با اصول انسانی است؟
تنها راه نجات ما پناه جستن به ذات یگانه آفریدگاری است که از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است؛ خدایی که در مهربانی، هیچ بنده برگزیده‌ای، حتی اگر زنده باشد، به پای مهرش نمی‌رسد.
صدها سال است که دین‌فروشان با ارائه این جهل مقدس و آلوده به خرافات، اوهام و قبرپرستی، امپراتوری عظیمشان را بنا نهاده‌اند.
اگر از فقر، شرمساری و ناامیدی خسته‌اید، به خدا پناه برید و این زنجیرهای پوسیده را بگسید. از توسل به اهل قبور، به سوی خداوندی که همیشه زنده است پناه برید.
‎
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
جشن جشن‌ها؛ هم‌زیستی زیر پوست اختلاف‌ها


«جشنِ جشن‌ها» رویدادی فرهنگی و هنری است که هر سال در شهر حیفا برگزار می‌شود؛ شهری متکثر که مسلمانان، مسیحیان، یهودیان و پیروان آیین بهایی در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. این جشن با تلاقی هم‌زمان مناسبت‌هایی چون کریسمس، حنوکا و برخی آیین‌های دیگر، به نمادی از تنوع فرهنگی، همزیستی و احترام متقابل تبدیل شده است. فضای رنگارنگ و چندفرهنگی حیفا در این ایام، نشان می‌دهد که تفاوت‌های دینی و فرهنگی می‌توانند به‌جای تقابل، زمینه‌ای برای نزدیکی انسان‌ها باشند.

نوشتار «جشنِ جشن‌ها» نگاهی دارد به نقش جشن‌ها در ایجاد همبستگی، گفت‌وگو و نزدیکی میان انسان‌ها با باورها و فرهنگ‌های متفاوت. این مطلب نشان می‌دهد که چگونه آیین‌ها و مناسبت‌های فرهنگی می‌توانند فراتر از مرزهای دینی و قومی، به فرصتی برای شناخت متقابل و تقویت حس انسانیت مشترک تبدیل شوند.

یکی از نکات مهم این نوشتار تاکید بر این ایده است که جشن‌ها و آیین‌های جمعی، زمانی که با روح گفت‌وگو و پذیرش همراه شوند، می‌توانند شکاف‌های اجتماعی را کاهش دهند و امکان همزیستی مسالمت‌آمیز را تقویت کنند.

متن کامل این نوشتار را در سایت گفت‌وشنود بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/festival-of-festivals/

#جشن #آیین #رواداری #تکثر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4👍1
احضار نهاله شهیدی یزدی، شهروند بهایی فعال حقوق کودک، برای اجرای حکم ۶ سال حبس

نهاله شهیدی یزدی، فعال حقوق کودک و شهروند بهایی ساکن کرج، با دریافت ابلاغیه‌ای رسمی به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب کرمان احضار شد. بر اساس این ابلاغیه، خانم شهیدی یزدی موظف است در تاریخ ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ جهت اجرای حکم قطعی شش سال حبس تعزیری خود را به این مرجع قضایی معرفی کند.

▪️سیر پرونده و بازداشت
خانم شهیدی یزدی در تاریخ ۸ فروردین ۱۴۰۲ در حالی که در ایستگاه قطار کرمان حضور داشت، توسط مأموران اطلاعات سپاه بازداشت و به زندان کرمان منتقل شد. وی پس از ماه‌ها بازداشت و بازجویی، سرانجام در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ با تودیع قرار وثیقه از زندان آزاد شد.
اتهامات انتسابی به این فعال مدنی شامل «تبلیغ علیه نظام» و «تشکیل دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور» عنوان شده است. پرونده او در مردادماه ۱۴۰۴ در دادگاه انقلاب کرمان مورد رسیدگی قرار گرفت و منجر به صدور حکم شش سال حبس تعزیری شد؛ رایی که متعاقباً در مرحله تجدیدنظر نیز عیناً تأیید گردید و اکنون با صدور احضاریه، وارد مرحله اجرای نهایی شده است.

▪️تشدید فشار بر جامعه بهایی
احضار نهاله شهیدی یزدی به زندان، نمونه دیگری از تداوم برخوردهای قهری و سیستماتیک با شهروندان بهایی در ایران است. نهادهای امنیتی با بهره‌گیری از اتهامات کلی و فاقد مبنای قانونی، به‌طور مستمر اعضای این جامعه را هدف بازداشت‌های خودسرانه، محرومیت از حقوق اجتماعی و احکام سنگین حبس قرار می‌دهند. این سیاست سرکوبگرانه، که با هدف ایجاد فضای رعب و محدودسازی فعالیت‌های اجتماعی بهاییان طراحی شده، بخشی از راهبرد کلان حکومت در نقض حقوق بنیادین اقلیت‌های دینی و مذهبی است که در سال‌های اخیر به‌ویژه در استان‌های مختلف کشور با شدت‌ عمل بیشتری به اجرا درآمده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡6✍1
نژادپرستی؛ از نظریه‌پردازی فلسفی تا جرم‌انگاری جهانی

نژادپرستی فقط یک پیش‌داوری فردی نیست؛ بلکه ساختاری اجتماعی و تاریخی است که می‌تواند در قانون، فرهنگ، رسانه و روابط روزمره بازتولید شود. نوشتار «نژادپرستی» به بررسی ریشه‌های این پدیده و تاثیر آن بر زندگی انسان‌ها و جوامع می‌پردازد؛ پدیده‌ای که همچنان در بسیاری از نقاط جهان، عامل تبعیض، خشونت و حذف اجتماعی است.

این مطلب نشان می‌دهد که چگونه کلیشه‌های نژادی و نگاه‌های تبعیض‌آمیز، به شکل‌گیری نابرابری‌های عمیق اجتماعی منجر می‌شوند و کرامت انسانی را زیر سوال می‌برند. همچنین بر اهمیت آموزش، آگاهی، گفت‌وگو و دفاع از برابری انسانی برای مقابله با نژادپرستی تاکید می‌کند.

یکی از نکات مهم این نوشتار، توجه به این موضوع است که نژادپرستی تنها به رفتارهای آشکار محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند در زبان، شوخی‌ها، سیاست‌ها و حتی نگاه‌های روزمره نیز حضور داشته باشد.

اگر به موضوع حقوق بشر، برابری و شناخت ریشه‌های تبعیض علاقه‌مند هستید، مطالعه این مطلب می‌تواند تامل‌برانگیز و آموزنده باشد.

متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/racism-2/

#نژادپرستی #دیگری_ستیزی #رواداری #راسیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤡4👍2
مقابله با نوکیشان مسیحی در جمهوری اسلامی
آیا شکست دیگری این بار در ام‌القرای اسلامی در پیش است!؟

«آیت‌الله وحید خراسانی سال‌ها پیش در جریان جلسه درس خود ناگهان از کوره در رفته و به مسیحیت تاخته بود! او به طور مشخص از مقامات جمهوری اسلامی خواسته بود که “بساط تبلیغ مسیحیت از کشور برچیده شود”.»

این جمله، تنها یک واکنش احساسی یا مذهبی نیست؛ بلکه بازتاب نگاه رسمی و امنیتی جمهوری اسلامی به موضوع تغییر دین و گرایش به مسیحیت است.
نوشتار «مقابله با نوکیشان مسیحی در جمهوری اسلامی» به وضعیت کسانی می‌پردازد که با وجود فشارهای حکومتی، محدودیت‌های قانونی و تهدیدهای امنیتی، دین یا باور خود را تغییر داده‌اند و برای حق انتخاب عقیده خود هزینه پرداخته‌اند.

این مطلب نشان می‌دهد که چگونه حکومت ایران، تغییر دین را نه به‌عنوان یک حق فردی، بلکه به‌عنوان تهدیدی سیاسی و ایدئولوژیک تلقی می‌کند. در این میان، نوکیشان مسیحی با بازداشت، فشار، محرومیت اجتماعی و حتی زندان روبه‌رو شده‌اند.

یکی از نکات مهم این نوشتار، تاکید بر آزادی دین و باور به‌عنوان حقی بنیادین است؛ حقی که شامل آزادی تغییر دین، نداشتن دین یا انتخاب آزادانه باورهای فردی نیز می‌شود.

متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/christian-convert/

@Dialogue1402
👍5❤4🏆1
یک دین آمریکایی: مورمون‌ها

مورمون‌ها یا اعضای «کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان» یکی از شناخته‌شده‌ترین اقلیت‌های مذهبی در جهان معاصر هستند؛ گروهی که از قرن نوزدهم در آمریکا شکل گرفت و در طول تاریخ خود با سوءظن، تبعیض و حتی خشونت اجتماعی روبه‌رو بوده است. نوشتار «مورمون‌ها» نگاهی دارد به تاریخ، باورها و تجربه زیسته این جامعه مذهبی و چالش‌هایی که در مسیر پذیرش اجتماعی با آن مواجه بوده‌اند.
این مطلب نشان می‌دهد که چگونه ناآگاهی، کلیشه‌ها و پیش‌داوری‌های مذهبی می‌توانند به طرد و حاشیه‌راندن گروه‌های دینی منجر شوند. در عین حال، تجربه مورمون‌ها نمونه‌ای است از تلاش برای حفظ هویت دینی در کنار مشارکت در جامعه‌ای متکثر و مدرن.
یکی از نکات مهم این نوشتار، توجه به این موضوع است که آزادی دین و باور تنها به ادیان اکثریت محدود نمی‌شود؛ بلکه شامل حق پیروان گروه‌های مذهبی کوچک‌تر نیز هست که بتوانند بدون ترس از تبعیض یا نفرت، باورهای خود را ابراز کنند.
اگر به موضوع تنوع دینی، حقوق اقلیت‌های مذهبی و اهمیت همزیستی در جوامع چندفرهنگی علاقه‌مند هستید، مطالعه این مطلب می‌تواند دیدگاه‌های ارزشمندی در اختیار شما قرار دهد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/mormons/

#اقلیت_دینی #مورمون #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4👍1
میرزا فتحعلی آخوندزاده؛ پیام‌آور ملحدِ «پروتستانتیسم اسلامی»

جداکردن قلمرو باورها از قلمرو شناخت، یعنی قلمرو دین از قلمرو علم، از مهم‌ترین دستاوردهای فیلسوف آلمانی، ایمانوئل کانت در قرن هجدهم بوده است. با این حال، میرزا فتحعلی آخوندزاده، متولد ۲۱ تیر ۱۱۹۱ خورشیدی و درگذشته در ۱۸ اسفند ۱۲۵۶ با اعتراض به اطلاق لفظ «علم» به محتواهای مکتوب دینی، از جمله تفسیر و حدیث و رجال، پا در جای پای فیلسوف آلمانی گذاشت و نوشت: «… علم تفسیر احادیث و علم کلام و امثال آن‌ها – و بعد از آن فیزیقا [فیزیک] و ماتماتیقا [ریاضیات] و جغرافیا و نجوم… را نیز از علوم تعداد می‌کنند، گویا که اولین نیز نظیر آخرین است! و حال آن‌که مغایرت این آخرین از اولین از آفتاب روشن‌تر است. ما باید اولین را از امور اعتقادیه به حساب بکنیم و تنها آخرین را از امور علمیه بشماریم.»

این نوشتار به زندگی، اندیشه‌ها و میراث فکری میرزا فتحعلی آخوندزاده، از پیشگامان روشنگری و نقد سنت در ایران و قفقاز می‌پردازد. او از نخستین متفکرانی بود که با نگاهی انتقادی به ساختارهای فکری و اجتماعی زمانه خود، بر اهمیت عقلانیت، آموزش نوین، آزادی اندیشه و تمایز میان باورهای دینی و دانش تجربی تأکید کرد.

این نوشتار نشان می‌دهد که آخوندزاده چگونه در میانه قرن نوزدهم، بسیاری از موضوعاتی را مطرح کرد که بعدها به محورهای اصلی جنبش‌های اصلاح‌طلبانه و تجددخواهانه در ایران تبدیل شدند. نقد خرافات، دفاع از آموزش مدرن، توجه به علم و کوشش برای نوسازی فرهنگی، از مهم‌ترین وجوه اندیشه او به شمار می‌روند.

یکی از نکات برجسته این نوشتار، تاکید بر نگاه پیشرو آخوندزاده به مفهوم علم و ضرورت تفکیک آن از حوزه اعتقادات است؛ دیدگاهی که همچنان در مباحث مربوط به آموزش، آزادی اندیشه و توسعه اجتماعی اهمیت دارد.

متن کامل این نوشتار را در سایت گفت‌وشنود بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/mirza-fathali-akhundzadeh/

#میرزا_فتحعلی_آخوندزاده #روشنفکر #متفکر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤2👍2
تداوم بازداشت و بلاتکلیفی یک‌ماهه فلورا صمدانی،شهروند بهائی، در زندان یزد

فلورا صمدانی، شهروند ۵۵ ساله بهائی ساکن یزد، با گذشت نزدیک به یک ماه از زمان بازداشت، همچنان در وضعیت بلاتکلیفی در زندان مرکزی یزد محبوس است. عدم شفافیت در روند دادرسی و بی‌پاسخ ماندن پیگیری‌های خانواده، نگرانی‌ها را درباره وضعیت حقوقی وی افزایش داده است.

خانم صمدانی در تاریخ ۱۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از سپری کردن یک هفته در بازداشتگاه اداره اطلاعات یزد، به زندان این شهرستان منتقل شد. علی‌رغم مراجعات مکرر خانواده وی به دادسرا و شعبه بازپرسی برای اطلاع از وضعیت پرونده، مسئولان قضایی اعلام کرده‌اند که پرونده هنوز به دادسرا ارسال نشده است. این بلاتکلیفی اداری باعث شده تا تاکنون هیچ قرار تأمین کیفری صادر نشود و زمانی نیز برای رسیدگی قضایی مشخص نگردد.

فلورا صمدانی همسر احمد نعیمی است؛ فردی که خود پیش‌تر به دلیل باورهای مذهبی با برخوردهای قضایی و سابقه بازداشت توسط نهادهای امنیتی مواجه بوده است. بازداشت خانم صمدانی در ادامه سیاست‌های سرکوبگرانه علیه این خانواده و به‌طور کلی جامعه بهائیان یزد صورت گرفته است.

استمرار بازداشت این شهروند بهائی در حالی رخ می‌دهد که نهادهای امنیتی در ماه‌های اخیر با تشدید فشارها بر اقلیت‌های دینی، از ابزار «بلاتکلیفی طولانی‌مدت» برای اعمال فشار بر بازداشت‌شدگان و خانواده‌هایشان استفاده می‌کنند. این رویکرد که با نقض آشکار حقوق دادرسی عادلانه همراه است، بخشی از سیاست سیستماتیک حکومت برای سرکوب عقیدتی و ارعاب شهروندان بهائی در سراسر ایران است؛ سیاستی که نه تنها آزادی فردی شهروندان را هدف قرار داده، بلکه با محروم کردن خانواده‌ها از اطلاع‌رسانی شفاف، فشار روانی مضاعفی را بر این جامعه تحمیل می‌کند.

#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡4😢1😭1
عثمان ذاکری، روحانی اهل سنت، به خلع لباس روحانیت محکوم شد

عثمان ذاکری، روحانی اهل سنت اهل بوکان، توسط دادگاه‌ ویژه روحانیت، به خلع لباس روحانیت محکوم شد.

در روزهای اخیر، حکم اخراج از امامت جماعت مسجد جامع علی‌آباد بوکان و خلع لباس روحانیت برای آقای ذاکری صادر شده است. این حکم بدون طی شدن روند دادرسی قضایی در دادگاه‌های ویژه روحانیت صادر شده است.
بر اساس گزارش‌های منتشر شده، برکناری این روحانی در پی تشکیل پرونده از سوی نهادهای امنیتی و ارجاع آن به «شورای بزرگ غرب کشور» صورت گرفته است.
عثمان ذاکری، روحانی اهل سنت و امام جماعت پیشین مسجد جامع علی‌آباد بوکان است.

#اهل_سنت #روحانی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊4❤3😁1
عدم رسیدگی پزشکی؛ اعزام بی‌نتیجه محشر پرندین، نوکیش مسیحی، به بیمارستان و تداوم محرومیت از درمان

محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز فوری به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، از رسیدگی تخصصی پزشکی محروم مانده است. وی در هفته گذشته به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو به زندان بازگردانده شد.

یک منبع مطلع از وضعیت این نوکیش مسیحی، ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: “خانم پرندین در هفته گذشته یک‌بار به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام تنها یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو، مجدداً به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که بنا بر تشخیص پزشک بهداری زندان، وی نیازمند انجام آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای موجود در ناحیه گردن است.”

پیشتر گزارش شده بود که یکی از تومورها در مجاورت مخچه قرار دارد و موجب اختلال در تعادل، حرکت و تکلم این زندانی شده است؛ به‌طوری که گفتار او با مکث‌های محسوس همراه است. همچنین به‌دلیل عدم رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم ناحیه زیر گلو به‌وضوح قابل مشاهده است. علاوه بر این، وجود توده‌ای در ناحیه پشت سر نیز از دیگر مشکلات پزشکی این نوکیش مسیحی است.
این نوکیش مسیحی در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۴ به بند زنان زندان اوین منتقل شد. با وجود فرارسیدن زمان برخورداری از آزادی مشروط، دادستانی با درخواست وی مخالفت کرده است.
محشر (محترم) پرندین، حدودا ۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک فرزند محصل و سرپرست خانواده است که پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده است.

#نوکیش_مسیحی #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡6🔥1
توماس دِ تورکِمادا، تفتیش‌گر اعظم دین در اسپانیا؛ دین، سلطه، وحشت

«در تاریخ جهان، نام برخی افراد با ساختن شهرها، گسترش علم یا اصلاحات سیاسی پیوند خورده است. نام برخی دیگر، بیش‌تر یادآور پرسش‌هایی درباره قدرت، مدارا و برخورد حکومت‌ها با تفاوت‌های فکری و مذهبی است. توماس دِ تورکمادا، روحانی دومینیکن اسپانیایی و نخستین «تفتیش‌گر اعظم» در اسپانیا، در دسته دوم قرار می‌گیرد.»

نوشتار «توماس دِ تورکمادا» به زندگی و نقش یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های مرتبط با دادگاه‌های تفتیش عقاید در اسپانیا می‌پردازد؛ نهادی که در تاریخ اروپا به دلیل برخورد سخت‌گیرانه با دگراندیشان مذهبی و کسانی که از باور رسمی فاصله می‌گرفتند، شهرت یافته است.

سرگذشت تورکمادا، روایتی از اروپای قرن پانزدهم است که متاسفانه در ایران قرن بیست‌ویکم داستانی آشنا است؛ روایتی که پرسش‌هایی ایجاد می‌کند که در جوامع دیگر و دوره‌های متفاوت نیز تکرار شده‌اند.


این مطلب تنها یک روایت تاریخی نیست، بلکه فرصتی برای تأمل درباره پیامدهای پیوند قدرت سیاسی و مذهبی، محدودیت آزادی اندیشه و سرکوب تفاوت‌هاست. نویسنده نشان می‌دهد که چگونه تلاش برای تحمیل یک باور واحد می‌تواند به حذف صداهای متفاوت و نقض حقوق افراد بینجامد.

یکی از نکات مهم این نوشتار، توجه به این واقعیت تاریخی است که فقدان مدارا و آزادی عقیده، صرفاً مسئله‌ای متعلق به گذشته نیست؛ بلکه شناخت این تجربه‌ها می‌تواند به درک بهتر اهمیت حقوق بشر، آزادی دین و باور و ضرورت همزیستی در جوامع امروز کمک کند.

متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/tomas-de-torquemada/

#تفتیش_عقاید #دین_حکومتی #حکومت_دینی #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🔥5👍2
جهل و سقوط تمدن‌ها

مصطفا آل‌احمد

تمدن‌ها می‌میرند و این مرگ همیشه ناگهانی نیست؛ تاریخ نشان می‌دهد فروپاشی تمدن‌ها همیشه با جنگ یا دشمن خارجی صورت نمی‌گیرد، بلکه آن‌گاه که جامعه‌ای ، علم را تحقیر و به ایدئولوژی جهل و خرافات سلام می‌کند، فروپاشی تمدنی آغاز شده است. وقتی علم، این ابزار حقیقت، بی‌ارزش می‌شود، ایدئولوژیِ دروغ شکل می‌گیرد.
رهایی از جهلی که طی دهه‌ها بر جامعه مسلط شده است، آسان نخواهد بود و حتی انقلاب‌ها نیز اگر بر بستر آگاهی اجتماعی شکل نگیرند، کاری از پیش نخواهند برد. ملتی که یک بار به جهل تن می‌دهد، تاوانش را نسل‌های گوناگون با فقر، بیماری، جنگ، خشونت و عقب‌ماندگی خواهند داد. هر تمدنی، بدون آگاهی، دیر یا زود به سوی زوال خواهد رفت.
فاجعه از جایی آغاز می‌شود که دانشمندان، پزشکان، مهندسان، وکلا، معلمان، هنرمندان و دیگر گروه‌های مرجع، سرنوشت عمومی را رها کنند و رفاه و امنیت شخصی را بر مسئولیت جمعی ترجیح دهند. در چنین وضعیتی، عرصه‌ی عمومی خالی از کنش‌گران می‌ماند و قدرت به دست نیروهایی می‌افتد که نه دغدغه‌ی فرهنگ دارند، نه انسان، نه آینده و نه طبیعت.
نتیجه‌ی این شرایط، فقط یک بحران سیاسی نیست؛ بلکه زنجیره‌ای از فروپاشی‌هاست: فساد ساختاری، دزدسالاری، تخریب محیط زیست، گسترش فقر و خشونت، جنگ و در نهایت زوالِ تدریجیِ یک تمدن.
تمدن، بیش از هر چیز، به انسان‌های آگاهی نیاز دارد که بتوانند فراتر از منافع فردی بیندیشند؛ انسان‌هایی که نسبت به حقیقت، عدالت، رنج دیگران و سرنوشت مشترک، احساس مسئولیت کنند. انسان‌هایی که به جای خرافات به علم اقتدا کنند. به قول آدورنو:

«شرطِ تکرار نشدنِ آشویتس، پیش از هر چیز، آگاهی است.»

روشن است که وظیفه‌ی این آگاهی‌بخشی، بر عهده‌ی گروه‌های مرجعی است که نسبت به مسائل اجتماعی احساس مسئولیت کنند و منافع شخصی را بر منافع جمعی ترجیح ندهند.

هیچ استبدادی بدون مشارکت و سکوتِ نخبگان و همچنین ترس توده‌‌ها پایدار نمی‌ماند.

۳۱ اردی‌بهشت ۱۴۰۵

#مصطفا_آل_احمد

برگرفته و بازنگری از صفحه نویسنده
#جنگ
#جهل
#تمدن

@Dialogue1402
👍4❤2💩2🏆1
هما میرافشار، شاعر و ترانه‌سرای نامدار در ۸۹ سالگی در لس‌آنجلس درگذشت.

این شاعر و ترانه‌سرا، که بر اساس گزارش‌ها، سال‌ها با بیماری آلزایمر دست‌و‌پنجه نرم می‌کرد، از پُرکارترین و محبوب‌ترین ترانه‌سرایان قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ بود.

خانم میرافشار بیش از ۶۰۰ ترانه ماندگار سروده است.

هما افشار با بسیاری از خوانندگان برجسته ایرانی از جمله حمیرا، هایده، مهستی، ستار، ابی، داریوش، معین و عارف همکاری داشت.

اشعار او در سه مجموعه «گلپونه‌ها» و «آلاله‌ها» و «گلپونه‌ها ۲» منتشر شده‌اند.

#هما_میرافشار #شعر #ترانه #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔9❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سیمین غانم در ۸۲ سالگی پس از نیم قرن در پاریس روی صحنه بدون تفکیک جنسیتی آواز خواند

شامگاه یکشنبه دهم خرداد ماه در پاریس، سیمین غانم، خواننده نام‌آشنای موسیقی ایران، مهمان افتخاری تور کنسرت «هزاردستان» بود؛ رویدادی فرهنگی به مناسبت هشتصدمین سالگرد سعدی شیرازی که با آهنگسازی و رهبری آرش فولادوند، همراهی گروه کر بهار و ارکستر فیلارمونیک پاریس شرقی آغاز شد. اما حضور این بانوی آواز در ۸۲ سالگی روی صحنه‌ای آزاد و بدون تفکیک جنسیتی در خارج از وطن، پیش از آنکه مایه جشن باشد، سند محکومیت حکومتی است که نزدیک به نیم قرن است نیمی از جامعه را از ابتدایی‌ترین حقوق اجتماعی خود محروم کرده است.

ممنوعیت آواز خواندن عمومی زنان در ایران، تنها یک تصمیم فقهی یا سیاسی نیست؛ یک جنایت فرهنگی و نماد بارز آپارتاید جنسیتی است که از سوی جمهوری اسلامی اعمال می‌شود. این رویکرد زن‌ستیزانه، از یک سو نیمی از جامعه را از حق طبیعی خلق هنری و بیان هویت خویش محروم کرده و از سوی دیگر، تمام جامعه را از شنیدن و لذت بردن از این آثار بی‌بهره ساخته است. سیمین غانم نمونه عینی این نسل‌کشی فرهنگی است؛ هنرمندی که در ابتدای روی کار آمدن این رژیم، در اوج جوانی، پختگی و توانایی خلق اثر، مثل همه خوانندگان زن ایرانی، ناگهان به حاشیه رانده شد و ده‌ها سال از صحنه عمومی محروم ماند. مجوزهای قطره‌چکانی برای کنسرت‌های محدود و محصور به زنان، چیزی جز تحقیر هنر و بازتولید تفکیک جنسیتی نبود.

سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی مسبب اصلی تکه‌تکه شدن بدنه فرهنگی ایران است. این ساختار ایدئولوژیک با سرکوب سیستماتیک زنان هنرمند، پویایی را از موسیقی ملی ربود و جامعه را به عنوان مخاطب، دچار فقر فرهنگی تحمیلی کرد. روی صحنه رفتن غانم در ۸۲ سالگی و در غربت، فراتر از یک اجرای موسیقی، فریاد اعتراض علیه زنجیرهایی است که حکومت بر گلوی هنر ایران بسته است؛ نمادی از استعدادهای بی‌شماری که در زیر سایه این استبداد، فرصت شکوفایی عمومی در خاک خود را هرگز نیافتند.

#سیمین_غانم #آواز_زنان #آپارتاید_جنسیتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤7👍2💩2
۱۲۰ روز پس از بازداشت شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ سالۀ بهائی ساکن کرمان حبس بدون تصمیم و بلاتکلیفی او ادامه دارد.

شکیلا قاسمی در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود در کرمان دستگیر شد. او سپس به یکی از بازداشتگاه‌های اطلاعات سپاه منتقل شده و برای حدود ۱۰۰ روز در سلول انفرادی نگهداری شد. خانم قاسمی از ۲۰ روز پیش به بند عمومی زندان کرمان انتقال یافته و کماکان در آنجا محبوس است.

محرومیت از ارتباط با دیگران، بی‌اطلاع نگه داشته شدن از اخبار یا قرار گرفتن در معرض اطلاعات نادرست، ناآگاهی از زمان و مکان و زیستن در فضای وحشت و ارعاب و محیط محدود و آلوده، از جمله ویژگی‌های حبس انفرادی است که از آن با عنوان «شکنجۀ سفید» یاد می‌شود.

قرار گرفتن شکیلا قاسمی در چنین شرایطی به مدت ۱۰۰ روز، صدمات جسمی و روحی قابل توجهی برای او به همراه داشته است. خانم قاسمی در طول دوران بازداشت چندین‌بار دچار شوک عصبی شده و هر بار برای دریافت خدمات درمانی به بهداری زندان منتقل شده است. با این وجود، علی‌رغم گذشت بیش از چهار ماه از زمان بازداشت و در حالی که نگرانی‌ها دربارۀ وضعیت جسمی و روحی‌اش ادامه دارد، کماکان با آزادی موقت او به قید وثیقه موافقت نشده است.

تداوم حبس بدون تصمیم این جوان بهائی، پرسش‌هایی را دربارۀ طولانی شدن بازداشت موقت و پیامدهای آن بر فرد بازداشت‌شده مطرح می‌کند. «بازداشت موقت» با «مجازات» تفاوت دارد و نباید جنبۀ تنبیهی پیدا کند. با این حال، تمدید آن بدون دلایل موجه و مستدل، به‌ویژه هنگامی که با نگهداری طولانی‌مدت در سلول انفرادی همراه باشد، می‌تواند فشارهایی بر فرد تحمیل کند که فراتر از ماهیت اولیۀ بازداشت موقت بوده و پیامدهایی ناعادلانه مشابه مجازات پیش از برگزاری دادگاه و صدور حکم به همراه داشته باشد.

#شکیلا_قاسمی #داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡4❤2✍1
سرو کاشمر؛ درختی که به دستور خلیفه اعدام شد

«متوکل علی‌اللّه عباسی»، دهمین خلیفه عباسی (حکومت: ۸۴۷ تا ۸۶۱ میلادی)، در طی دوره حکومتش با اصراری عجیب دستور داد یک درخت بسیار قدیمی در شهر کاشمر خراسان، که مردم به آن علاقه بسیار زیادی داشتند، قطع شود و چوب آن برای ساخت کاخ خلیفه به سامره (در عراق کنونی) فرستاده شود. چرا او این دستور را داد؟

نوشتار «سرو کاشمر» به یکی از مشهورترین روایت‌های تاریخی ایران می‌پردازد؛ داستان درختی که بنا بر سنت‌های کهن، به زرتشت نسبت داده می‌شد و برای مردم جایگاهی نمادین و فرهنگی داشت. دستور متوکل برای قطع این درخت، تنها نابودی یک درخت کهنسال نبود، بلکه در حافظه تاریخی ایرانیان به نمادی از برخورد قدرت سیاسی با باورها، هویت‌ها و میراث فرهنگی تبدیل شد.

این مطلب ضمن بازگویی روایت سرو کاشمر، به زمینه‌های تاریخی و فرهنگی این رویداد می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه نمادها و میراث مشترک می‌توانند در شکل‌گیری هویت جمعی و حافظه تاریخی یک جامعه نقش داشته باشند. همچنین این پرسش را مطرح می‌کند که حکومت‌ها در مواجهه با باورها و نمادهای فرهنگیِ متفاوت، چه رویکردی در پیش می‌گیرند و این تصمیم‌ها چه تأثیری بر جامعه بر جای می‌گذارد.

یکی از نکات مهم این نوشتار، توجه به نقش نمادهای تاریخی و فرهنگی در ایجاد پیوند میان نسل‌ها و اهمیت حفظ میراثی است که فراتر از مرزهای دینی و سیاسی، بخشی از تاریخ مشترک انسان‌ها را تشکیل می‌دهد.

متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/cypress-of-kashmar/
#سرو_کاشمر #فرهنگ #تاریخ #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😢5👍3❤1👌1
برگزاری جلسهٔ واخواهی بابک شادابی، شهروند بهائی، دوچرخه‌سوار و سفیر صلح ساکن کرج

جلسهٔ واخواهی بابک شادابی، شهروند بهائی ساکن کرج، روز ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ در شعبهٔ ۳ دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی مصطفی نریمانی برگزار شد.

به گفتهٔ منابع مطلع، بابک شادابی در پی یک سانحهٔ رانندگی مشکوک دچار شکستگی لگن و پا شده و مدارک پزشکی قانونی مربوطه نیز به دادگاه ارائه شده است. با وجود این شرایط جسمی، ایشان ناچار شد در جلسهٔ واخواهی حاضر شود؛ جلسه‌ای که در طبقهٔ دوم ساختمان دادگاه برگزار شد و حضور در آن برای وی با مشقت جدی همراه بوده است.

براساس این گزارش، پروندهٔ این شهروند بهائی پیش‌تر برای ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ تعیین وقت شده بود، اما به‌دلیل حوادث ۱۸ و ۱۹ دی برگزار نشد. با این حال، در ۲۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، بدون حضور و بدون امکان دفاع، حکم غیابی علیه او صادر شد؛ حکمی که با اعتراض ایشان مواجه شد.

این در حالی است که آقای شادابی از مهرماه سال گذشته، با وجود داشتن ضامن رسمی و بدون طی تشریفات قانونی یا صدور حکم رسمی، تمامی حساب‌های بانکی و خطوط تلفن همراهش مسدود و ایشان ممنوع‌الخروج شده است. با وجود پیگیری‌های متعدد، هیچ‌یک از این محدودیت‌ها رفع نشده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡5❤2😱2
فریبرز صهبا، معمار ایرانی متولد شهر مشهد، طراح یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای معاصر در هند است: نیایشگاه لوتوس در دهلی نو؛ بنایی که سالانه میلیون‌ها نفر با باورها و پیشینه‌های گوناگون از آن بازدید می‌کنند. ساخت این بنا در سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶) به اتمام رسید. به جز طراحی مدرن آن، که از شکل نوعی گل نیلوفر الهام گرفته است، این بنا به دلیل مفهوم اجتماعی‌اش نیز شاخص است: در این نیایشگاه، پیروان هر مذهبی اجازه دارند به دعای دینی خود بپردازند.

این نوشتار به زندگی و اندیشه‌های این معمار برجسته ایرانی می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه معماری می‌تواند فراتر از زیبایی و کارکرد، به ابزاری برای ترویج همزیستی، احترام متقابل و گفت‌وگو میان انسان‌ها تبدیل شود. نیایشگاه لوتوس تنها یک شاهکار معماری نیست؛ بلکه نمادی از پذیرش تنوع و گشودگی در برابر تفاوت‌های دینی و فرهنگی است.

این مطلب همچنین به نقش فریبرز صهبا در طراحی فضاهایی می‌پردازد که انسان‌ها را، فارغ از تعلقات مذهبی و قومی، در کنار یکدیگر قرار می‌دهند و بر مشترکات انسانی تأکید می‌کنند.

یکی از نکات مهم این نوشتار، توجه به این ایده است که معماری می‌تواند زبان مشترکی برای پیوند انسان‌ها باشد؛ زبانی که مرزهای عقیدتی را درنوردد و فضایی برای تأمل، آرامش و همدلی فراهم آورد.

متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/fariborz-sahba/

#فریبرز_صهبا #هنر #معماری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍7❤5👏1
محکومیت برسا مالکی، شهروند بهایی ساکن مشهد، به حبس و مجازات‌های تکمیلی

برسا مالکی، شهروند بهایی ساکن مشهد، بر اساس رای صادره از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب این شهرستان، به حبس، جریمه نقدی و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.

▪️جزئیات حکم قضایی
بر اساس حکم ابلاغ‌شده به این شهروند بهایی، وی از بابت اتهام «فعالیت آموزشی یا تبلیغی انحرافی مغایر یا مخل به شرع مقدس اسلام» (موضوع ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی) به مجازات‌های زیر محکوم شده است: دو سال و یک روز حبس تعزیری، هشتاد میلیون تومان جزای نقدی و شش سال محرومیت از حقوق اجتماعی.

▪️سابقه بازداشت و پرونده
آقای مالکی در تاریخ ۲ بهمن‌ماه سال گذشته، هم‌زمان با ۱۱ شهروند دیگر در جریان یک مراسم تولد در مشهد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی پس از سپری کردن دوران بازداشت در زندان وکیل‌آباد مشهد، سرانجام در تاریخ ۲۶ بهمن‌ماه با تودیع قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.

▪️تشدید فشارها بر جامعه بهایی
صدور احکام سنگین علیه برسا مالکی در حالی صورت می‌گیرد که فشارهای امنیتی و قضایی بر جامعه بهاییان در مشهد و سایر نقاط ایران به شکلی سیستماتیک در جریان است. نهادهای امنیتی با استناد به اتهامات مبهم و عقیدتی، به دنبال محدودسازی فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی این اقلیت دینی هستند. این روند که با بازداشت‌های گروهی، هجوم به منازل و صدور احکام حبس و محرومیت‌های اجتماعی همراه است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب عقیدتی شهروندان بهایی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که در سال‌های اخیر به‌ویژه در استان خراسان رضوی با شدت بیشتری دنبال می‌شود.

#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡6👍1🙏1