دورنمای اقتصاد
19K subscribers
1.09K photos
2.48K videos
778 files
9.14K links
"دورنمای اقتصاد" رسانه اقتصادی اجتماعی مستقل ایران


https://ecoviews.ir/
Download Telegram
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔵 آیا والدینی که دارای فرزند دختر بوده‌اند، بیش از والدین دارای فرزند پسر طلاق گرفته‌اند.

🔻شاید در میان افرادی که با آنها آشنا هستید، کسانی باشند که از همسران خود جدا شده‌اند. به تازگی تحقیقاتی که در نشریه معتبر اکونومیست بررسی شده است، نشان می‌دهد والدینی که دارای فرزند دختر بوده‌اند، بیش از والدین دارای فرزند پسر طلاق گرفته‌اند. اما چرا؟ این سوال عجیب و غریب البته ممکن است در کشورهای مختلف متفاوت باشد. در ادامه به این موضوع می‌پردازیم.

🔻واکاوی یک مطالعه در مورد طلاق
چند مطالعه که از دهه 1980 در کشور آمریکا انجام شده‌اند، شواهدی را نشان می‌دهند که دختر شدن فرزند نخست یک زوج، احتمال جدا شدن را افزایش می‌دهد. در آن زمان، پژوهشگران این معضل را به گردن «ترجیح افراد به داشتن فرزند پسر» می‌انداختند. این پدیده وقتی شکل افراطی پیدا می‌کند، در قالب سقط جنین انتخابی یا انواع دیگری از آن بروز کرده بود.

🔻مطالعات جدید چه می‌گویند؟
اما کارهای دیگری که در این زمینه منتشر شده، ایده‌های دیگری را نیز نشان می‌دهد. «یان کاباتک» از دانشگاه ملبورن و «دیوید ریبار» از دانشگاه ایالتی جورجیا در آتالانتا در نوشته‌ای تاکید می‌کنند که دختر شدن فرزند نخست، واقعا ریسک طلاق والدین را در آمریکا و هلند افزایش می‌دهد. اما برخلاف تحقیقات پیشین، مطالعه آنها موضوع دیگری را نیز نشان می‎‌دهد. در این مطالعه، اثر سن دختر نیز مورد بررسی قرار گرفته است. طبق این مطالعه ریسک این نوع طلاق‌ها تنها در سنین نوجوانی دخترها پدیدار می‌شود. یعنی بر اساس تحقیقات آنان، قبل از این که دختران به سن 12 سالگی برسند، فرقی بین دختر و پسر در میزان طلاق وجود ندارد.

🔻بنابراین اگر واقعا مساله ترجیحات پسر باشد، نباید 12 تا 13 سال تا طلاق فاصله باشد. نویسندگان به این نتیجه رسیده‌اند که این که طلاق تا این سن طول می‌کشد، تبیین دیگری دارد. به نظر می‌رسد این موضوع بیشتر بر سر بحث بین والدین بر سر بزرگ کردن دختران نوجوان و اختلاف نظر بین آنها در مقایسه با بزرگ کردن پسران باشد.

🔻آثار طلاق بین والدین دارای دختر و پسر در طول زمان
در طول زمان این اثر کاهش می‌یابد. برای مثال در هلند، زمانی که فرزند نخست والدین به 18 سالگی می‌رسد، 20.12 درصد از زوج‌هایی که فرزندشان پسر است طلاق می‌گیرند، این در حالی است که برای والدین دارای فرزند دختر، این نسبت 20.48 درصد است. اما وقتی اولین فرزند بین 13 تا 18 ساله است، این اختلاف زیاد است و در هنگام 15 سالگی کودک به اوج می‌رسد. داده‌های به دست آمده در ایالات متحده پراکنده‌تر از اطلاعات مربوط به کشور هلند هستند.

🔻هر کسی که نوجوان داشته باشد، می‌داند که تربیت و بزرگ کردن آنها با دشواری‌های خاص خودش همراه است. پیمایش‌های صورت گرفته نشان می‌دهند که دختران نوجوان و پدران در کشورهای مورد تحقیق با یکدیگر مشکلاتی دارند (این موضوع شاید لزوما بین همه کشورها برقرار نباشد). از سوی دیگر به نظر می‌رسد والدین دارای دختر بیش از کسانی که پسر دارند، اعمال والدین را پیاده‌سازی می‌کنند. تحقیقات اولیه نشان داده است که یکی از رایج‌ترین چیزهایی که والدین بر سر آن دعوا می‌کنند، این است که چقدر باید روی انتخاب‌های فردی نوجوانان خود کنترل داشته باشند. برای مثال چطور لباس بپوشند، با چه کسانی ملاقات کنند و کجا کار کنند.

🔻نکته جالب آخر: چه والدینی کمتر طلاق گرفته‌اند؟
به نظر می‌رسد یک نکته جالب دیگر در این تحقیق وجود دارد. اگر از خود می‌پرسید که چه والدینی نسبت به داشتن فرزند دختر و طلاق گرفتن واکنشی نشان داده‌‌اند، جمله بعد را بخوانید: در خانواده‌هایی که پدر یک خواهر داشته، این واکنش‌ها صورت نگرفته است. در واقع، نگاه کردن از منظر یک خواهر ممکن است به نوعی پدر را در این فرآیند اجتماعی کمک کرده باشد.

🔸منبع: سرمایه + (وبلاگ کیان دیجیتال)

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 حیات وحش ایران زیبای من

💡اثر رضا محمد پور، مستندساز

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
🔵عربستان رؤیایی در سر دارد: ابرشهری از جنس آینده

🔻رویای اقتصاد بدون نفت دارد، به دنبال جذب گردشگر است و تبدیل شدن به قطب تکنولوژی؛ ولیعهد عربستان ابرشهری به نام نئوم می‌سازد. شهر خطی دِلاین هم قرار است راه‌حلی باشد برای تمام مشکلات شهرنشینی نوین. نام این پروژه عظیم، این ابرشهر که قرار است از دل صحراهای عربستان بدرخشد، "نئوم" است؛ پروژه‌ای دربرگیرنده‌ی چندین "نوین‌شهر" با تمرکز بر اصل پایداری  و همخوانی با محیط زیست.

🔻 مکانی که عربستان برای تولد این نوین‌شهر در نظر گرفته است، در شمال غربی این کشور است، در نزدیکی خلیج عقبه و مشرف بر ساحل دریای سرخ.

🔻نوین‌شهرها یا "شهر جدید"، شهرهایی هستند که از ابتدا ساخت آنها اغلب با اهداف مشخص زیست‌محیطی، اقتصادی و سیاسی اجتماعی برنامه‌ریزی شده است.

🔻از آنجا که بخشی از پروژه‌ی نئوم، یکی از نوین‌شهرها، در امتداد خطی به درازای ۱۷۰ کیلومتر بنا می‌شود -الگویی برای ساخت شهرها که به شهرخطی موسوم است- به این پروژه نام "د ِلاین" را داده‌اند. این شهر قرار است شهری شود بدون خودرو و بدون آلاینده‌ای برای هوا.
هزینه بنای شهر آینده، ۲۰۰ میلیارد دلار برآورد شده؛ بخشی از پروژه ۵۰۰ میلیارد دلاری نئوم در دل عربستان.

🔻از همخوانی با محیط زیست تا همخوانی با حقوق زنان
قرار است این پروژه‌ی شهرسازی دولتی-خصوصی تلفیقی باشد از پایداری، همخوانی با محیط زیست، های‌تک و فناوری ارتباطات. شینکانسن‌ها (قطارهای تندرو) و تاکسی‌های هوایی و یک ماه مصنوعی متشکل از دسته‌ای از پهپادهای کوچک، بخشی از خواب‌هایی دیده‌شده برای این شهرند.
این خواب‌های دیده شده و برنامه‌های ریخته شده نه تنها باید توانایی جذب گردشگران را به این شهر داشته باشند که باید بتوانند سرما‌یه‌گذاران را هم به سرمایه‌گذاری در بخش املاک در این شهر مشتاق کنند. این کار بر دوش تبلیغات گذاشته شده.، در یک ویدیوی تبلیغاتی به همین منظور، از نئوم و دِلاین به عنوان راه‌حلی برای تمامی دردها و مشکلات شهرنشینی مدرن یاد شده است.

🔻در گزارشی که رسانه آلمانی‌زبان دویچلندفونک در این‌باره منتشر کرده است، آمده است که این پروژه تا حدی نمادی است برای کاهش وابستگی به نفت و تبدیل عربستان به هاب تکنولوژی؛ بخشی از پروژه چشم‌انداز ۲۰۳۰ عربستان سعودی که محمد بن‌سلمان، ولیعهد این کشور جزییات آن را در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد. چشم‌انداز ۲۰۳۰ دربرگیرنده ۸۰ پروژه است.
از نظر حقوقی قرار است که این نوین شهر منطقه‌ای ویژه باشد. منطقه‌ای که در آن زنان مجبور به استفاده از حجاب نیستند و مصرف الکل هم مجاز است.

🔻پاسخ به نیازهای آینده جوانان عربستانی
کارشناس آلمانی که دویچلندفونک با او مصاحبه کرده است، پیش‌تر از عربستان دیدن کرده است و معتقد است، جوانان عربستانی دغدغه آینده  زیست‌محیطی کشورشان را دارند و به نقش فناوری در آینده این کشور هم می‌اندیشند و به ویژه پرسش‌هایی در مورد چشم‌انداز آینده شغلی خود دارند. به گفته این کارشناس، برای دهه‌ها، پاسخ به پرسش‌های مربوط به آینده برای بسیاری از شهروندان عربستان در صنعت نفت خلاصه می‌شد؛ فعالیت‌هایی نه چندان دشوار با درآمد بسیار خوب.

🔻کارشناس آلمانی می‌گوید، پروژه نئوم آمده که سیگنالی باشد برای شهروندان خود عربستان سعودی و هم در سطح بین‌المللی.

کارشناس آلمانی معتقد است، از نظر توریستی جامعه هدف نئوم بیشتر ثروتمندان هستند، طبقه الیت از همه کشورها: «کیفیت همه چیز خیلی بالاست. بی‌شک مردم فقیر نمی‌توانند آنجا تعطیلات بگذرانند.»

🔻شهری یک میلیون نفری: روی زمین از خودرو خبری نیست
جمعیت دِ‌لاین، این شهر برآمده از آینده قرار است یک میلیون نفر باشد. مسیرهای طولانی درون‌شهری قرار است با زیرساخت‌های حمل و نقل زیرزمینی طی شوند. زیرِ زمین حرکت و تکاپو با قطارهای سریع السیر بدون راننده، روی زمین این‌جا و آن‌جا مجتمع ها و امکاناتی که شهر را می‌سازند و بین‌شان فقط رهگذران در گذرند یا دوچرخه‌سواران. گفته می‌شود که فاصله میان مجتمع ها و امکانات شهری با پای پیاده بیش از ۵ دقیقه طول نمی‌کشد.

در این میان یکی از فرودگاه‌های درنظرگرفته شده برای این پروژه به بهره‌برداری رسیده است. فرودگاهی که به دلیل نزدیکی به مصر، اردن و اسراییل از اهمیت استراتژیک ویژه‌ای برخوردار است. از سال ۲۰۱۷ تاکنون هواپیماهای مسافربری هم در این فرودگاه می‌نشینند و از این مبدا برمی‌خیزند. 

باید منتظر ماند و دید این ایده‌ها و نقشه‌های بلندپروزازانه کی و تا چه حد به حقیقت می‌پیوندند.

🔸منبع: دویچه وله فارسی

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 در مال استریت، تنها روستای بورسی ایران چه می‌گذرد؟

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 فصل دوازدهم : #فساد

🔸12.14. شاخص‌های فساد

چگونه فساد را اندازه‌گیری می‌کنیم و این شاخص‌ها شامل چه مواردی هستند؟

🔸منبع: کلاس درس اقتصاد توسعه

#فساد

#الکس_تبرک

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد

لینک تلگرام:
@econviews
لینک اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵مرثیه ای برای زکریا، دست هایی کوچک اما روحی بزرگ

زکریا پسربچه اهل روستای ریکوکش چابهار بود که یک بچه تمساح رو از یک برکه خشک نجات میده و با کمک محیط بانان در رودخانه رهاسازی می‌کنه و لقب کوچکترین و شجاع ترین همیار محیط زیست بلوچستان رو می‌گیره.
متاسفانه چندی پیش در اثر تصادف جان خود را از دست داد.

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
🔵خیز ویتنام از خاکستر جنگ

💡رضا احمدزاده

❓صادرات کشور جنگ‌زده چگونه در ۳۰ سال ۱۰۰ برابر شد؟

💠 کشور ویتنام از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ گرفتار جنگی خانمان‌سوز شد که بخش قابل‌توجهی از مردم را درگیر قحطی و فقر کرد. تلاش‌های ویتنام قبل از دهه ۹۰، نتوانست موتور اقتصاد این کشور جنگ‌زده را روشن کند. اما در سه دهه اخیر ویتنام با درس گرفتن از اشتباهات گذشته خود، اصلاحات اقتصادی را در دستورکار قرار داد.

💠 «آزادسازی اقتصادی»، «عقد توافق‌نامه‌های تجاری با دیگر کشورهای منطقه»، «ثبات اقتصاد کلان» و «اصلاح سیاست‌های پولی و مالی» اقتصاد این کشور را متحول ساخت. براساس آمارهای بانک جهانی، صادرات ویتنام در سه دهه اخیر ۱۰۰برابر شده است.

💠 نکته جالب فتح بازار آمریکاست؛ اگرچه این کشور بزرگ‌ترین آسیب‌های جنگی را از آمریکا دید، اما در حال حاضر صادرات این کشور به آمریکا به ۶۱ میلیارد دلار رسیده است. طی این مدت همچنین متوسط درآمد ویتنامی‌ها حدود ۳۰ برابر شده است.

💠 براساس آمارها، جمعیت زیر خط فقر نیز از ۶۰ درصد جمعیت به کمتر از ۵ درصد رسیده است که این امر نشان می‌دهد این کشور در مسیر توسعه اقتصادی قرار دارد... «دنیای اقتصاد» بررسی کرده است.

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
👇👇👇👇
https://b2n.ir/z61998

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
🔵 شکم گرسنه قانون چه می‌فهمد چیست؟!

💡نویسنده: محسن سرخوش

ویدئویی در فضای مجازی پخش شده، که بسیار قابل تأمل است. در فیلم، چند مأمور پلیس را می‌بینیم که دارند طبق قانون انجام وظیفه کرده، و موتورهای موتورسوارانِ متخلف را توقیف می‌کنند. موتورها بارِ ماشینِ مخصوصی شده و به پارکینگ برده می‌شوند تا مالکِ موتور بیاید و مشکلی که داشته را حل کند و موتورش را تحویل بگیرد.

یکی از موتورهای توقیف‌شده، متعلق به مردی است که از جعبۀ پشتِ آن می‌شود فهمید صاحبش در پیکِ موتوری کار می‌کند. وقتی موتورِ این مرد را می‌گیرند، او اول با زبان خواهش و تمنا و التماس می‌خواهد که موتورش را نبرند، چون می‌داند بیرون آوردنِ موتور از پارکینگ، دستِ‌کم چند روز زمان می‌برد، و این یعنی چند روز بی‌کاری و قطع شدن درآمدش. آن هم درآمدی که لابد مثلِ خیلی از افرادِ جامعه به‌شکل روزانه کسب و همان روز خرج می‌شود، و خیلی که همت کند، کفاف خرجِ همان روز را می‌دهد. مرد وقتی می‌بیند التماس کردنش به گوش مردان قانون نمی‌رود، لباس به تن پاره می‌کند و دادوفریاد راه می‌اندازد؛ باز هم بی‌فایده. درنهایت مرد وسط خیابان و پیش چشم مردم با پلیس درگیر می‌شود.

مأمورها به‌حکم قانون و انجام وظیفه کتکش می‌زنند، اما باز ول‌کن نیست. مثل کنه به ماشینِ مأمورها و به موتور خودش چسبیده است. مردم نگاه می‌کنند؛ عده‌ای سعی می‌کنند مرد و مأمورها را جدا کنند، بعضی‌ها هم به مأمورها فحش‌های ناموسی می‌دهند و می‌خواهند که مرد و موتورش را رها کنند. مرد که باز می‌بیند دارند موتورش را می‌برند، دیگر به مرز جنون می‌رسد. شیشۀ ماشین مخصوص حمل موتور را خُرد می‌کند و باز درگیر می‌شود. آخرسر مأمورها که می‌بینند مردم جمع شده‌اند و دارند از مرد حمایت می‌کنند و ممکن است قضیه بیخ پیدا کند، سوار ماشین شده و راه می‌افتند. اما مرد از پشت ماشینِ حملِ موتورها آویزان شده، موتور خودش را برمی‌دارد و به هر بدبختی‌ای که هست آن را پایین می‌کشد و سوار می‌شود، و با حمایت و تشویق مردم، فرار می‌کند.

این اتفاق از چند جنبه قابل بررسی است.
اول از نگاه قانونی: از این دیدگاه، آن مرد مجرم است و قانون‌شکن، و حتی برهم‌زنندۀ نظم عمومی.

دوم از نگاه انسانی: آن مرد نان‌آورِ یک خانواده است، یک آدمِ زحمت‌کش که دارد تلاش می‌کند از راه حلال نانِ خانواده‌اش را در بیاورد، و چاره و وسیلۀ دیگری هم به‌جز همین موتور ندارد.

سوم از نگاه اکثریت جامعه: آن مرد یک قهرمانِ باجربزه و باوجود است که توانست در برابر زور بایستد و حقش را بگیرد.

چهارم از نگاه سیاسی: آن مرد نمونه‌ای از قشرِ پُرتعدادِ در عذاب و مشقتِ اقتصادیِ جامعه است، که دیگر آب از سرشان گذشته و چیزی برای از دست دادن ندارند. همان‌طور که در فیلم دیدیم، این قشر دیگر کارد به استخوانش رسیده و از زورِ گرسنگی می‌تواند سرش را به‌دنبال تکه‌ای غذا در دهان شیر هم فروببرد. این موتورسوار خوب می‌داند که درگیر شدن با مأمور پلیس حین مأموریت چه عواقبی دارد، می‌داند که عدۀ زیادی دارند از او فیلم می‌گیرند و پلیس به‌راحتی پیدایش می‌کند، اما این را هم می‌داند که اگر همین الآن و به هر قیمتی که شده موتورش را پس نگیرد و کار نکند، شب، خودش و زن و بچه‌اش باید گرسنه بخوابند. برای همین است که نمی‌تواند معنیِ قانون را بفهمد.

با این اوضاعِ وحشت‌ناک اقتصادی، با این گرانیِ بی‌سابقۀ همه‌چیز (البته به‌جز شرف و جانِ آدمی، و آمار و ارقامِ قشنگ و وعده‌های امیدوارکننده) بی‌شک از این اتفاقات در کشور هر روز می‌افتد و مدام تکرار می‌شود. فقط امیدوارم چشمی که قرار است این چیزها را ببیند، و دستی که قرار است قانون را بنویسد و اجرا کند، با نگاهی انسانی به این ماجرا و ماجراهای مشابه نگاه کند، و در نهایت سیاستی را در پیش بگیرد که در آن کمی، فقط کمی هم رفاه و معیشت عموم مردم مورد توجه قرار بگیرد.

پی‌نوشت: از به اشتراک گذاشتن ویدئو به‌خاطر وجودِ الفاظ رکیک، معذورم.

@Fiction_12

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
🔵بیل گیتس: چگونه از فاجعه اقلیمی جلوگیری کنیم/برای حل مشکل اقلیمی انرژی هسته ای ارزش دارد

🔸بیل گیتس بنیانگذار مایکروسافت به تازگی کتاب «چگونه از فاجعه اقلیمی جلوگیری کنیم» را منتشر کرده است. او در مصاحبه با یورو نیوز می گوید که متحد کردن جهان درباره این موضوع کار سختی است اما اگر موفق شویم، بهترین کاری است که بشر تاکنون انجام داده است. او می گوید: سوال این است که نسل جدید با رویکرد آغاز از صفر، می تواند هزینه‌‌، ایمنی، مشکل زباله‌ و همه مشکلات مربوط به انرژی هسته‌ای را حل کند؟‌ ارزشش را دارد که روی آن کار کنیم زیرا برای حل مشکل اقلیمی به آن نیاز داریم. پاسخ من آری است.

🔻گزارش کامل در سایت زیست آنلاین
👇👇👇👇
https://www.zistonline.com/news/83787/share/do

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد

لینک تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
لینک اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 تنوع زیستی

🔸این پرنده عجیب با سایه انداختن رو آب باعث بهتر دیده شدن ماهی میشه و شکارش میکنه!

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد

تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
🔻اختصاصی دورنمای اقتصاد

🔵حقوق مالکیت در ایران عصر مغولی (نقد دوم بر آرا تاریخی دکتر موسی غنی نژاد) | دورنمای اقتصاد

🖋شایان اویسی

🔻گوشه‌هایی از متن

《سابقه اقتصاد دولتی در ایران به دوران زمام‌داری پهلوی اول و برنامه متجدد کردن جامعه ایرانی با اراده سیاسی و حکومتی برمی‌گردد.
تصور بر این بود که برای ایجاد نه فقط زیرساخت‌های اقتصادی بلکه واحدهای صنعتی و تجاری مدرن دولت باید پیش‌قدم شود و گرنه بخش خصوصی دارای توان مالی و مدیریتی کافی برای چنین فعالیت‌هایی نیست.
تا پیش از دوران پهلوی کمتر سابقه‌ای در دخالت مستقیم دولت در امور اقتصادی می‌توان سراغ گرفت. آنچه دولت‌های زمان قاجار به لحاظ اقتصادی انجام می‌دادند بیش‌تر به دادن برخی امتیازات به بنگاه‌های خارجی مربوط می‌شد》
(اقتصاد و دولت در ایران/موسی غنی‌نژاد/ص۱۶۷)

《در هر شهر شخصی به نام محتسب ناظر امور مواد غذایی با چهار تن معاون وجود دارند که قیمت اجناس را اول هر هفته به دقت تعیین می‌کنند. در ایران مواد غذایی را به وزن می‌فروشند و فروش به حجم همچنانکه در بعضی از ممالک اروپا مرسوم است در ایران قدغن است. اگر کسی از این قانون سرباز زند و تخطی کند به شدیدترین وجه تنبیه می‌شود. نخست تخته کلاهش می‌کنند، یعنی کلاهکی از تخته که زنگوله‌های متعددی از اطراف آن آویزان است بر سرش می‌گذارند و او را دور شهر می‌گردانند و ضمن ضرب و شتم هم دریغ نمی‌کنند؛ بعد مبلغ معتنابهی جریمه‌ی نقدی می‌گیرند و آخر سر در یکی از میدان‌های معین شهر هر دو پایش را به فلک می‌بندند و ترکه‌ی مفصلی به پاهایش می‌زنند》
(سفرنامه کارری[سیاح ایتالیایی در اواخر عصر صفوی]/ص۱۶۳)

《مهم‌ترین کالایی که در این جابجا می‌شود گندم است که در استان حاصل‌خیز خوزستان به وفور کشت می‌شود. اگر صادرات گندم در ایران آزاد باشد مقدار آن بسیار بیشتر از همه واردات ایران خواهد بود.
اما متاسفانه دولت ایران صدور گندم را ممنوع اعلام کرده تا از قحطی جلوگیری کند. اما حکام محلی به صدور غیرمجاز آن اقدام می‌کنند. در نتیجه کشاورزان امکان فروش گندم را در بازار آزاد ندارند، چرا که تنها نیمی از قیمت واقعی آن دریافت می‌شود》
(ایران در آستانه مشروطیت/آرنولد لندور/ص۲۴۷)

《و شاه عباس قوانین که فرمایش نموده‌اند؛ اجرت حمامی دو غاز و دلاک دو غاز و کیسه‌ی مال دو غاز است که مقطع فرموده‌اند و اجرت قهوه‌چی به جهت جمعی که در قهوه‌خانه می‌رفته‌اند، یک بیتی مقرر فرموده‌اند و سلمانی جماعت حمانی و ربوع قند و شکر از قرار ده دوازده و غیره قراردادها و فرمایشات که بسیار است و هنوز اکثری از آن‌ها معمول و کسی تخلف نمی‌کند》
(زبده‌التواریخ/محمد محسن موستوفی/ص۱۰۲و۱۰۳)

《به طور کلی شاه عباس برای ملتش نه تنها یک پادشاه خوب، بلکه در عین حال پدر و سرپرست دلسوز و مهربانی است. وی نه تنها به رعایای خود زمین و حشم می‌بخشد، بلکه به هرکس که نیازمند باشد پول کافی می‌دهد تا احتیاجات خود را برطرف سازد. به کسانی که استطاعت داشته‌باشند قرض می‌دهد و به آنان که مستمند هستند بی‌عوض می‌بخشد در کنار این برای اتباع خود به خصوص آن‌ها که صمیمانه خدمت می‌کنند، همسر پیدا می‌کند و وسایل لازم را برای تهیه‌ی مصنوعات در اختیارشان می‌گذارد و آنان را به آموختن هنری که به کارشان آید تشویق می‌کند و در حقیقت هیچ پدری نسبت به افراد خانواده‌ی خود، که تعداد آن‌ها از چهار الی شش نفر بیشتر نیست مثل این پادشاه نسبت به اتباع خود که هزاران هزار بلکه ملیون‌ها نفر هستند، چنین با مهربانی رفتار نمی‌کند》
(سفرنامه پترو دلاواله/مکتوب چهارم/ص۱۴۰)

🔻یادداشت کامل در سایت دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
https://ecoviews.ir/property-rights-in-iran-mongol-era-part-2

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
🔵کولبرانی که کسی آنها را نمی بیند

💡فردین علیخواه-جامعه شناس

کولبران فقط در مرزهای این کشور نیستند. کولبران در همین نزدیکی، در کوچه پس کوچه های شهر، هر روز در مقابل چشمان ما کولبری می کنند. به دلیل تردد در داخل کامیون های شیک، دریافت دستمزد و انعام و شاید هم نوشیدن آب میوه خنک پس از اتمام کار، به مشقت و دشواری کار این کولبران شهری؛ آنطور که شایسته است؛ توجهی نمی شود.

به ندرت کولبر شهری دیده ام که زیر چتر حمایت تأمین اجتماعی باشد. آنان کارگران روزمزدی هستند که به دلیل دشواری کارشان، چند سال بیشتر نمی توانند کار یدی انجام دهند و پس از مدت کوتاهی گرفتار بیماری های ناشی از نوع شغل شان می شوند. بسیاری از اینان دستمزد حاصل از کولبری را به طور منظم به خانواده خود در روستاهای مرزی می فرستند.

نکته آن است که حل کولبری مرزی، نیازمند برنامه ها و سیاست های جامع و بلندمدت است که قطعا باید به آن توجه شود. ولی کولبری شهری پیچیدگی های کولبری مرزی را ندارد. مسأله آن است که حداقل با ساخت وسایل مکانیکی کارآمد می توان حمل برخی از وسایل بزرگ منازل مانند یخچال های ساید بای ساید و ماشین های لباسشوئی سنگین را آسان تر کرد تا کولبران شهری مجبور نباشند این وسایل را بر کول خود حمل کنند.

ای مخترعان جوان، ای دانشگاههای صنعتی، ای شرکت های صنعتی ایرانی، آیا می توان وسیله ای ساخت که کولبران شهری بتوانند اثاث خانه را بر روی آن قرار دهند و از طریق راه پله های ساختمان هایی که آسانسور ندارند یا آسانسوری کوچک دارند، این وسایل را به طبقات فوقانی حمل کنند بدون آنکه مجبور باشند آنرا بر کول شان بگذارند؟

سخن آخر: امیدوارم برادران چینی ما این مطلب را نخوانند!

🔹منبع : کانال نگارنده

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
‎‌‌‌‌‌‌ ‌
تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
🔸آب و کتاب هر دو در بحرانند

آن یکی از پر مصرفی و این دیگری از کم مصرفی ...


🔻روزانه ده ميليارد تن آب شيرين در جهان مصرف مي شود

🔻سه واقعيت در مورد آب شيرين

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
‎‌‌‌‌‌‌ ‌
تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵دستگاهی که پسماند ظروف شیشه ای را به شن تبدیل می ‌کند

به تازگی یک دستگاه جالب برای بازیافت این نوع پسماند شیشه ای‌ و تبدیل آن‌ به شن تولید شده است.

به تازگی یک دستگاه هوشمند جدید برای بازیافت زباله تولید شده است که پسماند‌ها شیشه ای را به شن تبدیل می‌کند.

این دستگاه ساخت کشور نیوزیلند است و استفاده گسترده از آن، باعث حل مشکل کمبود شن در سواحل خواهد شد./ پسماند ایران

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
‎‌‌‌‌‌‌ ‌
تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
🔵 فلسفۀ خبر: رسانه‌ها مقصرند یا خوانندگان؟
— اینکه سوزنی نداشته باشیم فرق چندانی ندارد با اینکه سوزنمان در انباری از کاه گم شده باشد

💡گرِگ جکسون

📍فکر کنید وقتی تلویزیون را روشن می‌کنید، اخبار شروع می‌شود و مجری با کمی لکنت می‌گوید: «بینندگان عزیز، به‌دلیل اینکه امروز اتفاق مهمی رخ نداده، تا بخش بعدیِ اخبار با شما خداحافظی می‌کنیم». البته این اتفاق ناممکن است. گزارشگران همیشه باید رویدادهایی پیدا کنند تا به خورد مخاطبانشان بدهند، وگرنه آسمان به زمین می‌آید. مهم نیست اخبار چقدر بی‌اهمیت باشند، باید طوری روایت شوند که با خود بگویید «بدون اخبار، هرگز». واقعاً چرا رسانه‌های رسمی و غیررسمی اخبار بی‌مصرف و بی‌اهمیت را پوشش می‌دهند؟ و مهم‌تر از آن: چون اخبار مهم‌اند ما پیگیرشان هستیم، یا چون ما پیگیر خبرهاییم آن‌ها مهم شده‌اند؟

🔖 ۷۲۶۶ کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۴۱ دقيقه

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
👇👇👇👇
https://tarjomaan.com/neveshtar/10062/

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
‎‌‌‌‌‌‌
👇👇👇👇
@econviews
🔵استدلال و فریب

💡رابین هنسون – استاد اقتصاددانشگاه جورج میسون

در سال 2006 دو نفر تحلیلگر سابق بازار سرمایه پس از بازنشستگی تصمیم گرفتند که مقداری از ثروت خود را به خیریه بدهند اما می‌خواستند بدانند آیا کمک مالی آنها بشکل مفیدی مصرف خواهد شد یا نه. آنها ضمن تحقیق خود از سازمان‌های خیریه در مورد فعالیت‌هایشان و خصوصا میزان موفقیت (نتیجه بدست آمده) درخواست اطلاعات نمودند. پاسخ‌ها اما دلسرد کننده بود. بیشترشان چیزی به جز چند بروشور با تصاویر کودکان خندان روی جلدشان نداشتند و بعضی دیگر حتی ضمن برخورد خصمانه آنها را به تلاش برای سرقت اطلاعات محرمانه متهم نمودند!

اما آیا هدف ما از کمک به خیریه این نیست که پولمان صرف کار مفیدی شود؟

وقتی به دنیای واقعی نگاه کنیم متاسفانه خواهیم دید کمک به دیگران در واقع اولویت اول ما نیست. مردم آمریکا سالانه معادل 2% تولید ناخالص داخلی کشور به خیریه‌ها می‌بخشند اما ضمن نظرسنجی مشخص شد تنها 3% مردم واقعا به تحقیق برای پیدا کردن بهترین موسسه خیریه دست می‌زنند.

در یک تحقیق از افراد پرسیده شد که حاضرند چقدر به خیریه‌ای برای نجات پرندگان کمک کنند. در این آزمون اما به افراد اعداد مختلفی گفته میشد: نجات دو هزار پرنده، بیست هزار پرنده، و دویست هزار پرنده. جالب اینکه این اعداد تقریبا هیچ تاثیری روی میزان کمک مردم نداشت. ما تمایل به کمک داریم ولی میزان تاثیرگذاری کمک رابطه‌ای با مقدار کمک‌مان ندارد.

این موضوع در سال 1989 توسط جیمز اندرونی، اقتصاددان، اینطور توضیح داده شد که دلیل کمک ما به خیریه‌ها تا حدودی ناشی از انگیزه‌ای خودخواهانه است، اینکه فارغ از نتیجه آن به ما احساس خوبی بدهد. همین حالا با خود فکر کنید کدام گزینه برای شما جذاب تر است: اینکه مبلغی را ماهانه به بنیاد مالاریا کمک کنید یا اینکه همان مقدار را به فقرا و بی خانمان‌های سر خیابان بدهید. ما زمانی بیشتر به دیگران کمک می‌کنیم که دیده شویم یا تحت فشار جامعه قرار بگیریم مثلا وقتی که کسی مستقیما از ما درخواست کمک کند.

🔸منبع: کانال کنجکاوی

🔻یادداشت کامل در کانال دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

https://vrgl.ir/mp9LI
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 جنگل‌های ساحلی آرابوکو سوکوکی در شرق کنیا زیستگاه نزدیک به ۳۰۰ گونه پروانه‌ است. این پروانه‌ها علاوه بر اینکه یک جاذبه گردشگری هستند، پرورش و فروش پیله آنها هم به تجارتی برای کشاورزان محلی تبدیل شده. این مسئله انگیزه کشاورزان را برای محافظت از جنگل‌های این منطقه بیشتر کرده است.

گزارش کلِر موتینجی

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
‎‌‌‌‌‌‌
👇👇👇👇
@econviews
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔵 قهرمانی خودساخته


نه مربی داشت و نه امکانات.
نیزه رو خودش ساخت
تمام تکنیک های پرتاب رو از اینترنت یاد گرفت
خودش، به خودش آموزش و تمرین داد
و سرانجام قهرمان المپیک شد

🔻"جولیاس یگو" قهرمان کنیایی المپیک ریو در رشته پرتاب نیزه را می توان به عنوان نماد تلاش و اعتقاد به هدف در دنیای ورزش دانست، چراکه ثابت کرد با قدرت اراده و تلاش و حتی بدون مربی می توان به بالاترین سکوها رسید.

🔻شاید در بین همه مدال آوران المپیک ریو، این «جولیاس یگو» باشد که به واسطه داستان عجیب و البته بسیار جالبش بیشتر سر زبان‌ها افتاد. کسی که با خاص‌ترین شرایط ممکن، خودش همه کاره خودش بود و به مدال نقره‌ المپیک هم رسید. اینکه یک ورزشکار بدون مربی راهی مسابقات شود، شاید حداقل برای ما ایرانی‌ها خیلی عجیب نباشد، چرا که ما لیلا رجبی را داریم که اتفاقا در همین رشته دو و میدانی که یگو در آن فعالیت می‌کند، چنین شرایطی داشت، اما پی بردن به اینکه ورزشکار کنیایی حتی در کشور خودش هم بدون مربی تمرین می‌کرد، تازه نقطه شروع داستان است. 

🔻از تمرین بدون مربی تا ساخت نیزه برای تمرین

جولیاس یگو بدون مربی و در شرایطی پا به ریو گذاشت که حتی نیزه‌ها را هم خودش می‌ساخت!عجیب‌تر اینکه وی تمام آموزش‌های مربوط به رشته پرتاب نیزه را از طریق اینترنت کسب کرد. او با پرتابی به طول ۸۸. ۲۴ مدال نقره گرفت تا نمونه بارز تلاشی باشد که اگر عملی شود حتما به ثمر خواهد نشست. این ورزشکار ۲۷ ساله کنیایی در مصاحبه‌ای اعلام کرده بود که علاقه اش به رشته پرتاب نیزه از وقتی شروع شد که مسابقات قهرمانان بزرگی چون یان ژلزنی اهل چک و آندرس تورکیلدسن نروژی را از یوتیوب دنبال می‌کرد. 

🔻جالب اینجاست "یگو" از همان زمان تصمیم گرفت در این حرفه نه تنها به کمک یک مربی حرفه‌ای، بلکه به وسیله همین ویدیو‌ها فعالیت کند. 

🔻قهرمانی در آفریقا و شرکت در المپیک لندن

کار او به صورت جدی با کسب مدال برنز در مسابقات قهرمانی قاره آفریقا شروع شد. بعد از آن در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ نیز موفق به کسب مدال طلا در این بازی‌ها شد. او در راه رسیدن به المپیک لندن با پرتاب ۸۱ متر و ۸۱ سانتی متر حتی رکورد خودش را هم شکست، اما در بازی‌های المپیک موفق به کسب مدال نشد.

🔻۴ سال از این اتفاق گذشت، ۴ سالی که مطمئنا برای او هر روزش به خاص‌ترین شکل ممکن سپری شده است. از همه روزهایی که او به طور تعجب برانگیزی برای خودش نیزه ساخته تا روزهایی که فقط ویدیو‌های اینترنتی، او را با تکنیک‌های این رشته آشنا می‌کرد. 

🔻حضور در المپیک بدون مربی به دلیل بی پولی

در ریو همه چشم‌ها به "جولیاس یگو" کنیایی بود. کسی که اعلام کرده بود «پول کافی برای به خدمت گرفتن یک مربی‌ که در فنلاند همراه او باشد را ندارد و به همین دلیل تنها پا به برزیل گذاشت.» او برای رسیدن به هدفش همه کار کرد. همه توصیه‌های کلیشه‌ای را کنار گذاشت و نشان داد به تنهایی هم می‌تواند قهرمان المپیک شد. بدون شک مورد توجه‌ترین صحبت جولیاس بعد از کسب مدال نقره المپیک ریو این بود؛ «من حتی از اینجا به بعد هم نیازی به مربی شخصی ندارم.»!

 ✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews