9⃣1⃣-🅰 «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت
✔️ فصل نوزدهم: آیا اتحادیه ها واقعا دستمزدها را افزایش میدهند؟ (بخش یک از دو)
🖋اغراق دربارهٔ تأثیر اتحادیه های کارگری اغلب ناشی از ناتوانی در درک آن است که دستمزدها اساسا بر پایهٔ بهره وری نیروی کار تعیین میشوند به همین سبب در تمام دهه هایی که جنبش کارگری در انگلستان و آلمان بسیار پیشرفته بود، دستمزدها در آمریکا بسیار بیشتر از این دو کشور بود.
🌐تلاش اتحادیه ها برای تثبیت دستمزد اعضایشان در سطحی بالاتر از ارزش واقعی بازار همیشه موجد بیکاری است و تنها با اجبار و ارعاب تحمیل میشود. در این راستا ابزارهایی استفاده میشوند نظیر محدود ساختن عضویت در اتحادیه بر مبنایی غیر از صلاحیت یا مهارت مثلا با مطالبهٔ ورودیهٔ سنگین از اعضاء جدید، تبعیض بر مبنای نژاد، دین، جنسیت، محدودیت کامل تعداد اعضا، تحریم محصولات کارگران غیراتحادیه ای و حتی محصولات اتحادیه های شهرها یا ایالات دیگر در صورت لزوم با توسل به زور و از همه مهمتر اعتصاب!
🌐اعتصاب مسالمت آمیز سلاحی مشروع در دست کارگران است اما وقتی با خشونت مانع ادامه کار کارگران قدیم در شغل خود یا ممانعت از کار کارگران جدید دائمی بجای آنها میشوند شکل بارز استفاده از ارعاب و زور است در حقیقت این تجاوز به حق کارگران دیگر است که تمایل دارند کار آنها را با دستمزد سابق انجام دهند چون مشاغل بدیل موجود در بازار نامناسبتر هستند اعضاء اتحادیه با توسل به زور میخواهند حق انحصاری برای خود ایجاد کنند
✅حقیقت آن است که اگر یک اتحادیه خاص بتواند به زور دستمزدی را برای اعضای خود تحمیل کند که از ارزش بازار واقعی خدمات آنها بسیار زیادتر باشد، هم به اعضای خود زیان خواهد رساند و هم به همه کارگران دیگر.
🌐برای درک بهتر فرض کنیم در کشور تنها شش گروه کارگر با اتحادیه های مخصوص بخود وجود دارند فرض کنید نتیجه چانه زنی ها و اعتصابات این است که اتحادیه کارگران مزرعه نمیتوانند دستمزدهای خود را افزایش دهند، کارگران خردهفروشیها میتوانند افزایشی 10 درصدی به دست آورند، کارگران بخش پوشاک افزایشی 20 درصدی، معدنچیان زغالسنگ افزایشی 30 درصدی، کارگران ساختوساز، افزایشی 40 درصدی و کارگران راهآهن، افزایشی 50 درصدی را در دستمزدهای خود تجربه میکنند. این شرایط به این معناست که افزایش متوسط 25 درصدی در دستمزدها رخ داده
🌐حال باز هم برای سادگی محاسبه فرض کنید قیمت محصولی که هر گروه تولید میکند، به اندازه افزایش دستمزدهای همان گروه زیادتر میشود. با این تفاسیر شرایطی داریم که در آن هزینه زندگی به طور متوسط 25 درصد زیادتر شده. بدین ترتیب سه گروه کارگران مزرعه و خرده فروشی و پوشاک، بر حسب چیزهایی که میتوانند بخرند، وضعیتی به مراتب بدتر پیدا میکنند.
👈اگر این تورم متناظر پولی رخ ندهد، افزایش اجباری دستمزدها بیکاری گستردهای را به بار خواهد آورد.👉 درصد بیکاری ضرورتاً در اتحادیههایی که دستمزدهایشان بیش از همه بالا رفته، بزرگترین مقدار نخواهد بود، چون بیکاری بسته به کشش نسبی تقاضا برای انواع مختلف کارگران و نیز متناسب با ویژگیهای «مشترک» تقاضا برای بسیاری از انواع نیروی کار، انتقال خواهد یافت و توزیع خواهد شد.
🌐با این همه حتی گروههایی که دستمزدشان بیش از همه افزایش یافته است، احتمالاً وقتی که میانگینی بین اعضای بیکار و شاغلشان میگیریم، وضعیتی نامطلوبتر از گذشته پیدا خواهند کرد. و البته بر پایه معیار رفاه نیز خسارت پدیدآمده بسیار بیشتر از زیانی است که تنها در قالب ارقام جبری محاسبه میشود، چون آسیبهای روانشناختی کسانی که شغلشان را از دست میدهند، بسیار فراتر از بهرههای روانشناختی آنهایی است که قدرت خریدشان اندکی بالاتر رفته
🌐تصور کنید تمام کارگران میتوانستند با شیوههای جبری، دستمزد پولی خود را به یک نسبت بالا برند. در این صورت وضع هیچ کس در بلندمدت از حالتی که دستمزدها اصلاً بالا نمیرفت، بهتر نمیشد.
🔚🔚هر چند غیرمحتمل است اما میتوان حالتی را تصور کرد که افزایش نرخ دستمزدها به معنای افزایشی متناظر با آن در کل حقوق پرداختی باشد و تمام هزینه این کار از محل سود صنایع تأمین شود و در این میان هیچ بنگاهی از میدان کسبوکار بیرون نیفتد. یعنی هم از بیکاری صرفنظر کنیم و هم کاهش تولید و در نتیجه کاهش ثروت و هم از تورم و کاهش ارزش پول ملی و کاهش قدرت خرید
در بخش دوم به این حالت و دیگر سیاستهای غلط اتحادیه ها می پردازیم
🔸منبع: کانال درباره آزادی
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ فصل نوزدهم: آیا اتحادیه ها واقعا دستمزدها را افزایش میدهند؟ (بخش یک از دو)
🖋اغراق دربارهٔ تأثیر اتحادیه های کارگری اغلب ناشی از ناتوانی در درک آن است که دستمزدها اساسا بر پایهٔ بهره وری نیروی کار تعیین میشوند به همین سبب در تمام دهه هایی که جنبش کارگری در انگلستان و آلمان بسیار پیشرفته بود، دستمزدها در آمریکا بسیار بیشتر از این دو کشور بود.
🌐تلاش اتحادیه ها برای تثبیت دستمزد اعضایشان در سطحی بالاتر از ارزش واقعی بازار همیشه موجد بیکاری است و تنها با اجبار و ارعاب تحمیل میشود. در این راستا ابزارهایی استفاده میشوند نظیر محدود ساختن عضویت در اتحادیه بر مبنایی غیر از صلاحیت یا مهارت مثلا با مطالبهٔ ورودیهٔ سنگین از اعضاء جدید، تبعیض بر مبنای نژاد، دین، جنسیت، محدودیت کامل تعداد اعضا، تحریم محصولات کارگران غیراتحادیه ای و حتی محصولات اتحادیه های شهرها یا ایالات دیگر در صورت لزوم با توسل به زور و از همه مهمتر اعتصاب!
🌐اعتصاب مسالمت آمیز سلاحی مشروع در دست کارگران است اما وقتی با خشونت مانع ادامه کار کارگران قدیم در شغل خود یا ممانعت از کار کارگران جدید دائمی بجای آنها میشوند شکل بارز استفاده از ارعاب و زور است در حقیقت این تجاوز به حق کارگران دیگر است که تمایل دارند کار آنها را با دستمزد سابق انجام دهند چون مشاغل بدیل موجود در بازار نامناسبتر هستند اعضاء اتحادیه با توسل به زور میخواهند حق انحصاری برای خود ایجاد کنند
✅حقیقت آن است که اگر یک اتحادیه خاص بتواند به زور دستمزدی را برای اعضای خود تحمیل کند که از ارزش بازار واقعی خدمات آنها بسیار زیادتر باشد، هم به اعضای خود زیان خواهد رساند و هم به همه کارگران دیگر.
🌐برای درک بهتر فرض کنیم در کشور تنها شش گروه کارگر با اتحادیه های مخصوص بخود وجود دارند فرض کنید نتیجه چانه زنی ها و اعتصابات این است که اتحادیه کارگران مزرعه نمیتوانند دستمزدهای خود را افزایش دهند، کارگران خردهفروشیها میتوانند افزایشی 10 درصدی به دست آورند، کارگران بخش پوشاک افزایشی 20 درصدی، معدنچیان زغالسنگ افزایشی 30 درصدی، کارگران ساختوساز، افزایشی 40 درصدی و کارگران راهآهن، افزایشی 50 درصدی را در دستمزدهای خود تجربه میکنند. این شرایط به این معناست که افزایش متوسط 25 درصدی در دستمزدها رخ داده
🌐حال باز هم برای سادگی محاسبه فرض کنید قیمت محصولی که هر گروه تولید میکند، به اندازه افزایش دستمزدهای همان گروه زیادتر میشود. با این تفاسیر شرایطی داریم که در آن هزینه زندگی به طور متوسط 25 درصد زیادتر شده. بدین ترتیب سه گروه کارگران مزرعه و خرده فروشی و پوشاک، بر حسب چیزهایی که میتوانند بخرند، وضعیتی به مراتب بدتر پیدا میکنند.
👈اگر این تورم متناظر پولی رخ ندهد، افزایش اجباری دستمزدها بیکاری گستردهای را به بار خواهد آورد.👉 درصد بیکاری ضرورتاً در اتحادیههایی که دستمزدهایشان بیش از همه بالا رفته، بزرگترین مقدار نخواهد بود، چون بیکاری بسته به کشش نسبی تقاضا برای انواع مختلف کارگران و نیز متناسب با ویژگیهای «مشترک» تقاضا برای بسیاری از انواع نیروی کار، انتقال خواهد یافت و توزیع خواهد شد.
🌐با این همه حتی گروههایی که دستمزدشان بیش از همه افزایش یافته است، احتمالاً وقتی که میانگینی بین اعضای بیکار و شاغلشان میگیریم، وضعیتی نامطلوبتر از گذشته پیدا خواهند کرد. و البته بر پایه معیار رفاه نیز خسارت پدیدآمده بسیار بیشتر از زیانی است که تنها در قالب ارقام جبری محاسبه میشود، چون آسیبهای روانشناختی کسانی که شغلشان را از دست میدهند، بسیار فراتر از بهرههای روانشناختی آنهایی است که قدرت خریدشان اندکی بالاتر رفته
🌐تصور کنید تمام کارگران میتوانستند با شیوههای جبری، دستمزد پولی خود را به یک نسبت بالا برند. در این صورت وضع هیچ کس در بلندمدت از حالتی که دستمزدها اصلاً بالا نمیرفت، بهتر نمیشد.
🔚🔚هر چند غیرمحتمل است اما میتوان حالتی را تصور کرد که افزایش نرخ دستمزدها به معنای افزایشی متناظر با آن در کل حقوق پرداختی باشد و تمام هزینه این کار از محل سود صنایع تأمین شود و در این میان هیچ بنگاهی از میدان کسبوکار بیرون نیفتد. یعنی هم از بیکاری صرفنظر کنیم و هم کاهش تولید و در نتیجه کاهش ثروت و هم از تورم و کاهش ارزش پول ملی و کاهش قدرت خرید
در بخش دوم به این حالت و دیگر سیاستهای غلط اتحادیه ها می پردازیم
🔸منبع: کانال درباره آزادی
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Forwarded from اتچ بات
🔵 شهر اسفنجی و مزایای آن
💡ترجمه از: زهرا عباسپور، مترجم ایمنا
سیلهایی که طی سالهای اخیر در کلانشهر بمبئی اتفاق افتاد و خسارات جبرانناپذیر زیادی در پی داشت، تا حد زیادی به توسعه نادرست مناطق شهری تا تالابهای اطراف شهر نسبت داده شد. به طوری کلی شهرهای سراسر کشور هند، نپال و بنگلادش هر ساله متأثر از وقوع سیل، زیانهای بسیاری را متحمل میشود، اما خسارات تنها به کشورهای در حال توسعه محدود نمیشود بلکه به عنوان مثال، سیل در کلانشهر هوستون آمریکا نقص طراحی شهری در مناطق حساس را به تصویر کشید. در سال ۲۰۱۲، وقوع یک سیل بسیار شدید در پکن، پایتخت جمهوری خلق چین، باعث ایجاد اختلال در سیستمهای حمل و نقل عمومی شد و در سال ۲۰۱۶ نیز سیل سیستمهای آب و فاضلاب در شهرهای همین کشور نظیر ووهان، تیانجین و نانجینگ را به طور کامل در خود غرق کرد.
استخراج بیش از حد آب زیرزمینی، تخریب آبراههها و وقوع پی در پی سیلها باعث شده است شهرهای سراسر کشور چین یک چرخه معیوب را به طور جدی مورد بررسی قرار دهند. در این راستا، "شهرهای اسفنجی" چین ایدهای است که توسط معماران برای حل چالش به وجود آمده، از طریق استفاده از سطوح نفوذپذیر و زیرساختهای سبز شهری مطرح شده است. البته این نوآوری جالب با دو چالش عمده یعنی نبود تجربه کافی مقامات محلی برای پیادهسازی ایده فوق و دیگری محدودیتهای مالی مواجه است.
🔻مفهوم شهر اسفنجی
اگرچه راهحلهایی که مهندسان شهری برای مقابله با سیل ارائه میدهند بسیار ارزشمند است با این حال پیادهسازی آنها برای مقامات به سادگی امکانپذیر نیست. در واقع معماران و برنامهریزان شهری چین با ارائه ایده ایجاد "شهرهای اسفنجی" هدف بسیار بلندپروازانهای را در ذهن خود پروراندهاند؛ از نظر آنها ۸۰ درصد از مناطق شهری تا پایان سال ۲۰۲۰ باید آب باران را به خود جذب کند و ۷۰ درصد آن را دوباره مورد استفاده قرار دهد.
البته پیش از این نیز یعنی از سال ۲۰۱۵ به بعد، رویکردی شبیه به شهرهای اسفنجی در چین آغاز شد که طی آن از طریق افزایش و توزیع ظرفیت جذب در سراسر مناطق مورد هدف، از شدت حرکت روانابها به طور قابل توجهی کاسته شده است. این رویداد باعث شده ذخیره آب زیرزمینی افزایش یابد و این آب برای موارد ضروری مورد استفاده دوباره قرار گیرد. این رویکرد نه تنها وقوع سیل را کاهش میدهد، بلکه منجر به افزایش ایمنی از طریق ذخیره آب نیز میشود. رویداد ایجاد شهرهای اسفنجی در چین شبیه به مفهوم توسعه کماثر آمریکای شمالی است که در آن رویدادهای طبیعی برای حفظ کیفیت آب مورد تقلید قرار میگیرد.
شهر لینگانگ واقع در منطقه پودانگ شانگهای از موفقترین شهرهای اسفنجی چین است که در آن برای جذب آب باران و در نتیجه مقابله با وقوع سیل اقدامات متعددی شده است. از مهمترین آنها میتوان به ایجاد پشت بامهایی پوشیده در گل و گیاهان سبز، تالابهای زیبا برای ذخیره آب باران و سنگفرشهای نفوذپذیر برای جذب حداکثری آب باران اشاره کرد.
🔻بهبود تدابیر و بودجهها
نوآوری شهر اسفنجی مستلزم تلاشهای پی در پی و همهجانبه است که در بیشتر مواقع با مقررات نامناسب و اجبارهایی از سوی دولت مواجه میشود. در واقع مقامات محلی در مقابل محدودیتهایی که از سوی دولت چین بر آنها تحمیل شده است نمیتوانند به راحتی بافت یک شهر را تغییر دهند. از سوی دیگر پیادهسازی پروژههای مربوط به ایجاد شهرهای اسفنجی، مستلزم صرف بودجههای کلان است و همین امر چالش دیگری سر راه طراحان قرار داده است.
برنامهریزان چینی تا امروز بیش از ۱۲ میلیارد دلار آمریکا برای ایجاد پروژههای شهرهای اسفنجی هزینه کردهاند که دولت مرکزی تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد این هزینهها را تأمین کرده است و بقیه مخارج به مقامات محلی و بخشهای خصوصی واگذار شده است. متأسفانه رویکرد شهرهای اسفنجی همزمان با وقوع بحران بدهی شهرها در پی اصلاحات مالی، کاهش رتبهبندی اوراق قرضه و نوسان در بازارهای اوراق قرضه اتفاق افتاد. شهرهای چین ممکن است به زودی بدهیهای زیادی را متحمل شود که با درآمدهای خود به تنهایی نتواند آنها را جبران کند.
سرمایهگذاری در نوآوریهای شهرهای اسفنجی ممکن است با مشکلات زیادی مواجه شود چرا که اغلب از طریق بودجه سرمایهگذاران خصوصی صورت میگیرد. بر همین اساس، دولت چین باید وضعیت را بهبود ببخشد و خود نیز برای ایجاد شهرهای اسفنجی بودجه زیادی در نظر گیرد.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
💡ترجمه از: زهرا عباسپور، مترجم ایمنا
سیلهایی که طی سالهای اخیر در کلانشهر بمبئی اتفاق افتاد و خسارات جبرانناپذیر زیادی در پی داشت، تا حد زیادی به توسعه نادرست مناطق شهری تا تالابهای اطراف شهر نسبت داده شد. به طوری کلی شهرهای سراسر کشور هند، نپال و بنگلادش هر ساله متأثر از وقوع سیل، زیانهای بسیاری را متحمل میشود، اما خسارات تنها به کشورهای در حال توسعه محدود نمیشود بلکه به عنوان مثال، سیل در کلانشهر هوستون آمریکا نقص طراحی شهری در مناطق حساس را به تصویر کشید. در سال ۲۰۱۲، وقوع یک سیل بسیار شدید در پکن، پایتخت جمهوری خلق چین، باعث ایجاد اختلال در سیستمهای حمل و نقل عمومی شد و در سال ۲۰۱۶ نیز سیل سیستمهای آب و فاضلاب در شهرهای همین کشور نظیر ووهان، تیانجین و نانجینگ را به طور کامل در خود غرق کرد.
استخراج بیش از حد آب زیرزمینی، تخریب آبراههها و وقوع پی در پی سیلها باعث شده است شهرهای سراسر کشور چین یک چرخه معیوب را به طور جدی مورد بررسی قرار دهند. در این راستا، "شهرهای اسفنجی" چین ایدهای است که توسط معماران برای حل چالش به وجود آمده، از طریق استفاده از سطوح نفوذپذیر و زیرساختهای سبز شهری مطرح شده است. البته این نوآوری جالب با دو چالش عمده یعنی نبود تجربه کافی مقامات محلی برای پیادهسازی ایده فوق و دیگری محدودیتهای مالی مواجه است.
🔻مفهوم شهر اسفنجی
اگرچه راهحلهایی که مهندسان شهری برای مقابله با سیل ارائه میدهند بسیار ارزشمند است با این حال پیادهسازی آنها برای مقامات به سادگی امکانپذیر نیست. در واقع معماران و برنامهریزان شهری چین با ارائه ایده ایجاد "شهرهای اسفنجی" هدف بسیار بلندپروازانهای را در ذهن خود پروراندهاند؛ از نظر آنها ۸۰ درصد از مناطق شهری تا پایان سال ۲۰۲۰ باید آب باران را به خود جذب کند و ۷۰ درصد آن را دوباره مورد استفاده قرار دهد.
البته پیش از این نیز یعنی از سال ۲۰۱۵ به بعد، رویکردی شبیه به شهرهای اسفنجی در چین آغاز شد که طی آن از طریق افزایش و توزیع ظرفیت جذب در سراسر مناطق مورد هدف، از شدت حرکت روانابها به طور قابل توجهی کاسته شده است. این رویداد باعث شده ذخیره آب زیرزمینی افزایش یابد و این آب برای موارد ضروری مورد استفاده دوباره قرار گیرد. این رویکرد نه تنها وقوع سیل را کاهش میدهد، بلکه منجر به افزایش ایمنی از طریق ذخیره آب نیز میشود. رویداد ایجاد شهرهای اسفنجی در چین شبیه به مفهوم توسعه کماثر آمریکای شمالی است که در آن رویدادهای طبیعی برای حفظ کیفیت آب مورد تقلید قرار میگیرد.
شهر لینگانگ واقع در منطقه پودانگ شانگهای از موفقترین شهرهای اسفنجی چین است که در آن برای جذب آب باران و در نتیجه مقابله با وقوع سیل اقدامات متعددی شده است. از مهمترین آنها میتوان به ایجاد پشت بامهایی پوشیده در گل و گیاهان سبز، تالابهای زیبا برای ذخیره آب باران و سنگفرشهای نفوذپذیر برای جذب حداکثری آب باران اشاره کرد.
🔻بهبود تدابیر و بودجهها
نوآوری شهر اسفنجی مستلزم تلاشهای پی در پی و همهجانبه است که در بیشتر مواقع با مقررات نامناسب و اجبارهایی از سوی دولت مواجه میشود. در واقع مقامات محلی در مقابل محدودیتهایی که از سوی دولت چین بر آنها تحمیل شده است نمیتوانند به راحتی بافت یک شهر را تغییر دهند. از سوی دیگر پیادهسازی پروژههای مربوط به ایجاد شهرهای اسفنجی، مستلزم صرف بودجههای کلان است و همین امر چالش دیگری سر راه طراحان قرار داده است.
برنامهریزان چینی تا امروز بیش از ۱۲ میلیارد دلار آمریکا برای ایجاد پروژههای شهرهای اسفنجی هزینه کردهاند که دولت مرکزی تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد این هزینهها را تأمین کرده است و بقیه مخارج به مقامات محلی و بخشهای خصوصی واگذار شده است. متأسفانه رویکرد شهرهای اسفنجی همزمان با وقوع بحران بدهی شهرها در پی اصلاحات مالی، کاهش رتبهبندی اوراق قرضه و نوسان در بازارهای اوراق قرضه اتفاق افتاد. شهرهای چین ممکن است به زودی بدهیهای زیادی را متحمل شود که با درآمدهای خود به تنهایی نتواند آنها را جبران کند.
سرمایهگذاری در نوآوریهای شهرهای اسفنجی ممکن است با مشکلات زیادی مواجه شود چرا که اغلب از طریق بودجه سرمایهگذاران خصوصی صورت میگیرد. بر همین اساس، دولت چین باید وضعیت را بهبود ببخشد و خود نیز برای ایجاد شهرهای اسفنجی بودجه زیادی در نظر گیرد.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegram
attach 📎
🔴 جنگ پوچ و انتحاری بشر با طبیعت»: بیمها و امیدهای اقلیمی در گزارش سازمان ملل
🔺«بشر در حال جنگی پوچ و انتحاری با طبیعت است». آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل پیشگفتارش درباره جدیدترین گزارش برنامه محیط زیست ملل متحد را با این لحن هشدارآمیز آغاز میکند و ادامه میدهد:
«پیامدهای بی مسئولیتی ما همین حالا در رنج انسانی خسارتهای اقتصادی که سر به فلک میکشند و زوال شتابگرفته حیات بر زمین نمایان شده اند».
گزارش ۱۶۶ صفحهای سازمان ملل به وضعیت کنونی بحران اقلیمی، نقش توسعه ناپایدار و نابرابر در ایجاد آن و راهکارهای پایدار برای مقابله با این وضعیت اضطراری میپردازد.
بنا به گزارش نویسندگان مقاله، سیاستهای فعلی دولتهای سرتاسر جهان باعث خواهد شد که دمای متوسط سیاره زمین نسبت به سطح پیش از انقلاب صنعتی تا انتهای این قرن ۳ درجه افزایش یابد. این افزایش حرارت فاجعهبار است.
بنا به توافق اقلیمی پاریس، دولتها تعهد داده اند که سطح گرمایش را تا دو درجه سانتیگراد نگه دارند و تأکید شده که هدف علمی و مطلوب افزایش دما ۱,۵ درجه سانتیگراد است. با این وجود متخصصان سازمان ملل هشدار میدهند که ۱,۵ درجه افزایش دما تا ۲۰۴۰ و حتی شاید زودتر از آن رخ دهد.
متخصصان سازمان ملل سه بحران اصلی سیاره را که «با هم ارتباط نزدیکی دارند»، تغییرات اقلیمی و از دست رفتن تنوع زیستی و آلودگی برمیشمرند که به گفته آنها بحران هایی ناشی از «خودزنی بشر» است؛ یعنی عامل اصلی آنها مداخله بشر در طبیعت است.
نویسندگان هشدار میدهند این بحرانها «رفاه نسلهای کنونی و آینده را در معرض خطری غیرقابل قبول قرار میدهد.»
⚠️کارشناسان سازمان ملل هشدار میدهند که توسعه ناپایدار به سرعت در حال از بین بردن ظرفیت زمین برای تأمین رفاه بشری است و مینویسند: «نظامهای فعلی سیاسی و اقتصادی و مالی نمیتوانند منافع اساسی که از طبیعت میگیریم را به حساب آورند و مشوقهای لازم را برای مدیریت زیستبومها و سرمایه طبیعی به صورت خرمندانه به کار برند».
هرچند این رشد اقتصادی باعث شده رونق اقتصادی "متوسط" در جهان دو برابر شود، اما این افزایش رونق ابدا در همه جا برابر نبوده و در کشورهای ثروتمند جهان موسوم به «شمال جهانی» بسیار بیشتر از کشورهای فقیرتر موسوم به «جنوب جهانی» بوده است.
همین حالا ۱,۳ میلیارد تن در جهان فقیر هستند و ۷۰۰ میلیون تن گرسنه.
متخصصان سازمان ملل هشدار میدهند که اگر برای مقابله با بحران اقلیمی کاری صورت نگیرد، اهداف توسعه پایدار ملل متحد برای کاهش فقر و نابرابری و بی عدالتی و تبعیض و افزایش رفاه جوامع گوناگون دور از دست خواهد بود.
دولتها تا کنون برای اجرای تعهدات خود در معاهدات مربوط به حفظ تنوع زیستی و جلوگیری از فرسایش خاک و حفظ جنگلها و حتی تعهدات ذکرشده در توافقنامه پاریس کاری نکرده اند. تنها خبر خوب این است که لایه اوزون رو به ترمیم میرود اما دانشمندان هشدار میدهند که «کارهای بسیار زیادی برای کاهش آلودگی آب و هوا، مدیریت صحیح مواد شیمیایی و مدیریت امن پسماند و کاهش تولید آن باقی مانده».
بر اساس گزارشی که سال ۲۰۲۰ توسط صندوق جهانیحیاتوحش (WWF) منتشر شد، از سال ۱۹۷۰ تا کنون در میان ۲۰ هزار پستاندار، پرنده، دوزیست، خزنده و ماهی از گونههای مختلف به طور متوسط ۶۸ درصد کاهش جمعیت رخ داده است. این گزارش را گروهی از دانشمندان بینالمللی هر دو سال منتشر میکنند. در گزارش پیشین، کاهش جمعیت جانوران ۶۰ درصد بود.
🔸منبع: زیست بوم شمال
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔺«بشر در حال جنگی پوچ و انتحاری با طبیعت است». آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل پیشگفتارش درباره جدیدترین گزارش برنامه محیط زیست ملل متحد را با این لحن هشدارآمیز آغاز میکند و ادامه میدهد:
«پیامدهای بی مسئولیتی ما همین حالا در رنج انسانی خسارتهای اقتصادی که سر به فلک میکشند و زوال شتابگرفته حیات بر زمین نمایان شده اند».
گزارش ۱۶۶ صفحهای سازمان ملل به وضعیت کنونی بحران اقلیمی، نقش توسعه ناپایدار و نابرابر در ایجاد آن و راهکارهای پایدار برای مقابله با این وضعیت اضطراری میپردازد.
بنا به گزارش نویسندگان مقاله، سیاستهای فعلی دولتهای سرتاسر جهان باعث خواهد شد که دمای متوسط سیاره زمین نسبت به سطح پیش از انقلاب صنعتی تا انتهای این قرن ۳ درجه افزایش یابد. این افزایش حرارت فاجعهبار است.
بنا به توافق اقلیمی پاریس، دولتها تعهد داده اند که سطح گرمایش را تا دو درجه سانتیگراد نگه دارند و تأکید شده که هدف علمی و مطلوب افزایش دما ۱,۵ درجه سانتیگراد است. با این وجود متخصصان سازمان ملل هشدار میدهند که ۱,۵ درجه افزایش دما تا ۲۰۴۰ و حتی شاید زودتر از آن رخ دهد.
متخصصان سازمان ملل سه بحران اصلی سیاره را که «با هم ارتباط نزدیکی دارند»، تغییرات اقلیمی و از دست رفتن تنوع زیستی و آلودگی برمیشمرند که به گفته آنها بحران هایی ناشی از «خودزنی بشر» است؛ یعنی عامل اصلی آنها مداخله بشر در طبیعت است.
نویسندگان هشدار میدهند این بحرانها «رفاه نسلهای کنونی و آینده را در معرض خطری غیرقابل قبول قرار میدهد.»
⚠️کارشناسان سازمان ملل هشدار میدهند که توسعه ناپایدار به سرعت در حال از بین بردن ظرفیت زمین برای تأمین رفاه بشری است و مینویسند: «نظامهای فعلی سیاسی و اقتصادی و مالی نمیتوانند منافع اساسی که از طبیعت میگیریم را به حساب آورند و مشوقهای لازم را برای مدیریت زیستبومها و سرمایه طبیعی به صورت خرمندانه به کار برند».
هرچند این رشد اقتصادی باعث شده رونق اقتصادی "متوسط" در جهان دو برابر شود، اما این افزایش رونق ابدا در همه جا برابر نبوده و در کشورهای ثروتمند جهان موسوم به «شمال جهانی» بسیار بیشتر از کشورهای فقیرتر موسوم به «جنوب جهانی» بوده است.
همین حالا ۱,۳ میلیارد تن در جهان فقیر هستند و ۷۰۰ میلیون تن گرسنه.
متخصصان سازمان ملل هشدار میدهند که اگر برای مقابله با بحران اقلیمی کاری صورت نگیرد، اهداف توسعه پایدار ملل متحد برای کاهش فقر و نابرابری و بی عدالتی و تبعیض و افزایش رفاه جوامع گوناگون دور از دست خواهد بود.
دولتها تا کنون برای اجرای تعهدات خود در معاهدات مربوط به حفظ تنوع زیستی و جلوگیری از فرسایش خاک و حفظ جنگلها و حتی تعهدات ذکرشده در توافقنامه پاریس کاری نکرده اند. تنها خبر خوب این است که لایه اوزون رو به ترمیم میرود اما دانشمندان هشدار میدهند که «کارهای بسیار زیادی برای کاهش آلودگی آب و هوا، مدیریت صحیح مواد شیمیایی و مدیریت امن پسماند و کاهش تولید آن باقی مانده».
بر اساس گزارشی که سال ۲۰۲۰ توسط صندوق جهانیحیاتوحش (WWF) منتشر شد، از سال ۱۹۷۰ تا کنون در میان ۲۰ هزار پستاندار، پرنده، دوزیست، خزنده و ماهی از گونههای مختلف به طور متوسط ۶۸ درصد کاهش جمعیت رخ داده است. این گزارش را گروهی از دانشمندان بینالمللی هر دو سال منتشر میکنند. در گزارش پیشین، کاهش جمعیت جانوران ۶۰ درصد بود.
🔸منبع: زیست بوم شمال
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔵 سعدی و کمیابی اقتصادی
🔸به نظر می رسد که سعدی مفهوم کمیابی، تفاوت ارزش و قیمت را خیلی خوب درک کرده است.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔸به نظر می رسد که سعدی مفهوم کمیابی، تفاوت ارزش و قیمت را خیلی خوب درک کرده است.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
6️⃣ کلیپ شماره شش از مجموعه #کلیپهای_شاخص_ملی_توسعه
🎬 شاخص جهانی حقوق مالکیت (حقوق معنوی)
💡حمایت از حقوق مالکیت مادی و معنوی افراد در مقابل دست اندازی دولتها و سودجویان غیر دولتی، آنچنان هم که به نظر می رسد تضمین شده و بدیهی نیست. حقوق مالکیت، عنصری از حقوق بشر است که در بسیاری از کشورهای دنیا به طور کامل نادیده گرفته میشود یا برخی اقشار نظیر زنان از آن بی بهره می مانند.
⬆️ ویدیوی بالا را تماشا کنید تا با مفهوم حقوق مالکیت معنوی و وضعیت ایران در شاخص جهانی حقوق مالکیت در سال 2020 بیشتر آشنا شوید.
🌀 این ویدیو را برای آنانکه دغدغه توسعه ایران را دارند ارسال کنید.
🔹 ویدیوی حقوق مالکیت معنوی متعلق به Federallabs است و رصدخانه پویش فکری توسعه این ویدیو را دوبله و تکمیل کرده است.
🎙گوینده: مهدخت چرخشت
🔸منبع: پویش فکری توسعه
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🎬 شاخص جهانی حقوق مالکیت (حقوق معنوی)
💡حمایت از حقوق مالکیت مادی و معنوی افراد در مقابل دست اندازی دولتها و سودجویان غیر دولتی، آنچنان هم که به نظر می رسد تضمین شده و بدیهی نیست. حقوق مالکیت، عنصری از حقوق بشر است که در بسیاری از کشورهای دنیا به طور کامل نادیده گرفته میشود یا برخی اقشار نظیر زنان از آن بی بهره می مانند.
⬆️ ویدیوی بالا را تماشا کنید تا با مفهوم حقوق مالکیت معنوی و وضعیت ایران در شاخص جهانی حقوق مالکیت در سال 2020 بیشتر آشنا شوید.
🌀 این ویدیو را برای آنانکه دغدغه توسعه ایران را دارند ارسال کنید.
🔹 ویدیوی حقوق مالکیت معنوی متعلق به Federallabs است و رصدخانه پویش فکری توسعه این ویدیو را دوبله و تکمیل کرده است.
🎙گوینده: مهدخت چرخشت
🔸منبع: پویش فکری توسعه
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
📌 پول، خوشبختی و سرخوشی
🖋 مترجم: رامین امانی، دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه کردستان
📍منبع: اکونومیست
📍تحقیقات فراوانی در زمینهی تاثیر پول و درآمد بر سطح شادی افراد در جهان انجام گرفته است.
📍تحقیقات جدیدی در این مورد انجام گرفته که همانند قبل تاثیر پول و درآمد را بر سطح شادی افراد در جامعه تایید میکند اما با رویکردی جدید.
پول ممکن است خوشبختی را تضمین نکند، اما درآمد معمولاً با رضایت از زندگی ارتباط جدی دارد.
📍سال گذشته مؤسسه گالوپ یک نظرسنجی در این مورد انجام داد. این نظرسنجی در بین دو دسته از کشورها انجام گرفت:
کشورهایی که از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی جزو ۱۰ درصد برتر دنیا بودند وکشورهایی که از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی جزو ۱۰ درصد آخر (پایینترین) در دنیا بودند.
📍سوال نظرسنجی هم به این شکل بود:
به وضعیت زندگی خود از ۱ (بدترین) تا ۱۰ (بهترین) چه امتیازی میدهید؟
شرکتکنندگان از کشورهای ثروتمند به طور متوسط از ۱۰، امتیاز ۷ را ثبت کرده و شرکتکنندگان کشورهای فقیر امتیاز ۴!
📍اما درآمد فردی چه تفاوتی ایجاد می کند؟
مقاله اخیر توسط متیو کیلینگسورث از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، نشان میدهد که خوشبختی با افزایش درآمد افزایش مییابد اما با دو پیش شرط:
1. هر چقدر خوشبختی بیشتری بخواهید، باید هزینه بیشتری را هم متحمل شوید. افزایش تقاضا برای خوشبختی با افزایش قیمت آن همراه است.
2. پول به اندازه سایر عوامل در ایجاد خوشبختی مهم نیست.
📍در سال ۲۰۱۰ دانیل کانمن و آنگوس دیتون، هر دو از دانشگاه پرینستون، دریافتند که خوشبختی با درک خود مردم از احساس عاطفی آنها در مورد رضایت از زندگی اندازه گیری میشود. همچنین این دو دریافتند که تا یک سطح از درآمد، پول میتواند در فرد ایجاد حس رضایت کند. نتایج کار آنها نشان داد که رضایت از زندگی با منشاء پول تا درآمد سالانه ۷۵،۰۰۰ دلار (یا ۹۰،۰۰۰دلار امروز) وجود دارد و هنگامی که درآمد افراد از این حد بیشتر میشود، دیگر نمیتوان مثل قبل رابطه بین درآمد و سطح رضایت از زندگی را تعریف کرد.
📍آقای کیلینگسورث در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که میانگین اختلاف رضایت از زندگی بین دو نفر با درآمدهای ۴۰،۰۰۰ دلار و ۸۰،۰۰۰ دلار تقریبا برابر با دو نفر دیگر با درآمدهای ۸۰،۰۰۰ دلار و ۱۶۰،۰۰۰ دلار است. همچنین ایشان دریافتند که تنها درصد کمی از تغییرات کلی در خوشبختی با تفاوت درآمد توضیح داده میشود.
تحقیقات ایشان و سایر تحقیقات نشان میدهند که سایر عوامل همچون سلامتی، مذهب، شغل و خانواده از مهمترین عوامل در ایجاد حس خوشبختی در یک فرد است.
🔖 اکونومیست به کسانی در تمام زندگی فقط به پول اهمیت میدهند، میگوید:
چیزهایی بیشتر و با اهمیتتر از پول در زندگی وجود دارند.
🔸منبع: انجمن علمی اقتصاد دانشگاه کردستان
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
منبع:
https://www.economist.com/graphic-detail/2021/02/05/money-buys-happiness-but-euphoria-comes-dear
🖋 مترجم: رامین امانی، دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه کردستان
📍منبع: اکونومیست
📍تحقیقات فراوانی در زمینهی تاثیر پول و درآمد بر سطح شادی افراد در جهان انجام گرفته است.
📍تحقیقات جدیدی در این مورد انجام گرفته که همانند قبل تاثیر پول و درآمد را بر سطح شادی افراد در جامعه تایید میکند اما با رویکردی جدید.
پول ممکن است خوشبختی را تضمین نکند، اما درآمد معمولاً با رضایت از زندگی ارتباط جدی دارد.
📍سال گذشته مؤسسه گالوپ یک نظرسنجی در این مورد انجام داد. این نظرسنجی در بین دو دسته از کشورها انجام گرفت:
کشورهایی که از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی جزو ۱۰ درصد برتر دنیا بودند وکشورهایی که از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی جزو ۱۰ درصد آخر (پایینترین) در دنیا بودند.
📍سوال نظرسنجی هم به این شکل بود:
به وضعیت زندگی خود از ۱ (بدترین) تا ۱۰ (بهترین) چه امتیازی میدهید؟
شرکتکنندگان از کشورهای ثروتمند به طور متوسط از ۱۰، امتیاز ۷ را ثبت کرده و شرکتکنندگان کشورهای فقیر امتیاز ۴!
📍اما درآمد فردی چه تفاوتی ایجاد می کند؟
مقاله اخیر توسط متیو کیلینگسورث از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، نشان میدهد که خوشبختی با افزایش درآمد افزایش مییابد اما با دو پیش شرط:
1. هر چقدر خوشبختی بیشتری بخواهید، باید هزینه بیشتری را هم متحمل شوید. افزایش تقاضا برای خوشبختی با افزایش قیمت آن همراه است.
2. پول به اندازه سایر عوامل در ایجاد خوشبختی مهم نیست.
📍در سال ۲۰۱۰ دانیل کانمن و آنگوس دیتون، هر دو از دانشگاه پرینستون، دریافتند که خوشبختی با درک خود مردم از احساس عاطفی آنها در مورد رضایت از زندگی اندازه گیری میشود. همچنین این دو دریافتند که تا یک سطح از درآمد، پول میتواند در فرد ایجاد حس رضایت کند. نتایج کار آنها نشان داد که رضایت از زندگی با منشاء پول تا درآمد سالانه ۷۵،۰۰۰ دلار (یا ۹۰،۰۰۰دلار امروز) وجود دارد و هنگامی که درآمد افراد از این حد بیشتر میشود، دیگر نمیتوان مثل قبل رابطه بین درآمد و سطح رضایت از زندگی را تعریف کرد.
📍آقای کیلینگسورث در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که میانگین اختلاف رضایت از زندگی بین دو نفر با درآمدهای ۴۰،۰۰۰ دلار و ۸۰،۰۰۰ دلار تقریبا برابر با دو نفر دیگر با درآمدهای ۸۰،۰۰۰ دلار و ۱۶۰،۰۰۰ دلار است. همچنین ایشان دریافتند که تنها درصد کمی از تغییرات کلی در خوشبختی با تفاوت درآمد توضیح داده میشود.
تحقیقات ایشان و سایر تحقیقات نشان میدهند که سایر عوامل همچون سلامتی، مذهب، شغل و خانواده از مهمترین عوامل در ایجاد حس خوشبختی در یک فرد است.
🔖 اکونومیست به کسانی در تمام زندگی فقط به پول اهمیت میدهند، میگوید:
چیزهایی بیشتر و با اهمیتتر از پول در زندگی وجود دارند.
🔸منبع: انجمن علمی اقتصاد دانشگاه کردستان
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
منبع:
https://www.economist.com/graphic-detail/2021/02/05/money-buys-happiness-but-euphoria-comes-dear
✅ ساختارِ چاپلوسی در جهانِ سوم
✍️دکتر محمود سریع القلم
چاپلوسی در ذاتِ بشر است؟ بررسی جوامعی مانند کرۀ جنوبی، دانمارک، سنگاپور و سوئیس شکی به جای نمیگذارد که انسان ها چاپلوسی را می آموزند. شاید چاپلوسی با دروغ، حیله گری، اغراق، ترس و عصبانیت فرقی نداشته باشد زیرا که عموم این ویژگیهای منفی را انسانها در ساختارهایی که زندگی میکنند، میآموزند، به آن عادت میکنند، در ناخودآگاهشان به طور خودکار وارد مینمایند و سپس به نسلهای بعدی منتقل میکنند.
🔸از این رو، اگر بخواهیم ساختار چاپلوسی را واکاوی کنیم ضرورتاً باید محیطی را مطالعه کنیم که انسانها در آن پرورش یافته و این عادت را درونی میکنند. تعریفِ استاندارد چاپلوسی (Sycophancy)، بزرگ نشان دادن، خاص معرفی کردن و موفق جلوه دادن یک مقام دولتی یا معروف برای کسبِ امتیاز است. هرچند امتیاز میتواند شامل موارد مختلفی باشد ولی انتهای چاپلوسی، دسترسی به پول و امکانات مادی است. اگر هدفِ اولیه چاپلوسی را به قدرت رسیدن وسِمَت پیدا کردن تلقی کنیم، خودِ سِمت و مقام نیز به پول، امکانات و تسهیلات منتهی میشوند.
🔻🔻ادامه یادداشت را در instant view مطالعه کنید.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
telegra.ph/sariolghalam-05-03
✍️دکتر محمود سریع القلم
چاپلوسی در ذاتِ بشر است؟ بررسی جوامعی مانند کرۀ جنوبی، دانمارک، سنگاپور و سوئیس شکی به جای نمیگذارد که انسان ها چاپلوسی را می آموزند. شاید چاپلوسی با دروغ، حیله گری، اغراق، ترس و عصبانیت فرقی نداشته باشد زیرا که عموم این ویژگیهای منفی را انسانها در ساختارهایی که زندگی میکنند، میآموزند، به آن عادت میکنند، در ناخودآگاهشان به طور خودکار وارد مینمایند و سپس به نسلهای بعدی منتقل میکنند.
🔸از این رو، اگر بخواهیم ساختار چاپلوسی را واکاوی کنیم ضرورتاً باید محیطی را مطالعه کنیم که انسانها در آن پرورش یافته و این عادت را درونی میکنند. تعریفِ استاندارد چاپلوسی (Sycophancy)، بزرگ نشان دادن، خاص معرفی کردن و موفق جلوه دادن یک مقام دولتی یا معروف برای کسبِ امتیاز است. هرچند امتیاز میتواند شامل موارد مختلفی باشد ولی انتهای چاپلوسی، دسترسی به پول و امکانات مادی است. اگر هدفِ اولیه چاپلوسی را به قدرت رسیدن وسِمَت پیدا کردن تلقی کنیم، خودِ سِمت و مقام نیز به پول، امکانات و تسهیلات منتهی میشوند.
🔻🔻ادامه یادداشت را در instant view مطالعه کنید.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
telegra.ph/sariolghalam-05-03
Telegraph
ساختارِ چاپلوسی در جهانِ سوم
چاپلوسی در ذاتِ بشر است؟ بررسی جوامعی مانند کرۀ جنوبی، دانمارک، سنگاپور و سوئیس شکی به جای نمیگذارد که انسان ها چاپلوسی را می آموزند. شاید چاپلوسی با دروغ، حیله گری، اغراق، ترس و عصبانیت فرقی نداشته باشد زیرا که عموم این ویژگیهای منفی را انسانها در ساختارهایی…
🌈تجربه ایالت های آمریکا در افزایش مالیات
🔸با توجه به بحران کرونا و کسری بودجه در ایالت ایلینوی آمریکا، این ایالت به دنبال افزایش مالیات ثروتمندان است. اقدامی که علاوه بر جبران کسری بودجه، با افزایش مصرف دهکهای کمدرآمد، در عبور از بحران کرونا به اقتصاد کمک میکند. همچنین این امر باعث تحریک بخش خصوصی و در نتیجه اشتغالزایی بیشتر این بخش در اقتصاد خواهد شد.
🔸در ایالت ایلینوی آمریکا اصلاحیه قانون مالیاتی رای گیری شد که مطابق آن ساختار جدید مالیاتی برای جبران کسری بودجه اجرایی میشود. طرفداران این قانون، آن را مالیات عادلانه مینامند. در این قانون نرخ مالیات بر درآمد افراد متناسب با درآمدشان افزایش پیدا میکند. مطابق این قانون نرخ مالیات بر درآمد 3 درصد ثروتمندان افزایش مییابد. اما در واقع با این کار نرخ مالیات ۹۷ درصد بقیه جامعه کاهش پیدا میکند.
🔸در شرایط عادی اقتصادی این قانونِ مالیات عادلانه 3.6 میلیارد دلار درآمد سالانه برای دولت به همراه خواهد داشت. اما باید در نظر داشت که به دلیل بحران کرونا، در حال حاضر اقتصاد در شرایط ویژه و رکود بزرگی به سر میبرد. همین شرایط باعث شده است کسانی که مخالف افزایش مالیات ثروتمندان هستند بیان کنند که اکنون زمان بسیار بدی برای افزایش مالیات است و این اقدام رکود اقتصادی را افزایش می دهد. با این حال تحقیقات نشان می دهد که دقیقا برعکسِ این ادعا صحیح است.
🔸تجربه ایالتهای آمریکا افزایش مالیات ثروتمندان بهترین روش جبران کسری بودجه:
جوزف استیگلیتز، اقتصاددان و برنده جایزه نوبل روش های مختلف ایالتها برای کاهش کسری بودجه در مواجهه با بحران کرونا را بررسی کرده است. وی دریافته است که ایالتهایی که از طریق افزایش مالیات ها کسری بودجه را جبران کرده اند و از این روش برای تامین هزینه های خدمات اصلی استفاده کرده اند، به ازای هر یک دلار که مالیات اخذ و خرج شده، به صورت ضریب فزاینده، 1.5 دلار در اقتصاد تاثیر داشته است.
🔸افزایش مالیات ثروتمندان به ایالت ها کمک کرده است که نسبت به ایالتهایی که با کاهش مخارج به دنبال حل مشکل کسری بودجه اند، سریع تر از رکود اقتصادی خارج شوند.
🔸افزایش مصرف طبقه متوسط با افزایش درآمدهای مالیاتی: دلیل اثر گذاری مثبت روش افزایش مالیات ثروتمندان به موضوع میزان مصرف افراد که تقریبا 67 درصد از کل فعالیتهای اقتصادی را تشکیل می دهد، مربوط می شود. بهترین مصرف کنندگان کارگران کم درآمد و با درآمد متوسط هستند. اما درآمد آن ها در 40 سال گذشته با توجه به تورم، کاهش یافته است.
🔸 این افراد میل نهایی به مصرف (MPC) زیادی دارند. این بدین معناست که مصرف این افراد متناسب با افزایش یا کاهش درآمد تغییر میکند. بنابراین با افزایش مالیات ثروتمندان و کاهش مالیات کم درآمدها احتمالا این افراد هر دلار از این کاهش مالیات را برای مصرف و خرید کالا در اقتصاد محلی خود استفاده میکنند.
🔸اما در مقابل افراد ثروتمند میل نهایی به مصرف کمی دارند. یعنی افزایش یا کاهش درآمد این افراد تغییر زیادی در مصرف آن ها نخواهد گذاشت. افزایش درآمد بسیار زیاد این افراد در چهار دهه گذشته این موضوع را تایید می کند. متوسط درآمد تعدیل تورمی شده 1 درصد ثروتمند در ایالت ایلینوی، از 411 هزار و 177 دلار در سال 1979 به بیش از 1.4 میلیون دلار در سال 2017 رسیده است.
🔸در واقع 3 درصد ثروتمند در ایالت ایلینوی که در این قانون مشمول افزایش مالیات می شوند، در فاصله بین سال های 2016 تا 2017 درآمد بعد از کسر مالیاتشان 16 میلیارد دلار افزایش یافته است. این نشان میدهد که چرا افزایش مالیات ثروتمندان باعث کاهش هزینههای آن ها نمیشود.
🔸افزایش مالیات ثروتمندان محرک بخش خصوصی و اشتغالزایی: علاوه بر این بیشتر درآمد حاصل از این مالیات ها برای خدمات آموزشی، اجتماعی، امنیت و بهداشت خرج می شود که در مجموع بیش از 95 درصد از کل هزینههای دولت را تشکیل میدهند. این مالیات ها برای پرداخت دستمزد کارگران، معلمان، کارمندان و کادر بهداشتی مصرف میشود.
🔸همچنین این امر باعث تحریک اقتصاد خواهد شد زیرا همه این کارگران بخش عمومی در طبقه متوسط با میل نهایی به مصرف (MPC) زیاد هستند. و این دستمزدی که دریافت می کنند را در همان جایی که زندگی می کنند خرج می کنند. این اقدام باعث تحریک بخش خصوصی و اشتغال زایی که استیگلیتز آن را بیان کرد، خواهد شد.
🔸 همانگونه که آمار نشان می دهد افزایش مالیات ثروتمندان در دوره های رکود اقتصادی علاوه بر تامین هزینه های عمومی دولت، به بخش خصوصی و اشتغالزایی بیشتر این بخش، کمک می کند. شرایط کنونی فرصتی مناسب برای افزایش مالیات ثروتمندان و عدالت مالیاتی است.
🔸منبع: اقتصاد و توسعه
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔸با توجه به بحران کرونا و کسری بودجه در ایالت ایلینوی آمریکا، این ایالت به دنبال افزایش مالیات ثروتمندان است. اقدامی که علاوه بر جبران کسری بودجه، با افزایش مصرف دهکهای کمدرآمد، در عبور از بحران کرونا به اقتصاد کمک میکند. همچنین این امر باعث تحریک بخش خصوصی و در نتیجه اشتغالزایی بیشتر این بخش در اقتصاد خواهد شد.
🔸در ایالت ایلینوی آمریکا اصلاحیه قانون مالیاتی رای گیری شد که مطابق آن ساختار جدید مالیاتی برای جبران کسری بودجه اجرایی میشود. طرفداران این قانون، آن را مالیات عادلانه مینامند. در این قانون نرخ مالیات بر درآمد افراد متناسب با درآمدشان افزایش پیدا میکند. مطابق این قانون نرخ مالیات بر درآمد 3 درصد ثروتمندان افزایش مییابد. اما در واقع با این کار نرخ مالیات ۹۷ درصد بقیه جامعه کاهش پیدا میکند.
🔸در شرایط عادی اقتصادی این قانونِ مالیات عادلانه 3.6 میلیارد دلار درآمد سالانه برای دولت به همراه خواهد داشت. اما باید در نظر داشت که به دلیل بحران کرونا، در حال حاضر اقتصاد در شرایط ویژه و رکود بزرگی به سر میبرد. همین شرایط باعث شده است کسانی که مخالف افزایش مالیات ثروتمندان هستند بیان کنند که اکنون زمان بسیار بدی برای افزایش مالیات است و این اقدام رکود اقتصادی را افزایش می دهد. با این حال تحقیقات نشان می دهد که دقیقا برعکسِ این ادعا صحیح است.
🔸تجربه ایالتهای آمریکا افزایش مالیات ثروتمندان بهترین روش جبران کسری بودجه:
جوزف استیگلیتز، اقتصاددان و برنده جایزه نوبل روش های مختلف ایالتها برای کاهش کسری بودجه در مواجهه با بحران کرونا را بررسی کرده است. وی دریافته است که ایالتهایی که از طریق افزایش مالیات ها کسری بودجه را جبران کرده اند و از این روش برای تامین هزینه های خدمات اصلی استفاده کرده اند، به ازای هر یک دلار که مالیات اخذ و خرج شده، به صورت ضریب فزاینده، 1.5 دلار در اقتصاد تاثیر داشته است.
🔸افزایش مالیات ثروتمندان به ایالت ها کمک کرده است که نسبت به ایالتهایی که با کاهش مخارج به دنبال حل مشکل کسری بودجه اند، سریع تر از رکود اقتصادی خارج شوند.
🔸افزایش مصرف طبقه متوسط با افزایش درآمدهای مالیاتی: دلیل اثر گذاری مثبت روش افزایش مالیات ثروتمندان به موضوع میزان مصرف افراد که تقریبا 67 درصد از کل فعالیتهای اقتصادی را تشکیل می دهد، مربوط می شود. بهترین مصرف کنندگان کارگران کم درآمد و با درآمد متوسط هستند. اما درآمد آن ها در 40 سال گذشته با توجه به تورم، کاهش یافته است.
🔸 این افراد میل نهایی به مصرف (MPC) زیادی دارند. این بدین معناست که مصرف این افراد متناسب با افزایش یا کاهش درآمد تغییر میکند. بنابراین با افزایش مالیات ثروتمندان و کاهش مالیات کم درآمدها احتمالا این افراد هر دلار از این کاهش مالیات را برای مصرف و خرید کالا در اقتصاد محلی خود استفاده میکنند.
🔸اما در مقابل افراد ثروتمند میل نهایی به مصرف کمی دارند. یعنی افزایش یا کاهش درآمد این افراد تغییر زیادی در مصرف آن ها نخواهد گذاشت. افزایش درآمد بسیار زیاد این افراد در چهار دهه گذشته این موضوع را تایید می کند. متوسط درآمد تعدیل تورمی شده 1 درصد ثروتمند در ایالت ایلینوی، از 411 هزار و 177 دلار در سال 1979 به بیش از 1.4 میلیون دلار در سال 2017 رسیده است.
🔸در واقع 3 درصد ثروتمند در ایالت ایلینوی که در این قانون مشمول افزایش مالیات می شوند، در فاصله بین سال های 2016 تا 2017 درآمد بعد از کسر مالیاتشان 16 میلیارد دلار افزایش یافته است. این نشان میدهد که چرا افزایش مالیات ثروتمندان باعث کاهش هزینههای آن ها نمیشود.
🔸افزایش مالیات ثروتمندان محرک بخش خصوصی و اشتغالزایی: علاوه بر این بیشتر درآمد حاصل از این مالیات ها برای خدمات آموزشی، اجتماعی، امنیت و بهداشت خرج می شود که در مجموع بیش از 95 درصد از کل هزینههای دولت را تشکیل میدهند. این مالیات ها برای پرداخت دستمزد کارگران، معلمان، کارمندان و کادر بهداشتی مصرف میشود.
🔸همچنین این امر باعث تحریک اقتصاد خواهد شد زیرا همه این کارگران بخش عمومی در طبقه متوسط با میل نهایی به مصرف (MPC) زیاد هستند. و این دستمزدی که دریافت می کنند را در همان جایی که زندگی می کنند خرج می کنند. این اقدام باعث تحریک بخش خصوصی و اشتغال زایی که استیگلیتز آن را بیان کرد، خواهد شد.
🔸 همانگونه که آمار نشان می دهد افزایش مالیات ثروتمندان در دوره های رکود اقتصادی علاوه بر تامین هزینه های عمومی دولت، به بخش خصوصی و اشتغالزایی بیشتر این بخش، کمک می کند. شرایط کنونی فرصتی مناسب برای افزایش مالیات ثروتمندان و عدالت مالیاتی است.
🔸منبع: اقتصاد و توسعه
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔻اختصاصی دورنمای اقتصاد
🔵 برچسبهای جدید انرژی در اتحادیهی اروپا
💡برگردان وحید مشیرنیا
🔸وزیر محیط زیست فدرال بانو سِونجا شولتزه: “با برچسب جدید میتوانید محصولات را بسیار شفافتر مقایسه کنید و به صرفهترین محصول را انتخاب کنید. این باعث صرفهجویی در مقدار قابل توجهی از انرژی و در نتیجه هزینه های برق برای مصرفکنندگان میشود. تجدید نظر در برچسب انرژی اتحادیهی اروپا که در نسخهی جدید به تأخیر افتاده بود، اکنون یک ابزار موثر برای حفاظت از اقلیم است. “
🔻🔻یادداشت کامل در سایت دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
https://ecoviews.ir/new-energy-label-2021/
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔵 برچسبهای جدید انرژی در اتحادیهی اروپا
💡برگردان وحید مشیرنیا
🔸وزیر محیط زیست فدرال بانو سِونجا شولتزه: “با برچسب جدید میتوانید محصولات را بسیار شفافتر مقایسه کنید و به صرفهترین محصول را انتخاب کنید. این باعث صرفهجویی در مقدار قابل توجهی از انرژی و در نتیجه هزینه های برق برای مصرفکنندگان میشود. تجدید نظر در برچسب انرژی اتحادیهی اروپا که در نسخهی جدید به تأخیر افتاده بود، اکنون یک ابزار موثر برای حفاظت از اقلیم است. “
🔻🔻یادداشت کامل در سایت دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
https://ecoviews.ir/new-energy-label-2021/
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵رسالت اصلی دانشگاه چیست؟
💡#جردن_پیترسون استاد؛ دانشگاه تورنت
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
💡#جردن_پیترسون استاد؛ دانشگاه تورنت
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
فصل 8.pdf
1.6 MB
🔵#راهبردها_و_روشهای_قیمت_گذاری
💡نویسندگان: توماس نیگل ، جان هوگل و ژوزف زیل
🔸مترجمین : محسن نظری و شهریار پاوندی
🔻فصل هشتم : اجرای راهبرد قیمت گذاری
✔️فصل های قبلی در پست بالا✔️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
💡نویسندگان: توماس نیگل ، جان هوگل و ژوزف زیل
🔸مترجمین : محسن نظری و شهریار پاوندی
🔻فصل هشتم : اجرای راهبرد قیمت گذاری
✔️فصل های قبلی در پست بالا✔️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
تلگرام:
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔻معدنکاوی در قلب منطقه حفاظت شده البرز مرکزی
▫️شمال منطقه حفاظت شده البرز مرکزی در خطر معدنکاوی قرار دارد. جایی نزدیک روستای ناصرآباد که زیستگاه پلنگ و مرال است. اهالی با این فعالیت مخالف هستند و نگران آثار زیانبار آن بر طبیعت و زندگی خود.
🔸منبع: کانال منابع طبیعی ایران
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
▫️شمال منطقه حفاظت شده البرز مرکزی در خطر معدنکاوی قرار دارد. جایی نزدیک روستای ناصرآباد که زیستگاه پلنگ و مرال است. اهالی با این فعالیت مخالف هستند و نگران آثار زیانبار آن بر طبیعت و زندگی خود.
🔸منبع: کانال منابع طبیعی ایران
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
7️⃣ کلیپ شماره هفت از مجموعه #کلیپهای_شاخص_ملی_توسعه
🎬 شاخص جهانی نوآوری
🔺نوآوری چیست؟ نسبت نوآوری با توسعه اقتصادی چگونه است؟ کدام کشورها با دست آویختن به نوآوری، خود را در مسیر رشد اقتصادی بالا کشیدهاند؟ جهان بعد از کووید ۱۹ چگونه به روند نوآوری ادامه خواهد داد؟ ویدیوی بالا درباره شاخص جهانی نوآوری و وضعیت ایران در این شاخص در سال ۲۰۲۰ است.
🌀 این ویدیو را برای آنانکه دغدغه توسعه ایران را دارند ارسال کنید.
🔹 این ویدیو توسط «سازمان جهانی مالکیت فکری» تولید، و توسط رصدخانه پویش فکری توسعه دوبله و تکمیل شده است.
🎙گوینده: مهدخت چرخشت
🔸منبع: پویش فکری توسعه
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
🎬 شاخص جهانی نوآوری
🔺نوآوری چیست؟ نسبت نوآوری با توسعه اقتصادی چگونه است؟ کدام کشورها با دست آویختن به نوآوری، خود را در مسیر رشد اقتصادی بالا کشیدهاند؟ جهان بعد از کووید ۱۹ چگونه به روند نوآوری ادامه خواهد داد؟ ویدیوی بالا درباره شاخص جهانی نوآوری و وضعیت ایران در این شاخص در سال ۲۰۲۰ است.
🌀 این ویدیو را برای آنانکه دغدغه توسعه ایران را دارند ارسال کنید.
🔹 این ویدیو توسط «سازمان جهانی مالکیت فکری» تولید، و توسط رصدخانه پویش فکری توسعه دوبله و تکمیل شده است.
🎙گوینده: مهدخت چرخشت
🔸منبع: پویش فکری توسعه
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir
Forwarded from اتچ بات
⚛️ سه روش خلاقانه و مبتکرانه برای جلوگیری از هدرفت غذا:
۱- تهیه ماء الشعیر با استفاده از نان های بیات
◾️استارت آپ «تُست» نان های مانده و بدون استفاده را بعد از جمع آوری با رازک و مخمر دم می کند تا ماءالشعیر به عمل بیاورد. این استارت آپ تاکنون 2 میلیون برش نان را از دور ریختن نجات داده است. هر برش نان یک بطری ماء الشعیر می دهد.
۲- اطمینان از اینکه مواد خوراکی پیش از رسیدن به تاریخ انقضا مصرف می شوند.
◾️استارت آپ «ویستلس» با استفاده از هوش مصنوعی مواد خوراکی را با توجه به نزدیک بودن تاریخ انقضا دسته بندی می کند و قیمت آنهایی را که به انقضا نزدیکند کمی پایین می آورد. به این ترتیب مشتری ها برای پرداختن پول کمتر، موادی را که زمان کمتری برای مصرف دارند را می خرند. فروشندگان معتقدند با این کار ۳۳% از هدررفت غذا جلوگیری شده است.
۳- مصرف درهم میوه ها و سبزیجات بدون توجه به ظاهر آنها
◾️استارت آپ «اوز» میوه هایی را که بعد از جدا شدن ممکن است دور ریخته شوند را خریداری می کند و با آنها نوشیدنی اسموتی درست می کند. در بریتانیا حدود ۴۰% غذاها به خاطر ظاهرشان دور ریخته می شوند. در ابعاد جهانی یک سوم محصولات غذایی دور ریخته می شوند. در واقع اگر دور ریز غذا یک کشور بود، سومین تولیدکننده گازهای گلخانه ای شمرده می شد.
◾️تقاضای غذا تا سال ۲۰۵۰ تا ۷۰% افزایش می یابد.
@irfia_channel
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
۱- تهیه ماء الشعیر با استفاده از نان های بیات
◾️استارت آپ «تُست» نان های مانده و بدون استفاده را بعد از جمع آوری با رازک و مخمر دم می کند تا ماءالشعیر به عمل بیاورد. این استارت آپ تاکنون 2 میلیون برش نان را از دور ریختن نجات داده است. هر برش نان یک بطری ماء الشعیر می دهد.
۲- اطمینان از اینکه مواد خوراکی پیش از رسیدن به تاریخ انقضا مصرف می شوند.
◾️استارت آپ «ویستلس» با استفاده از هوش مصنوعی مواد خوراکی را با توجه به نزدیک بودن تاریخ انقضا دسته بندی می کند و قیمت آنهایی را که به انقضا نزدیکند کمی پایین می آورد. به این ترتیب مشتری ها برای پرداختن پول کمتر، موادی را که زمان کمتری برای مصرف دارند را می خرند. فروشندگان معتقدند با این کار ۳۳% از هدررفت غذا جلوگیری شده است.
۳- مصرف درهم میوه ها و سبزیجات بدون توجه به ظاهر آنها
◾️استارت آپ «اوز» میوه هایی را که بعد از جدا شدن ممکن است دور ریخته شوند را خریداری می کند و با آنها نوشیدنی اسموتی درست می کند. در بریتانیا حدود ۴۰% غذاها به خاطر ظاهرشان دور ریخته می شوند. در ابعاد جهانی یک سوم محصولات غذایی دور ریخته می شوند. در واقع اگر دور ریز غذا یک کشور بود، سومین تولیدکننده گازهای گلخانه ای شمرده می شد.
◾️تقاضای غذا تا سال ۲۰۵۰ تا ۷۰% افزایش می یابد.
@irfia_channel
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
Telegram
attach 📎
🔴 درس هایی از پیشرفت یک جزیره بدبخت...
◾استراتژي مثل سرطان به جز هزينه، درد هم دارد چون باید دست به انتخاب های دردناک زد! بگذارید مثالي بزنم!
يك جزيره بدبخت در سال 1960، توان نظامي دفاع از خودش را نداشت. چند بار بين ژاپن و انگلستان دست به دست شد. دسترسي به آب شيرين نداشت، مثل ایران جدول مندليف زير خاكش نبود، نفت نداشت، درآمد سرانه سالانه اين جزيره بدبخت 500 دلار بود يعني روزي 5/1 دلار.
⚡ اما الان:
▫ اين جزيره الان درآمد سرانه 75 هزار دلار دارد.
▫ الان پنج ميليون جمعيت دارد، سال گذشته فقط پنج ميليون توريست داشته.
▫ يك قطره نفت ندارد اما يكي از ده پالايشگاه بزرگ جهان در آن جزيره است.
▫ جزو پنج كشور شفاف دنياست.
▫ جزو 10 كشور داراي بالاترين نرخ توسعه انساني است.
◾ اين جزيره، سنگاپور است. چگونه به این جا رسید؟ سنگاپور دست به يكسري انتخابات دردناك زده است. ببينيم اين انتخابها چه بوده است.
◾زماني كه شروع كرده، يك موقعيت جغرافيايي ويژه داشته كه 40 درصد تجارت دريايي دنيا از آنجا رد ميشده. اما آن زمان سنگاپور در حد يك جزيره براي ماهيگيري مطرح بوده و پتانسيلي نداشته. نيروي انساني غيرماهر، منابع مالي محدود و بازار داخلي كوچك داشته. بازار داخلي كشورها يكي از پیشران هاي رشد هستند که سنگاپور فاقد آن بود.
▫ اولين كار سنگاپور اين بوده كه دنبال جايگزيني واردات نرفته و چون بازارش كوچك بوده خواسته براي صادرات توليد كند (انتخاب دردناک 1).
▫ در سال 1960 كه اقتصاد كمونيستي در آن منطقه از جهان مسلط بود، تصميم گرفتند به سمت استراتژي اقتصاد آزاد بروند كه حتي چين بعدها از سنگاپور الهام گرفت (انتخاب دردناک 2).
▫ تبديل شدن به بهشت سرمايهگذاري يعني پذيرفتند ماليات نگيرند و امنيتشان يك مقدار كاهش پيدا كند اما براي سرمايهگذاران به بهشت تبديل شدند. الان بيش از 80 درصد بانكهاي سنگاپور خارجي هستند(انتخاب دردناک 3).
▫ چهارم، تغيير زبان رسمي به زبان انگليسي. 55 سال قبل اين كار را كردند و گفتند اگر بخواهيم با اقتصاد جهاني ارتباط داشته باشيم بايد بتوانيم به آن زبان صحبت كنيم. مطمئنا مردم اعتراض كردهاند و گفتهاند شما خودفروخته هستيد اما اين يك تصميم دردناك بوده است(انتخاب دردناک 4).
▫ مورد بعدي اعمال سياستهاي خاص مهاجرتي بوده. چون ميدانسته نيروي انساني غيرماهر دارد با استفاده از قوانين و تسهيلات تشويقي كمك كرده نيروي انساني ماهر وارد كشورش شود (انتخاب دردناک 5).
▫ انتخاب دردناك بعدي استراتژي متفاوت از تايوان و كره جنوبي و حتي چين. چين وارد توليد اسباببازي شده چون اشتغال زيادي ایجاد می کند اما سنگاپور از ابتدا در صنايع پيشرفتهتر وارد شد (انتخاب دردناک 6).
◾اگر شما برنامه ریزی راهبردی انجام داديد، نقشه راه نوشتيد، سند راهبردي تنظيم كرديد، اما درد ناشي از دست دادن را تجربه نكرديد، شك كنيد به اينكه شما استراتژي داريد. استراتژي با از دست دادن و كنار گذاشتن معني پيدا ميكند.
🔸منبع: کانال مدیران حرفه ای
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
◾استراتژي مثل سرطان به جز هزينه، درد هم دارد چون باید دست به انتخاب های دردناک زد! بگذارید مثالي بزنم!
يك جزيره بدبخت در سال 1960، توان نظامي دفاع از خودش را نداشت. چند بار بين ژاپن و انگلستان دست به دست شد. دسترسي به آب شيرين نداشت، مثل ایران جدول مندليف زير خاكش نبود، نفت نداشت، درآمد سرانه سالانه اين جزيره بدبخت 500 دلار بود يعني روزي 5/1 دلار.
⚡ اما الان:
▫ اين جزيره الان درآمد سرانه 75 هزار دلار دارد.
▫ الان پنج ميليون جمعيت دارد، سال گذشته فقط پنج ميليون توريست داشته.
▫ يك قطره نفت ندارد اما يكي از ده پالايشگاه بزرگ جهان در آن جزيره است.
▫ جزو پنج كشور شفاف دنياست.
▫ جزو 10 كشور داراي بالاترين نرخ توسعه انساني است.
◾ اين جزيره، سنگاپور است. چگونه به این جا رسید؟ سنگاپور دست به يكسري انتخابات دردناك زده است. ببينيم اين انتخابها چه بوده است.
◾زماني كه شروع كرده، يك موقعيت جغرافيايي ويژه داشته كه 40 درصد تجارت دريايي دنيا از آنجا رد ميشده. اما آن زمان سنگاپور در حد يك جزيره براي ماهيگيري مطرح بوده و پتانسيلي نداشته. نيروي انساني غيرماهر، منابع مالي محدود و بازار داخلي كوچك داشته. بازار داخلي كشورها يكي از پیشران هاي رشد هستند که سنگاپور فاقد آن بود.
▫ اولين كار سنگاپور اين بوده كه دنبال جايگزيني واردات نرفته و چون بازارش كوچك بوده خواسته براي صادرات توليد كند (انتخاب دردناک 1).
▫ در سال 1960 كه اقتصاد كمونيستي در آن منطقه از جهان مسلط بود، تصميم گرفتند به سمت استراتژي اقتصاد آزاد بروند كه حتي چين بعدها از سنگاپور الهام گرفت (انتخاب دردناک 2).
▫ تبديل شدن به بهشت سرمايهگذاري يعني پذيرفتند ماليات نگيرند و امنيتشان يك مقدار كاهش پيدا كند اما براي سرمايهگذاران به بهشت تبديل شدند. الان بيش از 80 درصد بانكهاي سنگاپور خارجي هستند(انتخاب دردناک 3).
▫ چهارم، تغيير زبان رسمي به زبان انگليسي. 55 سال قبل اين كار را كردند و گفتند اگر بخواهيم با اقتصاد جهاني ارتباط داشته باشيم بايد بتوانيم به آن زبان صحبت كنيم. مطمئنا مردم اعتراض كردهاند و گفتهاند شما خودفروخته هستيد اما اين يك تصميم دردناك بوده است(انتخاب دردناک 4).
▫ مورد بعدي اعمال سياستهاي خاص مهاجرتي بوده. چون ميدانسته نيروي انساني غيرماهر دارد با استفاده از قوانين و تسهيلات تشويقي كمك كرده نيروي انساني ماهر وارد كشورش شود (انتخاب دردناک 5).
▫ انتخاب دردناك بعدي استراتژي متفاوت از تايوان و كره جنوبي و حتي چين. چين وارد توليد اسباببازي شده چون اشتغال زيادي ایجاد می کند اما سنگاپور از ابتدا در صنايع پيشرفتهتر وارد شد (انتخاب دردناک 6).
◾اگر شما برنامه ریزی راهبردی انجام داديد، نقشه راه نوشتيد، سند راهبردي تنظيم كرديد، اما درد ناشي از دست دادن را تجربه نكرديد، شك كنيد به اينكه شما استراتژي داريد. استراتژي با از دست دادن و كنار گذاشتن معني پيدا ميكند.
🔸منبع: کانال مدیران حرفه ای
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
9⃣1⃣-🅱 «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت
✔️ فصل نوزدهم: آیا اتحادیه ها واقعا دستمزدها را افزایش میدهند؟ (بخش دوم و پایانی)
🖋فرض کنیم صنعت راهآهن مجبور به افزایش دستمزد میشود اما بدلیل قیمتگذاری دولتی، افزایش بهای بلیط نمیدهد و نمیتواند کارکنانش را هم تعدیل کند در این حالت سرمایه گذاران فعلی پول کمتری برای سرمایه گذاری در راه آهن دارند و سرمایه شان به دام افتاده، اما اگر بازدهی پول در خط آهن کمتر از بخشهای دیگر باشد دیگر حتی یک دلار هم در راه آهن سرمایه گذاری نمیشود در بلندمدت حتی زحمت جایگزینی تجهیزات کهنه یا فاسد را به خود نخواهند داد.
🌐اگر سرمایه بهکاررفته در بازارهای داخلی بازدهی کمتری در مقایسه با سرمایهگذاری در کشورهای دیگر به بار آورد، سرمایهگذاران فعالیت خود را به بیرون مرزها انتقال خواهند داد. اگر هیچ جا نتوانند بازدهی کافیای را برای جبران ریسک کارشان بیابند، کاملاً دست از سرمایهگذاری خواهند شست. از این رو بهرهکشی نیروی کار از سرمایه در بهترین حالت تنها میتواند موقتی باشد و به سرعت پایان خواهد پذیرفت.
🌐این روند، با بیرون رانده شدن کامل بنگاههای حاشیهای از میدان کسبوکار، رشد بیکاری و تغییر اجباری دستمزدها و سودها تا جایی که چشمانداز کسب سودهای اقتصادی (یا غیراقتصادی) به شروع دوباره اشتغال و تولید بینجامد، تمام نخواهد شد اما در همین حال در نتیجه این بهرهکشیها، بیکاری و کاهش تولید همه را فقیرتر میکند.
👈اتحادیهها هر چند ممکن است برای مدتی بتوانند افزایشی را در دستمزد پولی اعضای خود، تا اندازهای به بهای ضرر کارفرمایان و بیشتر به قیمت ضرر کارگران غیراتحادیهای ایجاد کنند، اما به هیچ رو نمیتوانند دستمزدهای واقعی را در بلندمدت و برای تمام کارگران بالا ببرند.
✅اثر اتحادیهها رویهمرفته کاهش بهرهوری نیروی کار بوده، لذا بیتردید نیرویی بودهاند که در جهت پایین نگه داشتن دستمزدها یا کاهش آنها عمل کردهاند
◀️اتحادیهها اکنون درباره 35 یا 30 ساعت کار در هفته صحبت میکنند و نمیپذیرند که این دگرگونی میتواند تولید یا درآمد ملی را کاهش دهد.
◀️شمار زیادی از اتحادیهها بر تقسیمبندی سختگیرانه کار که هزینههای تولید را بالا برده و اختلافات پرهزینه و خندهداری را پیرامون «صلاحیت قانونی» به وجود آورده، پافشاری کردهاند.
◀️آنها پرداخت دستمزد بر پایه تولید یا کارآیی را نپذیرفتهاند و بر نرخهای دستمزد ساعتی یکسانی برای تمام اعضای خود، فارغ از تفاوتهایی که در بهرهوری با یکدیگر دارند، تاکید کردهاند. و بر ارتقا طبق سابقه کاری و نه طبق شایستگیها پافشردهاند.
◀️ اتحادیهها کمکاریهایی آگاهانه را تحت لوای مبارزه با «افزایش سرعت» کار آغاز کردهاند. افرادی را که بیش از همکاران خود کار میکنند، سرزنش کردهاند و بر برکناریشان انگشت تاکید گذاشتهاند و برخی اوقات ظالمانه آنها را از پا درآوردهاند.
◀️اتحادیهها با بهکارگیری ماشینها یا بهبود آنها مخالف بودهاند. بر این تاکید کردهاند که هر کدام از اعضایشان که به خاطر استفاده از دستگاههای کارآمدتر اخراج شدهاند، باید برای مدتی نامحدود «درآمدهایی تضمینشده» را دریافت کنند.
◀️آنها بر وجود قوانین اشتغالزایی تاکید کردهاند تا به این ترتیب استفاده از افرادی بیشتر یا صرف مدتی طولانیتر برای انجام کاری معین الزامی شود.
◀️حتی با تهدید به آسیب رساندن به کارفرمایان بر استخدام افرادی که هیچ نیازی به وجودشان نیست، تاکید کردهاند
🌐بیشتر این سیاستها با این فرض پیگیری شدهاند که مقدار ثابتی کار وجود دارد که باید انجام شود و با یک «اندوخته شغلی» معین روبرو هستیم که باید بین بیشترین افراد و در بیشترین ساعات ممکن گسترش یابد و به این ترتیب خیلی زود تمام نشود. این فرضی کاملاً غلط است. عملاً هیچ حدی برای مقدار کاری که باید انجام شود، وجود ندارد. کار کار میآورد. آنچه فرد الف تولید میکند، تقاضا برای محصول فرد ب را تشکیل میدهد.
🔚🔚باز هم میگویم که عامل واقعی در افزایش سرسامآور دستمزدهای واقعی در قرن گذشته، انباشت سرمایه و پیشرفت شدید تکنولوژیکی که به میانجی آن امکانپذیر شد، بوده است. اما این فرآیند در نتیجه سیاستهای بد اتحادیهها و دولتها در دهه گذشته از حرکت بازایستاده است:
درآمد متوسط ناخالص هفتگی کارگران خصوصی در بخش غیرکشاورزی با لحاظ کردن تورم بر پایه ارزش سال 1967 از 103.93 دلار در 1968 به 103.63 دلار در 1977 کاهش یافته این نتیجه سیاستهای کوته بینانه اتحادیه ها و دولتها بوده
🔸منبع: کانال درباره آزادی
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ فصل نوزدهم: آیا اتحادیه ها واقعا دستمزدها را افزایش میدهند؟ (بخش دوم و پایانی)
🖋فرض کنیم صنعت راهآهن مجبور به افزایش دستمزد میشود اما بدلیل قیمتگذاری دولتی، افزایش بهای بلیط نمیدهد و نمیتواند کارکنانش را هم تعدیل کند در این حالت سرمایه گذاران فعلی پول کمتری برای سرمایه گذاری در راه آهن دارند و سرمایه شان به دام افتاده، اما اگر بازدهی پول در خط آهن کمتر از بخشهای دیگر باشد دیگر حتی یک دلار هم در راه آهن سرمایه گذاری نمیشود در بلندمدت حتی زحمت جایگزینی تجهیزات کهنه یا فاسد را به خود نخواهند داد.
🌐اگر سرمایه بهکاررفته در بازارهای داخلی بازدهی کمتری در مقایسه با سرمایهگذاری در کشورهای دیگر به بار آورد، سرمایهگذاران فعالیت خود را به بیرون مرزها انتقال خواهند داد. اگر هیچ جا نتوانند بازدهی کافیای را برای جبران ریسک کارشان بیابند، کاملاً دست از سرمایهگذاری خواهند شست. از این رو بهرهکشی نیروی کار از سرمایه در بهترین حالت تنها میتواند موقتی باشد و به سرعت پایان خواهد پذیرفت.
🌐این روند، با بیرون رانده شدن کامل بنگاههای حاشیهای از میدان کسبوکار، رشد بیکاری و تغییر اجباری دستمزدها و سودها تا جایی که چشمانداز کسب سودهای اقتصادی (یا غیراقتصادی) به شروع دوباره اشتغال و تولید بینجامد، تمام نخواهد شد اما در همین حال در نتیجه این بهرهکشیها، بیکاری و کاهش تولید همه را فقیرتر میکند.
👈اتحادیهها هر چند ممکن است برای مدتی بتوانند افزایشی را در دستمزد پولی اعضای خود، تا اندازهای به بهای ضرر کارفرمایان و بیشتر به قیمت ضرر کارگران غیراتحادیهای ایجاد کنند، اما به هیچ رو نمیتوانند دستمزدهای واقعی را در بلندمدت و برای تمام کارگران بالا ببرند.
✅اثر اتحادیهها رویهمرفته کاهش بهرهوری نیروی کار بوده، لذا بیتردید نیرویی بودهاند که در جهت پایین نگه داشتن دستمزدها یا کاهش آنها عمل کردهاند
◀️اتحادیهها اکنون درباره 35 یا 30 ساعت کار در هفته صحبت میکنند و نمیپذیرند که این دگرگونی میتواند تولید یا درآمد ملی را کاهش دهد.
◀️شمار زیادی از اتحادیهها بر تقسیمبندی سختگیرانه کار که هزینههای تولید را بالا برده و اختلافات پرهزینه و خندهداری را پیرامون «صلاحیت قانونی» به وجود آورده، پافشاری کردهاند.
◀️آنها پرداخت دستمزد بر پایه تولید یا کارآیی را نپذیرفتهاند و بر نرخهای دستمزد ساعتی یکسانی برای تمام اعضای خود، فارغ از تفاوتهایی که در بهرهوری با یکدیگر دارند، تاکید کردهاند. و بر ارتقا طبق سابقه کاری و نه طبق شایستگیها پافشردهاند.
◀️ اتحادیهها کمکاریهایی آگاهانه را تحت لوای مبارزه با «افزایش سرعت» کار آغاز کردهاند. افرادی را که بیش از همکاران خود کار میکنند، سرزنش کردهاند و بر برکناریشان انگشت تاکید گذاشتهاند و برخی اوقات ظالمانه آنها را از پا درآوردهاند.
◀️اتحادیهها با بهکارگیری ماشینها یا بهبود آنها مخالف بودهاند. بر این تاکید کردهاند که هر کدام از اعضایشان که به خاطر استفاده از دستگاههای کارآمدتر اخراج شدهاند، باید برای مدتی نامحدود «درآمدهایی تضمینشده» را دریافت کنند.
◀️آنها بر وجود قوانین اشتغالزایی تاکید کردهاند تا به این ترتیب استفاده از افرادی بیشتر یا صرف مدتی طولانیتر برای انجام کاری معین الزامی شود.
◀️حتی با تهدید به آسیب رساندن به کارفرمایان بر استخدام افرادی که هیچ نیازی به وجودشان نیست، تاکید کردهاند
🌐بیشتر این سیاستها با این فرض پیگیری شدهاند که مقدار ثابتی کار وجود دارد که باید انجام شود و با یک «اندوخته شغلی» معین روبرو هستیم که باید بین بیشترین افراد و در بیشترین ساعات ممکن گسترش یابد و به این ترتیب خیلی زود تمام نشود. این فرضی کاملاً غلط است. عملاً هیچ حدی برای مقدار کاری که باید انجام شود، وجود ندارد. کار کار میآورد. آنچه فرد الف تولید میکند، تقاضا برای محصول فرد ب را تشکیل میدهد.
🔚🔚باز هم میگویم که عامل واقعی در افزایش سرسامآور دستمزدهای واقعی در قرن گذشته، انباشت سرمایه و پیشرفت شدید تکنولوژیکی که به میانجی آن امکانپذیر شد، بوده است. اما این فرآیند در نتیجه سیاستهای بد اتحادیهها و دولتها در دهه گذشته از حرکت بازایستاده است:
درآمد متوسط ناخالص هفتگی کارگران خصوصی در بخش غیرکشاورزی با لحاظ کردن تورم بر پایه ارزش سال 1967 از 103.93 دلار در 1968 به 103.63 دلار در 1977 کاهش یافته این نتیجه سیاستهای کوته بینانه اتحادیه ها و دولتها بوده
🔸منبع: کانال درباره آزادی
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔴 ارتباط آلودگی هوا با کاهش مهارتهای تفکر
محققان دریافتند، قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران کودکی با کاهش مهارت تفکر در مراحل بعدی زندگی مرتبط است.
نتایج این تحقیق نشان داد که قرارگیری بیشتر در معرض آلودگی هوا در همان ابتدای زندگی با تاثیر مخرب بر مهارتهای شناختی افراد همراه است. نتایج بررسیها نشان میدهد که آلودگی هوا باعث به خطر افتادن مهارتهای تفکر در مراحل بعدی زندگی خواهد شد. مهارتهای تفکر شامل فعالیتهای ذهنی مورد استفاده برای پردازش اطلاعات، ارتباط برقرارکردن، تصمیمگیری و خلق ایدههای جدید است. افراد معمولا در زمان کسب تجربه، حل مشکلات، تصمیمگیری، پرسش و برنامهریزی یا سازماندهی اطلاعات از مهارتهای تفکر استفاده میکنند.
محققان دانشگاه ادینبورگ با استفاده از آزمایشی که همه افراد در ۱۱ سالگی انجام داده بودند، هوش عمومی بیش از ۵۰۰ نفر را با سن تقریبی ۷۰ سال بررسی و سپس شرکتکنندگان در سن ۷۶ و ۷۹ سالگی نیز همین آزمایش را تکرار کردند. محققان برای تخمین میزان آلودگی هوا که شرکتکنندگان در سالهای اولیه در معرض آن قرارگرفته بودند، از سابقه هر شخص در طول زندگی استفاده کردند.
گروه محققان، برای تجزیهوتحلیل رابطه بین قرار گرفتن فرد در معرض آلودگی هوا و مهارتهای تفکر در سالهای بعد زندگی از مدلهای آماری نیز استفاده کردند و موارد ساده زندگی مانند وضعیت اقتصادی اجتماعی و استعمال دخانیات را در نظر گرفتند.
یافتهها نشان داد که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران کودکی با تغییرات شناختی بدتر در سنین ۱۱ تا ۷۰ سال ارتباط اندک، اما قابلتشخیص دارد. محققان گفتند: میتوان زمان آلودگی هوا را تخمین زد و نحوه ارتباط آن با توانایی شناختی در زندگی را بررسی کرد.
دکتر تام راس، رئیس مرکز تحقیقات دمانس آلزایمر اسکاتلند در دانشگاه ادینبورگ گفت: «برای اولین بار اثبات کردیم که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در اوایل زندگی میتواند پس از دههها بر مغز تاثیر بگذارد، این اولین گام برای درک تاثیرات مضر آلودگی هوا بر مغز است و میتواند برای نسلهای آینده به کاهش خطر ابتلا به زوال عقل کمک کند.»
محققان افزودند: تاکنون به علت کمبود اطلاعات درباره سطح آلودگی هوا قبل از دهه ۱۹۹۰، بررسی تاثیر قرار گرفتن در معرض زودهنگام آلودگی هوا بر مهارت تفکر در مراحل بعدی زندگی امکانپذیر نبوده است.
در این بررسی، محققان برای تعیین سطح آلودگی در سالهای ۱۹۳۵، ۱۹۵۰، ۱۹۷۰، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ از مدلی به نام مدل انتقال شیمی اتمسفر EMEP۴UK با عنوان غلظت ذرات ریز (PM۲.۵) استفاده و این یافتهها را با دادههای معاصر این مدل از سال ۲۰۰۱ برای تخمین قرار گرفتن در معرض آلودگی را بررسی کردند.
شرکتکنندگان بخشی از مطالعه Lothian Birth Cohort ۱۹۳۶ بودند؛ گروهی از افرادی که در سال ۱۹۳۶ متولد شدند و در نظرسنجی ذهنی اسکاتلند در سال ۱۹۴۷ شرکت کردند. این مطالعه ظرفیتهای شناختی و ذهنی شرکتکنندگان را طی دوره طولانی ارزیابی کرده است.
از سال ۱۹۹۹، محققان برای ترسیم چگونگی تغییر قدرت تفکر فرد در طول زندگی در حال کار با گروههای تولد Lothian هستند.
✅ این یافتهها در نشریه Alzheimer’s Disease and in the Handbook on Air Pollution ارائهشده است.
🔸منبع: ایسنا
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
محققان دریافتند، قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران کودکی با کاهش مهارت تفکر در مراحل بعدی زندگی مرتبط است.
نتایج این تحقیق نشان داد که قرارگیری بیشتر در معرض آلودگی هوا در همان ابتدای زندگی با تاثیر مخرب بر مهارتهای شناختی افراد همراه است. نتایج بررسیها نشان میدهد که آلودگی هوا باعث به خطر افتادن مهارتهای تفکر در مراحل بعدی زندگی خواهد شد. مهارتهای تفکر شامل فعالیتهای ذهنی مورد استفاده برای پردازش اطلاعات، ارتباط برقرارکردن، تصمیمگیری و خلق ایدههای جدید است. افراد معمولا در زمان کسب تجربه، حل مشکلات، تصمیمگیری، پرسش و برنامهریزی یا سازماندهی اطلاعات از مهارتهای تفکر استفاده میکنند.
محققان دانشگاه ادینبورگ با استفاده از آزمایشی که همه افراد در ۱۱ سالگی انجام داده بودند، هوش عمومی بیش از ۵۰۰ نفر را با سن تقریبی ۷۰ سال بررسی و سپس شرکتکنندگان در سن ۷۶ و ۷۹ سالگی نیز همین آزمایش را تکرار کردند. محققان برای تخمین میزان آلودگی هوا که شرکتکنندگان در سالهای اولیه در معرض آن قرارگرفته بودند، از سابقه هر شخص در طول زندگی استفاده کردند.
گروه محققان، برای تجزیهوتحلیل رابطه بین قرار گرفتن فرد در معرض آلودگی هوا و مهارتهای تفکر در سالهای بعد زندگی از مدلهای آماری نیز استفاده کردند و موارد ساده زندگی مانند وضعیت اقتصادی اجتماعی و استعمال دخانیات را در نظر گرفتند.
یافتهها نشان داد که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران کودکی با تغییرات شناختی بدتر در سنین ۱۱ تا ۷۰ سال ارتباط اندک، اما قابلتشخیص دارد. محققان گفتند: میتوان زمان آلودگی هوا را تخمین زد و نحوه ارتباط آن با توانایی شناختی در زندگی را بررسی کرد.
دکتر تام راس، رئیس مرکز تحقیقات دمانس آلزایمر اسکاتلند در دانشگاه ادینبورگ گفت: «برای اولین بار اثبات کردیم که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در اوایل زندگی میتواند پس از دههها بر مغز تاثیر بگذارد، این اولین گام برای درک تاثیرات مضر آلودگی هوا بر مغز است و میتواند برای نسلهای آینده به کاهش خطر ابتلا به زوال عقل کمک کند.»
محققان افزودند: تاکنون به علت کمبود اطلاعات درباره سطح آلودگی هوا قبل از دهه ۱۹۹۰، بررسی تاثیر قرار گرفتن در معرض زودهنگام آلودگی هوا بر مهارت تفکر در مراحل بعدی زندگی امکانپذیر نبوده است.
در این بررسی، محققان برای تعیین سطح آلودگی در سالهای ۱۹۳۵، ۱۹۵۰، ۱۹۷۰، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ از مدلی به نام مدل انتقال شیمی اتمسفر EMEP۴UK با عنوان غلظت ذرات ریز (PM۲.۵) استفاده و این یافتهها را با دادههای معاصر این مدل از سال ۲۰۰۱ برای تخمین قرار گرفتن در معرض آلودگی را بررسی کردند.
شرکتکنندگان بخشی از مطالعه Lothian Birth Cohort ۱۹۳۶ بودند؛ گروهی از افرادی که در سال ۱۹۳۶ متولد شدند و در نظرسنجی ذهنی اسکاتلند در سال ۱۹۴۷ شرکت کردند. این مطالعه ظرفیتهای شناختی و ذهنی شرکتکنندگان را طی دوره طولانی ارزیابی کرده است.
از سال ۱۹۹۹، محققان برای ترسیم چگونگی تغییر قدرت تفکر فرد در طول زندگی در حال کار با گروههای تولد Lothian هستند.
✅ این یافتهها در نشریه Alzheimer’s Disease and in the Handbook on Air Pollution ارائهشده است.
🔸منبع: ایسنا
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 ارتباط استقلال بانک مرکزی و تورم
لارنس سامرز (lawrence summers) و آلبرتو آلسینا (Alberto Alesina) دو استاد دانشگاه هاروارد در مقاله معروفی که با عنوان "استقلال بانک مرکزی و عملکرد اقتصاد کلان" منتشر کردند دست روی نقطه مهمی در عرصه سیاستگذاری اقتصادی و ساختار تصمیم گیری اقتصادی گذاشتهاند.
اینکه چه ارتباطی بین استقلال بانک مرکزی و تورم، بیکاری، نرخ بهره حقیقی و رشد اقتصادی وجود دارد.
این گزارش از اکوایران که برگرفته از سالنامه دنیای اقتصاد است به این مقاله مهم در عرصه سیاست گذاری پولی پرداخته است.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
لارنس سامرز (lawrence summers) و آلبرتو آلسینا (Alberto Alesina) دو استاد دانشگاه هاروارد در مقاله معروفی که با عنوان "استقلال بانک مرکزی و عملکرد اقتصاد کلان" منتشر کردند دست روی نقطه مهمی در عرصه سیاستگذاری اقتصادی و ساختار تصمیم گیری اقتصادی گذاشتهاند.
اینکه چه ارتباطی بین استقلال بانک مرکزی و تورم، بیکاری، نرخ بهره حقیقی و رشد اقتصادی وجود دارد.
این گزارش از اکوایران که برگرفته از سالنامه دنیای اقتصاد است به این مقاله مهم در عرصه سیاست گذاری پولی پرداخته است.
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
✅ خیز ارزهای دیجیتال دولتی
✍️فاطمه رحیمی
📌اکونومیست
بانکهای مرکزی دنیا برای رقابت با بازار بیتکوین به میدان آمدهاند و اخیرا خبرهایی در مورد عرضه یورو و دلار دیجیتال توسط بانکهای مرکزی مطرح شده است. پس از تایید خبر عرضه یوان دیجیتال به بازار، بانک مرکزی اتحادیه اروپا اعلام کرد در مورد عرضه یوان دیجیتال که ارزی دیجیتال با پشتوانه بانک مرکزی است، مورد بررسی قرار خواهد داد.
طبق اعلام بانک مرکزی اتحادیه اروپا، صدور و انتقال یورو دیجیتال با تکنولوژی مشابهی با تکنولوژیهای استفاده شده در تولید رمزرارزهای مطرحی مانند بیتکوین انجام خواهد شد و این ارزهای دیجیتال میتوانند رقیبی جدی برای بیتکوین در بازار جهانی باشند. علاوه بر اروپا، در آمریکا هم خبرهایی برای عرضه دلار دیجیتال مطرح شده است، خبرهایی که نشان از رقابت بزرگ بانکهای مرکزی برای ورود به فضایی تازه در اقتصاد دنیا دارد ولی با وجود اینکه بسیاری از رسانهها در مورد تبدیل شدن این ارزهای دیجیتال به عنوان رقبایی سر سخت برای بیتکوین یا پول نقد صحبت میکنند، بانکهای مرکزی تاکید کردهاند که تمایلی برای این کار ندارند و ارزش هر دلار یا یوروی دیجیتال معادل یک دلار یا یورو است.
انبوه معاملهگران روزانه دیجیتال به بازوی وال استریت تبدیل شدهاند. پی پال (PayPal)، نقل و انتقال امن پول از طریق ایمیل، معادل ۳۹۲ میلیون کاربر دارد، یکی از مواردی که نشان میدهد آمریکا با غولهای پرداخت دیجیتال چین همگام است. با این حال، کمترین اختلال در مرز بین فناوری و امور مالی ممکن است انقلابیترین اتفاق باشد
گام بعدی ارزهای دیجیتال دولتی یا بانک مرکزی است اما با پیچیدگیهایی روبهرو میشوند، زیرا آنها قدرت را در دولت متمرکز میکنند تا اینکه آن را از طریق شبکهها گسترش دهند یا آن را به انحصارهای خصوصی بدهند. ایده پشت آنها ساده است. به جای داشتن حساب در یک بانک خردهفروشی، این کار را مستقیما با یک بانک مرکزی از طریق رابط کاربری مشابه برنامههایی مانند Alipay انجام میدهید. به جای نوشتن چک یا پرداخت آنلاین با کارت، میتوانید از مجاری ارزان قیمت بانک مرکزی استفاده کنید و پول شما با اعتماد کامل دولت تضمین خواهد شد، نه یک بانکداری خطا و اشتباهات بالا. اگر میخواهید یک پیتزا بخرید یا به یک خواهر یا برادر ورشکسته کمک کنید، نیازی به پرداختن از طریق تماس با مرکز سیتی گروپ یا پرداخت با هزینههای مسترکارت نیست: بانک انگلیس و بانک فدرال در خدمت شما هستند.
باهاما، پول دیجیتالی صادر کرده است. چین یوان الکترونیکی آزمایشی خود را برای بیش از ۵۰۰ هزار نفر ارائه داده است. اتحادیه اروپا خواهان یورو مجازی تا سال ۲۰۲۵ است، انگلیس گروه ویژهای را راهاندازی کرده و آمریکا، سلطهگر مالی جهان، در حال ساخت یک دلار الکترونیکی فرضی است.
یکی از انگیزههای دولتها و بانکهای مرکزی ترس از، از دست دادن کنترل است. امروز بانکهای مرکزی از سیستم بانکی برای تقویت سیاستهای پولی استفاده میکنند. اگر پرداختها، سپردهها و وامها از بانکها به حوزههای دیجیتال که به صورت خصوصی اداره میشوند، مهاجرت کنند، بانکهای مرکزی برای مدیریت چرخه اقتصادی و تزریق وجوه به سیستم در طول بحران تلاش میکنند. شبکههای خصوصی بدون نظارت میتوانند به یک غربوحشی کلاهبردار و سوءاستفاده از حریم خصوصی تبدیل شوند.در حالت ایدهآل پول ذخیره قابل اعتماد، یک واحد حساب پایدار و یک روش کارآمد برای پرداخت فراهم میکند. پول امروز علامتهای مختلفی دارد. سپردهگذاران بدون بیمه میتوانند در صورت شکست بانکها آسیب ببینند، بیتکوین به طور گستردهای پذیرفته نمیشود و کارتهای اعتباری گران هستند.
پس از صعود، ارزهای دیجیتال دولتی میتواند برای کنترل شهروندان به دولت تبدیل شود: به جریمههای الکترونیکی فوری برای عملکرد بد فکر کنید. آنها میتوانند با فراهم آوردن مجرای پرداختهای مرزی و گزینههای دیگر برای دلار، ارز ذخیره جهان و عامل اصلی نفوذ آمریکا، ژئوپلیتیک را نیز تغییر دهند. سلطنت این دلار تا حدی مبتنی بر بازارهای سرمایه و حقوق مالکیت آزاد آمریکاست که چین نمیتواند رقیب آنها باشد. اما همچنین به سیستمهای پرداخت قدیمی، فاکتورهای صورتحساب و سکون متکی است – و آن را برای ایجاد اختلال در دسترس قرار میدهد. کشورهای کوچک میترسند که مردم به جای استفاده از پول محلی، به ارزهای الکترونیکی خارجی روی بیاورند و باعث ایجاد هرج و مرج در داخل شوند.
🔸منبع: جهان صنعت
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
✍️فاطمه رحیمی
📌اکونومیست
بانکهای مرکزی دنیا برای رقابت با بازار بیتکوین به میدان آمدهاند و اخیرا خبرهایی در مورد عرضه یورو و دلار دیجیتال توسط بانکهای مرکزی مطرح شده است. پس از تایید خبر عرضه یوان دیجیتال به بازار، بانک مرکزی اتحادیه اروپا اعلام کرد در مورد عرضه یوان دیجیتال که ارزی دیجیتال با پشتوانه بانک مرکزی است، مورد بررسی قرار خواهد داد.
طبق اعلام بانک مرکزی اتحادیه اروپا، صدور و انتقال یورو دیجیتال با تکنولوژی مشابهی با تکنولوژیهای استفاده شده در تولید رمزرارزهای مطرحی مانند بیتکوین انجام خواهد شد و این ارزهای دیجیتال میتوانند رقیبی جدی برای بیتکوین در بازار جهانی باشند. علاوه بر اروپا، در آمریکا هم خبرهایی برای عرضه دلار دیجیتال مطرح شده است، خبرهایی که نشان از رقابت بزرگ بانکهای مرکزی برای ورود به فضایی تازه در اقتصاد دنیا دارد ولی با وجود اینکه بسیاری از رسانهها در مورد تبدیل شدن این ارزهای دیجیتال به عنوان رقبایی سر سخت برای بیتکوین یا پول نقد صحبت میکنند، بانکهای مرکزی تاکید کردهاند که تمایلی برای این کار ندارند و ارزش هر دلار یا یوروی دیجیتال معادل یک دلار یا یورو است.
انبوه معاملهگران روزانه دیجیتال به بازوی وال استریت تبدیل شدهاند. پی پال (PayPal)، نقل و انتقال امن پول از طریق ایمیل، معادل ۳۹۲ میلیون کاربر دارد، یکی از مواردی که نشان میدهد آمریکا با غولهای پرداخت دیجیتال چین همگام است. با این حال، کمترین اختلال در مرز بین فناوری و امور مالی ممکن است انقلابیترین اتفاق باشد
گام بعدی ارزهای دیجیتال دولتی یا بانک مرکزی است اما با پیچیدگیهایی روبهرو میشوند، زیرا آنها قدرت را در دولت متمرکز میکنند تا اینکه آن را از طریق شبکهها گسترش دهند یا آن را به انحصارهای خصوصی بدهند. ایده پشت آنها ساده است. به جای داشتن حساب در یک بانک خردهفروشی، این کار را مستقیما با یک بانک مرکزی از طریق رابط کاربری مشابه برنامههایی مانند Alipay انجام میدهید. به جای نوشتن چک یا پرداخت آنلاین با کارت، میتوانید از مجاری ارزان قیمت بانک مرکزی استفاده کنید و پول شما با اعتماد کامل دولت تضمین خواهد شد، نه یک بانکداری خطا و اشتباهات بالا. اگر میخواهید یک پیتزا بخرید یا به یک خواهر یا برادر ورشکسته کمک کنید، نیازی به پرداختن از طریق تماس با مرکز سیتی گروپ یا پرداخت با هزینههای مسترکارت نیست: بانک انگلیس و بانک فدرال در خدمت شما هستند.
باهاما، پول دیجیتالی صادر کرده است. چین یوان الکترونیکی آزمایشی خود را برای بیش از ۵۰۰ هزار نفر ارائه داده است. اتحادیه اروپا خواهان یورو مجازی تا سال ۲۰۲۵ است، انگلیس گروه ویژهای را راهاندازی کرده و آمریکا، سلطهگر مالی جهان، در حال ساخت یک دلار الکترونیکی فرضی است.
یکی از انگیزههای دولتها و بانکهای مرکزی ترس از، از دست دادن کنترل است. امروز بانکهای مرکزی از سیستم بانکی برای تقویت سیاستهای پولی استفاده میکنند. اگر پرداختها، سپردهها و وامها از بانکها به حوزههای دیجیتال که به صورت خصوصی اداره میشوند، مهاجرت کنند، بانکهای مرکزی برای مدیریت چرخه اقتصادی و تزریق وجوه به سیستم در طول بحران تلاش میکنند. شبکههای خصوصی بدون نظارت میتوانند به یک غربوحشی کلاهبردار و سوءاستفاده از حریم خصوصی تبدیل شوند.در حالت ایدهآل پول ذخیره قابل اعتماد، یک واحد حساب پایدار و یک روش کارآمد برای پرداخت فراهم میکند. پول امروز علامتهای مختلفی دارد. سپردهگذاران بدون بیمه میتوانند در صورت شکست بانکها آسیب ببینند، بیتکوین به طور گستردهای پذیرفته نمیشود و کارتهای اعتباری گران هستند.
پس از صعود، ارزهای دیجیتال دولتی میتواند برای کنترل شهروندان به دولت تبدیل شود: به جریمههای الکترونیکی فوری برای عملکرد بد فکر کنید. آنها میتوانند با فراهم آوردن مجرای پرداختهای مرزی و گزینههای دیگر برای دلار، ارز ذخیره جهان و عامل اصلی نفوذ آمریکا، ژئوپلیتیک را نیز تغییر دهند. سلطنت این دلار تا حدی مبتنی بر بازارهای سرمایه و حقوق مالکیت آزاد آمریکاست که چین نمیتواند رقیب آنها باشد. اما همچنین به سیستمهای پرداخت قدیمی، فاکتورهای صورتحساب و سکون متکی است – و آن را برای ایجاد اختلال در دسترس قرار میدهد. کشورهای کوچک میترسند که مردم به جای استفاده از پول محلی، به ارزهای الکترونیکی خارجی روی بیاورند و باعث ایجاد هرج و مرج در داخل شوند.
🔸منبع: جهان صنعت
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔻اختصاصی دورنمای اقتصاد
🔵مفهوم قانون گرشام
🔸#اقتصاد_به_زبان_ساده
💡#مرتضی_زارع
🔸هر کجا که ارزشگذاری کالا، خدمات، افراد و گروهها به صورت صحیح انجام نشود. بین ارزش واقعی آنها و ارزشی که در سیستم اقتصادی اجتماعی دارند اختلاف وجود داشته باشد. باید منتظر جایگزین شدن، جریان بد به جای جریان خوب، پول بد به جای پول خوب، افراد ناشایسته و نالایق با کارآفرینان، افراد با دانش و تصمیمسازان شایسته بود.
🔻🔻یادداشت کامل در سایت دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
https://ecoviews.ir/greshams-law/
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
🔵مفهوم قانون گرشام
🔸#اقتصاد_به_زبان_ساده
💡#مرتضی_زارع
🔸هر کجا که ارزشگذاری کالا، خدمات، افراد و گروهها به صورت صحیح انجام نشود. بین ارزش واقعی آنها و ارزشی که در سیستم اقتصادی اجتماعی دارند اختلاف وجود داشته باشد. باید منتظر جایگزین شدن، جریان بد به جای جریان خوب، پول بد به جای پول خوب، افراد ناشایسته و نالایق با کارآفرینان، افراد با دانش و تصمیمسازان شایسته بود.
🔻🔻یادداشت کامل در سایت دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
https://ecoviews.ir/greshams-law/
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir