نیروهای ‌متعدد و قدرتمندی در حال ایجاد تغییرات بنیادین در جهان هستند، از اینرو، آینده اقتصاد جهانی، حتی قبل از بازگشتِ ترامپ به کاخ سفید و افزایش نااطمینانی‌ها، مبهم و نامشخص بوده است. اما یک چیز روشن است: و آن اینکه، دوران پیشین «وابستگی متقابل بر پایه‌ی کارآئی» و «ترتیبات سودآور دوجانبه»، دیگر سپری شده است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
جلسه 23

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/25

1⃣2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل بیست و یکم: کارکرد سود

🖋سود به دست آمده در کل اقتصاد عملاً مهم و بزرگ به نظر نمی‌رسد. در‌آمد خالص بنگاه‌های راه‌اندازی‌شده در آمریکا در دوره پانزده ساله 1929 تا 1943 به طور متوسط کمتر از 5 درصد کل درآمد ملی این کشور بود. سود شرکت‌ها در پنج سال بین 1956 تا 1960 به طور متوسط به کمتر از 6 درصد تولید ملی می‌رسید (بین 1971 تا 1975 نیز همینطور)

🌐با این همه سود شکلی از در‌آمد است که بیشترین خصومت‌ها را به خود دیده. هر چند کلمه سودجو برای بد‌نام کردن افراد استفاده می‌شود، اما هیچ کلمه‌ای از قبیل «دستمزد‌جو» یا «خسارت‌جو» وجود ندارد. این همه در حالی است که سود مالک یک آرایشگاه می‌تواند به طور متوسط نه تنها از حقوق یک ستاره سینما یا رئیس یک شرکت فولاد، بلکه از دستمزد متوسط کارگران ماهر نیز کمتر باشد

🌐معدودی از مردم با میزان مرگ و میر کسب و کارها آشنا هستند «طبق شرایط پنجاه سال اخیر به طور متوسط از هر ده فروشگاه خوار‌و‌باری که اکنون به راه می‌افتند، تقریباً 7 فروشگاه تا سال دوم در صحنه باقی خواهند ماند و انتظار می‌رود که تنها 4‌تای آن‌ها بتوانند چهارمین سال تولد‌شان را جشن بگیرند» و در سال‌های بین 1930 تا 1938 تعداد شرکت‌هایی که متحمل ضرر شده‌اند، بیشتر از شرکت‌های سود‌آور بوده است.

🌐آشکار است که هر فردی که سرمایه خود را در فعالیتی پر‌مخاطره به کار می‌گیرد، نه تنها ریسک عدم کسب سود، بلکه ریسک از دست دادن کل اصل سرمایه‌اش را نیز به جان می‌خرد. بنابر این اگر سود شرکتی در مقدار بیشینه خود به رقمی مثلاً معادل 10 درصد فروش محدود شود و درعین حال خطر از دست رفتن کل سرمایه همچنان پا‌بر‌جا بماند، اثر منفی زیادی بر محرک سود و از آن طریق بر تولید و اشتغال وارد می‌شود

🌐یکی از بزرگ‌ترین تهدید‌ها علیه تولید جهانی از ناحیه سیاست‌های قیمت‌گذاری دولتی بر‌می‌خیزد. این سیاست‌ها نه تنها با از بین بردن انگیزه‌های تولید کالا‌ها آن‌ها را یکی‌یکی از صحنه تولید کنار می‌زنند، بلکه در بلند‌مدت از توازن تولید بر پایه تقاضای واقعی مصرف‌کنندگان نیز ممانعت می‌کنند.

🌐 اگر اقتصاد آزاد باشد، برخی از شاخه‌های تولید در اثر تقاضای موجود کالا‌هایی را تولید می‌کنند که از منظر بعضی مقامات دولتی، سود‌های «زیاد و غیر‌منطقی» یا حتی «شرم‌آوری» را به همراه می‌آورند. اما خود همین موضوع نه تنها هر یک از بنگاه‌های فعال در آن حوزه را به بسط تولید خود به بالا‌ترین درجه ممکن و سرمایه‌گذاری دوباره سود‌شان در ماشین‌آلات و کارگران بیشتر می‌کشاند، بلکه سرمایه‌گذاران و تولید‌کنندگان جدیدی را نیز از همه سو به خود جذب می‌کند، تا جایی که محصول آن صنعت به اندازه‌ای می‌رسد که برای برآوردن تقاضای مصرف‌کنندگان کفایت می‌کند و سود این فعالیت نیز دوباره به سطح متوسط عادی (یا کمتر از آن) کاهش می‌یابد.

✅در اقتصاد‌های آزاد که تعیین دستمزد‌ها، هزینه‌ها و قیمت‌ها به بازی آزادانه بازار رقابتی واگذار می‌شود، چشم‌انداز کسب سود مشخص می‌کند که چه کالا‌هایی به چه مقداری تولید شوند و چه کالا‌هایی اصلاً تولید نشوند. اینکه هیچ سودی در تولید یک کالا وجود ندارد، علامتی از آن است که نیروی کار و سرمایه تخصیص‌یافته به تولید آن در جهتی نا‌درست به کار گرفته شده‌اند و ارزش منابعی که باید برای ساخت این محصول به کار روند، بیشتر از ارزش خود آن است

✅پس یکی از کارکرد‌های سود، هدایت عوامل تولید و جهت‌دهی به آن‌هاست، به گونه‌ای که تولید نسبی هزاران کالای مختلف با تقاضا برای آن‌ها سازگار شود. هیچ بروکراتی، هر قدر هم که تیز‌هوش باشد، نمی‌تواند این مسئله را با زور و تحکم حل کند. قیمت‌ها و سود‌های بازار آزاد سریع‌تر از هر نظام دیگری تولید را حد‌اکثر می‌کنند و کمبود‌ها را از بین می‌برند. قیمت‌هایی که به شکل دستوری تعیین شوند و سود‌هایی که با فرمان دولت محدود گردند، تنها می‌توانند به دوام کمبود‌های موجود بیفزایند و از تولید و اشتغال بکاهند

🔚 بالاخره اینکه کارکرد سود، اعمال فشاری بر صاحبان کسب و کارهای رقابتی است تا کار‌آیی و صرفه اقتصادی خود را بالا ببرند. برخلاف باوری که بین عموم مردم وجود دارد، سود نه از راه بالا بردن قیمت‌ها، بلکه با افزایش کار‌آیی و صرفه به مقیاس که هزینه‌های تولید را می‌کاهند، به دست می‌آید واضح است که سود بیشتر مال کسی میشود که تله موش بهتری نسبت به رقبا میسازد قیمتی که از سوی تمام بنگاه‌ها بر یک کالا یا خدمت مشخص وضع می‌شود باید یکسان باشد، چون آن‌هایی که می‌کوشند قیمت بالاتری از مصرف‌کنندگان بگیرند، هیچ خریداری برای محصول‌شان پیدا نخواهند کرد. از این رو بیشترین سود نصیب بنگاه‌هایی می‌شود که هزینه‌های تولید خود را به کمترین مقدار رسانده باشند.

🔸منبع : کانال درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews

این‌که به تو پشت کرده و می‌روم
برای دیدن روزهای بهتر نیست
برای ندیدن روزهایی است
که شاید از این هم بدتر باشند

#تورگوت_اویار
برگردان: سیامک تقی زاده


شب خوش

🔵 خلاصه مقاله آدام‌توز با عنوان «وضعیت‌اضطراری آب‌وهوایی واقعاً یک بحران جدید است – نگاهی به «نابرابری سه‌گانه» در قلب آن»

The climate emergency really is a new type of crisis – consider the ‘triple inequality’ at the heart of it

اختصاصی دورنمای اقتصاد
نشر با ذکر منبع آزاد است

موضوعات کلیدی و اهمیت آن‌ها
آدام‌توز در این مقاله استدلال می‌کند که بحران آب‌وهوایی یک چالش جهانی یکسان نیست، بلکه با «نابرابری سه‌گانه» تعریف می‌شود؛ مفهومی که سه شکاف به‌هم‌پیوسته را برجسته می‌کند:

۱. نابرابری در مسئولیت در انتشار گازهای گلخانه‌ای:
- ۱۰٪ ثروتمندترین افراد جهان (۸۰۰ میلیون نفر) مسئول ۴۸٪ انتشار گازها هستند، در حالی که تنها ۱٪ بالایی (۸۰ میلیون نفر) ۱۷٪ آن را تولید می‌کنند.
- پیشتر، نابرابری انتشار گازها بین کشورها (مثلاً کشورهای ثروتمند در مقابل فقیر) بود، اما امروز دو سوم این نابرابری ناشی از شکاف درآمدی *درون* کشورهاست. طبقات متوسطِ بالای نوظهور در آسیا امروز به سطح سرانه‌ی انتشار غرب نزدیک شده‌اند.

۲. نابرابری در آسیب‌پذیری در برابر پیامدهای تغییرات آب‌وهوایی:
- فقیرترین مناطق جهان مانند صحرای آفریقای، جنوب آسیا و جزایر کوچک، با وجود کمترین سهم در انتشار گازها، شدیدترین پیامدها (گرمایش شدید، سیل، نابودی محصولات) را تجربه می‌کنند.
- پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۱۰۰، مرگ‌ومیر ناشی از تغییرات آب‌وهوایی در آفریقا و خاورمیانه به‌شدت افزایش یابد، در حالی که برخی کشورهای ثروتمند آلاینده ممکن است حتی شاهد *ثبات* آب‌وهوایی محلی باشند.

۳. نابرابری در توانایی پاسخ‌گویی به بحران:
- کشورها و نخبگان ثروتمند منابع لازم برای سازگاری (مانند زیرساخت‌های مقاوم، بیمه) را در اختیار دارند، اما مناطق فقیر حتی بودجه‌ی لازم برای مقاوم‌سازی اولیه را ندارند. تعهدات فعلی کمک‌های مالی آب‌وهوایی «به‌طرز آشکاری ناکافی» است.
- بازارهای سرمایه این شکاف را با اعمال نرخ‌های بهره‌ی بالاتر برای کشورهای کم‌درآمد تشدید می‌کنند و توانایی آن‌ها برای سرمایه‌گذاری در کاهش بحران را محدود می‌سازند.

توز تأکید می‌کند که این نابرابری‌ها سیاست‌گذاری آب‌وهوایی را تحریف می‌کنند:
- تمرکز بر چارچوب «جهانی» بحران، بار نامتناسب تحمیل‌شده بر کشورهای جنوب جهانی را کمرنگ می‌کند.
- راه‌حل‌هایی مانند مالیات جهانی بر ثروت (۱.۵ تا ۳٪ بر ثروت‌های بالای ۱۰۰ میلیون دلار که سالانه ۲۹۵ میلیارد دلار درآمدزایی می‌کند) از نظر اخلاقی ضروری‌اند، اما از نظر سیاسی غیرمحتمل به‌نظر می‌رسند.
- فوریت این مسئله با کاهش بودجه‌ی کربنی تشدید می‌شود: با نرخ کنونی انتشار (۳۷ میلیارد تن در سال)، هدف ۱.۵ درجه‌ای تا ۲۰۵۰ شکسته خواهد شد و زمین را با گرمایش ۲ تا ۳ درجه‌ای رها می‌کند.

اگرچه تحلیل توز نابرابری‌های سیستماتیک را به‌خوبی آشکار می‌کند، راه‌حل‌های پیشنهادی او (مانند مالیات جهانی بر ثروت) مستلزم همکاری بی‌سابقه‌ی بین‌المللی است که با توجه به شکاف‌های ژئوپلیتیکی فعلی (مانند تنش‌های آمریکا-چین یا مقاومت صنایع سوخت فسیلی) غیرواقعی به‌نظر می‌رسد. همچنین، او نقش کنشگران غیردولتی (مانند شرکت‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد) در پیشبرد تغییرات و جنبش‌های مردمی که شکاف‌ها را کاهش می‌دهند (مانند پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در زیمبابوه که به زنان قدرت می‌دهند) را دست‌کم می‌گیرد. با این حال، تأکید او بر محوریت نابرابری در گفتمان آب‌وهوایی برای تدوین سیاست‌های عادلانه حیاتی است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

2⃣2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

🔸فصل ٢٢: کاری که کنترل اجاره انجام می‌دهد

🖋میگویند عرضه مسکن«با‌کشش» نیست، یعنی فارغ از اینکه اجاره‌ها را بتوان تا چه سطحی بالا برد، کمبود مسکن را نمیتوان بلافاصله جبران کرد. این استدلال حتی با این فرض که کنترل اجاره برای مدتی طولانی اجرا نمیشود، ناقص است. اگر صاحبخانه‌ها اجازه یابند اجاره‌ها را زیاد‌تر کنند طوریکه تورم پولی و شرایط حقیقی عرضه وتقاضا در نرخ جدید آنها باز‌تاب یابد، یکایک اجاره‌نشینها با اشغال کردن فضایی کمتر رفتاری اقتصادی و صرفه جویی خواهند داشت. مقدار ثابتی از مسکن، افراد بیشتری را تا زمانیکه این کمبود از میان رود، در خود پناه خواهد داد [عرضه خانه های خالی یا طبقات کمتر مورد استفاده در منازل کلنگی و هتل آپارتمانهایی که بخش کمی از سال اشغال هستند نیز افزایش می یابد]

🌐کنترل اجاره تبعیضی را به نفع کسانی که آپارتمانها یا خانه‌ها را در شهر یا منطقه‌ای خاص در اختیار دارند و به ضرر آنهایی که خارج از این خانه‌ها و آپارتمان‌ها زندگی میکنند، پدید می‌آورد

🌐با کنترل اجاره مسکن جدیدی ساخته نمیشود، چون هیچ انگیزه‌ای برای این کار باقی‌نمانده. با افزایش هزینه‌های ساخت (معمولا در نتیجه تورم)، سطح پیشین اجاره‌ها سودمند نخواهد بود

🌐اگر دولت مسکن جدید را از کنترل اجاره معاف کند، مستاجرانی که در ساختمانهای قدیمی سکونت دارند، فارغ از اینکه خانواده‌هایشان چقدر بزرگتر شده‌ یا کیفیت مسکن فعلی‌شان تا چه اندازه افت کرده، رغبتی به تغییر محل سکونت خود نخواهند داشت. همچنین حتی اگر خانواده‌هایشان کوچکتر شده باشد، تشویق میشوند که فضا را به شکلی اسرافکارانه بکارگیرند. این مساله فشار تقاضای جدید را بر ساختمانهای نو‌ساز نسبتا اندک متمرکز میکند و اجاره‌های آنها را به سطحی بالا‌تر از آنچه که در بازار کاملا آزاد بدان میرسیدند، سوق میدهد

🌐مع‌الوصف، این شرایط ساخت خانه‌های جدید را به نحوی متناسب تشویق نمیکند. خانه‌سازان یا مالکان خانه‌های آپارتمانی که سود چندانی از آپارتمانهای قدیمی خود بدست نمی‌آورند، سرمایه‌ای نا‌چیز برای استفاده در ساخت‌و‌ساز جدید خواهندداشت. ضمنا ممکن است که آنها یا کسانی که سرمایه‌ای را از منابعی دیگر در دست دارند، نگران آن باشند که دولت زمانی بهانه‌ای برای وضع کنترل اجاره حتی بر ساختما‌نهای جدید پیدا کند

🌐با کنترل اجاره، صاحبخانه‌ها خود را برای تغییر در آپارتمانها یا انجام بهبود‌هایی دیگر در آنها به زحمت نخواهندانداخت نه انگیزه این مرمّت را دارند نه پولش را

🌐اگر دولت کنترل اجاره را از آپارتمانهای لوکس بردارد و روی بقیه اعمال کند سازندگان و مالکان آپارتمانهای مجلل، تشویق شده و پاداش میگیرند و سازندگان و صاحبان خانه‌های ضروریتری که اجاره پایینتری دارند، جریمه میشوند و انگیزه برای ساخت مسکن بیشتر با اجاره پایینتر از بین میرود، کیفیت فضای مسکونی اقشار کم‌درآمد افت میکند و کمیت آنها هم هیچ افزایشی نمی‌یابد

🌐یک اثر دیگر تحلیل درآمد‌های شهر است، چرا که پایه در‌آمدی حاصل از ارزش املاک برای این قبیل مالیاتها به روند کاهشی خود ادامه میدهد. شهر‌ها نمیتوانند عرضه خدمات اساسی را ادامه دهند

🌐دولتها بضرر مالیات‌دهنده‌ها یا با تحمیل مالیات تورمی دست به اجرای برنامه های ساخت مسکن میزند. خانه‌ها به قیمتی اجاره میشوند که هزینه‌های ساخت و راه‌اندازی آنها را باز نمیگرداند. [پول زیادی حیف و میل میشود و خانه ها تناسب چندانی با خواست مشتریان ندارد] یک راهکار نوعی دادن یارانه‌هایی یا بطور مستقیم و در قالب اجاره‌های پایینتر به اجاره‌نشینها یا به سازندگان و مدیران مسکن دولتی است. این کار هر نامی که داشته باشد، سبب میشود که این مستاجران توسط دیگر اعضای جامعه حمایت مالی شوند. بخشی از اجاره مستاجران را دیگران میپردازند. این کار یعنی انتخاب اجاره‌نشینها برای بهره‌مندی از مزایای رفتاری جانبدارانه. پیامد‌های سیاسی منتج از این جانبداری و حمایت بی‌رویه آشکار‌ند. گروه فشاری پدید می‌آید که فکر میکند مالیات‌دهنده‌ها این یارانه را بعنوان یک حق به آنها بدهکارند.

🔚برخی اوقات قانون مقرر میکند که اگر«نرخ عدم سکونت» از یک رقم خاص فرا‌تر رود، میتوان کنترلها را برداشت. مقاماتی که کنترل‌ اجاره‌ را سر‌پا نگه میدارند، پیروز‌مندانه میگویند که نرخ عدم سکونت هنوز به رقم معین‌شده در قانون نرسیده، البته که نرسیده. خود همین نکته که اجاره‌های قانونی به گونه‌ای مصنوعی بسیار کمتر از اجاره‌های بازار نگه داشته شده‌اند، تقاضا برای مسکن اجاره‌ای را بالا میبرد و از هرگونه افزایشی در عرضه آنها ممانعت میکند. پس هر چه سقف اجاره‌ به شکلی نا‌معقولتر پایین نگه داشته شود مطمئنا کمیابی خانه های اجاره ای ادامه خواهدداشت

🔸منبع: کانال درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews

🔵 فصل چهاردهم
#فاینانس_رشد_اقتصادی_و_فقرا

🔸14.3. مقدمه‌ای بر بحث فاینانس خرد (پورتفولیوی فقرا)

درآمد و نیازهای فقرا متغیر هستند و فاینانس خرد به مدیریت پیش‌بینی ناپذیری آنها کمک می‌کند.

✔️ مطالب مرتبط به این درس

خرید کتاب "پورتفولیوی فقرا" (انگلیسی)
https://amzn.to/3fKQDTi

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/DevelopmentEcon/345

🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
جلسه ۲۴-۱

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/26

🔵 پلیس را منحل کنید!

قتل جورج فلوید و آشوب هایی که در پی آن رخ داد موجب شد تا جنبشی شکل بگیرد که انحلال نیروی پلیس را خواستار است.
اما نکته مهم و مغفول در اینجا این است که مشکل نه وجود پلیس، بلکه وجود «اتحادیه های پلیسی» است که از خشونت و بدرفتاری پلیس در دادگاه ها دفاع میکند و ماموران خشن را تبرئه و بر سر کار نگه میدارد.
در این فیلم به بررسی زوایایی پرداخته می‌شود که کمتر در رسانه ها از آن می‌شنویم.

#john_stossel
#police_defund
#خشونت
#پلیس

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/radicall_q/142

کسی که به تو اهمیت بدهد،
سکوت نمی‌کند،
بلکه جاهای خالی زندگیت را پر می‌کند.


#گابریل_مائورو
برگردان: #غزل_قربانپور


شب خوش

🔵معیار، شاخص و سنجه

وحید مشیرنیا

اختصاصی دورنمای اقتصاد

یکی از مهمترین مولفه‌های ایجاد ارتباط، وجود ادبیات مشترک بین فرستنده و گیرنده‌ی پیام است. در میان واژگان پرکاربرد با معانی نزدیک به هم، همواره اختلاط‌هایی نمایان می‌شود که دقت در ارتباط را به نحو ناخواسته‌ای کاهش می‌دهد. همانقدر که در گفتار مدیریتی، می‌تواند واژگانی همچون استراتژی (ها)، خط‌مشی، اهداف استراتژیک، اهداف کلان و ...  با ریشه‌های فکری متفاوت (و گاه نادرست) به کار گرفته ‌شوند، در سطوح کارشناسی نیز واژگان دیگری همین فعل را رقم می‌زنند.
کنترل، معیار، شاخص، سنجه، اندازه‌گیری، ایندکس، ارزشیابی، ارزیابی و پایش، جملگی واژگانی هستند که در کنترل فرآیندها، مدیریت سیستم‌‌ها و اندازه‌گیری عملکرد کاربرد دارند. با این‌که این‌ واژگان در استانداردهای گوناگون و مرتبط، به گونه‌ای منفرد تعریف و واشکافی شده‌اند با این حال، ارتباط سیستمی این واژگان با یکدیگر به درستی به نمایش در نمی‌آیند؛ به  همین سبب نیز کاربرد آن‌ها در نزد کارشناسان با عدم قطعیت و گاه با دوگانگی همراه است.
از میان برداشتن این سوتفاهم‌ها هدف این جستار است. "به هرحال یک کسی باید این کار را انجام دهد."
 
1. کنترل (Control)
واژه  "کنترل" در زبان فارسی کاربرد پرتعدادی دارد. این واژه دارای حداقل سه معنی است. 1- بازرسی 2- نظارت (پایش و رصد) 3- هدایت
مثال:
بازرسی: کنترل بلیط ورود به سینما (کیفی)، کنترل سختی آب (کمی، تعیین میزان یکی بودن مقدار هست و باید)
نظارت: کنترل روند رشد جمعیت، کنترل مرزهای سرزمین، کنترل نمودار رشد نوزاد
هدایت: کنترل فرمان خودرو یا سکان کشتی، کنترل عملکرد کارکنان توسط مدیر (نطارت و سپس هدایت به منظور اصلاح)

2. معیارها (Criteria)
ویژگی‌های موردنظر از یک شخص، مکان یا شی که از میان سایر ویژگی‌ها برگزیده می‌شود و برای تصمیم‌گیری، داوری یا ارزیابی، از آن استفاده می‌شود. معیارها نشان می‌دهند که چه چیزی (برای نظاره‌گر) مهم است، چه چیزی باید به دست آید و یا چه چیز مورد نظر است اما، کمیت خاصی را به ما ارایه نمی‌دهد.
مثال:
در انتخاب یک خودروی جدید، معیارها می‌توانند قیمت (متناسب با بودجه خریدار)، مصرف سوخت (پایین و با صرفه)، ایمنی، اندازه حجم صندوق عقب، در دسترس بودن خدمات بعد از فروش باشند.
در ارزیابی عملکرد دانش‌آموزان، معیارها می‌توانند نمره، پیشرفت، خلاقیت، مشارکت در کارهای گروهی باشند
در استخدام نیروی کار جدید، معیارها می‌توانند هوش هیجانی داوطلب یا تجربه‌ی او در زمینه‌ی کار اعلام شده باشند.
شاخص واژه‌ای است که بار معنایی چند واژه‌ی انگلیسی را به دوش می‌کشد و اما مرتبط‌ترین با این بحث:

3. شاخص‌ها (Indicators)
علائم قابل اندازه‌گیری یا قابل مشاهده‌ای که اطلاعاتی در مورد وضعیت چیزی ارائه می‌دهند. شاخص‌ها به منظور قابلیت درک معیارها، تبیین می‌شوند و عملأ ارزیابی معیارها را ممکن می‌سازند.
مثال:
برای ارزیابی «ایمنی» یک خودرو، شاخص‌ها می‌توانند نتایج تست‌های تصادف، وجود سیستم‌ها  و تجهیزات ایمنی (ABS، کیسه‌های هوا) یا میزان سوخت خودرو در هر 100 کیلومتر باشند:
برای ارزیابی «پیشرفت» یک دانش‌آموز، شاخص‌ها می‌توانند نمرات در آزمون‌ها، کیفیت تکالیف، مشارکت در کلاس و کارهای گروهی در مدرسه باشند.
توجه: به طور خلاصه، معیارها اهدافی هستند که ما می‌خواهیم به آن‌ها برسیم، در حالی که شاخص‌ها ابزارهایی هستند که به ما کمک می‌کنند تا میزان دستیابی به آن اهداف را اندازه‌گیری یا مشاهده کنیم.
شاخص‌ها باید قابل اندازه‌گیری، مرتبط و قابل اعتماد باشند تا بتوانند به طور موثر در ارزیابی معیارها مورد استفاده قرار گیرند. در واقع شاخص ها وسیله ای برای سنجش معیارها می‌باشند.
در برخی از موارد شاخص قابل مشاهده است و بلافصل قابل اندازه‌گیری نیست. شناور (فلوتر) در کولرهای آبی یا در درون مخازن نگهداری سیالات، نمونه‌هایی از شاخص‌های قابل مشاهده هستند.

4. شاخص (Index)
یک مقدار ترکیبی که از چندین معیار و ضرورتأ چندین شاخص جز تشکیل یا محاسبه می‌شود و یک نمای کلی از یک موضوع پیچیده ارائه می‌دهد. متاسفانه برای این واژه، ترجمه‌ی دیگری بر نویسنده آشکار نبود. به همین سبب بر اساس متداول بودن واژه‌ی شاخص برای ایندکس، از آن بهره برده شده است. به زبان دیگر، یک شاخص (Index)  اغلب برای نشان دادن تغییرات یا روندها در طول زمان استفاده می‌شود در صورتی‌که یک شاخص (Indicator) اطلاعاتی در مورد وضعیت چیزی را ارائه می‌دهد.
شاخص‌ (Index) اغلب برای ساده‌سازی اطلاعات پیچیده (یک مقدار ترکیبی) و ارائه یک دید کلی از وضعیت استفاده می‌شوند.

🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
مثال:
شاخص قیمت مصرف‌کننده (Consumer Price Index) که توسعه قیمت طیف گسترده‌ای از کالاها و خدمات را خلاصه می‌کند و تورم را نشان می‌دهد.
شاخص میانگین صنعتیIndex  Dow Jones که شاخصی است که عملکرد 30 شرکت بزرگ سهامی در ایالات متحده را اندازه‌گیری میکند.
شاخص سهام آلمان DAX نمونه دیگری از کاربرد شخص برای Index است.

5. سنجه‌ها (Metrics)
مقادیر قابل اندازه‌گیری خاصی که برای کمی‌سازی پیشرفت، عملکرد یا وضعیت چیزی استفاده می‌شوند. سنجه‌ها اغلب دقیق‌تر از شاخص‌ها هستند. با اینکه سنجه‌ها در موارد پرتعداد در جای شاخص‌ها به کار برده می‌شوند ولی گاه تفاوت‌هایی از خود بروز می‌دهند.
بر اساس نظر و شناخت نویسنده از متون زبانهای دیگر (برداشت‌های مطالعاتی و تجربی)، شاخص اغلب مقادیر قابل اندازه‌گیری خاصی است که برای کمی‌سازی معیارها آن‌ها را تعیین می‌کنیم و قصدمان دستیابی به آن است در صورتی‌که سنجه گاهی همان شاخص با دقت بیشتر است و گاهی نیز، وضعیت هست و آماده‌ی مقایسه با شاخص را می‌نمایاند.
مثال:
سنجه ایمنی یک خودرو می‌تواند شامل مسافت ترمز در یک سرعت خاص باشد یا تعداد سیستم‌های ایمنی که در هنگام بروز حادثه به‌طور همزمان فعال می‌شوند.
سنجه‌های پیشرفت یک دانش‌آموز می‌تواند میانگین امتیاز در آزمون‌های ریاضی، تعداد مسائل حل‌شده صحیح در آزمون المپیاد، زمان مورد نیاز برای حفظ یک غزل از حضرت حافظ باشد.
 
6. اندازه‌گیری (Measuring)
فرآیند جمع‌آوری یا تعیین داده‌ها یا اطلاعات در مورد چیزی. اندازه‌گیری‌ها می‌توانند کمی (مانند طول، وزن) یا کیفی (مانند رنگ، طعم) باشند. از این طریق، داده‌ها و اطلاعات مورد نیاز برای محاسبه شاخص‌ها و سنجه‌ها جمع‌آوری می‌شوند.
مثال:
اندازه‌گیری مسافت ترمز یک خودرو در سرعت 80 کیلومتر در ساعت.
اندازه گیری رضایت مشتری از طریق نظرسنجی.
 
 7. ارزیابی (assessment)
فرآیند سیستماتیک جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات برای داوری در مورد ارزش، کیفیت یا وضعیت چیزی. ارزیابی‌ها می‌توانند کمی و کیفی باشند.
مثال:
ارزیابی عملکرد یک کارمند توسط سرپرست.
ارزیابی اثرات زیست‌محیطی یک پروژه.

8. ارزشیابی (Evaluation)
یک ارزیابی سیستماتیک و جامع که هدف آن داوری در مورد اثربخشی، کارایی یا سودمندی چیزی (به عنوان مثال، یک برنامه، یک اقدام) است. ارزشیابی‌ها اغلب رسمی‌تر و ساختاریافته‌تر از ارزیابی‌ها هستند.
مثال:
ارزشیابی یک برنامه آموزشی توسط یک سازمان مستقل.
ارزشیابی کارایی یک کمپین بازاریابی.
ارزشیابی عملکرد مالی سازمان
توجه:
ارزیابی یک قضاوت موردی در یک بازه زمانی محدود و در مورد ارزش یا کیفیت یک چیز خاص است (مثال: ارزیابی مدل تعالی) و ارزشیابی یک قضاوت کلی و جامع‌تر در یک بازه زمانی بلند مدت و با بررسی نتایج است. (مثال: ارزشیابی اثربخشی برنامه‌های آموزش‌ ایمنی برای کارکنان در دوسال گذشته).

9. پایش (Monitoring)
مشاهده و پیگیری مداوم چیزی برای شناسایی تغییرات یا روندها و در صورت لزوم، انجام اقدامات کنترلی.
برای پایش می‌توان از نتایج اندازه‌گیری‌ها، تحلیل داده‌های حاصل از بررسی شاخص‌ها و سنجه‌ها و همچنین قیاس شواهد با معیارها بهره جست. در هر صورت نتایج پایش‌ها اغلب در هنگام ارزیابی‌ها، ممیزی‌ها و ارزشیابی‌ها به‌کار گرفته می‌شود.
مثال:
پایش سلامت یک بیمار به‌وسیله پزشک.
پایش کیفیت هوای شهر شیراز.
پایش اثربخشی عملکرد محیط زیستی در یک شرکت

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - ویدئو     

🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics

🔸 مدرسین دوره :

Esther Duflo and Benjamin Olken

🔸نام دانشگاه : MIT

🔸Lecture 11: Demand for Health (Part 1)
Description: Discusses issues with the demand for health care, including the low demand for preventative health care but high demand for curative health care. Large focus on the role of social networks and how to test for this.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - متن     

🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics

🔸 مدرسین دوره :

Esther Duflo and Benjamin Olken

🔸نام دانشگاه : MIT

🔸Lecture 11: Demand for Health (Part 1)
Description: Discusses issues with the demand for health care, including the low demand for preventative health care but high demand for curative health care. Large focus on the role of social networks and how to test for this.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - اسلاید      

🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics

🔸 مدرسین دوره :

Esther Duflo and Benjamin Olken

🔸نام دانشگاه : MIT

🔸Lecture 11: Demand for Health (Part 1)
Description: Discusses issues with the demand for health care, including the low demand for preventative health care but high demand for curative health care. Large focus on the role of social networks and how to test for this.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
جلسه ۲۴

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/27

🔵 برآمدن دولت و پایان پول خصوصی
(بخش یکم)
✍🏻 رایان مک‌مکن

امروزه در بحث‌های پیرامون نظام‌های پولی جهان معمولاً چیزی وجود دارد که تقریباً همه روی آن اتّفاق نظر دارند: اینکه پول باید توسّط سازمان‌هایی که «دولت» یا «دولت‌ مستقل» می‌نامیم، کنترل شود. امروزه وقتی می‌گوییم «دلار آمریکا»، منظور ارزی‌ست که دولت ایالات متّحده منتشر می‌کند. وقتی می‌گوییم «پوند انگلیس» منظور پول صادرشده‌ی رژیم بریتانیا است.

   البته این فرض نیاز به وجود پول دولتی همیشه واقعیّت نداشته است. در واقع، تاریخ ظهور دولت، تاریخی سرشاز از تلاش‌های دولت‌ها برای جایگزینی پول بخش خصوصی با پول تحت کنترل دولت است.

   دلایل این امر بسیار است. کنترل عرضه‌ی پول -که معمولاً با مداخله در بخش مالی تکمیل می‌شود- به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا قدرت بیشتری در گسترش مخارج دولتی و استقراض دولتی داشته باشند. شاید مهم‌تر از همه، به دولت‌ها این امکان را می‌دهد که در زمان جنگ و دیگر «موقعیّت‌های اضطراری» هزینه‌های هنگفتی بکنند.

   همان‌طور که خواهیم دید، نزاع بین امور مالی دولتی و خصوصی طولانی بوده است. سده‌ها طول کشید تا رژیم‌ها نوعی مشروعیّت و قدرت مقرّرات‌گذاری لازم برای انحصار بر پول را به‌دست آورند. و حتّی امروز، دولت‌ها تا حدودی به‌خاطر واقعیّت‌های رقابت بین‌المللی بین ارزها محدود شده‌اند. آن‌ها همچنین به‌دلیل وجود مستمر شبه‌پول‌هایی که به‌عنوان ذخیره‌ی ارزش عمل می‌کنند، مانند طلا، نقره، و ارزهای دیجیتال محدود شده‌اند. با این‌حال، نمی‌توان انکار کرد که دولت در سده‌های اخیر در زمینه‌ی کنترل پول دستاوردهای عظیمی داشته است...

🖇 متن کامل: برآمدن دولت و پایان پول خصوصی

#پول #پول_طلا #پول_کالایی
#دولت #اقتصاد #پول_خصوصی

🔸منبع: کانال درباره آزادی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 آشنایی با مفاهیم اقتصاد چرخشی
تفکر چرخه عمر محصول
✍سید حسین سجادی‌فر، پژوهشگر اقتصاد آب و محیط زیست

چرخه عمر کالاهای محیط‌زیستی یک ابزار روش‌شناختی برای اندازه‌گیری اثرات بالقوه محیط‌زیستی کل چرخه عمر محصول است. به اعتقاد هیسکانن (۲۰۰۲) چرخه عمر کالاهای محیط‌زیستی، یک شیوه محاسبه‌ای است و به دنبال درک مسائل مرتبط با چرخه عمر محصول و به دور از تمرکز بر عملکرد فردی است.

هدف‌های اصلی این تفکر، کاهش اثرات محیط‌زیستی طی مدت طول عمر کالاها به لطف کاهش استفاده از منابع طبیعی، مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای است و ابزاری برای ارزیابی بهره‌وری اقتصادی (حداکثر ارزش با حداقل استفاده از منابع و حداقل آلودگی) است.

اطلاعات توسعه‌یافته در زمینه اهمیت حفاظت محیط‌زیست و پیامدهای احتمالی مرتبط با کالاهای تولیدشده و مصرفی، علاقه به توسعه شیوه‌های درک بهتر و شناسایی این پیامدها را افزایش داده است.

تفکر چرخه عمر محصول با ارزیابی چرخه عمر و مدیریت آن ارتباط متقابلی دارد. هدف اصلی آن کاهش اثرات محیط‌زیستی از طریق روند اقتصادی ایزو (استانداردهای سازمان بین‌المللی استاندارد) و بهره‌وری اقتصادی است.

تفکر چرخه عمر محصول، بهینه‌سازی محیط‌زیستی در یک سازمان یا یک زنجیره ارزش را تضمین نمی‌کند، بنابراین لازم است دیدگاه جامعی برای دستیابی به بهینه‌سازی محیط‌زیست در سراسر چرخه عمر محصول لحاظ شود.

تفکر چرخه عمر محصول یا خدمات از استخراج مواد اولیه از طریق پردازش، تولید، توزیع، استفاده، تعمیر و نگهداری و دفع یا بازیافت مواد تشکیل شده است.

گوینی و همکاران (۲۰۱۰) تفکر چرخه عمر محیط‌زیستی را در سه مرحله اصلی مفاهیم پایه (۱۹۷۰–۱۹۹۰)، استانداردسازی (۱۹۹۰–۲۰۰۰) و توسعه (۲۰۰۰ تاکنون) تقسیم کرده‌اند.

مطابق گزارش دفتر برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد (۲۰۰۹)، مدیریت چرخه عمر محصول رویکردی مدیریتی در کسب‌وکار است که توسط بنگاه‌های اقتصادی و برای بهبود کالاها و خدمات انجام می‌شود و سبب عملکرد پایدار بنگاه‌های اقتصادی و زنجیره تأمین ارزش می‌شود.

مدیریت چرخه عمر محصول نیز به‌عنوان یک جعبه، حاوی ابزارهایی برای اندازه‌گیری و مدیریت اثرات زیستمحیطی، اجتماعی و اقتصادی کالاها و خدمات در طول چرخه عمر محصولات تعریف شده است و شامل طیف وسیعی از ابزارها مانند تفکر چرخه حیات محصول اجتماعی، طراحی محیط‌زیستی و برچسب اکولوژیکی (محیط‌زیستی) است.

واژه تفکر چرخه عمر محصول و دستورالعمل‌های محیط‌زیست و اجتماعی آن از طریق توسعه استانداردهای ایزو و کارگروه‌های عملیاتی ابتکارات دفتر برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد، طراحی و به رسمیت شناخته شده‌اند.

در این زمینه مطالعه جامعی توسط نیلسون لیندن و همکاران (۲۰۱۴) با هدف بررسی نحوه عملکرد مدیریت چرخه عمر محصول در بنگاه‌های اقتصادی انجام شده است.

برچسب‌ها و اظهاریه‌های زیستمحیطی، یکی از ابزارهای مدیریت محیط‌زیستی است که موضوع استانداردهای ایزو ۱۴۰۲۰ (۲۰۰۰) سازمان بین‌المللی استانداردسازی می‌باشد.

معروف‌ترین کاربرد شیوه تفکر چرخه عمر محصول، ارزیابی چرخه عمر محصول محیط‌زیستی است که در دهه ۱۹۶۰ به‌عنوان جزئی از شیوه تفکر چرخه عمر محصول آغاز شد. اهداف کلان این ارزیابی، مقایسه کاملی از تأثیرات زیستمحیطی مرتبط با کالاها و خدمات و کمی‌سازی تمامی نهاده‌ها و خروجی‌های جریان مواد و ارزیابی تأثیر جریان این مواد بر محیط‌زیست است. این اطلاعات، برای بهبود فرآیندها، پشتیبانی از سیاست‌ها و ارائه مبانی مناسب برای اتخاذ تصمیم‌های آگاهانه ارائه شده است.

ارزیابی چرخه عمر محصول (آنالیز چرخه عمر یا تعادل اکولوژیکی)، شیوه‌ای برای ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی همراه با تمامی مراحل گوناگون عمر کالا (از استخراج مواد خام تا فرآوری مواد، تولید، توزیع، کاربرد، تعمیر و نگهداری و همچنین دفع و بازیافت آن) است.

چرخه عمر محصول نشان می‌دهد که یک ارزیابی آگاهانه و جامع‌نگر، نیازمند ارزیابی تولید مواد خام، توزیع، کاربرد و دفع و دورریز است که در آن تمامی مراحل جابه‌جایی ضروری یا ایجادشده، مورد توجه قرار گرفته است.

ارزیابی چرخه عمر محصول، جنبه‌های زیستمحیطی و پیامدهای بالقوه زیستمحیطی مانند استفاده از منابع و نتایج زیستمحیطی ناشی از رهاسازی زباله‌ها و ضایعات را در سراسر چرخه عمر محصول از مرحله به‌دست آوردن ماده خام در تولید، استفاده، پایان عملیات عمر محصول و بازیافت، تا دفع نهایی را شامل می‌شود (مفهوم گهواره تا گور).

🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺 

ارزیابی چرخه عمر محصول در موارد زیر اهمیت دارد: 
✅ شناسایی فرصت‌ها به منظور بهبود عملکرد زیستمحیطی کالاها در مرحله‌های مختلف چرخه عمر محصول (عرضه، رشد، بلوغ و افول). 

✅ آگاهی‌بخشی به تصمیم‌گیرندگان صنایع، سازمان‌های دولتی و غیردولتی برای برنامه‌ریزی راهبردی، اولویت‌بندی تولید، طراحی اولیه و یا طراحی مجدد کالاها و فرآیندها. 

✅ انتخاب شاخص‌های مرتبط با عملکرد زیستمحیطی از جمله فنون اندازه‌گیری و بازاریابی مانند اجرای یک طرح برچسب‌گذاری محیط‌زیستی، ادعای زیستمحیطی یا اعلامیه‌های زیستمحیطی کالاها. 

فرآیند ارزیابی چرخه عمر محصول، بخشی از استانداردهای مدیریت زیستمحیطی ایزو ۱۴۰۰۰ می‌باشد. 

ایزو ۱۴۰۰۰ در ارتباط با مدیریت محیطی است و برای کمک به بنگاه‌های تولیدی و مؤسسه‌ها در به حداقل رساندن نارسایی‌ها و صدمات به محیط مانند تغییرات آب‌وهوایی مضر، آلودگی آب و خاک با اجابت قوانین رسمی دولت‌ها و قوانین بین‌المللی در رابطه با حفظ محیط‌زیست می‌باشد. 

بر پایه استانداردهای ایزو ۱۴۰۴۰ و ۱۴۰۴۴ سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ایزو)، ارزیابی چرخه عمر محصول در چهار مرحله جداگانه تعریف هدف‌ها و دامنه، تجزیه و تحلیل، ارزیابی و تفسیر ارائه شده است. 

ایزو ۱۴۰۰۱ یک استاندارد جهانی برای نظام مدیریت محیط‌زیست است. الزام‌های مورد نظر این استاندارد، اقتضا دارد که سازمان‌هایی که زیر پوشش این استاندارد قرار دارند، سیاست‌گذاری محیطی، تعیین آسیب‌های وارده بر طبیعت و یا نقاطی که زیان به آن ممکن است وارد آید، طراحی و اجرای پروژه‌های محیطی برای بهبود و حفظ حیات کره زمین، تعیین وسایل و امکانات برای رسیدن به این هدف‌ها را انجام داده و به صورت مستمر، در بهبود محیط بکوشند.

#سجادیفر
#اقتصاد_چرخشی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

‌
من معتقدم هر چه انسان بیشتر رنج کشیده باشد
شوخ طبعی‌اش نیز بیشتر خواهد شد...

#سورن_کی‌یرکگور

شب خوش