This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 حس خوب یا کار درست؟
🔸در تقسیم‌بندی‌های سیاسی عموما با دو طیف چپ و راست روبرو هستیم. طیف‌های چپ معمولا خود را طرف منافع اکثریت، افراد ضعیف‌تر، کارگران، دانشجویان و طبقات اجتماعی ضعیف‌تر معرفی می‌کنند. در عوض راست سیاسی معمولا به عنوان طرفدار طبقات بالایی جامعه معرفی می‌شود؛ کسانی که به نفع فرادستان حقوق و منافع فرودستان را نادیده می‌گیرند.
🔸 دنیس پراگر، محافظه‌کار آمریکایی در این ویدئو به تشریح برخی از این روایت‌ها می‌پردازد.
#prageru
#right
#left
#سیاست
#دنیس_پراگر
#محافظه‌کار
🔸منبع: کانال رادیکال
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸در تقسیم‌بندی‌های سیاسی عموما با دو طیف چپ و راست روبرو هستیم. طیف‌های چپ معمولا خود را طرف منافع اکثریت، افراد ضعیف‌تر، کارگران، دانشجویان و طبقات اجتماعی ضعیف‌تر معرفی می‌کنند. در عوض راست سیاسی معمولا به عنوان طرفدار طبقات بالایی جامعه معرفی می‌شود؛ کسانی که به نفع فرادستان حقوق و منافع فرودستان را نادیده می‌گیرند.
🔸 دنیس پراگر، محافظه‌کار آمریکایی در این ویدئو به تشریح برخی از این روایت‌ها می‌پردازد.
#prageru
#right
#left
#سیاست
#دنیس_پراگر
#محافظه‌کار
🔸منبع: کانال رادیکال
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤9
“Why Academic Writing Deserves to Be Beautiful”
✍ نوشته‌ی Maruf Ahmed (منتشرشده در The Daily Star، اکتبر ۲۰۲۵)
🔸 چرا نوشتار دانشگاهی سزاوارِ زیبا بودن است
در راهروهای براق دانشگاه‌ها، دانش معمولاً در لباسی از جمله‌های خشک و واژگان فنی سنگین ظاهر می‌شود. نوشتار دانشگاهی، چنان‌که امروز رایج است، به ژانری انحصاری تبدیل شده است: خشکیده در داده‌ها، گرفتار در عینیتِ ماشینی، و تهی از تپش انسانی. در بسیاری موارد، این نوشته‌ها نه با مردم، بلکه با آیین‌نامه‌ها سخن می‌گویند؛ نه در خدمت فهم، بلکه در خدمت اقتدارند.
این ریاضتِ خودخواسته در نوشتار، مسئله‌ای سیاسی است. چنین زبانی، دامنه‌ی دسترسی به دانش و احساس مشارکت در تولید آن را محدود می‌کند. زبان خشک و دشوار دانشگاهی به‌جای آنکه پلی بسازد، دیوار می‌افرازد. شگفت آنکه دانش، در معنای راستین خود، باید دموکراتیک‌ترین میراثِ انسانی باشد. بااین‌حال، امروزه بیشتر و بیشتر در قالب رمزهایی عرضه می‌شود که تنها حلقه‌ای بسته از دارندگان مدرک می‌توانند آن را رمزگشایی کنند.
نتیجه، نوعی جدال دوگانه است: نوشتار دانشگاهی در برابر نوشتار ادبی؛ تکنوکرات در برابر شاعر؛ متخصص در برابر انسان عادی. این دوگانگی، با تعصب و خودبزرگ‌بینی آلوده است—به‌ویژه با غرور کاذب کسانی که خود را تنها پاسداران «دانش واقعی» می‌دانند. تراژدی اینجاست که در پیِ وسواسِ عینیت‌گرایی، بسیاری از دانشگاهیان یافته‌های خود را چنان نامفهوم بیان می‌کنند که برای همان مردمی که باید از آن بهره‌مند شوند، بی‌فایده می‌شود.
البته ممکن است گفته شود در رشته‌هایی چون مهندسی یا عصب‌شناسی، دقت فنی ضروری است. بی‌تردید، روشنی روش و دقت زبان لازم‌اند. اما حتی در این حوزه‌ها نیز، چنان‌که اولیور ساکس—عصب‌شناس و نویسنده‌ای بزرگ—نشان داده است، داستان دشمن علم نیست. او در کتاب مردی که همسرش را با کلاه اشتباه گرفت نوشت: «در عمل پزشکی، بُعدی روایی جدایی‌ناپذیر وجود دارد.»
حتی در فنی‌ترین علوم نیز، روایت‌گری می‌تواند حقیقت‌هایی را روشن کند که نمودارها و معادلات از بیان آن عاجزند.
فیلسوف و پژوهشگر ادبی، مارتا نوسبام، سال‌هاست بر توانایی اخلاقی و تخیلی بیان ادبی تأکید می‌کند. او در کتاب نه برای سود: چرا دموکراسی به علوم انسانی نیاز دارد هشدار می‌دهد که آموزش در جهان امروز در حال تبدیل شدن به کارگاهی برای تربیت نیروهای اقتصادی است، نه شهروندانی اندیشمند. از نگاه او، نثر دانشگاهی باید دوباره روح خود را بازیابد و نه فقط با ذهن‌ها، بلکه با دل‌ها سخن بگوید.
این مسئله در رشته‌هایی چون معماری، ادبیات، جامعه‌شناسی و فلسفه—که ذاتاً با تجربه انسانی پیوند دارند—از همیشه مهم‌تر است. وقتی نظریه‌پردازان معماری فقط برای هم‌صنفان خود می‌نویسند، درواقع به مردمی که در ساختمان‌های موضوع بحث آنان زندگی می‌کنند، پشت کرده‌اند. و هنگامی‌که زبان علوم انسانی چنان پیچیده می‌شود که دیگر قابل‌فهم نیست، مأموریت اصلی خود را از دست می‌دهد: یعنی انسان‌سازی، تفسیر، و التیام.
منظور از کیفیت ادبی، خیال‌بافی یا زرق‌وبرق بی‌دلیل نیست. منظور زبانی است زنده—زبانی که سادگی شاعرانه دارد، آهنگ و ریتمی دارد که بازتاب حسِ اندیشه در لحظه‌ی تولدش است. هلن گاردنر روزی در دفاع از نقد ادبی نوشت: «منتقد خوب پلی می‌سازد میان شعر و خواننده؛ منتقد بد دیواری میان آن دو برپا می‌کند.» همین سخن در مورد نوشتار دانشگاهی نیز صدق می‌کند.
خودداری از نوشتن زیبا، اغلب به نام بی‌طرفی، فاصله‌گذاری یا نظم توجیه می‌شود. اما این افسانه‌ای بیش نیست. هر جمله از پیش حامل نوعی ایدئولوژی است.
جرج اورول به‌درستی هشدار داده بود که «ناپاکیِ زبان، اندیشه‌های احمقانه را آسان‌تر می‌سازد.» در مقابل، وضوح و زیبایی بیان، ذهن را تیزتر و دانش را اخلاقاً پاسخ‌گوتر می‌کند.
بل هوکس در اثر معروفش آموزش برای رهایی یادآور می‌شود: «دانشگاه بهشت نیست؛ اما یادگیری جایی است که می‌توان در آن بهشت آفرید.»
چنین بهشتی، بدون زبانی که آزاد کند نه زندانی، که دعوت کند نه بترساند، ممکن نیست. در معماری—رشته‌ای که من در آن فعالیت دارم—شکاف میان نوشتار علمی و بیان خلاقانه به‌شدت عمیق شده است. کلاس‌های ما پر از نمودار و داده است، اما کمتر کسی از زیبایی، راز، یا تجربه‌ی وجودی سخن می‌گوید. وظیفه‌ی بزرگ تفکر معماری، تنها محاسبه‌ی ابعاد نیست، بلکه درک بُعدهای هستی است. و برای آن، به زبانی نیاز داریم که جرأت رؤیا دیدن داشته باشد.
🔻🔻🔻🔻
✍ نوشته‌ی Maruf Ahmed (منتشرشده در The Daily Star، اکتبر ۲۰۲۵)
🔸 چرا نوشتار دانشگاهی سزاوارِ زیبا بودن است
در راهروهای براق دانشگاه‌ها، دانش معمولاً در لباسی از جمله‌های خشک و واژگان فنی سنگین ظاهر می‌شود. نوشتار دانشگاهی، چنان‌که امروز رایج است، به ژانری انحصاری تبدیل شده است: خشکیده در داده‌ها، گرفتار در عینیتِ ماشینی، و تهی از تپش انسانی. در بسیاری موارد، این نوشته‌ها نه با مردم، بلکه با آیین‌نامه‌ها سخن می‌گویند؛ نه در خدمت فهم، بلکه در خدمت اقتدارند.
این ریاضتِ خودخواسته در نوشتار، مسئله‌ای سیاسی است. چنین زبانی، دامنه‌ی دسترسی به دانش و احساس مشارکت در تولید آن را محدود می‌کند. زبان خشک و دشوار دانشگاهی به‌جای آنکه پلی بسازد، دیوار می‌افرازد. شگفت آنکه دانش، در معنای راستین خود، باید دموکراتیک‌ترین میراثِ انسانی باشد. بااین‌حال، امروزه بیشتر و بیشتر در قالب رمزهایی عرضه می‌شود که تنها حلقه‌ای بسته از دارندگان مدرک می‌توانند آن را رمزگشایی کنند.
نتیجه، نوعی جدال دوگانه است: نوشتار دانشگاهی در برابر نوشتار ادبی؛ تکنوکرات در برابر شاعر؛ متخصص در برابر انسان عادی. این دوگانگی، با تعصب و خودبزرگ‌بینی آلوده است—به‌ویژه با غرور کاذب کسانی که خود را تنها پاسداران «دانش واقعی» می‌دانند. تراژدی اینجاست که در پیِ وسواسِ عینیت‌گرایی، بسیاری از دانشگاهیان یافته‌های خود را چنان نامفهوم بیان می‌کنند که برای همان مردمی که باید از آن بهره‌مند شوند، بی‌فایده می‌شود.
البته ممکن است گفته شود در رشته‌هایی چون مهندسی یا عصب‌شناسی، دقت فنی ضروری است. بی‌تردید، روشنی روش و دقت زبان لازم‌اند. اما حتی در این حوزه‌ها نیز، چنان‌که اولیور ساکس—عصب‌شناس و نویسنده‌ای بزرگ—نشان داده است، داستان دشمن علم نیست. او در کتاب مردی که همسرش را با کلاه اشتباه گرفت نوشت: «در عمل پزشکی، بُعدی روایی جدایی‌ناپذیر وجود دارد.»
حتی در فنی‌ترین علوم نیز، روایت‌گری می‌تواند حقیقت‌هایی را روشن کند که نمودارها و معادلات از بیان آن عاجزند.
فیلسوف و پژوهشگر ادبی، مارتا نوسبام، سال‌هاست بر توانایی اخلاقی و تخیلی بیان ادبی تأکید می‌کند. او در کتاب نه برای سود: چرا دموکراسی به علوم انسانی نیاز دارد هشدار می‌دهد که آموزش در جهان امروز در حال تبدیل شدن به کارگاهی برای تربیت نیروهای اقتصادی است، نه شهروندانی اندیشمند. از نگاه او، نثر دانشگاهی باید دوباره روح خود را بازیابد و نه فقط با ذهن‌ها، بلکه با دل‌ها سخن بگوید.
این مسئله در رشته‌هایی چون معماری، ادبیات، جامعه‌شناسی و فلسفه—که ذاتاً با تجربه انسانی پیوند دارند—از همیشه مهم‌تر است. وقتی نظریه‌پردازان معماری فقط برای هم‌صنفان خود می‌نویسند، درواقع به مردمی که در ساختمان‌های موضوع بحث آنان زندگی می‌کنند، پشت کرده‌اند. و هنگامی‌که زبان علوم انسانی چنان پیچیده می‌شود که دیگر قابل‌فهم نیست، مأموریت اصلی خود را از دست می‌دهد: یعنی انسان‌سازی، تفسیر، و التیام.
منظور از کیفیت ادبی، خیال‌بافی یا زرق‌وبرق بی‌دلیل نیست. منظور زبانی است زنده—زبانی که سادگی شاعرانه دارد، آهنگ و ریتمی دارد که بازتاب حسِ اندیشه در لحظه‌ی تولدش است. هلن گاردنر روزی در دفاع از نقد ادبی نوشت: «منتقد خوب پلی می‌سازد میان شعر و خواننده؛ منتقد بد دیواری میان آن دو برپا می‌کند.» همین سخن در مورد نوشتار دانشگاهی نیز صدق می‌کند.
خودداری از نوشتن زیبا، اغلب به نام بی‌طرفی، فاصله‌گذاری یا نظم توجیه می‌شود. اما این افسانه‌ای بیش نیست. هر جمله از پیش حامل نوعی ایدئولوژی است.
جرج اورول به‌درستی هشدار داده بود که «ناپاکیِ زبان، اندیشه‌های احمقانه را آسان‌تر می‌سازد.» در مقابل، وضوح و زیبایی بیان، ذهن را تیزتر و دانش را اخلاقاً پاسخ‌گوتر می‌کند.
بل هوکس در اثر معروفش آموزش برای رهایی یادآور می‌شود: «دانشگاه بهشت نیست؛ اما یادگیری جایی است که می‌توان در آن بهشت آفرید.»
چنین بهشتی، بدون زبانی که آزاد کند نه زندانی، که دعوت کند نه بترساند، ممکن نیست. در معماری—رشته‌ای که من در آن فعالیت دارم—شکاف میان نوشتار علمی و بیان خلاقانه به‌شدت عمیق شده است. کلاس‌های ما پر از نمودار و داده است، اما کمتر کسی از زیبایی، راز، یا تجربه‌ی وجودی سخن می‌گوید. وظیفه‌ی بزرگ تفکر معماری، تنها محاسبه‌ی ابعاد نیست، بلکه درک بُعدهای هستی است. و برای آن، به زبانی نیاز داریم که جرأت رؤیا دیدن داشته باشد.
🔻🔻🔻🔻
❤12
🔺🔺🔺🔺
ایتالو کالوینو در کتاب شش یادداشت برای هزاره‌ی آینده ما را به یاد بزرگ‌ترین فضیلت ادبیات می‌اندازد: سبکی. نه به معنای سطحی بودن، بلکه به معنای آنکه نگذاریم زیر بار سنگینی انتزاع خودمان خرد شویم. این همان هدیه‌ای است که تخیل ادبی می‌تواند به کار دانشگاهی ببخشد: حسِ لطافت، حرکت، و دید درونی که به بیرون تابیده است.
دانش دانشگاهی، اگر قرار است معنایی داشته باشد، باید به ریشه‌های شاعرانه‌اش بازگردد. باید نه‌تنها دقیق، بلکه قابل‌احساس، ماندگار و قابل‌اشتراک باشد. باید دارایی عمومی باشد، نه رمزی خصوصی. تنها در این صورت است که می‌توانیم ادعا کنیم در خدمتِ مأموریتِ راستینِ دانش هستیم: نه برای تبعیض، بلکه برای گسترش.
https://www.thedailystar.net/books-literature/news/why-academic-writing-deserves-be-beautiful-4011646
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
ایتالو کالوینو در کتاب شش یادداشت برای هزاره‌ی آینده ما را به یاد بزرگ‌ترین فضیلت ادبیات می‌اندازد: سبکی. نه به معنای سطحی بودن، بلکه به معنای آنکه نگذاریم زیر بار سنگینی انتزاع خودمان خرد شویم. این همان هدیه‌ای است که تخیل ادبی می‌تواند به کار دانشگاهی ببخشد: حسِ لطافت، حرکت، و دید درونی که به بیرون تابیده است.
دانش دانشگاهی، اگر قرار است معنایی داشته باشد، باید به ریشه‌های شاعرانه‌اش بازگردد. باید نه‌تنها دقیق، بلکه قابل‌احساس، ماندگار و قابل‌اشتراک باشد. باید دارایی عمومی باشد، نه رمزی خصوصی. تنها در این صورت است که می‌توانیم ادعا کنیم در خدمتِ مأموریتِ راستینِ دانش هستیم: نه برای تبعیض، بلکه برای گسترش.
https://www.thedailystar.net/books-literature/news/why-academic-writing-deserves-be-beautiful-4011646
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤9
Forwarded from دورنمای اقتصاد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 وقتی نظر همه مخالف شماست، آیا #جرات می‌کنید عقیده خود را بلند بیان کنید؟
آیا جرات مخالفت با جمع را دارید؟
نتایج مطالعات دانشمندان در این زمینه تکان‌دهنده است./ بورژوا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
آیا جرات مخالفت با جمع را دارید؟
نتایج مطالعات دانشمندان در این زمینه تکان‌دهنده است./ بورژوا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤5👍3
🔵 پیامدهای رونق ساخت مراکز داده برای محیط‌زیست آمریکا و قبض برق خانوارها
در خبرنامه این هفته: از گوگل و آمازون گرفته تا اپن‌ای آی، هزینه‌های اقتصادی و اقلیمی مراکز داده همچنان در حال رشد است.
✍ نویسنده: اولیور میلمن
تاریخ انتشار: جمعه، ۲۶ مهر ۱۴۰۴
🔸ترجمه : دورنمای اقتصاد با استفاده از ChatGPT
تاخت و تاز بی‌امان برای ساخت مراکز داده عظیم‌الجثه جدید به منظور پشتیبانی از رشد هوش مصنوعی، نگرانی‌هایی را در ایالات متحده برانگیخته است؛ نگرانی از تأثیر آن بر بحران آب‌وهوا، مصرف آب و هزینه‌های برق. این روند همچنین به روش‌هایی غیرمعمول، سیاست آمریکا را متحول خواهد کرد.
شرکت‌هایی مانند مایکروسافت، گوگل، اپن‌ای آی، آمازون و متا صدها میلیارد دلار در مراکز داده جدید سرمایه‌گذاری می‌کنند که زیربنای استفاده روزافزون کسب‌وکارها و عموم مردم از هوش مصنوعی خواهند بود.
این هیاهوی ساخت‌وساز به این معنی است که سهم مراکز داده از کل تقاضای برق آمریکا تا سال ۲۰۳۰ می‌تواند به بیش از ۱۴٪ برسد که سه برابر مقدار فعلی است. شرکت‌های توزیع برق پیش‌بینی می‌کنند که تا این زمان، تنها برای نگه‌داری مراکز داده، به حجمی از برق نیاز خواهد بود که برای تأمین انرژی شش کلان‌شهر کافی است.
منبع این برق از کجا خواهد آمد؟
یک گزارش اخیر از مک‌کینزی در مورد عطش جدید برای مراکز داده تصدیق کرد: «تأمین این تقاضا به میزان قابل‌توجهی برق بیشتری نسبت به آنچه ک ایالات متحده تولید می‌شود، نیاز خواهد داشت. این افزایش نیاز به برق بی‌سابقه است.»
پس این برق جدید از کجا تأمین خواهد شد؟ در دیدگاه دونالد ترامپ، این انرژی از سوخت‌های فسیلی خواهد آمد، نه از توربین‌های بادی و پنل‌های خورشیدی که رئیس‌جمهور آنها را «آشغال» می‌خواند و در آمریکا ناخواسته می‌داند.
ترامپ از رشد هوش مصنوعی حمایت کرده و در پی حذف مقررات زیست‌محیطی است که می‌توانند ساخت مراکز داده و نیروگاه‌های گازی و زغال‌سنگی که آنها را تغذیه می‌کنند، کند کنند. پیش‌بینی‌ها برای تولید برق از زغال‌سنگ که سال‌هاست در آمریکا رو به کاهش بوده، اخیراً در میانه رونق هوش مصنوعی و وعده‌های یارانه مستقیم از دولت ترامپ، افزایش یافته است.
انرژی پاک در ایالات متحده همچنان در حال رشد است و مراکز داده نیز ممکن است به مرور زمان کارآمدتر شوند. اما انفجار هوش مصنوعی در صورت وابستگی به سوخت‌های فسیلی، خطر بزرگی برای آب‌وهوا به همراه دارد – آژانس بین‌المللی انرژی هشدار داده است که میزان گازهای گرمایش‌سیاره‌ای ناشی از نیروگاه‌هایی که مراکز داده را تغذیه می‌کنند، ممکن است تا سال ۲۰۳۵ دو برابر شود.
نگرانی‌های فوری‌تر: آب و پول
اما برای اکثر آمریکایی‌ها، نگرانی‌های فوری‌تری در connection با مراکز داده جدید وجود دارد. با ظهور تأسیسات جدید در مکان‌هایی مانند ویرجینیا – که اکنون منطقه‌ای به نام «کوچه مراکز داده» دارد – و تگزاس، مردم شروع به ابراز نگرانی درباره میلیاردها گالنی کرده‌اند که این مراکز برای خنک‌کردن سخت‌افزارهای کامپیوتری‌شان مصرف می‌کنند.
خانوارها همچنین با قبض‌های سنگین‌تر برای تأمین بودجه پروژه‌های جدید تولید و انتقال برق مورد نیاز مراکز داده مواجه هستند – یک تحلیل اخیر نشان داده است که هزینه برق در پنج سال آینده به دلیل این مسئله می‌تواند به طور میانگین ۸٪ در سطح ملی افزایش یابد.
در میانه نگرانی‌های موجود درباره تورم، چنین روندی برای سیاستمداران از هر جناحی نگران‌کننده است. رأی‌دهندگان هم جمهوری‌خواه و هم دموکرات مخالفت خود را با مراکز داده ابراز کرده‌اند، که این موضوع برای نامزدهای حاضر در برخی حوزه‌های انتخاباتی کنگره، همراهی با حمایت enthusiastic ترامپ از آنها را پرریسک کرده است.
اگر قرار باشد رونق ساخت مراکز داده محدود شود، به احتمال زیاد نگرانی‌های معیشتی و هزینه زندگی، و نه بحران آب‌وهوا، عامل تعیین‌کننده خواهند بود.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://share.google/vf30Q6rBY5ICRmrC2
در خبرنامه این هفته: از گوگل و آمازون گرفته تا اپن‌ای آی، هزینه‌های اقتصادی و اقلیمی مراکز داده همچنان در حال رشد است.
✍ نویسنده: اولیور میلمن
تاریخ انتشار: جمعه، ۲۶ مهر ۱۴۰۴
🔸ترجمه : دورنمای اقتصاد با استفاده از ChatGPT
تاخت و تاز بی‌امان برای ساخت مراکز داده عظیم‌الجثه جدید به منظور پشتیبانی از رشد هوش مصنوعی، نگرانی‌هایی را در ایالات متحده برانگیخته است؛ نگرانی از تأثیر آن بر بحران آب‌وهوا، مصرف آب و هزینه‌های برق. این روند همچنین به روش‌هایی غیرمعمول، سیاست آمریکا را متحول خواهد کرد.
شرکت‌هایی مانند مایکروسافت، گوگل، اپن‌ای آی، آمازون و متا صدها میلیارد دلار در مراکز داده جدید سرمایه‌گذاری می‌کنند که زیربنای استفاده روزافزون کسب‌وکارها و عموم مردم از هوش مصنوعی خواهند بود.
این هیاهوی ساخت‌وساز به این معنی است که سهم مراکز داده از کل تقاضای برق آمریکا تا سال ۲۰۳۰ می‌تواند به بیش از ۱۴٪ برسد که سه برابر مقدار فعلی است. شرکت‌های توزیع برق پیش‌بینی می‌کنند که تا این زمان، تنها برای نگه‌داری مراکز داده، به حجمی از برق نیاز خواهد بود که برای تأمین انرژی شش کلان‌شهر کافی است.
منبع این برق از کجا خواهد آمد؟
یک گزارش اخیر از مک‌کینزی در مورد عطش جدید برای مراکز داده تصدیق کرد: «تأمین این تقاضا به میزان قابل‌توجهی برق بیشتری نسبت به آنچه ک ایالات متحده تولید می‌شود، نیاز خواهد داشت. این افزایش نیاز به برق بی‌سابقه است.»
پس این برق جدید از کجا تأمین خواهد شد؟ در دیدگاه دونالد ترامپ، این انرژی از سوخت‌های فسیلی خواهد آمد، نه از توربین‌های بادی و پنل‌های خورشیدی که رئیس‌جمهور آنها را «آشغال» می‌خواند و در آمریکا ناخواسته می‌داند.
ترامپ از رشد هوش مصنوعی حمایت کرده و در پی حذف مقررات زیست‌محیطی است که می‌توانند ساخت مراکز داده و نیروگاه‌های گازی و زغال‌سنگی که آنها را تغذیه می‌کنند، کند کنند. پیش‌بینی‌ها برای تولید برق از زغال‌سنگ که سال‌هاست در آمریکا رو به کاهش بوده، اخیراً در میانه رونق هوش مصنوعی و وعده‌های یارانه مستقیم از دولت ترامپ، افزایش یافته است.
انرژی پاک در ایالات متحده همچنان در حال رشد است و مراکز داده نیز ممکن است به مرور زمان کارآمدتر شوند. اما انفجار هوش مصنوعی در صورت وابستگی به سوخت‌های فسیلی، خطر بزرگی برای آب‌وهوا به همراه دارد – آژانس بین‌المللی انرژی هشدار داده است که میزان گازهای گرمایش‌سیاره‌ای ناشی از نیروگاه‌هایی که مراکز داده را تغذیه می‌کنند، ممکن است تا سال ۲۰۳۵ دو برابر شود.
نگرانی‌های فوری‌تر: آب و پول
اما برای اکثر آمریکایی‌ها، نگرانی‌های فوری‌تری در connection با مراکز داده جدید وجود دارد. با ظهور تأسیسات جدید در مکان‌هایی مانند ویرجینیا – که اکنون منطقه‌ای به نام «کوچه مراکز داده» دارد – و تگزاس، مردم شروع به ابراز نگرانی درباره میلیاردها گالنی کرده‌اند که این مراکز برای خنک‌کردن سخت‌افزارهای کامپیوتری‌شان مصرف می‌کنند.
خانوارها همچنین با قبض‌های سنگین‌تر برای تأمین بودجه پروژه‌های جدید تولید و انتقال برق مورد نیاز مراکز داده مواجه هستند – یک تحلیل اخیر نشان داده است که هزینه برق در پنج سال آینده به دلیل این مسئله می‌تواند به طور میانگین ۸٪ در سطح ملی افزایش یابد.
در میانه نگرانی‌های موجود درباره تورم، چنین روندی برای سیاستمداران از هر جناحی نگران‌کننده است. رأی‌دهندگان هم جمهوری‌خواه و هم دموکرات مخالفت خود را با مراکز داده ابراز کرده‌اند، که این موضوع برای نامزدهای حاضر در برخی حوزه‌های انتخاباتی کنگره، همراهی با حمایت enthusiastic ترامپ از آنها را پرریسک کرده است.
اگر قرار باشد رونق ساخت مراکز داده محدود شود، به احتمال زیاد نگرانی‌های معیشتی و هزینه زندگی، و نه بحران آب‌وهوا، عامل تعیین‌کننده خواهند بود.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://share.google/vf30Q6rBY5ICRmrC2
the Guardian
What the datacenter boom means for America’s environment – and electricity bills
In this week’s newsletter: from Google to Amazon to OpenAI, the economic and climate cost of datacenters continues to grow
❤7
و شیرجه‌های نرفته گاهی کوفتگی‌های عجیبی به‌جا می‌گذارد.
[ #آلبر_کامو - سقوط / ترجمه‌ی شورانگیز فرخ]
شب به خیر
[ #آلبر_کامو - سقوط / ترجمه‌ی شورانگیز فرخ]
شب به خیر
❤8🔥2
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 کسبوکار نوپا به هیچ‌وجه نسخه کوچکی از یک شرکت بزرگ نیست
✍️ابراهیم گلشنی
🔺در بیست و پنج سال پایانی سده بیستم در همه کسب‌و‌کارهای فناوری محور، الگوی مدیریت محصول به بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ راه‌اندازی کسبوکار نوپا تبدیل شد. این الگو فرایند مفهوم و بذر، توسعه محصول، آزمون آلفا/بتا و راه‌اندازی اولین تحویل را وصف می‌کند و نشان‌دهنده فرایند رساندن یک محصول جدید به دست مشتریانی منتظر است.
ادامه را در ⚡️instant view بخوانید
http://yon.ir/e4Ew4
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✍️ابراهیم گلشنی
🔺در بیست و پنج سال پایانی سده بیستم در همه کسب‌و‌کارهای فناوری محور، الگوی مدیریت محصول به بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ راه‌اندازی کسبوکار نوپا تبدیل شد. این الگو فرایند مفهوم و بذر، توسعه محصول، آزمون آلفا/بتا و راه‌اندازی اولین تحویل را وصف می‌کند و نشان‌دهنده فرایند رساندن یک محصول جدید به دست مشتریانی منتظر است.
ادامه را در ⚡️instant view بخوانید
http://yon.ir/e4Ew4
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegraph
کسبوکار نوپا به هیچ‌وجه نسخه کوچکی از یک شرکت بزرگ نیست
مراحل الگوی معرفی محصول جدید:
❤6
🔵 گلابی باش، سیب نباش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/jafekri_episodes/48
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/jafekri_episodes/48
❤4
قهرمان مردمی
063 Gary Becker
🔵 قهرمان مردمی
👤گری‌بکر انسان ها را در کانون تمرکز اقتصاد قرار داد
Gary Becker
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👤گری‌بکر انسان ها را در کانون تمرکز اقتصاد قرار داد
Gary Becker
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤5
زندگی مانند بازی شطرنج است: ما نقشه‌ای می‌ریزیم، اما اجرای آن مشروط به حرکت‌هایی است که رقیب به دلخواه می‌کند. این رقیب در زندگی، سرنوشت است.
[آرتور شوپنهاور - در باب حکمت زندگی / ترجمه‌ی محمد مبشّری]
شب خوش
[آرتور شوپنهاور - در باب حکمت زندگی / ترجمه‌ی محمد مبشّری]
شب خوش
👍13❤4👏1
Forwarded from کانال تبادلات ژرف
🤐میگن راز دل رو نباید به کسی گفت
اما
ما بشما میگیم 😲
🧨🚀همین الان عضو شو و لذتشو ببر
👇👇👇👇👇
https://t.me/addlist/ENBFa00ix581NTA0
«بَرایِ حألِ دِلَمْ کَمْی غَزَلْ لٌطفاََ»
@hharfe_del👈
🎁💎تک‌بیت‌هایِ مولانا، سعدی، وَ...
تِکه‌هایی از کِتاب‌ْها وَ سُخنِ بُزرگان
اما
ما بشما میگیم 😲
🧨🚀همین الان عضو شو و لذتشو ببر
👇👇👇👇👇
https://t.me/addlist/ENBFa00ix581NTA0
«بَرایِ حألِ دِلَمْ کَمْی غَزَلْ لٌطفاََ»
@hharfe_del👈
🎁💎تک‌بیت‌هایِ مولانا، سعدی، وَ...
تِکه‌هایی از کِتاب‌ْها وَ سُخنِ بُزرگان
Forwarded from اتچ بات
SciMaster
🔵 سای‌مستر جهشی تازه در پژوهش علمی با هوش مصنوعی
جهان پژوهش وارد مرحله‌ای تازه شده است. شرکت Bohrium با همکاری دانشگاه Shanghai Jiao Tong، مؤسسه DP Technology و Institute for Advanced Algorithms Research در شانگهای، از ابزاری نوآورانه با نام SciMaster رونمایی کرده است — نخستین عامل پژوهشی هوشمند جهانی که می‌تواند روند تحقیق را از جست‌وجو تا تولید گزارش نهایی به‌طور خودکار انجام دهد.
🔸 سای‌مستر چیست؟
ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی که برای پژوهشگران در تمام رشته‌ها طراحی شده است. کافی است کاربر تنها یک پرسش یا ایده‌ی تحقیقاتی وارد کند تا سامانه:
داده‌ها و مقالات علمی مرتبط را از منابع معتبر گردآوری کند،
نتایج را تحلیل و ساختار علمی منسجم تولید نماید،
و در پایان، یک گزارش پژوهشی جامع و آماده دانلود (PDF) ارائه دهد.
⚙️ نحوه استفاده بسیار ساده است:
ورود به وب‌سایت: scimaster.bohrium.com/chat
انتخاب گزینه Deep Research
واردکردن موضوع یا سؤال پژوهشی
دریافت گزارش نهایی با ارجاعات علمی و قالب آکادمیک
🌍 چرا مهم است؟
سای‌مستر می‌تواند مسیر پژوهش را برای دانشجویان، اساتید و تحلیلگران کوتاه‌تر کند؛ از ایده تا گزارش نهایی تنها در چند دقیقه. این ابزار، گامی جدی به سوی «پژوهش خودکار» و آینده‌ای است که علم و هوش مصنوعی در کنار هم پیش می‌روند.
#کاربرد_هوش_مصنوعی_در_تحقیقات
#سجادیفر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔵 سای‌مستر جهشی تازه در پژوهش علمی با هوش مصنوعی
جهان پژوهش وارد مرحله‌ای تازه شده است. شرکت Bohrium با همکاری دانشگاه Shanghai Jiao Tong، مؤسسه DP Technology و Institute for Advanced Algorithms Research در شانگهای، از ابزاری نوآورانه با نام SciMaster رونمایی کرده است — نخستین عامل پژوهشی هوشمند جهانی که می‌تواند روند تحقیق را از جست‌وجو تا تولید گزارش نهایی به‌طور خودکار انجام دهد.
🔸 سای‌مستر چیست؟
ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی که برای پژوهشگران در تمام رشته‌ها طراحی شده است. کافی است کاربر تنها یک پرسش یا ایده‌ی تحقیقاتی وارد کند تا سامانه:
داده‌ها و مقالات علمی مرتبط را از منابع معتبر گردآوری کند،
نتایج را تحلیل و ساختار علمی منسجم تولید نماید،
و در پایان، یک گزارش پژوهشی جامع و آماده دانلود (PDF) ارائه دهد.
⚙️ نحوه استفاده بسیار ساده است:
ورود به وب‌سایت: scimaster.bohrium.com/chat
انتخاب گزینه Deep Research
واردکردن موضوع یا سؤال پژوهشی
دریافت گزارش نهایی با ارجاعات علمی و قالب آکادمیک
🌍 چرا مهم است؟
سای‌مستر می‌تواند مسیر پژوهش را برای دانشجویان، اساتید و تحلیلگران کوتاه‌تر کند؛ از ایده تا گزارش نهایی تنها در چند دقیقه. این ابزار، گامی جدی به سوی «پژوهش خودکار» و آینده‌ای است که علم و هوش مصنوعی در کنار هم پیش می‌روند.
#کاربرد_هوش_مصنوعی_در_تحقیقات
#سجادیفر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegram
attach 📎
❤6
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 آیا پول می تواند شما را واقعا خوشبخت کند؟ پژوهشگران دانشگاه آمریکایی پوردو، به این سئوال پاسخ مثبت داده اند
هزینه خوشبختی در نقاط مختلف جهان متفاوت است
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
هزینه خوشبختی در نقاط مختلف جهان متفاوت است
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤6👍3😢2
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده (#مبانی_بازارها_و_نهادهای_مالی)
✔️ بخش ۳ : تأثیر نرخ بهره بر رفتار مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران در بازارهای مالی
💡تعامل بین نرخ بهره، تورم و انتظارات بازار
تعامل بین نرخ بهره، تورم و انتظارات بازار نقش مهمی در تحلیل اقتصاد کلان ایفا می‌کند. زمانی که انتظارات تورمی در بازار افزایش می‌یابد، سرمایه‌گذاران و بانک‌ها برای حفظ بازده واقعی سرمایه‌گذاری‌های خود، نرخ بهره اسمی را افزایش می‌دهند. این کار به‌منظور جبران کاهش قدرت خرید ناشی از تورم صورت می‌گیرد. به عبارت دیگر، افزایش نرخ بهره به‌عنوان ابزاری برای مقابله با تورم‌های پیش‌بینی‌شده استفاده می‌شود. علاوه بر این، سرمایه‌گذاران معمولاً نرخ بهره را به‌عنوان سیگنالی از وضعیت اقتصادی آینده می‌بینند. وقتی که نرخ بهره افزایش می‌یابد، این سیگنال به‌عنوان نشانه‌ای از تلاش بانک مرکزی برای کنترل تورم و حفظ ثبات اقتصادی تفسیر می‌شود. بنابراین، نرخ بهره و انتظارات تورمی ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و به‌طور مستقیم بر رفتار بازارها و تصمیمات سرمایه‌گذاران اثرگذار هستند.
🔱 تورم، رکود و نقش پول
💡ارتباط بین تورم، بیکاری و رشد اقتصادی
این سه متغیر کلان اقتصادی رابطه پیچیده‌ای با یکدیگر دارند که در اقتصاد کلان، به‌ویژه از طریق «منحنی فیلیپس» بررسی می‌شود.
📍منحنی فیلیپس (Phillips Curve):
این نظریه بیان می‌کند که بین تورم و بیکاری رابطه معکوس وجود دارد:
وقتی تورم بالا است، بیکاری کاهش می‌یابد (اقتصاد در حال رشد است).
وقتی تورم پایین است یا اقتصاد در رکود است، بیکاری افزایش می‌یابد.
با این حال، پس از دهه ۱۹۷۰ و پدیده «رکود تورمی» (Stagflation)، نظریه کلاسیک فیلیپس به چالش کشیده شد. رکود تورمی وضعیتی است که در آن هم‌زمان نرخ تورم و بیکاری بالاست. این پدیده در تضاد با منحنی فیلیپس سنتی است
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ بخش ۳ : تأثیر نرخ بهره بر رفتار مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران در بازارهای مالی
💡تعامل بین نرخ بهره، تورم و انتظارات بازار
تعامل بین نرخ بهره، تورم و انتظارات بازار نقش مهمی در تحلیل اقتصاد کلان ایفا می‌کند. زمانی که انتظارات تورمی در بازار افزایش می‌یابد، سرمایه‌گذاران و بانک‌ها برای حفظ بازده واقعی سرمایه‌گذاری‌های خود، نرخ بهره اسمی را افزایش می‌دهند. این کار به‌منظور جبران کاهش قدرت خرید ناشی از تورم صورت می‌گیرد. به عبارت دیگر، افزایش نرخ بهره به‌عنوان ابزاری برای مقابله با تورم‌های پیش‌بینی‌شده استفاده می‌شود. علاوه بر این، سرمایه‌گذاران معمولاً نرخ بهره را به‌عنوان سیگنالی از وضعیت اقتصادی آینده می‌بینند. وقتی که نرخ بهره افزایش می‌یابد، این سیگنال به‌عنوان نشانه‌ای از تلاش بانک مرکزی برای کنترل تورم و حفظ ثبات اقتصادی تفسیر می‌شود. بنابراین، نرخ بهره و انتظارات تورمی ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و به‌طور مستقیم بر رفتار بازارها و تصمیمات سرمایه‌گذاران اثرگذار هستند.
🔱 تورم، رکود و نقش پول
💡ارتباط بین تورم، بیکاری و رشد اقتصادی
این سه متغیر کلان اقتصادی رابطه پیچیده‌ای با یکدیگر دارند که در اقتصاد کلان، به‌ویژه از طریق «منحنی فیلیپس» بررسی می‌شود.
📍منحنی فیلیپس (Phillips Curve):
این نظریه بیان می‌کند که بین تورم و بیکاری رابطه معکوس وجود دارد:
وقتی تورم بالا است، بیکاری کاهش می‌یابد (اقتصاد در حال رشد است).
وقتی تورم پایین است یا اقتصاد در رکود است، بیکاری افزایش می‌یابد.
با این حال، پس از دهه ۱۹۷۰ و پدیده «رکود تورمی» (Stagflation)، نظریه کلاسیک فیلیپس به چالش کشیده شد. رکود تورمی وضعیتی است که در آن هم‌زمان نرخ تورم و بیکاری بالاست. این پدیده در تضاد با منحنی فیلیپس سنتی است
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤6
🔵 #رشد_و_توسعه_اقتصادی
🔸بخش ۴ : کاهش در شکاف (احساس) خوشبختی یکی از اهداف توسعه
✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب
❄️در فرآیند رشد پایدار و توسعه اقتصادی بطور متوسط شادی افزایش می یابد. در این فرایند توزیع احساس خوشبختی عادلانه تر می شود. در سیاستگذاری ها توزیع مناسب شادی و احساس خوشبختی شاید بر افزایش آن مرجح باشد. البته افزایش شادی یکی از اهداف توسعه اقتصادی هست.
❄️کارگزاران اقتصادی ریسک گریز جامعه ای با برابری بیشتر در احساس خوشبختی و شادی را می پسندند. آنان در صدد افزایش رفاه شهروندان خود (نه فقط درآمد) هستند. اخیرا برخی اقتصادانان توسعه بجای تمرکز بر اندازه گیری توزیع درآمد بر نحوه توزیع طول عمر و توزیع خوشبختی تمرکز داشته اند. دولت ها برای جلوگیری از تنش و بحران اجتماعی در صدد ایجاد برابری بیشتر در احساس خوشبختی هستند. در چارچوب اقتصاد سیاسی همواره ایجاد برابری بیشتر در احساس شادی و خوشبختی به منزله کاهش نارضایتی شهروندان تلقی می شود. هدف کاهش شکاف شادی یکی از اهداف توسعه اقتصادی است.
❄️ در حال حاضر نابرابری توزیع شادی بین کشورها بیشتر از نابرابری توزیع آن درون (هر) کشورها هست. شاید یک دلیل آن تمرکز بیشتر دولت ها بر این موضوع در درون کشور خودشان بوده است. بطور معمول افزایش نابرابری در توزیع درآمد موجب کاهش احساس خوشبختی می شود. لذا در این راستا دولتها در صدد ایجاد برابری بیشتر در توزیع درآمدها بر می آیند.
@drmonjazeb
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸بخش ۴ : کاهش در شکاف (احساس) خوشبختی یکی از اهداف توسعه
✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب
❄️در فرآیند رشد پایدار و توسعه اقتصادی بطور متوسط شادی افزایش می یابد. در این فرایند توزیع احساس خوشبختی عادلانه تر می شود. در سیاستگذاری ها توزیع مناسب شادی و احساس خوشبختی شاید بر افزایش آن مرجح باشد. البته افزایش شادی یکی از اهداف توسعه اقتصادی هست.
❄️کارگزاران اقتصادی ریسک گریز جامعه ای با برابری بیشتر در احساس خوشبختی و شادی را می پسندند. آنان در صدد افزایش رفاه شهروندان خود (نه فقط درآمد) هستند. اخیرا برخی اقتصادانان توسعه بجای تمرکز بر اندازه گیری توزیع درآمد بر نحوه توزیع طول عمر و توزیع خوشبختی تمرکز داشته اند. دولت ها برای جلوگیری از تنش و بحران اجتماعی در صدد ایجاد برابری بیشتر در احساس خوشبختی هستند. در چارچوب اقتصاد سیاسی همواره ایجاد برابری بیشتر در احساس شادی و خوشبختی به منزله کاهش نارضایتی شهروندان تلقی می شود. هدف کاهش شکاف شادی یکی از اهداف توسعه اقتصادی است.
❄️ در حال حاضر نابرابری توزیع شادی بین کشورها بیشتر از نابرابری توزیع آن درون (هر) کشورها هست. شاید یک دلیل آن تمرکز بیشتر دولت ها بر این موضوع در درون کشور خودشان بوده است. بطور معمول افزایش نابرابری در توزیع درآمد موجب کاهش احساس خوشبختی می شود. لذا در این راستا دولتها در صدد ایجاد برابری بیشتر در توزیع درآمدها بر می آیند.
@drmonjazeb
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤3👍1
👍9❤2
🔵 من نظافتچی بودم: صاحب همهٔ ته‌مانده‌ها
کاش سؤال «شغلت چیست؟» اصلاً بخش ضروری گفتگوهای ابتدایی آشنایی نبود.
این آرزوی الی گلستون، نویسندۀ بریتانیایی بود، وقتی بعد از انتشار کتاب اولش، در مهمانی‌ها و جلسات دیگران از او می‌پرسیدند که برای گذران زندگی مشغول چه کاری است؟
از نویسنده‌ها انتظار می‌رود در رسانه کار کنند، درس بدهند، یا نهایتاً کارمند باشند.
اما الی «نظافتچی» بود. او خانهٔ دیگران را تمیز می‌کرد. در این کار ماهر بود، به پولش شدیداً نیاز داشت و البته تا عمق وجود از کارمندی متنفر بود.
نظافتچی بودن شأن اجتماعی نداشت، اما حداقل مجبور نبودی به رئیست احترام بگذاری و هر روز سر ساعت یک‌جا حاضر شوی و روی صندلی همیشگی‌ات بنشینی و مشغول کارهایی بشوی که اهمیتی برایت ندارند.
اما نظافتچی آزاد است. گلستون می‌نویسد:
«به خانهٔ مردم می‌رفتم، در ساعت‌های
غیرمعمول روز، با هر لباسی که دوست داشتم، با هر حس‌وحالی که داشتم، بدون آقا بالا سر.
آدم‌ها همهٔ چیزهای عزیزشان را به من می‌سپردند و یک لحظه هم درباره‌اش فکر نمی‌کردند. بعضی خواسته‌ها را اجابت و بقیه را رد می‌کردم.
ترامادول‌هایشان را بالا می‌انداختم و موقع کریسمس، شکلات‌هایشان را می‌خوردم، سطل‌های زباله‌شان را خالی می‌کردم، در توالت‌هایشان تف می‌کردم و روکشش‌های عرقی رختخواب‌هایشان را درمی‌آوردم.»
این موقعیت بخصوص که ترکیبی بود از فرصت سرک کشیدن به فضای خصوصی زندگی آدم‌ها و کار سخت بدنی، فرصتی بی‌نظیر برای او فراهم کرده بود که معمولاً نویسندگان از آن برخوردار نیستند.
گلستون که از طبقۀ پایین جامعه بود، وقتی در خانهٔ مرفهان مشغول تمیزکاری می‌شد، فاصله‌ای که بین جهان خودش و آنها وجود داشت را به ظریف‌ترین شکل احساس می‌کرد.
او می‌نویسد: «اغلب مشتری‌هایم خیلی پولدار نبودند، اما مظهر شکاف عمیقی بودند بین پول‌داشتن در حد زنده‌ماندن و پول‌داشتن در حدی که بتوانی هر کار دلت بخواهد انجام دهی.»
حتی اگر این آزادی در این حد باشد که همهٔ ظرف‌های کثیف یک هفته را یک‌گوشه تلنبار کنی و باقیماندهٔ غذاها را هم توی یخچال نگذاری. بعد کس دیگری بیاید و این کارها را برایت انجام دهد.
نظافتچی بودن او را خشمگین می‌کرد. اما فرصت ابراز این خشم را هم به او می‌داد.
وقتی به‌شدت گرسنه بود، از غذاهای توی یخچال می‌خورد، وقتی خیلی خسته می‌شد، نیم‌ساعتی روی تخت‌های راحت خانه دراز می‌کشید.
آیا این کارها غیراخلاقی بودند؟ گمان نمی‌کرد خوردن چندتا شکلات یا چند قاشق غذا دزدی باشد.
حداقل نه به معنای مرسوم کلمه.
او گرسنه و خسته بود و از جایی که جهان برایش انتخاب کرده، عصبانی.
«آخر سر نظافت را کنار گذاشتم، برای نوشتن به صورت حرفه‌ای پول می‌گرفتم، کلید همهٔ آن خانه‌ها را پس دادم. اگزمین دست‌هایم خوب شد، چون دیگر هر روز ساعت‌ها دستکش پلاستیکی دستم نمی‌کردم. حالا وقتی آدم‌ها می‌پرسند شغلت چیست، جوابی دارم که رضایتشان را جلب کند.»
شمارۀ هجدهم فصل‌نامۀ ترجمان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
کاش سؤال «شغلت چیست؟» اصلاً بخش ضروری گفتگوهای ابتدایی آشنایی نبود.
این آرزوی الی گلستون، نویسندۀ بریتانیایی بود، وقتی بعد از انتشار کتاب اولش، در مهمانی‌ها و جلسات دیگران از او می‌پرسیدند که برای گذران زندگی مشغول چه کاری است؟
از نویسنده‌ها انتظار می‌رود در رسانه کار کنند، درس بدهند، یا نهایتاً کارمند باشند.
اما الی «نظافتچی» بود. او خانهٔ دیگران را تمیز می‌کرد. در این کار ماهر بود، به پولش شدیداً نیاز داشت و البته تا عمق وجود از کارمندی متنفر بود.
نظافتچی بودن شأن اجتماعی نداشت، اما حداقل مجبور نبودی به رئیست احترام بگذاری و هر روز سر ساعت یک‌جا حاضر شوی و روی صندلی همیشگی‌ات بنشینی و مشغول کارهایی بشوی که اهمیتی برایت ندارند.
اما نظافتچی آزاد است. گلستون می‌نویسد:
«به خانهٔ مردم می‌رفتم، در ساعت‌های
غیرمعمول روز، با هر لباسی که دوست داشتم، با هر حس‌وحالی که داشتم، بدون آقا بالا سر.
آدم‌ها همهٔ چیزهای عزیزشان را به من می‌سپردند و یک لحظه هم درباره‌اش فکر نمی‌کردند. بعضی خواسته‌ها را اجابت و بقیه را رد می‌کردم.
ترامادول‌هایشان را بالا می‌انداختم و موقع کریسمس، شکلات‌هایشان را می‌خوردم، سطل‌های زباله‌شان را خالی می‌کردم، در توالت‌هایشان تف می‌کردم و روکشش‌های عرقی رختخواب‌هایشان را درمی‌آوردم.»
این موقعیت بخصوص که ترکیبی بود از فرصت سرک کشیدن به فضای خصوصی زندگی آدم‌ها و کار سخت بدنی، فرصتی بی‌نظیر برای او فراهم کرده بود که معمولاً نویسندگان از آن برخوردار نیستند.
گلستون که از طبقۀ پایین جامعه بود، وقتی در خانهٔ مرفهان مشغول تمیزکاری می‌شد، فاصله‌ای که بین جهان خودش و آنها وجود داشت را به ظریف‌ترین شکل احساس می‌کرد.
او می‌نویسد: «اغلب مشتری‌هایم خیلی پولدار نبودند، اما مظهر شکاف عمیقی بودند بین پول‌داشتن در حد زنده‌ماندن و پول‌داشتن در حدی که بتوانی هر کار دلت بخواهد انجام دهی.»
حتی اگر این آزادی در این حد باشد که همهٔ ظرف‌های کثیف یک هفته را یک‌گوشه تلنبار کنی و باقیماندهٔ غذاها را هم توی یخچال نگذاری. بعد کس دیگری بیاید و این کارها را برایت انجام دهد.
نظافتچی بودن او را خشمگین می‌کرد. اما فرصت ابراز این خشم را هم به او می‌داد.
وقتی به‌شدت گرسنه بود، از غذاهای توی یخچال می‌خورد، وقتی خیلی خسته می‌شد، نیم‌ساعتی روی تخت‌های راحت خانه دراز می‌کشید.
آیا این کارها غیراخلاقی بودند؟ گمان نمی‌کرد خوردن چندتا شکلات یا چند قاشق غذا دزدی باشد.
حداقل نه به معنای مرسوم کلمه.
او گرسنه و خسته بود و از جایی که جهان برایش انتخاب کرده، عصبانی.
«آخر سر نظافت را کنار گذاشتم، برای نوشتن به صورت حرفه‌ای پول می‌گرفتم، کلید همهٔ آن خانه‌ها را پس دادم. اگزمین دست‌هایم خوب شد، چون دیگر هر روز ساعت‌ها دستکش پلاستیکی دستم نمی‌کردم. حالا وقتی آدم‌ها می‌پرسند شغلت چیست، جوابی دارم که رضایتشان را جلب کند.»
شمارۀ هجدهم فصل‌نامۀ ترجمان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤15
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 آیا دولت قادر است اقتصاد را اداره کند؟
🔹هر از چندگاهی صحبت از این موضوع به میان می‌آید که وضعیت بد اقتصادی معلول آن است که دولت کارشناسان کاربلدی ندارد که از پس آن بربیاید. در نتیجه برای رسیدن به رفاه و اقتصادی شکوفا باید دست به دامن دولتی کاربلد شد تا با تدابیرش اقتصاد را به‌درستی اداره کند.
🔹اما چنین عباراتی تا چه حد صحت دارد؟ آیا دولت از پس اداره اقتصاد برمی‌آید؟
#اقتصاد
#دولت
#بازار
#government
#market
#pragerU
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔹هر از چندگاهی صحبت از این موضوع به میان می‌آید که وضعیت بد اقتصادی معلول آن است که دولت کارشناسان کاربلدی ندارد که از پس آن بربیاید. در نتیجه برای رسیدن به رفاه و اقتصادی شکوفا باید دست به دامن دولتی کاربلد شد تا با تدابیرش اقتصاد را به‌درستی اداره کند.
🔹اما چنین عباراتی تا چه حد صحت دارد؟ آیا دولت از پس اداره اقتصاد برمی‌آید؟
#اقتصاد
#دولت
#بازار
#government
#market
#pragerU
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤7👍1👎1
Forwarded from دورنمای اقتصاد
✅ گزارش بانک جهانی می گوید زمان صرف شده اقدامات اداری برای صادرات در ایران 310 ساعت و برای واردات 485 ساعت است
✅نرم جهانی برای هر دو 30 ساعت است
🔸منبع: مجمع فعالان اقتصادی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✅نرم جهانی برای هر دو 30 ساعت است
🔸منبع: مجمع فعالان اقتصادی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤6🔥4
aec3a3_251012_114915.pdf
7.4 MB
🔵 مبانی سواد هوش مصنوعی
@digitaleconomicsjahangard
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
@digitaleconomicsjahangard
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤5