دورنمای اقتصاد
19K subscribers
1.09K photos
2.47K videos
777 files
9.14K links
"دورنمای اقتصاد" رسانه اقتصادی اجتماعی مستقل ایران


https://ecoviews.ir/
Download Telegram
🔵 چرا فقر شبیه نوعی بیماری است؟

فقر حتی ژنتیک ما را تغییر می‌دهد. تأثیر فقر بر زیست‌شناسی ما خیلی بیشتر از چیزی است که فکر می‌کردیم

✍ کریستین اچ. کوپر (Christian H. Cooper) رئیس پیشین معاملۀ اوراق مشتقه با نرخ بهره در یکی از بانک‌های سرمایۀ نیویورک است و در حال حاضر روی توسعۀ یک صندوق کلان جهانی کار می‌کند.

کریستین کوپر، بانک‌دار، فعال اقتصادی و تاجر آمریکاییِ بسیار موفقی است. با درآمد سالانه‌ای نزدیک به یک میلیون دلار، و نوشته‌های تحسین‌شدۀ بسیار در معتبرترین رسانه‌های جهان و کتاب‌هایی پرخواننده که از غرب تا شرق سیاره خوانده می‌شود. در نگاه اول، هیچ نشانی از فقر در زندگی امروز او نیست، حتی اگر بدانیم که در خانواده و محله‌ای فقیر به دنیا آمده و بزرگ شده، احتمالاً تحسین و تمجیدش می‌کنیم که توانسته است با موفقیت از چرخۀ فقر بیرون بجهد و برای خودش ثروتی به هم بزند. بااین‌حال، خودِ او داستان زندگی‌ای را جور دیگری می‌بیند.

کوپر می‌گوید از روزهای سخت دوران کودکی‌اش، میراثی بزرگ در عمق جان او باقی مانده است: «نگرانی دائمی و همیشگی از آینده». احساسی که همواره تو را گوش‌به‌زنگ و محتاط نگه می‌دارد.

کوپر می‌نویسد: «بخش زیادی از وقتم را به غور در پرسش‌های اساسی می‌گذراندم. غذای بعدی‌ام از کجا خواهد آمد؟ فردا برق داریم؟ احساس شرمساری مادرم را وقتی جلوی صندوق خواربارفروشی سعی می‌کرد کوپن‌های غذایمان را مخفی کند، خیلی خوب می‌شناختم. یادم می‌آید که در هشت‌سالگی از دورنمای نااطمینانی دائمی دربارۀ هرچیزی از زندگی، از غذا گرفته تا لباس و تحصیلات، دچار هراس می‌شدم. می‌دانستم زندگی ما نمی‌تواند عادی باشد. یک جای کارِ این ریزجهان کوچکی که من در آن به دنیا آمده بودم می‌لنگید. فقط نمی‌دانستم که کجا.»

در سال‌های اخیر، تحقیقات جدید در حوزه‌های مختلف علوم شناختی تصویر تازه‌ای از آثار فقر ارائه کرده‌اند که کمک می‌کند آنچه بر کریستین کوپر گذشته است را خیلی بهتر درک کنیم.

برخلاف اسطوره‌ای اجتماعی که می‌گوید با تلاش و پشتکار می‌توان از چرخۀ فقر بیرون آمد، حالا می‌دانیم که فقر می‌تواند آثار خود را حتی در الگوهای ژنتیکی ما ثبت کند. دقیق‌تر بگوییم: شواهد جدید نشان می‌دهد استرس‌هایی که بچه‌های فقیر در اولین سال‌های زندگی خود تجربه می‌کنند، ممکن است در نحوۀ شکل‌گیری اعضای بدن، انواع سلول‌های تشکیل‌دهندۀ آن و حتی نحوۀ بیان کدهای ژنتیکی ما تأثیر بگذارد. در واقع فقر، مثل بیماری‌های دیگر، مجموعه‌ای از نشانه‌های رتبط‌به‌هم دارد که پیش‌بینی‌پذیر، درمان‌پذیر و حتی وراثت‌‌پذیرند.

اگرچه هنوز تحقیقات در این زمینه کم‌شمارند، اما تصور اینکه آثار فقر می‌تواند در انواع اختلالات روانی و جسمی، حتی به نسل‌های بعدی به ارث برسد، می‌تواند ساختار سیاست‌گذاری‌ها برای مبارزه با فقر را کاملاً دگرگون کند.

اگر این تحقیقات را جدی بگیریم، احتمالاً مؤثرترین کاری که برای فقرا می‌توانیم بکنیم، اجرای برنامه‌هایی است که سطح استرس آن‌ها را برای مدتی طولانی کاهش دهد. مقاله‌ای در سال ۲۰۰۹ نشان داد اگر کودکان فقیر تنها برای سه سال اول زندگی‌شان، تحت حمایت برنامۀ جامعی برای رشد جسمی و روانی باشند، می‌توانند به شکل بسیار مؤثری در برابر گرداب مشکلاتی که فقر به بار می‌آورد، مقاومت کنند. این شاید کلید حل این معما باشد که چرا شمار کسانی که از فقر خلاصی می‌یابند این‌قدر کم است؟"

🔻ادامه متن را در سایت ترجمان بخوانید

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍10👌4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 مجموعه کامل آموزش #الفبای_بورس

✔️ بخش ۵۶ :  فرایند های سرمایه گذاری در صندوق های سرمایه گذاری

🔸منبع: چارت ایران

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍3
🔵 ۸ کشوری که تصمیم گرفتند سیاست‌های انقباضی در اقتصاد را کنار بگذارند

🔸 نشریه اکونومیست نوشت:

🔹 اکونومیست در دو سال گذشته وضعیت اقتصادی اعضای هایکلندیا (Hikelandia) را بررسی کرده است.

🔹 این مجموعه از ۸ کشور شامل برزیل، شیلی، مجارستان، نیوزیلند، نروژ، پرو، لهستان و کره‌ جنوبی سیاست انقباضی را در ۲۰۲۱ و چندین ماه قبل از فدرال رزرو آمریکا و بانک مرکزی اروپا آغاز کردند.

🔹 همچنین آنها نرخ بهره را با شدت بیشتری بالا بردند. اما در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ بانکداران مرکزی این کشورها نتوانستند دستاورد مناسبی از این تصمیم انقباضی نشان دهند.

🔹 اکنون شرایط به طور کامل عوض شده‌اند. تورم  کشورهای هایکلندیا هنوز بسیار بالا است اما به سرعت پایین می‌آید. این سرعت کاهش تورم آنقدر زیاد است که بانکداران مرکزی این کشورها از جنبه‌ای دیگر از همتایانشان در سایر نقاط جهان جلو می‌افتند: کاهش نرخ بهره.

🔗جزئیات بیشتر

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7❤1👏1
مرض بیشترخواهی
مارک منسن
📖 عشق کافی نیست

2️⃣1️⃣ مرض بیشترخواهی!

🔵 نوشته: مارک منسن
⚪️ ترجمه: سیمین محمدی
⚪️ نشر میلکان - 1399
🟠 خوانش : فرهاد ارکانی

@Homosapiensfa

🔻 لینک قسمت قبل

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
                     
👍5
«ما به یکباره بزرگ شدیم؛
انگار که آهسته بزرگ شدن بر ما حرام بود.»

#محمود_درویش
👍17
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
(
#اقتصاد_کلان)

✔️ قسمت ۳ : سیاست های پولی و مالی

❇️ سیاست های پولی و مالی چیست؟


🌟 سیاست پولی و مالی دو عنصر اساسی در اقتصاد هر کشور هستند. سیاست پولی مرتبط با تصمیم‌گیری‌هایی است که برای کنترل پول و نرخ بهره اتخاذ می‌شوند. این سیاست‌ها معمولاً توسط بانک مرکزی یا سازمان‌های مالی دولتی انجام می‌شود. یکی از مهمترین ابزارهای سیاست پولی برای تنظیم فعالیت‌های اقتصادی، نرخ بهره است. افزایش یا کاهش نرخ بهره، میزان سرمایه‌گذاری و مصرف را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

🌟 سیاست مالی به مجموعه تصمیمات مرتبط با درآمدها، هزینه‌ها و بدهی‌های دولت اختصاص دارد. این شامل مسائلی مانند میزان مالیات، هزینه‌های مختلف دولتی و سیاست‌های بودجه است. هدف سیاست مالی معمولاً بهینه‌سازی ترکیبی از مصرف و سرمایه‌گذاری دولتی برای رسیدن به اهداف اقتصادی است.

❇️ درک اهمیت سیاست پولی

سیاست پولی یکی از اساسی‌ترین و حیاتی‌ترین عناصر در اقتصاد یک کشور است. این سیاست معمولاً توسط بانک مرکزی یا سازمان‌های مالی دولتی اجرا می‌شود و در برگیرنده تصمیم‌گیری‌ها و اقداماتی است که برای تنظیم تأمین پول و نرخ بهره صورت می‌گیرد.

شاید سؤال اصلی این باشد: چرا سیاست پولی مهم است؟ به عنوان یک ابزار کلیدی برای کنترل و تنظیم فعالیت‌های اقتصادی، سیاست پولی تأثیر زیادی بر اقتصاد کشور دارد. این تأثیرات شامل کنترل تورم، تعیین نرخ ارز، تنظیمات مالیاتی و حتی شکل‌دهی بهره‌وری و سرمایه‌گذاری است.

در حالت کلی، سیاست پولی از سه عنصر اصلی تشکیل شده است:
1. نرخ بهره: بانک مرکزی از طریق تعیین نرخ بهره، تأثیر مستقیمی بر روی سطح سرمایه‌گذاری و مصرف دارد.
2. سیاست تأمین پول: تعیین کمیت پول در گردش اقتصادی به‌وسیله بانک مرکزی.
3. نرخ ارز: تصمیم‌گیری‌های مربوط به ارزش و نرخ تبادل ارز.

برای مثال، اگر بانک مرکزی تصمیم بگیرد که نرخ بهره را افزایش دهد، این ممکن است افراد و شرکت‌ها را از اقداماتی مانند قرض گرفتن و سرمایه‌گذاری منزجر کند. این ممکن است تأثیرات چندگانه‌ای بر روی اقتصاد داشته باشد، از جمله کاهش تورم و کنترل رشد اقتصادی.

📌 اقتصاد آکادمیک به زبان ساده (اقتصاد کلان)

❇️ درک اهمیت سیاست مالی

سیاست مالی یکی از ابزارهای اساسی دولت‌ها برای تنظیم اقتصاد کشورهاست. این سیاست شامل تصمیم‌گیری‌ها و اقداماتی است که به تنظیم درآمدها، هزینه‌ها، و بدهی‌های دولتی مرتبط است. این تصمیمات شامل مسائلی مانند میزان مالیات، مصرف و سرمایه‌گذاری دولتی، و تعیین بودجه ملی می‌شود.

برای درک بهتر، می‌توانیم سیاست مالی را به عنوان یک مجموعه تصمیمات مالی دولت تصور کنیم که به منظور تأمین منابع مالی برای انجام فعالیت‌های عمومی، اصلاح و تنظیم سطح درآمد و هزینه‌های دولتی، ایجاد تعادل مالیات، و کنترل تورم و تعادل تأمین مالی اجرا می‌شود.

سیاست مالی ممکن است تحت تأثیر مستقیم یا غیرمستقیم امور مختلفی چون میزان مصرف، سرمایه‌گذاری، صادرات و واردات، تورم و اشتغال باشد. مثلاً، یک تصمیم درباره افزایش یا کاهش مالیات می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای روی اقتصاد داشته باشد. این تصمیم ممکن است تأثیر مستقیم بر روی توان خرید افراد، سرمایه‌گذاری شرکت‌ها و در نتیجه رشد اقتصادی داشته باشد.

#انجمن_علمی_اقتصاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍8❤1
از نظر FAO کشاورزی موفق به کشاورزی گفته می‌شود که در هر دوره کشت از هر  ۱ مترمکعب آب بتواند (۴/۵) کیلوگرم محصول و (۲/۵) دلار کسب درآمد کند که این میزان در ایران ۷۵۰ گرم و ۳۰ سنت است
😢17👍4👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 مطالعه ما را محکم می‌کند

🔸وزیر آموزش سنگاپور با انتشار فیلم بالا نوشت:
در طول بازدیدم از دبیرستان ماریس استلا، چند پسر دبستانی مشتاقانه نزد من آمدند تا درباره آنچه در حال خواندن هستند صحبت کنند. در آن مدرسه هر روز صبحگاه دارند و از فرصت صبحگاه برای ایجاد و تقویت عادات مطالعه و خوب خواندن استفاده می‌کنند.

🔸به راحتی می‌توان ساعت‌ها را برای گشتن در TikTok صرف کنیم، ولی من امیدوارم که مطالعه را نیز فراموش نکنیم! مطالعه پایه‌‌های ما را مستحکم و به ما کمک می‌کند تا تمرکز کنیم و به ما آموزش می دهد تا اطلاعات را تجزیه و تحلیل کنیم.

✔️ خوشحالم که می‌بینم دانش آموزان ما به مطالعه عشق می ورزند.
✔️ به یادگیری ادامه دهید و کنجکاو بمانید!
اگر پیشنهادی برای کتاب دارید، بگویید.

@TeacherasLLL

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👏7👍3
مقایسه
مارک منسن
📖 عشق کافی نیست

3️⃣1️⃣ زندگی‌تون رو چه‌جوری می‌سنجید؟

✔️ مرور این کتاب هم به پایان رسید

🔵 نوشته: مارک منسن
⚪️ ترجمه: سیمین محمدی
⚪️ نشر میلکان - 1399
🟠 خوانش : فرهاد ارکانی

@Homosapiensfa

✔️ پایان

🔻 لینک قسمت قبل

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
                     
👍6
🔵هدر رفت آب در ایران

🔹براساس آمارهای وزارت نیرو، میزان آب بدون درآمد در مناطق شهری کشور از حدود ۳۰ درصد در سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به ۲۵ درصد بین سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۹ رسیده بود که حالا این میزان در سه سال اخیر به ۲۷ درصد رسیده است.

طبق گزارش‌های وزارت نیرو، آب تولیدی در مناطق شهری ایران طی سال ۱۴۰۱ نزدیک به ۷ میلیارد معکب بوده که از این میزان، حدود ۱.۹ میلیارد مترمکعب آن آب بدون درآمد بوده است.

آمارهای وزارت نیرو نشان می‌دهد میانگین مصرف یک شبانه‌روز هر ایرانی ساکن مناطق شهری ۲۰۳ لیتر است که با احتساب ۱.۹ میلیارد مترمکعب آب بدون درآمد، این مقدار معادل مصرف یکسال ۲۵.۵ میلیون ایرانی ساکن در شهرهای کشور است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد

👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7
Audio
🔵 #معرفی_کتاب

🔺اقتصاد حکم می‌راند (قواعد علم اقتصاد)

🔹این کتاب در مباحثه دنی رودریک با همکارش در هاروارد، روبرتو منگابیرا انگر شکل گرفته و محمدرضا فرهادی‌پور در اپیزود یازدهم اقتصادینو، به بررسی آن می‌پردازد.

🔹آیا علم اقتصاد راهش را گم کرده است؟ چرا دیگر خبری از نظریه‌پردازی اقتصادی باشکوه به سبک آدام اسمیت و کارل مارکس نیست؟

1:00 این علم اقتصاد است که حکمرانی می‌کند
7:21 اقتصاددان مدل دارد، بقیه ندارند!
10:28 ۹۵درصد علم اقتصاد همان عقل سلیم است
13:30 مدل اقتصادی و افسانه‌های جهان شمول
18:10 اقتصاددانان از ریاضیات استفاده می‌کنند چون فکر می‌کنند باهوش نیستند!
21:07 تفاوت مدل‌ها و نظریه‌ها؛ پرسش‌های بزرگ و بی‌زمان!
25:50 اگر کارل مارکس و آدم اسمیت زنده بودند، بیکار بودند!
31:36 اقتصاددانان کجاها اشتباه می‌کنند؟
35:28 فهرست گریگوری منکیو از موارد مورد اجماع اقتصاددانان
38:25 اقتصاددانان خارپشت در برابر روباه
41:21 فروتنی ویژگی ضروری اقتصاددانان
42:46 ده فرمان رودریک برای اقتصاددانان و نااقتصاددانان

🔸منبع: اقتصادینو

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
👍6
🔵 حق تعیین سرنوشت

✍ #لودویگ_فون_میزس

وقتی در حکومتی مردمی معلوم می‌شود مرزهای کشور -آنگونه که در جریان تاریخ شکل گرفته و در زمان گذار به لیبرالیسم برقرار شده‌- دیگر با ارادهٔ سیاسی شهروندان مطابقت ندارد، این مرزها باید طبق نتایج همه‌پرسی‌هایی که بیان‌کننده اراده شهروندان است، به شکل صلح‌آمیز تغییر کند. وقتی خواست شهروندان یک منطقه مبنی‌بر اینکه به کشور دیگری غیر از کشور کنونی‌شان تعلق داشته باشند، به شکل واضحی اعلام شد، باید این امکان وجود داشته باشد که مرزهای کشوری جابجا شود.

بنابراین حق تعیین سرنوشت در مورد مسئله تعلق به کشور بدین معناست که وقتی ساکنان منطقه‌ای، چه یک روستا باشد و چه یک منطقه یا مجموعه‌ای از مناطق به هم‌پیوسته، در همه‌پرسی‌هایی بدون اعمال نفوذ بیرونی اعلام کرده باشند نمی‌خواهند متعلق به کشوری بمانند که هم‌اکنون به آن تعلق دارند، بلکه می‌خواهند کشوری مستقل تشکیل دهند یا خواستار تعلق به کشور دیگریَند، باید این خواسته محترم شمرده شود. تنها این راه می‌تواند به شکل مؤثری از جنگ‌های داخلی، انقلاب‌‌ها و جنگ‌ها میان کشورها جلوگیری کند.
این حقّ تعیین سرنوشت اشتباه فهمیده می‌شود وقتی آن را «حقّ تعیین سرنوشت ملت‌ها» می‌نامند. مسأله در اینجا حق تعیین سرنوشت یک واحد هم‌بسته ملّی نیست، بلکه ساکنان هر منطقه‌ای می‌توانند دراین‌باره تصمیم‌گیری کنند که تمایل دارند به کدام پیوند حکومتی تعلق داشته باشند. سوءتفاهم بدتر این است که حقّ تعیین سرنوشت به منزلهٔ «حق تعیین سرنوشت ملت‌ها» با این سوگیری فهمیده می‌شود که به یک دولت‌-ملت حق می‌دهد بخش‌هایی از ملت را که به قلمروی کشور دیگری تعلق دارند، برخلاف میل و اراده‌شان از آن کشور جدا و به کشور خود ضمیمه کند. فاشیست‌های ایتالیا از حق تعیین سرنوشت ملت‌ها این مطالبه را استنتاج می‌کنند که کانتون تِسین (یکی از کانتون‌های جنوبی سوئیس که بیشتر مردم آن ایتالیایی‌زبانند) و بخش‌هایی از دیگر کانتون‌های سوئیس باید از این کشور جدا و ضمیمه ایتالیا شود؛ حتی وقتی ساکنان این کانتون‌ها اصلاً خواستار چنین چیزی نباشند.

آن حق تعیین سرنوشت که ما از آن صحبت می‌کنیم نه حق تعیین سرنوشت ملت‌ها، بلکه حق تعیین سرنوشت ساکنان هر منطقه‌ای است که آنقدر بزرگ باشد که یک محدوده اداری مستقل را تشکیل دهد. اگر این امکان وجود داشت که این حق تعیین سرنوشت به تک‌تک انسان‌ها داده شود، باید چنین می‌شد.
فقط بدین دلیل که چنین چیزی اجرا ناشدنی است (زیرا برحسب پاره‌ای ملاحظات فنی، اداره کشوریِ یک منطقه باید به شکل یک واحد یکپارچه سامان داده شود)، لازم است حق تعیین سرنوشت به ارادهٔ اکثریت ساکنان مناطق محدود شود؛ البته مناطقی که وسعتشان به آنها اجازه می‌دهد در اداره سیاسی سرزمینی به منزله واحدهای مکانی ظاهر شوند.
اگر در سده‌های ۱۹ و ۲۰ حق تعیین سرنوشت -تاآنجاکه مؤثر واقع شد و هرجا که باید اجازه داده می‌شد مؤثر واقع شود- به پیدایش دولت-ملت‌ها و فروپاشی کشورهای چندملیتی منجر شد یا باید منجر می‌شد، منطبق بر اراده آزادانه کسانی بود که به همه‌پرسی فراخوانده شده بودند. شکل‌گیری کشورهایی که همگی دربرگیرنده اعضای ملتی واحد (نسخه انگلیسی:به بیانی دیگر هم‌زبانان) باشند، نتیجه حق تعیین سرنوشت بود، نه هدف آن. اگر بخشی از یک ملت (یک گروه زبانی) در حالت استقلال حکومتی یا در پیوند حکومتی با اعضای دیگر ملت‌ها احساس خوشتری داشته باشد تا در عضویت در یک کشور ملی واحد (با دیگر هم‌زبانان)، می‌توان کوشید با تبلیغ ایدئولوژی اتحاد ملی آن بخش را نیز جذب کرد تا خواسته‌های سیاسی خود را تغییر دهند.
اما اگر بر خلاف اراده آنها تلاش شود سرنوشت سیاسیشان با استناد به حق بالاترِ ملت تعیین شود، حق تعیین سرنوشت آنها به‌همان نحو نقض می‌شود که در هر شکل دیگری از سرکوب رخ می‌دهد. تقسیم سوئیس میان آلمان، فرانسه و ایتالیا برخلاف میل ساکنان آن حتی اگر درست بر اساس مرزهای زبانی [ایتالیایی، آلمانی و فرانسوی] باشد، نقض فاحش حق تعیین سرنوشت است، همانگونه که زمانی تقسیم لهستان چنین بود.

🔸منبع: پژوهشگاه مدیریت مالکیت و بازار

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍6👎2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵قانون اقتصادی کاهش مطلوبیت نهایی

🔘ارسطو قرن‌ها پیش اینگونه پرسید: چطور آب که برای حیات بشر ضروری‌ست اینقدر ارزان است ولی الماس گران‌قیمت است، درحالیکه بدون آن هم می‌توان زندگی کرد؟

🔘زمان زیادی طول کشید تا این سوال توسط  «قانون اقتصادی کاهش مطلوبیت نهایی» پاسخ داده شد.

🔸منبع: اقتصاد  به زبان ساده

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍8
🔵 اخلاق بازار

💡جینی چوی و ویرجیل استور

🔻مترجم: مسعود علی‌محمدی

یکی از نقدهای رایج به بازار این است که از نظر اخلاقی انسان را تباه کرده و به سمت خودخواهی، فساد، چپاول‌گری، و فرومایگی می‌راند. حتی آدام اسمیت که به طرفداری از بازار آزاد شهرت دارد هم فکر می‌کرد زندگی در جامعه بازاری دارای هزینه‌های اخلاقی است.

بنظر ارسطو دنبال سود بودن در نهایت راه به جایی جز سواستفاده از دیگران نمی‌برند. به عقیده منتقدین بازار، پیشرفت‌های اقتصادی ناشی از صنعت، خلاقیت، و نوآوری متاثر از جاه‌طلبی، حسادت، و در نهایت خودفریبی بوده و از درون این وضعیت هم نابرابری، بی‌عدالتی، و حکومت‌های استبدادی زاده می‌شوند.

حال دو اقتصاددان به نام‌های ویرجیل استور و جینی چوی در کتاب “آیا بازار اخلاق را تباه می‌کند؟” به این سوال قدیمی پرداخته و می‌پرسند اگر واقعا بازار باعث تباهی است آنگاه ما باید شاهد افت اخلاقیات در جوامع بازاری در مقایسه با جوامع غیربازاری باشیم.

آمار چنین چیزی را نشان نمی‌دهند، بلکه بالعکس، مردم در جوامع بازاری در مقایسه با جوامع غیربازاری خیّرتر بوده، میزان فساد و تعصب کمتری داشته، و بیشتر به همدیگر اعتماد می‌کنند.

نگاهی به وضعیت جمعیتی جهان نشان می‌دهد که مهاجرت همیشه از جوامع غیرتجاری‌تر به سمت جوامع تجاری‌تر صورت می‌گیرد که نمایانگر مطلوبیت بالاتر این جوامع است. همچنین بررسی شاخص آزادی اقتصادی که نماینده میزان دوری و نزدیکی یک کشور به بازار آزاد است بما می‌گوید مردم این جوامع وقت و پول بیشتری برای مصرف کالاها و انجام کارهای مورد علاقه خود دارند. به علاوه عمده خرج کرد جوامع بازاری هم برخلاف گذشته بیشتر توسط زنان و برای خانواده و دوستان‌شان صورت می‌گیرد که نشان از افزایش رفاه دارد. همچنین لازم به ذکر است که نابرابری ثروتی یک پدیده بازاری یا مربوط به دوران صنعتی شدن نیست و پیش از کاپیتالیسم وضع بدتر بود. اتفاقا مردم در جوامع بازاری ثروتمندتر، سالم‌تر، شادتر، و دارای ارتباطات بهتر هستند که دستاورد اخلاقی مهمی است.

✔️ اما چه چیزی باعث بهبود اوضاع شده است؟

تقسیم کار در بازار موجب افزایش ثروت گشته و بازتر شدن فضا به روی کارآفرینی به توسعه اقتصادی می‌انجامد. جوامع بازاری از نظر شاخص‌های رفاهی و ثروت بهتر از جوامع غیربازاری هستند زیرا بازار افراد را مجبور می‌کند برای موفقیت دست به رقابت در ارائه خدمات بهتر بزنند. از طرف دیگر بازار به فضیلت‌های اخلاقی عواملش خصوصا حساب‌گری وابسته است زیرا این ویژگی کارآفرینان را تشویق می‌کند فرصت‌های موجود در بازار را تشخیص داده و در مورد آینده تصمیمات عاقلانه بگیرند. در این راستا در جوامع تجاری خصوصیاتی همچون سخت‌کوشی، صرفه‌جویی، صداقت، قابل اطمینان بودن، و توانایی قضاوتِ بهتر هستند که پاداش می‌گیرند.

اما از دید بعضی منتقدین افزایش تعداد کالاها و خدمات در دسترس به معنی کاهش اهمیت کلوب‌ها، اتحادیه‌ها، و مکان‌هایی است که مردم دور هم جمع می‌شوند. به عقیده آنها در بازار آزاد پیوندهای اجتماعی جای خود را به رقابت داده، جامعه به گروه‌های رقیب تقسیم می‌شود، و وفاداری به جامعه با نفع شخصی جایگزین می‌گردد. به نظر آنها نظم اقتصادی مدرن انسان‌ها را تبدیل به جزایر دور افتاده و تنها کرده است؛ اینکه ما انسان‌ها قبلا اهل فضیلت بودیم و به یکدیگر اهمیت می‌دادیم ولی همه نگرانیِ امروز ما منفعت شخصی خودمان است.

اما در عمل بازار خود یک فضای اجتماعی است که به ایجاد و تسهیل روابط انسانی کمک می‌کند. افراد در محل کار خود بدلیل تجربیات و شرایط مشترک روابط محکمی با همکاران خود تشکیل می‌دهند. محل کار در بسیاری موارد بستر ایجاد روابط عاشقانه و آشنایی با همسر آینده است.

بازار جایی است که روابط مشتری و فروشنده یا استاد و شاگرد می‌تواند به دوستی بیانجامد. از طرف دیگر مثلا یک بیزینس خانوادگی نه فقط در تامین نیاز مالی یک خانواده بلکه همچنین در برآوردن نیازهای روانی و هویتی اعضای آن نقش بسزایی بازی می‌کند. در دنیای مدرن حتی خرید کردن و مصرف فرصتی برای فعالیتی اجتماعی و ارتباط با دیگران است.

نقدهایی همچون نابودی جامعه و اخلاق توسط بازار صحت ندارند زیرا نقش و تاثیر بازار در تقویت روابط اجتماعی را نادیده گرفته‌اند. از دید اخلاقی، خباثت‌ها در تمام جنبه‌های روابط اجتماعی وجود دارند و وسوسه کسب سود به قیمت ضرر دیگران، سواستفاده از نادانی مردم، و برخورد مملو از بی‌تفاوتی با سایر انسان‌ها در دیگر موقعیت‌های اجتماعی از جمله عالم سیاست و مذهب هم به همان میزان قابل مشاهده‌اند. از این منظر بازار به تنهایی نمی‌تواند تعیین کننده فساد اخلاقی یک جامعه باشد زیرا جوامع پیچیده هستند و نتیجه نهایی هر جامعه‌ای وابسته با فاکتورهای بسیاری است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
👍9
🔵 ایران ۲ ژاپن ۱
نتیجه این بازی یک شادی جمعی هر چند کوچک را به همراه داشت.

تا باد چنین بادا
❤63👎34👍16🔥4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 دانمارک با ساخت یک جزیره مصنوعی،  انرژی بادی مورد نیاز خودش را تامین می کند

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍3
🔵 ضرورت خانه لوکس

بحث تامین مسکن ارزان برای همه مثل همیشه بسیار داغ است. اما در عمل افراد مختلف منظورهای متفاوتی از مسکن مقرون به صرفه دارند. از یک جنبه، هدف این است که افراد بیشتری از مزایای رشد اقتصادی شهرهای بزرگ و پویا بهره ببرند، اما قصد گروه دیگر کاهش قیمت اجاره در چنین شهرهایی است.

حال اگر شهرداری قوانین ناحیه‌ای را تعدیل کرده و اجازه ساخت و ساز متراکم‌تر بدهد، تعداد خانه‌های موجود در یک محله افزایش می‌یابد و در نتیجه افراد بیشتری قادر به زندگی در آن خواهند بود. اما همزمان معلوم نیست که این افزایش ساخت‌و‌ساز باعث کاهش قیمت‌ها گردد. البته از یک جهت، عرضه بیشتر به معنی قیمت کمتر است، زیرا ساکنین جدید از مکان دیگری می‌آیند و این یعنی کاهش تقاضا در آن محله‌ها و کاهش کلی سطح قیمت مسکن.

اما تاثیر عملی این تغییر در قیمت‌ها به عوامل بسیاری بستگی دارد. مثلا ساکنین کم درآمد کنونی ممکن است به دلیل افزایش قیمت‌ها دیگر قادر به زندگی در محله خود نباشند. اینجاست که بسیاری نیاز به مقرراتی مانند کنترل اجازه را مطرح می‌کنند. اما این گونه مقررات قادر به تامین هدف اول نیست. کاهش سرعت رشد اجاره بها در شهرهای پردرآمد عملا کمکی به مشکل اصلی نمی‌کند و شاید حتی با کاهش میزان ساخت‌و‌ساز، آسیب بیشتری هم بزند.

موضوع مسکن یک مثال عالی برای توضیح برتری و اهمیت کارایی نسبت به نحوه توزیع است. بسیاری دچار این فرض اشتباه هستند که ما باید خانه‌های ارزان قیمت بیشتری برای قشر غیر ثروتمند بسازیم. اما در حقیقت در یک جامعه کارا، بیشتر خانه‌های جدید، ارزان قیمت نبوده و خارج از توان مالی افراد با درآمد میانگین هستند.

برای توضیح این موضوع بیایید به مفهوم پیشرفت اقتصادی توجه کنیم. در طول قرون وسطی، مردم در آلونک‌ها زندگی رقت باری داشتند. امروزه بیشتر مردم لااقل در آمریکا در آپارتمان‌ها و خانه‌های خوب زندگی می‌کنند. این گذار به این دلیل اتفاق افتاد که خانه‌های جدید ساخته شده بهتر از خانه‌های موجود بودند، و نه ساخت خانه‌های مشابه قبل و ارزان.

زندگی در خانه‌های با کیفیت بهتر، بخش مهمی از پیشرفت اقتصادی است. از آنجایی که یک سال ساخت‌وساز تنها یک درصد به مجموع خانه‌های موجود اضافه می‌کند، بهبود سریع کیفیت تمام خانه‌های موجود بسیار مشکل است. اما اگر قرار است پیشرفتی صورت بگیرد، خانه‌های جدید باید بهتر از خانه‌های موجود و در نتیجه گرانتر و خارج از قدرت خرید قشر با درآمد میانه باشند.

کاراترین روش برای تامین مسکن با قیمت مناسب برای قشر متوسط این است که ثروتمندان با خرید مسکن گرانتر، خانه‌های کنونی خود را تخلیه کرده و جا را برای طبقه متوسط باز کنند. ساخت ساختمان‌های بلندمرتبه لوکس در محله‌های متوسط یعنی زندگی برای قشر متوسط در آن محله بخصوص مشکل‌تر خواهد شد، اما سطح کلی قیمت مسکن را کاهش داده و به قشر متوسط کمک خواهد کرد.

بسیار از غیراقتصاددانان، استاندارد زندگی را به اشتباه با پول و مقرون به صرفه بودن می‌سنجند. اما روش صحیح فکر کردن به این موضوع از دید تولید و خروجی است: هر آنچه بتوانیم بسازیم یعنی قادر به پرداخت هزینه آن هستیم. اگر کشور آمریکا یکصد میلیون عمارت لوکس بسازد، آنگاه بیشتر مردم آمریکا قادر به زندگی در یک عمارت خواهند بود. البته که این مثال موضوع را کمی ساده می‌کند، مثلا خرید خانه توسط خارجی‌ها و هزینه‌های تعمیر و نگهداری را ندیده می‌گیرد، اما نکته اصلی پابرجاست.

در دهه 1960، مردم در دفاع از حقوق مدنی و مخالفت با جنگ ویتنام به خیابان‌ها آمدند، اما ما امروزه نمی‌بینیم جوانان به سیاست‌های محدودکننده ساخت‌وساز اعتراض کنند. زیرا در آن زمان مردم به درستی می‌دانستند مشکل چیست، اما درک مسائل پیچیده امروز برای آن‌ها مشکل بنظر می‌رسد، بهمین دلیل می‌بینیم که جوانان بی تفاوت هستند یا اینکه به سراغ موضوعات اجتماعی ساده تر مثل ادب سیاسی می‌روند، چون حتی نمی‌دانند که برای بسیاری از مشکلات آن‌ها راه حل وجود دارد.

🔸منبع: کنجکاوی
https://bit.ly/39sA4X1
https://bit.ly/3jPc45s

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7❤1👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 مجموعه کامل آموزش #الفبای_بورس

✔️ بخش ۵۷ :  معرفی سبدگردانی

🔸منبع: چارت ایران

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍2❤1
🔵 همراهان گرامی

نظر شما در مورد محدود کردن تعداد پست های روزانه کانال به ۳ پست چیه؟

بهترین ساعت های انتشار پست چه ساعتیه؟

شما به چه مطالبی بیشتر علاقه مند هستید؟

لطفا نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید؟

ساعت های پیشنهادی من: ۱۰، ۱۳ و ۱۵ هست
👍26
🔵اقتصاد و آموزش

✍ دکتر فرشاد پرویزیان


پیامی تلخ البته ساده و گویا دریافت کردم، نامه ای به آقای دکتر چشمی استاد دانشگاه فردوسی، که چرا دانش آموختگان اقتصاد حق شرکت در آزمون استخدامی آموزش و پرورش ندارند و دکتر چشمی نامه را برای من هم ارسال کرده است. یاد سخن دکتر مصطفی صفاری کردم که نخواست جایی استخدام شود چون اقتصاد خوانده‌ها باید شغل تاسیس کنند و خود، دیگران را استخدام کنند؛ نه اینکه حقوق بگیر شوند.

یاد نوشته‌های ارزشمند دکتر فرهاد نیلی در باب آنچه دانشکده‌های اقتصاد نمی آموزند افتادم که دانشجویان اقتصاد برای کسب و کار چه چیزها نمی‌دانند و خاطرم آمد نوشته‌های دکتر محمد مهدی بهکیش استاد بازنشسته دانشگاه علامه طباطبایی در همین خصوص که خود نیز در باب مظلومیت دانشجوهای رشته اقتصاد، چند مطلب با ایشان رد و بدل کرده ام. سپس مطلبی یادم آمد که نمی‌دانم از کیست اما بسیار جذاب است. چندین دهه است دانش آموزان مقطع راهنمایی و بعد متوسطه اول را بر اساس نمرات ریاضی هدایت تحصیلی می‌کنیم، بالاترین نمرات بویژه در ریاضی به عنوان شاگرد زرنگ و با هوش و مودب و همه چیز دان، رشته ریاضی، نمرات بعدی با قدری ارفاق در نگاه به هوششان روانه رشته تجربی و باقی مانده را با انگ و برچسب کم هوش و با نگاهی طرد کننده روانه رشته انسانی کرده ایم. در باب هوش و ادب دانش آموزان ریاضی و تجربی که تخصص ندارم اما همین به ظاهر کم هوشان را در دانشگاه روانه رشته‌های مدیریت و اقتصاد و حقوق و روانشناسی و علوم سیاسی کرده ایم.

مدیریت و اقتصاد جامعه و سلامت روان مردم را تا همین اندازه کم ارزش می‌دانیم که شاگرد تنبل‌هایمان عهده دارشان شوند و شاگرد زرنگ‌های اصلی بشوند آقای مهندس (این روزها بعضا شاغل در تاکسی‌های اینترنتی) کمی با هوش کمتر بشوند پزشک و سلامت جسممان را متولی شوند و شاگرد تنبل‌های کم هوش و فاقد درک ریاضی بروند رشته اقتصاد که در دانشگاه با ریاضیات کاربردی و آمار و سنجی سروکار داشته باشند و بعد بپرسیم چرا اقتصاد را درمان نمی‌کنید؟ حال آن‌که تصمیم‌گیران اصلی، بخش دیگری از همان شاگرد تنبل‌های احتمالا علوم سیاسی خوانده هستند که به حرف اقتصاددان‌ها گوش نمی‌دهند. البته بعدترها رشته اقتصاد نظری از دیپلم ریاضی دانشجو پذیرفت و تعدادی از همان بچه زرنگ‌های درس‌خوان به رشته اقتصاد راه یافتند اما اساس نگاه به اهالی علوم انسانی و اقتصاد تغییری کرده است؟ این نامه را کجای دلم بگذارم که برای آموزش همان اقتصاد در رشته انسانی دبیرستان‌هایمان هم، دانش آموختگان اقتصاد حق مشارکت ندارند؟ و همه این دبیرستانی‌های عزیز چگونه تقسیم بر صندلی‌های دانشگاهی می‌شوند؟ به نظر بهینه پارتو که هیچ حتی بهینه نش یا بینابینی، در این بازی انتخاب رشته، محقق نمی‌شود. داستان ساده اما نه از روی عمد بل از روی تخصیص نابهینه است.

وزارت‌ علوم و بهداشت و درمان، تعدادی استاد استخدامی و گروه و کارمند و خدم و حشم دارند که حقوق می‌گیرند، بماند تاسیسات و تجهیزات نصبی و ساختمانی، این امکانات و استادان حقوق بگیر، ظرفیت مشخص برای پذیرش دانشجو دارند، دارای بازار کار باشد یا نباشد. تحقیقات و پایان نامه‌ها انجام می‌شوند، درخور حل معضلات واقعی صنعت و اقتصاد باشند یا نباشند؛ مهم ارائه آمار دلفریب تعداد مقالات و شاخص خود ساخته تولید علم است! القصه کلی بودجه دولتی و منابع اندک خانواده‌ها صرف پاس شدن واحدهای درسی توسط دانشجویانی که می‌دانند امیدی به یافتن شغل مرتبط نیست. شک دارید؟ به آمار بیکاران دارای تحصیلات عالی مراجعه کنید. نتیجه؟ تعداد دانشگاه‌هایمان از چین و هند یک و نیم میلیارد نفری بیشتر است! آن‌ها در اقتصاد و فناوری چه کرده اند و ما چه؟ راه حل دشوار نیست اما درد دارد! دانشگاه‌های پیشرفته جهان از فرزندان خود نیز شهریه می‌گیرند! مقاطع تکمیلی نیز عمدتا با بورس‌های تحصیلی از صنعت و مراکز اقتصادی اداره می‌شود که بتوانند مشکلی از اقتصاد و صنعت و سایر بخش‌ها حل کنند.

بماند که آمار منتشر شده بیانگر تقلب در حدود ۲۹ درصد پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها است. کافی است بودجه دانشگاهی را به مدارس بدهید و همه دانشگاه‌های دولتی شهریه بر شوند. مطمئن باشید نظام بازار همه چیز را اصلاح می‌کند. رشته‌های بدون بازار کار، متقاضی ادامه تحصیل نخواهند داشت مگر استادان معزز گونه ای آموزش دهند و طرح‌های تحقیقاتی از بخش خصوصی دریافت کنند که برای جوانان جذاب باشد و مشکل بیکاری فارغ التحصیلان و نبود ارتباط صنعت و دانشگاه و هدررفت منابع رفع شود. انصافا بخشی از بودجه را هم به هنرستان‌های توانمند بدهید. بررسی کنید نظام آموزش فنی و حرفه ای آلمان و کارگران حرفه ای که روانه بزرگ‌ترین بنگاه‌های اقتصادی می‌کند. خروجی این اوضاع آموزشمان، پراید است!

@Economedia

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد

👇👇👇👇
@econviews
👍9👌2👎1