🔵 چگونه گذراندن وقت در طبیعت، خلاقیت شما را تقویت می‌کند؟
✍ نویسنده: آنتونی دی. فردریکس، دکترای آموزش (Ed.D.) | منتشرشده در Psychology Today
جهان طبیعی می‌تواند نیروی خلاقیت را در وجود ما به‌طور چشمگیری تقویت کند.
نکات کلیدی
* مجموعه‌ای قابل‌توجه از پژوهش‌ها، ارزش طبیعت را به‌عنوان عاملی محرک برای خلاقیت تأیید می‌کند.
* طبیعت فرصتی فراهم می‌آورد تا خلاقیتی را که در دوران کودکی از آن برخوردار بودیم، دوباره بازیابیم.
* طبیعت الهام‌بخش بسیاری از اختراعات خلاقانه و ایده‌های نوآورانه بوده است.
تا به حال برایتان پیش آمده که روزی از آن روزهای واقعاً بد را تجربه کنید؟ می‌دانید، روزی که کسی در ترافیک راهتان را می‌بندد، رئیس‌تان چندین کار را روی میزتان می‌گذارد و می‌گوید باید آن‌ها را تا ظهر دیروز تحویل می‌دادید، فرزندانتان از شدت خوردن مواد قندی سر از پا نمی‌شناسند و تیم ورزشی محبوبتان هم مهم‌ترین مسابقه‌اش را باخته است. بله، چه روز افتضاحی!
در چنین شرایطی تصمیم می‌گیرید بیرون بروید و در محله، پارکی نزدیک خانه یا اطراف یک برکه قدم بزنید. شاید هم ترجیح دهید مدتی زیر سایه گسترده یک درخت بلوط بنشینید و آرام بگیرید.
چند دقیقه بعد متوجه می‌شوید که تنش در وجودتان فروکش کرده و استرس‌تان به‌طور محسوسی کاهش یافته است. حال‌وهوایتان بهتر می‌شود و انرژی تازه‌ای در خود احساس می‌کنید.
اما گذراندن وقت در طبیعت مزیت دیگری هم دارد: طبیعت می‌تواند تأثیری بسیار مثبت بر میزان خلاقیت شما بگذارد؛ به‌ویژه اگر حضور در طبیعت را به بخشی منظم از فعالیت‌های روزمره خود تبدیل کنید. بیایید این موضوع را دقیق‌تر بررسی کنیم.
پژوهش‌ها چه می‌گویند؟
یک پژوهش در سال ۲۰۲۲ نشان داد که مشاهده محیط‌هایی با عناصر طبیعی، تخیل انعطاف‌پذیر را تحریک می‌کند. نویسندگان این پژوهش خاطرنشان کردند که طبیعت به ذهن ما اجازه میدهد برای مدتی از وضعیت‌های روزمره فاصله بگیرد؛ برای مثال، زمانی که ذهنمان در حالتی شبیه خلسه یا رؤیاپردازی قرار می‌گیرد. چنین وضعیتی می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری «جرقه‌های الهام» باشد.
این پژوهش شواهدی ارائه کرد که نشان میدهد هنگامی که دیدگاه‌های ما انعطاف‌پذیرتر می‌شوند، امکان شکل‌گیری ایده‌های خلاقانه‌تر، متنوع‌تر و منحصربه‌فردتر افزایش می‌یابد؛ وضعیتی که ممکن است هنگام حضور در محیط‌های طبیعی رخ دهد.
روث اَن اتچلی، روان‌شناس شناختی، بر اهمیت طبیعت به‌عنوان سرچشمه و منبع خلاقیت انسان تأکید می‌کند. او می‌گوید:
«طبیعت مکانی است که ذهن ما می‌تواند در آن استراحت کند، آرام بگیرد و از حالت آماده‌باش در برابر تهدیدها خارج شود. در نتیجه، منابع ذهنی بیشتری برای خلاق بودن، خیال‌پردازی و حل مسئله در اختیارمان باقی می‌ماند و می‌توانیم به شیوه‌ای ثمربخش‌تر با محیط پیرامون خود تعامل کنیم.»
مقاله اخیر من درباره شش عادت افراد بسیار خلاق نیز بر اهمیت حضور در طبیعت برای پرورش خلاقیت تأکید دارد. در آن مقاله اشاره کردم که طبیعت می‌تواند انعطاف‌پذیری ذهن ما را افزایش دهد؛ زیرا محیط بیرون سرشار از نمونه‌هایی است که می‌توانند الهام‌بخش تفکر خلاق باشند.
برای مثال، درهم‌تنیدگی ریشه‌های درختان ممکن است ما را به بازنگری در نمودار سازمانی یک شرکت ترغیب کند و رنگ برگ‌های پاییزی می‌تواند الهام‌بخش یک طراح داخلی باشد. این نمونه‌ها بر جهت‌گیری و ایده‌های خلاقانه ما تأثیر می‌گذارند.
هنگام پژوهش برای نگارش کتاب جدیدم با عنوان خرد شفابخش جنگل، به یک فراتحلیل گسترده از پژوهش‌های یوشیفومی میازاکی و همکارانش در دانشگاه چیبا در ژاپن برخوردم.
پژوهشگران گزارش میکنند که حتی دوره‌های کوتاه حضور در فضاهای طبیعی نیز فواید متعددی برای سلامتی دارد؛ از جمله:
* کاهش فشار خون؛
* کاهش ضربان قلب؛
* کاهش تولید کورتیزول، هورمون مرتبط با استرس؛
* ایجاد تعادل در فعالیت قشر پیش‌پیشانی مغز؛
* بهبود سطح گلوکز خون؛
* تقویت عملکرد سیستم ایمنی؛
* و ایجاد آرامش فیزیولوژیک در سراسر بدن.
یک پژوهش مرتبط در بلژیک نیز شواهدی قوی ارائه می‌کند که نشان میدهد این عوامل می‌توانند در افزایش سطح بروز خلاقیت نقش داشته باشند.
یک طبیعت‌شناس چه می‌گوید؟
ملانی تریسی، مدیر ارتباطات کمیسیون شکار و حیات‌وحش ایالت پنسیلوانیا، در پاسخ به این پرسش که آیا طبیعت عنصری ضروری برای ذهن خلاق است، گفت:
«طبیعت جعبه‌ابزار یک کودک است؛ جعبه‌ابزاری که به ذهنی که از پیش بسیار خلاق است اجازه میدهد شکوفا شود و رشد آن به‌صورت تصاعدی افزایش یابد.
در مقابل، بزرگسالان وارد دنیای منطق شده‌اند و اغلب فاقد آن افکار خلاقانه روزمره‌ای هستند که در ذهن یک کودک معمولی وجود دارد.
🔻🔻🔻🔻 ادامه پست
✍ نویسنده: آنتونی دی. فردریکس، دکترای آموزش (Ed.D.) | منتشرشده در Psychology Today
گردآوری و ترجمه : دورنمای اقتصاد
جهان طبیعی می‌تواند نیروی خلاقیت را در وجود ما به‌طور چشمگیری تقویت کند.
نکات کلیدی
* مجموعه‌ای قابل‌توجه از پژوهش‌ها، ارزش طبیعت را به‌عنوان عاملی محرک برای خلاقیت تأیید می‌کند.
* طبیعت فرصتی فراهم می‌آورد تا خلاقیتی را که در دوران کودکی از آن برخوردار بودیم، دوباره بازیابیم.
* طبیعت الهام‌بخش بسیاری از اختراعات خلاقانه و ایده‌های نوآورانه بوده است.
تا به حال برایتان پیش آمده که روزی از آن روزهای واقعاً بد را تجربه کنید؟ می‌دانید، روزی که کسی در ترافیک راهتان را می‌بندد، رئیس‌تان چندین کار را روی میزتان می‌گذارد و می‌گوید باید آن‌ها را تا ظهر دیروز تحویل می‌دادید، فرزندانتان از شدت خوردن مواد قندی سر از پا نمی‌شناسند و تیم ورزشی محبوبتان هم مهم‌ترین مسابقه‌اش را باخته است. بله، چه روز افتضاحی!
در چنین شرایطی تصمیم می‌گیرید بیرون بروید و در محله، پارکی نزدیک خانه یا اطراف یک برکه قدم بزنید. شاید هم ترجیح دهید مدتی زیر سایه گسترده یک درخت بلوط بنشینید و آرام بگیرید.
چند دقیقه بعد متوجه می‌شوید که تنش در وجودتان فروکش کرده و استرس‌تان به‌طور محسوسی کاهش یافته است. حال‌وهوایتان بهتر می‌شود و انرژی تازه‌ای در خود احساس می‌کنید.
اما گذراندن وقت در طبیعت مزیت دیگری هم دارد: طبیعت می‌تواند تأثیری بسیار مثبت بر میزان خلاقیت شما بگذارد؛ به‌ویژه اگر حضور در طبیعت را به بخشی منظم از فعالیت‌های روزمره خود تبدیل کنید. بیایید این موضوع را دقیق‌تر بررسی کنیم.
پژوهش‌ها چه می‌گویند؟
یک پژوهش در سال ۲۰۲۲ نشان داد که مشاهده محیط‌هایی با عناصر طبیعی، تخیل انعطاف‌پذیر را تحریک می‌کند. نویسندگان این پژوهش خاطرنشان کردند که طبیعت به ذهن ما اجازه میدهد برای مدتی از وضعیت‌های روزمره فاصله بگیرد؛ برای مثال، زمانی که ذهنمان در حالتی شبیه خلسه یا رؤیاپردازی قرار می‌گیرد. چنین وضعیتی می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری «جرقه‌های الهام» باشد.
این پژوهش شواهدی ارائه کرد که نشان میدهد هنگامی که دیدگاه‌های ما انعطاف‌پذیرتر می‌شوند، امکان شکل‌گیری ایده‌های خلاقانه‌تر، متنوع‌تر و منحصربه‌فردتر افزایش می‌یابد؛ وضعیتی که ممکن است هنگام حضور در محیط‌های طبیعی رخ دهد.
روث اَن اتچلی، روان‌شناس شناختی، بر اهمیت طبیعت به‌عنوان سرچشمه و منبع خلاقیت انسان تأکید می‌کند. او می‌گوید:
«طبیعت مکانی است که ذهن ما می‌تواند در آن استراحت کند، آرام بگیرد و از حالت آماده‌باش در برابر تهدیدها خارج شود. در نتیجه، منابع ذهنی بیشتری برای خلاق بودن، خیال‌پردازی و حل مسئله در اختیارمان باقی می‌ماند و می‌توانیم به شیوه‌ای ثمربخش‌تر با محیط پیرامون خود تعامل کنیم.»
مقاله اخیر من درباره شش عادت افراد بسیار خلاق نیز بر اهمیت حضور در طبیعت برای پرورش خلاقیت تأکید دارد. در آن مقاله اشاره کردم که طبیعت می‌تواند انعطاف‌پذیری ذهن ما را افزایش دهد؛ زیرا محیط بیرون سرشار از نمونه‌هایی است که می‌توانند الهام‌بخش تفکر خلاق باشند.
برای مثال، درهم‌تنیدگی ریشه‌های درختان ممکن است ما را به بازنگری در نمودار سازمانی یک شرکت ترغیب کند و رنگ برگ‌های پاییزی می‌تواند الهام‌بخش یک طراح داخلی باشد. این نمونه‌ها بر جهت‌گیری و ایده‌های خلاقانه ما تأثیر می‌گذارند.
هنگام پژوهش برای نگارش کتاب جدیدم با عنوان خرد شفابخش جنگل، به یک فراتحلیل گسترده از پژوهش‌های یوشیفومی میازاکی و همکارانش در دانشگاه چیبا در ژاپن برخوردم.
پژوهشگران گزارش میکنند که حتی دوره‌های کوتاه حضور در فضاهای طبیعی نیز فواید متعددی برای سلامتی دارد؛ از جمله:
* کاهش فشار خون؛
* کاهش ضربان قلب؛
* کاهش تولید کورتیزول، هورمون مرتبط با استرس؛
* ایجاد تعادل در فعالیت قشر پیش‌پیشانی مغز؛
* بهبود سطح گلوکز خون؛
* تقویت عملکرد سیستم ایمنی؛
* و ایجاد آرامش فیزیولوژیک در سراسر بدن.
یک پژوهش مرتبط در بلژیک نیز شواهدی قوی ارائه می‌کند که نشان میدهد این عوامل می‌توانند در افزایش سطح بروز خلاقیت نقش داشته باشند.
یک طبیعت‌شناس چه می‌گوید؟
ملانی تریسی، مدیر ارتباطات کمیسیون شکار و حیات‌وحش ایالت پنسیلوانیا، در پاسخ به این پرسش که آیا طبیعت عنصری ضروری برای ذهن خلاق است، گفت:
«طبیعت جعبه‌ابزار یک کودک است؛ جعبه‌ابزاری که به ذهنی که از پیش بسیار خلاق است اجازه میدهد شکوفا شود و رشد آن به‌صورت تصاعدی افزایش یابد.
در مقابل، بزرگسالان وارد دنیای منطق شده‌اند و اغلب فاقد آن افکار خلاقانه روزمره‌ای هستند که در ذهن یک کودک معمولی وجود دارد.
🔻🔻🔻🔻 ادامه پست
❤4
🔺🔺🔺🔺
استفاده از طبیعت به‌عنوان بستری سازنده، به بزرگسالان کمک می‌کند به گذشته بازگردند و دوباره با حال‌وهوای ذهنی کودکانه ارتباط برقرار کنند؛ در نتیجه، زندگی شادتر و خلاقانه‌تری خواهند داشت.»
می‌خواستم بدانم حضور در طبیعت چگونه خلاقیت ما را بهبود می‌بخشد یا گسترش میدهد. ملانی در این باره گفت:
«طبیعت اغلب شگفت‌انگیز تلقی می‌شود و برخی حتی آن را ماجراجویانه می‌دانند. برای مثال، وقتی قصد دارید به پیاده‌روی یا طبیعت‌گردی بروید، می‌توانید مکان جغرافیایی، طول مسیر و حتی وسایلی را که برای این گردش با خود می‌برید، انتخاب کنید.
بااین‌حال، هیچ میزان برنامه‌ریزی نمی‌تواند شما را برای تمام تجربه‌هایی که ممکن است با آن‌ها روبه‌رو شوید، آماده کند؛ زیرا همه‌چیز کاملاً از کنترل شما خارج است.
غرق‌شدن کامل در طبیعت، انسان را وادار می‌کند که به‌طور طبیعی کنجکاو شود. نتیجه این فرایند، سیلی از خلاقیت اصیل و خودجوش است؛ خلاقیتی که هرگز نمی‌توانستید آن را از پیش در یک صفحه گسترده با خانه‌های رنگ‌بندی‌شده برنامه‌ریزی کنید.»
او همچنین به نکته مهم دیگری اشاره کرد:
«انسان‌ها به تقلید از آنچه در محیط زیست مشاهده میکنند، شهرت دارند. ما عناصر طبیعت را وارد زندگی و جامعه مدرن خود می‌کنیم، بی‌آنکه حتی متوجه این اقتباس باشیم.
برای نمونه:
* استتار حیوانات الهام‌بخش لباس‌های نظامی شده است.
* خارهای گیاهان الهام‌بخش چسب‌های پارچه‌ای ولکرو شده‌اند.
* اصول آیرودینامیکی پرواز پرندگان در طراحی هواپیماها به کار رفته است.
* منقار دارکوب الهام‌بخش طراحی کمک‌فنرها بوده است.
* فتوسنتز گیاهان در توسعه پنل‌های خورشیدی مورد توجه قرار گرفته است.
* کرم‌های شب‌تاب الهام‌بخش فناوری روشنایی LED بوده‌اند.
* خرطوم پشه‌ها در طراحی سوزن‌ها مورد الگوبرداری قرار گرفته است.
* و خز سگ‌های آبی الهام‌بخش طراحی لباس‌های غواصی و لباس‌های مخصوص فعالیت در آب بوده است.
همه این‌ها نمونه‌های برجسته‌ای از کشف خلاقیت انسان در دل طبیعت هستند.»
در پاسخ به پرسشی درباره اهمیت اختصاص وقت به طبیعت، ملانی چنین گفت:
«شما نمی‌توانید خلاقیت را به‌زور ایجاد کنید؛ باید برای یافتن آن وقت بگذارید!
خلاقیت پشت صفحه‌نمایش‌های آبی و راحتی که می‌توانید پشت روایت‌های غیرواقعی پنهان شوید، پیدا نمی‌شود. خلاقیت را باید زیر سنگ‌ها، در دل خاک و در میان شاخه‌های درختان جست‌وجو کرد.
خلاقیت به‌اندازه گل‌های وحشی اصیل است و به‌اندازه قله‌های کوه استواری دارد.
چرا باید خودتان را به محدودیت‌های خفه‌کننده رسانه‌ها مقید کنید، درحالی‌که سرچشمه خلاقیت شما در دل طبیعت و زمین قرار دارد؟»
طبیعت؛ پناهگاهی برای ذهن خلاق
هنگامی که با چالش‌های خلاقانه روبه‌رو می‌شویم، طبیعت بستری در اختیارمان قرار میدهد که ذهنمان را انرژی می‌بخشد و تخیل‌مان را تحریک می‌کند.
تنها کافی است در را باز کنیم و قدم به بیرون بگذاریم.
How Time in Nature Powers Your Creativity | Psychology Today https://share.google/ZQkbf0oBnOIOE3rNN
منابع و مراجع علمی
1\. Yeh, C.-W., Hung, S.-H., & Chang, C.-Y. (2022). The Influence of Natural Environments on Creativity. Frontiers in Psychiatry, 13, 895213. DOI: 10.3389/fpsyt.2022.895213
2\. Atchley, R. A., Strayer, D. L., & Atchley, P. (2012). Creativity in the Wild: Improving Creative Reasoning through Immersion in Natural Settings. PLOS ONE. DOI: 10.1371/journal.pone.0051474
3\. Fredericks, A. D. (2024). I've Studied Highly Creative People for 40 Years: They Share These 6 Habits. CNBC – Make It.
4\. Fredericks, A. D. (2025). The Healing Wisdom of the Forest: Timeless Lessons of Renewal, Tranquility, and Joy. HCI Books.
5\. Hansen, M. M., Jones, R., & Tocchini, K. (2017). Shinrin-Yoku (Forest Bathing) and Nature Therapy: A State-of-the-Art Review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(8), 851.
6\. Bijnens, E. M., et al. (2020). Residential Green Space and Child Intelligence and Behavior Across Urban, Suburban, and Rural Areas in Belgium: A Longitudinal Birth Cohort Study of Twins. PLOS Medicine, 17(8), e1003213.
🔸 درباره نویسنده: آنتونی دی. فردریکس، استاد بازنشسته آموزش در کالج یورک پنسیلوانیا و نویسنده آثاری در زمینه خلاقیت، یادگیری و طبیعت است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
استفاده از طبیعت به‌عنوان بستری سازنده، به بزرگسالان کمک می‌کند به گذشته بازگردند و دوباره با حال‌وهوای ذهنی کودکانه ارتباط برقرار کنند؛ در نتیجه، زندگی شادتر و خلاقانه‌تری خواهند داشت.»
می‌خواستم بدانم حضور در طبیعت چگونه خلاقیت ما را بهبود می‌بخشد یا گسترش میدهد. ملانی در این باره گفت:
«طبیعت اغلب شگفت‌انگیز تلقی می‌شود و برخی حتی آن را ماجراجویانه می‌دانند. برای مثال، وقتی قصد دارید به پیاده‌روی یا طبیعت‌گردی بروید، می‌توانید مکان جغرافیایی، طول مسیر و حتی وسایلی را که برای این گردش با خود می‌برید، انتخاب کنید.
بااین‌حال، هیچ میزان برنامه‌ریزی نمی‌تواند شما را برای تمام تجربه‌هایی که ممکن است با آن‌ها روبه‌رو شوید، آماده کند؛ زیرا همه‌چیز کاملاً از کنترل شما خارج است.
غرق‌شدن کامل در طبیعت، انسان را وادار می‌کند که به‌طور طبیعی کنجکاو شود. نتیجه این فرایند، سیلی از خلاقیت اصیل و خودجوش است؛ خلاقیتی که هرگز نمی‌توانستید آن را از پیش در یک صفحه گسترده با خانه‌های رنگ‌بندی‌شده برنامه‌ریزی کنید.»
او همچنین به نکته مهم دیگری اشاره کرد:
«انسان‌ها به تقلید از آنچه در محیط زیست مشاهده میکنند، شهرت دارند. ما عناصر طبیعت را وارد زندگی و جامعه مدرن خود می‌کنیم، بی‌آنکه حتی متوجه این اقتباس باشیم.
برای نمونه:
* استتار حیوانات الهام‌بخش لباس‌های نظامی شده است.
* خارهای گیاهان الهام‌بخش چسب‌های پارچه‌ای ولکرو شده‌اند.
* اصول آیرودینامیکی پرواز پرندگان در طراحی هواپیماها به کار رفته است.
* منقار دارکوب الهام‌بخش طراحی کمک‌فنرها بوده است.
* فتوسنتز گیاهان در توسعه پنل‌های خورشیدی مورد توجه قرار گرفته است.
* کرم‌های شب‌تاب الهام‌بخش فناوری روشنایی LED بوده‌اند.
* خرطوم پشه‌ها در طراحی سوزن‌ها مورد الگوبرداری قرار گرفته است.
* و خز سگ‌های آبی الهام‌بخش طراحی لباس‌های غواصی و لباس‌های مخصوص فعالیت در آب بوده است.
همه این‌ها نمونه‌های برجسته‌ای از کشف خلاقیت انسان در دل طبیعت هستند.»
در پاسخ به پرسشی درباره اهمیت اختصاص وقت به طبیعت، ملانی چنین گفت:
«شما نمی‌توانید خلاقیت را به‌زور ایجاد کنید؛ باید برای یافتن آن وقت بگذارید!
خلاقیت پشت صفحه‌نمایش‌های آبی و راحتی که می‌توانید پشت روایت‌های غیرواقعی پنهان شوید، پیدا نمی‌شود. خلاقیت را باید زیر سنگ‌ها، در دل خاک و در میان شاخه‌های درختان جست‌وجو کرد.
خلاقیت به‌اندازه گل‌های وحشی اصیل است و به‌اندازه قله‌های کوه استواری دارد.
چرا باید خودتان را به محدودیت‌های خفه‌کننده رسانه‌ها مقید کنید، درحالی‌که سرچشمه خلاقیت شما در دل طبیعت و زمین قرار دارد؟»
طبیعت؛ پناهگاهی برای ذهن خلاق
هنگامی که با چالش‌های خلاقانه روبه‌رو می‌شویم، طبیعت بستری در اختیارمان قرار میدهد که ذهنمان را انرژی می‌بخشد و تخیل‌مان را تحریک می‌کند.
تنها کافی است در را باز کنیم و قدم به بیرون بگذاریم.
How Time in Nature Powers Your Creativity | Psychology Today https://share.google/ZQkbf0oBnOIOE3rNN
منابع و مراجع علمی
1\. Yeh, C.-W., Hung, S.-H., & Chang, C.-Y. (2022). The Influence of Natural Environments on Creativity. Frontiers in Psychiatry, 13, 895213. DOI: 10.3389/fpsyt.2022.895213
2\. Atchley, R. A., Strayer, D. L., & Atchley, P. (2012). Creativity in the Wild: Improving Creative Reasoning through Immersion in Natural Settings. PLOS ONE. DOI: 10.1371/journal.pone.0051474
3\. Fredericks, A. D. (2024). I've Studied Highly Creative People for 40 Years: They Share These 6 Habits. CNBC – Make It.
4\. Fredericks, A. D. (2025). The Healing Wisdom of the Forest: Timeless Lessons of Renewal, Tranquility, and Joy. HCI Books.
5\. Hansen, M. M., Jones, R., & Tocchini, K. (2017). Shinrin-Yoku (Forest Bathing) and Nature Therapy: A State-of-the-Art Review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(8), 851.
6\. Bijnens, E. M., et al. (2020). Residential Green Space and Child Intelligence and Behavior Across Urban, Suburban, and Rural Areas in Belgium: A Longitudinal Birth Cohort Study of Twins. PLOS Medicine, 17(8), e1003213.
🔸 درباره نویسنده: آنتونی دی. فردریکس، استاد بازنشسته آموزش در کالج یورک پنسیلوانیا و نویسنده آثاری در زمینه خلاقیت، یادگیری و طبیعت است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
یکدفعه یاد کتاب سال بلوا، نوشته عباس معروفی افتادم.
رمان، روایت زندگی نوش‌آفرین است؛ زنی که در شهری کوچک، میان عشق، سنت‌های متعصبانه و سلطهٔ مردسالارانه گرفتار می‌شود. او در آرزوی عشق و آزادی، با سرنوشتی تلخ روبه‌رو می‌شود؛ سرنوشتی که در آن، رؤیاهای فردی زیر فشار جامعه و قدرت، یکی پس از دیگری فرو می‌ریزند. سال بلوا روایت اندوه، سرکوب و تنهایی زنی است که فرصت زیستن آن‌گونه که می‌خواهد، از او دریغ می‌شود.
عبّاس معروفی، شهریور ۱۳۹۹، نخستین‌بار از ابتلای خود به سرطان خبر داد و نوشت:
«سیمین دانشور به من گفت: "غُصِّه، یعنی سرطان! غصّه نخوری یک‌وقت، معروفی! و من غُصِّه خوردم."»
او، پنج‌شنبه، ۱۰ شهریور ۱۴۰۱ در ۶۵ سالگی درگذشت.
شب خوش
شما هم به هیچ عنوان غصه نخورید
رمان، روایت زندگی نوش‌آفرین است؛ زنی که در شهری کوچک، میان عشق، سنت‌های متعصبانه و سلطهٔ مردسالارانه گرفتار می‌شود. او در آرزوی عشق و آزادی، با سرنوشتی تلخ روبه‌رو می‌شود؛ سرنوشتی که در آن، رؤیاهای فردی زیر فشار جامعه و قدرت، یکی پس از دیگری فرو می‌ریزند. سال بلوا روایت اندوه، سرکوب و تنهایی زنی است که فرصت زیستن آن‌گونه که می‌خواهد، از او دریغ می‌شود.
عبّاس معروفی، شهریور ۱۳۹۹، نخستین‌بار از ابتلای خود به سرطان خبر داد و نوشت:
«سیمین دانشور به من گفت: "غُصِّه، یعنی سرطان! غصّه نخوری یک‌وقت، معروفی! و من غُصِّه خوردم."»
او، پنج‌شنبه، ۱۰ شهریور ۱۴۰۱ در ۶۵ سالگی درگذشت.
شب خوش
شما هم به هیچ عنوان غصه نخورید
❤17👎1
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 پول تورمی
سیلویو گسل در کتاب خود، *نظم طبیعی اقتصاد*، در انتقاد از پول مبتنی بر طلا بیان می‌کند که استفاده از پولی با ارزش درونی به‌عنوان واسطهٔ مبادله، تعارضی بالقوه به همراه دارد. طلا در طول زمان ارزش خود را حفظ می‌کند و زنگ نمی‌زند؛ امتیازی که بسیاری از کالاهای دیگر از آن برخوردار نیستند؛ نان کپک می‌زند، لباس کهنه می‌شود و ابزار زنگ می‌زند. گسل با الهام از اندیشه‌های آنارشیست فرانسوی، پیر ژوزف پرودون، پیشنهاد «پول آزاد» را مطرح می‌کند.
او در مقدمهٔ کتاب خود می‌پرسد: آیا پول باید ارزش خود را در طول زمان حفظ کند و برتر از کالاهایی باشد که به‌عنوان واسطهٔ مبادله به آن‌ها خدمت می‌کند؟ آیا در شرایطی مانند آتش‌سوزی، سیل، بحران و جنگ، باید فقط پول از کاهش ارزش در امان بماند؟ از نظر او، این برتری به دارندگان پول قدرتی ویژه می‌بخشد؛ بنابراین، پول نیز باید مانند کالاها ارزش خود را از دست بدهد تا برتری آن نسبت به سایر کالاها از میان برود.
از نظر گسل، دارندگان طلا در مقایسه با دارندگان کالا از قدرت چانه‌زنی بیشتری برخوردارند؛ زیرا ارزش دارایی آن‌ها در طول زمان حفظ می‌شود. آن‌ها می‌توانند در بازار اعمال قدرت کنند و بر میزان دارایی پولی خود بیفزایند. در نتیجه، ممکن است طلا در مالکیت گروه کوچکی متمرکز شود و تولیدکنندگان برای انجام مبادلات، به واسطه‌ای وابسته بمانند که در انحصار دارندگان طلاست. این وضعیت هزینهٔ قرض‌گرفتن طلا را افزایش میدهد و در نهایت، نظام پایهٔ طلا را با مشکل مواجه می‌کند.
پیشنهاد گسل برای حل این مشکل، انتشار پول کاغذی‌ای است که ارزش خود را به‌مرور زمان از دست میدهد. برای معتبر ماندن این پول، باید هر ماه در ازای پرداخت مبلغی مشخص، آن را مهر کرد؛ مبلغی که معادل کاهش ارزش پول است. این نظام، *دمریژ* (Demurrage) نام دارد.
این نظام در سال ۱۹۳۲، در شهر وورگل اتریش و در شرایط بحرانی اقتصادی به اجرا درآمد. ابتدا هزار شیلینگ از این نوع پول برای پرداخت دستمزد کارکنان دولت منتشر شد. در مجموع، ۱۲ هزار شیلینگ با پشتوانهٔ پول رایج بانک مرکزی چاپ شد که حدود ۷ هزار شیلینگ آن وارد چرخهٔ گردش شد. نرخ کاهش ارزش این پول یک درصد در ماه بود و پروژه‌های بزرگ عمومی نیز با هزینه‌ای در حدود ۱۰۰ هزار شیلینگ اجرا شدند. با وجود موفقیت نسبتاً چشمگیر طرح، از جمله وصول تمام مالیات‌های معوق شهرداری، بانک ملی اتریش پس از یک سال به اجرای آن پایان داد. البته همچنان دربارهٔ میزان پایداری این موفقیت بحث وجود دارد.
پول کاغذی عموماً به دلیل نداشتن ارزش درونی مورد انتقاد قرار می‌گیرد؛ به‌ویژه از آن رو که ممکن است به ابزاری در دست سیاستمداران پوپولیست تبدیل شود و به تورم افسارگسیخته بینجامد. اما آیا اساساً چیزی به نام «ارزش درونی» وجود دارد؟
مردم کالاها و خدمات را بر اساس اولویت‌ها و شرایط شخصی خود ارزش‌گذاری میکنند. حتی ممکن است طلا برای تولیدکننده‌ای که قصد فروش کالای خود را دارد، به‌خودی‌خود ارزش کاربردی نداشته باشد. فروشنده طلا را می‌پذیرد تا بتواند بعداً کالای دیگری بخرد؛ بنابراین، آنچه اهمیت دارد، کارکرد طلا به‌عنوان واسطهٔ مبادله است، نه ارزش درونی آن.
از این منظر، ارزش پدیده‌ای ذهنی است، نه ذاتی و درونی. مردم در مبادلات بازار، کالایی را که برایشان ارزش کمتری دارد، واگذار میکنند و در مقابل، چیزی را به دست می‌آورند که برایشان ارزش بیشتری دارد. در این چارچوب، اهمیت پول در کارکرد آن به‌عنوان واسطهٔ مبادله است؛ کارکردی که به آن ارزش می‌بخشد، نه ویژگی‌های ذاتی آن.
پول همچنین نمایندهٔ نوعی رابطهٔ اجتماعی است: توافقی جمعی برای پذیرفتن آن به‌عنوان وسیلهٔ پرداخت و تسهیل مبادلات، به‌جای اتکای صرف به مبادلهٔ پایاپای. پول در شبکه‌ای از مبادلات اجتماعی به گردش درمی‌آید و افراد با استفاده از آن، کالاها و خدمات را مبادله میکنند. بنابراین، ارزش پول را نمی‌توان صرفاً به ارزش درونی آن فروکاست.
جان مینارد کینز، اقتصاددان شهیر انگلیسی، در کتاب *نظریهٔ عمومی اشتغال، بهره و پول* به امتیاز ویژهٔ دیگری برای پول اشاره می‌کند که آن را «رجحان نقدینگی» می‌نامد؛ یعنی ترجیح نگهداری ثروت در قالب پول یا دارایی‌هایی که به‌آسانی به پول نقد تبدیل می‌شوند. کینز با پیشنهاد گسل دربارهٔ دمریژ موافق نبود و در مقابل، تورم ملایم و مستمر را یکی از راه‌های کاهش ارزش واقعی پول و تضعیف انگیزهٔ نگهداری آن می‌دانست.
منابع: کنجکاوی
https://bit.ly/2NyWKMm
https://bit.ly/2zsnshC
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
سیلویو گسل در کتاب خود، *نظم طبیعی اقتصاد*، در انتقاد از پول مبتنی بر طلا بیان می‌کند که استفاده از پولی با ارزش درونی به‌عنوان واسطهٔ مبادله، تعارضی بالقوه به همراه دارد. طلا در طول زمان ارزش خود را حفظ می‌کند و زنگ نمی‌زند؛ امتیازی که بسیاری از کالاهای دیگر از آن برخوردار نیستند؛ نان کپک می‌زند، لباس کهنه می‌شود و ابزار زنگ می‌زند. گسل با الهام از اندیشه‌های آنارشیست فرانسوی، پیر ژوزف پرودون، پیشنهاد «پول آزاد» را مطرح می‌کند.
او در مقدمهٔ کتاب خود می‌پرسد: آیا پول باید ارزش خود را در طول زمان حفظ کند و برتر از کالاهایی باشد که به‌عنوان واسطهٔ مبادله به آن‌ها خدمت می‌کند؟ آیا در شرایطی مانند آتش‌سوزی، سیل، بحران و جنگ، باید فقط پول از کاهش ارزش در امان بماند؟ از نظر او، این برتری به دارندگان پول قدرتی ویژه می‌بخشد؛ بنابراین، پول نیز باید مانند کالاها ارزش خود را از دست بدهد تا برتری آن نسبت به سایر کالاها از میان برود.
از نظر گسل، دارندگان طلا در مقایسه با دارندگان کالا از قدرت چانه‌زنی بیشتری برخوردارند؛ زیرا ارزش دارایی آن‌ها در طول زمان حفظ می‌شود. آن‌ها می‌توانند در بازار اعمال قدرت کنند و بر میزان دارایی پولی خود بیفزایند. در نتیجه، ممکن است طلا در مالکیت گروه کوچکی متمرکز شود و تولیدکنندگان برای انجام مبادلات، به واسطه‌ای وابسته بمانند که در انحصار دارندگان طلاست. این وضعیت هزینهٔ قرض‌گرفتن طلا را افزایش میدهد و در نهایت، نظام پایهٔ طلا را با مشکل مواجه می‌کند.
پیشنهاد گسل برای حل این مشکل، انتشار پول کاغذی‌ای است که ارزش خود را به‌مرور زمان از دست میدهد. برای معتبر ماندن این پول، باید هر ماه در ازای پرداخت مبلغی مشخص، آن را مهر کرد؛ مبلغی که معادل کاهش ارزش پول است. این نظام، *دمریژ* (Demurrage) نام دارد.
این نظام در سال ۱۹۳۲، در شهر وورگل اتریش و در شرایط بحرانی اقتصادی به اجرا درآمد. ابتدا هزار شیلینگ از این نوع پول برای پرداخت دستمزد کارکنان دولت منتشر شد. در مجموع، ۱۲ هزار شیلینگ با پشتوانهٔ پول رایج بانک مرکزی چاپ شد که حدود ۷ هزار شیلینگ آن وارد چرخهٔ گردش شد. نرخ کاهش ارزش این پول یک درصد در ماه بود و پروژه‌های بزرگ عمومی نیز با هزینه‌ای در حدود ۱۰۰ هزار شیلینگ اجرا شدند. با وجود موفقیت نسبتاً چشمگیر طرح، از جمله وصول تمام مالیات‌های معوق شهرداری، بانک ملی اتریش پس از یک سال به اجرای آن پایان داد. البته همچنان دربارهٔ میزان پایداری این موفقیت بحث وجود دارد.
پول کاغذی عموماً به دلیل نداشتن ارزش درونی مورد انتقاد قرار می‌گیرد؛ به‌ویژه از آن رو که ممکن است به ابزاری در دست سیاستمداران پوپولیست تبدیل شود و به تورم افسارگسیخته بینجامد. اما آیا اساساً چیزی به نام «ارزش درونی» وجود دارد؟
مردم کالاها و خدمات را بر اساس اولویت‌ها و شرایط شخصی خود ارزش‌گذاری میکنند. حتی ممکن است طلا برای تولیدکننده‌ای که قصد فروش کالای خود را دارد، به‌خودی‌خود ارزش کاربردی نداشته باشد. فروشنده طلا را می‌پذیرد تا بتواند بعداً کالای دیگری بخرد؛ بنابراین، آنچه اهمیت دارد، کارکرد طلا به‌عنوان واسطهٔ مبادله است، نه ارزش درونی آن.
از این منظر، ارزش پدیده‌ای ذهنی است، نه ذاتی و درونی. مردم در مبادلات بازار، کالایی را که برایشان ارزش کمتری دارد، واگذار میکنند و در مقابل، چیزی را به دست می‌آورند که برایشان ارزش بیشتری دارد. در این چارچوب، اهمیت پول در کارکرد آن به‌عنوان واسطهٔ مبادله است؛ کارکردی که به آن ارزش می‌بخشد، نه ویژگی‌های ذاتی آن.
پول همچنین نمایندهٔ نوعی رابطهٔ اجتماعی است: توافقی جمعی برای پذیرفتن آن به‌عنوان وسیلهٔ پرداخت و تسهیل مبادلات، به‌جای اتکای صرف به مبادلهٔ پایاپای. پول در شبکه‌ای از مبادلات اجتماعی به گردش درمی‌آید و افراد با استفاده از آن، کالاها و خدمات را مبادله میکنند. بنابراین، ارزش پول را نمی‌توان صرفاً به ارزش درونی آن فروکاست.
جان مینارد کینز، اقتصاددان شهیر انگلیسی، در کتاب *نظریهٔ عمومی اشتغال، بهره و پول* به امتیاز ویژهٔ دیگری برای پول اشاره می‌کند که آن را «رجحان نقدینگی» می‌نامد؛ یعنی ترجیح نگهداری ثروت در قالب پول یا دارایی‌هایی که به‌آسانی به پول نقد تبدیل می‌شوند. کینز با پیشنهاد گسل دربارهٔ دمریژ موافق نبود و در مقابل، تورم ملایم و مستمر را یکی از راه‌های کاهش ارزش واقعی پول و تضعیف انگیزهٔ نگهداری آن می‌دانست.
منابع: کنجکاوی
https://bit.ly/2NyWKMm
https://bit.ly/2zsnshC
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤8👍1
🔵 #دلنوشته
✔️ هوش، صبر و هنرِ زندگی کردن
به نظر من، یکی از تناقض‌های جالب زندگی این است که آدم‌های باهوش، با وجود توانایی بالایشان در تحلیل مسائل و حل مشکلات پیچیده، گاهی در حل مسائل شخصی و روابط انسانی خود با دشواری‌های بیشتری روبه‌رو می‌شوند. البته این به معنای آن نیست که هوش مانعی برای حل مشکلات است؛ مسئله اینجاست که هوش، اگر با خودآگاهی، فروتنی و توانایی پذیرش اشتباه همراه نباشد، می‌تواند به ابزاری برای توجیه خود تبدیل شود.
آدم باهوش معمولاً توانایی خوبی در استدلال کردن دارد؛ اما همین توانایی، وقتی پای احساسات، غرور، منافع شخصی و روابط عاطفی به میان می‌آید، ممکن است به جای کشف حقیقت، در خدمت دفاع از باورهای خودش قرار بگیرد. او می‌تواند برای رفتارهایش دلایل منطقی پیدا کند، اشتباهاتش را با استدلال‌های پیچیده توجیه کند و چنان شواهد را کنار هم بچیند که در نهایت به این نتیجه برسد که حق با اوست و دیگران مقصرند. گاهی آن‌قدر در ساختن این تصویر ذهنی مهارت دارد که خودش هم متوجه نمی‌شود از واقعیت فاصله گرفته است.
در روان‌شناسی، پدیده‌هایی مانند «سوگیری تأییدی» و «استدلال انگیزه‌مند» می‌توانند بخشی از این رفتار را توضیح دهند. ذهن انسان معمولاً تمایل دارد شواهدی را ببیند که باورهای قبلی‌اش را تأیید میکنند و در برابر شواهد مخالف، مقاومت نشان دهد. این گرایش در افرادی که توانایی استدلال بالایی دارند نیز وجود دارد؛ زیرا توانایی بیشتر در استدلال، لزوماً به معنای آمادگی بیشتر برای پذیرفتن اشتباه نیست. گاهی انسان هرچه در دفاع از نظر خود توانمندتر باشد، در توجیه خطاهایش نیز ماهرتر می‌شود.
مشکل از جایی آغاز می‌شود که آدم به جای آنکه از هوش خود برای شناخت بهتر خویش استفاده کند، از آن برای اثبات برتری خود بهره می‌گیرد. در چنین شرایطی، دیگران نه انسان‌هایی با احساسات، تجربه‌ها و دلایل مستقل، بلکه افرادی به نظر می‌رسند که باید اشتباه بودنشان ثابت شود. آدم کم‌کم از دیدن سهم خودش در اختلاف‌ها بازمی‌ماند و فراموش می‌کند که در هر رابطه‌ای، حقیقت ممکن است چیزی فراتر از برداشت شخصی او باشد.
شاید به همین دلیل است که من گاهی صبور بودن را مهمتر از باهوش بودن می‌دانم. باور کن، آدم‌های باهوش زیادی را می‌شناسم که با وجود استعداد، دانش و توانایی‌های فراوان، نتوانستند به اندازه کافی صبر کنند تا زمان مناسب فرا برسد. عجله کردند، زود قضاوت کردند، زود تصمیم گرفتند، به دیگران فرصت ندادند و گاهی درست در لحظه‌ای که باید کمی بیشتر تحمل می‌کردند، همه‌چیز را از دست دادند.
صبر، البته، به معنای سکوت در برابر بی‌عدالتی، تحمل همیشگی شرایط نامطلوب یا چشم‌پوشی از حق خود نیست. صبر یعنی توانایی مدیریت واکنش‌ها، تشخیص زمان مناسب برای اقدام و پرهیز از تصمیم‌هایی که فقط برای رهایی فوری از فشار روانی گرفته می‌شوند. آدم صبور می‌داند که هر مسئله‌ای را نباید همان لحظه حل کرد، هر حرفی را نباید همان لحظه پاسخ داد و هر اختلافی را نباید به میدان اثبات حقانیت خود تبدیل کرد.
از سوی دیگر، انعطاف‌پذیری نیز یکی از مهارت‌های ارزشمند زندگی است؛ اینکه بتوانیم در صورت تغییر شرایط، مسیرمان را اصلاح کنیم، احتمال اشتباه خود را بپذیریم و بدون آنکه احساس کنیم شخصیت یا اعتبارمان زیر سؤال رفته است، از تصمیمی نادرست عقب‌نشینی کنیم. گاهی عقب‌نشینی نشانه ضعف نیست؛ نشانه آن است که آدم میان حفظ غرور و حفظ آرامش، میان اصرار بر نظر خود و رسیدن به نتیجه بهتر، تفاوت قائل شده است.
به نظرم، بسیاری از آدم‌های معمولی در همین ویژگی‌ها، یعنی صبر، انعطاف‌پذیری و کنار آمدن واقع‌بینانه با محدودیت‌های زندگی، توانایی‌هایی دارند که گاهی از چشم ما دور می‌ماند. آن‌ها شاید نتوانند برای هر اتفاقی تحلیل‌های پیچیده ارائه کنند یا برای هر تصمیمی ده‌ها دلیل بیاورند؛ اما می‌دانند چه زمانی باید سکوت کنند، چه زمانی باید کوتاه بیایند، چه زمانی باید دوباره تلاش کنند و چه زمانی باید بپذیرند که همه‌چیز مطابق میلشان پیش نخواهد رفت.
شاید راز آرامش بسیاری از آدم‌ها همین باشد: آن‌ها لازم نمی‌دانند در هر بحثی پیروز شوند، در هر اختلافی حقانیت خود را ثابت کنند یا برای هر شکست و ناکامی مقصری پیدا کنند. گاهی می‌پذیرند که زندگی پیچیده‌تر از آن است که بتوان همه‌چیز را با چند استدلال توضیح داد؛ اینکه دیگران هم ممکن است دلایل خودشان را داشته باشند و اینکه در بعضی موقعیت‌ها، حفظ یک رابطه ارزشمندتر از برنده شدن در یک بحث بی‌پایان است.
🔻🔻🔻🔻 ادامه پست
✔️ هوش، صبر و هنرِ زندگی کردن
این متن فقط یک دلنوشته شخصی است
به نظر من، یکی از تناقض‌های جالب زندگی این است که آدم‌های باهوش، با وجود توانایی بالایشان در تحلیل مسائل و حل مشکلات پیچیده، گاهی در حل مسائل شخصی و روابط انسانی خود با دشواری‌های بیشتری روبه‌رو می‌شوند. البته این به معنای آن نیست که هوش مانعی برای حل مشکلات است؛ مسئله اینجاست که هوش، اگر با خودآگاهی، فروتنی و توانایی پذیرش اشتباه همراه نباشد، می‌تواند به ابزاری برای توجیه خود تبدیل شود.
آدم باهوش معمولاً توانایی خوبی در استدلال کردن دارد؛ اما همین توانایی، وقتی پای احساسات، غرور، منافع شخصی و روابط عاطفی به میان می‌آید، ممکن است به جای کشف حقیقت، در خدمت دفاع از باورهای خودش قرار بگیرد. او می‌تواند برای رفتارهایش دلایل منطقی پیدا کند، اشتباهاتش را با استدلال‌های پیچیده توجیه کند و چنان شواهد را کنار هم بچیند که در نهایت به این نتیجه برسد که حق با اوست و دیگران مقصرند. گاهی آن‌قدر در ساختن این تصویر ذهنی مهارت دارد که خودش هم متوجه نمی‌شود از واقعیت فاصله گرفته است.
در روان‌شناسی، پدیده‌هایی مانند «سوگیری تأییدی» و «استدلال انگیزه‌مند» می‌توانند بخشی از این رفتار را توضیح دهند. ذهن انسان معمولاً تمایل دارد شواهدی را ببیند که باورهای قبلی‌اش را تأیید میکنند و در برابر شواهد مخالف، مقاومت نشان دهد. این گرایش در افرادی که توانایی استدلال بالایی دارند نیز وجود دارد؛ زیرا توانایی بیشتر در استدلال، لزوماً به معنای آمادگی بیشتر برای پذیرفتن اشتباه نیست. گاهی انسان هرچه در دفاع از نظر خود توانمندتر باشد، در توجیه خطاهایش نیز ماهرتر می‌شود.
مشکل از جایی آغاز می‌شود که آدم به جای آنکه از هوش خود برای شناخت بهتر خویش استفاده کند، از آن برای اثبات برتری خود بهره می‌گیرد. در چنین شرایطی، دیگران نه انسان‌هایی با احساسات، تجربه‌ها و دلایل مستقل، بلکه افرادی به نظر می‌رسند که باید اشتباه بودنشان ثابت شود. آدم کم‌کم از دیدن سهم خودش در اختلاف‌ها بازمی‌ماند و فراموش می‌کند که در هر رابطه‌ای، حقیقت ممکن است چیزی فراتر از برداشت شخصی او باشد.
شاید به همین دلیل است که من گاهی صبور بودن را مهمتر از باهوش بودن می‌دانم. باور کن، آدم‌های باهوش زیادی را می‌شناسم که با وجود استعداد، دانش و توانایی‌های فراوان، نتوانستند به اندازه کافی صبر کنند تا زمان مناسب فرا برسد. عجله کردند، زود قضاوت کردند، زود تصمیم گرفتند، به دیگران فرصت ندادند و گاهی درست در لحظه‌ای که باید کمی بیشتر تحمل می‌کردند، همه‌چیز را از دست دادند.
صبر، البته، به معنای سکوت در برابر بی‌عدالتی، تحمل همیشگی شرایط نامطلوب یا چشم‌پوشی از حق خود نیست. صبر یعنی توانایی مدیریت واکنش‌ها، تشخیص زمان مناسب برای اقدام و پرهیز از تصمیم‌هایی که فقط برای رهایی فوری از فشار روانی گرفته می‌شوند. آدم صبور می‌داند که هر مسئله‌ای را نباید همان لحظه حل کرد، هر حرفی را نباید همان لحظه پاسخ داد و هر اختلافی را نباید به میدان اثبات حقانیت خود تبدیل کرد.
از سوی دیگر، انعطاف‌پذیری نیز یکی از مهارت‌های ارزشمند زندگی است؛ اینکه بتوانیم در صورت تغییر شرایط، مسیرمان را اصلاح کنیم، احتمال اشتباه خود را بپذیریم و بدون آنکه احساس کنیم شخصیت یا اعتبارمان زیر سؤال رفته است، از تصمیمی نادرست عقب‌نشینی کنیم. گاهی عقب‌نشینی نشانه ضعف نیست؛ نشانه آن است که آدم میان حفظ غرور و حفظ آرامش، میان اصرار بر نظر خود و رسیدن به نتیجه بهتر، تفاوت قائل شده است.
به نظرم، بسیاری از آدم‌های معمولی در همین ویژگی‌ها، یعنی صبر، انعطاف‌پذیری و کنار آمدن واقع‌بینانه با محدودیت‌های زندگی، توانایی‌هایی دارند که گاهی از چشم ما دور می‌ماند. آن‌ها شاید نتوانند برای هر اتفاقی تحلیل‌های پیچیده ارائه کنند یا برای هر تصمیمی ده‌ها دلیل بیاورند؛ اما می‌دانند چه زمانی باید سکوت کنند، چه زمانی باید کوتاه بیایند، چه زمانی باید دوباره تلاش کنند و چه زمانی باید بپذیرند که همه‌چیز مطابق میلشان پیش نخواهد رفت.
شاید راز آرامش بسیاری از آدم‌ها همین باشد: آن‌ها لازم نمی‌دانند در هر بحثی پیروز شوند، در هر اختلافی حقانیت خود را ثابت کنند یا برای هر شکست و ناکامی مقصری پیدا کنند. گاهی می‌پذیرند که زندگی پیچیده‌تر از آن است که بتوان همه‌چیز را با چند استدلال توضیح داد؛ اینکه دیگران هم ممکن است دلایل خودشان را داشته باشند و اینکه در بعضی موقعیت‌ها، حفظ یک رابطه ارزشمندتر از برنده شدن در یک بحث بی‌پایان است.
🔻🔻🔻🔻 ادامه پست
❤7🔥1👏1
🔻🔻🔻🔻
هوش به ما کمک می‌کند راه‌ها را ببینیم؛ صبر کمک می‌کند برای پیمودن آن‌ها شتاب‌زده عمل نکنیم و انعطاف‌پذیری به ما اجازه میدهد وقتی مسیر اشتباه است، راه دیگری را انتخاب کنیم.
شاید در نهایت، هنر زندگی کردن نه در این باشد که همیشه درست فکر کنیم، همیشه برنده باشیم یا همیشه دیگران را قانع کنیم؛ بلکه در این باشد که بتوانیم گاهی از موضع خود فاصله بگیریم، اشتباهاتمان را ببینیم، به دیگران فرصت بدهیم و بپذیریم که برای رسیدن به بعضی چیزها، بیش از هوش و استعداد، به زمان، حوصله و بلوغ فکری نیاز داریم.
گاهی آدم برای بهتر زندگی کردن، بیش از آنکه به ذهنی تیزتر نیاز داشته باشد، به دلی آرام‌تر، زبانی سنجیده‌تر و صبری بیشتر نیاز دارد.
هوش به ما کمک می‌کند راه‌ها را ببینیم؛ صبر کمک می‌کند برای پیمودن آن‌ها شتاب‌زده عمل نکنیم و انعطاف‌پذیری به ما اجازه میدهد وقتی مسیر اشتباه است، راه دیگری را انتخاب کنیم.
شاید در نهایت، هنر زندگی کردن نه در این باشد که همیشه درست فکر کنیم، همیشه برنده باشیم یا همیشه دیگران را قانع کنیم؛ بلکه در این باشد که بتوانیم گاهی از موضع خود فاصله بگیریم، اشتباهاتمان را ببینیم، به دیگران فرصت بدهیم و بپذیریم که برای رسیدن به بعضی چیزها، بیش از هوش و استعداد، به زمان، حوصله و بلوغ فکری نیاز داریم.
گاهی آدم برای بهتر زندگی کردن، بیش از آنکه به ذهنی تیزتر نیاز داشته باشد، به دلی آرام‌تر، زبانی سنجیده‌تر و صبری بیشتر نیاز دارد.
❤🔥7❤2👍1
🔵 چین بر جهان تسلّط نخواهد یافت (۱)
✍🏻 جوزف سولیس‌مولن
درحالی‌که ایالات متّحده مشکلات خود را دارد، برتری جهانی آینده از آنِ چین نخواهد بود. چین، و رهبری حزب کمونیست آن، علاوه بر آنکه از قرارداشتن در موقعیّتی مستحکم به دورند، با بحران‌های داخلی قریب‌الوقوع روبه‌رو هستند که نه تنها حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، که موجودیّت دولت چین به‌عنوان یک موجودیّت واحد را هم تهدید می‌کند. افزون بر این، چندین مانع غلبه‌ناپذیر برای آن وجود دارد که منافع ایالات متّحده را تهدید می‌کند یا نفوذ خود را فراتر از سواحل خود می‌گستراند.
نخست، در صورتی‌که هدف دولت، محافظت از قدرت باشد، جغرافیای چین [بدین منظور] دهشتناک است. جلگه‌های بی‌پایان منتهی به مغولستان و سیبری در شمال، صحاری و کوه‌ها در غرب، کوه‌ها و جنگل‌های انبوه در جنوب، و سواحل شرقی، که توسّط دولت‌های وحشت‌زده از چینِ توسعه‌طلب احاطه شده است. کره، ژاپن، و فیلیپین، همراه با دیگر بازیگران منطقه‌ای مؤثّر، مانند ویتنام، اندونزی، و هند، سخت خواهند کوشید تا چین را در تنگنا قرار دهند. چین، یکی از وابسته‌ترین کشورهای تجاری به نظم موجود، در صورت روی‌دادن هرگونه درگیری در دریای جنوب یا شرق، با مسئله‌ی خطرناک دسترسی به زنجیره‌ی تأمین مواجه خواهد شد.
جغرافیای داخلی چین مشکلات خود را به بار می‌آورد. از یک‌سو، جغرافیای آن به‌طور جدّی جهت تأمین مواد غذایی فقیر و ورشکسته است. براساس یک آمار شوک‌آور: سرانه‌ی زمین‌های کشاورزی چین کمتر از عربستان است. مزارع چین نیازمند حجم عظیمی کود شیمیایی و نیروی کار زیاد جهت دستیابی به محصولی متوسط است. علاوه‌براین، فقدان آبراهه‌های متّصل‌کننده‌ی شرق به غرب، انتقال حجم عظیم محصول در داخل کشور را گران و ناکارآمد می‌سازد، چراکه محصولات غذایی محلّی می‌بایست به استان‌های پرجمعیّت شرقی منتقل شوند. بزرگترین واردکننده‌ی غذای جهان، تا حدّ خیلی زیادی به تداوم ثبات زنجیره‌ی تأمین جهانی و دسترسی به بازارها وابسته است.
وسعت زیاد چین، از نظر حفظ ثبات داخلی، سبب مشکلات قومی و منطقه‌ای نیز خواهد شد. باوجود جمعیّت زیاد اویغورها و تبتی‌ها، که در مناطق راهبردی دور از پکن سکنی دارند، و نیز گروه‌های قومی کوچک در جنگل‌های کوهستانی جنوب، ح.ک.چ با خطر جدایی‌طلبان دور از مرکز روبه‌رو است. مشکلات دیگری از این قبیل از جغرافیای کشور ناشی می‌شوند؛ مثلاً استان‌های ساحلی شرقی ثروتمند نظیر جیانگسو و چجیانگ تمایل و ارتباط بیشتری با کره و ژاپن ثروتمند و جهان خارج دارند، تا نواحی بایر غربی چین. چنین استان‌هایی به‌لحاظ تاریخی در برابر کنترل پکن مقاومت کرده‌اند و جدیدترین تحرّکات حزب کمونیست چین علیه بخش فنّاوری شانگهای و طبقه‌ی میلیارد آن را باید از این منظر درک کرد؛ همچنین تصمیم حزب را مبنی بر عدم تلاش و تکرار انقلاب شیل آمریکا به‌دلیل موقعیّت مکانی ذخایر شیل چین در استان ثروتمند، بزرگ و به‌لحاظ فرهنگی متمایز سیچوان.
از دیدگاه جمعیّت‌شناختی، طرح‌های مهندسی اجتماعی حزب کمونیست چین بر مشکلات آن افزوده است. حزب، به‌دلیل ترکیبی از شهرنشینی کم‌وبیش اجباری، قحطی‌آفرینی دولتی، و سیاست دوفرزندی و سپس تک‌فرزندی، با انحطاط جمعیّتی روبه‌رو است. به‌طور خاص، این امر سبب از بین رفتن مالیات‌دهندگان، کارگران، و مصرف‌کنندگان می‌شود. حتّی بدتر، سیاست تک‌فرزندی نه فقط شدّت بحران آینده را تقویّت کرد، که منجر به همه‌گیری سقط‌جنین انتخابی شد. اساساً درست در زمانی‌که اقتصاد چین رو به فروپاشی نهاده، ده‌ها میلیون نفر از مردان جوان قادر به یافتن شغل یا همسر نیستند -این در حالی است که در سال ۲۰۳۰ چین به‌ازای هر دو کارگر و کودک، چهار بازنشسته خواهد داشت.
➣ @Notes_On_Liberty
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍🏻 جوزف سولیس‌مولن
درحالی‌که ایالات متّحده مشکلات خود را دارد، برتری جهانی آینده از آنِ چین نخواهد بود. چین، و رهبری حزب کمونیست آن، علاوه بر آنکه از قرارداشتن در موقعیّتی مستحکم به دورند، با بحران‌های داخلی قریب‌الوقوع روبه‌رو هستند که نه تنها حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، که موجودیّت دولت چین به‌عنوان یک موجودیّت واحد را هم تهدید می‌کند. افزون بر این، چندین مانع غلبه‌ناپذیر برای آن وجود دارد که منافع ایالات متّحده را تهدید می‌کند یا نفوذ خود را فراتر از سواحل خود می‌گستراند.
نخست، در صورتی‌که هدف دولت، محافظت از قدرت باشد، جغرافیای چین [بدین منظور] دهشتناک است. جلگه‌های بی‌پایان منتهی به مغولستان و سیبری در شمال، صحاری و کوه‌ها در غرب، کوه‌ها و جنگل‌های انبوه در جنوب، و سواحل شرقی، که توسّط دولت‌های وحشت‌زده از چینِ توسعه‌طلب احاطه شده است. کره، ژاپن، و فیلیپین، همراه با دیگر بازیگران منطقه‌ای مؤثّر، مانند ویتنام، اندونزی، و هند، سخت خواهند کوشید تا چین را در تنگنا قرار دهند. چین، یکی از وابسته‌ترین کشورهای تجاری به نظم موجود، در صورت روی‌دادن هرگونه درگیری در دریای جنوب یا شرق، با مسئله‌ی خطرناک دسترسی به زنجیره‌ی تأمین مواجه خواهد شد.
جغرافیای داخلی چین مشکلات خود را به بار می‌آورد. از یک‌سو، جغرافیای آن به‌طور جدّی جهت تأمین مواد غذایی فقیر و ورشکسته است. براساس یک آمار شوک‌آور: سرانه‌ی زمین‌های کشاورزی چین کمتر از عربستان است. مزارع چین نیازمند حجم عظیمی کود شیمیایی و نیروی کار زیاد جهت دستیابی به محصولی متوسط است. علاوه‌براین، فقدان آبراهه‌های متّصل‌کننده‌ی شرق به غرب، انتقال حجم عظیم محصول در داخل کشور را گران و ناکارآمد می‌سازد، چراکه محصولات غذایی محلّی می‌بایست به استان‌های پرجمعیّت شرقی منتقل شوند. بزرگترین واردکننده‌ی غذای جهان، تا حدّ خیلی زیادی به تداوم ثبات زنجیره‌ی تأمین جهانی و دسترسی به بازارها وابسته است.
وسعت زیاد چین، از نظر حفظ ثبات داخلی، سبب مشکلات قومی و منطقه‌ای نیز خواهد شد. باوجود جمعیّت زیاد اویغورها و تبتی‌ها، که در مناطق راهبردی دور از پکن سکنی دارند، و نیز گروه‌های قومی کوچک در جنگل‌های کوهستانی جنوب، ح.ک.چ با خطر جدایی‌طلبان دور از مرکز روبه‌رو است. مشکلات دیگری از این قبیل از جغرافیای کشور ناشی می‌شوند؛ مثلاً استان‌های ساحلی شرقی ثروتمند نظیر جیانگسو و چجیانگ تمایل و ارتباط بیشتری با کره و ژاپن ثروتمند و جهان خارج دارند، تا نواحی بایر غربی چین. چنین استان‌هایی به‌لحاظ تاریخی در برابر کنترل پکن مقاومت کرده‌اند و جدیدترین تحرّکات حزب کمونیست چین علیه بخش فنّاوری شانگهای و طبقه‌ی میلیارد آن را باید از این منظر درک کرد؛ همچنین تصمیم حزب را مبنی بر عدم تلاش و تکرار انقلاب شیل آمریکا به‌دلیل موقعیّت مکانی ذخایر شیل چین در استان ثروتمند، بزرگ و به‌لحاظ فرهنگی متمایز سیچوان.
از دیدگاه جمعیّت‌شناختی، طرح‌های مهندسی اجتماعی حزب کمونیست چین بر مشکلات آن افزوده است. حزب، به‌دلیل ترکیبی از شهرنشینی کم‌وبیش اجباری، قحطی‌آفرینی دولتی، و سیاست دوفرزندی و سپس تک‌فرزندی، با انحطاط جمعیّتی روبه‌رو است. به‌طور خاص، این امر سبب از بین رفتن مالیات‌دهندگان، کارگران، و مصرف‌کنندگان می‌شود. حتّی بدتر، سیاست تک‌فرزندی نه فقط شدّت بحران آینده را تقویّت کرد، که منجر به همه‌گیری سقط‌جنین انتخابی شد. اساساً درست در زمانی‌که اقتصاد چین رو به فروپاشی نهاده، ده‌ها میلیون نفر از مردان جوان قادر به یافتن شغل یا همسر نیستند -این در حالی است که در سال ۲۰۳۰ چین به‌ازای هر دو کارگر و کودک، چهار بازنشسته خواهد داشت.
➣ @Notes_On_Liberty
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
Nationmaster
Countries Compared by Agriculture > Arable land > Hectares per capita. International Statistics at NationMaster.com
Arable land (hectares per person). Arable land (hectares per person) includes land defined by the FAO as land under temporary crops (double-cropped areas are counted once), temporary meadows for mowing or for pasture, land under market or kitchen gardens…
❤6👍6👏2👎1🤣1
🔵 #معرفی_کتاب
| ارزش‌ها |
Value(s) :
Building a Better World for All
نویسنده: Mark Carney
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/bpluscast/158
| ارزش‌ها |
Value(s) :
Building a Better World for All
نویسنده: Mark Carney
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/bpluscast/158
Telegram
بی‌پلاس کم‌حجم
اپیزود ۱۲۰ بی‌پلاس ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵
بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
معرفی کتاب:
| ارزش‌ها |
Value(s) :
Building a Better World for All
نویسنده: Mark Carney
صفحۀ نظرات در وبسایت رسمی
#بی‌پلاس_کم‌حجم
بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
معرفی کتاب:
| ارزش‌ها |
Value(s) :
Building a Better World for All
نویسنده: Mark Carney
صفحۀ نظرات در وبسایت رسمی
#بی‌پلاس_کم‌حجم
❤4👏1🤮1
🔵 چین بر جهان تسلّط نخواهد یافت (۲)
✍🏻 جوزف سولیس‌مولن
درباره‌ی فروپاشی اقتصادی آتی، حزب کمونیست چین، به‌دلیل موقعیّت منحصربه‌فرد خود در بیست سال گذشته به‌عنوان صادرکننده‌ی عمده‌ی جهانی، با استفاده از اعتبار نامحدود دولتی، یارانه‌های صنعتی، و دامپینگ، توانسته هرگونه کندی اقتصادی احتمالی را از بین ببرد و بنابراین، اشتغال تقریباً کامل را حفظ کند. با این حال، کاهش بازده بدهی اضافی و ادامه‌ی تولید بیش از حد، همراه با مصرف پایین‌تر از حد داخلی و رقابت نیروی کار ارزان در منطقه، به‌معنای آن است که این سررسید به پایان رسیده است. مجموع بدهی فعلی سه برابر تولید سالانه‌ی اقتصاد چین است، و بسط بدهی و اعتبار در سالیان اخیر شتاب گرفته است. تا سال گذشته، نظام مالی چین پنج برابر حجم پول نظام فدرال‌رزرو در ماه پول خلق کرده. برای مثال، بنا به گزارش سیتی‌گروپ، نظام مالی چین تنها در سال ۲۰۱۸ هشتاد درصد تمام خلق اعتبار خصوصی جهان را به خود اختصص داده است. به‌دلیل سوءسرمایه‌گذاری هدایت‌شده از سوی دولت مرکزی، مجموع وام‌های ناکارآمد حدود ۷ تریلیون دلار برآورد شده است. از منظر برخی چشم‌اندازها، بحران غیرمنتظره‌ای که بازارهای مالی غرب را فلج کرد، کمتر از یک تریلیون دلار از این‌دست وام‌های بد را در بر داشت.
علاوه‌براین، بیشتر بدهی‌ها کوتاه‌مدّت‌اند، این بدین معناست که این وام‌ها با تجدید بدهی جدید پرداخت می‌شوند. این شیوه‌ی در حال پیشرفت، به بازدهی کاهنده منجر می‌شود. به گزارش اکونومیست، سه‌چهارم وام‌های جدید در چین صرفاً به پرداخت بهره‌ی وام‌های موجود اختصاص یافته است. در همین حال، کلّ عوامل بهره‌وری، که طی دهه‌ی نخست قرن جدید رشد داشت، از آن پس تاکنون ثابت بوده است.
ابتکار کمربند و جاده (BRI) تنها وضعیّت را بدتر می‌کند: خلق بیشتر یوآن، که برای پروژه‌هایِ با ارزشِ اقتصادیِ مشکوک و ابرازهای بازپرداخت به همان اندازه مشکوک، هزینه شده و وام داده می‌شود. با این‌همه، سیاست‌های ح.ک.چ که اشتغال و ثبات دولت را بر کارآیی و بهره‌وری ترجیح میدهد، به‌معنای آن است که تولید صنعتی مازاد چین باید به جایی گسیل یابد.
به‌طور خلاصه، BRI کار نمی‌کند. شی جین‌پینگ پیشتر مکرراً نشان داده است که اقتصاد به‌طور جدّی اصلاح‌پذیر نیست. بیشتر فنّاوری پیشرفته‌ی آن خریداری یا سرقت شده است، و چنانکه شواهد اخیر داده، حزب کمونیست چین مطلقاً نمی‌تواند بخش فنّاوری آزاد و پویای شانگهای را تحمّل کند. این کشور با انحطاط جمعیّتی روبه‌رو است، و با تکیه بر زنجیره‌ی تأمین جهانی و دسترسی آزاد به بازارهای مصرفی خارجی، یکی از کشورهای وابسته به نظم موجود است. کشوری غرقه در اقلیّت‌های ناآرام، نخبگان مقاوم، تریلیون‌ها دلار بدهی بد که در نظام مالی کثیف آن پنهان شده، و از این نقطه‌نظر، نمی‌توان یوآن را رقیبی برای هژمونی دلار ایالات متّحده دانست -که پیشتر امتحان شده و شکست خورده است.
با وجود تمام تبلیغات حزب کمونیست چین، تکّه‌تکّه‌شدن به‌جای وحدت، معرّفه‌ی تاریخ چین است. در گستره‌ی دو هزاره، مرزهای امروزی تنها سیصد سال تحت سلطه‌ی اقتدار مرکزی دودمان هان بوده است. چین، با وضع کنونی که در دریای شرق و جنوب محاصره شده است، تا اواخر دهه‌ی ۲۰۳۰ با خطر فروپاشی و تکّه‌تکّه‌شدن جدّی روبه‌رو است.
منبع: بنیاد میزس
درباره‌ی نویسنده: جوزف سولیس‌مولن فارغ‌التّحصیل دانشگاه اسپرینگ آربر، دانشجوی فارغ‌التّحصیل حاضر در دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه ایلینوی است.
#چین
#حزب_کمونیست_چین
#کمونیسم
@Notes_On_Liberty
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍🏻 جوزف سولیس‌مولن
درباره‌ی فروپاشی اقتصادی آتی، حزب کمونیست چین، به‌دلیل موقعیّت منحصربه‌فرد خود در بیست سال گذشته به‌عنوان صادرکننده‌ی عمده‌ی جهانی، با استفاده از اعتبار نامحدود دولتی، یارانه‌های صنعتی، و دامپینگ، توانسته هرگونه کندی اقتصادی احتمالی را از بین ببرد و بنابراین، اشتغال تقریباً کامل را حفظ کند. با این حال، کاهش بازده بدهی اضافی و ادامه‌ی تولید بیش از حد، همراه با مصرف پایین‌تر از حد داخلی و رقابت نیروی کار ارزان در منطقه، به‌معنای آن است که این سررسید به پایان رسیده است. مجموع بدهی فعلی سه برابر تولید سالانه‌ی اقتصاد چین است، و بسط بدهی و اعتبار در سالیان اخیر شتاب گرفته است. تا سال گذشته، نظام مالی چین پنج برابر حجم پول نظام فدرال‌رزرو در ماه پول خلق کرده. برای مثال، بنا به گزارش سیتی‌گروپ، نظام مالی چین تنها در سال ۲۰۱۸ هشتاد درصد تمام خلق اعتبار خصوصی جهان را به خود اختصص داده است. به‌دلیل سوءسرمایه‌گذاری هدایت‌شده از سوی دولت مرکزی، مجموع وام‌های ناکارآمد حدود ۷ تریلیون دلار برآورد شده است. از منظر برخی چشم‌اندازها، بحران غیرمنتظره‌ای که بازارهای مالی غرب را فلج کرد، کمتر از یک تریلیون دلار از این‌دست وام‌های بد را در بر داشت.
علاوه‌براین، بیشتر بدهی‌ها کوتاه‌مدّت‌اند، این بدین معناست که این وام‌ها با تجدید بدهی جدید پرداخت می‌شوند. این شیوه‌ی در حال پیشرفت، به بازدهی کاهنده منجر می‌شود. به گزارش اکونومیست، سه‌چهارم وام‌های جدید در چین صرفاً به پرداخت بهره‌ی وام‌های موجود اختصاص یافته است. در همین حال، کلّ عوامل بهره‌وری، که طی دهه‌ی نخست قرن جدید رشد داشت، از آن پس تاکنون ثابت بوده است.
ابتکار کمربند و جاده (BRI) تنها وضعیّت را بدتر می‌کند: خلق بیشتر یوآن، که برای پروژه‌هایِ با ارزشِ اقتصادیِ مشکوک و ابرازهای بازپرداخت به همان اندازه مشکوک، هزینه شده و وام داده می‌شود. با این‌همه، سیاست‌های ح.ک.چ که اشتغال و ثبات دولت را بر کارآیی و بهره‌وری ترجیح میدهد، به‌معنای آن است که تولید صنعتی مازاد چین باید به جایی گسیل یابد.
به‌طور خلاصه، BRI کار نمی‌کند. شی جین‌پینگ پیشتر مکرراً نشان داده است که اقتصاد به‌طور جدّی اصلاح‌پذیر نیست. بیشتر فنّاوری پیشرفته‌ی آن خریداری یا سرقت شده است، و چنانکه شواهد اخیر داده، حزب کمونیست چین مطلقاً نمی‌تواند بخش فنّاوری آزاد و پویای شانگهای را تحمّل کند. این کشور با انحطاط جمعیّتی روبه‌رو است، و با تکیه بر زنجیره‌ی تأمین جهانی و دسترسی آزاد به بازارهای مصرفی خارجی، یکی از کشورهای وابسته به نظم موجود است. کشوری غرقه در اقلیّت‌های ناآرام، نخبگان مقاوم، تریلیون‌ها دلار بدهی بد که در نظام مالی کثیف آن پنهان شده، و از این نقطه‌نظر، نمی‌توان یوآن را رقیبی برای هژمونی دلار ایالات متّحده دانست -که پیشتر امتحان شده و شکست خورده است.
با وجود تمام تبلیغات حزب کمونیست چین، تکّه‌تکّه‌شدن به‌جای وحدت، معرّفه‌ی تاریخ چین است. در گستره‌ی دو هزاره، مرزهای امروزی تنها سیصد سال تحت سلطه‌ی اقتدار مرکزی دودمان هان بوده است. چین، با وضع کنونی که در دریای شرق و جنوب محاصره شده است، تا اواخر دهه‌ی ۲۰۳۰ با خطر فروپاشی و تکّه‌تکّه‌شدن جدّی روبه‌رو است.
منبع: بنیاد میزس
درباره‌ی نویسنده: جوزف سولیس‌مولن فارغ‌التّحصیل دانشگاه اسپرینگ آربر، دانشجوی فارغ‌التّحصیل حاضر در دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه ایلینوی است.
#چین
#حزب_کمونیست_چین
#کمونیسم
@Notes_On_Liberty
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
Statista
China: growth rate of money supply | Statista
This statistic shows the growth rate of China's money supply from 2013 to 2023, i.e. the growth rate of the M2 money supply. M2 is made up of the nonbanks' demand deposits as well as all the cash in circulation (M1) and short-term deposits. In 2023, China's…
❤4👍2🤡2
🔵 نقشه بدهی کشورهای اتحادیه اروپا نسبت به تولید ناخالص داخلی
✔️ نکات کلیدی
نسبت بدهی اتحادیه اروپا در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۵ به ۸۲ درصد تولید ناخالص داخلی رسید؛ این رقم در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۱ معادل ۹۲ درصد بود.
در حالی که نسبت بدهی در یونان و ایتالیا رو به کاهش است، بدهی فرانسه در ماه سپتامبر به رکورد ۴ تریلیون دلار رسید. فرانسه همچنین با بیشترین کسری بودجه در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا مواجه است.
با افزایش چشمگیر هزینه‌های دفاعی کشورهای اروپایی، حجم بدهی دولت‌ها نیز در حال افزایش است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی درباره ثبات مالی دولت‌ها ایجاد کرده است.
در فرانسه، افزایش نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی باعث شد مؤسسه رتبه‌بندی اعتباری فیچ (Fitch) در ماه سپتامبر رتبه اعتباری این کشور را کاهش دهد. فرانسه هم‌زمان با بی‌ثباتی سیاسی مستمر روبه‌رو بوده و حجم بدهی آن اخیراً به رکورد ۴ تریلیون دلار رسیده است.
این نمودار، نسبت بدهی دولت به تولید ناخالص داخلی را در کشورهای اتحادیه اروپا نشان میدهد و بر اساس داده‌های یورواستات (Eurostat) تهیه شده است.
✔️ وضعیت نسبت بدهی دولت به تولید ناخالص داخلی در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۵
جدول زیر، بدهی ناخالص دولت‌ها را به‌صورت درصدی از تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۵ نشان میدهد.
| 🇬🇷 یونان | ۱۵۳٪
| 🇮🇹 ایتالیا | ۱۳۸٪
| 🇫🇷 فرانسه | ۱۱۴٪
| 🇧🇪 بلژیک | ۱۰۷٪
| 🇪🇸 اسپانیا | ۱۰۴٪
| 🇵🇹 پرتغال | ۹۶٪
| 🇦🇹 اتریش | ۸۵٪
| 🇫🇮 فنلاند | ۸۴٪
| 🇭🇺 مجارستان | ۷۵٪
| 🇸🇮 اسلوونی | ۷۰٪
| 🇨🇾 قبرس | ۶۴٪
| 🇸🇰 اسلواکی | ۶۳٪
| 🇩🇪 آلمان | ۶۲٪
| 🇭🇷 کرواسی | ۵۸٪
| 🇵🇱 لهستان | ۵۷٪
| 🇷🇴 رومانی | ۵۶٪
| 🇲🇹 مالت | ۴۸٪
| 🇱🇻 لتونی | ۴۶٪
| 🇳🇴 نروژ | ۴۵٪
| 🇨🇿 جمهوری چک | ۴۳٪
| 🇳🇱 هلند | ۴۳٪
| 🇱🇹 لیتوانی | ۴۱٪
| 🇮🇪 ایرلند | ۳۵٪
| 🇸🇪 سوئد | ۳۴٪
| 🇩🇰 دانمارک | ۳۰٪
| 🇱🇺 لوکزامبورگ | ۲۶٪
| 🇪🇪 استونی | ۲۴٪
| 🇧🇬 بلغارستان | ۲۴٪
| اتحادیه اروپا | ۸۲٪
✔️ بررسی وضعیت بدهی در کشورهای منتخب
۱. یونان: بالاترین نسبت بدهی در اتحادیه اروپا
اقتصاد یونان در سال ۲۰۲۵، با حمایت بخش‌های گردشگری، املاک و مستغلات و کشتیرانی، عملکرد مطلوبی داشته است؛ بااین‌حال، این کشور همچنان بالاترین نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را در اتحادیه اروپا دارد.
البته این نسبت در سال‌های اخیر به‌طور پیوسته کاهش یافته است؛ به‌گونه‌ای که از ۱۸۰ درصد در سال ۲۰۲۲ به ۱۵۳ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
در پی بهبود شرایط اقتصادی، یونان صندوقی برای سرمایه‌گذاری در حوزه نوآوری و زیرساخت‌ها با همکاری بلک‌راک (BlackRock) راه‌اندازی کرده است که هدف آن جذب ۱.۲ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خارجی است.
🔻🔻🔻🔻ادامه پست
✔️ نکات کلیدی
نسبت بدهی اتحادیه اروپا در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۵ به ۸۲ درصد تولید ناخالص داخلی رسید؛ این رقم در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۱ معادل ۹۲ درصد بود.
در حالی که نسبت بدهی در یونان و ایتالیا رو به کاهش است، بدهی فرانسه در ماه سپتامبر به رکورد ۴ تریلیون دلار رسید. فرانسه همچنین با بیشترین کسری بودجه در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا مواجه است.
با افزایش چشمگیر هزینه‌های دفاعی کشورهای اروپایی، حجم بدهی دولت‌ها نیز در حال افزایش است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی درباره ثبات مالی دولت‌ها ایجاد کرده است.
در فرانسه، افزایش نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی باعث شد مؤسسه رتبه‌بندی اعتباری فیچ (Fitch) در ماه سپتامبر رتبه اعتباری این کشور را کاهش دهد. فرانسه هم‌زمان با بی‌ثباتی سیاسی مستمر روبه‌رو بوده و حجم بدهی آن اخیراً به رکورد ۴ تریلیون دلار رسیده است.
این نمودار، نسبت بدهی دولت به تولید ناخالص داخلی را در کشورهای اتحادیه اروپا نشان میدهد و بر اساس داده‌های یورواستات (Eurostat) تهیه شده است.
✔️ وضعیت نسبت بدهی دولت به تولید ناخالص داخلی در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۵
جدول زیر، بدهی ناخالص دولت‌ها را به‌صورت درصدی از تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۵ نشان میدهد.
| 🇬🇷 یونان | ۱۵۳٪
| 🇮🇹 ایتالیا | ۱۳۸٪
| 🇫🇷 فرانسه | ۱۱۴٪
| 🇧🇪 بلژیک | ۱۰۷٪
| 🇪🇸 اسپانیا | ۱۰۴٪
| 🇵🇹 پرتغال | ۹۶٪
| 🇦🇹 اتریش | ۸۵٪
| 🇫🇮 فنلاند | ۸۴٪
| 🇭🇺 مجارستان | ۷۵٪
| 🇸🇮 اسلوونی | ۷۰٪
| 🇨🇾 قبرس | ۶۴٪
| 🇸🇰 اسلواکی | ۶۳٪
| 🇩🇪 آلمان | ۶۲٪
| 🇭🇷 کرواسی | ۵۸٪
| 🇵🇱 لهستان | ۵۷٪
| 🇷🇴 رومانی | ۵۶٪
| 🇲🇹 مالت | ۴۸٪
| 🇱🇻 لتونی | ۴۶٪
| 🇳🇴 نروژ | ۴۵٪
| 🇨🇿 جمهوری چک | ۴۳٪
| 🇳🇱 هلند | ۴۳٪
| 🇱🇹 لیتوانی | ۴۱٪
| 🇮🇪 ایرلند | ۳۵٪
| 🇸🇪 سوئد | ۳۴٪
| 🇩🇰 دانمارک | ۳۰٪
| 🇱🇺 لوکزامبورگ | ۲۶٪
| 🇪🇪 استونی | ۲۴٪
| 🇧🇬 بلغارستان | ۲۴٪
| اتحادیه اروپا | ۸۲٪
✔️ بررسی وضعیت بدهی در کشورهای منتخب
۱. یونان: بالاترین نسبت بدهی در اتحادیه اروپا
اقتصاد یونان در سال ۲۰۲۵، با حمایت بخش‌های گردشگری، املاک و مستغلات و کشتیرانی، عملکرد مطلوبی داشته است؛ بااین‌حال، این کشور همچنان بالاترین نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را در اتحادیه اروپا دارد.
البته این نسبت در سال‌های اخیر به‌طور پیوسته کاهش یافته است؛ به‌گونه‌ای که از ۱۸۰ درصد در سال ۲۰۲۲ به ۱۵۳ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
در پی بهبود شرایط اقتصادی، یونان صندوقی برای سرمایه‌گذاری در حوزه نوآوری و زیرساخت‌ها با همکاری بلک‌راک (BlackRock) راه‌اندازی کرده است که هدف آن جذب ۱.۲ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خارجی است.
🔻🔻🔻🔻ادامه پست
❤10
🔺🔺🔺🔺
۲. ایتالیا: دومین کشور از نظر نسبت بدهی
ایتالیا با نسبت بدهی ۱۳۸ درصدی، در جایگاه دوم کشورهای اتحادیه اروپا قرار دارد.
بااین‌حال، این کشور در کاهش کسری بودجه پیشرفت قابل‌توجهی داشته است. در پی افزایش درآمدهای مالیاتی، کسری بودجه ایتالیا از ۷.۲ درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۳ به ۳.۴ درصد در سال ۲۰۲۴ کاهش یافت.
همچنین، مشابه یونان، نسبت بدهی ایتالیا نیز روندی تدریجی و نزولی داشته است.
۳. فرانسه: افزایش بدهی و تشدید مشکلات مالی
در مقابل یونان و ایتالیا، نسبت بدهی فرانسه روندی افزایشی دارد و به ۱۱۴ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است.
دولت فرانسه برای مقابله با وخامت وضعیت مالی عمومی، سن بازنشستگی را افزایش داده و پیشنهاد حذف دو روز تعطیل رسمی ملی را مطرح کرده است. این اقدامات با نارضایتی گسترده عمومی مواجه شده‌اند.
۴. آلمان: بدهی کمتر از میانگین اتحادیه اروپا
نسبت بدهی آلمان معادل ۶۲ درصد تولید ناخالص داخلی است که به‌طور قابل‌توجهی کمتر از میانگین ۸۲ درصدی اتحادیه اروپا است.
بااین‌حال، آلمان در کنار افزایش چشمگیر هزینه‌های دفاعی، محدودیت‌های مالی خود را تعدیل کرده است؛ موضوعی که به افزایش سطح بدهی این کشور منجر شده است.
https://share.google/EovUQV6QEtJDJKxGJ
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
۲. ایتالیا: دومین کشور از نظر نسبت بدهی
ایتالیا با نسبت بدهی ۱۳۸ درصدی، در جایگاه دوم کشورهای اتحادیه اروپا قرار دارد.
بااین‌حال، این کشور در کاهش کسری بودجه پیشرفت قابل‌توجهی داشته است. در پی افزایش درآمدهای مالیاتی، کسری بودجه ایتالیا از ۷.۲ درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۳ به ۳.۴ درصد در سال ۲۰۲۴ کاهش یافت.
همچنین، مشابه یونان، نسبت بدهی ایتالیا نیز روندی تدریجی و نزولی داشته است.
۳. فرانسه: افزایش بدهی و تشدید مشکلات مالی
در مقابل یونان و ایتالیا، نسبت بدهی فرانسه روندی افزایشی دارد و به ۱۱۴ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است.
دولت فرانسه برای مقابله با وخامت وضعیت مالی عمومی، سن بازنشستگی را افزایش داده و پیشنهاد حذف دو روز تعطیل رسمی ملی را مطرح کرده است. این اقدامات با نارضایتی گسترده عمومی مواجه شده‌اند.
۴. آلمان: بدهی کمتر از میانگین اتحادیه اروپا
نسبت بدهی آلمان معادل ۶۲ درصد تولید ناخالص داخلی است که به‌طور قابل‌توجهی کمتر از میانگین ۸۲ درصدی اتحادیه اروپا است.
بااین‌حال، آلمان در کنار افزایش چشمگیر هزینه‌های دفاعی، محدودیت‌های مالی خود را تعدیل کرده است؛ موضوعی که به افزایش سطح بدهی این کشور منجر شده است.
https://share.google/EovUQV6QEtJDJKxGJ
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
👏4❤3
Forwarded from دورنمای اقتصاد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 فصل پنجم اقتصاد توسعه :
#جغرافیا_و_توسعه - بخش دوم
🔸5.4. جفری ساکس
در میان همه شهرت و سر و صدا، ارزش تالیف‌های آکادمیک او را از خاطر نبرید. او کارهای باارزشی در بخش‌های مختلف اقتصاد توسعه انجام داده است و مهمتر از همه از علم خود در عمل نیز استفاده نموده است.
✔️ مطالب مرتبط به این درس
مقاله "اصلاحات اقتصادی و فرآیند ادغام جهانی" (به زبان انگلیسی)
https://brook.gs/3dmcLjf
مقاله "ایجاد اقتصاد بازاری در اروپای شرقی-لهستان" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/2J8rJLV
مقاله "نهادها تعیین کننده همه چیز نیستند" (به زبان انگلیسی)
https://www.nber.org/papers/w9490
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
#جغرافیا_و_توسعه - بخش دوم
🔸5.4. جفری ساکس
در میان همه شهرت و سر و صدا، ارزش تالیف‌های آکادمیک او را از خاطر نبرید. او کارهای باارزشی در بخش‌های مختلف اقتصاد توسعه انجام داده است و مهمتر از همه از علم خود در عمل نیز استفاده نموده است.
✔️ مطالب مرتبط به این درس
مقاله "اصلاحات اقتصادی و فرآیند ادغام جهانی" (به زبان انگلیسی)
https://brook.gs/3dmcLjf
مقاله "ایجاد اقتصاد بازاری در اروپای شرقی-لهستان" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/2J8rJLV
مقاله "نهادها تعیین کننده همه چیز نیستند" (به زبان انگلیسی)
https://www.nber.org/papers/w9490
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
🔵 #دوره_آموزشی_سواد_مالی_اقتصادی
قدم چهارم/ قسمت سوم
● مسیر شغلی، گزینه‌های روی میز
همان‌طور که پیشتر اشاره شد، دنیای امروز گزینه‌های متنوعی را برای اشتغال پیش روی افراد قرار داده است. با وجود آشنایی با این روش‌ها، ما گاهی تنها به یک یا دو آپشن، که از دیدمان امن‌تر به نظر می‌رسند، اکتفا می‌کنیم و سایر موارد را نادیده می‌گیریم؛ در حالی که شاید روی میز بودن تمامی گزینه‌ها بتواند ما را به موقعیت‌های شغلی بهتری برساند.
از سوی دیگر، گاهی در بررسی مزایا و معایب هر یک از این گزینه‌ها، دقت کافی به خرج نمی‌دهیم. به عنوان مثال، ممکن است در بیان نقاط قوت و ضعف شغل فعلی خود اغراق کنیم، یا تصور غیرواقعی از مزایا و معایب مشاغل دیگران داشته باشیم.
در ادامه، به منظور دستیابی به درکی واقع‌بینانه‌تر، به بررسی مزایا و معایب هر یک از اشکال رایج اشتغال می‌پردازیم. البته که این یک بررسی کلی‌ست و حتما هر موقعیت شغلی ویژگی‌های منحصر به خود را داراست، پس به این نکته در بررسی موقعیت‌های خود دقت کنید.
۱. کارمندی: در این شیوه اشتغال، فرد در استخدام یک شرکت یا سازمان قرار می‌گیرد و معمولاً از حقوق ثابت، مزایا و بیمه برخوردار است. ساعات کاری مشخص و ثبات شغلی از ویژگی‌های بارز این نوع کار محسوب می‌شود.
مزایا:
• ثبات مالی: دریافت حقوق ثابت و مزایای اجتماعی مانند بیمه.
• امنیت شغلی: در مقایسه با سایر روش‌های اشتغال، احتمال از دست دادن شغل کمتر است.
• مزایای رفاهی: شامل مرخصی، تعطیلات رسمی و پاداش.
معایب:
• محدودیت در آزادی: ساعات کار و وظایف مشخص، و عدم انعطاف‌پذیری.
• وابستگی به کارفرما: تصمیمات یا وضعیت کارفرما مشخص کننده همه چیز است. از دست دادن شغل می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر ثبات مالی فرد داشته باشد.
• یکنواختی و کاهش انگیزه: تکرار وظایف روزمره ممکن است به خستگی و افت انگیزه منجر شود.
۲. فریلنسری: در این الگو، افراد به صورت مستقل و بدون وابستگی به یک کارفرمای ثابت فعالیت میکنند. فریلنسرها معمولاً پروژه‌های متعددی را برای مشتریان گوناگون به انجام می‌رسانند و اختیار تعیین زمان و مکان کار خود را دارند.
مزایا:
• انعطاف‌پذیری: امکان تعیین ساعات و مکان کار.
• تنوع پروژه‌ها: کار بر روی پروژه‌های مختلف و یادگیری مهارت‌های جدید.
• پتانسیل درآمد بالاتر: امکان کسب درآمد بیشتر به دلیل تعیین نرخ‌های ساعتی یا پروژه‌ای.
معایب:
• عدم ثبات مالی: درآمد ممکن است متغیر باشد و در برخی ماه‌ها کمتر از حد انتظار باشد.
• مسئولیت‌های گسترده‌تر: شامل مدیریت مالی، بازاریابی و جذب مشتری. همه چیز بر عهده خود فرد است.
• عدم مزایای اجتماعی: نبود بیمه و سایر مزایای مرسوم کارمندی
۳. کار آزاد (کسب و کار شخصی): در این نوع اشتغال، افراد کسب‌وکار شخصی خود را راه‌اندازی کرده و به صورت مستقل کسب درآمد میکنند. این دسته شامل مشاغل متنوعی نظیر مشاوره، خدمات، فروش محصولات و موارد مشابه است.
مزایا:
• کنترل کامل: اختیار تصمیم‌گیری مستقل و مدیریت زمان بر تمامی جنبه‌های کسب‌وکار.
• پتانسیل رشد: امکان گسترش کسب‌وکار و افزایش تصاعدی درآمد.
• آزادی عمل و خلاقیت: فرصت پیاده‌سازی ایده‌ها و نوآوری‌های شخصی.
معایب:
• ریسک بالا: احتمال شکست کسب‌وکار و از دست رفتن سرمایه اولیه.
• نیاز به مهارت‌های چندگانه: لزوم تسلط بر مهارت‌های مدیریتی، مالی و بازاریابی.
• عدم ثبات مالی: درآمد ممکن است در دوره‌های مختلف ناپایدار باشد
۴. کار پاره‌وقت: کارمندان پاره‌وقت، ساعات کاری کمتری نسبت به همتایان تمام‌وقت خود دارند. این شیوه برای افرادی مناسب است که به دنبال ایجاد تعادل میان کار و زندگی شخصی هستند.
مزایا:
• تعادل کار و زندگی: فراهم آوردن زمان بیشتر برای فعالیت‌های شخصی و خانوادگی و کاهش فشار کاری در مقایسه با مشاغل تمام‌وقت.
• فرصت‌های جانبی: ایده‌آل برای دانشجویان یا افرادی که قصد کسب تجربه کاری در کنار سایر فعالیت‌ها را دارند.
معایب:
• درآمد کمتر: معمولاً حقوق دریافتی نسبت به کارمندان تمام‌وقت پایین‌تر است.
• محدودیت در مزایای اجتماعی: احتمال برخورداری از مزایای کامل مانند بیمه کمتر است.
• امنیت شغلی نسبی: در شرایط اقتصادی نامساعد، احتمال از دست دادن شغل وجود دارد.
@FinancialLiteracy_farsi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
قدم چهارم/ قسمت سوم
● مسیر شغلی، گزینه‌های روی میز
همان‌طور که پیشتر اشاره شد، دنیای امروز گزینه‌های متنوعی را برای اشتغال پیش روی افراد قرار داده است. با وجود آشنایی با این روش‌ها، ما گاهی تنها به یک یا دو آپشن، که از دیدمان امن‌تر به نظر می‌رسند، اکتفا می‌کنیم و سایر موارد را نادیده می‌گیریم؛ در حالی که شاید روی میز بودن تمامی گزینه‌ها بتواند ما را به موقعیت‌های شغلی بهتری برساند.
از سوی دیگر، گاهی در بررسی مزایا و معایب هر یک از این گزینه‌ها، دقت کافی به خرج نمی‌دهیم. به عنوان مثال، ممکن است در بیان نقاط قوت و ضعف شغل فعلی خود اغراق کنیم، یا تصور غیرواقعی از مزایا و معایب مشاغل دیگران داشته باشیم.
در ادامه، به منظور دستیابی به درکی واقع‌بینانه‌تر، به بررسی مزایا و معایب هر یک از اشکال رایج اشتغال می‌پردازیم. البته که این یک بررسی کلی‌ست و حتما هر موقعیت شغلی ویژگی‌های منحصر به خود را داراست، پس به این نکته در بررسی موقعیت‌های خود دقت کنید.
۱. کارمندی: در این شیوه اشتغال، فرد در استخدام یک شرکت یا سازمان قرار می‌گیرد و معمولاً از حقوق ثابت، مزایا و بیمه برخوردار است. ساعات کاری مشخص و ثبات شغلی از ویژگی‌های بارز این نوع کار محسوب می‌شود.
مزایا:
• ثبات مالی: دریافت حقوق ثابت و مزایای اجتماعی مانند بیمه.
• امنیت شغلی: در مقایسه با سایر روش‌های اشتغال، احتمال از دست دادن شغل کمتر است.
• مزایای رفاهی: شامل مرخصی، تعطیلات رسمی و پاداش.
معایب:
• محدودیت در آزادی: ساعات کار و وظایف مشخص، و عدم انعطاف‌پذیری.
• وابستگی به کارفرما: تصمیمات یا وضعیت کارفرما مشخص کننده همه چیز است. از دست دادن شغل می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر ثبات مالی فرد داشته باشد.
• یکنواختی و کاهش انگیزه: تکرار وظایف روزمره ممکن است به خستگی و افت انگیزه منجر شود.
۲. فریلنسری: در این الگو، افراد به صورت مستقل و بدون وابستگی به یک کارفرمای ثابت فعالیت میکنند. فریلنسرها معمولاً پروژه‌های متعددی را برای مشتریان گوناگون به انجام می‌رسانند و اختیار تعیین زمان و مکان کار خود را دارند.
مزایا:
• انعطاف‌پذیری: امکان تعیین ساعات و مکان کار.
• تنوع پروژه‌ها: کار بر روی پروژه‌های مختلف و یادگیری مهارت‌های جدید.
• پتانسیل درآمد بالاتر: امکان کسب درآمد بیشتر به دلیل تعیین نرخ‌های ساعتی یا پروژه‌ای.
معایب:
• عدم ثبات مالی: درآمد ممکن است متغیر باشد و در برخی ماه‌ها کمتر از حد انتظار باشد.
• مسئولیت‌های گسترده‌تر: شامل مدیریت مالی، بازاریابی و جذب مشتری. همه چیز بر عهده خود فرد است.
• عدم مزایای اجتماعی: نبود بیمه و سایر مزایای مرسوم کارمندی
۳. کار آزاد (کسب و کار شخصی): در این نوع اشتغال، افراد کسب‌وکار شخصی خود را راه‌اندازی کرده و به صورت مستقل کسب درآمد میکنند. این دسته شامل مشاغل متنوعی نظیر مشاوره، خدمات، فروش محصولات و موارد مشابه است.
مزایا:
• کنترل کامل: اختیار تصمیم‌گیری مستقل و مدیریت زمان بر تمامی جنبه‌های کسب‌وکار.
• پتانسیل رشد: امکان گسترش کسب‌وکار و افزایش تصاعدی درآمد.
• آزادی عمل و خلاقیت: فرصت پیاده‌سازی ایده‌ها و نوآوری‌های شخصی.
معایب:
• ریسک بالا: احتمال شکست کسب‌وکار و از دست رفتن سرمایه اولیه.
• نیاز به مهارت‌های چندگانه: لزوم تسلط بر مهارت‌های مدیریتی، مالی و بازاریابی.
• عدم ثبات مالی: درآمد ممکن است در دوره‌های مختلف ناپایدار باشد
۴. کار پاره‌وقت: کارمندان پاره‌وقت، ساعات کاری کمتری نسبت به همتایان تمام‌وقت خود دارند. این شیوه برای افرادی مناسب است که به دنبال ایجاد تعادل میان کار و زندگی شخصی هستند.
مزایا:
• تعادل کار و زندگی: فراهم آوردن زمان بیشتر برای فعالیت‌های شخصی و خانوادگی و کاهش فشار کاری در مقایسه با مشاغل تمام‌وقت.
• فرصت‌های جانبی: ایده‌آل برای دانشجویان یا افرادی که قصد کسب تجربه کاری در کنار سایر فعالیت‌ها را دارند.
معایب:
• درآمد کمتر: معمولاً حقوق دریافتی نسبت به کارمندان تمام‌وقت پایین‌تر است.
• محدودیت در مزایای اجتماعی: احتمال برخورداری از مزایای کامل مانند بیمه کمتر است.
• امنیت شغلی نسبی: در شرایط اقتصادی نامساعد، احتمال از دست دادن شغل وجود دارد.
@FinancialLiteracy_farsi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
🔵 پارادایم جدید پول در عصر هوش مصنوعی
✍ نویسنده: علی کاشانی مقدم
(پژوهشگر اقتصادی)
تاریخ اقتصاد جهان، تاریخ تلاش برای تعریف «ارزش» است. از دوران استاندارد طلا که اعتبار پول مستقیماً به فلزی گرانبها گره خورده بود، تا گذار به عصر «پول فیات» (Fiat Money) در قرن بیستم؛ بشریت همواره میان «ثبات» و «رشد صنعتی» در کشمکش بوده است. تصمیم نیکسون در دهه ۱۹۷۰ و جدایی دلار از طلا، اگرچه به رشد سریع صنعتی و تولید انبوه کمک کرد، اما در درازمدت، دانه‌ای از عدم قطعیت کاشت که امروز به شکل تورم‌های افسارگسیخته، بدهی‌های عظیم جهانی و بحران عمیقِ «اعتماد» خودنمایی می‌کند. امروز، جهان با پولی روبه‌رو است که بیشتر از آنکه بازتابی از توان تولیدی باشد، بازتابی از توان چاپِ سیاستمداران است.
ایده بنیادین
📌 پول به مثابه بازتاب واقعیت‌های زمین
پیشنهاد این مقاله، گذار از سیستم‌های مبتنی بر «اعتماد به نهادها» به سیستم‌های مبتنی بر «اعتماد به منابع» است. مدل پیشنهادی، ایجاد واحدهای پول با پشتوانه مستقیم عناصر، معادن و ظرفیت‌های زیرزمینی و حتی ظرفیت‌های غیرقابل تجدید (مانند صنعت توریسم) هر کشور است.
در این پارادایم جدید، ارزش یک واحد پول با مقدار مشخصی از یک عنصر (مانند طلا، مس، نفت، یا نقره و عناصر کمیاب هر کشور) گره می‌خورد. اما تفاوت این مدل با گذشته در یک نکته کلیدی است: «ارزش افزوده». در این سیستم، هر کشوری که بتواند عناصر خام خود را به محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل کند، نه تنها اقتصاد خود را توسعه میدهد، بلکه ارزشِ ذاتی پول خود را نیز در بازار جهانی ارتقا می‌بخشد. این یعنی پول دیگر یک ابزار انتزاعی برای بدهی نیست، بلکه سندی بر توانمندی واقعی یک ملت است.
مهندسی مدل
📌 مثلث هوش مصنوعی، بلاک‌چین و عناصر طبیعی برای مدیریت چالش‌های تاریخی این مدل، یعنی «نوسانات قیمت جهانی» و «عدم شفافیت»، استفاده از فناوری‌های پیشرو الزامی است:
۱. مدیریت نوسانات با هوش مصنوعی (AI): هوش مصنوعی می‌تواند با تحلیل داده‌های جهانی، «سبد ترکیبی از عناصر» را برای هر واحد پول تعریف کند تا نوسانات قیمت یک عنصر، ثبات کل اقتصاد را به خطر نیندازد. همچنین، معادل‌سازی لحظه‌ای ارزها بر اساس قیمت جهانی کالاها، از طریق الگوریتم‌های دقیق، امکان‌پذیر خواهد شد.
۲. تضمین اعتماد با بلاک‌چین (Blockchain): برای جلوگیری از چاپ بی‌رویه و فساد، فناوری بلاک‌چین می‌تواند نقش «دفتر کل شفاف» را ایفا کند. با استفاده از قراردادهای هوشمند (Smart Contracts)، هر واحد پول منتشر شده باید به صورت دیجیتال و غیرقابل تغییر به مقدار مشخصی از کالا در ذخایر استراتژیک کشور متصل باشد. این یعنی «اثبات پشتوانه» (Proof of Reserve) به صورت لحظه‌ای و برای همگان قابل مشاهده خواهد بود.
پیامدهای اقتصادی و اجتماعی
📌 اجرای این مدل، جهان را به سمت یک نظم اقتصادی عادلانه و پایدار هدایت می‌کند: پایان تورم بی‌ریشه: با محدود شدن چاپ پول به میزان موجودی واقعی منابع، تورم ناشی از سیاست‌های پولی بی‌مبنا حذف می‌شود.تشویق به تولید واقعی: کشورها به جای رقابت بر سر چاپ پول، بر سر افزایش کیفیت تولید و ارزش‌افزوده منابع خود رقابت خواهند کرد.اعتبار جهانی: پول‌هایی که پشتوانه فیزیکی و قابل لمس دارند، از پذیرش و اعتماد بین‌المللی برخوردار خواهند بود.
نتیجه‌گیری
📌 ما در آستانه یک چرخش تاریخی هستیم. جهان به دنبال راهی است تا پیوند گسسته میان «ارزش مالی» و «واقعیت فیزیکی» را دوباره برقرار کند. ترکیب منابع طبیعی با دقت هوش مصنوعی و امنیت بلاک‌چین، نه تنها می‌تواند بحران‌های فعلی را حل کند، بلکه می‌تواند بستری برای اقتصادی پایدار فراهم آورد که در آن، ثروت نه از کاغذ، بلکه از دلِ تلاش انسان و سخاوت زمین بیرون می‌آید.
🔸منبع : کمپین برای توسعه پایدار ایران
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍ نویسنده: علی کاشانی مقدم
(پژوهشگر اقتصادی)
تاریخ اقتصاد جهان، تاریخ تلاش برای تعریف «ارزش» است. از دوران استاندارد طلا که اعتبار پول مستقیماً به فلزی گرانبها گره خورده بود، تا گذار به عصر «پول فیات» (Fiat Money) در قرن بیستم؛ بشریت همواره میان «ثبات» و «رشد صنعتی» در کشمکش بوده است. تصمیم نیکسون در دهه ۱۹۷۰ و جدایی دلار از طلا، اگرچه به رشد سریع صنعتی و تولید انبوه کمک کرد، اما در درازمدت، دانه‌ای از عدم قطعیت کاشت که امروز به شکل تورم‌های افسارگسیخته، بدهی‌های عظیم جهانی و بحران عمیقِ «اعتماد» خودنمایی می‌کند. امروز، جهان با پولی روبه‌رو است که بیشتر از آنکه بازتابی از توان تولیدی باشد، بازتابی از توان چاپِ سیاستمداران است.
ایده بنیادین
📌 پول به مثابه بازتاب واقعیت‌های زمین
پیشنهاد این مقاله، گذار از سیستم‌های مبتنی بر «اعتماد به نهادها» به سیستم‌های مبتنی بر «اعتماد به منابع» است. مدل پیشنهادی، ایجاد واحدهای پول با پشتوانه مستقیم عناصر، معادن و ظرفیت‌های زیرزمینی و حتی ظرفیت‌های غیرقابل تجدید (مانند صنعت توریسم) هر کشور است.
در این پارادایم جدید، ارزش یک واحد پول با مقدار مشخصی از یک عنصر (مانند طلا، مس، نفت، یا نقره و عناصر کمیاب هر کشور) گره می‌خورد. اما تفاوت این مدل با گذشته در یک نکته کلیدی است: «ارزش افزوده». در این سیستم، هر کشوری که بتواند عناصر خام خود را به محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل کند، نه تنها اقتصاد خود را توسعه میدهد، بلکه ارزشِ ذاتی پول خود را نیز در بازار جهانی ارتقا می‌بخشد. این یعنی پول دیگر یک ابزار انتزاعی برای بدهی نیست، بلکه سندی بر توانمندی واقعی یک ملت است.
مهندسی مدل
📌 مثلث هوش مصنوعی، بلاک‌چین و عناصر طبیعی برای مدیریت چالش‌های تاریخی این مدل، یعنی «نوسانات قیمت جهانی» و «عدم شفافیت»، استفاده از فناوری‌های پیشرو الزامی است:
۱. مدیریت نوسانات با هوش مصنوعی (AI): هوش مصنوعی می‌تواند با تحلیل داده‌های جهانی، «سبد ترکیبی از عناصر» را برای هر واحد پول تعریف کند تا نوسانات قیمت یک عنصر، ثبات کل اقتصاد را به خطر نیندازد. همچنین، معادل‌سازی لحظه‌ای ارزها بر اساس قیمت جهانی کالاها، از طریق الگوریتم‌های دقیق، امکان‌پذیر خواهد شد.
۲. تضمین اعتماد با بلاک‌چین (Blockchain): برای جلوگیری از چاپ بی‌رویه و فساد، فناوری بلاک‌چین می‌تواند نقش «دفتر کل شفاف» را ایفا کند. با استفاده از قراردادهای هوشمند (Smart Contracts)، هر واحد پول منتشر شده باید به صورت دیجیتال و غیرقابل تغییر به مقدار مشخصی از کالا در ذخایر استراتژیک کشور متصل باشد. این یعنی «اثبات پشتوانه» (Proof of Reserve) به صورت لحظه‌ای و برای همگان قابل مشاهده خواهد بود.
پیامدهای اقتصادی و اجتماعی
📌 اجرای این مدل، جهان را به سمت یک نظم اقتصادی عادلانه و پایدار هدایت می‌کند: پایان تورم بی‌ریشه: با محدود شدن چاپ پول به میزان موجودی واقعی منابع، تورم ناشی از سیاست‌های پولی بی‌مبنا حذف می‌شود.تشویق به تولید واقعی: کشورها به جای رقابت بر سر چاپ پول، بر سر افزایش کیفیت تولید و ارزش‌افزوده منابع خود رقابت خواهند کرد.اعتبار جهانی: پول‌هایی که پشتوانه فیزیکی و قابل لمس دارند، از پذیرش و اعتماد بین‌المللی برخوردار خواهند بود.
نتیجه‌گیری
📌 ما در آستانه یک چرخش تاریخی هستیم. جهان به دنبال راهی است تا پیوند گسسته میان «ارزش مالی» و «واقعیت فیزیکی» را دوباره برقرار کند. ترکیب منابع طبیعی با دقت هوش مصنوعی و امنیت بلاک‌چین، نه تنها می‌تواند بحران‌های فعلی را حل کند، بلکه می‌تواند بستری برای اقتصادی پایدار فراهم آورد که در آن، ثروت نه از کاغذ، بلکه از دلِ تلاش انسان و سخاوت زمین بیرون می‌آید.
🔸منبع : کمپین برای توسعه پایدار ایران
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤9👌4
Forwarded from دورنمای اقتصاد
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 #دریای_جنوب
✔️ قسمت اول
🔸منبع: چرتکه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✔️ قسمت اول
🔸منبع: چرتکه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 #دریای_جنوب
✔️ توضیح قسمت اول
✳️ در قسمت اول داستان دریای جنوب دیدیم که همه چیز از #بودجه شروع شد!
🔹در این متن و متن هایی که به دنبال آن خواهد آمد، می‌خواهیم در مورد بودجه صحبت کنیم و با فرآینده‌هایی که نگارش بودجه در ایران آشنا شویم.
❓ بودجه چیست؟ حتما می‌گویید «خب معلومه، دولت هر سال، دخل و خرج سال بعدش رو حساب میکنه و به صورت قانون در میاره تا طبق همون عمل کنه». این حرف تا حد زیادی درست است، یعنی منطق حکم می‌کند همین‌طور باشد؛ اما در واقعیت کمی تفاوت دارد. بیایید با این سوال شروع کنیم که دولت چطور درآمد و هزینه‌ی سال بعد را برآورد می‌کند؟
✅ در کشوری که رئیس جمهورش صبح جمعه از اتفاقات حیاتی مطلع می‌شود و مردمش شب جمعه، پیش‌بینی سال آینده مگر ممکن است؟! در واقع دولت پیش‌بینی دقیقی نمی‌کند.
دولت دو منبع درآمد بزرگ دارد: مالیات و پول نفت.
1️⃣ هنگام نوشتن لایحه بودجه سازمان برنامه و بودجه از سازمان امور مالیاتی می‌پرسد «شما سال بعد چقدر مالیات جمع می‌کنید؟» آن سازمان هم یک عددی در مالیات امسال ضرب کرده و اعلام می‌کند. سال بعد اگر بیشتر جمع شد که تشویق می‌شود. اگر کمتر جمع شد، کمی فشار بر مالیات‌دهنده‌ها را بیشتر می‌کند و اگر باز هم جمع نشد دولت سراغ منابع دیگر درآمدی می‌رود.
2️⃣ نفت کمی پیچیده‌تر است. دولت اول تخمینی از قیمت جهانی نفت در سال بعد می‌زند. تولید و فروش نفت هم کم و بیش ثابت است، مگر در شرایط تحریم که باید آن را هم تخمین بزند. تا اینجا درآمد دلاری دولت حساب می‌شود. اما دولت که به دلار خرج نمی‌کند. پس باید عددی هم به عنوان متوسط قیمت دلارها در نظر بگیرد. اینجا حساب و کتاب ارز دولتی-آزاد پیش می‌آید و مقدار ارز ۴۲۰۰ و تقاضای واردات و صادرات و... مهم می‌شود. می‌بینیم که محاسبه‌ی درآمد نفتی خیلی سخت شد، اما دولت اینقدر کار را سخت نمی‌گیرد و تخمینی حدودی ارائه میدهد. اگر درآمد بیشتر شد که بهتر؛ اگر کمتر شد کارهای دیگری می‌کند که بعدا به آن‌ها می‌رسیم.
⁉️ بحث درآمد پیچیده شد؟ هزینه‌ها از آن هم پیچیده‌تر است. دولت در ایران بخش بزرگی از اقتصاد را می‌چرخاند و چند هزار سازمان و اداره و تشکیلات از دولت بودجه می‌گیرند. پیش‌بینی تک تک این هزینه‌ها تقریباً غیرممکن است. باز هم سازمان برنامه کار را سخت نمی‌گیرد. تقریباً برای تمام سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها همان بودجه‌ی سال قبل را در عددی ضرب می‌کند. اما چه عددی؟ بستگی به چانه‌زنی سازمان و هر وزارتخانه دارد. همه سعی میکنند در موقع تدوین لایحه بودجه یا در مجلس، بودجه‌ی خود را افزایش دهند. این قضیه هم سر دراز دارد و در قسمت‌های بعد به آن می‌پردازیم.
❇️ اگر طور دیگری به هزینه‌های بودجه نگاه کنیم، بودجه چند جزء مهم دارد. مهم‌ترین و بزرگترین آن‌ها هزینه‌های جاری هستند که عمدتاً شامل حقوق کارمندان دولت می‌شود. اخیرا به دنبال مشکلات صندوق‌های بازنشستگی، بار پرداخت مستمری هم جزو هزینه‌های جاری محسوب می‌شود. هزینه‌های عمرانی جزء دیگری از هزینه‌ها است که شامل مخارج دولت در ساخت و سازهایی مثل بیمارستان و مدرسه و فعالیت‌هایی مثل آسفالت جاده‌ها و سرمایه‌گذاری در بعضی فعالیت‌های اقتصادی است.
⚠️ در سال‌های اخیر با محدود شدن منابع درآمدی و افزایش هزینه‌های جاری، هزینه‌های عمرانی کاهش زیادی پیدا کرده و به همین دلیل می‌بینیم بسیاری از ساختمان‌های و خدمات دولتی بسیار فرسوده شده‌اند.
🔸 حالا که با کلیات بودجه آشنا شدیم، بد نیست در مورد تراز شدن بودجه هم صحبت کنیم. اگر قانون بودجه را دیده باشید، عدد نهایی درآمدها تا ریال آخر با هزینه‌ها برابر است. اما چطور با آن همه تخمین نادقیق؟ خب در واقع هم چنین نیست. موقعی که بودجه را می‌بندند، با بالا و پایین کردن برخی موارد آن را تراز میکنند مثلا اگر درآمد کم باشد، مقدار فروش نفت را بیشتر ثبت میکنند تا تراز ایجاد شود.
❓ #کسری‌بودجه چطور ایجاد می‌شود؟ دولت و مجلس از همان ابتدا می‌دانند که اعداد با احتمال زیاد محقق نمی‌شوند و احتمالا درآمدها خیلی دست بالا و هزینه‌ها دست پایین گرفته شده باشد. یعنی قبل از اینکه بودجه به مرحله‌ی اجرا برسد مقداری کسری دارد. در طول سال هم بسته به شرایط ممکن است هزینه‌ها یا درآمدها بالا پایین شود. مثلا سیل، زلزله یا کرونا اتفاق می‌افتد و هزینه‌ها بالا می‌رود. یا اینکه قیمت نفت پایین می‌آید و درآمدها کم می‌شود. برعکس هم ممکن است، مثلا ممکن است وسط سال قیمت نفت دو برابر شود و دولت پول اضافه بیاورد. اینکه دولت با کسری یا مازاد بودجه چکار می‌کند، در قسمت‌های بعدی صحبت می‌کنیم.
🔸منبع: چرتکه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✔️ توضیح قسمت اول
✳️ در قسمت اول داستان دریای جنوب دیدیم که همه چیز از #بودجه شروع شد!
🔹در این متن و متن هایی که به دنبال آن خواهد آمد، می‌خواهیم در مورد بودجه صحبت کنیم و با فرآینده‌هایی که نگارش بودجه در ایران آشنا شویم.
❓ بودجه چیست؟ حتما می‌گویید «خب معلومه، دولت هر سال، دخل و خرج سال بعدش رو حساب میکنه و به صورت قانون در میاره تا طبق همون عمل کنه». این حرف تا حد زیادی درست است، یعنی منطق حکم می‌کند همین‌طور باشد؛ اما در واقعیت کمی تفاوت دارد. بیایید با این سوال شروع کنیم که دولت چطور درآمد و هزینه‌ی سال بعد را برآورد می‌کند؟
✅ در کشوری که رئیس جمهورش صبح جمعه از اتفاقات حیاتی مطلع می‌شود و مردمش شب جمعه، پیش‌بینی سال آینده مگر ممکن است؟! در واقع دولت پیش‌بینی دقیقی نمی‌کند.
دولت دو منبع درآمد بزرگ دارد: مالیات و پول نفت.
1️⃣ هنگام نوشتن لایحه بودجه سازمان برنامه و بودجه از سازمان امور مالیاتی می‌پرسد «شما سال بعد چقدر مالیات جمع می‌کنید؟» آن سازمان هم یک عددی در مالیات امسال ضرب کرده و اعلام می‌کند. سال بعد اگر بیشتر جمع شد که تشویق می‌شود. اگر کمتر جمع شد، کمی فشار بر مالیات‌دهنده‌ها را بیشتر می‌کند و اگر باز هم جمع نشد دولت سراغ منابع دیگر درآمدی می‌رود.
2️⃣ نفت کمی پیچیده‌تر است. دولت اول تخمینی از قیمت جهانی نفت در سال بعد می‌زند. تولید و فروش نفت هم کم و بیش ثابت است، مگر در شرایط تحریم که باید آن را هم تخمین بزند. تا اینجا درآمد دلاری دولت حساب می‌شود. اما دولت که به دلار خرج نمی‌کند. پس باید عددی هم به عنوان متوسط قیمت دلارها در نظر بگیرد. اینجا حساب و کتاب ارز دولتی-آزاد پیش می‌آید و مقدار ارز ۴۲۰۰ و تقاضای واردات و صادرات و... مهم می‌شود. می‌بینیم که محاسبه‌ی درآمد نفتی خیلی سخت شد، اما دولت اینقدر کار را سخت نمی‌گیرد و تخمینی حدودی ارائه میدهد. اگر درآمد بیشتر شد که بهتر؛ اگر کمتر شد کارهای دیگری می‌کند که بعدا به آن‌ها می‌رسیم.
⁉️ بحث درآمد پیچیده شد؟ هزینه‌ها از آن هم پیچیده‌تر است. دولت در ایران بخش بزرگی از اقتصاد را می‌چرخاند و چند هزار سازمان و اداره و تشکیلات از دولت بودجه می‌گیرند. پیش‌بینی تک تک این هزینه‌ها تقریباً غیرممکن است. باز هم سازمان برنامه کار را سخت نمی‌گیرد. تقریباً برای تمام سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها همان بودجه‌ی سال قبل را در عددی ضرب می‌کند. اما چه عددی؟ بستگی به چانه‌زنی سازمان و هر وزارتخانه دارد. همه سعی میکنند در موقع تدوین لایحه بودجه یا در مجلس، بودجه‌ی خود را افزایش دهند. این قضیه هم سر دراز دارد و در قسمت‌های بعد به آن می‌پردازیم.
❇️ اگر طور دیگری به هزینه‌های بودجه نگاه کنیم، بودجه چند جزء مهم دارد. مهم‌ترین و بزرگترین آن‌ها هزینه‌های جاری هستند که عمدتاً شامل حقوق کارمندان دولت می‌شود. اخیرا به دنبال مشکلات صندوق‌های بازنشستگی، بار پرداخت مستمری هم جزو هزینه‌های جاری محسوب می‌شود. هزینه‌های عمرانی جزء دیگری از هزینه‌ها است که شامل مخارج دولت در ساخت و سازهایی مثل بیمارستان و مدرسه و فعالیت‌هایی مثل آسفالت جاده‌ها و سرمایه‌گذاری در بعضی فعالیت‌های اقتصادی است.
⚠️ در سال‌های اخیر با محدود شدن منابع درآمدی و افزایش هزینه‌های جاری، هزینه‌های عمرانی کاهش زیادی پیدا کرده و به همین دلیل می‌بینیم بسیاری از ساختمان‌های و خدمات دولتی بسیار فرسوده شده‌اند.
🔸 حالا که با کلیات بودجه آشنا شدیم، بد نیست در مورد تراز شدن بودجه هم صحبت کنیم. اگر قانون بودجه را دیده باشید، عدد نهایی درآمدها تا ریال آخر با هزینه‌ها برابر است. اما چطور با آن همه تخمین نادقیق؟ خب در واقع هم چنین نیست. موقعی که بودجه را می‌بندند، با بالا و پایین کردن برخی موارد آن را تراز میکنند مثلا اگر درآمد کم باشد، مقدار فروش نفت را بیشتر ثبت میکنند تا تراز ایجاد شود.
❓ #کسری‌بودجه چطور ایجاد می‌شود؟ دولت و مجلس از همان ابتدا می‌دانند که اعداد با احتمال زیاد محقق نمی‌شوند و احتمالا درآمدها خیلی دست بالا و هزینه‌ها دست پایین گرفته شده باشد. یعنی قبل از اینکه بودجه به مرحله‌ی اجرا برسد مقداری کسری دارد. در طول سال هم بسته به شرایط ممکن است هزینه‌ها یا درآمدها بالا پایین شود. مثلا سیل، زلزله یا کرونا اتفاق می‌افتد و هزینه‌ها بالا می‌رود. یا اینکه قیمت نفت پایین می‌آید و درآمدها کم می‌شود. برعکس هم ممکن است، مثلا ممکن است وسط سال قیمت نفت دو برابر شود و دولت پول اضافه بیاورد. اینکه دولت با کسری یا مازاد بودجه چکار می‌کند، در قسمت‌های بعدی صحبت می‌کنیم.
🔸منبع: چرتکه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
🔵 *هزینه فرصت را فراموش نکنید.*
هر هدفی منابعی مصرف می‌کند که می‌توانستند صرف هدف دیگری شوند. اگر سازمان هم‌زمان ده‌ها اولویت راهبردی داشته باشد، احتمال دارد منابع، توجه مدیران و توان کارکنان پراکنده شوند و هیچ‌یک به نتیجه مطلوب نرسند.
🔹 مدیران باید شجاعت انتخاب داشته باشند؛ یعنی علاوه بر تعیین کارهای مهم، درباره کارهایی که فعلاً نباید انجام شوند نیز تصمیم بگیرند. گاهی حذف یک پروژه کم‌اثر، ارزشمندتر از آغاز سه پروژه جدید است.
🤝 مشارکت مدیران میانی و کارکنان در برنامه‌ریزی نیز اهمیت دارد. اهدافی که بدون شناخت ظرفیت‌های اجرایی و صرفاً از بالا ابلاغ می‌شوند، ممکن است روی کاغذ منسجم باشند، اما در عمل با محدودیت‌های پیش‌بینی‌نشده مواجه شوند. مشارکت، هم کیفیت اطلاعات را بهبود میدهد و هم به روشن شدن مسئولیت‌ها کمک می‌کند.
📈 *هدف‌گذاری بدون پیگیری، آرزوست؛ پیگیری بدون یادگیری، بوروکراسی است.*
جلسات مرور برنامه نباید فقط به گزارش درصد پیشرفت محدود شوند. مدیر باید بداند چه چیزی طبق انتظار پیش رفته، چه چیزی منحرف شده، علت انحراف چیست و آیا فرض اولیه هنوز معتبر است.
🔍 اگر یک پروژه از برنامه عقب مانده، صرفاً درخواست تلاش بیشتر نکنید. بررسی کنید آیا منابع کافی بوده‌اند، وابستگی‌های میان واحدها مدیریت شده‌اند و زمان‌بندی واقع‌بینانه بوده است. گاهی مسئله به ضعف اجرا مربوط است؛ گاهی هم برنامه از ابتدا برآورد نادرستی داشته است.
🔄 برنامه‌ریزی اثربخش، چرخه‌ای از هدف‌گذاری، اقدام، سنجش، یادگیری و اصلاح است؛ نه سندی که در ابتدای سال تهیه شود و تا پایان سال تغییر نکند.
❓ *پیش از تعیین اهداف و برنامه‌های بعدی، از خود بپرسید:*
🔹 اگر به این هدف برسیم، دقیقاً چه چیزی در سازمان بهتر خواهد شد؟
🔹 کدام فرض‌های ما درباره بازار، منابع و توان اجرایی ممکن است اشتباه باشند؟
🔹 برای دستیابی به این هدف، چه کارهایی را باید کنار بگذاریم؟
🔹 چگونه پیشرفت را می‌سنجیم، بدون آنکه شاخص‌ها جای نتیجه واقعی را بگیرند؟
🔹 چه نشانه‌ای به ما خواهد گفت که زمان بازنگری در برنامه فرا رسیده است؟
🎯 *حرف آخر:* سازمان موفق لزوماً سازمانی نیست که اهداف بیشتری تعیین می‌کند یا برنامه‌های مفصل‌تری دارد؛ سازمانی است که می‌داند چه چیزی واقعاً اهمیت دارد، منابعش را بر همان اساس تخصیص میدهد و وقتی واقعیت با پیش‌بینی متفاوت می‌شود، شجاعت اصلاح مسیر را دارد.
*و پرسش پایانی برای هر مدیر: آیا برنامه‌های شما ابزاری برای رسیدن به اهداف‌اند، یا آن‌قدر به اجرای برنامه‌ها مشغول شده‌اید که هدف اصلی را فراموش کرده‌اید؟*
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
هر هدفی منابعی مصرف می‌کند که می‌توانستند صرف هدف دیگری شوند. اگر سازمان هم‌زمان ده‌ها اولویت راهبردی داشته باشد، احتمال دارد منابع، توجه مدیران و توان کارکنان پراکنده شوند و هیچ‌یک به نتیجه مطلوب نرسند.
🔹 مدیران باید شجاعت انتخاب داشته باشند؛ یعنی علاوه بر تعیین کارهای مهم، درباره کارهایی که فعلاً نباید انجام شوند نیز تصمیم بگیرند. گاهی حذف یک پروژه کم‌اثر، ارزشمندتر از آغاز سه پروژه جدید است.
🤝 مشارکت مدیران میانی و کارکنان در برنامه‌ریزی نیز اهمیت دارد. اهدافی که بدون شناخت ظرفیت‌های اجرایی و صرفاً از بالا ابلاغ می‌شوند، ممکن است روی کاغذ منسجم باشند، اما در عمل با محدودیت‌های پیش‌بینی‌نشده مواجه شوند. مشارکت، هم کیفیت اطلاعات را بهبود میدهد و هم به روشن شدن مسئولیت‌ها کمک می‌کند.
📈 *هدف‌گذاری بدون پیگیری، آرزوست؛ پیگیری بدون یادگیری، بوروکراسی است.*
جلسات مرور برنامه نباید فقط به گزارش درصد پیشرفت محدود شوند. مدیر باید بداند چه چیزی طبق انتظار پیش رفته، چه چیزی منحرف شده، علت انحراف چیست و آیا فرض اولیه هنوز معتبر است.
🔍 اگر یک پروژه از برنامه عقب مانده، صرفاً درخواست تلاش بیشتر نکنید. بررسی کنید آیا منابع کافی بوده‌اند، وابستگی‌های میان واحدها مدیریت شده‌اند و زمان‌بندی واقع‌بینانه بوده است. گاهی مسئله به ضعف اجرا مربوط است؛ گاهی هم برنامه از ابتدا برآورد نادرستی داشته است.
🔄 برنامه‌ریزی اثربخش، چرخه‌ای از هدف‌گذاری، اقدام، سنجش، یادگیری و اصلاح است؛ نه سندی که در ابتدای سال تهیه شود و تا پایان سال تغییر نکند.
❓ *پیش از تعیین اهداف و برنامه‌های بعدی، از خود بپرسید:*
🔹 اگر به این هدف برسیم، دقیقاً چه چیزی در سازمان بهتر خواهد شد؟
🔹 کدام فرض‌های ما درباره بازار، منابع و توان اجرایی ممکن است اشتباه باشند؟
🔹 برای دستیابی به این هدف، چه کارهایی را باید کنار بگذاریم؟
🔹 چگونه پیشرفت را می‌سنجیم، بدون آنکه شاخص‌ها جای نتیجه واقعی را بگیرند؟
🔹 چه نشانه‌ای به ما خواهد گفت که زمان بازنگری در برنامه فرا رسیده است؟
🎯 *حرف آخر:* سازمان موفق لزوماً سازمانی نیست که اهداف بیشتری تعیین می‌کند یا برنامه‌های مفصل‌تری دارد؛ سازمانی است که می‌داند چه چیزی واقعاً اهمیت دارد، منابعش را بر همان اساس تخصیص میدهد و وقتی واقعیت با پیش‌بینی متفاوت می‌شود، شجاعت اصلاح مسیر را دارد.
*و پرسش پایانی برای هر مدیر: آیا برنامه‌های شما ابزاری برای رسیدن به اهداف‌اند، یا آن‌قدر به اجرای برنامه‌ها مشغول شده‌اید که هدف اصلی را فراموش کرده‌اید؟*
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤10
Forwarded from دورنمای اقتصاد
Airline-V2 (2).pdf
781.7 KB
🔵 ارائه درس قیمت‌گذاری: دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
🔸 عنوان ارائه : قیمت‌گذاری خطوط هوایی
✍ تهیه کننده : عرفان ایمانی، پرستو رجبی، محمد نادر جواهری و مریم ربیعی
✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادیفر
#سجادیفر
#قیمت_گذاری
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸 عنوان ارائه : قیمت‌گذاری خطوط هوایی
✍ تهیه کننده : عرفان ایمانی، پرستو رجبی، محمد نادر جواهری و مریم ربیعی
✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادیفر
#سجادیفر
#قیمت_گذاری
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
🔵 واکاوی انتقادی اقتصاد، عدالت و اکولوژی در گفتگو با شهرام اتفاق؛ پشت پرده‌ی بحران‌های اقلیمی؛ محدودیت‌های فناورانه یا اتهامات سرمایه‌داری؟
در حالی که جریان‌های چپ‌گرا نجات زمین را در مهار رشد صنعتی و دگرگونی طبقاتی می‌دانند، اقتصاددانان بازار بر نقش گره‌گشای نوآوری فناورانه تأکید دارند. در گفتگوی با شهرام اتفاق، نویسنده‌ی کتاب «طبقه و محیط‌زیست» و پژوهشگر در حوزه اقتصاد محیط‌زیست، دعاوی رویکرد طبقاتی به چالش کشیده و ریشه‌های واقعی بحران‌های اقلیمی بررسی شد.
#مهتاب_دمیرچی از خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در مصاحبه با #شهرام_اتفاق:
…این واژه مصرف‌گرایی از ابداعات چپ است و معنای آن روشن نیست. آیا منظور این است که مقدار مشخصی از مصرف، مجاز است و بیش از آن مقدار، مصرف‌گرایی تلقی می‌شود؟ این مقدار مجاز مصرف را چه کسی تعیین می‌کند؟ دولت؟ نهادهای دینی؟ من صد برابر هر انسان عادی کتاب مصرف می‌کنم؛ آیا این غیرمجاز است؟ هر نفر اجازه دارد چند جفت کفش داشته باشد؟ خوردن چند عدد نان در طول هفته عادی تلقی می‌شود؟ همان‌طور که مشهود است هیچ پاسخ قانع‌کننده و قابل‌دفاعی برای این پرسش‌ها وجود ندارد. …
👈 برای خواندن متن کامل مصاحبه از لینک زیر استفاده کنید:
ibna.ir/x6KFy
#اقتصاد_بازار
#سوسیالیسم
🔸منبع : کانال تغییر اقلیم و آلودگی هوا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
در حالی که جریان‌های چپ‌گرا نجات زمین را در مهار رشد صنعتی و دگرگونی طبقاتی می‌دانند، اقتصاددانان بازار بر نقش گره‌گشای نوآوری فناورانه تأکید دارند. در گفتگوی با شهرام اتفاق، نویسنده‌ی کتاب «طبقه و محیط‌زیست» و پژوهشگر در حوزه اقتصاد محیط‌زیست، دعاوی رویکرد طبقاتی به چالش کشیده و ریشه‌های واقعی بحران‌های اقلیمی بررسی شد.
#مهتاب_دمیرچی از خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در مصاحبه با #شهرام_اتفاق:
…این واژه مصرف‌گرایی از ابداعات چپ است و معنای آن روشن نیست. آیا منظور این است که مقدار مشخصی از مصرف، مجاز است و بیش از آن مقدار، مصرف‌گرایی تلقی می‌شود؟ این مقدار مجاز مصرف را چه کسی تعیین می‌کند؟ دولت؟ نهادهای دینی؟ من صد برابر هر انسان عادی کتاب مصرف می‌کنم؛ آیا این غیرمجاز است؟ هر نفر اجازه دارد چند جفت کفش داشته باشد؟ خوردن چند عدد نان در طول هفته عادی تلقی می‌شود؟ همان‌طور که مشهود است هیچ پاسخ قانع‌کننده و قابل‌دفاعی برای این پرسش‌ها وجود ندارد. …
👈 برای خواندن متن کامل مصاحبه از لینک زیر استفاده کنید:
ibna.ir/x6KFy
#اقتصاد_بازار
#سوسیالیسم
🔸منبع : کانال تغییر اقلیم و آلودگی هوا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
ایبنا
پشت پرده‌ی بحران‌های اقلیمی؛ محدودیت‌های فناورانه یا اتهامات سرمایه‌داری؟
در حالی که جریان‌های چپ‌گرا نجات زمین را در مهار رشد صنعتی و دگرگونی طبقاتی می‌دانند، اقتصاددانان بازار بر نقش گره‌گشای نوآوری فناورانه تأکید دارند. در گفتگوی با شهرام اتفاق، نویسنده‌ی کتاب «طبقه و محیط‌زیست» و پژوهشگر در حوزه اقتصاد محیط‌زیست، دعاوی رویکرد…
❤6