🔻 #آموزش_توسعه_اقتصادی
🔵 #هیرشمن و #راهبردهای_توسعه_اقتصادی
🔻 بخش پنجم
✔️ «نگاه انتقادی به نظریه رشد متوازن»
یکی از جنبههای نظریه رشد متوازن، بر هماهنگ باقیماندن بخشهای متفاوت یک کشور در حال توسعه تأکید دارد تا از مشکلات کمبود عرضه جلوگیری شود. صنعت نباید خیلی زیادتر از کشاورزی پیش افتد. امکانات اساسی در حمل و نقل، برق، تأمین آب و غیره- به اصطلاح سرمایه سربار اجتماعی- باید به میزان کافی عرضه شده باشد تا از رشد صنعت حمایت و آن را به تحرّک وادار کند.
معمولاً زمانی به آموزه رشد متوازن استناد میشود تا توجیهی برای جهتدهی و هماهنگی فرایند توسعه توسط دولت مرکزی ارائه شود. به صِرف این واقعیت که بنگاههای خصوصی یا نیروهای بازار نمیتوانند یک وظیفه را انجام دهند حالت ایدهآل، سپردن آن به مقامات دولتی نیست. باید این نکته را درک کنیم که کارهایی وجود دارد که بدون توجه به اینکه به چه کسی واگذار میشود، انجام آن خیلی ساده از قابلیتهای یک جامعه فراتر میرود. رشد متوازن به معنای توسعه چندگانه همزمان، ظاهراً یکی از آنها است.
در جامعهای که تصمیمهای سرمایهگذاری به طور متمرکز گرفته میشود انتظار میرود در مخالفت با نوآوریهایی مثل بهبود طراحی و کیفیت تولید جاری و یا افزایش تنوع در محصول با معرفی کالاهای جانشین، که معرفی آنها باعث زیانهایی به بهرهبرداران موجود میشود، موضعگیری شود. از طرف دیگر، هیچ مقاومت مشابهی برای پذیرش تولید اقلام کاملاً جدیدی که جانشین کالاهای موجود نباشد یا کالاهای سرمایهای که تأثیر نهایی آن بر تولیدکنندگان موجود به سختی ارزیابی میشود وجود ندارد. جالب است توجه داشته باشیم که این نتیجهگیریها با الگوی موفقیتها و شکستهای اقتصاد شوروی به خوبی منطبق است.
✔️ «انتخابهای سرمایهگذاری و راهبردها»
توسعه نیازمند اجراي مجموعه پروژههایی است که اثراتی مطلوب بر جریان درآمدی، در گستره وسیعی از حوزهها، مدیریت عمومی، تحصیل، سلامت، حمل و نقل، برق، کشاورزی، صنعت، توسعه شهری و مانند آن، میگذارد.
محدود بودن منابع، چه پساندازهای موجود برای سرمایهگذاری و چه «تواناییهای ما برای سرمایهگذاری»، وادارمان میکند تا بین پروژهها دست به انتخاب بزنيم.
در علم اقتصاد سنتی، بازار با برابر ساختن بهرهوری حاشیهای (نهایی) پروژههای گوناگون این کار را انجام میدهد.
اما پذیرفته شده است که در هر اقتصادی بخشی چشمگیر از منابع مالی باید به پروژههایی (در آموزش، سلامت، برخی خدمات عامالمنفعه و مانند آن) اختصاص یابد که ستانده آنها به آسانی قابل انتساب یا کاملاً قابل بازیابی به ارزشهای بازار نیست.
جدای از این، اقتصادهای توسعهنیافته به گسستگی نظاموار معینی بین هزینههای خصوصی و هزینههای اجتماعی گرایش دارند و در چنین مواردی، اتکا به بازار، به تخصیص بد منابع منجر میشود. این ملاحظات و نیازهای عملی برنامهریزان توسعه، به تهیه و تدوین معیارهای سرمایهگذاری منجر شده است.
🔸منبع: کانال دکتر جعفر خیرخواهان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔵 #هیرشمن و #راهبردهای_توسعه_اقتصادی
🔻 بخش پنجم
✔️ «نگاه انتقادی به نظریه رشد متوازن»
یکی از جنبههای نظریه رشد متوازن، بر هماهنگ باقیماندن بخشهای متفاوت یک کشور در حال توسعه تأکید دارد تا از مشکلات کمبود عرضه جلوگیری شود. صنعت نباید خیلی زیادتر از کشاورزی پیش افتد. امکانات اساسی در حمل و نقل، برق، تأمین آب و غیره- به اصطلاح سرمایه سربار اجتماعی- باید به میزان کافی عرضه شده باشد تا از رشد صنعت حمایت و آن را به تحرّک وادار کند.
معمولاً زمانی به آموزه رشد متوازن استناد میشود تا توجیهی برای جهتدهی و هماهنگی فرایند توسعه توسط دولت مرکزی ارائه شود. به صِرف این واقعیت که بنگاههای خصوصی یا نیروهای بازار نمیتوانند یک وظیفه را انجام دهند حالت ایدهآل، سپردن آن به مقامات دولتی نیست. باید این نکته را درک کنیم که کارهایی وجود دارد که بدون توجه به اینکه به چه کسی واگذار میشود، انجام آن خیلی ساده از قابلیتهای یک جامعه فراتر میرود. رشد متوازن به معنای توسعه چندگانه همزمان، ظاهراً یکی از آنها است.
در جامعهای که تصمیمهای سرمایهگذاری به طور متمرکز گرفته میشود انتظار میرود در مخالفت با نوآوریهایی مثل بهبود طراحی و کیفیت تولید جاری و یا افزایش تنوع در محصول با معرفی کالاهای جانشین، که معرفی آنها باعث زیانهایی به بهرهبرداران موجود میشود، موضعگیری شود. از طرف دیگر، هیچ مقاومت مشابهی برای پذیرش تولید اقلام کاملاً جدیدی که جانشین کالاهای موجود نباشد یا کالاهای سرمایهای که تأثیر نهایی آن بر تولیدکنندگان موجود به سختی ارزیابی میشود وجود ندارد. جالب است توجه داشته باشیم که این نتیجهگیریها با الگوی موفقیتها و شکستهای اقتصاد شوروی به خوبی منطبق است.
✔️ «انتخابهای سرمایهگذاری و راهبردها»
توسعه نیازمند اجراي مجموعه پروژههایی است که اثراتی مطلوب بر جریان درآمدی، در گستره وسیعی از حوزهها، مدیریت عمومی، تحصیل، سلامت، حمل و نقل، برق، کشاورزی، صنعت، توسعه شهری و مانند آن، میگذارد.
محدود بودن منابع، چه پساندازهای موجود برای سرمایهگذاری و چه «تواناییهای ما برای سرمایهگذاری»، وادارمان میکند تا بین پروژهها دست به انتخاب بزنيم.
در علم اقتصاد سنتی، بازار با برابر ساختن بهرهوری حاشیهای (نهایی) پروژههای گوناگون این کار را انجام میدهد.
اما پذیرفته شده است که در هر اقتصادی بخشی چشمگیر از منابع مالی باید به پروژههایی (در آموزش، سلامت، برخی خدمات عامالمنفعه و مانند آن) اختصاص یابد که ستانده آنها به آسانی قابل انتساب یا کاملاً قابل بازیابی به ارزشهای بازار نیست.
جدای از این، اقتصادهای توسعهنیافته به گسستگی نظاموار معینی بین هزینههای خصوصی و هزینههای اجتماعی گرایش دارند و در چنین مواردی، اتکا به بازار، به تخصیص بد منابع منجر میشود. این ملاحظات و نیازهای عملی برنامهریزان توسعه، به تهیه و تدوین معیارهای سرمایهگذاری منجر شده است.
🔸منبع: کانال دکتر جعفر خیرخواهان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍2❤1
🔵 #کتاب_صوتی_جادوگران_بازار_نوین
🔸 قسمت 3 و 4: فصل دوم
ادامه مصاحبه با بیل شات (قسمت دوم)
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/tehran_boorse/1514
🔸 قسمت 3 و 4: فصل دوم
ادامه مصاحبه با بیل شات (قسمت دوم)
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/tehran_boorse/1514
Telegram
تکسهم بنیادی - تحلیل تکنیکال
🔆 کتاب صوتی جادوگران بازار نوین
✅ قسمت 3 و 4: فصل دوم
ادامه مصاحبه با بیل شات(قسمت دوم)
🟢 تکسهم بنیادی | تحلیل تکنیکال
🔴 @TEHRAN_BOORSE
✅ قسمت 3 و 4: فصل دوم
ادامه مصاحبه با بیل شات(قسمت دوم)
🟢 تکسهم بنیادی | تحلیل تکنیکال
🔴 @TEHRAN_BOORSE
🔥2
🔵 #جعل_ترجیحات_در_پیشه_اقتصاد
✔️ بخش (۳-۱)
پیامدهای تحریف ترجیحات
تیمور کوران از نظریه تحریف ترجیحات برای توضیح تعدادی از الگوهای اجتماعی استفاده میکند. در اینجا به برخی از ایدههای اساسی اشاره میکنیم و میپرسیم که آیا شاهد پدیدهای مشابه در علم اقتصاد هستیم؟
دو پیامد برجسته تحریف ترجیحات در موانع جوامع برای تغییر و تحریف دانش آنها مشاهده میشود. تحریف ترجیحات میتواند مانع تغییر شود زیرا یک نسل میتواند تا مدتها پس از پایان دوران خود بر افکار عمومی تأثیر بگذارد. این تاثیرگذاری از طریق جا افتادن یک نظر عمومی تثبیت شده به نسلهای آینده منتقل میشود، نسلهایی که هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارند. ... در نتیجه ممکن است شاهد مقاومت جمعی در برابر تغییر یک رژیم سیاسی یا سیاست عمومی بد باشیم.
تحریف ترجیحات میتواند از طریق حذف حقایق و استدلالهایی که به افسانهها اعتبار میبخشند، دانش را تحریف کند و با دور کردن آنها از افشاگریهای اصلاحکننده، از آنها محافظت کند (کوران، 1995، 114).
تا حدودی، تداوم نظام طبقاتی هند و کمونیسم در اتحاد جماهیر شوروی، محصول تحریف ترجیحات در این کشورها هستند. طبق نظر کوران، در هر مورد، افراد ساکن در این کشورها ترجیحات عمومی خود را تا حدی بر اساس انگیزههای شهرت مرتبط با افکار عمومی گذشته شکل میدادند، حتی اگر ترجیحات خصوصی آنها با آن نظر مغایرت داشت. در حالی که اثبات آن دشوار است، کوران اشاره میکند که نشانههای ظریفی از تحریف ترجیحات در هر کشوری مشهود بود که باعث تداوم یک عقیده عمومی غالب به بهای سرکوب عقاید متفاوت میشد.
برای مثال در هند، مخالفان صریح نظام کاست مورد تحریم قرار گرفته و به دلیل زیر سوال بردن حکمت و عدالت نظام کاستی، تهدید به مجازات میشدند. در نتیجه، گفتمان عمومی در این مورد با تحریفات رقیق شده و نسلهای جدید هندی در فرهنگی پرورش مییابند که به نظر میرسد تودهها از نظام کاست حمایت میکنند. هندوهای با کاست بالا با ایجاد دلایل پیچیدهای برای وجود این نظام، آن را جاودانه کرده و این دلایل در نهایت به جزء مهمی از حکمت مرسوم هند تبدیل شد.
در اتحاد جماهیر شوروی سابق، گفتمان عمومی به طور مرتب با پروپاگاندا تنظیم شده و باعث میشد شهروندانی که سیستم اقتصادی حاکم را به چالش میکشیدند، برای پنهان کردن شکایتهای خود از کمونیسم از اصطلاحات ملایم استفاده کنند. هنگامی که شهروندان آشکارا یک موضع رسمی یا سیاست خاصی را به چالش میکشیدند، این کار را با ابراز همدردی با اهداف کلی کمونیستی انجام میدادند. و در حالی که برگزاری اعتراضات مجاز بود، اما عموماً به «حوزه قابل پذیرشی که حزب آن را تعریف کرده بود» محدود میشد، به این معنی که معترضان هرگز واقعاً از دکترین کمونیسم انتقاد نمیکردند.
تأثیر چنین رفتاری در هر مورد بازتولید یک عقیده عمومی در طول نسلها بوده که باعث تداوم یک سیاست یا نهادی ناکارآمد شده است. این امر به نوبه خود بر گفتمان عمومی رویدادها در طول زمان تأثیر میگذارد. علاوه بر این، کوران استدلال میکند که گفتمان عمومی ممکن است تا جایی رو به زوال بگذارد که حتی در افکار مردم و عموم نیز غیرقابل تصور به نظر برسد به نحوی که عموم، حتی از فکر کردن به مسیری متفاوت از باور رایج نیز اجتناب کنند.
🔸منبع: کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
✔️ بخش (۳-۱)
پیامدهای تحریف ترجیحات
تیمور کوران از نظریه تحریف ترجیحات برای توضیح تعدادی از الگوهای اجتماعی استفاده میکند. در اینجا به برخی از ایدههای اساسی اشاره میکنیم و میپرسیم که آیا شاهد پدیدهای مشابه در علم اقتصاد هستیم؟
دو پیامد برجسته تحریف ترجیحات در موانع جوامع برای تغییر و تحریف دانش آنها مشاهده میشود. تحریف ترجیحات میتواند مانع تغییر شود زیرا یک نسل میتواند تا مدتها پس از پایان دوران خود بر افکار عمومی تأثیر بگذارد. این تاثیرگذاری از طریق جا افتادن یک نظر عمومی تثبیت شده به نسلهای آینده منتقل میشود، نسلهایی که هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارند. ... در نتیجه ممکن است شاهد مقاومت جمعی در برابر تغییر یک رژیم سیاسی یا سیاست عمومی بد باشیم.
تحریف ترجیحات میتواند از طریق حذف حقایق و استدلالهایی که به افسانهها اعتبار میبخشند، دانش را تحریف کند و با دور کردن آنها از افشاگریهای اصلاحکننده، از آنها محافظت کند (کوران، 1995، 114).
تا حدودی، تداوم نظام طبقاتی هند و کمونیسم در اتحاد جماهیر شوروی، محصول تحریف ترجیحات در این کشورها هستند. طبق نظر کوران، در هر مورد، افراد ساکن در این کشورها ترجیحات عمومی خود را تا حدی بر اساس انگیزههای شهرت مرتبط با افکار عمومی گذشته شکل میدادند، حتی اگر ترجیحات خصوصی آنها با آن نظر مغایرت داشت. در حالی که اثبات آن دشوار است، کوران اشاره میکند که نشانههای ظریفی از تحریف ترجیحات در هر کشوری مشهود بود که باعث تداوم یک عقیده عمومی غالب به بهای سرکوب عقاید متفاوت میشد.
برای مثال در هند، مخالفان صریح نظام کاست مورد تحریم قرار گرفته و به دلیل زیر سوال بردن حکمت و عدالت نظام کاستی، تهدید به مجازات میشدند. در نتیجه، گفتمان عمومی در این مورد با تحریفات رقیق شده و نسلهای جدید هندی در فرهنگی پرورش مییابند که به نظر میرسد تودهها از نظام کاست حمایت میکنند. هندوهای با کاست بالا با ایجاد دلایل پیچیدهای برای وجود این نظام، آن را جاودانه کرده و این دلایل در نهایت به جزء مهمی از حکمت مرسوم هند تبدیل شد.
در اتحاد جماهیر شوروی سابق، گفتمان عمومی به طور مرتب با پروپاگاندا تنظیم شده و باعث میشد شهروندانی که سیستم اقتصادی حاکم را به چالش میکشیدند، برای پنهان کردن شکایتهای خود از کمونیسم از اصطلاحات ملایم استفاده کنند. هنگامی که شهروندان آشکارا یک موضع رسمی یا سیاست خاصی را به چالش میکشیدند، این کار را با ابراز همدردی با اهداف کلی کمونیستی انجام میدادند. و در حالی که برگزاری اعتراضات مجاز بود، اما عموماً به «حوزه قابل پذیرشی که حزب آن را تعریف کرده بود» محدود میشد، به این معنی که معترضان هرگز واقعاً از دکترین کمونیسم انتقاد نمیکردند.
تأثیر چنین رفتاری در هر مورد بازتولید یک عقیده عمومی در طول نسلها بوده که باعث تداوم یک سیاست یا نهادی ناکارآمد شده است. این امر به نوبه خود بر گفتمان عمومی رویدادها در طول زمان تأثیر میگذارد. علاوه بر این، کوران استدلال میکند که گفتمان عمومی ممکن است تا جایی رو به زوال بگذارد که حتی در افکار مردم و عموم نیز غیرقابل تصور به نظر برسد به نحوی که عموم، حتی از فکر کردن به مسیری متفاوت از باور رایج نیز اجتناب کنند.
🔸منبع: کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
🔵 اپیدمی تنهایی؟
ما در دوره ای زندگی می کنیم که ارتباط به نظر بسیار ساده تر میرسد و دوستان و همکاران مان تنها به فاصله یک ایمیل یا پیام از ما دور هستند. از طرفی هرچند تبادل پیام راحت تر شده است اما ارتباط شاید همچنان پیچیده باشد. بهمین دلیل است که بعضی این پیشرفت های تکنولوژیک را مرتبط با همه گیر شدن حس تنهایی میدانند.
یک نظرسنجی از بیست هزار آمریکایی نتیجه گرفت که نرخ تنهایی از 50 سال پیش تاکنون دو برابر شده است. از طرفی به نقل از دکتر ویوک موری "تنهایی و روابط اجتماعی ضعیف با کاهش طول عمر همبستگی داشته، اثری مشابه مصرف 15 سیگار در روز و چاقی مفرط دارند". همچنین بنظر میرسد رسانه ها هم به توافق رسیده اند که کشورهای ثروتمند دچار یک اپیدمی تنهایی شده اند و صدها مقاله در مورد آن چاپ کرده اند.
برخلاف محبوبیت این ادعا اما به طرز شگفت انگیزی داده های تجربی برای پشتیبانی آن وجود ندارد. این واقعیت است که امروزه افراد بیشتری تنها زندگی می کنند اما تنها زندگی کردن و حس تنهایی متفاوتند. تحقیقات نشان میدهد زمان خود را به تنهایی سپری کردن با حس تنهایی یا ارتباط اجتماعی ضعیف تر همبستگی معناداری ندارد.
طبق داده های اداره آمار ملی انگلیس، 10 درصد افراد بین 16 تا 24 سال اظهار کردند که عموما یا همیشه حس تنهایی دارند درحالیکه این رقم برای افراد بالای 65 سال 3 درصد بود.
بسیاری افرادی که حس تنهایی را با پیری مرتبط می دانند از این داده ها متعجب می شوند، اما نظرسنجی های مشابه در کشورهای نیوزیلند، ژاپن و آمریکا هم نشان داد افراد جوان بیشتر از افراد پیر حس تنهایی می کنند. اما آیا این یعنی حس تنهایی رو به افزایش است؟
مقایسه بین گروهی در واقع در بررسی این سوال در طول زمان مفید نیست زیرا حس تنهایی در کل طول زندگی ثابت نیست. ما با دو نوع آنالیز مواجه هستیم. یک مطالعه فردی: آیا حس تنهایی هر شخص با افزایش سن تغییر میکند؟ دو مطالعه نسلی: آیا افراد یک گروه سنی در مقایسه با گذشته حس تنهایی بیشتری دارند؟
برای اینکه بدانیم آیا حس تنهایی در طول سن تغییر می کند یا نه نیاز به داده هایی داریم که افراد بخصوصی را از جوانی تا پیری دنبال کنند.
تحقیقی در سال 2016 دو نظرسنجی با چنین شرایطی را برای افراد بالای پنجاه سال در آمریکا بررسی کرد و دریافت از 50 سالگی تا 75 سالگی حس تنهایی عموما کاهش یافته و پس از آن شروع به افزایش می کند.
به نظر مولفان این کاهش با دلایلی همچون تضعیف شرایط سلامتی و از دست دادن همسر مرتبط بود وگرنه با ثابت نگه داشتن این فاکتورها، حس تنهایی همچنان کاهش می یافت.
با افزایش سن ما انسان ها انتظارات اجتماعی خود را با واقعیت سازگار تر می کنیم و در انتخاب شبکه ارتباطی خود دقیق تر می شویم و بیشتر با کسانی ارتباط برقرار می کنیم که برای ما احساسات مثبت به همراه دارند.
این در حالی است که فاکتور کاهش سلامتی در خلاف جهت عمل می کند. این رابطه پیچیده سن و حس تنهایی نشان میدهد که مقایسه افراد پیر و جوان صحیح نیست. همچنین در این تحقیق نسل افراد متولد 1920-1947 با افراد متولد 1948-1965 مقایسه شدند و هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت حس تنهایی بین دو نسل مشاهده نشد.
در مقاله دیگری محققان تلاش کردند به این سوال پاسخ دهند که آیا دانش آموزان دبیرستانی آمریکایی حس تنهایی بیشتری نسبت به نسل های پیش تر از خود دارند که مشابها شواهدی برای تایید آن نیافتند. حس تنهایی به زعم این مقاله مقدار بسیار کمی کاهش هم داشت.
در مجموع شواهد نشان نمی دهند که مردم کشورهای ثروتمند امروز حس تنهایی بیشتری نسبت به گذشته دارند. البته این بدین معنی نیست که حس تنهایی موضوع کم اهمیتی است. در نهایت، پشتیبانی از کسانی که احساس تنهایی می کنند ضرورت دارد اما ساده سازی ناصحیح به درک چنین چالش های پیچیده ای کمک نمی کند.
https://bit.ly/2Nvi6JH https://bit.ly/2FQtJH0 https://bit.ly/2Tt4aDP
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
ما در دوره ای زندگی می کنیم که ارتباط به نظر بسیار ساده تر میرسد و دوستان و همکاران مان تنها به فاصله یک ایمیل یا پیام از ما دور هستند. از طرفی هرچند تبادل پیام راحت تر شده است اما ارتباط شاید همچنان پیچیده باشد. بهمین دلیل است که بعضی این پیشرفت های تکنولوژیک را مرتبط با همه گیر شدن حس تنهایی میدانند.
یک نظرسنجی از بیست هزار آمریکایی نتیجه گرفت که نرخ تنهایی از 50 سال پیش تاکنون دو برابر شده است. از طرفی به نقل از دکتر ویوک موری "تنهایی و روابط اجتماعی ضعیف با کاهش طول عمر همبستگی داشته، اثری مشابه مصرف 15 سیگار در روز و چاقی مفرط دارند". همچنین بنظر میرسد رسانه ها هم به توافق رسیده اند که کشورهای ثروتمند دچار یک اپیدمی تنهایی شده اند و صدها مقاله در مورد آن چاپ کرده اند.
برخلاف محبوبیت این ادعا اما به طرز شگفت انگیزی داده های تجربی برای پشتیبانی آن وجود ندارد. این واقعیت است که امروزه افراد بیشتری تنها زندگی می کنند اما تنها زندگی کردن و حس تنهایی متفاوتند. تحقیقات نشان میدهد زمان خود را به تنهایی سپری کردن با حس تنهایی یا ارتباط اجتماعی ضعیف تر همبستگی معناداری ندارد.
طبق داده های اداره آمار ملی انگلیس، 10 درصد افراد بین 16 تا 24 سال اظهار کردند که عموما یا همیشه حس تنهایی دارند درحالیکه این رقم برای افراد بالای 65 سال 3 درصد بود.
بسیاری افرادی که حس تنهایی را با پیری مرتبط می دانند از این داده ها متعجب می شوند، اما نظرسنجی های مشابه در کشورهای نیوزیلند، ژاپن و آمریکا هم نشان داد افراد جوان بیشتر از افراد پیر حس تنهایی می کنند. اما آیا این یعنی حس تنهایی رو به افزایش است؟
مقایسه بین گروهی در واقع در بررسی این سوال در طول زمان مفید نیست زیرا حس تنهایی در کل طول زندگی ثابت نیست. ما با دو نوع آنالیز مواجه هستیم. یک مطالعه فردی: آیا حس تنهایی هر شخص با افزایش سن تغییر میکند؟ دو مطالعه نسلی: آیا افراد یک گروه سنی در مقایسه با گذشته حس تنهایی بیشتری دارند؟
برای اینکه بدانیم آیا حس تنهایی در طول سن تغییر می کند یا نه نیاز به داده هایی داریم که افراد بخصوصی را از جوانی تا پیری دنبال کنند.
تحقیقی در سال 2016 دو نظرسنجی با چنین شرایطی را برای افراد بالای پنجاه سال در آمریکا بررسی کرد و دریافت از 50 سالگی تا 75 سالگی حس تنهایی عموما کاهش یافته و پس از آن شروع به افزایش می کند.
به نظر مولفان این کاهش با دلایلی همچون تضعیف شرایط سلامتی و از دست دادن همسر مرتبط بود وگرنه با ثابت نگه داشتن این فاکتورها، حس تنهایی همچنان کاهش می یافت.
با افزایش سن ما انسان ها انتظارات اجتماعی خود را با واقعیت سازگار تر می کنیم و در انتخاب شبکه ارتباطی خود دقیق تر می شویم و بیشتر با کسانی ارتباط برقرار می کنیم که برای ما احساسات مثبت به همراه دارند.
این در حالی است که فاکتور کاهش سلامتی در خلاف جهت عمل می کند. این رابطه پیچیده سن و حس تنهایی نشان میدهد که مقایسه افراد پیر و جوان صحیح نیست. همچنین در این تحقیق نسل افراد متولد 1920-1947 با افراد متولد 1948-1965 مقایسه شدند و هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت حس تنهایی بین دو نسل مشاهده نشد.
در مقاله دیگری محققان تلاش کردند به این سوال پاسخ دهند که آیا دانش آموزان دبیرستانی آمریکایی حس تنهایی بیشتری نسبت به نسل های پیش تر از خود دارند که مشابها شواهدی برای تایید آن نیافتند. حس تنهایی به زعم این مقاله مقدار بسیار کمی کاهش هم داشت.
در مجموع شواهد نشان نمی دهند که مردم کشورهای ثروتمند امروز حس تنهایی بیشتری نسبت به گذشته دارند. البته این بدین معنی نیست که حس تنهایی موضوع کم اهمیتی است. در نهایت، پشتیبانی از کسانی که احساس تنهایی می کنند ضرورت دارد اما ساده سازی ناصحیح به درک چنین چالش های پیچیده ای کمک نمی کند.
https://bit.ly/2Nvi6JH https://bit.ly/2FQtJH0 https://bit.ly/2Tt4aDP
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Our World in Data
Is there a loneliness epidemic?
The media claims we are experiencing a ‘loneliness epidemic’. What is the evidence for this?
👍7
🔵 #تدوین_رساله
✔️ بخش ۴ : فلوچارت تدوین پروپوزال و پایان نامه
🔸منبع: آکادمی جغرافیا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
✔️ بخش ۴ : فلوچارت تدوین پروپوزال و پایان نامه
🔸منبع: آکادمی جغرافیا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
👍4
🔵 تحقیر شدن بدترین بلا است
آنتوان چخوف در جایی میگوید تحقیرشدن بدترین بلایی است که زندگی میتواند بر سر انسان بیاورد.
هیچچیز، هیچچیز، هیچچیزِ دیگر در دنیا به اندازۀ تحقیرشدنِ آشکار نمیتواند روح انسان را ویران کند.
هر درد و رنج دیگری را میشود تحمل کرد یا از سر گذراند، ولی تحقیرشدن را نمیشود. خاطرۀ تحقیرشدن همیشه در ذهن، قلب، رگها و شریانها باقی میماند.
آنتوان چخوف در جایی میگوید تحقیرشدن بدترین بلایی است که زندگی میتواند بر سر انسان بیاورد.
هیچچیز، هیچچیز، هیچچیزِ دیگر در دنیا به اندازۀ تحقیرشدنِ آشکار نمیتواند روح انسان را ویران کند.
هر درد و رنج دیگری را میشود تحمل کرد یا از سر گذراند، ولی تحقیرشدن را نمیشود. خاطرۀ تحقیرشدن همیشه در ذهن، قلب، رگها و شریانها باقی میماند.
👍27👏2😢1
🔵 دره جهنمی
آینده خاورمیانه با بیآبی و تغییر اقلیم چگونه خواهد بود؟
✍️جواد حیدریان
سالهاست افزایش دمای خاورمیانه از یکسو و کمآبی این منطقه از جهان از سوی دیگر سوژه خبرها و البته تحقیقات علمی جهان است. منطقهای بسیار مهم از نظر انرژی برای جهان و منطقهای تاریخی و باستانی که در طول زمان همیشه از دیگر مناطق جهان گرمتر بوده اما شاید یکی از اولین و سادهترین دلایل شکلگیری تمدن در خاورمیانه گرما و آب مناسب بوده است. داشتههایی که اکنون بعد از چند هزار سال از آغاز شکلگیری تمدن بشری به بزرگترین بحران این بخش از زمین و دولتها و مردم این منطقه تبدیل شده است.
بر اساس دادههای تحقیقی ممکن است تا سال 2050 کل منطقه خلیجفارس (خاورمیانه) با کاهش 50درصدی دردسترس بودن سرانه آب مواجه شود. این کاهش سرانه خطرات قابل توجهی برای امنیت غذایی و ثبات اقتصادی به همراه خواهد داشت. تغییرات اقلیمی در خاورمیانه آسیبپذیریهای قبلی ناشی از درگیری و تنش نظامی، جابهجایی جمعیتی و مهاجرت، حاشیهنشینی و فساد را تشدید میکند.
بر اساس یک مطالعه تازه پیشبینی میشود که اگر انتشار گازهای گلخانهای به شدت ادامه یابد، تا پایان قرن سالانه تقریباً ۱۲۳ نفر از هر صد هزار نفر در منطقه شمال آفریقا و خاورمیانه جان خود را در حوادث مرتبط با گرمای شدید از دست خواهند داد. این حدوداً ۶۰ برابر ارقام فعلی و خیلی بیش از پیشبینیها بر اساس سناریوهای مشابه در سایر مناطق جهان است.
📌متن کامل این گزارش را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
آینده خاورمیانه با بیآبی و تغییر اقلیم چگونه خواهد بود؟
✍️جواد حیدریان
سالهاست افزایش دمای خاورمیانه از یکسو و کمآبی این منطقه از جهان از سوی دیگر سوژه خبرها و البته تحقیقات علمی جهان است. منطقهای بسیار مهم از نظر انرژی برای جهان و منطقهای تاریخی و باستانی که در طول زمان همیشه از دیگر مناطق جهان گرمتر بوده اما شاید یکی از اولین و سادهترین دلایل شکلگیری تمدن در خاورمیانه گرما و آب مناسب بوده است. داشتههایی که اکنون بعد از چند هزار سال از آغاز شکلگیری تمدن بشری به بزرگترین بحران این بخش از زمین و دولتها و مردم این منطقه تبدیل شده است.
بر اساس دادههای تحقیقی ممکن است تا سال 2050 کل منطقه خلیجفارس (خاورمیانه) با کاهش 50درصدی دردسترس بودن سرانه آب مواجه شود. این کاهش سرانه خطرات قابل توجهی برای امنیت غذایی و ثبات اقتصادی به همراه خواهد داشت. تغییرات اقلیمی در خاورمیانه آسیبپذیریهای قبلی ناشی از درگیری و تنش نظامی، جابهجایی جمعیتی و مهاجرت، حاشیهنشینی و فساد را تشدید میکند.
بر اساس یک مطالعه تازه پیشبینی میشود که اگر انتشار گازهای گلخانهای به شدت ادامه یابد، تا پایان قرن سالانه تقریباً ۱۲۳ نفر از هر صد هزار نفر در منطقه شمال آفریقا و خاورمیانه جان خود را در حوادث مرتبط با گرمای شدید از دست خواهند داد. این حدوداً ۶۰ برابر ارقام فعلی و خیلی بیش از پیشبینیها بر اساس سناریوهای مشابه در سایر مناطق جهان است.
📌متن کامل این گزارش را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
هفته نامه تجارت فردا
دره جهنمی
جواد حیدریان / دبیر تحریریه
این گزارش شبیه یک دایره است. شبیه خورشید، زمین، حتی شبیه زمان و تاریخ. گویی همه چیز شکل یک دایره گرد است و دور
👍4❤2
Hudson255.pdf
120.9 KB
🔵 #معرفی_مقاله
✔️ The use and abuse of mathematical economics
✔️ Michael Hudson [Levy Economics Institute and Uni. of Missouri, K.C, USA]
✔️ real-world economics review, issue no. 54
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ The use and abuse of mathematical economics
✔️ Michael Hudson [Levy Economics Institute and Uni. of Missouri, K.C, USA]
✔️ real-world economics review, issue no. 54
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍2
🔵 بیماران در راهروهای نظام بهداشت و درمان سوسیالیستی بریتانیا میمیرند
✍🏻 جورج پیکرینگ
«بیماران در راهروهای بیمارستان میمیرند.» عنوانی که در وبسایت بیبیسی پدیدار شد، به همین ترتیب ادامه یافت و به جزئیّات جدیدترین بیعدالتیهایی که از نظام مراقبتهای بهداشتی بحرانزدهی بریتانیا برخاسته بود، پرداخت. افشاگری اخیر نتیجهی نامهی سرگشادهی ۶۸ پزشک ارشد است که به نخست وزیر ارسال شد و اطّلاعاتی را از شرایط غیرانسانی، که در بیمارستانهای خدمات ملّی بهداشت (NHS) رایج شده است، ارائه داد.
این نامه، که حاصل آماری از بیمارستانهای NHS در انگلستان و ولز است، نشان میدهد که تنها در ماه دسامبر بیش از ۳۰۰٫۰۰۰ بیمار مجبور شدند بیش از چهار ساعت در اتاقهای اورژانس منتظر بمانند تا ویزیت شوند، هزاران نفر دیگر پیش از آنکه حتّی اجازهی ورود به اورژانس را بیابند مجبور بودند در آمبولانس به انتظار بنشینند. در این نامه همچنین اشاره شده است که رهاکردن بیماران بر روی تختهای چرخدار در راهروها بهمدّت ۱۲ ساعت، پیش از ارائهی تختهای مناسب، تبدیل به «امری عادی» شده است، و بسیاری از آنها سرانجام در بخشهای موقّتی، که عجولانه در اتاقهای کناری ساخته میشوند، قرار میگیرند. افزون بر این، مشخّص شد که روزانه حدود ۱۲۰ بیمار در راهروها و اتاقهای انتظار تحت مراقبت قرار میگیرند، بسیاری از آنها تحت درمانهای تحقیرآمیز در مناطق عمومی بیمارستان قرار میگیرند، و حتّی برخی از آنها در نتیجهی این اعمال جان خود را زودهنگام از دست میدهند. یکی از بیماران گزارش داده که، با مشکل زنان و زایمان، که باعث درد و خونریزی شدید او شده بود، به اورژانس مراجعه کرده؛ کمبود اتاقهای درمان باعث شد تا کارکنان بیمارستان در یک راهروی شلوغ، جلوی دید کامل دیگر بیماران، او را معاینه کنند.
در عین آنکه گاه وسوسه میشویم که باور کنیم این موارد افراطی میبایست اتّفاقاتی نادر باشند، واقعیّت این است که چنین داستانهای دهشتناکی، بهطور فزاینده، به امری عادی در نظام مراقبتهای بهداشتی سوسیالیستی، که بهنظر میرسد در وضعیت بحران دائمی به سر میبرد، تبدیل شدهاند. در واقع، با ورود NHS به هفتهی نخست سال ۲۰۱۸، بیش از ۹۷ درصد از تراستهای آن در انگلستان سطوحی از ازدحام بیش از اندازه را با وصف «مخاطرهآمیز»، گزارش کردند...
🖇 متن کامل: بیماران در راهروهای نظام بهداشت و درمان سوسیالیستی بریتانیا میمیرند
#انگلستان #بریتانیا #بهداشت
#درمان #مالیات #خدمات_درمانی
#نظام_بهداشتی #سوسیالدموکراسی
#سوسیالیسم #بیمه_دولتی #NHS
🔸منبع : کانال درباره آزادی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✍🏻 جورج پیکرینگ
«بیماران در راهروهای بیمارستان میمیرند.» عنوانی که در وبسایت بیبیسی پدیدار شد، به همین ترتیب ادامه یافت و به جزئیّات جدیدترین بیعدالتیهایی که از نظام مراقبتهای بهداشتی بحرانزدهی بریتانیا برخاسته بود، پرداخت. افشاگری اخیر نتیجهی نامهی سرگشادهی ۶۸ پزشک ارشد است که به نخست وزیر ارسال شد و اطّلاعاتی را از شرایط غیرانسانی، که در بیمارستانهای خدمات ملّی بهداشت (NHS) رایج شده است، ارائه داد.
این نامه، که حاصل آماری از بیمارستانهای NHS در انگلستان و ولز است، نشان میدهد که تنها در ماه دسامبر بیش از ۳۰۰٫۰۰۰ بیمار مجبور شدند بیش از چهار ساعت در اتاقهای اورژانس منتظر بمانند تا ویزیت شوند، هزاران نفر دیگر پیش از آنکه حتّی اجازهی ورود به اورژانس را بیابند مجبور بودند در آمبولانس به انتظار بنشینند. در این نامه همچنین اشاره شده است که رهاکردن بیماران بر روی تختهای چرخدار در راهروها بهمدّت ۱۲ ساعت، پیش از ارائهی تختهای مناسب، تبدیل به «امری عادی» شده است، و بسیاری از آنها سرانجام در بخشهای موقّتی، که عجولانه در اتاقهای کناری ساخته میشوند، قرار میگیرند. افزون بر این، مشخّص شد که روزانه حدود ۱۲۰ بیمار در راهروها و اتاقهای انتظار تحت مراقبت قرار میگیرند، بسیاری از آنها تحت درمانهای تحقیرآمیز در مناطق عمومی بیمارستان قرار میگیرند، و حتّی برخی از آنها در نتیجهی این اعمال جان خود را زودهنگام از دست میدهند. یکی از بیماران گزارش داده که، با مشکل زنان و زایمان، که باعث درد و خونریزی شدید او شده بود، به اورژانس مراجعه کرده؛ کمبود اتاقهای درمان باعث شد تا کارکنان بیمارستان در یک راهروی شلوغ، جلوی دید کامل دیگر بیماران، او را معاینه کنند.
در عین آنکه گاه وسوسه میشویم که باور کنیم این موارد افراطی میبایست اتّفاقاتی نادر باشند، واقعیّت این است که چنین داستانهای دهشتناکی، بهطور فزاینده، به امری عادی در نظام مراقبتهای بهداشتی سوسیالیستی، که بهنظر میرسد در وضعیت بحران دائمی به سر میبرد، تبدیل شدهاند. در واقع، با ورود NHS به هفتهی نخست سال ۲۰۱۸، بیش از ۹۷ درصد از تراستهای آن در انگلستان سطوحی از ازدحام بیش از اندازه را با وصف «مخاطرهآمیز»، گزارش کردند...
🖇 متن کامل: بیماران در راهروهای نظام بهداشت و درمان سوسیالیستی بریتانیا میمیرند
#انگلستان #بریتانیا #بهداشت
#درمان #مالیات #خدمات_درمانی
#نظام_بهداشتی #سوسیالدموکراسی
#سوسیالیسم #بیمه_دولتی #NHS
🔸منبع : کانال درباره آزادی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegraph
بیماران در راهروهای نظام بهداشت و درمان سوسیالیستی بریتانیا میمیرند
بیماران در راهروهای نظام بهداشت و درمان سوسیالیستی بریتانیا میمیرند | جورج پیکرینگ «بیماران در راهروهای بیمارستان میمیرند.» عنوانی که هفتهی گذشته در وبسایت بیبیسی پدیدار شد، به همین ترتیب ادامه یافت و به جزئیّات جدیدترین بیعدالتیهایی که از نظام مراقبتهای…
👍6
🔵 #جعل_ترجیحات_در_پیشه_اقتصاد
✔️ بخش (۳-۲)
باور غیرقابل تصور، اندیشهای است که فرد نمیتواند اعتراف کند آن را دارد، یا حتی به عنوان چیزی که ارزش فکر کردن را داشته باشد، توصیف کند، بدون اینکه تردیدهایی در مورد تمدن، اخلاق، وفاداری، کارآمدی یا عقل سلیم خود ایجاد کند.(یعنی حتی در درون خود به دلیل وجود این افکار خود را ملامت میکند) باور غیرقابل فکر کردن، ایدهای است که حتی به آن فکر هم نمیشود.
فشارهای اجتماعی با انتقال باورها از قلمرو قابل تصور به قلمرو غیرقابل تصور، فرد را مجبور میکند که آن باورها را از گفتمان عمومی خارج کند. بازآرایی متعاقب گفتمان عمومی، دانش خصوصی را نیز تحریف میکند. (کوران، 1995، 176)
حرفه اقتصاد، به نظر می رسد سرشار از چنین ویژگیهایی است که تا حدودی با نشانه های تحریف ترجیحات موجود در موارد ذکر شده موازی است. این نشانهها در این حرفه به همان شکلی که در میان مخالفان نظام کاست و کمونیسم وجود داشت، آشکار میشود. در واقع، میتوان گفت که جهت گیری علمی، به حکمت مرسوم در علم اقتصاد تبدیل شده است و به طور ضمنی از طریق فرآیند تحریف ترجیحات، هر دانشی جز دانش رایج را با کم اهمیت جلوه دادن، حذف کردن یا نادیده گرفتن منزوی کرده و مسیر گفتمان رایج را حفظ کند. به نظر می رسد تغییر از جهت گیری علمی به جهت گیری گفتمان عمومی غیرقابل تصور است - حداقل به طور علنی - و برای بسیاری، غیرقابل تصور است. در نتیجه، بازتولید عقیده در درون اقتصاد که توسط نسل قبلی اقتصاددانان تداوم یافته است، رخ داده و همچنان ادامه دارد.
تحریف ترجیحات ممکن است در حوزه های مختلف جوامع جریان داشته باشد. با این حال، کوران پیشنهاد میکند که با آگاه شدن افراد بیشتری از احتمال وقوع آن، آنها تلاشهای خود را برای تشویق بیان صریح و صادقانه افزایش خواهند داد. توسعه رسانهها، امکان ترویج انتقادات پنهانی جدید و روش های جایگزین جدید فراهم کرده، میتواند به برانگیختن بحث های اساسی در آن جوامع کمک کند. این بستر به منتقدان کمک میکند تا با دیگران ارتباط برقرار کرده و کمتر از حس بیگانگی وجودی رنج ببرند.
مطالعات کوران در مورد تغییر سیاسی نشان میدهد که ارتدکسهای قدیمی قابل اصلاح و حتی برکناری هستند. با این حال، اقتصاد دانشگاهی نه بر دموکراسی تودهای و نه بر انتخاب مخاطبان استوار نیست. بلکه ساختار دانشگاهی خودارجاعی، خودتأییدگر و در نتیجه خودبقا است و از این رو فرد عادی - چه به عنوان مالیات دهنده و چه به عنوان پرداخت کننده شهریه - توانایی کمی برای تغییر وضعیت دارد. اگر قرار است علم اقتصاد دانشگاهی فعلی به چالش کشیده شود، به احتمال زیاد نه از طریق انقلاب مردم عادی، بلکه از طریق بدبینی فزاینده در درون اقتصاد خواهد بود. نتایج نظرسنجی من نشان دهنده چنین تحولاتی است. اقتصاددانان باید آثار کوران را بخوانند و ارتباط آن را با حرفه و شخصیت خود بررسی کنند.
🔸منبع: کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ بخش (۳-۲)
باور غیرقابل تصور، اندیشهای است که فرد نمیتواند اعتراف کند آن را دارد، یا حتی به عنوان چیزی که ارزش فکر کردن را داشته باشد، توصیف کند، بدون اینکه تردیدهایی در مورد تمدن، اخلاق، وفاداری، کارآمدی یا عقل سلیم خود ایجاد کند.(یعنی حتی در درون خود به دلیل وجود این افکار خود را ملامت میکند) باور غیرقابل فکر کردن، ایدهای است که حتی به آن فکر هم نمیشود.
فشارهای اجتماعی با انتقال باورها از قلمرو قابل تصور به قلمرو غیرقابل تصور، فرد را مجبور میکند که آن باورها را از گفتمان عمومی خارج کند. بازآرایی متعاقب گفتمان عمومی، دانش خصوصی را نیز تحریف میکند. (کوران، 1995، 176)
حرفه اقتصاد، به نظر می رسد سرشار از چنین ویژگیهایی است که تا حدودی با نشانه های تحریف ترجیحات موجود در موارد ذکر شده موازی است. این نشانهها در این حرفه به همان شکلی که در میان مخالفان نظام کاست و کمونیسم وجود داشت، آشکار میشود. در واقع، میتوان گفت که جهت گیری علمی، به حکمت مرسوم در علم اقتصاد تبدیل شده است و به طور ضمنی از طریق فرآیند تحریف ترجیحات، هر دانشی جز دانش رایج را با کم اهمیت جلوه دادن، حذف کردن یا نادیده گرفتن منزوی کرده و مسیر گفتمان رایج را حفظ کند. به نظر می رسد تغییر از جهت گیری علمی به جهت گیری گفتمان عمومی غیرقابل تصور است - حداقل به طور علنی - و برای بسیاری، غیرقابل تصور است. در نتیجه، بازتولید عقیده در درون اقتصاد که توسط نسل قبلی اقتصاددانان تداوم یافته است، رخ داده و همچنان ادامه دارد.
تحریف ترجیحات ممکن است در حوزه های مختلف جوامع جریان داشته باشد. با این حال، کوران پیشنهاد میکند که با آگاه شدن افراد بیشتری از احتمال وقوع آن، آنها تلاشهای خود را برای تشویق بیان صریح و صادقانه افزایش خواهند داد. توسعه رسانهها، امکان ترویج انتقادات پنهانی جدید و روش های جایگزین جدید فراهم کرده، میتواند به برانگیختن بحث های اساسی در آن جوامع کمک کند. این بستر به منتقدان کمک میکند تا با دیگران ارتباط برقرار کرده و کمتر از حس بیگانگی وجودی رنج ببرند.
مطالعات کوران در مورد تغییر سیاسی نشان میدهد که ارتدکسهای قدیمی قابل اصلاح و حتی برکناری هستند. با این حال، اقتصاد دانشگاهی نه بر دموکراسی تودهای و نه بر انتخاب مخاطبان استوار نیست. بلکه ساختار دانشگاهی خودارجاعی، خودتأییدگر و در نتیجه خودبقا است و از این رو فرد عادی - چه به عنوان مالیات دهنده و چه به عنوان پرداخت کننده شهریه - توانایی کمی برای تغییر وضعیت دارد. اگر قرار است علم اقتصاد دانشگاهی فعلی به چالش کشیده شود، به احتمال زیاد نه از طریق انقلاب مردم عادی، بلکه از طریق بدبینی فزاینده در درون اقتصاد خواهد بود. نتایج نظرسنجی من نشان دهنده چنین تحولاتی است. اقتصاددانان باید آثار کوران را بخوانند و ارتباط آن را با حرفه و شخصیت خود بررسی کنند.
🔸منبع: کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍2
🔵 قصۀ پول
✍ امیررضا عبدلی
صدهاهزار سال قبل، انسان پیش از آنکه تولید را شروع کند مبادله را شروع کرد. انسان دریافت که برای بعضی کالاها به خاطر کمیابی بیشتر و استهلاک کمتر، تقاضای نسبی بیشتری وجود دارد: پوست، نمک، صدف، شاخ و غیره. انسان فهمید بهتر است برای روز مبادا چیزی ذخیره کند و فهمید مثلاً ذخیره کردن نمک از ذخیره کردن پیاز یا بزغاله عاقلانه تر است. چون به این زودیها نابود نمیشود، تقسیم پذیرتر است، و در ضمن مشتری بیشتری دارد و با داشتن آن خیلی چیزهای دیگر را که لازم شوند میتوان خرید. به این ترتیب مفهوم واسطۀ مبادله و وسیلۀ حفظ ارزش در ذهن بشر شکل گرفت. پول پدید آمد. در حالی که هنوز هیچ حکومتی و هیچ اقتصاددانی وجود نداشت.
هزاران سال گذشت. همۀ انسانها فهمیدند طلا از همه چیز کمیاب تر است، تقریباً مستهلک نمی شود و همیشه مشتری دارد. بشر به این نتیجه رسید که قطعات طلا از هر پول دیگری بهتر است. و البته تقلبهایی هم در آن میشد، همانطور که همیشه در مورد هر کالای دیگری می شود.
در همین اثنا کسانی پیدا شدند که دیدند می توان به جای زحمت کشیدن و عرق ریختن، در سایه خوابید و از دسترنج دیگران حتی بیش از خود آنها سهم برداشت. همیشه زورمندانی بودند که از مردم باج میگرفتند. امّا از زمانی به بعد کارشان بالا گرفت به فکر ایجاد اعتبار و رسمیت افتادند. عدّه ای را مأمور کردند تا برایشان حمایت جلب کنند و افسانه بسرایند و مشروعیت بتراشند. و به این ترتیب باج گیری به شغل پیچیده تر و کم زحمت تری به نام حکومت تبدیل شد. و بعدها علم سیاست مُدُن پدید آمد تا باجگیری حکومت را مشروع و موجّه و اجتناب ناپذیر جلوه دهد. «سیاست مدن» جدّ اعلای اقتصاد کلان متعارف امروزی بود.
پایۀ حکومت که محکم شد، حکومتیان خیلی چیزها را حق ذاتی خود دانستند. یکی از آن ها انحصار انتشار پول بود. حکما شروع به نظریه پردازی کردند: «قوّۀ ابراء پول ناشی از اقتدار حاکمیت است ولاغیر». مردم کوچه و بازار که معنی این حرفهای های قلنبه سلنبه را نمیفهمیدند. آنها فقط پولی برای رواج دادن معاملاتشان میخواستند. پولی که تا آن زمان همیشه در بازار مثل همۀ کالاهای دیگر تولید و عرضه و معامله شده بود. امّا حالا حکومت میگفت فقط چیزی پول است که مُهر ضرّابخانۀ من بر آن باشد. چاره ای جز پذیرش نبود. حکومت پول را غصب کرد و به انحصار خود درآورد و این شاه بیت همۀ باجگیری های تاریخ بود. از طریق دستکاری پول میشود از مردم باج گرفت و قدرت خرید آنها را غصب کرد، بی آن که حتّی بفهمند: پایین آوردن عیار سکّه ها و تقلب در پول، در نتیجه تورم و بالا رفتن قیمتها. وقتی به دوران مدرن رسیدیم، قدرت حکومتها برای سوءاستفاده از بی خبری مردم به اوج رسید. به نحوی که نقش تاریخی طلا به عنوان پول را هم انکار کردند: پول کاغذی است که ما پشت آن را امضا کرده باشیم؛ پول عددی است که در حسابهای بانکی شما کم و زیاد شود و مورد تأیید ما باشد. به این ترتیب هزینۀ ایجاد تورم برای حکومتها تقریباً به صفر رسید.
تا روزی که پول در انحصار حکومت باشد، تورم وجود خواهد داشت و دسترنج مردم به مرور زمان غارت خواهد شد. تورم «غارت نرم» است. غارتی که ما آن را نمیبینیم چه رسد که بخواهیم یا بتوانیم به آن اعتراض کنیم. روش های مزوّرانۀ ایجاد تورم روش هایی هستند که اتفاقاً مردم را خوشحال و راضی میکنند؛ مثلاً افزایش یارانه یا کاهش نرخ سود وام ها. مردم شیرینی آنی یارانه و وام را خیر حکومت می بینند امّا تلخی زهر تورم را که بعداً آشکار خواهد شد شرّی می دانند که از آسمان نازل شده. تورم گاه می تواند تا دهها سال خود را پشت بدهی های دولت یا نرخ مصنوعی ارزان ارز خارجی پنهان کند (اوّلی ترفند دولتها در اقتصادهای صنعتی و دومی روش معمول اقتصادهای خام فروش است)، امّا بالاخره روزی از پشت سدهای پنهانکاری سر میرود و مثل سیل به راه می افتد و زندگی همه را به هم میریزد و تنها منتفع آن حکومت و نزدیکان حکومت خواهند بود.
پایان خوش قصّۀ پول می تواند خلع سلاح حکومتها از اسلحۀ غارت تورمی باشد. لغو انحصار دولتی پول. بازگرداندن پول به دست گره گشای رقابت و بازار. و بازگشتن جهان به یک اقتصاد کمابیش پایدارتر، زندگی های آرام تر، حکومتها و ارتشهای بسیار کوچک تر، انسانهای آزادتر. این همه به دانستن و خواستن مردم بستگی دارد و اینکه شکل گیری خِرَد جمعی ضدتورمی چقدر طول خواهد کشید.
پایان ناخوش قصّۀ پول طبق پیشبینی فردریش هایک می تواند حتّی تا سقوط کامل تمدن پیش برود. هزاران سال قبل، تمدّن ابتدا از خاورمیانه رویید. دور از ذهن نیست که نجات تمدن از وحشیگری پولی دولتها نیز از همینجا آغاز شود.
🔸منبع : آکادمی اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
✍ امیررضا عبدلی
صدهاهزار سال قبل، انسان پیش از آنکه تولید را شروع کند مبادله را شروع کرد. انسان دریافت که برای بعضی کالاها به خاطر کمیابی بیشتر و استهلاک کمتر، تقاضای نسبی بیشتری وجود دارد: پوست، نمک، صدف، شاخ و غیره. انسان فهمید بهتر است برای روز مبادا چیزی ذخیره کند و فهمید مثلاً ذخیره کردن نمک از ذخیره کردن پیاز یا بزغاله عاقلانه تر است. چون به این زودیها نابود نمیشود، تقسیم پذیرتر است، و در ضمن مشتری بیشتری دارد و با داشتن آن خیلی چیزهای دیگر را که لازم شوند میتوان خرید. به این ترتیب مفهوم واسطۀ مبادله و وسیلۀ حفظ ارزش در ذهن بشر شکل گرفت. پول پدید آمد. در حالی که هنوز هیچ حکومتی و هیچ اقتصاددانی وجود نداشت.
هزاران سال گذشت. همۀ انسانها فهمیدند طلا از همه چیز کمیاب تر است، تقریباً مستهلک نمی شود و همیشه مشتری دارد. بشر به این نتیجه رسید که قطعات طلا از هر پول دیگری بهتر است. و البته تقلبهایی هم در آن میشد، همانطور که همیشه در مورد هر کالای دیگری می شود.
در همین اثنا کسانی پیدا شدند که دیدند می توان به جای زحمت کشیدن و عرق ریختن، در سایه خوابید و از دسترنج دیگران حتی بیش از خود آنها سهم برداشت. همیشه زورمندانی بودند که از مردم باج میگرفتند. امّا از زمانی به بعد کارشان بالا گرفت به فکر ایجاد اعتبار و رسمیت افتادند. عدّه ای را مأمور کردند تا برایشان حمایت جلب کنند و افسانه بسرایند و مشروعیت بتراشند. و به این ترتیب باج گیری به شغل پیچیده تر و کم زحمت تری به نام حکومت تبدیل شد. و بعدها علم سیاست مُدُن پدید آمد تا باجگیری حکومت را مشروع و موجّه و اجتناب ناپذیر جلوه دهد. «سیاست مدن» جدّ اعلای اقتصاد کلان متعارف امروزی بود.
پایۀ حکومت که محکم شد، حکومتیان خیلی چیزها را حق ذاتی خود دانستند. یکی از آن ها انحصار انتشار پول بود. حکما شروع به نظریه پردازی کردند: «قوّۀ ابراء پول ناشی از اقتدار حاکمیت است ولاغیر». مردم کوچه و بازار که معنی این حرفهای های قلنبه سلنبه را نمیفهمیدند. آنها فقط پولی برای رواج دادن معاملاتشان میخواستند. پولی که تا آن زمان همیشه در بازار مثل همۀ کالاهای دیگر تولید و عرضه و معامله شده بود. امّا حالا حکومت میگفت فقط چیزی پول است که مُهر ضرّابخانۀ من بر آن باشد. چاره ای جز پذیرش نبود. حکومت پول را غصب کرد و به انحصار خود درآورد و این شاه بیت همۀ باجگیری های تاریخ بود. از طریق دستکاری پول میشود از مردم باج گرفت و قدرت خرید آنها را غصب کرد، بی آن که حتّی بفهمند: پایین آوردن عیار سکّه ها و تقلب در پول، در نتیجه تورم و بالا رفتن قیمتها. وقتی به دوران مدرن رسیدیم، قدرت حکومتها برای سوءاستفاده از بی خبری مردم به اوج رسید. به نحوی که نقش تاریخی طلا به عنوان پول را هم انکار کردند: پول کاغذی است که ما پشت آن را امضا کرده باشیم؛ پول عددی است که در حسابهای بانکی شما کم و زیاد شود و مورد تأیید ما باشد. به این ترتیب هزینۀ ایجاد تورم برای حکومتها تقریباً به صفر رسید.
تا روزی که پول در انحصار حکومت باشد، تورم وجود خواهد داشت و دسترنج مردم به مرور زمان غارت خواهد شد. تورم «غارت نرم» است. غارتی که ما آن را نمیبینیم چه رسد که بخواهیم یا بتوانیم به آن اعتراض کنیم. روش های مزوّرانۀ ایجاد تورم روش هایی هستند که اتفاقاً مردم را خوشحال و راضی میکنند؛ مثلاً افزایش یارانه یا کاهش نرخ سود وام ها. مردم شیرینی آنی یارانه و وام را خیر حکومت می بینند امّا تلخی زهر تورم را که بعداً آشکار خواهد شد شرّی می دانند که از آسمان نازل شده. تورم گاه می تواند تا دهها سال خود را پشت بدهی های دولت یا نرخ مصنوعی ارزان ارز خارجی پنهان کند (اوّلی ترفند دولتها در اقتصادهای صنعتی و دومی روش معمول اقتصادهای خام فروش است)، امّا بالاخره روزی از پشت سدهای پنهانکاری سر میرود و مثل سیل به راه می افتد و زندگی همه را به هم میریزد و تنها منتفع آن حکومت و نزدیکان حکومت خواهند بود.
پایان خوش قصّۀ پول می تواند خلع سلاح حکومتها از اسلحۀ غارت تورمی باشد. لغو انحصار دولتی پول. بازگرداندن پول به دست گره گشای رقابت و بازار. و بازگشتن جهان به یک اقتصاد کمابیش پایدارتر، زندگی های آرام تر، حکومتها و ارتشهای بسیار کوچک تر، انسانهای آزادتر. این همه به دانستن و خواستن مردم بستگی دارد و اینکه شکل گیری خِرَد جمعی ضدتورمی چقدر طول خواهد کشید.
پایان ناخوش قصّۀ پول طبق پیشبینی فردریش هایک می تواند حتّی تا سقوط کامل تمدن پیش برود. هزاران سال قبل، تمدّن ابتدا از خاورمیانه رویید. دور از ذهن نیست که نجات تمدن از وحشیگری پولی دولتها نیز از همینجا آغاز شود.
🔸منبع : آکادمی اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
👍8❤1
🔵 #ارزش_زمانی_پول
🔸ارزش زمانی پول (Time Value Of Money) که به اختصار TVM گفته میشود، یعنی پولی که اکنون در اختیار دارید بهتر و با ارزشتر از پولی است که در آینده خواهید داشت. زیرا علاوه بر اینکه به شما توان و قدرت خرید و سرمایهگذاری را میدهد، بلکه با توجه به تورم بعدها این توان خرید را کاهش و موقعیتهای سرمایهگذاری الان را نیز از دست خواهید داد.
🔹فرض کنید شما ۱۰،۰۰۰ تومان پول دارید که آن را همین الآن در بانکی با نرخ سود ۵ درصد به مدت یک سال قرار دادهاید. بدیهی است که برای محاسبه مبلغ سرمایهگذاری شده را در ۱.۰۵ ضرب کرده که در مجموع در سال آینده پول شما ۱۰،۵۰۰ تومان خواهد شد. اما اگر ۱۰،۰۰۰ تومان را سال بعد سرمایهگذاری کنید، به جای ضرب باید آن را تقسیم بر ۱.۰۵ کرد که ۹۵۰۰ تومان میشود.
🔸طبق ارزش زمانی پول هر چه زمان بگذرد، در کشورهایی با نرخ تورم مثبت قدرت خرید با همان پول کم میشود و در کشورهایی که نرخ تورم صفر یا منفی دارند، به منزله از دست دادن فرصتهای سرمایهگذاری محسوب میشود.
https://t.me/Economic_k/1431
🔸ارزش زمانی پول (Time Value Of Money) که به اختصار TVM گفته میشود، یعنی پولی که اکنون در اختیار دارید بهتر و با ارزشتر از پولی است که در آینده خواهید داشت. زیرا علاوه بر اینکه به شما توان و قدرت خرید و سرمایهگذاری را میدهد، بلکه با توجه به تورم بعدها این توان خرید را کاهش و موقعیتهای سرمایهگذاری الان را نیز از دست خواهید داد.
🔹فرض کنید شما ۱۰،۰۰۰ تومان پول دارید که آن را همین الآن در بانکی با نرخ سود ۵ درصد به مدت یک سال قرار دادهاید. بدیهی است که برای محاسبه مبلغ سرمایهگذاری شده را در ۱.۰۵ ضرب کرده که در مجموع در سال آینده پول شما ۱۰،۵۰۰ تومان خواهد شد. اما اگر ۱۰،۰۰۰ تومان را سال بعد سرمایهگذاری کنید، به جای ضرب باید آن را تقسیم بر ۱.۰۵ کرد که ۹۵۰۰ تومان میشود.
🔸طبق ارزش زمانی پول هر چه زمان بگذرد، در کشورهایی با نرخ تورم مثبت قدرت خرید با همان پول کم میشود و در کشورهایی که نرخ تورم صفر یا منفی دارند، به منزله از دست دادن فرصتهای سرمایهگذاری محسوب میشود.
https://t.me/Economic_k/1431
Telegram
دانش اقتصادی
🔵ارزش زمانی پول
🔸ارزش زمانی پول (Time Value Of Money) که به اختصار TVM گفته میشود، یعنی پولی که اکنون در اختیار دارید بهتر و با ارزشتر از پولی است که در آینده خواهید داشت. زیرا علاوه بر اینکه به شما توان و قدرت خرید و سرمایهگذاری را میدهد، بلکه با توجه…
🔸ارزش زمانی پول (Time Value Of Money) که به اختصار TVM گفته میشود، یعنی پولی که اکنون در اختیار دارید بهتر و با ارزشتر از پولی است که در آینده خواهید داشت. زیرا علاوه بر اینکه به شما توان و قدرت خرید و سرمایهگذاری را میدهد، بلکه با توجه…
👍9❤2👎1👌1
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
(#اقتصاد_کلان)
✔️ بخش ۲۵ : ضریب سرمایهگذاری مستقل
✅ ضریب سرمایهگذاری مستقل نشاندهنده تأثیر تغییرات در سوددهی مستقل، یا به عبارت دیگر، تغییراتی که مستقل از نرخ سرمایهگذاری اتفاق میافتند، بر نرخ سرمایهگذاری است. این مقدار میتواند توسط یک سری عوامل شامل انتظارات کسب و کارها، پیشبینیهای سوددهی و سیاستهای مالی و پولی تبیین شود.
مثال معروفی از این مفهوم، در نظر گرفتن تأثیر سیاستهای مالی و پولی مختلف بر سرمایهگذاری است. به طور مثال، افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی، میتواند باعث کاهش سرمایهگذاری شرکتها شود، در نتیجه ضریب سرمایهگذاری مستقل نشان دهنده تأثیر این تغییرات بر سرمایهگذاری است.
این مفهوم در تئوری سرمایهگذاری و تحلیل رفتار سرمایهگذاری در اقتصاد بهطور گستردهای مورد بررسی قرار گرفته و در مدلها و نظریههای مختلف اقتصادی به کار گرفته میشود.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
(#اقتصاد_کلان)
✔️ بخش ۲۵ : ضریب سرمایهگذاری مستقل
✅ ضریب سرمایهگذاری مستقل نشاندهنده تأثیر تغییرات در سوددهی مستقل، یا به عبارت دیگر، تغییراتی که مستقل از نرخ سرمایهگذاری اتفاق میافتند، بر نرخ سرمایهگذاری است. این مقدار میتواند توسط یک سری عوامل شامل انتظارات کسب و کارها، پیشبینیهای سوددهی و سیاستهای مالی و پولی تبیین شود.
مثال معروفی از این مفهوم، در نظر گرفتن تأثیر سیاستهای مالی و پولی مختلف بر سرمایهگذاری است. به طور مثال، افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی، میتواند باعث کاهش سرمایهگذاری شرکتها شود، در نتیجه ضریب سرمایهگذاری مستقل نشان دهنده تأثیر این تغییرات بر سرمایهگذاری است.
این مفهوم در تئوری سرمایهگذاری و تحلیل رفتار سرمایهگذاری در اقتصاد بهطور گستردهای مورد بررسی قرار گرفته و در مدلها و نظریههای مختلف اقتصادی به کار گرفته میشود.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍3
«قدرت و جمعیت»
🔸پرجمعیت ترین کشورهای جهان کدامند؟ چه ارتباطی میان جمعیت و مولفه های قدرت در کشورها وجود دارد؟
🔹همانطور که مشاهده می کنید توسعه اقتصادی، قدرت نظامی، جایگاه علمی و... کشورها با جمعیت آنها رابطه مستقیم دارد و این یعنی با افزایش جمعیت و نیروی فعال کشورها، قدرت آنها نیز در مناسبات جهانی افزایش پیدا میکند
https://t.me/namagraph/116
🔸پرجمعیت ترین کشورهای جهان کدامند؟ چه ارتباطی میان جمعیت و مولفه های قدرت در کشورها وجود دارد؟
🔹همانطور که مشاهده می کنید توسعه اقتصادی، قدرت نظامی، جایگاه علمی و... کشورها با جمعیت آنها رابطه مستقیم دارد و این یعنی با افزایش جمعیت و نیروی فعال کشورها، قدرت آنها نیز در مناسبات جهانی افزایش پیدا میکند
https://t.me/namagraph/116
Telegram
نماگراف
📊 «قدرت و جمعیت»
🔸پرجمعیت ترین کشورهای جهان کدامند؟ چه ارتباطی میان جمعیت و مولفه های قدرت در کشورها وجود دارد؟
🔹همانطور که مشاهده می کنید توسعه اقتصادی، قدرت نظامی، جایگاه علمی و... کشورها با جمعیت آنها رابطه مستقیم دارد و این یعنی با افزایش جمعیت و نیروی…
🔸پرجمعیت ترین کشورهای جهان کدامند؟ چه ارتباطی میان جمعیت و مولفه های قدرت در کشورها وجود دارد؟
🔹همانطور که مشاهده می کنید توسعه اقتصادی، قدرت نظامی، جایگاه علمی و... کشورها با جمعیت آنها رابطه مستقیم دارد و این یعنی با افزایش جمعیت و نیروی…
👍4👎2
🔵 انحصار، نوآفرینی و سیاست صنعتی
یکی از سؤالهای مهم اقتصاد اینه که ارتباط «انحصار/قدرت انحصاری» و «نوآفرینی» (که "نوآوری" یکی از زیرمجموعههاشه) چیه و چه دلالتهای سیاستی به همراه میاره؟ برای پاسخ به این سؤال دو مقاله جدید (این و این) دیدم که این موضوع رو با بحث «هزینه ثابت» و «هزینه نهایی» (یا هزینهی "marginal"، یعنی هزینهی تولید یک واحد اضافی کالا) بررسی میکنن. هزینه ثابت تولید برای یک بنگاه، هزینههایی هستند که با تغییر حجم تولید و فروش تغییر نمیکنن، مثل هزینه تجهیزات و تأسیسات، آموزش نیروی انسانی، پژوهش و توسعه فناوری، اجارهبها و استهلاک سرمایه.
هزینههای ثابت در همه صنایع نقش دارن، اما توی بعضی از صنایع این نوع هزینهها سهم خیلی بیشتری داره.
حالا این موضوع چه ارتباطی با «قدرت انحصاری» پیدا میکنه؟ قدرت انحصاری (یا "market power") معمولاً به معنای توانایی بنگاه در بالا بردن قیمت کالا نسبت به «هزینهی نهایی» تولید کالا ترجمه میشه و زمانی که «فشار رقابت» (یا تهدید رقابت) در یک بازار جریان داشته باشه، قیمت به سمت هزینهی نهایی تولید کالا میل پیدا میکنه.
در نگاه اول این مسئله رفاه مشتری و سمت تقاضای بازار رو بیشینه میکنه، اما زمانی که یک بنگاه «هزینههای ثابت» داره چطور؟
وقتی که هزینه ثابت رو وارد تحلیل کنیم، میبینیم که یک بنگاه برای تولیدِ «اولین» واحد کالا باید مبالغ سنگینی خرج کنه تا اون کالا فقط بتونه پدید بیاد. برای مثال، گفته میشه که شرکتهای داروسازی به طور میانگین «بیش از دو میلیارد دلار» خرج پژوهش و توسعه و کارآزمایی بالینی میکنن تا «اولین» واحد کالای جدیدشون (مثلاً داروی جدید هپاتیت سی) رو به وجود بیارن. تولید «اولین» واحد داروی جدید هزینهی میلیاردی داره، اما هزینهی تولید دومین و سومین و چهارمین واحد این کالا خیلی خیلی کمتر میشه. تصور کنید که یک بنگاه دیگهای از راه برسه و دانش فنی داروی جدید رو کپی کنه و کپیِ کالا رو بفروشه. بنگاه تقلیدکننده دیگه لازم نیس اون هزینهی میلیارد دلاری رو متحمل بشه.
زمانی که یک بنگاه با «هزینههای ثابت سنگین» سروکار داره، باید بتونه قیمت کالاش رو بیشتر از هزینهی نهایی تولیدش نگه داره تا با عوایدش هزینههای ثابت سنگینش رو بازیابی کنه. این یعنی «فشار رقابت» که قیمت رو به سمت هزینهی نهایی هُل میده، انگیزهی تولید و نوآوری رو در صنایع با هزینهی ثابت سنگین از بین میبره.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
https://vrgl.ir/Qr9p5
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
یکی از سؤالهای مهم اقتصاد اینه که ارتباط «انحصار/قدرت انحصاری» و «نوآفرینی» (که "نوآوری" یکی از زیرمجموعههاشه) چیه و چه دلالتهای سیاستی به همراه میاره؟ برای پاسخ به این سؤال دو مقاله جدید (این و این) دیدم که این موضوع رو با بحث «هزینه ثابت» و «هزینه نهایی» (یا هزینهی "marginal"، یعنی هزینهی تولید یک واحد اضافی کالا) بررسی میکنن. هزینه ثابت تولید برای یک بنگاه، هزینههایی هستند که با تغییر حجم تولید و فروش تغییر نمیکنن، مثل هزینه تجهیزات و تأسیسات، آموزش نیروی انسانی، پژوهش و توسعه فناوری، اجارهبها و استهلاک سرمایه.
هزینههای ثابت در همه صنایع نقش دارن، اما توی بعضی از صنایع این نوع هزینهها سهم خیلی بیشتری داره.
حالا این موضوع چه ارتباطی با «قدرت انحصاری» پیدا میکنه؟ قدرت انحصاری (یا "market power") معمولاً به معنای توانایی بنگاه در بالا بردن قیمت کالا نسبت به «هزینهی نهایی» تولید کالا ترجمه میشه و زمانی که «فشار رقابت» (یا تهدید رقابت) در یک بازار جریان داشته باشه، قیمت به سمت هزینهی نهایی تولید کالا میل پیدا میکنه.
در نگاه اول این مسئله رفاه مشتری و سمت تقاضای بازار رو بیشینه میکنه، اما زمانی که یک بنگاه «هزینههای ثابت» داره چطور؟
وقتی که هزینه ثابت رو وارد تحلیل کنیم، میبینیم که یک بنگاه برای تولیدِ «اولین» واحد کالا باید مبالغ سنگینی خرج کنه تا اون کالا فقط بتونه پدید بیاد. برای مثال، گفته میشه که شرکتهای داروسازی به طور میانگین «بیش از دو میلیارد دلار» خرج پژوهش و توسعه و کارآزمایی بالینی میکنن تا «اولین» واحد کالای جدیدشون (مثلاً داروی جدید هپاتیت سی) رو به وجود بیارن. تولید «اولین» واحد داروی جدید هزینهی میلیاردی داره، اما هزینهی تولید دومین و سومین و چهارمین واحد این کالا خیلی خیلی کمتر میشه. تصور کنید که یک بنگاه دیگهای از راه برسه و دانش فنی داروی جدید رو کپی کنه و کپیِ کالا رو بفروشه. بنگاه تقلیدکننده دیگه لازم نیس اون هزینهی میلیارد دلاری رو متحمل بشه.
زمانی که یک بنگاه با «هزینههای ثابت سنگین» سروکار داره، باید بتونه قیمت کالاش رو بیشتر از هزینهی نهایی تولیدش نگه داره تا با عوایدش هزینههای ثابت سنگینش رو بازیابی کنه. این یعنی «فشار رقابت» که قیمت رو به سمت هزینهی نهایی هُل میده، انگیزهی تولید و نوآوری رو در صنایع با هزینهی ثابت سنگین از بین میبره.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
https://vrgl.ir/Qr9p5
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
ویرگول
انحصار، نوآفرینی و سیاست صنعتی
تأثیر انحصار بر نوآوری
👍5
برنامهریزی توسعهگرا چگونه بر مطالعات اقتصادی غالب شد؟
✍مهران خسروزاده
برخی واژگان در سایه سالها تکرار بیامان از چنان بار معنایی برخوردار شدهاند که افراد فارغ از عقاید، سن، نژاد، ملیت و جنسیت، آنها را حامل فضیلت یا رذیلت تلقی میکنند و هر مخالفتی با جریان فکری غالب را به دیده بیشرمی، حماقت و یا دستکم پرت بودن از ماجرا مینگرند.
فارغ از مفاهیمی که لغات بر آنها دلالت دارند، کمتر کسی با شنیدن «عدالت» یا «برابری» مشمئز میشود و به صراحت اعلام میکند «من با برابری مخالفم»؛ در عین حال کمتر کسی را مییابید که خود را حامی سرسخت «کالای قاچاق» معرفی کند و یا در یک موضع گیری رسمی خود را حامی «طمع» یا «طمعکاران» جا بزند.
یکی از معروفترین لغاتی که در این طبقه بندی جای گرفته است «توسعه» است؛ تفاوتی نمیکند در در چه جایگاهی باشید؛ اقشار مختلف جامعه تلقی مثبتی از توسعه در ذهن دارند. در جهان سیاست نیز وضعیت چندان فرق نمیکند؛ سیاستمداران فارغ از حزب، مسلک و جایگاهشان خود را طرفدار پروپاقرص توسعه معرفی میکنند و در این زمینه تفاوتی میان دموکرات، اقتدارگرا، سرکوبگر و آزادیخواه وجود ندارد.
نکته مهم اینجاست که اغلب اوقات توسعه مترادف با برنامهریزی به کار برده میشود؛ عبارتی که در کُنه خود حامل این پیشفرض مهم است که جامعه به مثابه یک ماشین قابلیت کنترل و هدایت دارد و برای دستیابی به هدف مهمی چون توسعه باید از این قابلیت حداکثر استفاده را برد. حتی سوسیالیستترین و سنتگراترین افراد نیز در این زمینه هم نظرند و جز حرکت بر روی ردپای برنامهریزی توسعهگرای کشورهای غربی مسیری پیش روی خود نمیبینند. اما این خوانش از توسعه از کجا سروکلهاش پیدا شد و چگونه در جهان غالب گشت؟
مطالعه مقاله در سایت رادیکال
Share This Article
Join Radical | Challenge Your Friends
🔸 منبع : رادیکال
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
برخی واژگان در سایه سالها تکرار بیامان از چنان بار معنایی برخوردار شدهاند که افراد فارغ از عقاید، سن، نژاد، ملیت و جنسیت، آنها را حامل فضیلت یا رذیلت تلقی میکنند و هر مخالفتی با جریان فکری غالب را به دیده بیشرمی، حماقت و یا دستکم پرت بودن از ماجرا مینگرند.
فارغ از مفاهیمی که لغات بر آنها دلالت دارند، کمتر کسی با شنیدن «عدالت» یا «برابری» مشمئز میشود و به صراحت اعلام میکند «من با برابری مخالفم»؛ در عین حال کمتر کسی را مییابید که خود را حامی سرسخت «کالای قاچاق» معرفی کند و یا در یک موضع گیری رسمی خود را حامی «طمع» یا «طمعکاران» جا بزند.
یکی از معروفترین لغاتی که در این طبقه بندی جای گرفته است «توسعه» است؛ تفاوتی نمیکند در در چه جایگاهی باشید؛ اقشار مختلف جامعه تلقی مثبتی از توسعه در ذهن دارند. در جهان سیاست نیز وضعیت چندان فرق نمیکند؛ سیاستمداران فارغ از حزب، مسلک و جایگاهشان خود را طرفدار پروپاقرص توسعه معرفی میکنند و در این زمینه تفاوتی میان دموکرات، اقتدارگرا، سرکوبگر و آزادیخواه وجود ندارد.
نکته مهم اینجاست که اغلب اوقات توسعه مترادف با برنامهریزی به کار برده میشود؛ عبارتی که در کُنه خود حامل این پیشفرض مهم است که جامعه به مثابه یک ماشین قابلیت کنترل و هدایت دارد و برای دستیابی به هدف مهمی چون توسعه باید از این قابلیت حداکثر استفاده را برد. حتی سوسیالیستترین و سنتگراترین افراد نیز در این زمینه هم نظرند و جز حرکت بر روی ردپای برنامهریزی توسعهگرای کشورهای غربی مسیری پیش روی خود نمیبینند. اما این خوانش از توسعه از کجا سروکلهاش پیدا شد و چگونه در جهان غالب گشت؟
Share This Article
Join Radical | Challenge Your Friends
🔸 منبع : رادیکال
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegraph
برنامهریزی توسعهگرا چگونه بر مطالعات اقتصادی غالب شد؟
صدسال بیراهه برخی واژگان در سایه سالها تکرار بیامان از چنان بار معنایی برخوردار شدهاند که افراد فارغ از عقاید، سن، نژاد، ملیت و جنسیت، آنها را حامل فضیلت یا رذیلت تلقی میکنند و هر مخالفتی با جریان فکری غالب را به دیده بیشرمی، حماقت و یا دستکم پرت…
👍2
🔵 انحصار، نوآفرینی و سیاست صنعتی
یکی از سؤالهای مهم اقتصاد اینه که ارتباط «انحصار/قدرت انحصاری» و «نوآفرینی» (که "نوآوری" یکی از زیرمجموعههاشه) چیه و چه دلالتهای سیاستی به همراه میاره؟ برای پاسخ به این سؤال دو مقاله جدید (این و این) دیدم که این موضوع رو با بحث «هزینه ثابت» و «هزینه نهایی» (یا هزینهی "marginal"، یعنی هزینهی تولید یک واحد اضافی کالا) بررسی میکنن. هزینه ثابت تولید برای یک بنگاه، هزینههایی هستند که با تغییر حجم تولید و فروش تغییر نمیکنن، مثل هزینه تجهیزات و تأسیسات، آموزش نیروی انسانی، پژوهش و توسعه فناوری، اجارهبها و استهلاک سرمایه.
هزینههای ثابت در همه صنایع نقش دارن، اما توی بعضی از صنایع این نوع هزینهها سهم خیلی بیشتری داره.
حالا این موضوع چه ارتباطی با «قدرت انحصاری» پیدا میکنه؟ قدرت انحصاری (یا "market power") معمولاً به معنای توانایی بنگاه در بالا بردن قیمت کالا نسبت به «هزینهی نهایی» تولید کالا ترجمه میشه و زمانی که «فشار رقابت» (یا تهدید رقابت) در یک بازار جریان داشته باشه، قیمت به سمت هزینهی نهایی تولید کالا میل پیدا میکنه.
در نگاه اول این مسئله رفاه مشتری و سمت تقاضای بازار رو بیشینه میکنه، اما زمانی که یک بنگاه «هزینههای ثابت» داره چطور؟
وقتی که هزینه ثابت رو وارد تحلیل کنیم، میبینیم که یک بنگاه برای تولیدِ «اولین» واحد کالا باید مبالغ سنگینی خرج کنه تا اون کالا فقط بتونه پدید بیاد. برای مثال، گفته میشه که شرکتهای داروسازی به طور میانگین «بیش از دو میلیارد دلار» خرج پژوهش و توسعه و کارآزمایی بالینی میکنن تا «اولین» واحد کالای جدیدشون (مثلاً داروی جدید هپاتیت سی) رو به وجود بیارن. تولید «اولین» واحد داروی جدید هزینهی میلیاردی داره، اما هزینهی تولید دومین و سومین و چهارمین واحد این کالا خیلی خیلی کمتر میشه. تصور کنید که یک بنگاه دیگهای از راه برسه و دانش فنی داروی جدید رو کپی کنه و کپیِ کالا رو بفروشه. بنگاه تقلیدکننده دیگه لازم نیس اون هزینهی میلیارد دلاری رو متحمل بشه.
زمانی که یک بنگاه با «هزینههای ثابت سنگین» سروکار داره، باید بتونه قیمت کالاش رو بیشتر از هزینهی نهایی تولیدش نگه داره تا با عوایدش هزینههای ثابت سنگینش رو بازیابی کنه. این یعنی «فشار رقابت» که قیمت رو به سمت هزینهی نهایی هُل میده، انگیزهی تولید و نوآوری رو در صنایع با هزینهی ثابت سنگین از بین میبره.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
https://vrgl.ir/Qr9p5
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
یکی از سؤالهای مهم اقتصاد اینه که ارتباط «انحصار/قدرت انحصاری» و «نوآفرینی» (که "نوآوری" یکی از زیرمجموعههاشه) چیه و چه دلالتهای سیاستی به همراه میاره؟ برای پاسخ به این سؤال دو مقاله جدید (این و این) دیدم که این موضوع رو با بحث «هزینه ثابت» و «هزینه نهایی» (یا هزینهی "marginal"، یعنی هزینهی تولید یک واحد اضافی کالا) بررسی میکنن. هزینه ثابت تولید برای یک بنگاه، هزینههایی هستند که با تغییر حجم تولید و فروش تغییر نمیکنن، مثل هزینه تجهیزات و تأسیسات، آموزش نیروی انسانی، پژوهش و توسعه فناوری، اجارهبها و استهلاک سرمایه.
هزینههای ثابت در همه صنایع نقش دارن، اما توی بعضی از صنایع این نوع هزینهها سهم خیلی بیشتری داره.
حالا این موضوع چه ارتباطی با «قدرت انحصاری» پیدا میکنه؟ قدرت انحصاری (یا "market power") معمولاً به معنای توانایی بنگاه در بالا بردن قیمت کالا نسبت به «هزینهی نهایی» تولید کالا ترجمه میشه و زمانی که «فشار رقابت» (یا تهدید رقابت) در یک بازار جریان داشته باشه، قیمت به سمت هزینهی نهایی تولید کالا میل پیدا میکنه.
در نگاه اول این مسئله رفاه مشتری و سمت تقاضای بازار رو بیشینه میکنه، اما زمانی که یک بنگاه «هزینههای ثابت» داره چطور؟
وقتی که هزینه ثابت رو وارد تحلیل کنیم، میبینیم که یک بنگاه برای تولیدِ «اولین» واحد کالا باید مبالغ سنگینی خرج کنه تا اون کالا فقط بتونه پدید بیاد. برای مثال، گفته میشه که شرکتهای داروسازی به طور میانگین «بیش از دو میلیارد دلار» خرج پژوهش و توسعه و کارآزمایی بالینی میکنن تا «اولین» واحد کالای جدیدشون (مثلاً داروی جدید هپاتیت سی) رو به وجود بیارن. تولید «اولین» واحد داروی جدید هزینهی میلیاردی داره، اما هزینهی تولید دومین و سومین و چهارمین واحد این کالا خیلی خیلی کمتر میشه. تصور کنید که یک بنگاه دیگهای از راه برسه و دانش فنی داروی جدید رو کپی کنه و کپیِ کالا رو بفروشه. بنگاه تقلیدکننده دیگه لازم نیس اون هزینهی میلیارد دلاری رو متحمل بشه.
زمانی که یک بنگاه با «هزینههای ثابت سنگین» سروکار داره، باید بتونه قیمت کالاش رو بیشتر از هزینهی نهایی تولیدش نگه داره تا با عوایدش هزینههای ثابت سنگینش رو بازیابی کنه. این یعنی «فشار رقابت» که قیمت رو به سمت هزینهی نهایی هُل میده، انگیزهی تولید و نوآوری رو در صنایع با هزینهی ثابت سنگین از بین میبره.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
https://vrgl.ir/Qr9p5
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
ویرگول
انحصار، نوآفرینی و سیاست صنعتی
تأثیر انحصار بر نوآوری
👍4
🔵 #معرفی_کتاب
🔸#خلاصههایی_از_کتاب
#Atomic_Habits
✔️ خلاصه فصل نهم - نقش خانواده و دوستان در شکلگیری عادتها
خونوادهای در مجارستان تصمیم میگیره که فرزندان رو از زمان خردسالی طوری تربیت کنن که در شطرنج قهرمان بشن. هر سه دختر این خونواده بعدا در شطرنج به مدارج بالا میرسن و خواهر کوچکتر، جوانترین نفری میشه که به رتبهی یک دنیا میرسه. اونها تمام زمان بچگیشون رو صرف شطرنج کردن.
ولی وقتی ازشون میپرسیدن دوران کودکیشون رو چطور ارزیابی میکنن؟ هر سه جواب میدادن که کودکی فوقالعادهای داشتن.
...
(اگه دوست داشتین بیشتر بدونین، سرچ کنین Laszlo sisters)
انسانها یاد گرفتن گروهی رفتار کنن چون اینطوری شانس زنده بودنشون بیشتر میشد. کسی که رفتار متفاوتی داشت، توسط گروه طرد میشد و زنده نمیموند. به همین دلیل، پیروی از ارزشهای گروه و جامعه یک میل قدیمی در همه ماست؛ پذیرفته شدن در گروه بطور مستقیم با شانس بقای ما ارتباط داره.
خیلی از عادتهای ما در واقع ارزشهای اجتماع هستن که ما ازشون تقلید کردیم. ارزشهای خونواده، دوستان، جامعه و… مثلا اینکه به دانشگاه بریم، کی ازدواج کنیم، کی و چندتا بچه داشته باشیم و… و کم کم اینها رو به عنوان خواستههای خودمون درنظر میگیریم.
همراهی کردن با گروه و جامعه معمولا بصورت ناخودآگاه اتفاق میافته و به همین دلیل احساس نمیکنیم باری به دوش ما گذاشته شده. این عادتها یه جورایی جذاب هم هستن، چون باعث یکرنگ شدن ما با جامعهمون هم میشن.
اون خواهرهای مجارستانی هیچوقت احساس نکردن کودکیشون تباه شده، چون مجارستان کشوریه که به شطرنج بها میده.
اگه همکارهای شما لباسهای گرونقیمت بپوشن، شما هم احتمالا همونکار رو میکنید. اگه دوستان شما از یه تکیه کلام خاص استفاده میکنن، شما هم احتمالا همونها رو تو صحبتهاتون میگید.
ما از سه گروه مشخص تقلید میکنیم: ۱) نزدیکان، ۲) اکثریت، و ۳) افراد موفق...
مطالعه بخش اول
مطالعه بخش دوم
مطالعه بخش سوم
مطالعه بخش چهارم
مطالعه بخش پنجم
مطالعه بخش ششم
مطالعه بخش هفتم
مطالعه بخش هشتم
@uttweet
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸#خلاصههایی_از_کتاب
#Atomic_Habits
✔️ خلاصه فصل نهم - نقش خانواده و دوستان در شکلگیری عادتها
خونوادهای در مجارستان تصمیم میگیره که فرزندان رو از زمان خردسالی طوری تربیت کنن که در شطرنج قهرمان بشن. هر سه دختر این خونواده بعدا در شطرنج به مدارج بالا میرسن و خواهر کوچکتر، جوانترین نفری میشه که به رتبهی یک دنیا میرسه. اونها تمام زمان بچگیشون رو صرف شطرنج کردن.
ولی وقتی ازشون میپرسیدن دوران کودکیشون رو چطور ارزیابی میکنن؟ هر سه جواب میدادن که کودکی فوقالعادهای داشتن.
...
(اگه دوست داشتین بیشتر بدونین، سرچ کنین Laszlo sisters)
انسانها یاد گرفتن گروهی رفتار کنن چون اینطوری شانس زنده بودنشون بیشتر میشد. کسی که رفتار متفاوتی داشت، توسط گروه طرد میشد و زنده نمیموند. به همین دلیل، پیروی از ارزشهای گروه و جامعه یک میل قدیمی در همه ماست؛ پذیرفته شدن در گروه بطور مستقیم با شانس بقای ما ارتباط داره.
خیلی از عادتهای ما در واقع ارزشهای اجتماع هستن که ما ازشون تقلید کردیم. ارزشهای خونواده، دوستان، جامعه و… مثلا اینکه به دانشگاه بریم، کی ازدواج کنیم، کی و چندتا بچه داشته باشیم و… و کم کم اینها رو به عنوان خواستههای خودمون درنظر میگیریم.
همراهی کردن با گروه و جامعه معمولا بصورت ناخودآگاه اتفاق میافته و به همین دلیل احساس نمیکنیم باری به دوش ما گذاشته شده. این عادتها یه جورایی جذاب هم هستن، چون باعث یکرنگ شدن ما با جامعهمون هم میشن.
اون خواهرهای مجارستانی هیچوقت احساس نکردن کودکیشون تباه شده، چون مجارستان کشوریه که به شطرنج بها میده.
اگه همکارهای شما لباسهای گرونقیمت بپوشن، شما هم احتمالا همونکار رو میکنید. اگه دوستان شما از یه تکیه کلام خاص استفاده میکنن، شما هم احتمالا همونها رو تو صحبتهاتون میگید.
ما از سه گروه مشخص تقلید میکنیم: ۱) نزدیکان، ۲) اکثریت، و ۳) افراد موفق...
مطالعه بخش اول
مطالعه بخش دوم
مطالعه بخش سوم
مطالعه بخش چهارم
مطالعه بخش پنجم
مطالعه بخش ششم
مطالعه بخش هفتم
مطالعه بخش هشتم
@uttweet
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegram
attach 📎
👍4😁1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 بلوک های پلاستیکی در صنعت ساخت و ساز انقلاب بزرگی ایجاد کرده اند.
این بلوک ها بدون دورریز هستند و برای تولید یک تن از آن ها دقیقا به یک تن ضایعات پلاستیک نیاز است. آن ها بر خلاف بلوک هایر معمولی نه ترک برمی دارد و نه خرد می شود.
هر بلوک برای ساختمان سازی کارآمد و سریع یک منبع پایدار محسوب می شود. برای استفاده از آن ها به چسب نیاز نمی باشد.
#اقتصاد_چرخشی
#اقتصاد_چرخشی_در_عمل
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
این بلوک ها بدون دورریز هستند و برای تولید یک تن از آن ها دقیقا به یک تن ضایعات پلاستیک نیاز است. آن ها بر خلاف بلوک هایر معمولی نه ترک برمی دارد و نه خرد می شود.
هر بلوک برای ساختمان سازی کارآمد و سریع یک منبع پایدار محسوب می شود. برای استفاده از آن ها به چسب نیاز نمی باشد.
#اقتصاد_چرخشی
#اقتصاد_چرخشی_در_عمل
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7