Forwarded from دورنمای اقتصاد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 روز حسادت ملی در فنلاند
تجربه عمومی شدن مالیات‌ها در فنلاند
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
تجربه عمومی شدن مالیات‌ها در فنلاند
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی «زباله» تبدیل به منبع انرژی میشه!
🔹چین امروز نه‌تنها مشکل دفن زباله‌ها رو حل کرده، بلکه با تبدیل اون‌ها به برق، سود اقتصادی هم به دست آورده. جالبه بدونید بعضی شهرها حتی مجبور شدن برای روشن نگه داشتن نیروگاه‌ها، زباله بخرن!
🔹تا سال ۲۰۲۰، چین ظرفیت نصب‌شده نیروگاه‌های زیست‌توده (که شامل زباله‌سوزها نیز می‌شود) را به ۳۵.۳۴ گیگاوات رسانده بود.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔹چین امروز نه‌تنها مشکل دفن زباله‌ها رو حل کرده، بلکه با تبدیل اون‌ها به برق، سود اقتصادی هم به دست آورده. جالبه بدونید بعضی شهرها حتی مجبور شدن برای روشن نگه داشتن نیروگاه‌ها، زباله بخرن!
🔹تا سال ۲۰۲۰، چین ظرفیت نصب‌شده نیروگاه‌های زیست‌توده (که شامل زباله‌سوزها نیز می‌شود) را به ۳۵.۳۴ گیگاوات رسانده بود.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤8👍5
Forwarded from میراث باشی
🔺تمسخر شاهنامه و فردوسی؛ واکنش‌ها و ریشه‌های پنهان
🖋#حمید_رضا_ولی‌پور
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی
🔸 طی چند روز گذشته اظهارنظر طنزآمیز خانمی طنزپرداز در شبکه‌های اجتماعی درباره فردوسی و شاهنامه واکنش‌های گسترده‌ای در میان فعالان دانشگاهی، فرهنگی و اجتماعی برانگیخته است. عده‌ای این کار را توهین به میراث هویتی ایران دانسته و با تندی پاسخ داده‌اند؛ در حالی که برخی دیگر با استناد به حقوق بشر و آزادی بیان، از حق نقد و طنزپردازی برابر متون ادبی و تاریخی و حتی چهره‌های شاخص ملی و مذهبی سخن گفته‌اند.
🔸من شخصاً با به‌کارگیری الفاظ تحقیرآمیز درباره فردوسی و شاهنامه مخالفم. برای بخش بزرگی از جامعه، فردوسی نه فقط یک شاعر، بلکه حافظ زبان و هویت ایرانی است. شاهنامه در دوره‌هایی که زبان فارسی و فرهنگ ایران در معرض نابودی یا تضعیف قرار داشت، چون سپری فرهنگی نقش ستون نگه‌دارنده ایفا کرده است. بنابراین هر گونه تمسخر نسبت به آن، ناخودآگاه به معنای تمسخر هویت جمعی یا نادیده‌گرفتن بخشی از ریشه‌های هویتی یک ملت تعبیر می‌شود. فردوسی تنها یک شاعر نیست؛ او ستون هویت ایرانی و زنده‌کننده زبان فارسی است.
🔸 اما آنچه در این میان مهم‌تر از عمل یک فرد است، شدت واکنش‌هاست. چرا جامعه در برابر چنین اتفاقاتی با این میزان حساسیت و هیجان برخورد می‌کند؟ به نظر می‌رسد دلیل اصلی این است که سال‌هاست نمادهای ایرانیت و مظاهر فرهنگی ایرانی در معرض فشار، تحقیر یا نادیده‌گرفته‌شدن از سوی برخی جریان‌های ایدئولوژیک قرار داشته است. در چند دهه اخیر، مظاهر ایرانیت – از نوروز و زبان فارسی گرفته تا نمادهای باستانی – بارها توسط جریان‌های سیاسی یا ایدئولوژیک، نادیده گرفته یا حتی تخطئه شده است. این فشارها باعث شده مردم نسبت به هر نوع نقد یا بی‌احترامی به نمادهای فرهنگی واکنشی سریع و گاه افراطی نشان دهند. به عبارتی، این واکنش‌ها فقط به شخص آن خانم یا الفاظ او مربوط نیست، بلکه به انباشت احساس سرکوب هویت ملی برمی‌گردد. از همین‌رو، جامعه کوچک‌ترین حمله یا تمسخر را نه یک نقد فردی، بلکه ادامه همان روند تاریخیِ حذف ایرانیت می‌بیند.
🔸یکی از مشکلات فضای عمومی ایران این است که مرز میان نقد علمی و تمسخر تخریبی اغلب نادیده گرفته می‌شود. نقد هر متن—حتی فردوسی و شاهنامه—حق هر کسی است. اما وقتی به جای تحلیل، از الفاظ تحقیرآمیز استفاده شود، مخاطبان آن را حمله به هویت خود می‌بینند، نه نقد ادبی یا تاریخی. واقعیت این است که نقد علمی و حتی انتقادی‌ترین نگاه‌ها به شاهنامه و هر متن تاریخی جای خود دارد، اما تمسخر و توهین به جای تحلیل، راه به جایی نمی‌برد و صرفاً واکنش‌های هیجانی و گاه افراطی می‌آفریند.
🔸 از سوی دیگر، واکنش‌های بسیار تند و افراطی نیز مشکل را حل نمی‌کند و فقط بر فضای دو قطبی می‌افزاید. واکنش‌های تند و هیجانی هم خود آسیب‌زاست. چرا که اگر جامعه نتواند نقد—حتی نقد تند و بی‌رحمانه و شوخی و طنزپردازی با متون و چهره‌های مهم تاریخی و معاصر—را تحمل کند، راه برای شکل‌گیری فضایی بسته و اقتدارگرایانه هموار می‌شود. بهتر است میان "بی‌احترامی شخصی" و "نقد محتوایی" مرزبندی روشن‌تری وجود داشته باشد.
🔸 باید این پدیده‌ها ریشه‌یابی شوند. مادامی که تضاد میان "ایرانیت" و "ایدئولوژی‌های حاکم" ادامه دارد و مظاهر فرهنگی ایران مدام تحت فشار و تحقیر قرار می‌گیرند، جامعه در برابر کوچک‌ترین تحریک، واکنش‌های شدیدی نشان خواهد داد. تنها با بازسازی اعتماد به میراث فرهنگی و فراهم آوردن فضای آزاد برای نقد سالم و بدون تمسخر است که این تنش‌ها کاهش پیدا می‌کند. راه برون‌رفت، بازشناسی ریشه‌های این حساسیت‌هاست. تا زمانی که جامعه احساس کند میراث فرهنگی و ملی‌اش همواره در معرض حذف و بی‌مهری است، هر بار با کوچک‌ترین تلنگر، شعله‌ای از واکنش‌های شدید برخواهد خاست. به نظرم با تقویت ریشه های ملی، هویتی، فرهنگی و اعتماد به میراث فرهنگی، تفکیک نقد علمی از تمسخر تخریبی و ایجاد فضای آزاد و محترمانه برای گفت‌وگو می‌توان به آرامش و رشد فرهنگی واقعی دست یافت. به زبان ساده، تمسخر فردوسی و شاهنامه جرقه‌ای بود، اما بنزینی که شعله‌ها را شعله‌ور کرد همان تجربه تاریخی سرکوب ایرانیت در حافظه جمعی جامعه است.
http://instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
🖋#حمید_رضا_ولی‌پور
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی
🔸 طی چند روز گذشته اظهارنظر طنزآمیز خانمی طنزپرداز در شبکه‌های اجتماعی درباره فردوسی و شاهنامه واکنش‌های گسترده‌ای در میان فعالان دانشگاهی، فرهنگی و اجتماعی برانگیخته است. عده‌ای این کار را توهین به میراث هویتی ایران دانسته و با تندی پاسخ داده‌اند؛ در حالی که برخی دیگر با استناد به حقوق بشر و آزادی بیان، از حق نقد و طنزپردازی برابر متون ادبی و تاریخی و حتی چهره‌های شاخص ملی و مذهبی سخن گفته‌اند.
🔸من شخصاً با به‌کارگیری الفاظ تحقیرآمیز درباره فردوسی و شاهنامه مخالفم. برای بخش بزرگی از جامعه، فردوسی نه فقط یک شاعر، بلکه حافظ زبان و هویت ایرانی است. شاهنامه در دوره‌هایی که زبان فارسی و فرهنگ ایران در معرض نابودی یا تضعیف قرار داشت، چون سپری فرهنگی نقش ستون نگه‌دارنده ایفا کرده است. بنابراین هر گونه تمسخر نسبت به آن، ناخودآگاه به معنای تمسخر هویت جمعی یا نادیده‌گرفتن بخشی از ریشه‌های هویتی یک ملت تعبیر می‌شود. فردوسی تنها یک شاعر نیست؛ او ستون هویت ایرانی و زنده‌کننده زبان فارسی است.
🔸 اما آنچه در این میان مهم‌تر از عمل یک فرد است، شدت واکنش‌هاست. چرا جامعه در برابر چنین اتفاقاتی با این میزان حساسیت و هیجان برخورد می‌کند؟ به نظر می‌رسد دلیل اصلی این است که سال‌هاست نمادهای ایرانیت و مظاهر فرهنگی ایرانی در معرض فشار، تحقیر یا نادیده‌گرفته‌شدن از سوی برخی جریان‌های ایدئولوژیک قرار داشته است. در چند دهه اخیر، مظاهر ایرانیت – از نوروز و زبان فارسی گرفته تا نمادهای باستانی – بارها توسط جریان‌های سیاسی یا ایدئولوژیک، نادیده گرفته یا حتی تخطئه شده است. این فشارها باعث شده مردم نسبت به هر نوع نقد یا بی‌احترامی به نمادهای فرهنگی واکنشی سریع و گاه افراطی نشان دهند. به عبارتی، این واکنش‌ها فقط به شخص آن خانم یا الفاظ او مربوط نیست، بلکه به انباشت احساس سرکوب هویت ملی برمی‌گردد. از همین‌رو، جامعه کوچک‌ترین حمله یا تمسخر را نه یک نقد فردی، بلکه ادامه همان روند تاریخیِ حذف ایرانیت می‌بیند.
🔸یکی از مشکلات فضای عمومی ایران این است که مرز میان نقد علمی و تمسخر تخریبی اغلب نادیده گرفته می‌شود. نقد هر متن—حتی فردوسی و شاهنامه—حق هر کسی است. اما وقتی به جای تحلیل، از الفاظ تحقیرآمیز استفاده شود، مخاطبان آن را حمله به هویت خود می‌بینند، نه نقد ادبی یا تاریخی. واقعیت این است که نقد علمی و حتی انتقادی‌ترین نگاه‌ها به شاهنامه و هر متن تاریخی جای خود دارد، اما تمسخر و توهین به جای تحلیل، راه به جایی نمی‌برد و صرفاً واکنش‌های هیجانی و گاه افراطی می‌آفریند.
🔸 از سوی دیگر، واکنش‌های بسیار تند و افراطی نیز مشکل را حل نمی‌کند و فقط بر فضای دو قطبی می‌افزاید. واکنش‌های تند و هیجانی هم خود آسیب‌زاست. چرا که اگر جامعه نتواند نقد—حتی نقد تند و بی‌رحمانه و شوخی و طنزپردازی با متون و چهره‌های مهم تاریخی و معاصر—را تحمل کند، راه برای شکل‌گیری فضایی بسته و اقتدارگرایانه هموار می‌شود. بهتر است میان "بی‌احترامی شخصی" و "نقد محتوایی" مرزبندی روشن‌تری وجود داشته باشد.
🔸 باید این پدیده‌ها ریشه‌یابی شوند. مادامی که تضاد میان "ایرانیت" و "ایدئولوژی‌های حاکم" ادامه دارد و مظاهر فرهنگی ایران مدام تحت فشار و تحقیر قرار می‌گیرند، جامعه در برابر کوچک‌ترین تحریک، واکنش‌های شدیدی نشان خواهد داد. تنها با بازسازی اعتماد به میراث فرهنگی و فراهم آوردن فضای آزاد برای نقد سالم و بدون تمسخر است که این تنش‌ها کاهش پیدا می‌کند. راه برون‌رفت، بازشناسی ریشه‌های این حساسیت‌هاست. تا زمانی که جامعه احساس کند میراث فرهنگی و ملی‌اش همواره در معرض حذف و بی‌مهری است، هر بار با کوچک‌ترین تلنگر، شعله‌ای از واکنش‌های شدید برخواهد خاست. به نظرم با تقویت ریشه های ملی، هویتی، فرهنگی و اعتماد به میراث فرهنگی، تفکیک نقد علمی از تمسخر تخریبی و ایجاد فضای آزاد و محترمانه برای گفت‌وگو می‌توان به آرامش و رشد فرهنگی واقعی دست یافت. به زبان ساده، تمسخر فردوسی و شاهنامه جرقه‌ای بود، اما بنزینی که شعله‌ها را شعله‌ور کرد همان تجربه تاریخی سرکوب ایرانیت در حافظه جمعی جامعه است.
http://instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
❤17👍1👎1
میراث باشی
🔺تمسخر شاهنامه و فردوسی؛ واکنش‌ها و ریشه‌های پنهان 🖋#حمید_رضا_ولی‌پور عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی 🔸 طی چند روز گذشته اظهارنظر طنزآمیز خانمی طنزپرداز در شبکه‌های اجتماعی درباره فردوسی و شاهنامه واکنش‌های گسترده‌ای در میان فعالان دانشگاهی، فرهنگی و…
من شخصاً نه فردوسی‌شناس هستم و نه خانم موسوی را می‌شناختم، اما پرسش اساسی‌ام این است که چرا در ایران تقریباً هر موضوعی یا به‌طور افراطی مقدس می‌شود یا به دو قطب متضاد کشیده می‌شود؛ مشکلی که راه نقد آزاد و گفت‌وگوی سالم را می‌بندد.
نظر شما چیه؟
نظر شما چیه؟
❤8👍8👎7
Forwarded from دورنمای اقتصاد
خشت کج در اندیشه روشنفکری.pdf
180.2 KB
🔵 خشت کج در اندیشه روشنفکری
✍ یادداشتی قابل تامل از #دکتر_محمد_طبیبیان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
instagram.com/econ.view
✍ یادداشتی قابل تامل از #دکتر_محمد_طبیبیان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
instagram.com/econ.view
❤8
🔵 ۵ رقیب قدرتمند ChatGPT که حتی عملکرد بهتری هم دارند
معین کریمی
چت‌جی‌پی‌تی تنها ابزار قدرتمند هوش مصنوعی نیست. با ۵ رقیب ChatGPT آشنا شوید که در برخی کارها حتی عملکرد بهتری دارند و بهره‌وری شما را متحول می‌کنند.
وقتی صحبت از هوش مصنوعی می‌شود چت‌جی‌پی‌تی اولین نامی است که به ذهن همه می‌رسد اما دنیای هوش مصنوعی بسیار بزرگ‌تر از یک ابزار همه‌کاره است. امروزه ابزارهای تخصصی زیادی توسعه یافته‌اند که هر کدام برای یک کار مشخص بهینه شده‌اند و حتی بهتر از ChatGPT عمل می‌کنند. این ابزارها به بخشی جدایی‌ناپذیر از کارهای روزمره بسیاری از کاربران حرفه‌ای تبدیل شده‌اند.
✔️ معرفی چند رقیب ChatGPT برای کارهای تخصصی
چت‌جی‌پی‌تی یک محصول همه‌فن‌حریف است، اما ابزارهای تخصصی هوش مصنوعی وجود دارند که کاملا روی افزایش بهره‌وری متمرکز شده‌اند. در ادامه با پنج ابزار آشنا می‌شویم که می‌توانند در زمینه‌های مختلف، همراهان بهتری نسبت به چت‌جی‌پی‌تی باشند و رقیب ChatGPT لقب بگیرند.
۱. جمینای (Gemini)
جمینای از بسیاری جهات شبیه به چت‌جی‌پی‌تی است اما برگ برنده آن حضور دائمی در اکوسیستم گوگل است. از آنجایی که بسیاری از ما چه در زندگی شخصی و چه حرفه‌ای به محصولات گوگل متکی هستیم جمینای همیشه در دسترس است. این ابزار می‌تواند در بررسی گرامر، اصلاح لحن ایمیل‌ها، خواندن قراردادهای طولانی در گوگل داکس و حتی خلاصه‌سازی جلسات آنلاین در گوگل میت به شما کمک کند.
۲. پرپلکسیتی (Perplexity)
اگر به دنبال یک رقیب ChatGPT برای کارهای تحقیقاتی هستید پرپلکسیتی بهترین گزینه است. این ابزار به آرامی جایگزین جستجوی گوگل برای بسیاری از کاربران شده است. به جای مرور ده‌ها وب‌سایت یا تماشای ویدیوهای طولانی برای یافتن یک موضوع خاص کافی است سوال خود را از پرپلکسیتی بپرسید. این هوش مصنوعی چکیده‌ای دقیق و مفید از منابع مختلف را به شما ارائه می‌دهد و در زمان شما صرفه‌جویی می‌کند.
۳. نوت‌بوک ال‌ام (Notebook LM)
نوت‌بوک ال‌ام یکی دیگر از محصولات گوگل است که قدرت واقعی هوش مصنوعی را نشان می‌دهد. شما می‌توانید اسناد طولانی خود را در آن بارگذاری کنید تا ابزار به تحلیل آنها بپردازد و الگوها و دیدگاه‌های مختلف را استخراج کند. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های آن قابلیت خلاصه صوتی به سبک پادکست است. با این ویژگی می‌توانید هنگام رانندگی یا آشپزی به خلاصه‌ای از اسناد تخصصی و طولانی گوش دهید.
۴. نوشن ای‌آی (Notion AI)
بعضی ابزارهای هوش مصنوعی بدون اینکه متوجه شوید بخشی از کارهای روزمره شما می‌شوند و نوشن ای‌آی یکی از آن‌هاست. این ابزار که در داخل اپلیکیشن یادداشت‌برداری نوشن قرار دارد به یک دستیار نویسندگی تمام‌عیار تبدیل شده است. با چند کلیک ساده می‌توانید اشتباهات نگارشی و گرامری متن‌های طولانی خود را اصلاح کنید یا از آن برای ایده‌پردازی و طوفان فکری جهت نوشتن مقالات جدید کمک بگیرید. نوشن ای‌آی یک رقیب ChatGPT قدرتمند برای نویسندگان است.
۵. آیدیوگرام (Ideogram)
جای یک ابزار تولید عکس در این لیست خالی بود. آیدیوگرام به یک دلیل مشخص، انتخاب برتر بسیاری از کاربران است؛ این ابزار رایگان به شما اجازه می‌دهد تا جنبه‌های مختلف تصویر از جمله اندازه و نسبت آن را سفارشی کنید. اکثر ابزارهای دیگر تصاویر مربعی تولید می‌کنند که برای استفاده در وب‌سایت‌ها یا شبکه‌های اجتماعی مناسب نیستند. این ویژگی، آیدیوگرام را به یک رقیب ChatGPT و دیگر ابزارهای تولید تصویر تبدیل می‌کند.
#هوش_مصنوعی
#کاربرد_هوش_مصنوعی_در_تحقیقات
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
معین کریمی
چت‌جی‌پی‌تی تنها ابزار قدرتمند هوش مصنوعی نیست. با ۵ رقیب ChatGPT آشنا شوید که در برخی کارها حتی عملکرد بهتری دارند و بهره‌وری شما را متحول می‌کنند.
وقتی صحبت از هوش مصنوعی می‌شود چت‌جی‌پی‌تی اولین نامی است که به ذهن همه می‌رسد اما دنیای هوش مصنوعی بسیار بزرگ‌تر از یک ابزار همه‌کاره است. امروزه ابزارهای تخصصی زیادی توسعه یافته‌اند که هر کدام برای یک کار مشخص بهینه شده‌اند و حتی بهتر از ChatGPT عمل می‌کنند. این ابزارها به بخشی جدایی‌ناپذیر از کارهای روزمره بسیاری از کاربران حرفه‌ای تبدیل شده‌اند.
✔️ معرفی چند رقیب ChatGPT برای کارهای تخصصی
چت‌جی‌پی‌تی یک محصول همه‌فن‌حریف است، اما ابزارهای تخصصی هوش مصنوعی وجود دارند که کاملا روی افزایش بهره‌وری متمرکز شده‌اند. در ادامه با پنج ابزار آشنا می‌شویم که می‌توانند در زمینه‌های مختلف، همراهان بهتری نسبت به چت‌جی‌پی‌تی باشند و رقیب ChatGPT لقب بگیرند.
۱. جمینای (Gemini)
جمینای از بسیاری جهات شبیه به چت‌جی‌پی‌تی است اما برگ برنده آن حضور دائمی در اکوسیستم گوگل است. از آنجایی که بسیاری از ما چه در زندگی شخصی و چه حرفه‌ای به محصولات گوگل متکی هستیم جمینای همیشه در دسترس است. این ابزار می‌تواند در بررسی گرامر، اصلاح لحن ایمیل‌ها، خواندن قراردادهای طولانی در گوگل داکس و حتی خلاصه‌سازی جلسات آنلاین در گوگل میت به شما کمک کند.
۲. پرپلکسیتی (Perplexity)
اگر به دنبال یک رقیب ChatGPT برای کارهای تحقیقاتی هستید پرپلکسیتی بهترین گزینه است. این ابزار به آرامی جایگزین جستجوی گوگل برای بسیاری از کاربران شده است. به جای مرور ده‌ها وب‌سایت یا تماشای ویدیوهای طولانی برای یافتن یک موضوع خاص کافی است سوال خود را از پرپلکسیتی بپرسید. این هوش مصنوعی چکیده‌ای دقیق و مفید از منابع مختلف را به شما ارائه می‌دهد و در زمان شما صرفه‌جویی می‌کند.
۳. نوت‌بوک ال‌ام (Notebook LM)
نوت‌بوک ال‌ام یکی دیگر از محصولات گوگل است که قدرت واقعی هوش مصنوعی را نشان می‌دهد. شما می‌توانید اسناد طولانی خود را در آن بارگذاری کنید تا ابزار به تحلیل آنها بپردازد و الگوها و دیدگاه‌های مختلف را استخراج کند. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های آن قابلیت خلاصه صوتی به سبک پادکست است. با این ویژگی می‌توانید هنگام رانندگی یا آشپزی به خلاصه‌ای از اسناد تخصصی و طولانی گوش دهید.
۴. نوشن ای‌آی (Notion AI)
بعضی ابزارهای هوش مصنوعی بدون اینکه متوجه شوید بخشی از کارهای روزمره شما می‌شوند و نوشن ای‌آی یکی از آن‌هاست. این ابزار که در داخل اپلیکیشن یادداشت‌برداری نوشن قرار دارد به یک دستیار نویسندگی تمام‌عیار تبدیل شده است. با چند کلیک ساده می‌توانید اشتباهات نگارشی و گرامری متن‌های طولانی خود را اصلاح کنید یا از آن برای ایده‌پردازی و طوفان فکری جهت نوشتن مقالات جدید کمک بگیرید. نوشن ای‌آی یک رقیب ChatGPT قدرتمند برای نویسندگان است.
۵. آیدیوگرام (Ideogram)
جای یک ابزار تولید عکس در این لیست خالی بود. آیدیوگرام به یک دلیل مشخص، انتخاب برتر بسیاری از کاربران است؛ این ابزار رایگان به شما اجازه می‌دهد تا جنبه‌های مختلف تصویر از جمله اندازه و نسبت آن را سفارشی کنید. اکثر ابزارهای دیگر تصاویر مربعی تولید می‌کنند که برای استفاده در وب‌سایت‌ها یا شبکه‌های اجتماعی مناسب نیستند. این ویژگی، آیدیوگرام را به یک رقیب ChatGPT و دیگر ابزارهای تولید تصویر تبدیل می‌کند.
#هوش_مصنوعی
#کاربرد_هوش_مصنوعی_در_تحقیقات
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤10👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 #جنگ_جهانی_دوم_بیش_ازحد_ساده‌شده
🔸قسمت دوم
🔹️ تاریخ بشر شاهد اتفاقات ریز و درشتی بوده که گاهی آن چنان سهمگین و موثر بوده‌اند که سال‌ها در سرنوشت انسان‌ها دخیل بوده‌اند.
🔹️ بدون شک یکی از مهم‌ترین این اتفاقات تاریخی جنگ جهانی دوم است. خونبارترین جنگ بشری که محل نزاع و رقابت اراده انسان‌ها ،علم و فناوری، جغرافیا، سیاست و ایدئولوژی های مدعی بود.
🔹️ جایی که از طرفی با ویرانی‌هایش خسارات مهلکی به بشر وارد کرد و از سوی دیگر با دستاوردهایش یکی از بدیع‌ترین دوره‌های تاریخ بشر را رقم زد.
🔹️ فارغ از پیچیدگی‌های تاریخی و جزئیات سرد و بی روح موجود درمیان متون، این ویدئو سعی دارد تا بخشی از این جنگ راه به زبانی طنز روایت کند.
#oversimplified
#WW2
#Politics
#Fun
#Hitler
#تاریخ
#جنگ_جهانی_دوم
#اروپا
#طنز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸قسمت دوم
🔹️ تاریخ بشر شاهد اتفاقات ریز و درشتی بوده که گاهی آن چنان سهمگین و موثر بوده‌اند که سال‌ها در سرنوشت انسان‌ها دخیل بوده‌اند.
🔹️ بدون شک یکی از مهم‌ترین این اتفاقات تاریخی جنگ جهانی دوم است. خونبارترین جنگ بشری که محل نزاع و رقابت اراده انسان‌ها ،علم و فناوری، جغرافیا، سیاست و ایدئولوژی های مدعی بود.
🔹️ جایی که از طرفی با ویرانی‌هایش خسارات مهلکی به بشر وارد کرد و از سوی دیگر با دستاوردهایش یکی از بدیع‌ترین دوره‌های تاریخ بشر را رقم زد.
🔹️ فارغ از پیچیدگی‌های تاریخی و جزئیات سرد و بی روح موجود درمیان متون، این ویدئو سعی دارد تا بخشی از این جنگ راه به زبانی طنز روایت کند.
#oversimplified
#WW2
#Politics
#Fun
#Hitler
#تاریخ
#جنگ_جهانی_دوم
#اروپا
#طنز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤7👎1
Forwarded from دورنمای اقتصاد
ملاحظات_اقتصادی_در_تصفیه_و_دفع_آب.pdf
241.9 KB
🔵 یادداشت سیدحسین سجادیفر با عنوان :
ملاحظات اقتصادی در تصفیه و دفع آب زیرزمینی
#سجادیفر
#آب
#آب_زیرزمینی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
instagram.com/econ.view
ملاحظات اقتصادی در تصفیه و دفع آب زیرزمینی
#سجادیفر
#آب
#آب_زیرزمینی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
instagram.com/econ.view
❤4👍4
🔵 پیشنهاد دولت بریتانیا در برابر بحران کم‌آبی: مردم ایمیل‌ها و عکس‌های قدیمی را حذف کنند
✍ جواد تاجی
گروه ملی خشکسالی بریتانیا در بیانیه‌ای از مردم خواسته با اقداماتی ساده مانند حذف ایمیل‌ها و عکس‌های قدیمی، به مقابله با بحران آب کمک کنند. این توصیه به‌عنوان بخشی از راهکارهای پیشنهادی دولت برای کاهش مصرف و مقابله با خشکسالی اعلام شده است.
هرچند به گفته کارشناسان، اقدامات گسترده‌تری از سوی شرکت‌ها و سیاست‌گذاران برای حفظ منابع آب باید صورت بگیرد، اما شدت خشکسالی باعث شده تا مقامات به تغییر عادت‌های روزمره مردم هم متوسل شوند. یکی از دغدغه‌های اصلی آنها، افزایش تعداد مراکز داده و میزان آب مصرفی آنها برای تأمین برق و خنک‌سازی سرورها است.
«هلن ویکهام»، مدیر بخش آب، در بیانیه آژانس محیط زیست بریتانیا می‌گوید:
✔️ مشکل بحران آب در بریتانیا
طبق اعلام بیانیه، پنج منطقه بریتانیا رسماً در وضعیت خشکسالی قرار دارند و شش منطقه دیگر با «دوره طولانی خشکی» مواجه هستند. گروه ملی خشکسالی اعلام کرده کمپین‌های اطلاع‌رسانی برای صرفه‌جویی در مصرف آب مؤثر بوده است. به‌عنوان مثال، مصرف آب در منطقه Severn Trent، پس از اطلاع‌رسانی‌ها، نسبت به اوج آن در 11 ژوئیه، 20 درصد کاهش یافته است.
همچنین رفع نشتی‌ها از دیگر راهکارهای مهمی است که این بیانیه به آن اشاره کرده است. طبق داده‌های بیانیه، تعمیر یک توالت دارای نشتی می‌تواند روزانه مانع هدررفت 200 تا 400 لیتر آب شود.
برآوردها نشان می‌دهد یک مرکز داده کوچک با روش‌های قدیمی خنک‌سازی، سالانه بیش از 25 میلیون لیتر آب مصرف می‌کند. شرکت‌های فناوری در سال‌های گذشته برای کاهش این مصرف آب به روش‌های نوین روی آورده‌اند. مایکروسافت حتی یک مرکز داده را به زیر دریا منتقل کرده و سرورهای خود را در مایع‌های ویژه‌ای غوطه‌ور ساخته است.
تولید برق برای مراکز داده نیز به مصرف آب وابسته است، چرا که نیروگاه‌های سوخت فسیلی و هسته‌ای برای خنک‌سازی و تولید بخار جهت چرخاندن توربین‌ها به آب نیاز دارند. با توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر می‌توان در این مورد صرفه‌جویی کرد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✍ جواد تاجی
گروه ملی خشکسالی بریتانیا در بیانیه‌ای از مردم خواسته با اقداماتی ساده مانند حذف ایمیل‌ها و عکس‌های قدیمی، به مقابله با بحران آب کمک کنند. این توصیه به‌عنوان بخشی از راهکارهای پیشنهادی دولت برای کاهش مصرف و مقابله با خشکسالی اعلام شده است.
هرچند به گفته کارشناسان، اقدامات گسترده‌تری از سوی شرکت‌ها و سیاست‌گذاران برای حفظ منابع آب باید صورت بگیرد، اما شدت خشکسالی باعث شده تا مقامات به تغییر عادت‌های روزمره مردم هم متوسل شوند. یکی از دغدغه‌های اصلی آنها، افزایش تعداد مراکز داده و میزان آب مصرفی آنها برای تأمین برق و خنک‌سازی سرورها است.
«هلن ویکهام»، مدیر بخش آب، در بیانیه آژانس محیط زیست بریتانیا می‌گوید:
«انتخاب‌های ساده روزمره، مانند بستن شیر آب یا حذف ایمیل‌های قدیمی، می‌تواند نقش مهمی در کاهش تقاضا و حفظ سلامت رودخانه‌ها و حیات وحش داشته باشد.البته این نهاد دقیقاً توضیح نداده که حذف فایل‌ها تا چه اندازه در صرفه‌جویی آب مؤثر است یا مراکز داده در مناطق خشک بریتانیا چه مقدار آب مصرف می‌کنند.
✔️ مشکل بحران آب در بریتانیا
طبق اعلام بیانیه، پنج منطقه بریتانیا رسماً در وضعیت خشکسالی قرار دارند و شش منطقه دیگر با «دوره طولانی خشکی» مواجه هستند. گروه ملی خشکسالی اعلام کرده کمپین‌های اطلاع‌رسانی برای صرفه‌جویی در مصرف آب مؤثر بوده است. به‌عنوان مثال، مصرف آب در منطقه Severn Trent، پس از اطلاع‌رسانی‌ها، نسبت به اوج آن در 11 ژوئیه، 20 درصد کاهش یافته است.
همچنین رفع نشتی‌ها از دیگر راهکارهای مهمی است که این بیانیه به آن اشاره کرده است. طبق داده‌های بیانیه، تعمیر یک توالت دارای نشتی می‌تواند روزانه مانع هدررفت 200 تا 400 لیتر آب شود.
برآوردها نشان می‌دهد یک مرکز داده کوچک با روش‌های قدیمی خنک‌سازی، سالانه بیش از 25 میلیون لیتر آب مصرف می‌کند. شرکت‌های فناوری در سال‌های گذشته برای کاهش این مصرف آب به روش‌های نوین روی آورده‌اند. مایکروسافت حتی یک مرکز داده را به زیر دریا منتقل کرده و سرورهای خود را در مایع‌های ویژه‌ای غوطه‌ور ساخته است.
تولید برق برای مراکز داده نیز به مصرف آب وابسته است، چرا که نیروگاه‌های سوخت فسیلی و هسته‌ای برای خنک‌سازی و تولید بخار جهت چرخاندن توربین‌ها به آب نیاز دارند. با توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر می‌توان در این مورد صرفه‌جویی کرد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
GOV.UK
National Drought Group meets to address “nationally significant” water shortfall
Five areas remain in drought with six more in prolonged dry weather
❤8😁2
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 «کی بالاخره اقتصاد این کشور درست میشه؟ امیدی به آینده هست؟»
✍️دکتر پویا ناظران
پاسخ: تا سیاستگذاری اقتصادی درست نشه، اقتصاد درست نمی‌شه.
پس فکر کنیم ببینیم چه جوری میشه سیاستگذاری اقتصادی رو اصلاح کرد.
وقتی که سیاستگذار منتخب مردمه، اون کاری رو می‌کنه که مردم دلشون می‌خواهد، نه اون کاری که در بلندمدت بنفعشونه. پس برای درست شدن سیاستگذاری اقتصادی، اول باید دانش اقتصادی همگانی به جایی برسه که مردم از دولت اون چیزی رو بخواهند که در بلندمدت بنفعشونه.
گوش کارشناسان اقتصادی کشور پر از این عبارت که:
«طرح شما از نظر منطق اقتصادی کاملاً درسته! من قبول دارم! خیلی هم خوبه. ولی امروز جامعه ما پذیرای چنین راه‌حلی نیست». بعد هم «وضعیت حساس کنونی» رو بهونه می‌کنن برای انفعال.
اگه نصف اون میزانی که تو دبیرستان صرف ریاضی و فیزیک شد، صرف اقتصاد میشد، مطالبات اجتماعی متفاوت میشد و این وضعمون نبود.
اما اگه الان بخواهیم از سطح دبیرستان شروع کنیم، چند تا اشکال داره:
۱) خیلی زمان می‌بره. اگه از سال آینده اقتصاد رو به مقطع دبیرستان اضافه کنیم، ۲۰ سال دیگه نفعش رو می‌بینیم.
۲) کی باید اون کتابهای درسی اقتصاد دبیرستان رو بنویسه؟! برخی از اقتصادخونده‌‌های مشهور کشور، اشرافشون به علم اقتصاد کمتر از اقتصادنخونده‌های کف بازاره.
خب همگی تلاش کنیم که مطالعه اقتصادی رو جدی‌تر بگیریم. مثلا هر روز تحلیلهای اقتصادی روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های اقتصادی خوب رو بخونیم.
این سریعتر از آموزش در مقطع دبیرستان جواب می‌ده.
به نویسنده کتب درسی هم انحصار در عرصه تفکر اقتصادی نمی‌ده. لازم نیست کسی اقتصاددان باشه، تا حرف منطقی رو بفهمه. پس کسانی که علاقمند باشند، بالاخره تحلیلهای خوب رو، چه در نشریات و چه در شبکه‌های اجتماعی، پیدا می‌کنند.
اشکالش اینه که کل مشتری کانالهای اقتصادی تلگرام صد هزار نفر هم نیست. تیراژ روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های اقتصادی با کیفیت هم بیشتر از این نیست. این کشور پنجاه میلیون رای دهنده داره. یعنی تحلیلهای اقتصادی، به گوش ۱٪ جامعه هم نمی‌رسه.
پس چکار کنیم تا سیاستگذاری اقتصادی تو کشور بهبود پیدا کنه؟
اقتصاد امروز حاصل چند دهه سیاستگذاری «پیرمردها»ست. پیرمردهایی که هیچوقت علم اقتصاد رو نخوندند و نفهمیدند. این جماعت غریبه با علم اقتصاد، میز سیاستگذاری و تصمیم‌گیری رو به تسلط خودشون درآوردند. در واقع دور میز، تعداد زیادی از این «پیرمردها» نشسته‌اند، و فقط گاهی یک اقتصاددان مسلط به علم اقتصاد هم حضور داره.
حالا تصور می‌کنید برخورد بقیه با اون یه دونه اقتصاددان چه جوریه؟ تو مایه‌های برخورد اهالی برره با کیانوش!
برای اصلاح سیاستگذاری اقتصادی کشور، باید تعداد اقتصاددانهای دور اون میزها رو افزایش داد. اما برای این کار، اول باید اقتصاددانهای جوان و باسواد داشت.
امروز تخمین من از تعداد اقتصاددانهای جوان و باسواد حاضر در کشور، حدود بیست تا سی نفره. تعدادشون باید ده برابر بشه تا صداشون شنیده بشه.
اگه ۱۰۰۰ نفر از دانشجوهای ایرانی بروند در آمریکا و اروپا تا اقتصاد، مدیریت، و فاینانس بخونند، بعد از فارغ‌التحصیلی، حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰تاشون بر می‌گردند به کشور.
حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰تاشون هم بعد از چند سال کار کردن، به کشور بر می‌گردند.
به ارزیابی من از عرصه سیاستگذاری اقتصادی کشور، همین دویست سیصد نفر کافی‌‌اند تا جهت‌گیری اقتصادی کشور بیافته تو ریل درست. این دویست سیصد نفر، مستقیم و غیرمستقیم، هم بر فضای مباحث اقتصادی رسانه‌ای تاثیر می‌گذارند، هم بر سیاست‌گذاریهای اقتصادی. این عده، عامل برداشتن گامهای کوچک و مکرر، در جهت اصلاح حکمرانی اقتصادی کشور می‌شن؛ دقیقا چیزی که لازم داریم.
«پیرمردها» کرسی سیاستگذاری رو دو دستی چسبیده‌اند، و مثل سنگر ازش حفاظت می‌کنند. امروز تک و توک اقتصاددانانی هستند که بالاخره دور این میز جایی پیدا کرده‌اند. اما تعدادشون اینقدر کمه که قدرت اثرگذاری ندارند.
سنگر سیاستگذاری اقتصادی رو باید با یک موج انسانی از این «پیرمردها» گرفت؛ موجی از صدها جوان باسواد و مسلط به علم اقتصاد.
الان حدود ۵۰ تا دانشجوی ایرانی در آمریکا دکترای اقتصاد می‌خونند. روزی که ۱۰۰۰ نفر از شما در دانشگاه‌های معتبر دنیا در حال تحصیل اقتصاد، فاینانس، مدیریت، یا حسابداری باشید، من خیالم راحت میشه که اصلاح جهت گیری اقتصادی کشور دیر و زود داره، اما دیگه سوخت و سوز نداره. در اون صورت، اگرچه سامان گرفتن اقتصاد همچنان سخته، و یه شبه هم قابل انجام نیست، اما لااقل قطعیه!
در متن گفتم «اقتصاددان»، ولی واقعا نیاز کشور به جوانان باسواد در رشته‌های علوم اجتماعی، سیاستگذاری عمومی، علوم سیاسی، و کلا سایر علوم انسانی، کمتر از نیاز کشور به اقتصاد، فاینانس و مدیریت نیست.
🔸منبع: کانال نگارنده وقایع اقتصادیه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍️دکتر پویا ناظران
پاسخ: تا سیاستگذاری اقتصادی درست نشه، اقتصاد درست نمی‌شه.
پس فکر کنیم ببینیم چه جوری میشه سیاستگذاری اقتصادی رو اصلاح کرد.
وقتی که سیاستگذار منتخب مردمه، اون کاری رو می‌کنه که مردم دلشون می‌خواهد، نه اون کاری که در بلندمدت بنفعشونه. پس برای درست شدن سیاستگذاری اقتصادی، اول باید دانش اقتصادی همگانی به جایی برسه که مردم از دولت اون چیزی رو بخواهند که در بلندمدت بنفعشونه.
گوش کارشناسان اقتصادی کشور پر از این عبارت که:
«طرح شما از نظر منطق اقتصادی کاملاً درسته! من قبول دارم! خیلی هم خوبه. ولی امروز جامعه ما پذیرای چنین راه‌حلی نیست». بعد هم «وضعیت حساس کنونی» رو بهونه می‌کنن برای انفعال.
اگه نصف اون میزانی که تو دبیرستان صرف ریاضی و فیزیک شد، صرف اقتصاد میشد، مطالبات اجتماعی متفاوت میشد و این وضعمون نبود.
اما اگه الان بخواهیم از سطح دبیرستان شروع کنیم، چند تا اشکال داره:
۱) خیلی زمان می‌بره. اگه از سال آینده اقتصاد رو به مقطع دبیرستان اضافه کنیم، ۲۰ سال دیگه نفعش رو می‌بینیم.
۲) کی باید اون کتابهای درسی اقتصاد دبیرستان رو بنویسه؟! برخی از اقتصادخونده‌‌های مشهور کشور، اشرافشون به علم اقتصاد کمتر از اقتصادنخونده‌های کف بازاره.
خب همگی تلاش کنیم که مطالعه اقتصادی رو جدی‌تر بگیریم. مثلا هر روز تحلیلهای اقتصادی روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های اقتصادی خوب رو بخونیم.
این سریعتر از آموزش در مقطع دبیرستان جواب می‌ده.
به نویسنده کتب درسی هم انحصار در عرصه تفکر اقتصادی نمی‌ده. لازم نیست کسی اقتصاددان باشه، تا حرف منطقی رو بفهمه. پس کسانی که علاقمند باشند، بالاخره تحلیلهای خوب رو، چه در نشریات و چه در شبکه‌های اجتماعی، پیدا می‌کنند.
اشکالش اینه که کل مشتری کانالهای اقتصادی تلگرام صد هزار نفر هم نیست. تیراژ روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های اقتصادی با کیفیت هم بیشتر از این نیست. این کشور پنجاه میلیون رای دهنده داره. یعنی تحلیلهای اقتصادی، به گوش ۱٪ جامعه هم نمی‌رسه.
پس چکار کنیم تا سیاستگذاری اقتصادی تو کشور بهبود پیدا کنه؟
اقتصاد امروز حاصل چند دهه سیاستگذاری «پیرمردها»ست. پیرمردهایی که هیچوقت علم اقتصاد رو نخوندند و نفهمیدند. این جماعت غریبه با علم اقتصاد، میز سیاستگذاری و تصمیم‌گیری رو به تسلط خودشون درآوردند. در واقع دور میز، تعداد زیادی از این «پیرمردها» نشسته‌اند، و فقط گاهی یک اقتصاددان مسلط به علم اقتصاد هم حضور داره.
حالا تصور می‌کنید برخورد بقیه با اون یه دونه اقتصاددان چه جوریه؟ تو مایه‌های برخورد اهالی برره با کیانوش!
برای اصلاح سیاستگذاری اقتصادی کشور، باید تعداد اقتصاددانهای دور اون میزها رو افزایش داد. اما برای این کار، اول باید اقتصاددانهای جوان و باسواد داشت.
امروز تخمین من از تعداد اقتصاددانهای جوان و باسواد حاضر در کشور، حدود بیست تا سی نفره. تعدادشون باید ده برابر بشه تا صداشون شنیده بشه.
اگه ۱۰۰۰ نفر از دانشجوهای ایرانی بروند در آمریکا و اروپا تا اقتصاد، مدیریت، و فاینانس بخونند، بعد از فارغ‌التحصیلی، حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰تاشون بر می‌گردند به کشور.
حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰تاشون هم بعد از چند سال کار کردن، به کشور بر می‌گردند.
به ارزیابی من از عرصه سیاستگذاری اقتصادی کشور، همین دویست سیصد نفر کافی‌‌اند تا جهت‌گیری اقتصادی کشور بیافته تو ریل درست. این دویست سیصد نفر، مستقیم و غیرمستقیم، هم بر فضای مباحث اقتصادی رسانه‌ای تاثیر می‌گذارند، هم بر سیاست‌گذاریهای اقتصادی. این عده، عامل برداشتن گامهای کوچک و مکرر، در جهت اصلاح حکمرانی اقتصادی کشور می‌شن؛ دقیقا چیزی که لازم داریم.
«پیرمردها» کرسی سیاستگذاری رو دو دستی چسبیده‌اند، و مثل سنگر ازش حفاظت می‌کنند. امروز تک و توک اقتصاددانانی هستند که بالاخره دور این میز جایی پیدا کرده‌اند. اما تعدادشون اینقدر کمه که قدرت اثرگذاری ندارند.
سنگر سیاستگذاری اقتصادی رو باید با یک موج انسانی از این «پیرمردها» گرفت؛ موجی از صدها جوان باسواد و مسلط به علم اقتصاد.
الان حدود ۵۰ تا دانشجوی ایرانی در آمریکا دکترای اقتصاد می‌خونند. روزی که ۱۰۰۰ نفر از شما در دانشگاه‌های معتبر دنیا در حال تحصیل اقتصاد، فاینانس، مدیریت، یا حسابداری باشید، من خیالم راحت میشه که اصلاح جهت گیری اقتصادی کشور دیر و زود داره، اما دیگه سوخت و سوز نداره. در اون صورت، اگرچه سامان گرفتن اقتصاد همچنان سخته، و یه شبه هم قابل انجام نیست، اما لااقل قطعیه!
در متن گفتم «اقتصاددان»، ولی واقعا نیاز کشور به جوانان باسواد در رشته‌های علوم اجتماعی، سیاستگذاری عمومی، علوم سیاسی، و کلا سایر علوم انسانی، کمتر از نیاز کشور به اقتصاد، فاینانس و مدیریت نیست.
🔸منبع: کانال نگارنده وقایع اقتصادیه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤11👍4👎1
🔴 دولت‌ها استارت‌آپ نیستند!
✍🏻 رضا امیدی
👈 یادداشتی از ماریانا مازوکاتو (استاد اقتصاد نوآوری و ارزش‌های عمومی در کالج دانشگاهی لندن)و راینر کتل (استاد نوآوری و حکمرانی عمومی در کالج دانشگاهی لندن) که در ۱۰ آپریل ۲۰۲۵ در پروجکت سندیکیت منتشر شده است.
بخشی از یادداشت را در ادامه می‌خوانید:
در سراسر جهان دولت‌ها در تلاش‌اند که تصویری #استارت‌آپی از خود خلق کنند. نهضت کارایی دولت (DOGE) ایلان ماسک در آمریکا و اره‌برقی خاویر میلی در آرژانتین نمونه‌هایی از این نوع است. اما مسئله این است که دولت‌ها و کسب‌وکارها اهداف بسیار متفاوتی دارند. اگر سیاست‌گذاران عمومی از بنیانگذاران کسب‌وکارها تقلید کنند توانایی خود را برای مقابله با چالش‌های پیچیدۀ اجتماعی از دست می‌دهند.
برای استارتآپها، بالاترین اولویت تکرار سریع، اختلال مبتنی‌بر فناوری، و بازدهی مالی برای سرمایه‌گذاران است. موفقیت آنها به حل یک مشکل معیّن با یک محصول واحد یا در یک سازمان بستگی دارد. اما دولت‌ها باید با مسائل پیچیده و درهم‌تنیده‌ای مانند فقر، سلامت عمومی، و امنیت ملی مقابله کنند. هر چالش مستلزم همکاری در بخش‌های مختلف و برنامه‌ریزی بلندمدت دقیق است. ایدۀ تضمین منافع کوتاه‌مدت در هر یک از این زمینه‌ها اساساً منطقی نیست.
برخلاف استارتآپها دولت‌ها باید از دستورات قانونی حمایت کنند، ارائۀ خدمات ضروری را تضمین کنند، و مبتنی‌بر قانون عمل کنند. معیارهایی نظیر سهم بازار برای دولت بی‌معنا است، زیرا دولت به‌جای تلاش برای «برنده‌شدن» باید بر گسترش فرصت‌ها تمرکز کند. باید بلندمدت فکر کند و به ساختارهای چابک و انعطاف‌پذیر دست یابد. اعمال منطق استارت‌آپی برای خدمات عمومی می‌تواند به راه‌حل‌های تکه‌تکه‌ای منجر شود که به تشدید ناکارآمدی‌های موجود منجر می‌شود.
فرآیندی که در چارچوب آن دولت‌ها یاد می‌گیرند تا نتایج بهتری به‌دست آورند بسیار متفاوت از یک استارت‌آپ است. به‌جای پذیرش کورکورانۀ فرهنگ استارت‌آپی، دولت‌ها باید تلاش‌های پیشین برای مدرن‌سازی و اصلاح خدمات عمومی را واکاوی کنند. درس‌های زیادی برای یادگیری وجود دارد:
اولاً، بخش دولتی به یک بنیان جدید در اقتصاد نیاز دارد. تأکید مدل غالب «کارایی» اغلب خروجی‌ها (چند وعدۀ غذایی مدرسه یارانه‌ای است؟) را با نتایج (غذاها چقدر مغذی و پایدار یا محلی بودند؟) اشتباه می‌گیرد و بر دوگانگی بسیار ساده‌شدۀ عمومی-خصوصی مبتنی است. نتیجه، اتکای بیش‌ازحد به اکتشاف‌های سطحی مانند تجزیه و تحلیل هزینه-فایده است که لزوماً پیشرفت به سمت نتایج سیستمی مطلوب را اندازه‌گیری نمی‌کند.
درس دوم این است که «تنوع» یک دارایی است، نه تمرین درستی سیاسی. طی قرن گذشته، بخش عمومی برای همگانی‌بودن تلاش کرد: خدمات باید در شهرهای کوچک به همان اندازۀ شهرهای ثروتمندتر خوب و قابل دسترس باشند. اما نحوۀ ارائه این خدمات نیز مهم است. ایجاد یک بخش عمومی مطلوب به نیروی کار متنوع‌تر، آموزش مداوم، دیدگاه‌های تحلیلی متعدد، و مجموعه‌ای از مداخلات نیاز دارد؛ هیچ گلولۀ جادویی وجود ندارد.
سوم، بخش عمومی باید بین توانایی‌های سیاسی، سیاستگذاری، و اجرایی خود تعادل ایجاد کند. دولت‌ها چیزی فراتر از ماشین‌های اداری هستند. آنها به رهبری سیاسی، احساس هدف، و توانایی تنظیم سیاست‌ها نیاز دارند. اغلب اوقات، اصلاحات بخش عمومی بر کارایی تکنوکراتیک تمرکز می‌کند، و ضرورت بیان و اجرای چشم‌اندازی برای جلب حمایت عمومی را نادیده می‌گیرد.
برای تجهیز بخش عمومی به ظرفیت مورد نیاز برای مقابله با چالش‌های معاصر، دولت‌ها -و آنچه «دولت‌های کارآفرین» نامیده‌ایم- باید شش قابلیت را پرورش دهند که آنها را قادر به یادگیری و سازگاری می‌کند. ۱. آگاهی استراتژیک یعنی توانایی شناسایی فعالانۀ چالش‌ها و فرصت‌های نوظهور، ۲. انعطاف‌پذیری دستورکار به‌طوری‌که بتوان اولویت‌ها را در هنگام مواجهه با بحران‌ها متعادل کرد. ۳. ائتلاف‌سازی و مشارکت به‌طوری‌که بخش عمومی بتواند همکاری بین بخش‌ها و جوامع را تقویت کند. ۴. تغییر خود یعنی به‌روزرسانی مستمر مهارت‌های سازمان‌های دولتی، ساختارهای سازمانی، و مدل‌های عملیاتی. این مستلزم قابلیت بعدی است. ۵. ارزیابی و حل مسئله در ارائۀ خدمات عمومی. و ۶. نیاز بخش عمومی به ابزارها و نهادهای نتیجه‌گرا.
دولت‌ها نباید مانند استارتآپها اداره شوند، زیرا اهداف بسیار متفاوتی را دنبال می‌کنند، به حوزه‌های مختلف پاسخ می‌دهند، و در زمان‌بندی‌های کاملاً متفاوتی عمل می‌کنند. سیاست‌گذاران به‌جای تعقیب سراب درۀ سیلیکون باید بر ایجاد ساختارها و قابلیت‌هایی تمرکز کنند که دولت‌ها را قادر می‌سازد پاسخگو، انعطاف‌پذیر، و مؤثر باشند.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍🏻 رضا امیدی
👈 یادداشتی از ماریانا مازوکاتو (استاد اقتصاد نوآوری و ارزش‌های عمومی در کالج دانشگاهی لندن)و راینر کتل (استاد نوآوری و حکمرانی عمومی در کالج دانشگاهی لندن) که در ۱۰ آپریل ۲۰۲۵ در پروجکت سندیکیت منتشر شده است.
بخشی از یادداشت را در ادامه می‌خوانید:
در سراسر جهان دولت‌ها در تلاش‌اند که تصویری #استارت‌آپی از خود خلق کنند. نهضت کارایی دولت (DOGE) ایلان ماسک در آمریکا و اره‌برقی خاویر میلی در آرژانتین نمونه‌هایی از این نوع است. اما مسئله این است که دولت‌ها و کسب‌وکارها اهداف بسیار متفاوتی دارند. اگر سیاست‌گذاران عمومی از بنیانگذاران کسب‌وکارها تقلید کنند توانایی خود را برای مقابله با چالش‌های پیچیدۀ اجتماعی از دست می‌دهند.
برای استارتآپها، بالاترین اولویت تکرار سریع، اختلال مبتنی‌بر فناوری، و بازدهی مالی برای سرمایه‌گذاران است. موفقیت آنها به حل یک مشکل معیّن با یک محصول واحد یا در یک سازمان بستگی دارد. اما دولت‌ها باید با مسائل پیچیده و درهم‌تنیده‌ای مانند فقر، سلامت عمومی، و امنیت ملی مقابله کنند. هر چالش مستلزم همکاری در بخش‌های مختلف و برنامه‌ریزی بلندمدت دقیق است. ایدۀ تضمین منافع کوتاه‌مدت در هر یک از این زمینه‌ها اساساً منطقی نیست.
برخلاف استارتآپها دولت‌ها باید از دستورات قانونی حمایت کنند، ارائۀ خدمات ضروری را تضمین کنند، و مبتنی‌بر قانون عمل کنند. معیارهایی نظیر سهم بازار برای دولت بی‌معنا است، زیرا دولت به‌جای تلاش برای «برنده‌شدن» باید بر گسترش فرصت‌ها تمرکز کند. باید بلندمدت فکر کند و به ساختارهای چابک و انعطاف‌پذیر دست یابد. اعمال منطق استارت‌آپی برای خدمات عمومی می‌تواند به راه‌حل‌های تکه‌تکه‌ای منجر شود که به تشدید ناکارآمدی‌های موجود منجر می‌شود.
فرآیندی که در چارچوب آن دولت‌ها یاد می‌گیرند تا نتایج بهتری به‌دست آورند بسیار متفاوت از یک استارت‌آپ است. به‌جای پذیرش کورکورانۀ فرهنگ استارت‌آپی، دولت‌ها باید تلاش‌های پیشین برای مدرن‌سازی و اصلاح خدمات عمومی را واکاوی کنند. درس‌های زیادی برای یادگیری وجود دارد:
اولاً، بخش دولتی به یک بنیان جدید در اقتصاد نیاز دارد. تأکید مدل غالب «کارایی» اغلب خروجی‌ها (چند وعدۀ غذایی مدرسه یارانه‌ای است؟) را با نتایج (غذاها چقدر مغذی و پایدار یا محلی بودند؟) اشتباه می‌گیرد و بر دوگانگی بسیار ساده‌شدۀ عمومی-خصوصی مبتنی است. نتیجه، اتکای بیش‌ازحد به اکتشاف‌های سطحی مانند تجزیه و تحلیل هزینه-فایده است که لزوماً پیشرفت به سمت نتایج سیستمی مطلوب را اندازه‌گیری نمی‌کند.
درس دوم این است که «تنوع» یک دارایی است، نه تمرین درستی سیاسی. طی قرن گذشته، بخش عمومی برای همگانی‌بودن تلاش کرد: خدمات باید در شهرهای کوچک به همان اندازۀ شهرهای ثروتمندتر خوب و قابل دسترس باشند. اما نحوۀ ارائه این خدمات نیز مهم است. ایجاد یک بخش عمومی مطلوب به نیروی کار متنوع‌تر، آموزش مداوم، دیدگاه‌های تحلیلی متعدد، و مجموعه‌ای از مداخلات نیاز دارد؛ هیچ گلولۀ جادویی وجود ندارد.
سوم، بخش عمومی باید بین توانایی‌های سیاسی، سیاستگذاری، و اجرایی خود تعادل ایجاد کند. دولت‌ها چیزی فراتر از ماشین‌های اداری هستند. آنها به رهبری سیاسی، احساس هدف، و توانایی تنظیم سیاست‌ها نیاز دارند. اغلب اوقات، اصلاحات بخش عمومی بر کارایی تکنوکراتیک تمرکز می‌کند، و ضرورت بیان و اجرای چشم‌اندازی برای جلب حمایت عمومی را نادیده می‌گیرد.
برای تجهیز بخش عمومی به ظرفیت مورد نیاز برای مقابله با چالش‌های معاصر، دولت‌ها -و آنچه «دولت‌های کارآفرین» نامیده‌ایم- باید شش قابلیت را پرورش دهند که آنها را قادر به یادگیری و سازگاری می‌کند. ۱. آگاهی استراتژیک یعنی توانایی شناسایی فعالانۀ چالش‌ها و فرصت‌های نوظهور، ۲. انعطاف‌پذیری دستورکار به‌طوری‌که بتوان اولویت‌ها را در هنگام مواجهه با بحران‌ها متعادل کرد. ۳. ائتلاف‌سازی و مشارکت به‌طوری‌که بخش عمومی بتواند همکاری بین بخش‌ها و جوامع را تقویت کند. ۴. تغییر خود یعنی به‌روزرسانی مستمر مهارت‌های سازمان‌های دولتی، ساختارهای سازمانی، و مدل‌های عملیاتی. این مستلزم قابلیت بعدی است. ۵. ارزیابی و حل مسئله در ارائۀ خدمات عمومی. و ۶. نیاز بخش عمومی به ابزارها و نهادهای نتیجه‌گرا.
دولت‌ها نباید مانند استارتآپها اداره شوند، زیرا اهداف بسیار متفاوتی را دنبال می‌کنند، به حوزه‌های مختلف پاسخ می‌دهند، و در زمان‌بندی‌های کاملاً متفاوتی عمل می‌کنند. سیاست‌گذاران به‌جای تعقیب سراب درۀ سیلیکون باید بر ایجاد ساختارها و قابلیت‌هایی تمرکز کنند که دولت‌ها را قادر می‌سازد پاسخگو، انعطاف‌پذیر، و مؤثر باشند.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
👍5❤3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - ویدئو
🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics
🔸 مدرسین دوره :
Esther Duflo and Benjamin Olken
🔸نام دانشگاه : MIT
🔸Lecture 24: Credit (Part 1)
Description: Presents stylized facts about credit markets in developing countries, introduces simple models of moral hazard and adverse selection to illustrate how frictions might occur, and discusses Karlan and Zinman (2009).
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics
🔸 مدرسین دوره :
Esther Duflo and Benjamin Olken
🔸نام دانشگاه : MIT
🔸Lecture 24: Credit (Part 1)
Description: Presents stylized facts about credit markets in developing countries, introduces simple models of moral hazard and adverse selection to illustrate how frictions might occur, and discusses Karlan and Zinman (2009).
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤3
1gJuTsdRh22bL7_T5VyX7wOJmCMwpw1PA_transcript_250829_105705.pdf
95.5 KB
🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - متن
🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics
🔸 مدرسین دوره :
Esther Duflo and Benjamin Olken
🔸نام دانشگاه : MIT
🔸Lecture 24: Credit (Part 1)
Description: Presents stylized facts about credit markets in developing countries, introduces simple models of moral hazard and adverse selection to illustrate how frictions might occur, and discusses Karlan and Zinman (2009).
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics
🔸 مدرسین دوره :
Esther Duflo and Benjamin Olken
🔸نام دانشگاه : MIT
🔸Lecture 24: Credit (Part 1)
Description: Presents stylized facts about credit markets in developing countries, introduces simple models of moral hazard and adverse selection to illustrate how frictions might occur, and discusses Karlan and Zinman (2009).
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤3
mit14_771f21_lec24_credit_250829_105832.pdf
242.9 KB
🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - اسلاید
🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics
🔸 مدرسین دوره :
Esther Duflo and Benjamin Olken
🔸نام دانشگاه : MIT
🔸Lecture 24: Credit (Part 1)
Description: Presents stylized facts about credit markets in developing countries, introduces simple models of moral hazard and adverse selection to illustrate how frictions might occur, and discusses Karlan and Zinman (2009).
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics
🔸 مدرسین دوره :
Esther Duflo and Benjamin Olken
🔸نام دانشگاه : MIT
🔸Lecture 24: Credit (Part 1)
Description: Presents stylized facts about credit markets in developing countries, introduces simple models of moral hazard and adverse selection to illustrate how frictions might occur, and discusses Karlan and Zinman (2009).
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤4
🔵 پایان خشکسالی با استخراج آب از هوا در عربستان
پژوهشگران دانشگاه ملک عبدالله عربستان با توسعه دستگاهی نوین که رطوبت هوا را جذب و با انرژی خورشید به آب آشامیدنی تبدیل می‌کند، راهکاری پایدار و کم‌هزینه برای مقابله با بحران کم‌آبی ارائه داده‌اند.
کمبود آب شیرین معضلی جهانی است که زندگی بیش از دو میلیارد نفر را در سراسر جهان تحت‌تأثیر قرار داده، اما اکنون با ظهور فناوری‌های نوین، امید تازه‌ای برای غلبه بر این چالش پدیدار شده است. یکی از این راهکارهای امیدبخش، «ژنراتورهای آب اتمسفری خورشیدی (SAWE)» هستند که با بهره‌گیری از انرژی خورشید و هوای مرطوب، امکان تولید آب آشامیدنی را در مناطق خشک و کم‌آب فراهم می‌کنند.
به گزارش ایمنا، پژوهشگران دانشگاه علوم و فناوری ملک عبدالله (KAUST) در عربستان سعودی، با توسعه این فناوری، گامی مهم در جهت حل بحران کم‌آبی برداشته‌اند. سامانه یادشده با جذب بخار آب موجود در هوا و استفاده از انرژی خورشیدی، روزانه تا سه لیتر آب در هر متر مربع تولید می‌کند که این میزان آب می‌تواند نیازهای اولیه یک خانواده را تأمین و به توسعه کشاورزی در مناطق خشک کمک کند.
این فناوری در مجموع یک راهکار نوآورانه و پایدار برای حل بحران کم‌آبی است و با بهره‌گیری از انرژی خورشید و هوای مرطوب، امکان تولید آب آشامیدنی را در مناطق خشک و کم‌آب فراهم می‌کند و می‌تواند به بهبود شرایط زندگی مردم و توسعه کشاورزی در این مناطق کمک کند. با توجه به اهمیت روزافزون بحران کم‌آبی، توسعه و تجاری‌سازی این فناوری از اهمیت بالایی برخوردار است.
عملکرد این سامانه بر اساس چرخه‌ای ساده اما هوشمندانه است. ابتدا بخار آب موجود در هوا توسط «پل‌های انتقال جرم (MTB)» جذب می‌شود؛ ریزکانال‌هایی که با محلول نمکی پر شده‌اند و آب را به درون سامانه هدایت می‌کنند. سپس بخار آب به محفظه‌ای خورشیدی منتقل و در آنجا با استفاده از انرژی خورشید تبخیر می‌شود. در نهایت بخار آب تبخیر شده روی سطوح خنک‌تر متراکم و به آب آشامیدنی تبدیل می‌شود.
یکی از مزایای کلیدی این فناوری، سازگاری آن با محیط زیست است. سامانه SAWE برای تولید آب، تنها به انرژی خورشید و هوای مرطوب نیاز دارد و هیچ‌گونه آلودگی زیست‌محیطی ایجاد نمی‌کند. از سوی دیگر به صورت غیرمتمرکز در مناطق دورافتاده و فاقد زیرساخت‌های آبرسانی مستقر می‌شود و نیاز به انتقال آب از مناطق دیگر را کاهش می‌دهد.
پژوهشگران به‌منظور بررسی عملکرد این فناوری در شرایط واقعی، نمونه‌ای اولیه از سامانه یادشده را در شهر ثول (Thuwel) عربستان سعودی آزمایش کردند. نتایج این آزمایش‌ها نشان داد که این سامانه قادر است در طول فصل تابستان روزانه بین ۲ تا ۳ لیتر آب در هر متر مربع تولید کند. این میزان آب، برای آبیاری گیاهان و تأمین نیازهای اولیه ساکنان محلی کافی بود.
سامانه حاضر علاوه بر تولید آب می‌تواند به خنک کردن پنل‌های خورشیدی نیز کمک کند؛ با استفاده از هیدروژل‌های هیبریدی می‌توان رطوبت شبانه را ذخیره و در طول روز برای خنک کردن پنل‌ها استفاده کرد. این اقدام موجب افزایش کارایی پنل‌های خورشیدی و تولید بیشتر انرژی می‌شود.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
پژوهشگران دانشگاه ملک عبدالله عربستان با توسعه دستگاهی نوین که رطوبت هوا را جذب و با انرژی خورشید به آب آشامیدنی تبدیل می‌کند، راهکاری پایدار و کم‌هزینه برای مقابله با بحران کم‌آبی ارائه داده‌اند.
کمبود آب شیرین معضلی جهانی است که زندگی بیش از دو میلیارد نفر را در سراسر جهان تحت‌تأثیر قرار داده، اما اکنون با ظهور فناوری‌های نوین، امید تازه‌ای برای غلبه بر این چالش پدیدار شده است. یکی از این راهکارهای امیدبخش، «ژنراتورهای آب اتمسفری خورشیدی (SAWE)» هستند که با بهره‌گیری از انرژی خورشید و هوای مرطوب، امکان تولید آب آشامیدنی را در مناطق خشک و کم‌آب فراهم می‌کنند.
به گزارش ایمنا، پژوهشگران دانشگاه علوم و فناوری ملک عبدالله (KAUST) در عربستان سعودی، با توسعه این فناوری، گامی مهم در جهت حل بحران کم‌آبی برداشته‌اند. سامانه یادشده با جذب بخار آب موجود در هوا و استفاده از انرژی خورشیدی، روزانه تا سه لیتر آب در هر متر مربع تولید می‌کند که این میزان آب می‌تواند نیازهای اولیه یک خانواده را تأمین و به توسعه کشاورزی در مناطق خشک کمک کند.
این فناوری در مجموع یک راهکار نوآورانه و پایدار برای حل بحران کم‌آبی است و با بهره‌گیری از انرژی خورشید و هوای مرطوب، امکان تولید آب آشامیدنی را در مناطق خشک و کم‌آب فراهم می‌کند و می‌تواند به بهبود شرایط زندگی مردم و توسعه کشاورزی در این مناطق کمک کند. با توجه به اهمیت روزافزون بحران کم‌آبی، توسعه و تجاری‌سازی این فناوری از اهمیت بالایی برخوردار است.
عملکرد این سامانه بر اساس چرخه‌ای ساده اما هوشمندانه است. ابتدا بخار آب موجود در هوا توسط «پل‌های انتقال جرم (MTB)» جذب می‌شود؛ ریزکانال‌هایی که با محلول نمکی پر شده‌اند و آب را به درون سامانه هدایت می‌کنند. سپس بخار آب به محفظه‌ای خورشیدی منتقل و در آنجا با استفاده از انرژی خورشید تبخیر می‌شود. در نهایت بخار آب تبخیر شده روی سطوح خنک‌تر متراکم و به آب آشامیدنی تبدیل می‌شود.
یکی از مزایای کلیدی این فناوری، سازگاری آن با محیط زیست است. سامانه SAWE برای تولید آب، تنها به انرژی خورشید و هوای مرطوب نیاز دارد و هیچ‌گونه آلودگی زیست‌محیطی ایجاد نمی‌کند. از سوی دیگر به صورت غیرمتمرکز در مناطق دورافتاده و فاقد زیرساخت‌های آبرسانی مستقر می‌شود و نیاز به انتقال آب از مناطق دیگر را کاهش می‌دهد.
پژوهشگران به‌منظور بررسی عملکرد این فناوری در شرایط واقعی، نمونه‌ای اولیه از سامانه یادشده را در شهر ثول (Thuwel) عربستان سعودی آزمایش کردند. نتایج این آزمایش‌ها نشان داد که این سامانه قادر است در طول فصل تابستان روزانه بین ۲ تا ۳ لیتر آب در هر متر مربع تولید کند. این میزان آب، برای آبیاری گیاهان و تأمین نیازهای اولیه ساکنان محلی کافی بود.
سامانه حاضر علاوه بر تولید آب می‌تواند به خنک کردن پنل‌های خورشیدی نیز کمک کند؛ با استفاده از هیدروژل‌های هیبریدی می‌توان رطوبت شبانه را ذخیره و در طول روز برای خنک کردن پنل‌ها استفاده کرد. این اقدام موجب افزایش کارایی پنل‌های خورشیدی و تولید بیشتر انرژی می‌شود.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤10👍3👀2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 کارآفرین کیست؟
پاسخ #جوزف_شومپیتر
◽️کارآفرین کیست؟ در این ویدئو جواب یکی از بزرگ‌ترین اقتصاددانهای قرن بیستم، جوزف شومپیتر را به این جواب می‌شنویم.
◽️شومپیتر نقش کارآفرین در اقتصاد را بسیار مهم می‌داند و آنها را قلب نوآوری و رشد اقتصادی می‌داند. از نظر او صرف صاحب کسب و کار بودن کسی را تبدیل کارآفرین نمی‌کند بلکه زمانی فردی کارآفرین است که نوآوری کرده، محصولات کنونی را با قیمت بهتری ارائه دهد یا روش‌های جدیدی برای تولید پیدا کند.
#زندگی_بزرگان_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
پاسخ #جوزف_شومپیتر
◽️کارآفرین کیست؟ در این ویدئو جواب یکی از بزرگ‌ترین اقتصاددانهای قرن بیستم، جوزف شومپیتر را به این جواب می‌شنویم.
◽️شومپیتر نقش کارآفرین در اقتصاد را بسیار مهم می‌داند و آنها را قلب نوآوری و رشد اقتصادی می‌داند. از نظر او صرف صاحب کسب و کار بودن کسی را تبدیل کارآفرین نمی‌کند بلکه زمانی فردی کارآفرین است که نوآوری کرده، محصولات کنونی را با قیمت بهتری ارائه دهد یا روش‌های جدیدی برای تولید پیدا کند.
#زندگی_بزرگان_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤5
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 فرازی از کتاب چرا ملت ها شکست می خورند:
🕧علت اجرای نادرست سیاست‌های اقتصادی و شکست کشورها در نیل به #توسعه در یک کلمه نهفته است: دوراهی سیاستمدار؛ حفظ کارایی یا حفظ حکومت گروہ خاص.
🕧مشکل سیاستمدار عموماً کمبود علم و دانش نیست! مشکل دوراهی حفظ #قدرت سیاسی از طریق قربانی کردن منافع عمومی یا تامین منافع عمومی و از دست دادن تدریجی قدرت سیاسی است.
🕧این دوراهی سیاستمدار است که سرنوشت کشور را تعیین می‌کند. گروهی از اقتصاددانان، از جمله منکور اولسون و داگلاس نورث، به مانند نویسندگان این کتاب بر اهمیت دوراهی سیاستمدار تاکید کرده‌اند. سیاستمدار می‌داند اگر امکان استفاده از فرصت‌های اجتماعی و اقتصادی برای همگان میسر باشد رشد اقتصادی افزایش می‌یابد.
🕧دسترسی برابر به قدرت #اقتصادی و فرصت‌های #اجتماعی برای بهبود عملکرد اقتصادی مفید و حتی ضروری است، اما برای سیاستمدار خطرناک است، زیرا قدرت اقتصادی به تدریج به حوزه‌های دیگر سرایت خواهد کرد و قدرت سیاسی او را به خطر خواهد انداخت.
🕧سیاستمدار می‌داند که کارایی بیشتر به معنای رفاه بیشتر مردم و حتی #مالیات بیشتر است، اما این کارایی مقدمات و نتایجی سیاسی دارد که برای سیاستمدار ممکن است پرهزینه باشد. سیاستمداران بر سر این دو راهی عموماً ترجیح می‌دهند که #اقتصاد و #سیاست را به گروهی معدود واگذار کنند، گروهی که حافظ #منافع سیاسی آنها باشند. این مسیر همان #اندک_سالاری یا #الیگارشی است.
📕چرا ملت ها شکست می خورند؟
💬 #عجم_اغلو و #جیمز_رابینسون
🔸منبع: کانال اکونومیست فارسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
instagram.com/econ.view
🕧علت اجرای نادرست سیاست‌های اقتصادی و شکست کشورها در نیل به #توسعه در یک کلمه نهفته است: دوراهی سیاستمدار؛ حفظ کارایی یا حفظ حکومت گروہ خاص.
🕧مشکل سیاستمدار عموماً کمبود علم و دانش نیست! مشکل دوراهی حفظ #قدرت سیاسی از طریق قربانی کردن منافع عمومی یا تامین منافع عمومی و از دست دادن تدریجی قدرت سیاسی است.
🕧این دوراهی سیاستمدار است که سرنوشت کشور را تعیین می‌کند. گروهی از اقتصاددانان، از جمله منکور اولسون و داگلاس نورث، به مانند نویسندگان این کتاب بر اهمیت دوراهی سیاستمدار تاکید کرده‌اند. سیاستمدار می‌داند اگر امکان استفاده از فرصت‌های اجتماعی و اقتصادی برای همگان میسر باشد رشد اقتصادی افزایش می‌یابد.
🕧دسترسی برابر به قدرت #اقتصادی و فرصت‌های #اجتماعی برای بهبود عملکرد اقتصادی مفید و حتی ضروری است، اما برای سیاستمدار خطرناک است، زیرا قدرت اقتصادی به تدریج به حوزه‌های دیگر سرایت خواهد کرد و قدرت سیاسی او را به خطر خواهد انداخت.
🕧سیاستمدار می‌داند که کارایی بیشتر به معنای رفاه بیشتر مردم و حتی #مالیات بیشتر است، اما این کارایی مقدمات و نتایجی سیاسی دارد که برای سیاستمدار ممکن است پرهزینه باشد. سیاستمداران بر سر این دو راهی عموماً ترجیح می‌دهند که #اقتصاد و #سیاست را به گروهی معدود واگذار کنند، گروهی که حافظ #منافع سیاسی آنها باشند. این مسیر همان #اندک_سالاری یا #الیگارشی است.
📕چرا ملت ها شکست می خورند؟
💬 #عجم_اغلو و #جیمز_رابینسون
🔸منبع: کانال اکونومیست فارسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
instagram.com/econ.view
❤9👍1
🔵 #معرفی_مقاله
سوگ به‌مثابه یادگیری
«Grieving as a Form of Learning: Insights from Neuroscience Applied to Grief and Loss»
✍Mary-Frances O’Connor و Saren H. Seeley
مدل "غایب–و‌هم‌زمان جاودانه" (Gone-But-Also-Everlasting)
مقاله به‌روزرسانی مهمی را برای نظریه‌های قدیمیِ استرس شناختی ارائه می‌دهد. بر اساس این مدل، دانش معنایی از حضور دائمی فرد مورد علاقه (attachment figure) در ذهن ما و خاطره اپیزودیک و خودزندگینامه‌ای از مرگ او، در تضاد هستند. این تضاد می‌تواند توضیح دهد که چرا غم غالباً طولانی‌مدت است و چطور در برخی مواقع منجر به اختلالات پیچیده در غم (مثل PGD) می‌شود.
✔️ غم به‌مثابه یادگیری
نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که غمیدن در حقیقت نوعی یادگیری است—باید زمان بگذرد و بازخورد تجربی دریافت شود تا ذهن بتواند به‌درستی خود را با واقعیت عدم حضور فرد تطبیق دهد.
✔️ عوامل پیش از فقدان که پروسه یادگیری را پیچیده می‌کنند:
وابستگی شدید به شریک (spousal dependency)
حجم کوچک‌تر هیپوکامپ (قرینه‌ای در ساختار مغزی)
این عوامل ممکن است «یادگیری» درباره فقدان را به تأخیر بی‌اندازند و ریسک اختلال گریه طولانی‌مدت (Prolonged Grief Disorder) را افزایش دهند.
✔️عوامل پس از فقدان که یادگیری را مختل می‌کنند:
اجتناب (avoidance) از پرداختن به یادها یا احساسات مرتبط با فقدان
✔️ افکار وسواسی یا مرورگر (rumination) درباره دلایل و عواقب از دست دادن
✔️آتروفی هیپوکامپی وابسته به استرس: یعنی کاهش ساختاری هیپوکامپ به‌دلیل فشار روانی ناشی از فقدان
این عوامل می‌توانند مکانیزم‌های کارکردی یا ساختاری ایجاد کنند که منجر به اختلال طولانی در پروسه غمیدن می‌شوند.
✔️اهمیت مطالعه عصبی‌ـ‌شناختی غم
ترکیب نظریه دلبستگی (attachment theory) با شواهد از علوم اعصاب (انسان و حیوان) به درکی دقیق‌تر از پروسه غم کمک می‌کند.
در مدل‌های حیوانی مانند دهل‌های همجنس‌گرای prairie vole، فعالیت نورونی خاصی در nucleus accumbens دیده می‌شود که ارتباط نزدیکی با تشکیل پیوند و واکنش به جدایی دارد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مغز چگونه برای جستجوی فرد مورد علاقه آماده و تحریک می‌شود.
نقش Mary-Frances O’Connor در این حوزه
او اولین مطالعه fMRI را درباره سوگواری انجام داده است و می‌گوید: «غمیدن را می‌توان به‌مثابه نوعی یادگیری دید»—چرا که مغز باید پیش‌بینی حضور همیشگی فرد را به واقعیت فقدان تنظیم کند.
تحقیقات ایشان زیرساختی برای درک تفاوت بین غم معمول و غم پیچیده (complicated grief) یا PGD فراهم آورده است، و مسیرهایی برای مداخله‌درمانی هدفمند پیشنهاد داده است.
✔️ عصب‌شناسی و رابطه عاطفی
هنگامی که با فردی رابطه عاطفی عمیق برقرار می‌کنیم، مغز ما تنها به حضور او عادت نمی‌کند، بلکه به‌تدریج آن فرد را در «نقشه عصبی» خود جای می‌دهد. این فرایند شامل بازآرایی سیناپس‌ها، فعال‌سازی مدارهای خاص عصبی و ایجاد تغییرات پایدار در ساختارهایی مانند هیپوکامپ، آمیگدالا و قشر پیش‌پیشانی است. به مرور زمان، سلول‌های عصبی به شکلی سازمان‌دهی مجدد می‌شوند که حضور آن فرد، به‌عنوان بخشی از «خود» ما کدگذاری شود؛ گویی او بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت ماست.
این یک سازوکار تکاملی است که در نظریه دلبستگی (Attachment Theory) نیز توضیح داده شده است؛ چراکه نزدیکی و پیوند با دیگران برای بقا و امنیت ضروری بوده است. اما همین ادغام عمیق، در زمان فقدان، چالشی اساسی برای مغز ایجاد می‌کند. اکنون سیستم عصبی با تضادی روبه‌روست: شبکه‌های عصبی هنوز حضور فرد را «پیش‌بینی» می‌کنند، اما واقعیت بیرونی نشان می‌دهد که او دیگر وجود ندارد. این عدم انطباق بین دانش معنایی (این شخص همیشه بخشی از زندگی ما بوده است) و تجربه اپیزودیک (مرگ یا غیبت او) منجر به درد عاطفی و دوره طولانی سوگواری می‌شود.
به بیان دیگر، غم پس از فقدان را می‌توان تلاشی از سوی مغز برای بازآرایی دوباره نقشه‌های عصبی دانست؛ فرایندی که نیازمند زمان، تجربه و یادگیری مکرر است تا پیش‌بینی‌های قدیمی جای خود را به واقعیت جدید بدهند.
جمع‌بندی نهایی
این مقاله مروری دیدگاهی نوین ارائه می‌کند که:
غم فقط یک واکنش احساسی نیست، بلکه یک فرآیند یادگیری عصبی است که برای پیشرفت نیاز به زمان و تجربه دارد.
تفکیک بین دانش معنایی (که فرد همیشه ماندگار است) و خاطره واقعی (مرگ او) برای درک طولانی‌مدت غم ضروری است.
شناخت عوامل خطر پیش و پس‌از فقدان می‌تواند به شناسایی افرادی که ممکن است در مسیر تطابق دچار مشکل شوند، کمک کند.
رویکرد عصبی امکان توسعه مداخلات درمانی دقیق‌تر را فراهم می‌آورد، مثلاً با هدف کاهش اجتناب یا افکار وسواسی.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
سوگ به‌مثابه یادگیری
«Grieving as a Form of Learning: Insights from Neuroscience Applied to Grief and Loss»
✍Mary-Frances O’Connor و Saren H. Seeley
مدل "غایب–و‌هم‌زمان جاودانه" (Gone-But-Also-Everlasting)
مقاله به‌روزرسانی مهمی را برای نظریه‌های قدیمیِ استرس شناختی ارائه می‌دهد. بر اساس این مدل، دانش معنایی از حضور دائمی فرد مورد علاقه (attachment figure) در ذهن ما و خاطره اپیزودیک و خودزندگینامه‌ای از مرگ او، در تضاد هستند. این تضاد می‌تواند توضیح دهد که چرا غم غالباً طولانی‌مدت است و چطور در برخی مواقع منجر به اختلالات پیچیده در غم (مثل PGD) می‌شود.
✔️ غم به‌مثابه یادگیری
نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که غمیدن در حقیقت نوعی یادگیری است—باید زمان بگذرد و بازخورد تجربی دریافت شود تا ذهن بتواند به‌درستی خود را با واقعیت عدم حضور فرد تطبیق دهد.
✔️ عوامل پیش از فقدان که پروسه یادگیری را پیچیده می‌کنند:
وابستگی شدید به شریک (spousal dependency)
حجم کوچک‌تر هیپوکامپ (قرینه‌ای در ساختار مغزی)
این عوامل ممکن است «یادگیری» درباره فقدان را به تأخیر بی‌اندازند و ریسک اختلال گریه طولانی‌مدت (Prolonged Grief Disorder) را افزایش دهند.
✔️عوامل پس از فقدان که یادگیری را مختل می‌کنند:
اجتناب (avoidance) از پرداختن به یادها یا احساسات مرتبط با فقدان
✔️ افکار وسواسی یا مرورگر (rumination) درباره دلایل و عواقب از دست دادن
✔️آتروفی هیپوکامپی وابسته به استرس: یعنی کاهش ساختاری هیپوکامپ به‌دلیل فشار روانی ناشی از فقدان
این عوامل می‌توانند مکانیزم‌های کارکردی یا ساختاری ایجاد کنند که منجر به اختلال طولانی در پروسه غمیدن می‌شوند.
✔️اهمیت مطالعه عصبی‌ـ‌شناختی غم
ترکیب نظریه دلبستگی (attachment theory) با شواهد از علوم اعصاب (انسان و حیوان) به درکی دقیق‌تر از پروسه غم کمک می‌کند.
در مدل‌های حیوانی مانند دهل‌های همجنس‌گرای prairie vole، فعالیت نورونی خاصی در nucleus accumbens دیده می‌شود که ارتباط نزدیکی با تشکیل پیوند و واکنش به جدایی دارد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مغز چگونه برای جستجوی فرد مورد علاقه آماده و تحریک می‌شود.
نقش Mary-Frances O’Connor در این حوزه
او اولین مطالعه fMRI را درباره سوگواری انجام داده است و می‌گوید: «غمیدن را می‌توان به‌مثابه نوعی یادگیری دید»—چرا که مغز باید پیش‌بینی حضور همیشگی فرد را به واقعیت فقدان تنظیم کند.
تحقیقات ایشان زیرساختی برای درک تفاوت بین غم معمول و غم پیچیده (complicated grief) یا PGD فراهم آورده است، و مسیرهایی برای مداخله‌درمانی هدفمند پیشنهاد داده است.
✔️ عصب‌شناسی و رابطه عاطفی
هنگامی که با فردی رابطه عاطفی عمیق برقرار می‌کنیم، مغز ما تنها به حضور او عادت نمی‌کند، بلکه به‌تدریج آن فرد را در «نقشه عصبی» خود جای می‌دهد. این فرایند شامل بازآرایی سیناپس‌ها، فعال‌سازی مدارهای خاص عصبی و ایجاد تغییرات پایدار در ساختارهایی مانند هیپوکامپ، آمیگدالا و قشر پیش‌پیشانی است. به مرور زمان، سلول‌های عصبی به شکلی سازمان‌دهی مجدد می‌شوند که حضور آن فرد، به‌عنوان بخشی از «خود» ما کدگذاری شود؛ گویی او بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت ماست.
این یک سازوکار تکاملی است که در نظریه دلبستگی (Attachment Theory) نیز توضیح داده شده است؛ چراکه نزدیکی و پیوند با دیگران برای بقا و امنیت ضروری بوده است. اما همین ادغام عمیق، در زمان فقدان، چالشی اساسی برای مغز ایجاد می‌کند. اکنون سیستم عصبی با تضادی روبه‌روست: شبکه‌های عصبی هنوز حضور فرد را «پیش‌بینی» می‌کنند، اما واقعیت بیرونی نشان می‌دهد که او دیگر وجود ندارد. این عدم انطباق بین دانش معنایی (این شخص همیشه بخشی از زندگی ما بوده است) و تجربه اپیزودیک (مرگ یا غیبت او) منجر به درد عاطفی و دوره طولانی سوگواری می‌شود.
به بیان دیگر، غم پس از فقدان را می‌توان تلاشی از سوی مغز برای بازآرایی دوباره نقشه‌های عصبی دانست؛ فرایندی که نیازمند زمان، تجربه و یادگیری مکرر است تا پیش‌بینی‌های قدیمی جای خود را به واقعیت جدید بدهند.
جمع‌بندی نهایی
این مقاله مروری دیدگاهی نوین ارائه می‌کند که:
غم فقط یک واکنش احساسی نیست، بلکه یک فرآیند یادگیری عصبی است که برای پیشرفت نیاز به زمان و تجربه دارد.
تفکیک بین دانش معنایی (که فرد همیشه ماندگار است) و خاطره واقعی (مرگ او) برای درک طولانی‌مدت غم ضروری است.
شناخت عوامل خطر پیش و پس‌از فقدان می‌تواند به شناسایی افرادی که ممکن است در مسیر تطابق دچار مشکل شوند، کمک کند.
رویکرد عصبی امکان توسعه مداخلات درمانی دقیق‌تر را فراهم می‌آورد، مثلاً با هدف کاهش اجتناب یا افکار وسواسی.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤5👍1
🔵 #نکسوس
#تاریخ_مختصرشبکه‌های_اطلاعاتی_از_عصر_حجر_تا_هوش_مصنوعی
[۲۰۲۴]
1️⃣1️⃣
🖌 نویسنده: یووال نوح هراری
🖋 مترجم: مهدی نجفی‌خواه
🎙 ویراست و خوانش: فرهاد ارکانی
🔶 فصل یازدهم (بخش دوم)
➖ استعمارِ داده‌ای
➖ امپراتوری «دیتا»
➖ از وب به پیله
➖ از همگرایی به واگرایی...
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/homosapiensfa/1360
#تاریخ_مختصرشبکه‌های_اطلاعاتی_از_عصر_حجر_تا_هوش_مصنوعی
[۲۰۲۴]
1️⃣1️⃣
🖌 نویسنده: یووال نوح هراری
🖋 مترجم: مهدی نجفی‌خواه
🎙 ویراست و خوانش: فرهاد ارکانی
🔶 فصل یازدهم (بخش دوم)
➖ استعمارِ داده‌ای
➖ امپراتوری «دیتا»
➖ از وب به پیله
➖ از همگرایی به واگرایی...
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/homosapiensfa/1360
Telegram
خوانش کتاب برای انسان خردمند
📊 نکسوس؛ تاریخ مختصر شبکه‌های اطلاعاتی، از عصر حجر تا هوش مصنوعی [۲۰۲۴]
1️⃣1️⃣
🖌 نویسنده: یووال نوح هراری
🖋 مترجم: مهدی نجفی‌خواه
🎙 ویراست و خوانش: فرهاد ارکانی
🔶 فصل یازدهم (بخش دوم)
➖ استعمارِ داده‌ای
➖ امپراتوری «دیتا»
➖ از وب به پیله
➖ از همگرایی به…
1️⃣1️⃣
🖌 نویسنده: یووال نوح هراری
🖋 مترجم: مهدی نجفی‌خواه
🎙 ویراست و خوانش: فرهاد ارکانی
🔶 فصل یازدهم (بخش دوم)
➖ استعمارِ داده‌ای
➖ امپراتوری «دیتا»
➖ از وب به پیله
➖ از همگرایی به…
❤4
🔵 #معرفی_کتاب
ورنون ال. اسکاربرو استاد انسان‌شناسی و باستان‌شناسی دانشگاه سینسیناتی اوهایو در اثر گیرای خود با عنوان «جریان قدرت: نظام‌ها و چشم‌اندازهای آبی در دوران باستان» مطالعه جامعی را در گستره جهانی درباره چگونگی مدیریت منابع آب در جوامع باستانی عرضه می‌کند.
اسکاربرو با مطالعه تفصیلی تمدن‌های باستانی نشان می‌دهد که چگونه جوامع مختلف راه‌حل‌های منحصر به فردی را برای چالش‌های مدیریت آب بر پایه شرایط محیطی و ساختارهای اجتماعی خود طراحی کردند. او زیرساخت‌های مختلف آب شامل چاه‌ها، مخازن، سدها و کانال‌ها را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که این تأسیسات غالباً کارکردهای چندگانه‌ای غیر از کشاورزی داشته‌اند، از حمل و نقل گرفته تا رسومات آئینی.
تحلیل نویسنده درباره هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی نظام‌های مدیریت آب، چه در کوتاه‌مدت و چه در بلندمدت، بسیار مستدل و عمیق است. چارچوب او به خوانندگان کمک می‌کند تا دریابند چگونه جوامع باستانی درباره منابع آب تصمیم می‌گرفتند و چگونه این انتخاب‌ها بر اقتصاد سیاسی آنها تأثیر می‌گذاشت.
کتاب در برخی قسمت‌ها جزئیات بیشتری را در اختیار خواننده قرار نمی‌دهد، ولی در فراهم‌آورن مقدمه‌ای آسان‌فهم درباره نظام‌های باستانی مدیریت آب موفق است. رویکرد تطبیق کتاب آن را به منبعی ارزشمند نه تنها برای باستان‌شناسان، بلکه برای کسانی که به تاریخ محیط‌زیستی و مدیریت منابع پایدار علاقه‌مندند تبدیل کرده است.
درک چگونگی رفتار جوامع گذشته با چالش‌های مدیریت آب و به طور کلی بینش‌های تاریخی می‌تواند نگاه رویکردهای مدرن را به مسائل آب غنی‌تر و راهگشاتر سازد.
▪️ رویکرد تطبیقی کتاب آن را به منبعی ارزشمند برای کسانی که به تاریخ محیط‌زیستی و مدیریت پایدار منابع علاقه‌مندند تبدیل کرده است.
📌 متن کامل یادداشت از لینک زیر در بلاگ پویش قابل مطالعه است.
#بررسی_کتاب
#تاریخ_آب
#اقتصاد_سیاسی
🔸منبع: بر مدار آب
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
ورنون ال. اسکاربرو استاد انسان‌شناسی و باستان‌شناسی دانشگاه سینسیناتی اوهایو در اثر گیرای خود با عنوان «جریان قدرت: نظام‌ها و چشم‌اندازهای آبی در دوران باستان» مطالعه جامعی را در گستره جهانی درباره چگونگی مدیریت منابع آب در جوامع باستانی عرضه می‌کند.
▪️اسکاربرو این فرض رایج را به چالش می‌کشد که سامانه‌های آبیاری بزرگ‌مقیاس همیشه محصول نظام‌های بسیار متمرکز و سلسله‌مراتبی هستند. در مقابل، او شواهدی را از تشکیلات متنوع‌تر و پیچیده‌تر به دست می‌دهد و مفهوم شبکه توزیع‌یافته قدرت و تصمیم‌گیری را معرفی می‌کند که به موازات نظام سلسله‌مراتبی عمل می‌کند.این کتاب محدوده جغرافیایی قابل توجهی را پوشش می‌دهد و نظام‌های مدیریت آب را در سراسر جهان بررسی می‌کند: سکونتگاه مایاها در اراضی پست، فلات مکزیک، جنوب غرب ایالات متحده، سریلانکا، دره سند و یونان باستان.
اسکاربرو با مطالعه تفصیلی تمدن‌های باستانی نشان می‌دهد که چگونه جوامع مختلف راه‌حل‌های منحصر به فردی را برای چالش‌های مدیریت آب بر پایه شرایط محیطی و ساختارهای اجتماعی خود طراحی کردند. او زیرساخت‌های مختلف آب شامل چاه‌ها، مخازن، سدها و کانال‌ها را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که این تأسیسات غالباً کارکردهای چندگانه‌ای غیر از کشاورزی داشته‌اند، از حمل و نقل گرفته تا رسومات آئینی.
تحلیل نویسنده درباره هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی نظام‌های مدیریت آب، چه در کوتاه‌مدت و چه در بلندمدت، بسیار مستدل و عمیق است. چارچوب او به خوانندگان کمک می‌کند تا دریابند چگونه جوامع باستانی درباره منابع آب تصمیم می‌گرفتند و چگونه این انتخاب‌ها بر اقتصاد سیاسی آنها تأثیر می‌گذاشت.
کتاب در برخی قسمت‌ها جزئیات بیشتری را در اختیار خواننده قرار نمی‌دهد، ولی در فراهم‌آورن مقدمه‌ای آسان‌فهم درباره نظام‌های باستانی مدیریت آب موفق است. رویکرد تطبیق کتاب آن را به منبعی ارزشمند نه تنها برای باستان‌شناسان، بلکه برای کسانی که به تاریخ محیط‌زیستی و مدیریت منابع پایدار علاقه‌مندند تبدیل کرده است.
درک چگونگی رفتار جوامع گذشته با چالش‌های مدیریت آب و به طور کلی بینش‌های تاریخی می‌تواند نگاه رویکردهای مدرن را به مسائل آب غنی‌تر و راهگشاتر سازد.
▪️ رویکرد تطبیقی کتاب آن را به منبعی ارزشمند برای کسانی که به تاریخ محیط‌زیستی و مدیریت پایدار منابع علاقه‌مندند تبدیل کرده است.
📌 متن کامل یادداشت از لینک زیر در بلاگ پویش قابل مطالعه است.
#بررسی_کتاب
#تاریخ_آب
#اقتصاد_سیاسی
🔸منبع: بر مدار آب
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤3👍1