کاش می‌شد گاهی آدمی، فقط گاهی به اندازه نیازش بمیرد، بعد بلند شود خاک‌هایش را بتکاند. بعد اگر دلش خواست برگردد به زندگی، اگر هم که دلش نخواست بخوابد تا ابد.
شب خیلی خوش
#خسرو_شکیبایی
شب خیلی خوش
❤9👍1
🔵 «این مکان رنگ‌باخته و یک منطقه مرده است»:
چگونه محبوب‌ترین چشم‌اندازهای بریتانیا به بیابان‌های تنوع زیستی تبدیل شدند
پارک‌های ملی که به خاطر میراث طبیعی غنی‌شان مشهورند، باید در قلب تلاش‌ها برای حفاظت از زیستگاه‌ها و حیات وحش باشند. اما کارشناسان می‌گویند این پارک‌ها به‌سرعت در حال تحلیل‌رفتن هستند.
✍ نوشته فیبی وستون در دارتمور
دارتمور جایی است که موجودات وحشی در آن هستند. رودها از میان خلنگ‌زارهای باز می‌گذرند و از کنار صخره‌های برجسته و سر به فلک کشیده عبور می‌کنند. گلسنگ‌هایی با رنگ‌های درخشان به تخته‌سنگ‌های ۳۰۰ میلیون ساله چنگ زده‌اند. تپه‌های تدفینی عصر برنز و سنگ‌های ایستاده یادآور این هستند که هزاران سال است انسان به اینجا کشیده شده. دارتمور یکی از زیباترین و ارزشمندترین چشم‌اندازهای بریتانیا به شمار می‌رود.
بیشتر این خلنگ‌زار به‌طور رسمی به‌عنوان یک سایت دارای اهمیت علمی ویژه (SSSI) حفاظت شده است، زیرا خانه برخی از ارزشمندترین حیات وحش کشور به شمار می‌رود. باتلاق‌های پوششی، خلنگ‌زارها و جنگل‌های بلوط مرتفع آن گنجینه‌های طبیعت هستند.
اما حیات وحشی که زمانی به این زیستگاه‌ها وابسته بود، در حال ناپدید شدن است. دارتمور به پرندگان متنوعش شناخته می‌شود، اما جمعیت‌های زادآور سلیم طلایی، باقرقره سرخ و توکای حلقه‌گردن ناپدید شده‌اند یا در آستانه انقراض محلی هستند.
۷۵ سال پیش تصور شد و اکنون ۱۵ پارک ملی در سراسر بریتانیا وجود دارد، طوری طراحی شده‌اند که هر شهروند بتواند در طبیعت و چشم‌اندازهای زیبا غرق شود. اما زیبایی آنها می‌تواند گمراه‌کننده باشد – کارشناسان می‌گویند بسیاری از چشم‌اندازهایی که به‌طور رسمی برای میراث طبیعی غنی‌شان شناخته می‌شوند، در واقع بیابان‌هایی برای تنوع زیستی هستند.
«ما آن‌قدر به این چشم‌اندازها عادت کرده‌ایم،» می‌گوید گای شروبسول، نویسنده و فعالی که از حق گشت‌وگذار آزاد در دارتمور دفاع می‌کند. «زمین‌شناسی خوب بسیاری از مشکلات را پنهان می‌کند. ما در حال تحسین صخره‌ها هستیم، نه چیزی که باید یک بوم‌سازگان زنده باشد.»
در برخی موارد، وضعیت گونه‌ها و زیستگاه‌ها در داخل پارک‌های ملی بدتر از بیرون آن‌هاست. در ماه مه، نچرال انگلند جدیدترین ارزیابی خود از سه سایت حفاظت‌شده بزرگ دارتمور را منتشر کرد که نزدیک به یک‌چهارم پارک ملی را پوشش می‌دهند. نتایج نشان می‌دهد فقط ۰.۱٪ از آنها در وضعیت مطلوب قرار دارند. مساحت زمین‌هایی که در وضعیت نامطلوب و رو به کاهش هستند، از آخرین ارزیابی در سال ۲۰۱۳ دو برابر شده است.
«دارتمور در حال مرگ است،» می‌گوید تونی وایتهد، فعال طبیعت دارتمور، که داده‌های نچرال انگلند را تحلیل کرده است.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
چگونه محبوب‌ترین چشم‌اندازهای بریتانیا به بیابان‌های تنوع زیستی تبدیل شدند
پارک‌های ملی که به خاطر میراث طبیعی غنی‌شان مشهورند، باید در قلب تلاش‌ها برای حفاظت از زیستگاه‌ها و حیات وحش باشند. اما کارشناسان می‌گویند این پارک‌ها به‌سرعت در حال تحلیل‌رفتن هستند.
✍ نوشته فیبی وستون در دارتمور
دارتمور جایی است که موجودات وحشی در آن هستند. رودها از میان خلنگ‌زارهای باز می‌گذرند و از کنار صخره‌های برجسته و سر به فلک کشیده عبور می‌کنند. گلسنگ‌هایی با رنگ‌های درخشان به تخته‌سنگ‌های ۳۰۰ میلیون ساله چنگ زده‌اند. تپه‌های تدفینی عصر برنز و سنگ‌های ایستاده یادآور این هستند که هزاران سال است انسان به اینجا کشیده شده. دارتمور یکی از زیباترین و ارزشمندترین چشم‌اندازهای بریتانیا به شمار می‌رود.
بیشتر این خلنگ‌زار به‌طور رسمی به‌عنوان یک سایت دارای اهمیت علمی ویژه (SSSI) حفاظت شده است، زیرا خانه برخی از ارزشمندترین حیات وحش کشور به شمار می‌رود. باتلاق‌های پوششی، خلنگ‌زارها و جنگل‌های بلوط مرتفع آن گنجینه‌های طبیعت هستند.
اما حیات وحشی که زمانی به این زیستگاه‌ها وابسته بود، در حال ناپدید شدن است. دارتمور به پرندگان متنوعش شناخته می‌شود، اما جمعیت‌های زادآور سلیم طلایی، باقرقره سرخ و توکای حلقه‌گردن ناپدید شده‌اند یا در آستانه انقراض محلی هستند.
۷۵ سال پیش تصور شد و اکنون ۱۵ پارک ملی در سراسر بریتانیا وجود دارد، طوری طراحی شده‌اند که هر شهروند بتواند در طبیعت و چشم‌اندازهای زیبا غرق شود. اما زیبایی آنها می‌تواند گمراه‌کننده باشد – کارشناسان می‌گویند بسیاری از چشم‌اندازهایی که به‌طور رسمی برای میراث طبیعی غنی‌شان شناخته می‌شوند، در واقع بیابان‌هایی برای تنوع زیستی هستند.
«ما آن‌قدر به این چشم‌اندازها عادت کرده‌ایم،» می‌گوید گای شروبسول، نویسنده و فعالی که از حق گشت‌وگذار آزاد در دارتمور دفاع می‌کند. «زمین‌شناسی خوب بسیاری از مشکلات را پنهان می‌کند. ما در حال تحسین صخره‌ها هستیم، نه چیزی که باید یک بوم‌سازگان زنده باشد.»
در برخی موارد، وضعیت گونه‌ها و زیستگاه‌ها در داخل پارک‌های ملی بدتر از بیرون آن‌هاست. در ماه مه، نچرال انگلند جدیدترین ارزیابی خود از سه سایت حفاظت‌شده بزرگ دارتمور را منتشر کرد که نزدیک به یک‌چهارم پارک ملی را پوشش می‌دهند. نتایج نشان می‌دهد فقط ۰.۱٪ از آنها در وضعیت مطلوب قرار دارند. مساحت زمین‌هایی که در وضعیت نامطلوب و رو به کاهش هستند، از آخرین ارزیابی در سال ۲۰۱۳ دو برابر شده است.
«دارتمور در حال مرگ است،» می‌گوید تونی وایتهد، فعال طبیعت دارتمور، که داده‌های نچرال انگلند را تحلیل کرده است.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
Telegraph
چگونه محبوب‌ترین چشم‌اندازهای بریتانیا به بیابان‌های تنوع زیستی تبدیل شدند
🔵 «این مکان رنگ‌باخته و یک منطقه مرده است»: چگونه محبوب‌ترین چشم‌اندازهای بریتانیا به بیابان‌های تنوع زیستی تبدیل شدند پارک‌های ملی که به خاطر میراث طبیعی غنی‌شان مشهورند، باید در قلب تلاش‌ها برای حفاظت از زیستگاه‌ها و حیات وحش باشند. اما کارشناسان می‌گویند…
❤5
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(2-1)
انواع تورم ساختاری و منشأ آن چیست؟
ادبیات ساختارگرایی یک فهرست رسمی و بسته از انواع تورم ساختاری ندارد. بلکه از سازوکارهای ساختاری ایجاد و انتشار تورم صحبت می‌کند که در ادامه به هر کدام خواهیم پرداخت.
نقش بخش کشاورزی: یکی از قدیمی‌ترین ایده‌های ساختارگرایی آمریکای لاتین، که به‌ویژه در آثار خوان نویلّا و اسوالدو سانکل در دهه ۱۹۵۰ مطرح شد، بر محدودیت عرضه کشاورزی تأکید دارد. در این دهه در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه، صنعتی‌شدن، شهرنشینی، افزایش اشتغال و درآمد و رشد جمعیت تقاضای غذا را سریع‌تر از ظرفیت عرضه داخلی افزایش داده بود. البته مسئله لزوماً کمبود مطلق غذا یا قحطی نبود، بلکه کشش پایین عرضه غذا در برابر افزایش تقاضا بود؛ به‌گونه‌ای که حتی افزایش نسبتاً محدود تقاضا می‌توانست به افزایش قابل توجه قیمت مواد غذایی منجر شود. در برخی کشورها نیز ضعف حمل‌ونقل، انبارداری، فناوری، ساختار مالکیت زمین و سیاست‌های قیمت‌گذاری و تجاری این محدودیت را تشدید می‌کرد.
ایده پردازان معتقد بودند از آنجا که مواد غذایی سهم بالایی در سبد مصرف و هزینه معیشت کارگران دارد، افزایش قیمت غذا می‌تواند دستمزد واقعی را کاهش دهد و به مطالبه افزایش دستمزد منجر شود. افزایش دستمزد نیز در شرایطی می‌تواند از طریق افزایش هزینه تولید و تعدیل قیمت سایر کالاها، فشار اولیه را به تورم گسترده‌تر تبدیل کند. بنابراین در برداشت ساختارگرایانه، گلوگاه غذایی بیشتر یک فشار اولیه یا تغییر قیمت نسبی تلقی می‌شد؛ پایداری تورم به سازوکارهای انتشار، به‌ویژه تعدیل دستمزدها، قیمت‌گذاری بنگاه‌ها و سیاست‌های مالی و پولی، بستگی داشت (3).
تورم ناشی از محدودیت ارز و تراز پرداخت‌ها: این گلوگاه در ادبیات جدیدتر رنگ پررنگ‌تری به خود گرفته است. اقتصادهای در حال توسعه معمولاً برای تولید به کالاهای سرمایه‌ای، ماشین‌آلات، قطعات، انرژی یا مواد اولیه وارداتی نیاز دارند و یا در کشورهای نفتی سطح معیشت به واسطه وجود رانت منابع زیرزمینی افزایش یافته که این موضوع به افزایش واردات به ویژه واردات کالاهای لوکس دامن می‌زند. بنابراین رشد اقتصادی (یا ارتقای سطح معیشت ناشی از رانت منابع زیرزمینی) به معنای افزایش واردات و به تبع آن افزایش تقاضا برای ارز است اما اگر صادرات با همان سرعت رشد نکند کسری خارجی به فشار بر ارز منجر شده و به کاهش ارزش پول ملی می‌انجامد. ارز داخلی ضعیف‌تر به معنای نهاده و کالای وارداتی گرانتر، افزایش قیمت تولید و نهایتا تورم است. اگر این روند تکرار شود، تورم می‌تواند به بخشی از ساختار اقتصاد تبدیل شود(4).
تورم ناشی از کاهش ارزش پول و انتقال نرخ ارز: این را می‌توان زیرمجموعه قبلی دانست، ولی از نظر تجربی آن‌قدر مهم است که جداگانه بررسی شود چرا که لزوما به کاهش ارزش پول ملی وابسته نیست بلکه به تورم کشوری که از آن واردت انجام می‌شود هم وابسته است.
فرض کنید ارز پول ملی 50 درصد سقوط کند یا کالا وارداتی 50 درصد گرانتر شود در این صورت بنگاه واردکننده با افزایش 50 درصدی هزینه تولید مواجه است بنگاه این هزینه را به بخش بعدی منتقل می‌کند که اصطلاحا به این فرآیند Exchange Rate Pass-Through می‌گویند. این انتقال در کشورهای مختلف یکسان نیست. با این وجود بانک جهانی در بررسی گسترده اقتصادهای نوظهور نشان می‌دهد انتقال نوسانات نرخ ارز به تورم یکی از ویژگی‌های مهم این اقتصادهاست(5). نمونه دیگری درباره برزیل نیز نشان می‌دهد هرچه سهم نهاده‌های وارداتی در هزینه تولید بیشتر باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت‌ها قوی‌تر می‌شود(4). کانال انتقال نرخ ارز در ادبیات داخل ایران نیز مورد توجه قرار گرفته است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
انواع تورم ساختاری و منشأ آن چیست؟
ادبیات ساختارگرایی یک فهرست رسمی و بسته از انواع تورم ساختاری ندارد. بلکه از سازوکارهای ساختاری ایجاد و انتشار تورم صحبت می‌کند که در ادامه به هر کدام خواهیم پرداخت.
نقش بخش کشاورزی: یکی از قدیمی‌ترین ایده‌های ساختارگرایی آمریکای لاتین، که به‌ویژه در آثار خوان نویلّا و اسوالدو سانکل در دهه ۱۹۵۰ مطرح شد، بر محدودیت عرضه کشاورزی تأکید دارد. در این دهه در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه، صنعتی‌شدن، شهرنشینی، افزایش اشتغال و درآمد و رشد جمعیت تقاضای غذا را سریع‌تر از ظرفیت عرضه داخلی افزایش داده بود. البته مسئله لزوماً کمبود مطلق غذا یا قحطی نبود، بلکه کشش پایین عرضه غذا در برابر افزایش تقاضا بود؛ به‌گونه‌ای که حتی افزایش نسبتاً محدود تقاضا می‌توانست به افزایش قابل توجه قیمت مواد غذایی منجر شود. در برخی کشورها نیز ضعف حمل‌ونقل، انبارداری، فناوری، ساختار مالکیت زمین و سیاست‌های قیمت‌گذاری و تجاری این محدودیت را تشدید می‌کرد.
ایده پردازان معتقد بودند از آنجا که مواد غذایی سهم بالایی در سبد مصرف و هزینه معیشت کارگران دارد، افزایش قیمت غذا می‌تواند دستمزد واقعی را کاهش دهد و به مطالبه افزایش دستمزد منجر شود. افزایش دستمزد نیز در شرایطی می‌تواند از طریق افزایش هزینه تولید و تعدیل قیمت سایر کالاها، فشار اولیه را به تورم گسترده‌تر تبدیل کند. بنابراین در برداشت ساختارگرایانه، گلوگاه غذایی بیشتر یک فشار اولیه یا تغییر قیمت نسبی تلقی می‌شد؛ پایداری تورم به سازوکارهای انتشار، به‌ویژه تعدیل دستمزدها، قیمت‌گذاری بنگاه‌ها و سیاست‌های مالی و پولی، بستگی داشت (3).
تورم ناشی از محدودیت ارز و تراز پرداخت‌ها: این گلوگاه در ادبیات جدیدتر رنگ پررنگ‌تری به خود گرفته است. اقتصادهای در حال توسعه معمولاً برای تولید به کالاهای سرمایه‌ای، ماشین‌آلات، قطعات، انرژی یا مواد اولیه وارداتی نیاز دارند و یا در کشورهای نفتی سطح معیشت به واسطه وجود رانت منابع زیرزمینی افزایش یافته که این موضوع به افزایش واردات به ویژه واردات کالاهای لوکس دامن می‌زند. بنابراین رشد اقتصادی (یا ارتقای سطح معیشت ناشی از رانت منابع زیرزمینی) به معنای افزایش واردات و به تبع آن افزایش تقاضا برای ارز است اما اگر صادرات با همان سرعت رشد نکند کسری خارجی به فشار بر ارز منجر شده و به کاهش ارزش پول ملی می‌انجامد. ارز داخلی ضعیف‌تر به معنای نهاده و کالای وارداتی گرانتر، افزایش قیمت تولید و نهایتا تورم است. اگر این روند تکرار شود، تورم می‌تواند به بخشی از ساختار اقتصاد تبدیل شود(4).
تورم ناشی از کاهش ارزش پول و انتقال نرخ ارز: این را می‌توان زیرمجموعه قبلی دانست، ولی از نظر تجربی آن‌قدر مهم است که جداگانه بررسی شود چرا که لزوما به کاهش ارزش پول ملی وابسته نیست بلکه به تورم کشوری که از آن واردت انجام می‌شود هم وابسته است.
فرض کنید ارز پول ملی 50 درصد سقوط کند یا کالا وارداتی 50 درصد گرانتر شود در این صورت بنگاه واردکننده با افزایش 50 درصدی هزینه تولید مواجه است بنگاه این هزینه را به بخش بعدی منتقل می‌کند که اصطلاحا به این فرآیند Exchange Rate Pass-Through می‌گویند. این انتقال در کشورهای مختلف یکسان نیست. با این وجود بانک جهانی در بررسی گسترده اقتصادهای نوظهور نشان می‌دهد انتقال نوسانات نرخ ارز به تورم یکی از ویژگی‌های مهم این اقتصادهاست(5). نمونه دیگری درباره برزیل نیز نشان می‌دهد هرچه سهم نهاده‌های وارداتی در هزینه تولید بیشتر باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت‌ها قوی‌تر می‌شود(4). کانال انتقال نرخ ارز در ادبیات داخل ایران نیز مورد توجه قرار گرفته است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
🔵 «عملیاتی شدن بزرگ‌ترین پروژه کشاورزی-خورشیدی آلمان»
با هدف ترکیب تولید برق خورشیدی با کشاورزی و دامداری، بزرگ‌ترین پروژه کشاورزی-خورشیدی (اگروولتائیک) آلمان با ظرفیت ۷۶ مگاوات به بهره‌برداری رسیده است که می‌تواند الگوی جدیدی برای توسعه پایدار در اروپا باشد. این پروژه که توسط یک شرکت سوئدی انجام شده است، تحت قرارداد بلندمدت خرید برق (PPA) با یکی از زیرمجموعه‌های یک شرکت آلمانی اجرا شده است.
نیروگاه این پروژه در یکی از نواحی دریاچه مَکلِن‌بورگ در شرق آلمان قرار دارد و از ۱۴۶ هزار پودمان دوطرفه ۵۵۰ واتی (ساخت چین) و ۲۴۰ اینورتر رشته‌ای ساخته شده است. این پروژه که در زمینی به مساحت ۹۳ هکتار اجرا شده، به شبکه برق منطقه‌ای در آلمان متصل شده و قرار است تا سال ۲۰۲۷ یک سامانه ذخیره‌سازی باتری به آن افزوده شود. باتری مذکور می‌تواند بیشینه ۵۰.۴ مگاوات برق را به شبکه مذکور تزریق کند و ظرفیت کل ذخیره‌سازی آن ۱۰۹ مگاوات است.
طرح این نیروگاه که از سال ۲۰۱۷ برنامه‌ریزی شده بود، در سه مرحله توسعه یافته است که شامل توتس‌پاتس ۱، توتس‌پاتس ۲ و ۳ است. توتس‌پاتس ۱ شامل ظرفیت ۴۳.۳ مگاوات با استفاده از پودمان‌های نصب‌شده روی سازه‌های شرکت پرتغالی Pradecon در زوایای ۱۱ و ۲۵ درجه، در زمینی به وسعت ۴۷.۵ هکتار است که با دامداری تلفیق شده است. توتس‌پاتس ۲ و ۳ با بهره‌گیری از سامانه‌های ردیاب خورشیدی ساخت Schletter اجرا شده و با کشاورزی زراعی ترکیب شده است.
ظرفیت این دو بخش به‌ترتیب ۱۳.۳ مگاوات در ۲۱.۵ هکتار و ۱۹.۴ مگاوات در ۲۴ هکتار است. برای بخش دامی، در این پروژه شش مرغداری سیار پیش‌بینی شده که هرکدام می‌توانند تا ۲۵۰۰ مرغ را در خود جای دهند. همچنین برای زمین‌های زراعی، اجرای تناوب چهارساله کشت برنامه‌ریزی شده است. به گفته مدیران، صفحات روی محور طولی نصب شده‌اند و به کمک یک موتور می‌توانند در طول روز از شرق به غرب حرکت و نور خورشید را جذب کنند.
گفتنی‌ست مزیت اصلی پروژه این است که در کنار تولید برق خورشیدی، زمین همچنان برای کشت محصولات زراعی و پرورش دام مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین بهره‌وری زمین حفظ می‌شود و کشاورزی و دامداری محلی از منافع اقتصادی انرژی پاک بهره‌مند می‌شوند.
🔸منبع : کانال علم، فناوری و نوآوری در اروپا
#آلمان
#اگروولتائیک
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
با هدف ترکیب تولید برق خورشیدی با کشاورزی و دامداری، بزرگ‌ترین پروژه کشاورزی-خورشیدی (اگروولتائیک) آلمان با ظرفیت ۷۶ مگاوات به بهره‌برداری رسیده است که می‌تواند الگوی جدیدی برای توسعه پایدار در اروپا باشد. این پروژه که توسط یک شرکت سوئدی انجام شده است، تحت قرارداد بلندمدت خرید برق (PPA) با یکی از زیرمجموعه‌های یک شرکت آلمانی اجرا شده است.
نیروگاه این پروژه در یکی از نواحی دریاچه مَکلِن‌بورگ در شرق آلمان قرار دارد و از ۱۴۶ هزار پودمان دوطرفه ۵۵۰ واتی (ساخت چین) و ۲۴۰ اینورتر رشته‌ای ساخته شده است. این پروژه که در زمینی به مساحت ۹۳ هکتار اجرا شده، به شبکه برق منطقه‌ای در آلمان متصل شده و قرار است تا سال ۲۰۲۷ یک سامانه ذخیره‌سازی باتری به آن افزوده شود. باتری مذکور می‌تواند بیشینه ۵۰.۴ مگاوات برق را به شبکه مذکور تزریق کند و ظرفیت کل ذخیره‌سازی آن ۱۰۹ مگاوات است.
طرح این نیروگاه که از سال ۲۰۱۷ برنامه‌ریزی شده بود، در سه مرحله توسعه یافته است که شامل توتس‌پاتس ۱، توتس‌پاتس ۲ و ۳ است. توتس‌پاتس ۱ شامل ظرفیت ۴۳.۳ مگاوات با استفاده از پودمان‌های نصب‌شده روی سازه‌های شرکت پرتغالی Pradecon در زوایای ۱۱ و ۲۵ درجه، در زمینی به وسعت ۴۷.۵ هکتار است که با دامداری تلفیق شده است. توتس‌پاتس ۲ و ۳ با بهره‌گیری از سامانه‌های ردیاب خورشیدی ساخت Schletter اجرا شده و با کشاورزی زراعی ترکیب شده است.
ظرفیت این دو بخش به‌ترتیب ۱۳.۳ مگاوات در ۲۱.۵ هکتار و ۱۹.۴ مگاوات در ۲۴ هکتار است. برای بخش دامی، در این پروژه شش مرغداری سیار پیش‌بینی شده که هرکدام می‌توانند تا ۲۵۰۰ مرغ را در خود جای دهند. همچنین برای زمین‌های زراعی، اجرای تناوب چهارساله کشت برنامه‌ریزی شده است. به گفته مدیران، صفحات روی محور طولی نصب شده‌اند و به کمک یک موتور می‌توانند در طول روز از شرق به غرب حرکت و نور خورشید را جذب کنند.
گفتنی‌ست مزیت اصلی پروژه این است که در کنار تولید برق خورشیدی، زمین همچنان برای کشت محصولات زراعی و پرورش دام مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین بهره‌وری زمین حفظ می‌شود و کشاورزی و دامداری محلی از منافع اقتصادی انرژی پاک بهره‌مند می‌شوند.
🔸منبع : کانال علم، فناوری و نوآوری در اروپا
#آلمان
#اگروولتائیک
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
وقتی به رویدادهای واقعی می‌رسیم، احتمالات به کار نمی‌آیند. این که امکان وقوع رویدادی کم باشد به این معنی نیست که هرگز رخ نمی‌دهد.
📕 ناپیدا
👤 #پل_استر
شب خوش
📕 ناپیدا
👤 #پل_استر
شب خوش
❤8👍2
🔵 #معرفی_کتاب
🔸عنوان کتاب : سدهای بزرگ: تأثیرات بلندمدت بر جوامع محلی وابسته به رودخانه و رودخانه‌های آزاد
🔸عنوان اصلی:
Large Dam: Long-Term Impacts on Riverine Communities and Free-Flowing Rivers
✍ نویسنده: سیر اسکادر
(Thayer Scudder)
🔻ناشر: انتشارات اشپرینگر. 284 صفحه. 2019
این کتاب روایت تجربه پرمایه شخصی و حرفه‌ای 60 ساله دکتر اسکادر در مطالعه اثرات اجتماعی و محیط‌زیستی سدهای بزرگ است. اسکادر، استاد سرشناس و بازنشسته انسان‌شناسی در مؤسسه تکنولوژی کالیفرنیا، در ابتدا از سدهای بزرگ به دلیل پتانسیل آنها در توسعه پشتیبانی می‌کرد، اما به تدریج که پیامدهای منفی سدهای بزرگ را برای جوامع محلی آواره‌شده و اکوسیستم‌ها مشاهده کرد، به منتقد آن تبدیل شد.
این کتاب بر اساس مراحل کلیدی زندگی دکتر اسکادر سازمان یافته است. در فصل 1، او تجربیات پژوهشی و مشاوره‌ای خود را مرور می‌کند تا خواننده را با پیش‌زمینه تحول دیدگاه‌هایش آشنا سازد.
فصل 2 به بررسی کارهای اولیه او (1975-1956) می‌پردازد و بر روستائیان منطقه گومبه‌تونگا (Gwembe Tonga) که با ساخت سد کاریبا (Kariba) در زامبیا آواره شدند تمرکز می‌کند. این دوره، درک او را از چالش‌های جوامع محلی که اسکان مجدد داده شده‌اند شکل می‌دهد.
فصل 3 کارهای او را در دوره 1995-1976، زمانی که مؤسسه انسان‌شناسی توسعه (IDA) را تأسیس کرد پوشش می‌دهد. از طریق این مؤسسه، اسکادر با سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی سر و کار یافت و مطالعاتی را درباره پروژه‌های سدسازی در سریلانکا، هند و بوتسوانا انجام داد. مطالعات وی غالباً ضعف‌ها و کاستی‌های برنامه‌های اسکان مجدد و عدم حمایت طولانی‌مدت از افراد جابجاشده را برجسته می‌کرد.
فصل 4 «سرخوردگی فزاینده» او را از فرایند برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، پایش و ارزیابی پروژه‌های بزرگ سدسازی توضیح می‌دهد که حاصل تجربیات وی در گروه متخصصان بانک جهانی درباره سدها و کمیسیون جهانی سدها (WCD) است. دکتر اسکادر به تفصیل توضیح می‌دهد که چگونه تجربیاتش، دیدگاه‌های مثبت قبلی‌اش را به مخالفت با ساخت سدهای بزرگ تغییر داد.
فصل 5 خلاصه‌ای بسیار کوتاه از سیر تحول دیدگاه‌های او بر اساس چهار تجربه خاص است: عضویت وی در کمیسیون جهانی سدها (2000-1998)؛ تألیف کتاب «آینده سدهای بزرگ (2005)؛ تحلیل آماری تأثیرات 245 سد بزرگ (2014)؛ و نوشتن یک فصل برای کتاب راهنمای مدیریت ابرپروژه‌ها با عنوان «سد خوب: آیا وجود دارد، همه چیز در نظر گرفته شده است؟» (آکسفورد، 2017).
جمع‌بندی او این است که چنین سدی وجود ندارد.ارزش کتاب در تمرکز دوگانه آن است: نخست بینش‌هایی را درباره تأثیرات بلندمدت سدهای بزرگ به خواننده می‌دهد و همزمان روایت بی‌پرده‌ای از چگونگی تغییر دیدگاه‌های اسکادر را با گذشت زمان توصیف می‌کند. او «پارادایم معیوب توسعه» را که دستاوردهای کوتاه‌مدت را بر رفاه جوامع محلی آواره‌شده و محیط‌زیست اولویت می‌دهد نقد می‌کند. اسکادر استدلال می‌کند که پیچیدگی پروژه‌های بزرگ سدسازی، همراه با فقدان تعهد بلندمدت دولت‌ها و نهادهای تأمین مالی، غالباً به شکست در تحقق پتانسیل توسعه آنها منجر می‌شود.
این کتاب تحلیل تفصیلی پروژه‌های سدسازی خاص نیست، اما درس‌های ارزشمندی برای درک چالش‌های پروژه‌های توسعه در مقیاس بزرگ به دست می‌دهد. اسکادر بر اهمیت پایش طولانی‌مدت، برنامه‌ریزی بهتر و تعهد واقعی به رفاه جوامع آسیب‌دیده تأکید می‌کند. صداقت و پشتکار فکری او کمک قابل توجهی به درک ما از پیامدهای ناخواسته سدهای بزرگ کرده است.
برای خوانندگانی که به هزینه‌های اجتماعی، محیط‌زیستی و سیاسی سدهای بزرگ علاقه‌مندند، این کتاب روایتی قانع‌کننده در سفر از خوش‌بینی به مخالفت ارائه می‌دهد. مطالعه این کتاب برای کسانی که می‌خواهند پیچیدگی‌های توسعه و چالش‌های پیش روی متخصصان علوم اجتماعی را در تأثیرگذاری بر پروژه‌های بزرگ‌مقیاس درک کنند ضروری است.
🔸منبع : بر مدار آب
#آب
#سد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸عنوان کتاب : سدهای بزرگ: تأثیرات بلندمدت بر جوامع محلی وابسته به رودخانه و رودخانه‌های آزاد
🔸عنوان اصلی:
Large Dam: Long-Term Impacts on Riverine Communities and Free-Flowing Rivers
✍ نویسنده: سیر اسکادر
(Thayer Scudder)
🔻ناشر: انتشارات اشپرینگر. 284 صفحه. 2019
این کتاب روایت تجربه پرمایه شخصی و حرفه‌ای 60 ساله دکتر اسکادر در مطالعه اثرات اجتماعی و محیط‌زیستی سدهای بزرگ است. اسکادر، استاد سرشناس و بازنشسته انسان‌شناسی در مؤسسه تکنولوژی کالیفرنیا، در ابتدا از سدهای بزرگ به دلیل پتانسیل آنها در توسعه پشتیبانی می‌کرد، اما به تدریج که پیامدهای منفی سدهای بزرگ را برای جوامع محلی آواره‌شده و اکوسیستم‌ها مشاهده کرد، به منتقد آن تبدیل شد.
این کتاب بر اساس مراحل کلیدی زندگی دکتر اسکادر سازمان یافته است. در فصل 1، او تجربیات پژوهشی و مشاوره‌ای خود را مرور می‌کند تا خواننده را با پیش‌زمینه تحول دیدگاه‌هایش آشنا سازد.
فصل 2 به بررسی کارهای اولیه او (1975-1956) می‌پردازد و بر روستائیان منطقه گومبه‌تونگا (Gwembe Tonga) که با ساخت سد کاریبا (Kariba) در زامبیا آواره شدند تمرکز می‌کند. این دوره، درک او را از چالش‌های جوامع محلی که اسکان مجدد داده شده‌اند شکل می‌دهد.
فصل 3 کارهای او را در دوره 1995-1976، زمانی که مؤسسه انسان‌شناسی توسعه (IDA) را تأسیس کرد پوشش می‌دهد. از طریق این مؤسسه، اسکادر با سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی سر و کار یافت و مطالعاتی را درباره پروژه‌های سدسازی در سریلانکا، هند و بوتسوانا انجام داد. مطالعات وی غالباً ضعف‌ها و کاستی‌های برنامه‌های اسکان مجدد و عدم حمایت طولانی‌مدت از افراد جابجاشده را برجسته می‌کرد.
فصل 4 «سرخوردگی فزاینده» او را از فرایند برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، پایش و ارزیابی پروژه‌های بزرگ سدسازی توضیح می‌دهد که حاصل تجربیات وی در گروه متخصصان بانک جهانی درباره سدها و کمیسیون جهانی سدها (WCD) است. دکتر اسکادر به تفصیل توضیح می‌دهد که چگونه تجربیاتش، دیدگاه‌های مثبت قبلی‌اش را به مخالفت با ساخت سدهای بزرگ تغییر داد.
فصل 5 خلاصه‌ای بسیار کوتاه از سیر تحول دیدگاه‌های او بر اساس چهار تجربه خاص است: عضویت وی در کمیسیون جهانی سدها (2000-1998)؛ تألیف کتاب «آینده سدهای بزرگ (2005)؛ تحلیل آماری تأثیرات 245 سد بزرگ (2014)؛ و نوشتن یک فصل برای کتاب راهنمای مدیریت ابرپروژه‌ها با عنوان «سد خوب: آیا وجود دارد، همه چیز در نظر گرفته شده است؟» (آکسفورد، 2017).
جمع‌بندی او این است که چنین سدی وجود ندارد.ارزش کتاب در تمرکز دوگانه آن است: نخست بینش‌هایی را درباره تأثیرات بلندمدت سدهای بزرگ به خواننده می‌دهد و همزمان روایت بی‌پرده‌ای از چگونگی تغییر دیدگاه‌های اسکادر را با گذشت زمان توصیف می‌کند. او «پارادایم معیوب توسعه» را که دستاوردهای کوتاه‌مدت را بر رفاه جوامع محلی آواره‌شده و محیط‌زیست اولویت می‌دهد نقد می‌کند. اسکادر استدلال می‌کند که پیچیدگی پروژه‌های بزرگ سدسازی، همراه با فقدان تعهد بلندمدت دولت‌ها و نهادهای تأمین مالی، غالباً به شکست در تحقق پتانسیل توسعه آنها منجر می‌شود.
این کتاب تحلیل تفصیلی پروژه‌های سدسازی خاص نیست، اما درس‌های ارزشمندی برای درک چالش‌های پروژه‌های توسعه در مقیاس بزرگ به دست می‌دهد. اسکادر بر اهمیت پایش طولانی‌مدت، برنامه‌ریزی بهتر و تعهد واقعی به رفاه جوامع آسیب‌دیده تأکید می‌کند. صداقت و پشتکار فکری او کمک قابل توجهی به درک ما از پیامدهای ناخواسته سدهای بزرگ کرده است.
برای خوانندگانی که به هزینه‌های اجتماعی، محیط‌زیستی و سیاسی سدهای بزرگ علاقه‌مندند، این کتاب روایتی قانع‌کننده در سفر از خوش‌بینی به مخالفت ارائه می‌دهد. مطالعه این کتاب برای کسانی که می‌خواهند پیچیدگی‌های توسعه و چالش‌های پیش روی متخصصان علوم اجتماعی را در تأثیرگذاری بر پروژه‌های بزرگ‌مقیاس درک کنند ضروری است.
🔸منبع : بر مدار آب
#آب
#سد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 پارادوکس فقر
✍ افوسا اوجوما – محقق موسسه نوآوری کلیتون کریستنسون
کتاب‌های بسیاری در مورد پایان دادن به فقر نوشته شده‌اند، سازمان‌ها یکی از اهداف خود را کاهش فقر قرار می‌دهند، و ما سالانه صد‌ها میلیارد دلار برای پایان دادن به فقر صرف می‌کنیم. البته در این زمینه پیشرفت‌هایی هم داشته‌ایم. از ۱۹۹۰ تاکنون فقر مطلق از حدود ۳۵ درصد به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
ولی اگر بخواهیم با خودمان صادق باشیم بیشتر کشورهای رهاشده از چنگال فقر در آسیا هستند، و به‌طور اخص یکی از آنها یعنی چین. بیشتر از نصف افراد فقیر جهان امروز در آفریقا زندگی می‌کنند. اگر به مقدار سرانه تولید ناخالص داخلی نگاه کنیم، درمی‌یابیم بسیاری از این کشورها از دهه ۱۹۶۰ تاکنون حتی فقیرتر شده‌اند. چگونه است که صد‌ها میلیارد دلار سالانه برای پایان دادن به فقر خرج کرده‌ایم اما کشورهایی داریم که امروز حتی از ۵۰ سال پیش فقیرتر هستند؟
من در سال ۲۰۰۹ با تعدادی از دوستانم یک سازمان خیریه تأسیس کردم و با جمع‌آوری کمک‌های مالی اقدام به سرمایه‌گذاری در آموزش، دادن وام‌های کوچک و حفر چاه آب در نیجریه کردیم. در مکان‌هایی چاه حفر کردیم که زنان و کودکان مجبور بودند مایل‌ها برای برداشتن آب پیاده‌روی کنند. اما پس از مدتی موضوعی عجیب پیش آمد. چاه‌ها شروع به خراب شدن کردند. در ابتدا فکر کردم شاید ایراد از ماست، اما پس از مدتی تحقیق دریافتم موضوع فقط مختص ما نیست. چاه‌های بسیاری به ارزش صد‌ها میلیون دلار در آفریقا وجود دارند که دیگر قابل استفاده نیستند و رها شده‌اند. این مشکل آن‌قدر برایم مهم بود که تصمیم گرفتم برای درک آن به تحقیق بپردازم و در این مسیر چند موضوع را دریافتم.
نکته اول اینکه پایان دادن به فقر همان رونق اقتصادی نیست. پایان دادن به فقر همان پایان دادن به رنج و عذاب نیست. میلیارد‌ها انسان در جهان امروز از نظر آماری در فقر نیستند ولی همچنان زندگی‌های بسیاری سختی دارند. در مبارزه با فقر ما روی هدف اشتباهی تمرکز کرده‌ایم. وقتی فقط روی مبارزه با فقر تمرکز می‌کنیم مانند دانش‌آموزی هستیم که تنها نمی‌خواهد رفوزه شود، و این هدفی ستودنی نیست.
موضوع دوم اینکه تمرکز روی این هدف باعث می‌شود همه‌چیز را از درون همان لنز ببینیم. و از آنجایی‌که فقر همیشه به‌صورت کمبود منابع مانند غذا، آب، مدرسه و جاده خود را نشان می‌دهد، یعنی کمبود آنچه ثروتمندان دارند و فقرا نه، تصور می‌کنیم فقر تنها مسئله منابع است در نتیجه فقط منابع به این جوامع فقیر تزریق می‌کنیم به این امید که بتوانیم فقر را از بین ببریم. ولی نتیجه آن نیست که انتظار داشتیم.
اما چه می‌شود اگر آن سؤال اول را تغییر دهیم و بپرسیم چگونه می‌توانیم رونق اقتصادی به‌وجود آوریم؟ آن‌گاه درک خواهیم کرد مشکل منابع نیست بلکه نوآوری است. نوآوری یعنی راه‌حل‌های عملی برای مشکلات واقعی. آن‌گاه درک می‌کنیم بسیاری از منابعی که برای این جوامع فقیر می‌فرستیم منطقی نیستند زیرا حفظ آن منابع فراتر از توانایی مالی مردم هستند و دوم اینکه این راه‌حل‌ها به ریشه مشکل نمی‌پردازند.
ادامه مطلب 🔻🔻🔻🔻
✍ افوسا اوجوما – محقق موسسه نوآوری کلیتون کریستنسون
کتاب‌های بسیاری در مورد پایان دادن به فقر نوشته شده‌اند، سازمان‌ها یکی از اهداف خود را کاهش فقر قرار می‌دهند، و ما سالانه صد‌ها میلیارد دلار برای پایان دادن به فقر صرف می‌کنیم. البته در این زمینه پیشرفت‌هایی هم داشته‌ایم. از ۱۹۹۰ تاکنون فقر مطلق از حدود ۳۵ درصد به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
ولی اگر بخواهیم با خودمان صادق باشیم بیشتر کشورهای رهاشده از چنگال فقر در آسیا هستند، و به‌طور اخص یکی از آنها یعنی چین. بیشتر از نصف افراد فقیر جهان امروز در آفریقا زندگی می‌کنند. اگر به مقدار سرانه تولید ناخالص داخلی نگاه کنیم، درمی‌یابیم بسیاری از این کشورها از دهه ۱۹۶۰ تاکنون حتی فقیرتر شده‌اند. چگونه است که صد‌ها میلیارد دلار سالانه برای پایان دادن به فقر خرج کرده‌ایم اما کشورهایی داریم که امروز حتی از ۵۰ سال پیش فقیرتر هستند؟
من در سال ۲۰۰۹ با تعدادی از دوستانم یک سازمان خیریه تأسیس کردم و با جمع‌آوری کمک‌های مالی اقدام به سرمایه‌گذاری در آموزش، دادن وام‌های کوچک و حفر چاه آب در نیجریه کردیم. در مکان‌هایی چاه حفر کردیم که زنان و کودکان مجبور بودند مایل‌ها برای برداشتن آب پیاده‌روی کنند. اما پس از مدتی موضوعی عجیب پیش آمد. چاه‌ها شروع به خراب شدن کردند. در ابتدا فکر کردم شاید ایراد از ماست، اما پس از مدتی تحقیق دریافتم موضوع فقط مختص ما نیست. چاه‌های بسیاری به ارزش صد‌ها میلیون دلار در آفریقا وجود دارند که دیگر قابل استفاده نیستند و رها شده‌اند. این مشکل آن‌قدر برایم مهم بود که تصمیم گرفتم برای درک آن به تحقیق بپردازم و در این مسیر چند موضوع را دریافتم.
نکته اول اینکه پایان دادن به فقر همان رونق اقتصادی نیست. پایان دادن به فقر همان پایان دادن به رنج و عذاب نیست. میلیارد‌ها انسان در جهان امروز از نظر آماری در فقر نیستند ولی همچنان زندگی‌های بسیاری سختی دارند. در مبارزه با فقر ما روی هدف اشتباهی تمرکز کرده‌ایم. وقتی فقط روی مبارزه با فقر تمرکز می‌کنیم مانند دانش‌آموزی هستیم که تنها نمی‌خواهد رفوزه شود، و این هدفی ستودنی نیست.
موضوع دوم اینکه تمرکز روی این هدف باعث می‌شود همه‌چیز را از درون همان لنز ببینیم. و از آنجایی‌که فقر همیشه به‌صورت کمبود منابع مانند غذا، آب، مدرسه و جاده خود را نشان می‌دهد، یعنی کمبود آنچه ثروتمندان دارند و فقرا نه، تصور می‌کنیم فقر تنها مسئله منابع است در نتیجه فقط منابع به این جوامع فقیر تزریق می‌کنیم به این امید که بتوانیم فقر را از بین ببریم. ولی نتیجه آن نیست که انتظار داشتیم.
اما چه می‌شود اگر آن سؤال اول را تغییر دهیم و بپرسیم چگونه می‌توانیم رونق اقتصادی به‌وجود آوریم؟ آن‌گاه درک خواهیم کرد مشکل منابع نیست بلکه نوآوری است. نوآوری یعنی راه‌حل‌های عملی برای مشکلات واقعی. آن‌گاه درک می‌کنیم بسیاری از منابعی که برای این جوامع فقیر می‌فرستیم منطقی نیستند زیرا حفظ آن منابع فراتر از توانایی مالی مردم هستند و دوم اینکه این راه‌حل‌ها به ریشه مشکل نمی‌پردازند.
ادامه مطلب 🔻🔻🔻🔻
❤4
Forwarded from دورنمای اقتصاد
ادامه مطلب 🔺🔺🔺🔺
فورد تنها نبود. او در فرهنگ نوآوری بزرگ شد، از کشاورزی تا خدمات مالی، نوآوران قرن نوزده و بیست کالاهایی تولید کردند که میلیون‌ها آمریکایی قادر به استفاده بودند. یک عامل مشترک تمام این کالاها سادگی و قیمت مناسب است. در تمام کشورها نوآوری مقدم بر توسعه بوده است. اما ما می‌خواهیم در آفریقا توسعه پیش از نوآوری باشد، اما این ممکن نیست.
خوشبختانه تعداد اندکی از افراد نوآور وجود دارند که تلاش می‌کنند کالاهای ساده با قیمت مناسب را به مردم آفریقا ارائه کنند. در اواخر دهه ۱۹۹۰ تلفن همراه لقب اسباب‌بازی ثروتمندان را داشت. افراد بسیاری کمی در آفریقا تلفن همراه داشتند اما محمد ابراهیم تصمیم گرفت زیرساخت‌های ارتباط تلفنی در چندین کشور آفریقایی بسازد که به میلیون‌ها نفر خدمات بدهد، و مانند فورد، بسیاری فکر کردند او دیوانه است، بانک‌ها از دادن وام به او خودداری می‌کردند، ولی او ادامه داد و موفق شد. اکنون میلیون‌ها انسان از این کالا و صنعتی که حول آن ظاهر گشت استفاده می‌کنند. او قادر شد در عرض هفت سال شرکت خود را با قیمت ۳٫۴ میلیارد دلار به فروش برساند. این نوع رونقی است که از نوآوری اقتصاد بازاری به وجود می‌آید. می‌توان نوآوری‌های مشابه را در صنایعی همچون خدمات مالی، سینما و پزشکی هم دید.
تحقیقی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که ۹۲ درصد مردم آفریقا درآمدی کمتر از ۳۰۰ دلار در ماه دارند. لازم است برای میلیون‌ها انسانی که به آموزش و بهداشت دسترسی ندارند به نوآوری دست بزنیم. برای رسیدن به چنین انقلاب نوآوری، ابتدا لازم است وسواس خود نسبت به فقر را کنار بگذاریم و به ایجاد نوآوری‌هایی که به رونق و شکوفایی منجر می‌شوند فکر کنیم.
🔸منبع: https://bit.ly/33mMYTA
کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
فورد تنها نبود. او در فرهنگ نوآوری بزرگ شد، از کشاورزی تا خدمات مالی، نوآوران قرن نوزده و بیست کالاهایی تولید کردند که میلیون‌ها آمریکایی قادر به استفاده بودند. یک عامل مشترک تمام این کالاها سادگی و قیمت مناسب است. در تمام کشورها نوآوری مقدم بر توسعه بوده است. اما ما می‌خواهیم در آفریقا توسعه پیش از نوآوری باشد، اما این ممکن نیست.
خوشبختانه تعداد اندکی از افراد نوآور وجود دارند که تلاش می‌کنند کالاهای ساده با قیمت مناسب را به مردم آفریقا ارائه کنند. در اواخر دهه ۱۹۹۰ تلفن همراه لقب اسباب‌بازی ثروتمندان را داشت. افراد بسیاری کمی در آفریقا تلفن همراه داشتند اما محمد ابراهیم تصمیم گرفت زیرساخت‌های ارتباط تلفنی در چندین کشور آفریقایی بسازد که به میلیون‌ها نفر خدمات بدهد، و مانند فورد، بسیاری فکر کردند او دیوانه است، بانک‌ها از دادن وام به او خودداری می‌کردند، ولی او ادامه داد و موفق شد. اکنون میلیون‌ها انسان از این کالا و صنعتی که حول آن ظاهر گشت استفاده می‌کنند. او قادر شد در عرض هفت سال شرکت خود را با قیمت ۳٫۴ میلیارد دلار به فروش برساند. این نوع رونقی است که از نوآوری اقتصاد بازاری به وجود می‌آید. می‌توان نوآوری‌های مشابه را در صنایعی همچون خدمات مالی، سینما و پزشکی هم دید.
تحقیقی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که ۹۲ درصد مردم آفریقا درآمدی کمتر از ۳۰۰ دلار در ماه دارند. لازم است برای میلیون‌ها انسانی که به آموزش و بهداشت دسترسی ندارند به نوآوری دست بزنیم. برای رسیدن به چنین انقلاب نوآوری، ابتدا لازم است وسواس خود نسبت به فقر را کنار بگذاریم و به ایجاد نوآوری‌هایی که به رونق و شکوفایی منجر می‌شوند فکر کنیم.
🔸منبع: https://bit.ly/33mMYTA
کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
YouTube
The Poverty Paradox: Why Most Poverty Programs Fail And How To Fix Them | Efosa Ojomo | TEDxGaborone
How can we eradicate poverty? That is the question that underpins a majority of development programs. But what if by asking that question, we are limiting our capacity to actually eradicate poverty and create prosperity? In this heartfelt and passionate talk…
❤2
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(2-2)
تورم ناشی از تعارض توزیعی: یکی از سازوکارهای مهم در اقتصاد ساختارگرا و پساکینزی، تورم ناشی از تعارض توزیعی (distributional conflict inflation) است. در این دیدگاه، تورم زمانی شکل می‌گیرد یا تشدید می‌شود که گروه‌های مختلف اقتصادی برای حفظ یا افزایش سهم خود از درآمد واقعی ادعاهای ناسازگار داشته باشند. تعارض کارگر و کارفرما شناخته‌شده‌ترین حالت آن است، کارگران برای حفظ دستمزد واقعی خواهان افزایش دستمزد هستند و بنگاه‌ها برای حفظ حاشیه سود، افزایش دستمزد را به قیمت‌ها منتقل می‌کنند.
اما تعارض توزیعی به رابطه کارگر و کارفرما محدود نیست و می‌تواند میان صادرکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی، تولیدکنندگان و واردکنندگان، سرمایه صنعتی در مقابل سرمایه مالی و سفته‌بازانه، بدهکاران و طلبکاران، دولت و بخش خصوصی، صاحبان دارایی و پس‌انداز کنندگان شکل گیرد. برای مثال، کاهش ارزش پول می‌تواند به نفع صادرکنندگان و به زیان واردکنندگان، مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان وابسته به نهاده‌های وارداتی باشد؛ افزایش قیمت دارایی‌ها نیز می‌تواند میان صاحبان دارایی و گروه‌های فاقد دارایی تعارض توزیعی ایجاد کند.
در این چارچوب، مسئله اساسی آن است که مجموع ادعاهای اسمی گروه‌های مختلف بر منابع واقعی اقتصاد با ظرفیت تولید سازگار نباشد. اگر این تعارض از طریق افزایش تولید، بهره‌وری، تغییر سود، دستمزد واقعی، مالیات یا قیمت‌های نسبی حل نشود، افزایش سطح عمومی قیمت‌ها می‌تواند بخشی از مکانیسم تعدیل باشد.
بااین‌حال، تعارض توزیعی لزوماً جرقه اولیه تورم نیست. یک شوک ارزی، افزایش قیمت مواد اولیه یا یک شوک عرضه می‌تواند ابتدا سطح قیمت‌ها را بالا ببرد و سپس گروه‌های مختلف برای جبران تغییر در درآمد واقعی خود واکنش نشان دهند. در این حالت شوک خارجی یا ساختاری منشأ اولیه است؛ تعارض توزیعی سازوکار انتشار و ماندگاری تورم است.
ازاین‌رو، در تحلیل تورم ساختاری باید میان عامل ایجادکننده شوک و مکانیسمی که آن را به تورم پایدار تبدیل می‌کند تمایز گذاشت. همچنین رفتارهایی مانند سفته‌بازی ارزی را نباید خودبه‌خود علت تورم دانست؛ سفته‌بازی می‌تواند هم واکنشی به ضعف‌های بنیادی اقتصاد باشد و هم، در شرایط خاص، از طریق نرخ ارز و انتظارات، به تشدید تورم کمک کند(6).
تورم ناشی از ساختار بازار و حاشیه سود: اگر بازارها بسیار متمرکز باشند، بنگاه‌های بزرگ ممکن است توان بیشتری برای انتقال افزایش هزینه به قیمت داشته باشند. در این فرایند اگر قیمت واردات (یا کالاهای با قیمت برون‌زا مثل نفت) به‌شدت افزایش یابد، حتی با ثابت ماندن نرخ مارکاپ، سهم سود در درآمد ملی افزایش می‌یابد، زیرا کل هزینه تمام‌شده بالا رفته و بار این افزایش بر دوش دستمزد واقعی می‌افتد. بنابراین، تورم سودمحور به‌معنای افزایش مارک‌آپ نیست؛ بلکه به‌معنای حفظ حاشیه سود بنگاه‌ها در مواجهه با شوک هزینه‌ای است که منجر به بازتوزیع درآمد از نیروی کار به سمت سرمایه می‌شود(7).
تورم «شاخص‌بندی‌شده» و حافظه تورمی: وقتی تورم برای سال‌ها بالا باشد، رفتار اقتصادی تغییر می‌کند. حقوق بگیران دستمزد آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کنند. بنگاه‌ها قیمت آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کند. دولت برخی قراردادها و هزینه‌ها را شاخص‌بندی می‌کند در نتیجه تورم گذشته تبدیل به تورم مورد انتظار شده در تصمیم گیریها لحاظ و به تورم جدید تبدیل می‌شود این همان موضوعی است که در قالب انتظارات تورمی مطرح می‌شود. در این شرایط حتی اگر شوک اولیه حذف شود، تورم می‌تواند مدتی طولانی باقی بماند. این همان چیزی است که باید از تورم ساختاری در مقابل یک شوک تورمی موقتی تفکیک کنیم. شایان ذکر است یکی از مهمترین محرک‌های انتظارات ارز است(8).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
تورم ناشی از تعارض توزیعی: یکی از سازوکارهای مهم در اقتصاد ساختارگرا و پساکینزی، تورم ناشی از تعارض توزیعی (distributional conflict inflation) است. در این دیدگاه، تورم زمانی شکل می‌گیرد یا تشدید می‌شود که گروه‌های مختلف اقتصادی برای حفظ یا افزایش سهم خود از درآمد واقعی ادعاهای ناسازگار داشته باشند. تعارض کارگر و کارفرما شناخته‌شده‌ترین حالت آن است، کارگران برای حفظ دستمزد واقعی خواهان افزایش دستمزد هستند و بنگاه‌ها برای حفظ حاشیه سود، افزایش دستمزد را به قیمت‌ها منتقل می‌کنند.
اما تعارض توزیعی به رابطه کارگر و کارفرما محدود نیست و می‌تواند میان صادرکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی، تولیدکنندگان و واردکنندگان، سرمایه صنعتی در مقابل سرمایه مالی و سفته‌بازانه، بدهکاران و طلبکاران، دولت و بخش خصوصی، صاحبان دارایی و پس‌انداز کنندگان شکل گیرد. برای مثال، کاهش ارزش پول می‌تواند به نفع صادرکنندگان و به زیان واردکنندگان، مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان وابسته به نهاده‌های وارداتی باشد؛ افزایش قیمت دارایی‌ها نیز می‌تواند میان صاحبان دارایی و گروه‌های فاقد دارایی تعارض توزیعی ایجاد کند.
در این چارچوب، مسئله اساسی آن است که مجموع ادعاهای اسمی گروه‌های مختلف بر منابع واقعی اقتصاد با ظرفیت تولید سازگار نباشد. اگر این تعارض از طریق افزایش تولید، بهره‌وری، تغییر سود، دستمزد واقعی، مالیات یا قیمت‌های نسبی حل نشود، افزایش سطح عمومی قیمت‌ها می‌تواند بخشی از مکانیسم تعدیل باشد.
بااین‌حال، تعارض توزیعی لزوماً جرقه اولیه تورم نیست. یک شوک ارزی، افزایش قیمت مواد اولیه یا یک شوک عرضه می‌تواند ابتدا سطح قیمت‌ها را بالا ببرد و سپس گروه‌های مختلف برای جبران تغییر در درآمد واقعی خود واکنش نشان دهند. در این حالت شوک خارجی یا ساختاری منشأ اولیه است؛ تعارض توزیعی سازوکار انتشار و ماندگاری تورم است.
ازاین‌رو، در تحلیل تورم ساختاری باید میان عامل ایجادکننده شوک و مکانیسمی که آن را به تورم پایدار تبدیل می‌کند تمایز گذاشت. همچنین رفتارهایی مانند سفته‌بازی ارزی را نباید خودبه‌خود علت تورم دانست؛ سفته‌بازی می‌تواند هم واکنشی به ضعف‌های بنیادی اقتصاد باشد و هم، در شرایط خاص، از طریق نرخ ارز و انتظارات، به تشدید تورم کمک کند(6).
تورم ناشی از ساختار بازار و حاشیه سود: اگر بازارها بسیار متمرکز باشند، بنگاه‌های بزرگ ممکن است توان بیشتری برای انتقال افزایش هزینه به قیمت داشته باشند. در این فرایند اگر قیمت واردات (یا کالاهای با قیمت برون‌زا مثل نفت) به‌شدت افزایش یابد، حتی با ثابت ماندن نرخ مارکاپ، سهم سود در درآمد ملی افزایش می‌یابد، زیرا کل هزینه تمام‌شده بالا رفته و بار این افزایش بر دوش دستمزد واقعی می‌افتد. بنابراین، تورم سودمحور به‌معنای افزایش مارک‌آپ نیست؛ بلکه به‌معنای حفظ حاشیه سود بنگاه‌ها در مواجهه با شوک هزینه‌ای است که منجر به بازتوزیع درآمد از نیروی کار به سمت سرمایه می‌شود(7).
تورم «شاخص‌بندی‌شده» و حافظه تورمی: وقتی تورم برای سال‌ها بالا باشد، رفتار اقتصادی تغییر می‌کند. حقوق بگیران دستمزد آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کنند. بنگاه‌ها قیمت آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کند. دولت برخی قراردادها و هزینه‌ها را شاخص‌بندی می‌کند در نتیجه تورم گذشته تبدیل به تورم مورد انتظار شده در تصمیم گیریها لحاظ و به تورم جدید تبدیل می‌شود این همان موضوعی است که در قالب انتظارات تورمی مطرح می‌شود. در این شرایط حتی اگر شوک اولیه حذف شود، تورم می‌تواند مدتی طولانی باقی بماند. این همان چیزی است که باید از تورم ساختاری در مقابل یک شوک تورمی موقتی تفکیک کنیم. شایان ذکر است یکی از مهمترین محرک‌های انتظارات ارز است(8).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤2
🔵 کاهش چشمگیر منابع آب کشور؛ تنها در سه دهه!
🔹تا همین ۳۰ سال پیش، ایران سالانه ۱۴۷ میلیارد مترمکعب آب تجدیدپذیر داشت. امروز این عدد به ۱۱۵ میلیارد رسیده؛ یعنی تقریباً به اندازه کل کاهش ذخایر سدهای بزرگ کشور!
🔹ایران ۸۰ درصد این منابع را مصرف می‌کند؛ در حالی که حد مجاز جهانی فقط ۴۰ درصد است.
🔹دست‌کم ۲۵ کشور در سطح جهان بالای ۸۰ درصد منابعشان را برداشت می‌کنند و در لیست کشورهای با بحران آبی هستند. کشورهای دیگر شامل: عربستان، اردن، لیبی، بلژیک (در فصل‌های خشک) هستند.
🔸منبع : کانال آب
@water_bio
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔹تا همین ۳۰ سال پیش، ایران سالانه ۱۴۷ میلیارد مترمکعب آب تجدیدپذیر داشت. امروز این عدد به ۱۱۵ میلیارد رسیده؛ یعنی تقریباً به اندازه کل کاهش ذخایر سدهای بزرگ کشور!
🔹ایران ۸۰ درصد این منابع را مصرف می‌کند؛ در حالی که حد مجاز جهانی فقط ۴۰ درصد است.
🔹دست‌کم ۲۵ کشور در سطح جهان بالای ۸۰ درصد منابعشان را برداشت می‌کنند و در لیست کشورهای با بحران آبی هستند. کشورهای دیگر شامل: عربستان، اردن، لیبی، بلژیک (در فصل‌های خشک) هستند.
🔸منبع : کانال آب
@water_bio
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤2
Forwarded from دورنمای اقتصاد
قیمت گذاری اعتبار مشتری_241128_213812.pdf
1.1 MB
🔵 ارائه درس قیمت‌گذاری:
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
🔸 عنوان ارائه : قیمت‌گذاری اعتبار مشتری
✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادیفر
#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
🔸 عنوان ارائه : قیمت‌گذاری اعتبار مشتری
✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادیفر
#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(3)
قبل از پرداختن به اینکه که چرا برخی کشورها به تورم ساختاری دچار می‌شوند این ابهام مطرح است که در بین عوامل ایجاد کننده تورم ساختاری جایگاه مالیه دولت و پول کجاست؟ در رویکرد ساختارگرایی و پساکینزی، جایگاه مالیه دولت و بانک مرکزی در پدیده تورم ساختاری، تفاوتی بنیادی با مکاتب متعارف اقتصادی (مانند پول‌گرایی یا نیوکینزی) دارد.
در نگاه متعارف، افزایش حجم پول توسط بانک مرکزی یا کسری بودجه دولت، علت اولیه و محرک اصلی افزایش تقاضای کل و تورم تلقی می‌شود اما در نگاه ساختارگرا و پساکینزی پول در اقتصاد یک متغیر درون‌زا است. کسری بودجه، رشد اعتبارات و افزایش نقدینگی، نقطه آغازین تورم نیستند؛ بلکه واکنش‌های درون‌زا و معلول مشکلات ساختاری و تعارضات توزیعی محسوب می‌شوند. زمانی که اقتصاد با شوک ارزی، کمبود عرضه در یک بخش یا تعارض توزیعی مواجه می‌شود، سطح قیمت‌ها بالا می‌رود. این افزایش قیمت، مخارج اسمی دولت و نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش را بالا برده و بانک مرکزی و نظام بانکی را ناچار به تأمین نقدینگی و اعتبارات بیشتر می‌کند.
اما جایگاه مالیه دولت (کسری بودجه و یارانه‌ها) به عنوان سوخت و زمینه تورم مطرح است در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم توسعه پایه‌های مالیاتی و بازارهای اوراق بدهی، دولت‌ها در مواجهه با شوک‌ها توان بالایی برای جمع‌آوری مالیات یا استقراض کم‌هزینه ندارند و ناچار به اتکا به تأمین مالی پولی می‌شوند. مالیه دولت و یارانه‌های مصرفی (که غالباً برای حمایت از گروه‌های کم‌درآمد در برابر شوک‌ها پرداخت می‌شوند) اگرچه علت اولیه تورم نیستند، اما به عنوان سوخت تورم عمل می‌کنند. اگر کسری بودجه و اعطای یارانه‌ها با ظرفیت ارزی و تولیدی اقتصاد هم‌راستا نباشد، با وقوع یک شوک اولیه، تعارضات توزیعی فعال شده و به یک مارپیچ تورمی دستمزد-قیمت یا ارزی تبدیل می‌شود. البته این به این معنا نیست که حذف این یارانه‌ها به معنای درمان تورم است. در واقع در تورم ساختاری نسخه‌های رایج مسکنی موقتی است و بدون حل ریشه‌‌های تورم، مجددا اقتصاد را درگیر خواهد کرد.
✔️ چرا بعضی کشورها دچار تورم ساختاری می‌شوند؟
این پرسش مهم‌تر از تعریف خود تورم ساختاری است. برای پاسخ به این پرسش عوامل متعددی را باید دخیل کرد. معمولاً ترکیبی از عوامل زیر برای ساختاری شدن تورم لازم است:
ساختار تولید نامتوازن: اقتصادهایی که ظرفیت تولید برخی کالاهای اساسی در آنها پایین است، نسبت به شوک‌های بخشی آسیب‌پذیرترند.
وابستگی شدید به واردات: به‌خصوص اگر واردات شامل نهاده‌های تولید باشد.
صادرات محدود یا متمرکز: اگر صادرات یک کشور به چند کالای اولیه وابسته باشد، درآمد ارزی می‌تواند بسیار نوسان کند.
بازار ارز شکننده: کاهش اعتماد به پول ملی می‌تواند انتقال شوک ارزی به قیمت‌ها را تشدید کند.
ضعف مالی دولت: اگر دولت نتواند کسری را از طریق مالیات و بازار بدهی تأمین کند، فشار برای تأمین مالی پولی افزایش می‌یابد.
ضعف اعتبار سیاست پولی: اگر مردم باور نکنند بانک مرکزی حاضر و قادر است تورم را کاهش دهد، انتظارات تورمی راحت‌تر تثبیت می‌شوند.
تعارض توزیعی شدید: وقتی گروه‌های مختلف حاضر نیستند سهم واقعی خود از درآمد را کاهش دهند، تعدیل اقتصادی از طریق قیمت‌ها انجام می‌شود.
شاخص‌بندی گسترده: هرچه قراردادها و دستمزدها بیشتر به تورم گذشته متصل باشند، کاهش تورم دشوارتر می‌شود.
شوک‌های خارجی بزرگ: غذا، انرژی، نرخ بهره جهانی، جنگ، هزینه حمل‌ونقل و قیمت مواد اولیه می‌توانند در اقتصادهای آسیب‌پذیر اثر ماندگارتری داشته باشند.
مطالعات جدید منتشر شده در IMF نشان می‌دهند این مسئله در کشورهای مختلف یکسان نیست؛ برای مثال در جامعه اقتصادی و پولی آفریقای مرکزی CEMAC، قیمت جهانی غذا، نفت و هزینه حمل‌ونقل بخش بزرگی از تغییرات تورم را توضیح داده و اثر شوک‌های غذایی نیز به دلیل سهم بالای غذا در سبد مصرفی، بزرگ‌تر و ماندگارتر بوده است(9).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
قبل از پرداختن به اینکه که چرا برخی کشورها به تورم ساختاری دچار می‌شوند این ابهام مطرح است که در بین عوامل ایجاد کننده تورم ساختاری جایگاه مالیه دولت و پول کجاست؟ در رویکرد ساختارگرایی و پساکینزی، جایگاه مالیه دولت و بانک مرکزی در پدیده تورم ساختاری، تفاوتی بنیادی با مکاتب متعارف اقتصادی (مانند پول‌گرایی یا نیوکینزی) دارد.
در نگاه متعارف، افزایش حجم پول توسط بانک مرکزی یا کسری بودجه دولت، علت اولیه و محرک اصلی افزایش تقاضای کل و تورم تلقی می‌شود اما در نگاه ساختارگرا و پساکینزی پول در اقتصاد یک متغیر درون‌زا است. کسری بودجه، رشد اعتبارات و افزایش نقدینگی، نقطه آغازین تورم نیستند؛ بلکه واکنش‌های درون‌زا و معلول مشکلات ساختاری و تعارضات توزیعی محسوب می‌شوند. زمانی که اقتصاد با شوک ارزی، کمبود عرضه در یک بخش یا تعارض توزیعی مواجه می‌شود، سطح قیمت‌ها بالا می‌رود. این افزایش قیمت، مخارج اسمی دولت و نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش را بالا برده و بانک مرکزی و نظام بانکی را ناچار به تأمین نقدینگی و اعتبارات بیشتر می‌کند.
اما جایگاه مالیه دولت (کسری بودجه و یارانه‌ها) به عنوان سوخت و زمینه تورم مطرح است در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم توسعه پایه‌های مالیاتی و بازارهای اوراق بدهی، دولت‌ها در مواجهه با شوک‌ها توان بالایی برای جمع‌آوری مالیات یا استقراض کم‌هزینه ندارند و ناچار به اتکا به تأمین مالی پولی می‌شوند. مالیه دولت و یارانه‌های مصرفی (که غالباً برای حمایت از گروه‌های کم‌درآمد در برابر شوک‌ها پرداخت می‌شوند) اگرچه علت اولیه تورم نیستند، اما به عنوان سوخت تورم عمل می‌کنند. اگر کسری بودجه و اعطای یارانه‌ها با ظرفیت ارزی و تولیدی اقتصاد هم‌راستا نباشد، با وقوع یک شوک اولیه، تعارضات توزیعی فعال شده و به یک مارپیچ تورمی دستمزد-قیمت یا ارزی تبدیل می‌شود. البته این به این معنا نیست که حذف این یارانه‌ها به معنای درمان تورم است. در واقع در تورم ساختاری نسخه‌های رایج مسکنی موقتی است و بدون حل ریشه‌‌های تورم، مجددا اقتصاد را درگیر خواهد کرد.
✔️ چرا بعضی کشورها دچار تورم ساختاری می‌شوند؟
این پرسش مهم‌تر از تعریف خود تورم ساختاری است. برای پاسخ به این پرسش عوامل متعددی را باید دخیل کرد. معمولاً ترکیبی از عوامل زیر برای ساختاری شدن تورم لازم است:
ساختار تولید نامتوازن: اقتصادهایی که ظرفیت تولید برخی کالاهای اساسی در آنها پایین است، نسبت به شوک‌های بخشی آسیب‌پذیرترند.
وابستگی شدید به واردات: به‌خصوص اگر واردات شامل نهاده‌های تولید باشد.
صادرات محدود یا متمرکز: اگر صادرات یک کشور به چند کالای اولیه وابسته باشد، درآمد ارزی می‌تواند بسیار نوسان کند.
بازار ارز شکننده: کاهش اعتماد به پول ملی می‌تواند انتقال شوک ارزی به قیمت‌ها را تشدید کند.
ضعف مالی دولت: اگر دولت نتواند کسری را از طریق مالیات و بازار بدهی تأمین کند، فشار برای تأمین مالی پولی افزایش می‌یابد.
ضعف اعتبار سیاست پولی: اگر مردم باور نکنند بانک مرکزی حاضر و قادر است تورم را کاهش دهد، انتظارات تورمی راحت‌تر تثبیت می‌شوند.
تعارض توزیعی شدید: وقتی گروه‌های مختلف حاضر نیستند سهم واقعی خود از درآمد را کاهش دهند، تعدیل اقتصادی از طریق قیمت‌ها انجام می‌شود.
شاخص‌بندی گسترده: هرچه قراردادها و دستمزدها بیشتر به تورم گذشته متصل باشند، کاهش تورم دشوارتر می‌شود.
شوک‌های خارجی بزرگ: غذا، انرژی، نرخ بهره جهانی، جنگ، هزینه حمل‌ونقل و قیمت مواد اولیه می‌توانند در اقتصادهای آسیب‌پذیر اثر ماندگارتری داشته باشند.
مطالعات جدید منتشر شده در IMF نشان می‌دهند این مسئله در کشورهای مختلف یکسان نیست؛ برای مثال در جامعه اقتصادی و پولی آفریقای مرکزی CEMAC، قیمت جهانی غذا، نفت و هزینه حمل‌ونقل بخش بزرگی از تغییرات تورم را توضیح داده و اثر شوک‌های غذایی نیز به دلیل سهم بالای غذا در سبد مصرفی، بزرگ‌تر و ماندگارتر بوده است(9).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
🔵 ۷ شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید
این کتاب‌های کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند.
✍ نوشته کوین دیکینسون
«یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش دارد، به پایان نمی‌رساند.» این جمله را روزنامه‌نگار و نویسنده، ایتالو کالوینو، نوشته است. با این حال، حتی کالوینو در مقاله تأثیرگذار خود که در آن از ارزش این آثار تمجید می‌کند، به‌صراحت می‌پذیرد که پیدا کردن فرصت برای خواندن واقعی آنها دشوار است.
دلایل این مسئله می‌تواند به‌اندازه خود آثار کلاسیک متنوع باشد، اما در نهایت همه آنها به یک واقعیت ساده برمی‌گردند: ما به‌ندرت به خودمان زمان کافی می‌دهیم تا با آثار کلاسیک بنشینیم و ریتم خواندن خود را پیدا کنیم. کالوینو اشاره می‌کند که اساساً این مفهوم «با سرعت زندگی ما که دوره‌های طولانی زمانی یا فضای لازم برای otium انسان‌گرایانه را تحمل نمی‌کند، در تضاد به نظر می‌رسد.»
وقتی چنین فرصتی وجود نداشته باشد، افراد زیادی از خواندن آثار کلاسیک ــ یا حتی از لذت کتاب‌خواندن به‌طور کلی ــ صرف‌نظر می‌کنند. اگر به دنبال بازگشت به آثار کلاسیک هستید یا حتی می‌خواهید جرقه اولیه‌ای برای شروع پیدا کنید، پیدا کردن زمان و فضای مناسب احتمالاً مهمترین مانع خواهد بود. از این رو، انتخاب کتابی کوتاه‌تر نه‌تنها می‌تواند شروع کار را کم‌دلهره‌تر کند، بلکه به شما کمک می‌کند انگیزه و عادت لازم را برای رفتن سراغ کتاب‌های سنگین‌تر در آینده ایجاد کنید.
برای کمک به شما، فهرستی از آثار کلاسیکی را گردآوری کرده‌ایم که می‌توانید آنها را در یک آخر هفته بخوانید.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
این کتاب‌های کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند.
✍ نوشته کوین دیکینسون
«یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش دارد، به پایان نمی‌رساند.» این جمله را روزنامه‌نگار و نویسنده، ایتالو کالوینو، نوشته است. با این حال، حتی کالوینو در مقاله تأثیرگذار خود که در آن از ارزش این آثار تمجید می‌کند، به‌صراحت می‌پذیرد که پیدا کردن فرصت برای خواندن واقعی آنها دشوار است.
دلایل این مسئله می‌تواند به‌اندازه خود آثار کلاسیک متنوع باشد، اما در نهایت همه آنها به یک واقعیت ساده برمی‌گردند: ما به‌ندرت به خودمان زمان کافی می‌دهیم تا با آثار کلاسیک بنشینیم و ریتم خواندن خود را پیدا کنیم. کالوینو اشاره می‌کند که اساساً این مفهوم «با سرعت زندگی ما که دوره‌های طولانی زمانی یا فضای لازم برای otium انسان‌گرایانه را تحمل نمی‌کند، در تضاد به نظر می‌رسد.»
وقتی چنین فرصتی وجود نداشته باشد، افراد زیادی از خواندن آثار کلاسیک ــ یا حتی از لذت کتاب‌خواندن به‌طور کلی ــ صرف‌نظر می‌کنند. اگر به دنبال بازگشت به آثار کلاسیک هستید یا حتی می‌خواهید جرقه اولیه‌ای برای شروع پیدا کنید، پیدا کردن زمان و فضای مناسب احتمالاً مهمترین مانع خواهد بود. از این رو، انتخاب کتابی کوتاه‌تر نه‌تنها می‌تواند شروع کار را کم‌دلهره‌تر کند، بلکه به شما کمک می‌کند انگیزه و عادت لازم را برای رفتن سراغ کتاب‌های سنگین‌تر در آینده ایجاد کنید.
برای کمک به شما، فهرستی از آثار کلاسیکی را گردآوری کرده‌ایم که می‌توانید آنها را در یک آخر هفته بخوانید.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
Telegraph
شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید
🔵 ۷ شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید این کتاب‌های کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند. ✍ نوشته کوین دیکینسون «یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش…
❤5🙏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 با ساختار IMRaD آشنا شوید!
ساختار IMRaD یک چارچوب استاندارد و جهانی است که مثل یک نقشه راه، شما را قدم به قدم در مسیر نگارش یک مقاله حرفه‌ای راهنمایی می‌کند.
بیایید با هم مراحل این ساختار قدرتمند را مرور کنیم:
1️⃣ مقدمه (Introduction): چرا این پژوهش مهمه؟
اینجا باید خواننده را قانع کنید که کار شما ارزش خواندن دارد.
2️⃣ روش‌ها (Methods): چطور این کار را انجام دادید؟
در این بخش باید تمام مراحل کارتان را با جزئیات کامل شرح دهید.
3️⃣ نتایج (Results): چه چیزی یافتید؟
اینجا فقط محل ارائه یافته‌های خام شماست!
4️⃣ بحث (Discussion): یافته‌هایتان چه معنایی دارند؟
حالا نوبت به تحلیل و تفسیر عمیق می‌رسد!
#تحلیل_داده
#مقاله_نویسی
#IMRaD
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
ساختار IMRaD یک چارچوب استاندارد و جهانی است که مثل یک نقشه راه، شما را قدم به قدم در مسیر نگارش یک مقاله حرفه‌ای راهنمایی می‌کند.
بیایید با هم مراحل این ساختار قدرتمند را مرور کنیم:
1️⃣ مقدمه (Introduction): چرا این پژوهش مهمه؟
اینجا باید خواننده را قانع کنید که کار شما ارزش خواندن دارد.
2️⃣ روش‌ها (Methods): چطور این کار را انجام دادید؟
در این بخش باید تمام مراحل کارتان را با جزئیات کامل شرح دهید.
3️⃣ نتایج (Results): چه چیزی یافتید؟
اینجا فقط محل ارائه یافته‌های خام شماست!
4️⃣ بحث (Discussion): یافته‌هایتان چه معنایی دارند؟
حالا نوبت به تحلیل و تفسیر عمیق می‌رسد!
#تحلیل_داده
#مقاله_نویسی
#IMRaD
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(4-1)
✔️ چرا همه کشورهای درحال‌توسعه تورم ساختاری ندارند؟
از دید ساختارگرایی، نباید بگوییم کشورهای درحال‌توسعه ذاتاً تورم ساختاری دارند و فقط کشورهای توسعه‌یافته ندارند بلکه حتی کشورهای توسعه یافته هم می‌توانند دچار تورم ساختاری شوند اما مهم دامنه و پایداری این تورم است در واقع هر کشوری می‌تواند با شوک انرژی، شوک غذایی، افزایش دستمزد، شوک عرضه، افزایش حاشیه سود یا کاهش ارزش پول مواجه شوند. تفاوت در این است که این شوک‌ها معمولاً به یک چرخه دائمی خودتقویت‌شونده تبدیل نمی‌شوند. در واقع پاسخ این سوال به نوعی پاسخ سوال بخش قبل هم هست. کشورهایی دچار تورم ساختاری نمی‌شوند که ویژگی‌های پیش‌گفته را نداشته باشند. در ادامه سعی خواهیم کرد این عوامل را مبسوط‌تر شرح دهیم.
مقاله باستین و همکاران(۲۰۲۴) در رابطه با رژیم‌های تورمی به‌جای دوگانه تورم‌زا/غیرتورم‌زا، از رژیم‌های تورمی صحبت می‌کند. رژیم تورم پایین، متوسط و بالا. در هر سه، تعارض توزیعی وجود دارد؛ تفاوت در نهادها و سازوکارهای انتشار و شاخص‌سازی(ایندکسینگ) است (10). قبلا نیز بر مبنای مقاله دیگری از این نویسندگان در این یادداشت این رژیم‌ها توضیح داده شده است. به عبارتی حتی کشوری با تورم اندک هم تعارض توزیعی دارد؛ اما این تعارض الزاماً به مارپیچ تورمی تبدیل نمی‌شود. پس چرا بعضی کشورهای درحال‌توسعه می‌توانند تورم نسبتاً پایدار داشته باشند؟
عامل اول: ساختار تولید متوازن‌تر
مهمترین عاملی که در بخش قبل هم به آن اشاره شد در یک اقتصاد دارای ساختار شکننده که یک یا چند کالای صادراتی غالب‌اند؛ واردات کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای ضروری است؛ ظرفیت تولید غذا محدود است؛ صنعت به ارز خارجی وابسته است؛ صادرات با رشد اقتصادی همگام نمی‌شود. رشد اقتصادی به واردات، ورادات به محدودیت تراز پرداخت، محدودیت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول ملی و کاهش ارزش پول ملی به تورم می‌انجامد. یعنی خودِ رشد اقتصادی می‌تواند محدودیت ارزی ایجاد کند؛ اگر این رشد یک رشد با کیفیت و صادرات محور نباشد. در ادبیات پساکینزی، این همان ارتباط با محدودیت تراز پرداخت‌هاست.
اما اقتصادی که صادرات متنوع‌تر، ظرفیت صنعتی بالاتر، بهره‌وری بیشتر، زنجیره تولید داخلی عمیق‌تر و توان تأمین ارز بیشتر دارد، می‌تواند رشد کند بدون اینکه بلافاصله به دیوار محدودیت ارزی برخورد کند. پس یک دلیل مهم که برخی کشورهای درحال‌توسعه تورم مزمن ندارند این نیست که «بانک مرکزی آنها بهتر نرخ بهره تعیین می‌کند»، بلکه این است که ساختار تولید آنها کمتر مستعد تبدیل رشد به بحران ارزی است. چرا که ساختار تولید نامتوازن می‌تواند باعث شود کاهش ارزش پول همزمان تورمی و رکودی باشد؛ ویژگی‌ای که در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه دیده شده است(11).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✔️ چرا همه کشورهای درحال‌توسعه تورم ساختاری ندارند؟
از دید ساختارگرایی، نباید بگوییم کشورهای درحال‌توسعه ذاتاً تورم ساختاری دارند و فقط کشورهای توسعه‌یافته ندارند بلکه حتی کشورهای توسعه یافته هم می‌توانند دچار تورم ساختاری شوند اما مهم دامنه و پایداری این تورم است در واقع هر کشوری می‌تواند با شوک انرژی، شوک غذایی، افزایش دستمزد، شوک عرضه، افزایش حاشیه سود یا کاهش ارزش پول مواجه شوند. تفاوت در این است که این شوک‌ها معمولاً به یک چرخه دائمی خودتقویت‌شونده تبدیل نمی‌شوند. در واقع پاسخ این سوال به نوعی پاسخ سوال بخش قبل هم هست. کشورهایی دچار تورم ساختاری نمی‌شوند که ویژگی‌های پیش‌گفته را نداشته باشند. در ادامه سعی خواهیم کرد این عوامل را مبسوط‌تر شرح دهیم.
مقاله باستین و همکاران(۲۰۲۴) در رابطه با رژیم‌های تورمی به‌جای دوگانه تورم‌زا/غیرتورم‌زا، از رژیم‌های تورمی صحبت می‌کند. رژیم تورم پایین، متوسط و بالا. در هر سه، تعارض توزیعی وجود دارد؛ تفاوت در نهادها و سازوکارهای انتشار و شاخص‌سازی(ایندکسینگ) است (10). قبلا نیز بر مبنای مقاله دیگری از این نویسندگان در این یادداشت این رژیم‌ها توضیح داده شده است. به عبارتی حتی کشوری با تورم اندک هم تعارض توزیعی دارد؛ اما این تعارض الزاماً به مارپیچ تورمی تبدیل نمی‌شود. پس چرا بعضی کشورهای درحال‌توسعه می‌توانند تورم نسبتاً پایدار داشته باشند؟
عامل اول: ساختار تولید متوازن‌تر
مهمترین عاملی که در بخش قبل هم به آن اشاره شد در یک اقتصاد دارای ساختار شکننده که یک یا چند کالای صادراتی غالب‌اند؛ واردات کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای ضروری است؛ ظرفیت تولید غذا محدود است؛ صنعت به ارز خارجی وابسته است؛ صادرات با رشد اقتصادی همگام نمی‌شود. رشد اقتصادی به واردات، ورادات به محدودیت تراز پرداخت، محدودیت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول ملی و کاهش ارزش پول ملی به تورم می‌انجامد. یعنی خودِ رشد اقتصادی می‌تواند محدودیت ارزی ایجاد کند؛ اگر این رشد یک رشد با کیفیت و صادرات محور نباشد. در ادبیات پساکینزی، این همان ارتباط با محدودیت تراز پرداخت‌هاست.
اما اقتصادی که صادرات متنوع‌تر، ظرفیت صنعتی بالاتر، بهره‌وری بیشتر، زنجیره تولید داخلی عمیق‌تر و توان تأمین ارز بیشتر دارد، می‌تواند رشد کند بدون اینکه بلافاصله به دیوار محدودیت ارزی برخورد کند. پس یک دلیل مهم که برخی کشورهای درحال‌توسعه تورم مزمن ندارند این نیست که «بانک مرکزی آنها بهتر نرخ بهره تعیین می‌کند»، بلکه این است که ساختار تولید آنها کمتر مستعد تبدیل رشد به بحران ارزی است. چرا که ساختار تولید نامتوازن می‌تواند باعث شود کاهش ارزش پول همزمان تورمی و رکودی باشد؛ ویژگی‌ای که در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه دیده شده است(11).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
اگر نمی‌گذاری قلبت
سرزمینم باشد
بگذار تا ابد در آن
پناهنده‌ای سرگردان باشم...
تەنیا محمد
شب خوش
سرزمینم باشد
بگذار تا ابد در آن
پناهنده‌ای سرگردان باشم...
تەنیا محمد
شب خوش
❤12
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 یک تاریخچه روشن از تلنگر-
از نیروی تلنگر استفاده کنید تا در تغییرات رفتاری پیروز شوید.
#تلنگر
#ویدئوآموزش
#شماره۴۰
#مالی_رفتاری #اقتصاد_رفتاری #روانشناسی_معامله_گر
@MaliRaftariB_F
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
از نیروی تلنگر استفاده کنید تا در تغییرات رفتاری پیروز شوید.
#تلنگر
#ویدئوآموزش
#شماره۴۰
#مالی_رفتاری #اقتصاد_رفتاری #روانشناسی_معامله_گر
@MaliRaftariB_F
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
Arab-Mat.pdf
9.6 MB
🔵 #معرفی_کتاب
🔸 چشم‌انداز صنعت آب و فاضلاب منطقه‌ی عرب
(مدیریت بحران، بازیابی فاضلاب و نمک‌زدایی)
✍غلام‌حسین ساقی، مرتضی برفی
سیدحسین سجادیفر و محمد داودآبادی
✔️سال انتشار : ۱۳۹۸
#آب
#سجادیفر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸 چشم‌انداز صنعت آب و فاضلاب منطقه‌ی عرب
(مدیریت بحران، بازیابی فاضلاب و نمک‌زدایی)
✍غلام‌حسین ساقی، مرتضی برفی
سیدحسین سجادیفر و محمد داودآبادی
✔️سال انتشار : ۱۳۹۸
#آب
#سجادیفر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤3
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها (4-2)
عامل دوم: مسئله فقط صادرات نیست بلکه نوع صادرات مهم است
این نکته در سنت ساختارگرا بسیار مهم است. فرض کنید کشور A نفت، مس یا سویا صادر می‌کند و تقریباً همه کالاهای صنعتی را وارد می‌کند. کشور B طیف وسیعی از کالاهای صنعتی، محصولات فناوری، کالاهای واسطه‌ای، خدمات، محصولات کشاورزی را صادر می‌کند هر دو ممکن است تراز تجاری مثبتی داشته باشند اما وقتی قیمت کالای صادراتی کشور A سقوط کند افت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول و نهایتا تورم می‌انجامد در حالی که تنوع سبد صادراتی کشور B بسیار بالاتر است.
از سویی کشورهای در حال توسعه صادرکننده مواد خام و انرژی به دلخواه نمی‌توانند درآمدهای ارزی خود را افزایش دهند چرا که کالاهای صادراتی این کشورها از نظر قیمت کشش‌ناپذیرهستند کاهش قیمت صادراتی، افزایش قابل توجهی در مقدار صادرات ایجاد نمی‌کند و از سویی از نظر درآمد کشش پذیر هستند یعنی مقدار صادرات به رشد اقتصادی کشورهای خریدار بستگی دارد، به عنوان مثال کشوری مانند ایران با کاهش قیمت کالایی مانند نفت نمی‌تواند انتظار داشته باشد که چین میزان بیشتری نفت از ایران خریداری کند چون نیاز چین به نفت ارتباط کمی با قیمت آن دارد بلکه با رشد اقتصادی خود چین مرتبط است. بنابراین مسئله فقط داشتن ارز نیست؛ تنوع و کشش درآمدی صادرات اهمیت دارد.
عامل سوم: وابستگی به واردات نهاده‌ها
فرض کنید حجم معناداری از هزینه تولید صنعتی یک کشور به واردات وابسته باشد. در این صورت تورم کشورهای مبدأ و یا کاهش ارزش پول ملی کشور مقصد به تورم داخلی منجر می‌شود. اما اگر بخش بزرگی از نهاده‌ها داخلی باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت داخلی محدودتر می‌شود. پس یک کشور ممکن است نرخ ارز شناور داشته باشد، ولی کاهش ارزش پول به تورم شدید منجر نشود. بنابراین مسئله صرفاً این نیست که آیا نرخ ارز کاهش پیدا کرده یا خیر؟ بلکه مسئله این است که ساختار تولید چقدر نرخ ارز را به هزینه تولید منتقل می‌کند؟ (12)
عامل چهارم: ساختار تعارض‌های توزیعی
در رابطه با موضوع تعارض مسئله این نیست که کشور تعارض توزیعی ندارد (مجدد تأکید می‌گردد این تعارض صرفا بین کارگر و کارفرما نیست بلکه بین گروه‌های مختلف به ویژه واردکنندگان و صادرکنندگان، تولیدکنندگان و سفته بازان و سایر گروه‌ها جاری است) بلکه سؤال این است آیا نهادها اجازه می‌دهند این تعارض به یک مارپیچ تبدیل شود؟ در یک رژیم کم‌تورم تعارض وجود دارد، اما قابل مدیریت است. بنابراین اقتصاد کم‌تورم اقتصادی نیست که در آن تعارض توزیعی وجود ندارد؛ اقتصادی است که تعارض توزیعی آن به سازوکار تورم خودتقویت‌کننده تبدیل نشده است (10).
عامل پنجم: ثبات پولی و مالی
در چارچوب متعارف تورم ناشی از افزایش تقاضا، ثبات پولی و مالی معمولاً در ابتدای زنجیره توضیح تورم قرار می‌گیرد. در این نگاه، رشد بیش از حد نقدینگی، اعتبار بانکی، مخارج دولت یا کسری بودجه می‌تواند تقاضای کل را از ظرفیت تولید اقتصاد فراتر ببرد و از طریق فشار تقاضا، سطح عمومی قیمت‌ها را افزایش دهد. بنابراین سیاست پولی و مالی انقباضی ابزار اصلی بازگرداندن تعادل تلقی می‌شود.
اما در رویکرد پساکینزی ـ ساختارگرا، این ترتیب علّی می‌تواند معکوس شود. افزایش نقدینگی، کسری بودجه یا رشد اعتبارات لزوماً نقطه آغاز تورم نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد خودِ این متغیرها می‌توانند واکنش درون‌زای اقتصاد به مشکلات ساختاری و توزیعی باشند.
برای مثال، اگر اقتصاد با کمبود عرضه مواد غذایی، وابستگی شدید به واردات، کاهش ارزش پول ملی، افزایش هزینه نهاده‌های وارداتی یا تعارض شدید میان دستمزد و سود مواجه شود، افزایش سطح قیمت‌ها می‌تواند ابتدا از این کانال‌ها آغاز شود. سپس افزایش قیمت‌ها موجب افزایش نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش، افزایش مخارج اسمی دولت، افزایش هزینه خدمت بدهی و افزایش تقاضا برای اعتبار شود. در یک نظام پولی مبتنی بر پول درون‌زا، بخشی از رشد پول و اعتبار در این مرحله می‌تواند پیامد افزایش فعالیت‌ها و قیمت‌های اسمی باشد، نه علت اولیه آن.
در این چارچوب، ثبات پولی و مالی عمدتاً حاصل توانایی اقتصاد برای حل و مدیریت چهار مسئله قبلی است ظرفیت و ساختار تولید، محدودیت خارجی و نرخ ارز، سازوکارهای توزیعی و سازوکارهای انتقال و ماندگاری تورم.
چهار عامل ساختاری، تعیین می‌کنند که آیا فشارهای پولی و مالی به تورم پایدار تبدیل می‌شوند؛ اما پس از شکل‌گیری تورم، خودِ بی‌ثباتی پولی و مالی نیز می‌تواند از طریق انتظارات، شاخص‌بندی، نرخ ارز، کسری بودجه، بدهی و رفتار قیمت‌گذاری، تورم را تشدید و تثبیت کند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
عامل دوم: مسئله فقط صادرات نیست بلکه نوع صادرات مهم است
این نکته در سنت ساختارگرا بسیار مهم است. فرض کنید کشور A نفت، مس یا سویا صادر می‌کند و تقریباً همه کالاهای صنعتی را وارد می‌کند. کشور B طیف وسیعی از کالاهای صنعتی، محصولات فناوری، کالاهای واسطه‌ای، خدمات، محصولات کشاورزی را صادر می‌کند هر دو ممکن است تراز تجاری مثبتی داشته باشند اما وقتی قیمت کالای صادراتی کشور A سقوط کند افت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول و نهایتا تورم می‌انجامد در حالی که تنوع سبد صادراتی کشور B بسیار بالاتر است.
از سویی کشورهای در حال توسعه صادرکننده مواد خام و انرژی به دلخواه نمی‌توانند درآمدهای ارزی خود را افزایش دهند چرا که کالاهای صادراتی این کشورها از نظر قیمت کشش‌ناپذیرهستند کاهش قیمت صادراتی، افزایش قابل توجهی در مقدار صادرات ایجاد نمی‌کند و از سویی از نظر درآمد کشش پذیر هستند یعنی مقدار صادرات به رشد اقتصادی کشورهای خریدار بستگی دارد، به عنوان مثال کشوری مانند ایران با کاهش قیمت کالایی مانند نفت نمی‌تواند انتظار داشته باشد که چین میزان بیشتری نفت از ایران خریداری کند چون نیاز چین به نفت ارتباط کمی با قیمت آن دارد بلکه با رشد اقتصادی خود چین مرتبط است. بنابراین مسئله فقط داشتن ارز نیست؛ تنوع و کشش درآمدی صادرات اهمیت دارد.
عامل سوم: وابستگی به واردات نهاده‌ها
فرض کنید حجم معناداری از هزینه تولید صنعتی یک کشور به واردات وابسته باشد. در این صورت تورم کشورهای مبدأ و یا کاهش ارزش پول ملی کشور مقصد به تورم داخلی منجر می‌شود. اما اگر بخش بزرگی از نهاده‌ها داخلی باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت داخلی محدودتر می‌شود. پس یک کشور ممکن است نرخ ارز شناور داشته باشد، ولی کاهش ارزش پول به تورم شدید منجر نشود. بنابراین مسئله صرفاً این نیست که آیا نرخ ارز کاهش پیدا کرده یا خیر؟ بلکه مسئله این است که ساختار تولید چقدر نرخ ارز را به هزینه تولید منتقل می‌کند؟ (12)
عامل چهارم: ساختار تعارض‌های توزیعی
در رابطه با موضوع تعارض مسئله این نیست که کشور تعارض توزیعی ندارد (مجدد تأکید می‌گردد این تعارض صرفا بین کارگر و کارفرما نیست بلکه بین گروه‌های مختلف به ویژه واردکنندگان و صادرکنندگان، تولیدکنندگان و سفته بازان و سایر گروه‌ها جاری است) بلکه سؤال این است آیا نهادها اجازه می‌دهند این تعارض به یک مارپیچ تبدیل شود؟ در یک رژیم کم‌تورم تعارض وجود دارد، اما قابل مدیریت است. بنابراین اقتصاد کم‌تورم اقتصادی نیست که در آن تعارض توزیعی وجود ندارد؛ اقتصادی است که تعارض توزیعی آن به سازوکار تورم خودتقویت‌کننده تبدیل نشده است (10).
عامل پنجم: ثبات پولی و مالی
در چارچوب متعارف تورم ناشی از افزایش تقاضا، ثبات پولی و مالی معمولاً در ابتدای زنجیره توضیح تورم قرار می‌گیرد. در این نگاه، رشد بیش از حد نقدینگی، اعتبار بانکی، مخارج دولت یا کسری بودجه می‌تواند تقاضای کل را از ظرفیت تولید اقتصاد فراتر ببرد و از طریق فشار تقاضا، سطح عمومی قیمت‌ها را افزایش دهد. بنابراین سیاست پولی و مالی انقباضی ابزار اصلی بازگرداندن تعادل تلقی می‌شود.
اما در رویکرد پساکینزی ـ ساختارگرا، این ترتیب علّی می‌تواند معکوس شود. افزایش نقدینگی، کسری بودجه یا رشد اعتبارات لزوماً نقطه آغاز تورم نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد خودِ این متغیرها می‌توانند واکنش درون‌زای اقتصاد به مشکلات ساختاری و توزیعی باشند.
برای مثال، اگر اقتصاد با کمبود عرضه مواد غذایی، وابستگی شدید به واردات، کاهش ارزش پول ملی، افزایش هزینه نهاده‌های وارداتی یا تعارض شدید میان دستمزد و سود مواجه شود، افزایش سطح قیمت‌ها می‌تواند ابتدا از این کانال‌ها آغاز شود. سپس افزایش قیمت‌ها موجب افزایش نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش، افزایش مخارج اسمی دولت، افزایش هزینه خدمت بدهی و افزایش تقاضا برای اعتبار شود. در یک نظام پولی مبتنی بر پول درون‌زا، بخشی از رشد پول و اعتبار در این مرحله می‌تواند پیامد افزایش فعالیت‌ها و قیمت‌های اسمی باشد، نه علت اولیه آن.
در این چارچوب، ثبات پولی و مالی عمدتاً حاصل توانایی اقتصاد برای حل و مدیریت چهار مسئله قبلی است ظرفیت و ساختار تولید، محدودیت خارجی و نرخ ارز، سازوکارهای توزیعی و سازوکارهای انتقال و ماندگاری تورم.
چهار عامل ساختاری، تعیین می‌کنند که آیا فشارهای پولی و مالی به تورم پایدار تبدیل می‌شوند؛ اما پس از شکل‌گیری تورم، خودِ بی‌ثباتی پولی و مالی نیز می‌تواند از طریق انتظارات، شاخص‌بندی، نرخ ارز، کسری بودجه، بدهی و رفتار قیمت‌گذاری، تورم را تشدید و تثبیت کند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5