دورنمای اقتصاد
18.9K subscribers
1.09K photos
2.47K videos
777 files
9.13K links
"دورنمای اقتصاد" رسانه اقتصادی اجتماعی مستقل ایران


https://ecoviews.ir/
Download Telegram
🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه ۱۹


▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/20
❤4
🔵 آخرین یادگار
(کتاب دنیل کانمن، الیور سیبونی و گس آرسانشاین چه می‌گوید؟)


🖊️الهام حمیدی
*نشر:* گاهنامه مدیر
■تصور کنید برای درمان دردی به دو پزشک مراجعه می‌کنید. آنها اطلاعات یکسانی از شما دارند ولی دو روش درمان متفاوت را پیشنهاد می‌کنند. حالا تصور کنید به شما بگویند دلیل متفاوت بودن روش درمان این دو پزشک این است که یک پزشک در صبح و دیگری در بعد از ظهر یا مثلاً یک پزشک در اول هفته و دیگری آخر هفته شما را ویزیت کرده است.

□از نظر شما این تفاوت در تشخیص پزشکی اوج غیر‌حرفه‌ای بودن پزشکان است، در حالی‌که واقعیت این است که مشکل از پزشکان نیست. مشکل اینجاست که انسان‌ها تصمیم‌گیرنده‌های غیر‌قابل اعتمادی هستند. قضاوت آنها همیشه تحت تاثیر عوامل بی‌ربطی مانند حال و هوای روحی‌شان، فاصله زمانی از آخرین وعده غذایی‌شان یا حتی آب‌و‌هوا قرار دارد. «دنیل کانمن» این گوناگونی در تصمیم‌گیری‌ها و قضاوت‌ها در انسان را «نویز» می‌نامد. او یکی از شناخته‌شده‌ترین روانشناسان دنیا و برنده جایزه نوبل اقتصاد سال ۲۰۰۲ است که در کتاب خود به نام «نویز: نقیصه‌ای در قضاوت انسانی» به کمک همکاران دیگرش الیور سیبونی و گس آرسانشاین به آن پرداخته است.

●در کتاب «نویز»، کانمن به پدیده دیگری از سوگیری شناختی می‌پردازد. سوگیری تعصب یک فرآیند روانشناسی است که در قضاوت‌های شخصی افراد نمود پیدا می‌کند و به راحتی قابل تشخیص است، در حالی‌که همان‌طور که کانمن در مصاحبه‌ای گفته بود: «امکان ندارد بتوانیم نویز را در یک قضاوت تشخیص دهیم. فقط با مقایسه مجموعه‌ای از قضاوت‌ها می‌توان به وجود نویز پی برد.»

○سوگیری، انحراف سیستماتیک و نویز پراکندگی تصادفی است. هر دو آنها می‌توانند به یک اندازه عدالت و انصاف را در عملکردهای انسانی زیر سوال ببرند، پول و زمان را به هدر دهند و سلامت جسمی و روانی انسان‌ها را به خطر بیندازند. کانمن و همکارانش نشان می‌دهند که گوناگونی ناخواسته در قضاوت‌ها (یا همان ارزیابی‌ها) و تصمیم‌ها (یا همان انتخاب‌ها) باعث ایجاد سیستم‌های کاری مملو از نویز شده است. یک دلیل عمده نویز‌پذیر بودن سیستم‌ها این است که کارشناسان و متخصصان هر کدام استانداردهای متفاوتی اجرا می‌کنند.

■در یکی از مطالعات کانمن، چند پزشک بیماران یکسانی را مورد ارزیابی قرار دادند ولی فقط در دو‌سوم تشخیص‌ها، نظراتشان یکسان بود. در چنین سیستم پر از اختلالی، عواقب حاصل از خطاهای مرتکب‌شده، به کوهی از مشکلات تبدیل می‌شوند.

□وجود نویز را می‌توان بدون دانستن جواب صحیح و فقط با مقایسه چند جواب ارائه‌شده تشخیص داد. برای سنجش نویز کافی است که چندین مورد واقعی را به دست کارشناسان مستقل برای ارزیابی بسپریم، اگر داوری‌ها و تصمیم‌های گرفته‌شده پراکنده و بدون کمترین وجه اشتراکی بودند، می‌توانیم به طور قطع وجود نویز را تایید کنیم، حتی اگر جواب درست را ندانیم. کانمن معتقد است هم تعصب، هم نویز، معضلی جدی محسوب می‌شوند. ولی از آنجا که نویز را فقط در آمار می‌توان مشاهده کرد، فکر کردن راجع به آن بسیار سخت شده و این مشکل را به موضوعی غیر‌قابل بحث تبدیل کرده است.

●در کتاب، کانمن به انواع نویز پرداخته می‌شود ولی مهم‌ترین آن مربوط به نویز سیستمی است؛ گوناگونی در تصمیمات گرفته‌شده در سیستم‌هایی که هدف آنها دستیابی به یک تصمیم واحد بوده است. برخلاف گوناگونی عقاید که همیشه پدیده‌ای مثبت و مفید بوده است، نویز گوناگونی‌ای است که مورد استقبال هیچ‌کس قرار نمی‌گیرد.

○برای مثال به یک سیستم قضایی فکر کنید که احکام مختلفی صادر می‌کند یا به یک سیستم صدور بیمه‌نامه که باید حق بیمه‌ها را مشخص کند. از چنین سیستم‌هایی انتظار می‌رود که با صدای واحد و نظرات واحدی با ارباب رجوع خود تعامل داشته باشند. انتظار ما از احکام قضایی این است که با جرم ارتباط داشته باشد، نه با قاضی که شنونده جرم بوده است. انتظار ما از دو نفر صادرکننده حق بیمه با اطلاعات یکسان این است که بتوانند نظر یکسانی در مورد حق بیمه داشته باشند. ولی واقعیت این است که تشخیص این اختلاف‌ها در تصمیمات گرفته‌شده و حذف آنها همواره چالش بزرگی محسوب می‌شده است.

■البته بعضی مشاغل مانند کارمندان بانک یا کارمند اداره پست، مشاغلی فاقد نویز هستند. آنها سلسله‌مراتبی برای انجام کار خود دارند که تصمیم‌گیری‌های شخصی آنها را به حداقل رسانده است. ولی از سوی دیگر مشاغلی مانند پزشکان، کارشناسان اعطای وام، مدیران پروژه و قضات به صورت دائمی با چالش تصمیم‌گیری و قضاوت روبه‌رو هستند که بیشتر تحت تاثیر تجربه و قواعد کلی قرار دارند تا قوانین و چارچوب‌های مشخص.

🔻🔻🔻🔻
👍6❤3👌1
🔺🔺🔺🔺
در این مشاغل اگر افرادی در یک پست مشابه، تصمیم‌های متفاوتی بگیرند، پدیده‌ای دور از انتظار نیست زیرا تصمیم‌گیری بر اساس قضاوت شخصی همان چیزی است که از این نوع مشاغل انتظار داریم و گوناگونی تصمیمات جای تعجب باقی نمی‌گذارد. ولی تاثیر نویز وقتی بحث‌برانگیز می‌شود که در مشاغل حساسی همچون پزشکی، تصمیم‌گیری پزشکان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

□برای مثال در تحقیقی که کانمن و همکارانش بر روی ۲۲ پزشک و بررسی آنها بر روی ۱۳ آنژیوگرافی انجام دادند، نتایج نشان داد که ۶۳ تا ۹۲ درصد از پزشکان بعد از گذشت چند ماه نظراتشان با نظرات اولیه خودشان متفاوت بود. نویسندگان کتاب معتقدند عواملی نظیر احساسات شخص، خستگی، محیط فیزیکی و حتی فعالیت‌های قبل از فرآیند تصمیم‌گیری حتی اگر کاملاً بی‌ربط باشند، می‌توانند در صحت تصمیمات بسیار تاثیر‌گذار باشند.

●برای مثال در تحقیق «ابرها باعث می‌شوند درسخوان‌ها بهتر به نظر برسند»، کانمن و همکارانش ۶۸۲ پرونده متقاضیان تحصیل و پاسخی را که از سوی کارشناسان پذیرش تحصیلی کالج به آنها داده شده بود بررسی کردند. مطالعه آنها نشان داد که در روزهای ابری کارشناسان، به پیشینه تحصیلی و آکادمیک فرد متقاضی بیشتر بها داده‌اند و در روزهای آفتابی به پیشینه غیر‌آکادمیک آنها. البته ناگفته نماند که شرکت‌ها نسبت به وجود نویز در تصمیم‌گیری‌های کارمندان خود کاملاً آگاه هستند ولی نکته اینجاست که میزان نویز موجود در عملکرد کارمندان گاهی بسیار بیشتر از اندازه قابل تحمل و قابل انتظار است که این حقیقت معمولاً برای مدیران بسیار شوکه‌کنند‌ه است. دلیل آن نیز موذی بودن عملکرد نویز است، تا حدی که حتی شرکت‌های موفق نیز بدون آنکه متوجه شوند ضررهای هنگفتی را متحمل می‌شوند. ضرر هنگفت یعنی چقدر؟ یعنی در حد میلیاردها دلار برای یک شرکت، یعنی اگر بتوانیم تاثیر نویز را حتی چند نقطه درصد پایین بیاوریم، ارزش حفظ‌شده به ده‌ها میلیون دلار می‌رسد.

○یکی از راه‌حل‌های اصلی مقابله با نویز جایگزین کردن قضاوت‌های انسانی با قوانین یا همان الگوریتم‌هاست، بدین معنی که از داده‌های یک موضوع برای پیش‌بینی یا اخذ تصمیمات استفاده شود. یکی از راه‌هایی که کانمن و همکارانش برای کاهش نویز پیشنهاد می‌کنند اجرای «ممیزی‌های نویز» است. آنها درباره ممیزی انجام‌شده در یک شرکت بیمه توضیح می‌دهند و می‌گویند که این مطالعه نشان داد که در تصمیمات کارشناسان بیمه که خسارت‌های یک بیمه واحد را بررسی می‌کردند پنج برابر بیشتر از چیزی که انتظار می‌رفت، نویز وجود داشت.

■روش دیگر برای کاهش نویز در تصمیمات سازمانی این است که از چند نفر خواسته شود برای موضوعی به صورت مستقل نظر خود را اعلام کنند و سپس برای آنها نشستی ترتیب داده شود تا بتوانند تفاوت‌های موجود در نظرشان را حل‌و‌فصل کنند. در تصمیم‌گیری‌های گروهی و جمعی می‌توان از یک ناظر تصمیم‌گیری نیز استفاده کرد. این شخص باید بر تعاملات گروه نظارت داشته باشد.

□برای محدود کردن تاثیر نویز از اهمیت دستورالعمل‌ها و قوانین نباید غافل شد. قوانین می‌توانند تاثیر حس درونی افراد و سلیقه‌های شخصی آنها را کم کنند و نه‌تنها سوگیری‌های فردی، بلکه تا حد زیادی نویز موثر بر تصمیمات آنها را نیز کنترل کنند. برای مثال، توصیه کانمن و همکارانش برای سازمان‌ها این است که برای مصاحبه‌های شغلی از چارچوب‌های مشخص استفاده شود. بسیاری از مصاحبه‌کنندگان از آزادی‌شان برای انتخاب سوالات استخدام بسیار لذت می‌برند ولی شواهد نشان داده است که وقتی مصاحبه‌کنندگان مجموعه‌ای از سوالات از قبل تعیین‌شده را به همان ترتیب از داوطلبان شغلی می‌پرسند، نه‌تنها برای استخدام فرد مورد نظر خود تفاهم بیشتری دارند، بلکه شخص انتخاب‌شده هم صلاحیت بیشتری برای تصدی پست مورد نظر دارد.

🔸منبع: هفته نامه تجارت فردا. خلاصه شده توسط گاهنامه مدیر

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤4
نور اگر باشد
تو را خواهد یافت

#بوکفسکی

شب خوش
❤6
‍ 🔵 #خلاصه‌هایی_از_کتاب
#I_Thought_It_Was_Just_Me

✔️ خلاصه فصل نهم - تمرین ارتباط در فرهنگ دوری کردن(١/٣)

طرد شدن و دوری کردن، هم بخاطر شرم هستن و هم باعث اون. ما دوست نداریم قضاوت یا سرزنش بشیم و می‌خوایم که تو گروه‌مون پذیرفته بشیم. ولی در تلاش برای به دست آوردن تایید دیگران، از خودِ واقعی‌مون دور می‌شیم؛ این خودش منشا شرم بزرگتری میشه.
ما دوست نداریم بخاطر ترس خودمون رو مخفی کنیم، دروغ بگیم، یا همه‌ی حرف‌مون رو نزنیم. ما می‌خوایم انقدر اعتماد به نفس داشته باشیم که بتونیم خودمون رو همونطور که هستیم به بقیه نشون بدیم. ولی شرم مانع این کار میشه و اصالت رو در ما از بین می‌بره.

خواندن ادامه مطلب

✔️ خلاصه فصل نهم - تمرین ارتباط در فرهنگ دوری کردن (۲/۳) اعتیاد و شرم

اعتیاد و شرم با هم رابطه‌ی متقابل دارن. اونهایی که احساس شرم زیادی دارن، با احتمال خیلی بیشتری دچار اعتیاد میشن (به الکل، مواد، پورنوگرافی و…). و اعتیاد هم شرم رو تشدید می‌کنه.
اعتیاد و شرم بهم شبیه هم هستن. هر دو باعث حس بی‌قدرتی و جدا کردن خود از دیگران میشن. و «مخفی‌کاری» هم عنصر اصلی هر دوی اونهاست...

خواندن ادامه مطلب

✔️خلاصه فصل نهم - تمرین ارتباط در فرهنگ دوری کردن (۳/۳) خودِ واقعی بودن

تعریف اینکه "یکی خودش هست" چیه؟
کتاب اینطوری تعریف می‌کنه: کسی که جلوی همه و در همه شرایط یک شخصیت رو نشون میده. اگه از ده تا آدم مستقل که می‌شناسنش بخوایم توصیفش کنن، همه کم و بیش یک شخصیت رو شرح می‌دن.
ما باید بتونیم همه‌جا خودِ واقعی‌مون باشیم. ولی این امر بدون مقاومت در برابر شرم تقریبا غیرممکنه. کتاب دوتا راهکار معرفی می‌کنه: اول، داشتن روابط مبتنی بر اصالت شخصیت؛ دوم، امپاتی و همدلی با خود...

خواندن ادامه مطلب

✔️ لینک شش قسمت قبلی

✔️ خلاصه فصل هفتم - بخش دوم

✔️ خلاصه فصل هفتم - بخش سوم و چهارم

✔️‏ خلاصه فصل هشتم - تمرین مهربانی در فرهنگ سرزنش

@uttweet

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views
❤3
9⃣1⃣-🅰 «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل نوزدهم: آیا اتحادیه ها واقعا دستمزدها را افزایش میدهند؟ (بخش یک از دو)


🖋اغراق دربارهٔ تأثیر اتحادیه های کارگری اغلب ناشی از ناتوانی در درک آن است که دستمزدها اساسا بر پایهٔ بهره وری نیروی کار تعیین میشوند به همین سبب در تمام دهه هایی که جنبش کارگری در انگلستان و آلمان بسیار پیشرفته بود، دستمزدها در آمریکا بسیار بیشتر از این دو کشور بود.

🌐تلاش اتحادیه ها برای تثبیت دستمزد اعضایشان در سطحی بالاتر از ارزش واقعی بازار همیشه موجد بیکاری است و تنها با اجبار و ارعاب تحمیل میشود. در این راستا ابزارهایی استفاده میشوند نظیر محدود ساختن عضویت در اتحادیه بر مبنایی غیر از صلاحیت یا مهارت مثلا با مطالبهٔ ورودیهٔ سنگین از اعضاء جدید، تبعیض بر مبنای نژاد، دین، جنسیت، محدودیت کامل تعداد اعضا، تحریم محصولات کارگران غیراتحادیه ای و حتی محصولات اتحادیه های شهرها یا ایالات دیگر در صورت لزوم با توسل به زور و از همه مهمتر اعتصاب!

🌐اعتصاب مسالمت آمیز سلاحی مشروع در دست کارگران است اما وقتی با خشونت مانع ادامه کار کارگران قدیم در شغل خود یا ممانعت از کار کارگران جدید دائمی بجای آنها میشوند شکل بارز استفاده از ارعاب و زور است در حقیقت این تجاوز به حق کارگران دیگر است که تمایل دارند کار آنها را با دستمزد سابق انجام دهند چون مشاغل بدیل موجود در بازار نامناسبتر هستند اعضاء اتحادیه با توسل به زور میخواهند حق انحصاری برای خود ایجاد کنند

✅حقیقت آن است که اگر یک اتحادیه خاص بتواند به زور دستمزدی را برای اعضای خود تحمیل کند که از ارزش بازار واقعی خدمات آن‌ها بسیار زیاد‌تر باشد، هم به اعضای خود زیان خواهد رساند و هم به همه کار‌گران دیگر.

🌐برای درک بهتر فرض کنیم در کشور تنها شش گروه کارگر با اتحادیه های مخصوص بخود وجود دارند فرض کنید نتیجه چانه زنی ها و اعتصابات این است که اتحادیه کار‌گران مزرعه نمی‌توانند دستمزد‌های خود را افزایش دهند، کار‌گران خرده‌فروشی‌ها می‌توانند افزایشی 10 در‌صدی به دست آورند، کار‌گران بخش پوشاک افزایشی 20 در‌صدی، معدنچیان زغال‌سنگ افزایشی 30 در‌صدی، کار‌گران ساخت‌و‌ساز، افزایشی 40 در‌صدی و کار‌گران راه‌آهن، افزایشی 50 در‌صدی را در دستمزد‌های خود تجربه می‌کنند. این شرایط به این معناست که افزایش متوسط 25 درصدی در دستمزدها رخ داده

🌐حال باز هم برای سادگی محاسبه فرض کنید قیمت محصولی که هر گروه تولید می‌کند، به اندازه افزایش دستمزد‌های همان گروه زیاد‌تر می‌شود. با این تفاسیر شرایطی داریم که در آن هزینه زندگی به طور متوسط 25 در‌صد زیاد‌تر شده. بدین ترتیب سه گروه کار‌گران مزرعه و خرده فروشی و پوشاک، بر حسب چیز‌هایی که می‌توانند بخرند، وضعیتی به مراتب بد‌تر پیدا می‌کنند.

👈اگر این تورم متناظر پولی رخ ندهد، افزایش اجباری دستمزد‌ها بیکاری گسترده‌ای را به بار خواهد آورد.👉 در‌صد بیکاری ضرورتاً در اتحادیه‌هایی که دستمزد‌هایشان بیش از همه بالا رفته، بزرگ‌ترین مقدار نخواهد بود، چون بیکاری بسته به کشش نسبی تقاضا برای انواع مختلف کار‌گران و نیز متناسب با ویژگی‌های «مشترک» تقاضا برای بسیاری از انواع نیروی کار، انتقال خواهد یافت و توزیع خواهد شد.

🌐با این همه حتی گروه‌هایی که دستمزد‌شان بیش از همه افزایش یافته است، احتمالاً وقتی که میانگینی بین اعضای بیکار و شاغل‌شان می‌گیریم، وضعیتی نا‌مطلوب‌تر از گذشته پیدا خواهند کرد. و البته بر پایه معیار رفاه نیز خسارت پدید‌آمده بسیار بیشتر از زیانی است که تنها در قالب ارقام جبری محاسبه می‌شود، چون آسیب‌های روان‌شناختی کسانی که شغلشان را از دست می‌دهند، بسیار فرا‌تر از بهره‌های روان‌شناختی آن‌هایی است که قدرت خرید‌شان اندکی بالا‌تر رفته

🌐تصور کنید تمام کار‌گران می‌توانستند با شیوه‌های جبری، دستمزد پولی خود را به یک نسبت بالا برند. در این صورت وضع هیچ کس در بلند‌مدت از حالتی که دستمزد‌ها اصلاً بالا نمی‌رفت، بهتر نمی‌شد.

🔚🔚هر چند غیرمحتمل است اما می‌توان حالتی را تصور کرد که افزایش نرخ دستمزد‌ها به معنای افزایشی متناظر با آن در کل حقوق پرداختی باشد و تمام هزینه این کار از محل سود صنایع تأمین شود و در این میان هیچ بنگاهی از میدان کسب‌و‌کار بیرون نیفتد. یعنی هم از بیکاری صرفنظر کنیم و هم کاهش تولید و در نتیجه کاهش ثروت و هم از تورم و کاهش ارزش پول ملی و کاهش قدرت خرید

در بخش دوم به این حالت و دیگر سیاستهای غلط اتحادیه ها می پردازیم

🔸منبع: کانال درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤4👍3
🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه ۲۰


▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/21
👍3❤2
■ هندى‌ها به گاو احترام می‌گذارند، من هم به اعتقادشان احترام می‌گذارم، اما اگر گاوشان به من شاخ بزند، نه تنها احترام نمی‌گذارم، بلکه شاخ گاوشان را هم خواهم شكست.

👤#بوکفسکی

✅رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
✅ @econviews
❤11👍5
9⃣1⃣-🅱 «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل نوزدهم: آیا اتحادیه ها واقعا دستمزدها را افزایش میدهند؟ (بخش دوم و پایانی)


🖋فرض کنیم صنعت راه‌آهن مجبور به افزایش دستمزد میشود اما بدلیل قیمتگذاری دولتی، افزایش بهای بلیط نمیدهد و نمیتواند کارکنانش را هم تعدیل کند در این حالت سرمایه گذاران فعلی پول کمتری برای سرمایه گذاری در راه آهن دارند و سرمایه شان به دام افتاده، اما اگر بازدهی پول در خط آهن کمتر از بخشهای دیگر باشد دیگر حتی یک دلار هم در راه آهن سرمایه گذاری نمیشود در بلند‌مدت حتی زحمت جایگزینی تجهیزات کهنه یا فاسد را به خود نخواهند داد.

🌐اگر سرمایه به‌کار‌رفته در بازار‌های داخلی باز‌دهی کمتری در مقایسه با سرمایه‌گذاری در کشور‌های دیگر به بار آورد، سرمایه‌گذاران فعالیت خود را به بیرون مرزها انتقال خواهند داد. اگر هیچ جا نتوانند باز‌دهی کافی‌ای را برای جبران ریسک کار‌شان بیابند، کاملاً دست از سرمایه‌گذاری خواهند شست. از این رو بهره‌کشی نیروی کار از سرمایه در بهترین حالت تنها می‌تواند موقتی باشد و به سرعت پایان خواهد پذیرفت.

🌐این روند، با بیرون رانده  شدن کامل بنگاه‌های حاشیه‌ای از میدان کسب‌و‌کار، رشد بیکاری و تغییر اجباری دستمزد‌ها و سود‌ها تا جایی که چشم‌انداز کسب سود‌های اقتصادی (یا غیر‌اقتصادی) به شروع دوباره اشتغال و تولید بینجامد، تمام نخواهد شد اما در همین حال در نتیجه این بهره‌کشی‌ها، بیکاری و کاهش تولید همه را فقیر‌تر می‌کند.

👈اتحادیه‌ها هر چند ممکن است برای مدتی بتوانند افزایشی را در دستمزد‌ پولی اعضای خود، تا اندازه‌ای به بهای ضرر کار‌فرمایان و بیشتر به قیمت ضرر کار‌گران غیر‌اتحادیه‌ای ایجاد کنند، اما به هیچ رو نمی‌توانند دستمزد‌های واقعی را در بلند‌مدت و برای تمام کار‌گران بالا ببرند.

✅اثر اتحادیه‌ها روی‌هم‌رفته کاهش بهره‌وری نیروی کار بوده، لذا بی‌تردید نیرویی بوده‌اند که در جهت پایین نگه داشتن دستمزد‌ها یا کاهش آن‌ها عمل کرده‌اند

◀️اتحادیه‌ها اکنون درباره 35 یا 30 ساعت کار در هفته صحبت می‌کنند و نمی‌پذیرند که این دگر‌گونی می‌تواند تولید یا در‌آمد ملی را کاهش دهد.

◀️شمار زیادی از اتحادیه‌ها بر تقسیم‌بندی سخت‌گیرانه کار که هزینه‌های تولید را بالا برده و اختلافات پر‌هزینه و خنده‌داری را پیرامون «صلاحیت قانونی» به وجود آورده، پا‌فشاری کرده‌اند.

◀️آن‌ها پرداخت دستمزد بر پایه تولید یا کار‌آیی را نپذیرفته‌اند و بر نرخ‌های دستمزد ساعتی یکسانی برای تمام اعضای خود، فارغ از تفاوت‌هایی که در بهره‌وری با یکدیگر دارند، تاکید کرده‌اند. و بر ارتقا طبق سابقه کاری و نه طبق شایستگی‌ها پافشرده‌اند.

◀️ اتحادیه‌ها کم‌کاری‌هایی آگاهانه را تحت لوای مبارزه با «افزایش سرعت» کار آغاز کرده‌اند. افرادی را که بیش از همکاران خود کار می‌کنند، سر‌زنش کرده‌اند و بر بر‌کناری‌شان انگشت تاکید گذاشته‌اند و برخی اوقات ظالمانه آن‌ها را از پا در‌آورده‌اند.

◀️اتحادیه‌ها با به‌کار‌گیری ماشین‌ها یا بهبود آن‌ها مخالف بوده‌اند. بر این تاکید کرده‌اند که هر کدام از اعضایشان که به خاطر استفاده از دستگاه‌های کار‌آمد‌تر اخراج شده‌اند، باید برای مدتی نا‌محدود «در‌آمد‌هایی تضمین‌شده» را دریافت کنند.

◀️آنها بر وجود قوانین اشتغال‌زایی تاکید کرده‌اند تا به این ترتیب استفاده از افرادی بیشتر یا صرف مدتی طولانی‌تر برای انجام کاری معین الزامی شود.

◀️حتی با تهدید به آسیب رساندن به کار‌فرمایان بر استخدام افرادی که هیچ نیازی به وجود‌شان نیست، تاکید کرده‌اند

🌐بیشتر این سیاست‌ها با این فرض پیگیری شده‌اند که مقدار ثابتی کار وجود دارد که باید انجام شود و با یک «اندوخته شغلی» معین روبرو هستیم که باید بین بیشترین افراد و در بیشترین ساعات ممکن گسترش یابد و به این ترتیب خیلی زود تمام نشود. این فرضی کاملاً غلط است. عملاً هیچ حدی برای مقدار کاری که باید انجام شود، وجود ندارد. کار کار می‌آورد. آنچه فرد الف تولید می‌کند، تقاضا برای محصول فرد ب را تشکیل می‌دهد.

🔚🔚باز هم می‌گویم که عامل واقعی در افزایش سرسام‌آور دستمزد‌های واقعی در قرن گذشته، انباشت سرمایه و پیشرفت شدید تکنولوژیکی که به میانجی آن امکان‌پذیر شد، بوده است. اما این فرآیند در نتیجه سیاست‌های بد اتحادیه‌ها و دولتها در دهه گذشته از حرکت باز‌ایستاده است:

در‌آمد متوسط نا‌خالص هفتگی کار‌گران خصوصی در بخش غیر‌کشاورزی با لحاظ کردن تورم بر پایه ارزش سال 1967 از 103.93 دلار در 1968 به 103.63 دلار در 1977 کاهش یافته این نتیجه سیاستهای کوته بینانه اتحادیه ها و دولتها بوده

🔸منبع: کانال درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤4👍4
🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه ۲۱-۱


▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/22
❤3
🔵 فایل صوتی گُفت‌و‌شُنود (۹) با سركار خانم «دكتر پروانه پورشریعتی» در پویش فکری «بَر مَدارِ آبْ»

🔰 موضوع : نگاهی تاریخی به سياست آب در آسيای غربی

#فایل_صوتی
#هيدروژئوپليتيك
#تاریخ_آب
#خانم_دكتر_پورشریعتی

🔸منبع: بر مدار آب

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/Bar_Madar3_Ab/102
❤3
همیشه حدّ و حدودی از شرافت، اصولِ پذیرفته شدهِ اخلاقی، و اعتقاداتِ ریشه‌دار برایش وجود داشت که هیچ‌چیز در دنیا نمی‌توانست او را وادار کند از آن حدود پا فراتر بگذارد.

#فئودور_داستایفسکی
جنایت و مکافات

شب خوش
🥰8❤4👍1
🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه  ۲۱-۲


▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/23
❤4👍1
🔵 کاربرد گیمیفیکیشن در کاهش مصرف آب: تجربه کشورهای مختلف 

اختصاصی دورنمای اقتصاد آب
نشر با ذکر منبع آزاد است


تعریف گیمیفیکیشن (Gamification):
گیمیفیکیشن به معنای استفاده از عناصر و مکانیک‌های بازی (مانند امتیاز، سطح‌بندی، چالش، پاداش، رقابت و همکاری) در زمینه‌های غیربازی (مانند آموزش، سلامت، محیطزیست و مدیریت منابع به ویژه منابع آب) است. هدف آن افزایش تعامل، انگیزه و تغییر رفتار کاربران از طریق تجربه‌ای لذت‌بخش و شبیه به بازی است.

کاربرد گیمیفیکیشن در کاهش مصرف آب شرب:
با استفاده از گیمیفیکیشن می‌توان افراد را به صرفه‌جویی در مصرف آب تشویق کرد. نمونه‌های کاربردی شامل:

1. اپلیکیشن‌های هوشمند:
- کاربران با کاهش مصرف آب (مثلاً کوتاه کردن زمان دوش) امتیاز کسب می‌کنند.
- نمایش آمار مصرف به‌صورت گرافیکی (مثل درختانی که با صرفه‌جویی رشد می‌کنند).

2. چالش‌های جمعی:
- رقابت بین محله‌ها یا خانواده‌ها برای کمترین مصرف آب با جدول امتیازات.
- پاداش‌های نمادین (مانند تخفیف قبض آب برای برندگان).

3. آموزش تعاملی:
- بازی‌های موبایلی که روشهای صرفه‌جویی آب شرب را آموزش می‌دهند.
- استفاده از واقعیت مجازی (VR) برای نشان دادن تأثیر کم‌آبی بر زندگی انسانی و محیط زیست.

4. سیستم‌های فیدبک لحظه‌ای
:
- نصب کنتورهای هوشمند که مصرف آب را به‌صورت بازی‌گونه نمایش می‌دهند (مثلاً تغییر رنگ چراغ از سبز به قرمز در صورت مصرف بیش‌ازحد).

✔️نتایج مورد انتظار:
- افزایش آگاهی درباره بحران آب.
- تغییر رفتار بلندمدت با ایجاد عادات پایدار.
- کاهش هزینه‌های خانوار و دولت.

به‌طور کلی، گیمیفیکیشن با ترکیب تشویق، رقابت و آموزش، ابزاری مؤثر برای مدیریت مصرف آب است.
🔻🔻🔻🔻
❤6
🔺🔺🔺🔺
گیمیفیکیشن به‌عنوان یک ابزار مؤثر برای تغییر رفتار و کاهش مصرف آب در چندین کشور جهان مورد استفاده قرار گرفته است. در ادامه، نمونه‌های موفق و نتایج حاصل از آنها بررسی می‌شود: 

۱. هلند: پروژه «Water Battle» 
- هدف: کاهش مصرف آب خانگی از طریق مشارکت کودکان و خانواده‌ها. 
- روش: 
  - یک بازی موبایلی طراحی شد که در آن کودکان با انجام مأموریت‌های صرفه‌جویی در مصرف آب، از خانه یک شخصیت کارتونی در برابر سیل محافظت می‌کنند. 
  - والدین نیز با اتصال به کنتورهای هوشمند، مصرف آب خود را رصد کرده و اهداف کاهشی تعیین می‌کنند. 
- نتایج: 
  - پس از ۳ ماه، ۳۲۲ خانوار شرکت‌کننده ۷٪ کاهش مصرف آب داشتند. 
  - ۸۳٪ کاربران اعلام کردند که آگاهی بیشتری نسبت به مصرف آب پیدا کرده‌اند. 

۲. اسپانیا: برنامه «SmartH2O» در والنسیا 
- هدف: ترویج صرفه‌جویی بلندمدت با استفاده از کنتورهای هوشمند و پلتفرم دیجیتال. 
- روش: 
  - کاربران می‌توانستند مصرف روزانه خود را از طریق اپلیکیشن مشاهده کنند، با دیگران رقابت کنند و پاداش دریافت نمایند. 
  - داده‌های مصرف به.صورت لحظه‌ای پردازش و نمایش داده می‌شد. 
- نتایج: 
  - ۴۷٪ از خانوارها کاهش ۸٪ مصرف آب را در بلندمدت (بیش از ۲ سال) حفظ کردند. 
  - کاربرانی که داده‌های زیرروزانه دریافت می‌کردند، نتایج بهتری داشتند. 

۳. ایالات متحده: بازی «Cool Choices» (اقتباس برای آب) 
- هدف: کاهش مصرف انرژی و آب در سطح جامعه. 
- روش: 
  - این برنامه به‌صورت رقابتی طراحی شد و کاربران با انجام اقدامات پایدار (مانند دوش‌های کوتاه‌تر) امتیاز کسب می‌کردند. 
  - از جدول امتیازات و پاداش‌های نمادین استفاده می‌شد. 
- نتایج: 
  - اگرچه این پروژه ابتدا برای صرفه‌جویی انرژی طراحی شده بود، اما در برخی شهرها برای آب نیز استفاد شد و منجر به کاهش ۵-۱۵٪ مصرف در برخی جوامع شد. 

-۴. لهستان: بازی «Mordor Sharper» (اقتباس برای آب) 
- هدف: کاهش مصرف منابع طبیعی از طریق تغییر رفتار. 
- روش: 
  - این بازی ابتدا برای تشویق به استفاده از حمل‌ونقل عمومی طراحی شد، اما در برخی پروژه‌های مشابه برای آب نیز به کار گرفته شد. 
  - کاربران با انجام چالش‌های مرتبط با صرفه‌جویی، امتیاز دریافت می‌کردند. 
- نتایج: 
  - در نمونه‌های مشابه آب، کاهش ۱۰-۲۰٪ مصرف در برخی هتل‌ها و مجتمع‌های مسکونی گزارش شد. 

۵. سنگاپور: برنامه‌های دولتی با رویکرد گیمیفیکیشن 
- هدف: افزایش آگاهی درباره کمبود آب در کشوری با منابع محدود. 
- روش: 
  - استفاده از اپلیکیشن‌های تعاملی که مصرف آب را ردیابی می‌کنند و به کاربران بازخورد می‌دهند. 
  - مسابقات بین محلات برای کاهش مصرف آب. 
- نتایج: 
  - این برنامه‌ها به‌همراه آموزش‌های عمومی، منجر به کاهش ۱۰٪ مصرف آب خانگی در برخی مناطق شدند. 

جمع‌بندی و درس‌های کلیدی 
- اثربخشی گیمیفیکیشن: در بیشتر موارد، کاهش ۵-۲۰٪ مصرف آب مشاهده شده است. 
- عوامل موفقیت: 
  - بازخورد لحظه‌ای (مثل کنتورهای هوشمند). 
  - مشارکت خانوادگی و رقابت گروهی. 
  - پاداش‌های نمادین و غیرمالی. 
- چالش‌ها: نیاز به سرمایه‌گذاری اولیه در فناوری و حفظ مشارکت کاربران در بلندمدت. 

این تجربیات نشان می‌دهد که گیمیفیکیشن می‌تواند در کنار سیاست‌های سنتی مدیریت آب، یک راهکار کم‌هزینه و مؤثر برای کاهش مصرف باشد.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤3👍3
0⃣2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل بیستم: دستمزد کافی برای کارگران


🖋در اقتصاد مبتنی بر مبادله، درآمد پولی هر کس، هزینه فردی دیگر است. هر گونه افزایش دستمزد‌ها تا زمانی که با افزایشی معادل آن در بهره‌وری جبران نشود، به معنای افزایش هزینه‌های تولید است. اگر دولت قیمت‌ها را کنترل کند و مانع از هر گونه افزایش آن‌ها شود، افزایش هزینه‌های تولید، سود تولید‌کنندگان حاشیه‌ای را می‌کاهد، آن‌ها را از بازار بیرون می‌راند و به کاهش تولید و رشد بیکاری می‌انجامد افزایش قیمت‌ها حتی اگر امکان‌پذیر باشد، خریداران را دلسرد می‌کند، باعث افت بازار می‌شود و به بیکاری دامن می‌زند

🔴دوحالت متصور است:

🔹1⃣ اگر افزایش 30 درصدی دستمزد‌های ساعتی به افزایش قیمت‌ها به همین نسبت بینجامد، کارگران نمی‌توانند چیزی بیش از آنچه را که در آغاز می‌توانستند، بخرند. البته این نتیجه در بلند‌مدت و فقط در صورتی که سیاست‌های پولی و اعتباری آن را ممکن سازند، پدیدار می‌شود.

🔹◀️ادعا میشود در این حالت افزایش قیمت‌ها به میزان چشمگیری کمتر از افزایش دستمزد‌ها خواهد بود، این ادعا بر دو مغلطه عمده استوار است: نخست این که صرفاً هزینه‌های مستقیم نیروی کار در یک صنعت خاص را در نظر بگیریم هزینه مستقیم نیروی کار در تولید خودرو در خود کارخانه‌های اتومبیل‌سازی می‌تواند مثلاً کمتر از یک‌سوم کل هزینه‌ها باشد و این نکته می‌تواند افراد عجول را به سمت این باور سوق دهد که افزایش 30 درصدی هزینه‌ها تنها به افزایش 10 درصدی یا کمتر از آن در قیمت خودرو منجر خواهد شد اما در این نتیجه‌گیری از هزینه‌های غیر‌مستقیم دستمزد در مواد اولیه و قطعات خریداری‌شده، هزینه‌های حمل‌و‌نقل، ابزار‌ها یا کارخانه‌های جدید و... غفلت شده است

🔹◀️از طرف دیگر کاهش قدرت خرید حاشیه سود پولی سرمایه گذاران و کارآفرینان و افراد خویش فرما موجب کاهش سرمایه‌گذاری و تشکیل کمتر بنگاه و کسب‌و‌کار جدید در مقایسه با حالتی است که این تغییر رخ نمی‌داد و پرداخت‌های انتقالی متناوبی از افراد رده پایین‌تر در میان طبقه خویش‌فرما به افراد رده بالاتر در میان صاحبان دستمزد صورت خواهد گرفت تا اینکه ارتباط پیشین دوباره تقریباً برقرار شود.

🔸2⃣اگر حجم پول و اعتبار چنان بی‌کشش باشد که با بالا رفتن دستمزد‌ها افزایش نیابد، مهم‌ترین اثر بالا بردن نرخ دستمزد، افزایش بیکاری خواهد بود در این صورت ممکن است کل حقوق کارگران، چه بر حسب مقادیر پولی و چه از نظر قدرت خرید واقعی کمتر شود، چون کاهش اشتغالی که نتیجه موقتی پیشرفت تکنولوژیکی نیست، لزوماً به این معناست که محصول کمتری تولید می‌شود. بعید است افزایش سهم نسبی نیروی کار از تولید باقیمانده، کاهش مطلق تولید را برای آن‌ها جبران کند

🔸◀️داگلاس آمریکایی و پیگوی انگلیسی، اولی با تحلیل انبوهی از داده‌های آماری و دومی با استفاده از شیوه‌هایی کاملاً استنتاجی، اما مستقل از هم به این نتیجه رسیدند که کشش تقاضا برای نیروی کار رقمی است بین 3 و 4. این یافته به بیانی کمتر فنی به این معناست که «یک درصد کاهش نرخ واقعی دستمزد‌ها احتمالاً کل تقاضا برای نیروی کار را حداقل 3 درصد بالا می‌برد.» یا به سخن دیگر «اگر دستمزد‌ها به سطحی بالا‌تر از بهره‌وری نهایی افزایش یابند، کاهش اشتغال معمولاً سه تا چهار برابر افزایش نرخ دستمزد‌های ساعتی خواهد بود»، به گونه‌ای که کل درآمد کارگران به همین نسبت کاهش می‌یابد. حتی اگر این ارقام صرفاً برای بیان کشش تقاضا برای نیروی کار که در دوره‌ای مشخص در گذشته آشکار شده است، به کار روند و لزوماً برای پیش‌بینی این کشش در آینده استفاده نشوند، باز هم باید به دقت به آن‌ها توجه کرد.

✅از آنچه گفتیم، ضرورتاً این نتیجه حاصل نمی‌شود که هیچ بهره نسبی عاید صاحبان دستمزد نمی‌شود. این افراد در دوره گذار صاحب نفعی نسبی می‌شوند و دیگر عناصر جامعه خسارتی نسبی را تجربه می‌کنند. اما بعید است این نفع نسبی به معنای نفعی مطلق باشد، چون نوعی از دگرگونی در روابط هزینه‌ها و قیمت‌ها که اینجا در آن کنکاش کردیم، به ندرت می‌تواند بدون ایجاد بیکاری و کاهش یا توقف نا‌متوازن تولید رخ دهد. لذا هر چند ممکن است نیروی کار طی دوره گذار و تغییر به سوی تعادل جدید، قطعه‌ای بزرگ‌تر از کیکی کوچک‌تر را از آن خود کند، اما نمی‌دانیم که اندازه مطلق این قطعه، از تکه کوچک‌تر پیشین از یک کیک بزرگ‌تر، حجیم‌تر است یا نه

🔚🔚هر کوششی برای بالا‌تر یا پایین‌تر راندن قیمت‌ها نسبت به سطح تعادلی آن‌ها در بازار آزاد همواره به کاهش اندازه اشتغال و تولید به سطحی کمتر از آنچه در نبود این تلاش‌ها پدید می‌آمد، می‌انجامد. بهترین نرخ‌های دستمزد برای کارگران، نه بالاترین آن‌ها، بلکه نرخ‌هایی‌اند که بیشترین تولید، بیشترین اشتغال و بیشترین حقوق پایدار را امکان‌پذیر می‌کنند.

🔸منبع: درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇
@econviews
❤5
🔵 برنامه داشته باشیم

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/jafekri_episodes/23
❤4