🔵 #معرفی_اقتصاددانان
🔆Economist of The Week: John Van Reenen
#Biography
▪️Full name: John Van Reenen (1965)
✔️ اقتصاددان هفته: جان ون رینن
▪️نام: جان ون رینن (۱۹۶۵)
🏫تحصیلات:
لیسانس اقتصاد و علوم سیاسی و اجتماعی از دانشگاه کمبریج
فوق لیسانس روابط سازمانی از مدرسه اقتصاد لندن
دکترای اقتصاد از کالج دانشگاهی لندن (UCL)
▪️فعالیت های آکادمیک:
استاد اقتصاد مدرسه اقتصاد لندن (۲۰۱۶ تا کنون)
عضو دیجیتال، مرکز خلاق اقتصاد دیجیتال دانشگاه ام ای تی (۲۰۲۰ تا کنون)
ویراستر ژورنال اکونومتریکا (۲۰۲۱ تا کنون)
عضو هیئت ویراستاری مرکز پژوهشی Microeconomic Insights برای مطالعات اقتصاد (۲۰۱۸ تا کنون)
عضو جامعه اقتصاد سنجی (۲۰۱۲ تا کنون)
پژوهشگر دفتر ملی پژوهش اقتصادی (۲۰۰۶ تا کنون)
▪️حوزه تخصص:
اقتصاد خرد کاربردی، کارآفرینی، بهره وری، اقتصاد کار، اقتصاد صنعتی
📄متن کامل معرفی به فارسی در Instant view
👉🏻Read on website (English)
@nudgeunit
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔆Economist of The Week: John Van Reenen
#Biography
▪️Full name: John Van Reenen (1965)
✔️ اقتصاددان هفته: جان ون رینن
▪️نام: جان ون رینن (۱۹۶۵)
🏫تحصیلات:
لیسانس اقتصاد و علوم سیاسی و اجتماعی از دانشگاه کمبریج
فوق لیسانس روابط سازمانی از مدرسه اقتصاد لندن
دکترای اقتصاد از کالج دانشگاهی لندن (UCL)
▪️فعالیت های آکادمیک:
استاد اقتصاد مدرسه اقتصاد لندن (۲۰۱۶ تا کنون)
عضو دیجیتال، مرکز خلاق اقتصاد دیجیتال دانشگاه ام ای تی (۲۰۲۰ تا کنون)
ویراستر ژورنال اکونومتریکا (۲۰۲۱ تا کنون)
عضو هیئت ویراستاری مرکز پژوهشی Microeconomic Insights برای مطالعات اقتصاد (۲۰۱۸ تا کنون)
عضو جامعه اقتصاد سنجی (۲۰۱۲ تا کنون)
پژوهشگر دفتر ملی پژوهش اقتصادی (۲۰۰۶ تا کنون)
▪️حوزه تخصص:
اقتصاد خرد کاربردی، کارآفرینی، بهره وری، اقتصاد کار، اقتصاد صنعتی
📄متن کامل معرفی به فارسی در Instant view
👉🏻Read on website (English)
@nudgeunit
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegraph
اقتصاددان هفته: جان ون رینن
▪️نام: جان ون رینن (۱۹۶۵) 🏫تحصیلات: لیسانس اقتصاد و علوم سیاسی و اجتماعی از دانشگاه کمبریج فوق لیسانس روابط سازمانی از مدرسه اقتصاد لندن دکترای اقتصاد از کالج دانشگاهی لندن (UCL) ▪️فعالیت های آکادمیک: استاد اقتصاد مدرسه اقتصاد لندن (۲۰۱۶ تا کنون) عضو دیجیتال،…
👍8👏1
نه فرشتهام، نه شیطان، کیام و چیام؟ همینم!
نه ز باده و نز آتش، که نوادهی زمینم!
منم و چراغ خردی که بمیرد از نسیمی
نه سپیده دم به دستم، نه ستاره بر جبینم
منم و ردای تنگی که به جز «من»اش نگنجد
نه فلک بر آستانم، نه خدا در آستینم
نه حق حقم، نه ناحق نه بدم ، نه خوب مطلق
سیه و سپیدم: ابلق! که به نیک و بد عجینم
نه برانمش، نه در بر، کِشَمَش، غم است دیگر!
چه بگویم از حریفی که مناش نمیگزینم؟
نزنم نمک به زخمی که همیشگی است، باری،
که نه خستهی نخستین، نه خراب آخرینم
تب بوسهایم از آن لب، به غنیمت است امشب
که نه آگهام که فردا، چه نشسته در کمینم
#حسین_منزوی
#شعر
نه ز باده و نز آتش، که نوادهی زمینم!
منم و چراغ خردی که بمیرد از نسیمی
نه سپیده دم به دستم، نه ستاره بر جبینم
منم و ردای تنگی که به جز «من»اش نگنجد
نه فلک بر آستانم، نه خدا در آستینم
نه حق حقم، نه ناحق نه بدم ، نه خوب مطلق
سیه و سپیدم: ابلق! که به نیک و بد عجینم
نه برانمش، نه در بر، کِشَمَش، غم است دیگر!
چه بگویم از حریفی که مناش نمیگزینم؟
نزنم نمک به زخمی که همیشگی است، باری،
که نه خستهی نخستین، نه خراب آخرینم
تب بوسهایم از آن لب، به غنیمت است امشب
که نه آگهام که فردا، چه نشسته در کمینم
#حسین_منزوی
#شعر
👍12🔥1🙏1
🔵 #گزارش_اکونومیست_از_جهانی_سازی
🔻مجموع صفر
✔️ بخش اول
🔹🔹اختصاصی اکونومیست فارسی: از سال 1945، اقتصاد جهان بر اساس سیستمی از قوانین و هنجارهای نوشته شده توسط آمریکا اداره می شود. این امر یکپارچگی اقتصادی بیسابقهای را ایجاد کرد که رشد را تقویت کرد، صدها میلیون نفر را از فقر نجات داد و به غرب کمک کرد تا در جنگ سرد بر روسیه شوروی چیره شود. امروز این سیستم در خطر است.
🔹کشورها برای اعطای یارانه به صنعت سبز رقابت می کنند، تولید را به دور از دوست و دشمن فریب می دهند و جریان کالا و سرمایه را محدود می کنند. منفعت متقابل از بین رفته و منفعت ملی وارد بازی شده است. عصر تفکر حاصل جمع صفر آغاز شده است.
🔹سیستم قدیمی قبلاً تحت فشار بود، زیرا علاقه آمریکا به حفظ آن پس از بحران مالی جهانی 2007-2009 کاهش یافت. اما رها کردن قوانین بازار آزاد توسط جو بایدن برای یک سیاست صنعتی تهاجمی، ضربه تازه ای به آن وارد کرده است. آمریکا یارانه های گسترده ای به مبلغ 465 میلیارد دلار برای انرژی سبز، خودروهای الکتریکی و نیمه هادی ها در نظر گرفته است. اینها با الزاماتی همراه هستند که تولید باید محلی باشد. بوروکراتهایی که وظیفه دارند سرمایهگذاریهای داخلی را بررسی کنند تا از نفوذ بیرویه خارجی بر اقتصاد جلوگیری کنند، اکنون خود بر بخشهایی که 60 درصد از بازار سهام را تشکیل میدهند، تسلط دارند و مقامات، جریان صادرات هر چه بیشتر، به ویژه تراشه های پیشرفته و تجهیزات ساخت تراشه به چین را ممنوع می کنند.
🔹برای بسیاری در واشنگتن، سیاست صنعتی قوی جذابیتی فریبنده دارد. این می تواند به برتری تکنولوژیک آمریکا بر چین کمک کند، چینی که مدت هاست با مداخله دولت به دنبال خودکفایی در مناطق حیاتی بوده است. از آنجایی که قیمت گذاری کربن از نظر سیاسی غیرممکن است، می تواند کربن زدایی را تقویت کند. و این امید را منعکس می کند که مداخله دولت ممکن است در جایی که شرکت های خصوصی شکست خورده اند، موفق شود و مناطق مرکزی آمریکا را دوباره صنعتی کند.
🔹با این حال، پیامد فوری، به راه انداختن یک مارپیچ خطرناک به سمت حمایت گرایی در سراسر جهان بوده است. یک کارخانه تولید تراشه در هند بسازید و دولت نیمی از هزینه را کاهش خواهد داد. یکی را در کره جنوبی بسازید و می توانید از معافیت های مالیاتی سخاوتمندانه استفاده کنید. اگر هفت اقتصاد دیگر برتر بازار که از سال 2020 سیاستهای بخشهای «استراتژیک» را اعلام کردهاند، با هزینههای آمریکا به عنوان سهم تولید ناخالص داخلی مطابقت داشته باشند، کل هزینههای این حمایتها به 1.1 تریلیون دلار خواهد رسید. سال گذشته نزدیک به یک سوم معاملات تجاری فرامرزی که مورد توجه مقامات اروپایی قرار گرفت، مورد بررسی دقیق قرار گرفت. کشورهایی که مواد خام مورد نیاز برای ساخت باتری را دارند، به کنترل صادرات چشم دوخته اند. اندونزی صادرات نیکل را ممنوع کرده است. آرژانتین، بولیوی و شیلی ممکن است به زودی به سبک اوپک در تولید معادن لیتیوم خود همکاری کنند.
🔹درگیری اقتصادی با چین به طور فزاینده ای اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. با ادغام عمیقتر چین با اقتصاد جهانی در آغاز قرن حاضر، بسیاری در غرب پیشبینی کردند که این کشور دموکراتیکتر خواهد شد. مرگ این امید - همراه با مهاجرت یک میلیون شغل تولیدی به کارخانههای چینی - باعث شد آمریکا عاشق جهانیسازی شود. امروز دولت آقای بایدن از خطر وابستگی به چین برای باتری ها نگران است، همانطور که اروپا قبل از حمله به اوکراین به روسیه برای گاز متکی بود. دموکرات ها و جمهوری خواهان به طور یکسان نگران این هستند که از دست دادن پیشتازی آمریکا در ساخت تراشه های پیشرفته به تایوان، توانایی این کشور در توسعه هوش مصنوعی را تضعیف کند. آنها پیش بینی می کنند، ارتش های آینده برای برنامه ریزی استراتژی و هدایت موشک ها به این تراشهها تکیه خواهند کرد.
🔹برخی به سادگی میخواهند از ثروتمند شدن بیش از حد چین جلوگیری کنند، گویی فقیر کردن 1.4 میلیارد نفر یا اخلاقی است یا احتمالاً صلح را تضمین میکند. برخی دیگر، عاقلانه تر، بر افزایش انعطاف پذیری اقتصادی آمریکا و حفظ برتری نظامی آن تمرکز می کنند. آنها استدلال می کنند که صنعتی شدن مجدد سرزمین مرکزی، حمایت از سرمایه داری بازار را احیا خواهد کرد. در این بین، آمریکا به عنوان هژمون جهانی می تواند شکایات کشورهای دیگر را برطرف کند.
این تفکر اشتباه است. اگر سیاستهای حاصل جمع صفر موفقیتآمیز تلقی میشد، کنار گذاشتن آنها سختتر میشد. در واقع، حتی اگر آنها صنعت آمریکا را بازسازی کنند، احتمالاً تأثیر کلی آنها با آسیب رساندن به امنیت جهانی، جلوگیری از رشد و افزایش هزینه انتقال سبز، آسیب میبیند.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔻مجموع صفر
✔️ بخش اول
🔹🔹اختصاصی اکونومیست فارسی: از سال 1945، اقتصاد جهان بر اساس سیستمی از قوانین و هنجارهای نوشته شده توسط آمریکا اداره می شود. این امر یکپارچگی اقتصادی بیسابقهای را ایجاد کرد که رشد را تقویت کرد، صدها میلیون نفر را از فقر نجات داد و به غرب کمک کرد تا در جنگ سرد بر روسیه شوروی چیره شود. امروز این سیستم در خطر است.
🔹کشورها برای اعطای یارانه به صنعت سبز رقابت می کنند، تولید را به دور از دوست و دشمن فریب می دهند و جریان کالا و سرمایه را محدود می کنند. منفعت متقابل از بین رفته و منفعت ملی وارد بازی شده است. عصر تفکر حاصل جمع صفر آغاز شده است.
🔹سیستم قدیمی قبلاً تحت فشار بود، زیرا علاقه آمریکا به حفظ آن پس از بحران مالی جهانی 2007-2009 کاهش یافت. اما رها کردن قوانین بازار آزاد توسط جو بایدن برای یک سیاست صنعتی تهاجمی، ضربه تازه ای به آن وارد کرده است. آمریکا یارانه های گسترده ای به مبلغ 465 میلیارد دلار برای انرژی سبز، خودروهای الکتریکی و نیمه هادی ها در نظر گرفته است. اینها با الزاماتی همراه هستند که تولید باید محلی باشد. بوروکراتهایی که وظیفه دارند سرمایهگذاریهای داخلی را بررسی کنند تا از نفوذ بیرویه خارجی بر اقتصاد جلوگیری کنند، اکنون خود بر بخشهایی که 60 درصد از بازار سهام را تشکیل میدهند، تسلط دارند و مقامات، جریان صادرات هر چه بیشتر، به ویژه تراشه های پیشرفته و تجهیزات ساخت تراشه به چین را ممنوع می کنند.
🔹برای بسیاری در واشنگتن، سیاست صنعتی قوی جذابیتی فریبنده دارد. این می تواند به برتری تکنولوژیک آمریکا بر چین کمک کند، چینی که مدت هاست با مداخله دولت به دنبال خودکفایی در مناطق حیاتی بوده است. از آنجایی که قیمت گذاری کربن از نظر سیاسی غیرممکن است، می تواند کربن زدایی را تقویت کند. و این امید را منعکس می کند که مداخله دولت ممکن است در جایی که شرکت های خصوصی شکست خورده اند، موفق شود و مناطق مرکزی آمریکا را دوباره صنعتی کند.
🔹با این حال، پیامد فوری، به راه انداختن یک مارپیچ خطرناک به سمت حمایت گرایی در سراسر جهان بوده است. یک کارخانه تولید تراشه در هند بسازید و دولت نیمی از هزینه را کاهش خواهد داد. یکی را در کره جنوبی بسازید و می توانید از معافیت های مالیاتی سخاوتمندانه استفاده کنید. اگر هفت اقتصاد دیگر برتر بازار که از سال 2020 سیاستهای بخشهای «استراتژیک» را اعلام کردهاند، با هزینههای آمریکا به عنوان سهم تولید ناخالص داخلی مطابقت داشته باشند، کل هزینههای این حمایتها به 1.1 تریلیون دلار خواهد رسید. سال گذشته نزدیک به یک سوم معاملات تجاری فرامرزی که مورد توجه مقامات اروپایی قرار گرفت، مورد بررسی دقیق قرار گرفت. کشورهایی که مواد خام مورد نیاز برای ساخت باتری را دارند، به کنترل صادرات چشم دوخته اند. اندونزی صادرات نیکل را ممنوع کرده است. آرژانتین، بولیوی و شیلی ممکن است به زودی به سبک اوپک در تولید معادن لیتیوم خود همکاری کنند.
🔹درگیری اقتصادی با چین به طور فزاینده ای اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. با ادغام عمیقتر چین با اقتصاد جهانی در آغاز قرن حاضر، بسیاری در غرب پیشبینی کردند که این کشور دموکراتیکتر خواهد شد. مرگ این امید - همراه با مهاجرت یک میلیون شغل تولیدی به کارخانههای چینی - باعث شد آمریکا عاشق جهانیسازی شود. امروز دولت آقای بایدن از خطر وابستگی به چین برای باتری ها نگران است، همانطور که اروپا قبل از حمله به اوکراین به روسیه برای گاز متکی بود. دموکرات ها و جمهوری خواهان به طور یکسان نگران این هستند که از دست دادن پیشتازی آمریکا در ساخت تراشه های پیشرفته به تایوان، توانایی این کشور در توسعه هوش مصنوعی را تضعیف کند. آنها پیش بینی می کنند، ارتش های آینده برای برنامه ریزی استراتژی و هدایت موشک ها به این تراشهها تکیه خواهند کرد.
🔹برخی به سادگی میخواهند از ثروتمند شدن بیش از حد چین جلوگیری کنند، گویی فقیر کردن 1.4 میلیارد نفر یا اخلاقی است یا احتمالاً صلح را تضمین میکند. برخی دیگر، عاقلانه تر، بر افزایش انعطاف پذیری اقتصادی آمریکا و حفظ برتری نظامی آن تمرکز می کنند. آنها استدلال می کنند که صنعتی شدن مجدد سرزمین مرکزی، حمایت از سرمایه داری بازار را احیا خواهد کرد. در این بین، آمریکا به عنوان هژمون جهانی می تواند شکایات کشورهای دیگر را برطرف کند.
این تفکر اشتباه است. اگر سیاستهای حاصل جمع صفر موفقیتآمیز تلقی میشد، کنار گذاشتن آنها سختتر میشد. در واقع، حتی اگر آنها صنعت آمریکا را بازسازی کنند، احتمالاً تأثیر کلی آنها با آسیب رساندن به امنیت جهانی، جلوگیری از رشد و افزایش هزینه انتقال سبز، آسیب میبیند.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍6❤1
🔵 #گزارش_اکونومیست_از_جهانی_سازی
🔻مجموع صفر
✔️ بخش دوم
🔹🔹اختصاصی اکونومیست فارسی:
🔹یک مشکل هزینه های اضافی اقتصادی آنهاست. اکونومیست تخمین میزند که تکرار سرمایهگذاریهای انباشته شرکتها در صنایع جهانی فناوری، سختافزار، انرژی سبز و باتری، 3.1 تریلیون دلار تا 4.6 تریلیون دلار (3.2 تا 4.8 درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی) هزینه دارد. صنعتیسازی مجدد قیمتها را افزایش میدهد و بیشتر به فقرا آسیب میزند. تکرار زنجیرههای تامین سبز، کاهش کربن را برای آمریکا و جهان گرانتر میکند. تاریخ نشان می دهد که مقادیر زیادی از پول عمومی می تواند هدر رود.
🔹مشکل دیگر خشم دوستان و متحدان احتمالی است. نبوغ آمریکا پس از جنگ جهانی دوم این بود که متوجه شد منافعش در حمایت از باز بودن تجارت جهانی است. در نتیجه، علیرغم اینکه تا سال 1960 تقریباً 40 درصد از تولید ناخالص داخلی دلاری جهانی را تشکیل می داد، جهانی شدن را دنبال کرد.
امروز سهم آن از تولید به 25 درصد کاهش یافته است و آمریکا بیش از هر زمان دیگری به دوستان نیاز دارد. ممنوعیت صادرات این کشور به تولیدکنندگان تراشه چینی تنها در صورتی عملی خواهد شد که شرکت هلندی asml و شرکت ژاپنی توکیو الکترون نیز از تامین تجهیزات آنها خودداری کنند. اگر دنیای دموکراتیک به عنوان یک بلوک عمل کند، زنجیرههای تامین باتری نیز امنتر خواهند بود. با این حال، حمایتگرایی آمریکا متحدان در اروپا و آسیا را آزار میدهد.
ادغام و تمایز
🔹آمریکا همچنین باید قدرت های نوظهور را جذب کند. بانک گلدمن ساکس می گوید تا سال 2050 هند و اندونزی سومین و چهارمین اقتصادهای بزرگ جهان خواهند بود. هر دو دموکراسی هستند اما دوستان نزدیک آمریکا نیستند. تا سال 2075 نیجریه و پاکستان نیز نفوذ اقتصادی خواهند داشت. اگر آمریکا از سایر کشورها بخواهد که چین را بدون دسترسی کافی به بازارهای خود منجمد کنند، در این صورت قدرت های در حال رشد از آن محروم خواهند شد.
🔹نگرانی نهایی این است که هرچه درگیری های اقتصادی بیشتر شود، حل مشکلاتی که نیاز به همکاری جهانی دارند دشوارتر می شود. علیرغم رقابت برای تامین امنیت فناوری سبز، کشورها بر سر اینکه چگونه به جهان فقیر کمک کنند تا کربن زدایی شود، با هم درگیر هستند. نجات کشورهای در تنگنای بدهی، مانند سریلانکا، به دلیل مانع تراشی توسط چین به عنوان یک طلبکار بزرگ، دشوار است. اگر کشورها نتوانند برای مقابله با برخی مشکلات همکاری کنند، رفع این مشکلات غیرممکن خواهد شد و جهان، متعاقب آن آسیب خواهد دید.
🔹هیچ کس انتظار ندارد آمریکا به دهه 1990 برگردد. درست است که به دنبال حفظ برتری نظامی خود و اجتناب از وابستگی خطرناک به چین برای ورودی های اقتصادی حیاتی باشیم. با این حال، این امر دیگر اشکال ادغام جهانی را ضروریتر میکند. باید به دنبال عمیق ترین همکاری ممکن بین کشورها با توجه به ارزش های مربوطه باشد. امروزه این احتمالاً مستلزم تعدادی تالار گفتگو و معاملات موقت است. به عنوان مثال، آمریکا باید به توافق جامع و مترقی برای مشارکت ترانس پاسیفیک بپیوندد، یک پیمان تجاری آسیایی بر اساس توافق قبلی که به نگارش آن کمک کرد اما سپس آن را رها کرد.
🔹با توجه به چرخش حمایت گرایانه در سیاست آمریکا، نجات جهانی شدن ممکن است غیرممکن به نظر برسد. اما کمک کنگره به اوکراین نشان می دهد که رای دهندگان جزیره ای نیستند. بررسی ها نشان می دهد که محبوبیت تجارت آزاد در حال بهبود است. نشانه هایی وجود دارد که دولت بایدن به نگرانی های متحدان در مورد یارانه های خود پاسخ می دهد.
🔹با این حال، نجات نظم جهانی مستلزم رهبری جسورتر آمریکا است که یک بار دیگر وعده دروغین تفکر حاصل جمع صفر را رد می کند. هنوز زمان وجود دارد که این اتفاق قبل از فروپاشی کامل سیستم، آسیب رساندن به معیشت های بی شماری و به خطر انداختن علل لیبرال دموکراسی و سرمایه داری بازار، رخ دهد. وظیفه ای که بسیار بزرگ و فوری است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔻مجموع صفر
✔️ بخش دوم
🔹🔹اختصاصی اکونومیست فارسی:
🔹یک مشکل هزینه های اضافی اقتصادی آنهاست. اکونومیست تخمین میزند که تکرار سرمایهگذاریهای انباشته شرکتها در صنایع جهانی فناوری، سختافزار، انرژی سبز و باتری، 3.1 تریلیون دلار تا 4.6 تریلیون دلار (3.2 تا 4.8 درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی) هزینه دارد. صنعتیسازی مجدد قیمتها را افزایش میدهد و بیشتر به فقرا آسیب میزند. تکرار زنجیرههای تامین سبز، کاهش کربن را برای آمریکا و جهان گرانتر میکند. تاریخ نشان می دهد که مقادیر زیادی از پول عمومی می تواند هدر رود.
🔹مشکل دیگر خشم دوستان و متحدان احتمالی است. نبوغ آمریکا پس از جنگ جهانی دوم این بود که متوجه شد منافعش در حمایت از باز بودن تجارت جهانی است. در نتیجه، علیرغم اینکه تا سال 1960 تقریباً 40 درصد از تولید ناخالص داخلی دلاری جهانی را تشکیل می داد، جهانی شدن را دنبال کرد.
امروز سهم آن از تولید به 25 درصد کاهش یافته است و آمریکا بیش از هر زمان دیگری به دوستان نیاز دارد. ممنوعیت صادرات این کشور به تولیدکنندگان تراشه چینی تنها در صورتی عملی خواهد شد که شرکت هلندی asml و شرکت ژاپنی توکیو الکترون نیز از تامین تجهیزات آنها خودداری کنند. اگر دنیای دموکراتیک به عنوان یک بلوک عمل کند، زنجیرههای تامین باتری نیز امنتر خواهند بود. با این حال، حمایتگرایی آمریکا متحدان در اروپا و آسیا را آزار میدهد.
ادغام و تمایز
🔹آمریکا همچنین باید قدرت های نوظهور را جذب کند. بانک گلدمن ساکس می گوید تا سال 2050 هند و اندونزی سومین و چهارمین اقتصادهای بزرگ جهان خواهند بود. هر دو دموکراسی هستند اما دوستان نزدیک آمریکا نیستند. تا سال 2075 نیجریه و پاکستان نیز نفوذ اقتصادی خواهند داشت. اگر آمریکا از سایر کشورها بخواهد که چین را بدون دسترسی کافی به بازارهای خود منجمد کنند، در این صورت قدرت های در حال رشد از آن محروم خواهند شد.
🔹نگرانی نهایی این است که هرچه درگیری های اقتصادی بیشتر شود، حل مشکلاتی که نیاز به همکاری جهانی دارند دشوارتر می شود. علیرغم رقابت برای تامین امنیت فناوری سبز، کشورها بر سر اینکه چگونه به جهان فقیر کمک کنند تا کربن زدایی شود، با هم درگیر هستند. نجات کشورهای در تنگنای بدهی، مانند سریلانکا، به دلیل مانع تراشی توسط چین به عنوان یک طلبکار بزرگ، دشوار است. اگر کشورها نتوانند برای مقابله با برخی مشکلات همکاری کنند، رفع این مشکلات غیرممکن خواهد شد و جهان، متعاقب آن آسیب خواهد دید.
🔹هیچ کس انتظار ندارد آمریکا به دهه 1990 برگردد. درست است که به دنبال حفظ برتری نظامی خود و اجتناب از وابستگی خطرناک به چین برای ورودی های اقتصادی حیاتی باشیم. با این حال، این امر دیگر اشکال ادغام جهانی را ضروریتر میکند. باید به دنبال عمیق ترین همکاری ممکن بین کشورها با توجه به ارزش های مربوطه باشد. امروزه این احتمالاً مستلزم تعدادی تالار گفتگو و معاملات موقت است. به عنوان مثال، آمریکا باید به توافق جامع و مترقی برای مشارکت ترانس پاسیفیک بپیوندد، یک پیمان تجاری آسیایی بر اساس توافق قبلی که به نگارش آن کمک کرد اما سپس آن را رها کرد.
🔹با توجه به چرخش حمایت گرایانه در سیاست آمریکا، نجات جهانی شدن ممکن است غیرممکن به نظر برسد. اما کمک کنگره به اوکراین نشان می دهد که رای دهندگان جزیره ای نیستند. بررسی ها نشان می دهد که محبوبیت تجارت آزاد در حال بهبود است. نشانه هایی وجود دارد که دولت بایدن به نگرانی های متحدان در مورد یارانه های خود پاسخ می دهد.
🔹با این حال، نجات نظم جهانی مستلزم رهبری جسورتر آمریکا است که یک بار دیگر وعده دروغین تفکر حاصل جمع صفر را رد می کند. هنوز زمان وجود دارد که این اتفاق قبل از فروپاشی کامل سیستم، آسیب رساندن به معیشت های بی شماری و به خطر انداختن علل لیبرال دموکراسی و سرمایه داری بازار، رخ دهد. وظیفه ای که بسیار بزرگ و فوری است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7
Forwarded from دورنمای اقتصاد
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 استارتاپهای بلاکچینی در کدام مناطق جهان فعال هستند؟
🔹در این ویدیو قصد داریم تجزیه و تحلیل جامعی از توزیع جغرافیایی ۳۲۱۱ استارتاپ صنعت بلاکچین بپردازیم و پنج منطقه برتر جهانی را در این صنعت شناسایی کنیم.
🔹بر اساس تحقیقات ما، سیلیکون ولی، لندن، نیویورک، سنگاپور و لسآنجلس مرکز ۱۰۶۱ استارتاپ هستند و تقریباً ۳۴ درصد از فعالیت جهانی استارتاپ را تشکیل میدهند.
🔹تمرکز در میان استارتآپهای بلاکچین در سرتاسر جهان، طیف گستردهای از ارزهای دیجیتال و دفتر کل توزیعشده تا توسعه زیربنای فناوری بلاکچین است.
🔹بنابراین همانطور که استارتاپ به معرفی بلاکچین از موارد استفاده جدید در صنایع اولیه مختلف ادامه میدهند، پذیرش آن در بازارهای مختلف افزایش مییابد.
🔸 منبع: اقتصادآنلاین
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔹در این ویدیو قصد داریم تجزیه و تحلیل جامعی از توزیع جغرافیایی ۳۲۱۱ استارتاپ صنعت بلاکچین بپردازیم و پنج منطقه برتر جهانی را در این صنعت شناسایی کنیم.
🔹بر اساس تحقیقات ما، سیلیکون ولی، لندن، نیویورک، سنگاپور و لسآنجلس مرکز ۱۰۶۱ استارتاپ هستند و تقریباً ۳۴ درصد از فعالیت جهانی استارتاپ را تشکیل میدهند.
🔹تمرکز در میان استارتآپهای بلاکچین در سرتاسر جهان، طیف گستردهای از ارزهای دیجیتال و دفتر کل توزیعشده تا توسعه زیربنای فناوری بلاکچین است.
🔹بنابراین همانطور که استارتاپ به معرفی بلاکچین از موارد استفاده جدید در صنایع اولیه مختلف ادامه میدهند، پذیرش آن در بازارهای مختلف افزایش مییابد.
🔸 منبع: اقتصادآنلاین
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7
🔵 داستان آنهایی که رفتند #از_ایران و آنهایی که ماندند #در_ایران
آنهايی که #از_ایران رفته اند همانطور که دارند يک غذای سر دستی درست میکنند تا تنهايی بخورند، فکر میکنند آنهايی که ماندهند الان دارند دور هم قورمه سبزی با برنج زعفرانی میخورند و جمعشان جمع است و میگويند و میخندند.
آنهايی که مانده اند #در_ایران همانطور که دارند يک غذای سر دستی درست میکنند فکر میکنند آنهايی که رفتهند الان دارند با دوستان جديدشان گل میگويند و گل میشنوند و از آن غذاهايی میخورند که توی کتابهای آشپزی عکسش هست.
آنهايی که رفتهند فکر میکنند آنهايی که ماندهند همهش با هم بيرونند. کافیشاپ، لواسان، بام تهران و درکه میروند. خريد میروند… با هم کيف دنيا را میکنند و آنها را که آن گوشه دنيا تک افتادهند فراموش کردهند.
آنهايی که ماندهند فکر میکنند آنهايی که رفتهند همهش بار و ديسکو میروند و خيلی بهشان خوش میگذرد و آنها را که توی اين جهنم گير افتادهند فراموش کردهند.
آنهايی که رفتهند میفهمند که هيچ کدام از آن مشروبها باب طبعشان نيست و دلشان میخواهد يک چای دم کرده حسابی بخورند.
آنهايی که ماندهند دلشان میخواهد يکبار هم که شده بروند يک مغازه ای که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چيزی را میخواهند انتخاب کنند.
آنهايی که رفتهند، پای اينترنت دنبال شبکه ٣ و فوتبال با گزارش عادل يا سريالهای ايرانی و اخبارهايی با کلام پارسی و ايرانی هستند.
آنهايی که ماندهند در حسرت دیدن کانالهای ماهواره بدون پارازيت کلافه میشوند و دائم پشت ديش هستند.
آنهايی که رفته اند میخواهند برگردند.
آنهايی که ماندهند میخواهند بروند.
آنهايی که رفتهند به کشورشان با حسرت فکر میکنند.
آنهايی که ماندهند از آن طرف، دنیایی رویایی میسازند.
اما هم آنهايی که رفته اند و هم آنهايی که ماندهند در يک چيز مشترکند:
آنهايی که رفته اند احساس تنهايی میکنند.
آنهايی که ماندهند هم احساس تنهايی میکنند.
آنها که میروند وطنفروش نیستند.
آنهايی که میمانند عقب مانده نیستند.
آنهايی که میروند، نمیروند آن طرف که مشروب بخورند.
آنهايی که میمانند، نماندهند که دینشان را حفظ کنند.
آنهايی که میروند، یک ماه مانده به رفتنشان غمگین میشوند. یک هفته مانده میگریند و یک روز مانده به این فکر میکنند که ای کاش وطن جایی برای ماندن بود.
و آنهايی که میمانند، میمانند تا شاید وطن را جایی برای ماندن کنند.
🔸منبع : کانال مهدی نصیری
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
آنهايی که #از_ایران رفته اند همانطور که دارند يک غذای سر دستی درست میکنند تا تنهايی بخورند، فکر میکنند آنهايی که ماندهند الان دارند دور هم قورمه سبزی با برنج زعفرانی میخورند و جمعشان جمع است و میگويند و میخندند.
آنهايی که مانده اند #در_ایران همانطور که دارند يک غذای سر دستی درست میکنند فکر میکنند آنهايی که رفتهند الان دارند با دوستان جديدشان گل میگويند و گل میشنوند و از آن غذاهايی میخورند که توی کتابهای آشپزی عکسش هست.
آنهايی که رفتهند فکر میکنند آنهايی که ماندهند همهش با هم بيرونند. کافیشاپ، لواسان، بام تهران و درکه میروند. خريد میروند… با هم کيف دنيا را میکنند و آنها را که آن گوشه دنيا تک افتادهند فراموش کردهند.
آنهايی که ماندهند فکر میکنند آنهايی که رفتهند همهش بار و ديسکو میروند و خيلی بهشان خوش میگذرد و آنها را که توی اين جهنم گير افتادهند فراموش کردهند.
آنهايی که رفتهند میفهمند که هيچ کدام از آن مشروبها باب طبعشان نيست و دلشان میخواهد يک چای دم کرده حسابی بخورند.
آنهايی که ماندهند دلشان میخواهد يکبار هم که شده بروند يک مغازه ای که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چيزی را میخواهند انتخاب کنند.
آنهايی که رفتهند، پای اينترنت دنبال شبکه ٣ و فوتبال با گزارش عادل يا سريالهای ايرانی و اخبارهايی با کلام پارسی و ايرانی هستند.
آنهايی که ماندهند در حسرت دیدن کانالهای ماهواره بدون پارازيت کلافه میشوند و دائم پشت ديش هستند.
آنهايی که رفته اند میخواهند برگردند.
آنهايی که ماندهند میخواهند بروند.
آنهايی که رفتهند به کشورشان با حسرت فکر میکنند.
آنهايی که ماندهند از آن طرف، دنیایی رویایی میسازند.
اما هم آنهايی که رفته اند و هم آنهايی که ماندهند در يک چيز مشترکند:
آنهايی که رفته اند احساس تنهايی میکنند.
آنهايی که ماندهند هم احساس تنهايی میکنند.
آنها که میروند وطنفروش نیستند.
آنهايی که میمانند عقب مانده نیستند.
آنهايی که میروند، نمیروند آن طرف که مشروب بخورند.
آنهايی که میمانند، نماندهند که دینشان را حفظ کنند.
آنهايی که میروند، یک ماه مانده به رفتنشان غمگین میشوند. یک هفته مانده میگریند و یک روز مانده به این فکر میکنند که ای کاش وطن جایی برای ماندن بود.
و آنهايی که میمانند، میمانند تا شاید وطن را جایی برای ماندن کنند.
🔸منبع : کانال مهدی نصیری
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍32😢3❤1👎1
❤16🔥1
Business Ethics - A Philosophical and Behavioral.pdf
4.7 MB
🔵 #معرفی_کتاب
🔸 عنوان کتاب :
Business Ethics - A Philosophical and Behavioral Approach
▪️نویسنده :
Christian A. Conrad
🔸 انتشارات :
Springer
▪️ سال انتشار : 2018
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸 عنوان کتاب :
Business Ethics - A Philosophical and Behavioral Approach
▪️نویسنده :
Christian A. Conrad
🔸 انتشارات :
Springer
▪️ سال انتشار : 2018
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍3
🔵 قانون اعداد کوچک چیست و چطور روی سرمایه گذاری اثر میگذارد؟
✔️ فهرست مطالب
نمونهای از قانون اعداد کوچک
مرگ بر اثر اضطراب یا رژیم غذایی؟
به دنبال علت و معلول
قانون اعداد کوچک در سرمایه گذاری
تعداد زیادی از افرادی هستند که به دلایل مختلف اقدام به نتیجهگیریهای سریع بر اساس الگوهای کوچک در انواع بازارهای سرمایه میکنند. به نتیجه رسیدن در مورد موضوعاتی که اطرافمان را فرا گرفتهاند به طور معمول با شیوههای آماری و نمونههای کوچک انجام میشود. در بیشتر مواقع این نتیجهگیری بر اساس نمونههایی است که بسیار کوچک هستند. شنیدهایم و یا خودمان بارها به زبان آوردهایم که «مشت نمونه خروار است!». این نوع نتیجهگیری سریع و محدود بر اساس نمونههای کم به قانون اعداد کوچک مربوط میشود.
ممکن است این قانون را در پیش بینیهای آینده سرمایه گذاری هایی که کردهایم – بدون آن که بدانیم – به کار ببندیم. اما قانون اعداد کوچک به طور مشخص چیست؟ با چه آزمایشهایی میتوان این قانون را به خوبی شناخت؟ در پیش بینیهای بازار سرمایه چطور از این قانون استفاده میکنیم؟
✔️نمونهای از قانون اعداد کوچک
بیایید با یک مثال به مفهوم قانون اعداد کوچک و اشتباهات احتمالی استفاده از آن پی ببریم. فرض کنید به جایی رفتهاید که شرایط آب و هوایی بدی دارد. به مسافرخانه میروید و نفر اولی که میبینید، نابیناست. نفر دوم، سوم و چهارم هم همینطور.ممکن است به این نتیجه برسید که آب و هوای این منطقه روی نابینایی تاثیر دارد یا دست کم گمان کنید که در این شهر نابینایان بسیار زیاد هستند. اما این نتیجهگیری درست نیست. تعداد افراد برای رسیدن به این نتیجه کلی بسیار کوچک بوده است.
در واقع ما برای نتیجهگیری از قانون اعداد کوچک استفاده کردهایم. در منطقه کوچکی که تعداد کمی – به عنوان مثال 100 نفر – جمعیت دارد، 96 نفر وجود دارند که ندیدهایم و در واقع برحسب 4 درصد حکم کردهایم. به همین خاطر است که هر چه جامعه آماری ما بزرگتر باشد، به همان میزان نتیجهگیری دقیقتری خواهیم داشت.
✔️ مرگ بر اثر اضطراب یا رژیم غذایی؟
از دیگر مثالهای بارزی که میتوانیم مبنای آن را قانون اعداد کوچک بدانیم مرگ بر اثر اضطراب یا رژیم غذایی است. فرض کنید در یک بیمارستان یک یا چند نفر رژیم غذاییشان را تحت نظر پزشک رعایت میکردهاند. اما ظاهرا به دلیل اضطراب زیاد یا مشکل استرس دچار ناراحتی قلبی شده و فوت شدهاند؛ بنابراین ممکن است اینطور نتیجه بگیریم که اگر افراد رژیم غذایی تجویز شده توسط پزشک را رعایت نکنند و در عوض مضطرب نباشند، نمیمیرند.
این نتیجهگیری به طور مستقیم به قانون اعداد کوچک مرتبط است. ممکن است دلیل فوت آن تعداد افراد بابت مسئله دیگری باشد. به عبارت دیگر نمیتوان تنها با چند نفر به نتیجهگیری بزرگ دست پیدا کرد.
اما جالب است بدانیم که بارها و بارها در مهمترین ابعاد زندگیمان مانند انتخاب مسیر سرمایه گذاری از قانون اعداد کوچک استفاده کردهایم. هر چند نتیجه گیری بر اساس قانون اعداد کوچک نادرست است اما دلایلی برای بارها و بارها استفاده از آن وجود دارد.
✔️ به دنبال علت و معلول
این که ذهن ما میخواهد برای هر پدیدهای به دنبال علت بگردد اتفاقی طبیعی است. این طور که نتیجه بگیریم هر معلول، علتی دارد مربوط به این واقعیت میشود که ما به طور ذاتی از پدیدههای بیعلت میترسیم.
ما برای اینکه از چگونگی رخ دادن اتفاقات آگاه باشیم، تلاش میکنیم روابط علت و معلولی را با محاسبات و نتیجهگیریهایی مبنتنی بر قانون اعداد کوچک انجام دهیم. اما در بازارهای سرمایه به چه شکل از قانون اعداد کوچک استفاده میکنیم؟ یکی از بازرترین مثالها مربوط به پیش بینی قیمت سهام در بورس است.
✔️ قانون اعداد کوچک در سرمایه گذاری
در بازارهای سرمایه گذاری به ویژه در بازار سهام دیدهایم افرادی در بازههای زمانی کوتاه و با آمارهایی در ابعاد بسیار کوچک اقدام به نتیجهگیریهای بلندمدت و بزرگ برای تعدادی از سهمها میکنند.
با بازهها و اعداد کوچکی که این عده در نظر میگیرند همان نتیجهای که در نظر دارند را برای مخاطب خود به نمایش میگذارند. اما با توجه به کم وسعت بودن و اعداد آماری کوچکشان نمیتوان نتیجهگیریهایشان را به عنوان مبنای درست قرار داد و به طور معمول نتیجه دیگری از پیش بینیهایشان به دست میآید.
🔸 منبع : سایت سرمایه پلاس (کیان دیجیتال)
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ فهرست مطالب
نمونهای از قانون اعداد کوچک
مرگ بر اثر اضطراب یا رژیم غذایی؟
به دنبال علت و معلول
قانون اعداد کوچک در سرمایه گذاری
تعداد زیادی از افرادی هستند که به دلایل مختلف اقدام به نتیجهگیریهای سریع بر اساس الگوهای کوچک در انواع بازارهای سرمایه میکنند. به نتیجه رسیدن در مورد موضوعاتی که اطرافمان را فرا گرفتهاند به طور معمول با شیوههای آماری و نمونههای کوچک انجام میشود. در بیشتر مواقع این نتیجهگیری بر اساس نمونههایی است که بسیار کوچک هستند. شنیدهایم و یا خودمان بارها به زبان آوردهایم که «مشت نمونه خروار است!». این نوع نتیجهگیری سریع و محدود بر اساس نمونههای کم به قانون اعداد کوچک مربوط میشود.
ممکن است این قانون را در پیش بینیهای آینده سرمایه گذاری هایی که کردهایم – بدون آن که بدانیم – به کار ببندیم. اما قانون اعداد کوچک به طور مشخص چیست؟ با چه آزمایشهایی میتوان این قانون را به خوبی شناخت؟ در پیش بینیهای بازار سرمایه چطور از این قانون استفاده میکنیم؟
✔️نمونهای از قانون اعداد کوچک
بیایید با یک مثال به مفهوم قانون اعداد کوچک و اشتباهات احتمالی استفاده از آن پی ببریم. فرض کنید به جایی رفتهاید که شرایط آب و هوایی بدی دارد. به مسافرخانه میروید و نفر اولی که میبینید، نابیناست. نفر دوم، سوم و چهارم هم همینطور.ممکن است به این نتیجه برسید که آب و هوای این منطقه روی نابینایی تاثیر دارد یا دست کم گمان کنید که در این شهر نابینایان بسیار زیاد هستند. اما این نتیجهگیری درست نیست. تعداد افراد برای رسیدن به این نتیجه کلی بسیار کوچک بوده است.
در واقع ما برای نتیجهگیری از قانون اعداد کوچک استفاده کردهایم. در منطقه کوچکی که تعداد کمی – به عنوان مثال 100 نفر – جمعیت دارد، 96 نفر وجود دارند که ندیدهایم و در واقع برحسب 4 درصد حکم کردهایم. به همین خاطر است که هر چه جامعه آماری ما بزرگتر باشد، به همان میزان نتیجهگیری دقیقتری خواهیم داشت.
✔️ مرگ بر اثر اضطراب یا رژیم غذایی؟
از دیگر مثالهای بارزی که میتوانیم مبنای آن را قانون اعداد کوچک بدانیم مرگ بر اثر اضطراب یا رژیم غذایی است. فرض کنید در یک بیمارستان یک یا چند نفر رژیم غذاییشان را تحت نظر پزشک رعایت میکردهاند. اما ظاهرا به دلیل اضطراب زیاد یا مشکل استرس دچار ناراحتی قلبی شده و فوت شدهاند؛ بنابراین ممکن است اینطور نتیجه بگیریم که اگر افراد رژیم غذایی تجویز شده توسط پزشک را رعایت نکنند و در عوض مضطرب نباشند، نمیمیرند.
این نتیجهگیری به طور مستقیم به قانون اعداد کوچک مرتبط است. ممکن است دلیل فوت آن تعداد افراد بابت مسئله دیگری باشد. به عبارت دیگر نمیتوان تنها با چند نفر به نتیجهگیری بزرگ دست پیدا کرد.
اما جالب است بدانیم که بارها و بارها در مهمترین ابعاد زندگیمان مانند انتخاب مسیر سرمایه گذاری از قانون اعداد کوچک استفاده کردهایم. هر چند نتیجه گیری بر اساس قانون اعداد کوچک نادرست است اما دلایلی برای بارها و بارها استفاده از آن وجود دارد.
✔️ به دنبال علت و معلول
این که ذهن ما میخواهد برای هر پدیدهای به دنبال علت بگردد اتفاقی طبیعی است. این طور که نتیجه بگیریم هر معلول، علتی دارد مربوط به این واقعیت میشود که ما به طور ذاتی از پدیدههای بیعلت میترسیم.
ما برای اینکه از چگونگی رخ دادن اتفاقات آگاه باشیم، تلاش میکنیم روابط علت و معلولی را با محاسبات و نتیجهگیریهایی مبنتنی بر قانون اعداد کوچک انجام دهیم. اما در بازارهای سرمایه به چه شکل از قانون اعداد کوچک استفاده میکنیم؟ یکی از بازرترین مثالها مربوط به پیش بینی قیمت سهام در بورس است.
✔️ قانون اعداد کوچک در سرمایه گذاری
در بازارهای سرمایه گذاری به ویژه در بازار سهام دیدهایم افرادی در بازههای زمانی کوتاه و با آمارهایی در ابعاد بسیار کوچک اقدام به نتیجهگیریهای بلندمدت و بزرگ برای تعدادی از سهمها میکنند.
با بازهها و اعداد کوچکی که این عده در نظر میگیرند همان نتیجهای که در نظر دارند را برای مخاطب خود به نمایش میگذارند. اما با توجه به کم وسعت بودن و اعداد آماری کوچکشان نمیتوان نتیجهگیریهایشان را به عنوان مبنای درست قرار داد و به طور معمول نتیجه دیگری از پیش بینیهایشان به دست میآید.
🔸 منبع : سایت سرمایه پلاس (کیان دیجیتال)
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍5❤1
🔵 آلودگی هوا چه ربطی به قیمت دلار داره؟ ادامه
🔸ولی چرا بحران کمبود گاز داریم؟ چرا هوا برای نفس کشیدن نداریم؟
چرا قیمت دلار داره سر به فلک میکشه؟
سیاستمدار خوشنیت ایرانی، باید مردم رو راضی نگه داره؛ دوست داره قیمت دلار رو پایین بیاره، آب و برق و گاز مجانی برای مردم فراهم کنه و سطح رفاهشون رو افزایش بده؛ برای همین میاد میگه "قیمت گاز نباید از این عددی که من میگم بالاتر باشه." گاز ارزون رو در اختیار صنعت و بخش تجاری و بخش خانگی قرار میده تا کیف کنن و پولی بابت مصرفشون نپردازن. به صنایع هم میگه: "حالا که دارم گاز ارزون در اختیارتون میذارم، باید محصولاتتون رو هم ارزون به مردم بفروشید." علاوه بر این، گاز ارزون رو در اختیار نیروگاهها هم میذاره و بهشون میگه "برق رو باید ارزون به مردم بفروشید." مردم هم وقتی میبینن گاز اینقدر ارزونه، طبیعیه که زیاد مصرف میکنن، اگر زیاد مصرف نکنن یعنی عقلشون کار نمیکنه. بخش تجاری و صنعت هم حسابی مصرف میکنه. مصرف برق میره بالا و نیروگاهها مجبور میشن بیشتر برق تولید کنن و در نتیجه بیشتر گاز مصرف میکنن، چون ۸۶ درصد تولید برق کشور بر پایه سوخت گاز تولید میشه. همین میشه که مصرف گاز اینقدر میره بالا که بعد از چندسال الان به جایی رسیدیم که گاز کم اومده.
وقتی قیمت گاز پایینه، هیچکسی چه برای مصرف خانگی چه برای مصرف صنعتی یا نیروگاهی، سراغ تکنولوژی روز نمیره و سعی نمیکنه برای مدیریت مصرف، تجهیزاتش رو به روز کنه. گاز ارزونه و طبیعتا هیچکسی دیوونه نیست که خرج بیخودی برای خودش بتراشه. علاوه بر این، وقتی ما تحریم هستیم، نمیتونیم روی استخراج از میادین نفتی و گازیمون سرمایهگذاری کنیم و برای همین تولید هم به اندازهای که جوابگوی مصرفمون باشه، افزایش پیدا نمیکنه. طبق گفته وزیر نفت، ایران اگر نتونه ۷۰ میلیارد دلار روی میادین گازیاش سرمایهگذاری کنه، در آیندهای نزدیک به واردکننده گاز تبدیل خواهد شد. این در حالیه که اگر ایران میتونست به همون نسبتی که روسیه و قطر دارن از ذخایرشون گاز استخراج میکنن، گاز استخراج کنه، میتونست به ترتیب ۹۰ و ۱۵ میلیارد دلار درآمد از صادرات گازش داشته باشه اما الان نه تنها گازی برای صادرات نداره برای مصرف داخل هم کم آورده!
🔷وقتی گاز کم میاد، دولت چندتا گزینه بیشتر نداره؛
🔸گزینه اول اینه که قیمت رو زیاد کنه تا مصرف بخش خونگی و تجاری و صنعتی و نیروگاهی کاهش پیدا کنه. ولی اینکار صدای همه مردم رو درمیاره پس سراغش نمیره.
🔸گزینه دوم اینه که گاز کمتری به نیروگاهها بفروشه تا بخشهای دیگه کمبود نداشته باشن. وقتی دولت چنین تصمیمی میگیره، دوتا اتفاق میافته؛ یا قطعی برق خواهیم داشت یا آلودگی هوا! اگر نیروگاهها گاز به دستشون نرسه و دولت بهشون اجازه نده برای تولید برق مازوت بسوزونن، قطعی برق خواهیم داشت. پارسال همین اتفاق افتاد و مردم زیاد عصبانی شدن. برای همین دولت امسال خلاقیت به خرج داده و تصمیم گرفته کاری کنه که قطعی برق نداشته باشیم. اما خب نیروگاهها به اندازه کافی گاز ندارن برای تولید برق مورد نیاز مردم. پس چهجوری برق قطع نمیشه؟ با استفاده از مازوت! نیروگاهها مازوت میسوزونن و نتیجهاش میشه آمار خیرهکننده و بیسابقهای که امسال در زمینه آلودگی هوا داشتیم.
🔸گزینههای بعدی دولت برای مدیریت بحران کمبود گاز، قطع کردن گاز صنایع و همینطور کاهش صادراته. جالبه بدونید امسال کفگیر طوری خورده ته دیگ که دولت هم بعضا گاز صنایع رو قطع کرده هم صادرات رو کاهش داده. صنایع هم برای اینکه ضرر نکنن، مثل نیروگاهها به سوختن مازوت رو آوردن. سوختن مازوت هم یعنی آلودگی هوای بیشتر! کاهش صادرات هم یعنی کاهش دلارهای در دست دولت و در نتیجه بالاتر رفتن قیمت دلار!
اگر ایران اندازه کشوری مثل آلمان که تقریبا همجمعیت ایرانه، گاز مصرف میکرد، الان دو برابر مصرف گاز آلمان یعنی حدود ۱۶۰ میلیارد مترمکعب در سال گاز برای صادرات به اروپا داشت و بر اساس قیمتهای پارسال حدود ۶۰ میلیارد دلار درآمد کسب میکرد. جالبه بدونید که حجم کل اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۲، ۳۶۰ میلیارد دلاره! پولهای هنگفتی که اگر به دست میاومد و درست ازش استفاده میشد، میتونست اقتصاد ایران رو طی چند سال متحول کنه.
🔷سیاستمدار خوشنیت با یک تیر هزاران نشون رو میزنه. در یک اقتصاد تحریمی، قیمت رو دستوری پایین نگه میداره و در عوض آلودگی هوا، قیمت بالای دلار و قطعی برق رو برای ملت به ارمغان میاره.
🔸منبع: چراز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸ولی چرا بحران کمبود گاز داریم؟ چرا هوا برای نفس کشیدن نداریم؟
چرا قیمت دلار داره سر به فلک میکشه؟
سیاستمدار خوشنیت ایرانی، باید مردم رو راضی نگه داره؛ دوست داره قیمت دلار رو پایین بیاره، آب و برق و گاز مجانی برای مردم فراهم کنه و سطح رفاهشون رو افزایش بده؛ برای همین میاد میگه "قیمت گاز نباید از این عددی که من میگم بالاتر باشه." گاز ارزون رو در اختیار صنعت و بخش تجاری و بخش خانگی قرار میده تا کیف کنن و پولی بابت مصرفشون نپردازن. به صنایع هم میگه: "حالا که دارم گاز ارزون در اختیارتون میذارم، باید محصولاتتون رو هم ارزون به مردم بفروشید." علاوه بر این، گاز ارزون رو در اختیار نیروگاهها هم میذاره و بهشون میگه "برق رو باید ارزون به مردم بفروشید." مردم هم وقتی میبینن گاز اینقدر ارزونه، طبیعیه که زیاد مصرف میکنن، اگر زیاد مصرف نکنن یعنی عقلشون کار نمیکنه. بخش تجاری و صنعت هم حسابی مصرف میکنه. مصرف برق میره بالا و نیروگاهها مجبور میشن بیشتر برق تولید کنن و در نتیجه بیشتر گاز مصرف میکنن، چون ۸۶ درصد تولید برق کشور بر پایه سوخت گاز تولید میشه. همین میشه که مصرف گاز اینقدر میره بالا که بعد از چندسال الان به جایی رسیدیم که گاز کم اومده.
وقتی قیمت گاز پایینه، هیچکسی چه برای مصرف خانگی چه برای مصرف صنعتی یا نیروگاهی، سراغ تکنولوژی روز نمیره و سعی نمیکنه برای مدیریت مصرف، تجهیزاتش رو به روز کنه. گاز ارزونه و طبیعتا هیچکسی دیوونه نیست که خرج بیخودی برای خودش بتراشه. علاوه بر این، وقتی ما تحریم هستیم، نمیتونیم روی استخراج از میادین نفتی و گازیمون سرمایهگذاری کنیم و برای همین تولید هم به اندازهای که جوابگوی مصرفمون باشه، افزایش پیدا نمیکنه. طبق گفته وزیر نفت، ایران اگر نتونه ۷۰ میلیارد دلار روی میادین گازیاش سرمایهگذاری کنه، در آیندهای نزدیک به واردکننده گاز تبدیل خواهد شد. این در حالیه که اگر ایران میتونست به همون نسبتی که روسیه و قطر دارن از ذخایرشون گاز استخراج میکنن، گاز استخراج کنه، میتونست به ترتیب ۹۰ و ۱۵ میلیارد دلار درآمد از صادرات گازش داشته باشه اما الان نه تنها گازی برای صادرات نداره برای مصرف داخل هم کم آورده!
🔷وقتی گاز کم میاد، دولت چندتا گزینه بیشتر نداره؛
🔸گزینه اول اینه که قیمت رو زیاد کنه تا مصرف بخش خونگی و تجاری و صنعتی و نیروگاهی کاهش پیدا کنه. ولی اینکار صدای همه مردم رو درمیاره پس سراغش نمیره.
🔸گزینه دوم اینه که گاز کمتری به نیروگاهها بفروشه تا بخشهای دیگه کمبود نداشته باشن. وقتی دولت چنین تصمیمی میگیره، دوتا اتفاق میافته؛ یا قطعی برق خواهیم داشت یا آلودگی هوا! اگر نیروگاهها گاز به دستشون نرسه و دولت بهشون اجازه نده برای تولید برق مازوت بسوزونن، قطعی برق خواهیم داشت. پارسال همین اتفاق افتاد و مردم زیاد عصبانی شدن. برای همین دولت امسال خلاقیت به خرج داده و تصمیم گرفته کاری کنه که قطعی برق نداشته باشیم. اما خب نیروگاهها به اندازه کافی گاز ندارن برای تولید برق مورد نیاز مردم. پس چهجوری برق قطع نمیشه؟ با استفاده از مازوت! نیروگاهها مازوت میسوزونن و نتیجهاش میشه آمار خیرهکننده و بیسابقهای که امسال در زمینه آلودگی هوا داشتیم.
🔸گزینههای بعدی دولت برای مدیریت بحران کمبود گاز، قطع کردن گاز صنایع و همینطور کاهش صادراته. جالبه بدونید امسال کفگیر طوری خورده ته دیگ که دولت هم بعضا گاز صنایع رو قطع کرده هم صادرات رو کاهش داده. صنایع هم برای اینکه ضرر نکنن، مثل نیروگاهها به سوختن مازوت رو آوردن. سوختن مازوت هم یعنی آلودگی هوای بیشتر! کاهش صادرات هم یعنی کاهش دلارهای در دست دولت و در نتیجه بالاتر رفتن قیمت دلار!
اگر ایران اندازه کشوری مثل آلمان که تقریبا همجمعیت ایرانه، گاز مصرف میکرد، الان دو برابر مصرف گاز آلمان یعنی حدود ۱۶۰ میلیارد مترمکعب در سال گاز برای صادرات به اروپا داشت و بر اساس قیمتهای پارسال حدود ۶۰ میلیارد دلار درآمد کسب میکرد. جالبه بدونید که حجم کل اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۲، ۳۶۰ میلیارد دلاره! پولهای هنگفتی که اگر به دست میاومد و درست ازش استفاده میشد، میتونست اقتصاد ایران رو طی چند سال متحول کنه.
🔷سیاستمدار خوشنیت با یک تیر هزاران نشون رو میزنه. در یک اقتصاد تحریمی، قیمت رو دستوری پایین نگه میداره و در عوض آلودگی هوا، قیمت بالای دلار و قطعی برق رو برای ملت به ارمغان میاره.
🔸منبع: چراز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍10👏1
🔵 آلودگی هوا چه ربطی به قیمت دلار داره؟
🔸چهطور هوای تهران و کلانشهرهای ایران، اینقدر آلوده میشه؛ افزایش آلودگی هوا چه تاثیری روی قیمت دلار داره؛ و این بحران به کجا خواهد رسید؟
این روزها نفس کشیدن برای همه سخت شده، وضعیت آبوهوای امسال تهران فاجعه بوده، سال ۱۴۰۱ آلودهترین هوارو در ده سال اخیر داشته.این آلودگی چهطور ایجاد میشه؟
وارونگی دما علت به وجود اومدن این آلودگیه، وارونگی دما به پدیدهای میگن که عموما زمستونها رخ میده و یه لایه هوای گرم بالای لایه هوای چسبیده به سطح کره زمین تشکیل میشه.
در حالت عادی وقتی از سطح زمین به سمت بالا حرکت کنید، هوا آروم آروم سرد میشه؛ یعنی لایههای هواییای که از سطح زمین فاصله بیشتری دارند، سنگینتر هستند. همین باعث میشه لایههای هوایی جابهجا بشن و هوای گرم و آلودهای که بالای کلانشهرها وجود داره، به لایههای بالایی جو منتقل بشه. ولی در زمستون اینطور نیست. در فصول سرد سال، دمای سطح زمین پایینتره و برای همین هوای نزدیک به سطح زمین به اندازه کافی گرم نمیشه، همین باعث میشه اوایل روز که سطح زمین دمای بیشتری داره، یه لایه هوای گرم ارتفاع بگیره و بالای لایه هوای سردِ نزدیک به زمین، قرار بگیره. هوای سرد به دلیل سنگینیاش حرکت نمیکنه و به دلیل فعالیتهای صنعتی و عوامل آلودگی متعددی که در کلانشهرها وجود داره، هوا آلوده و آلودهتر میشه و تبدیل میشه به این چیزی که الان هست!
🔸چرا حجم آلودگی در ایران اینقدر بالاست؟ مگه باقی دنیا زمستون ندارن؟
چرا هوای کلانشهرهای اونا آلوده نمیشه؟
وارونگی دما در باقی کشورهای دنیا هم اتفاق میافته اما نکته اینجاست که اونها عوامل ایجاد آلودگی به مراتب کمتری دارند. در ایران به خصوص در تهران، به دلیل استفاده از سوخت مازوت در نیروگاهها، آلودگی هوا شدت بیشتری پیدا میکنه.
🔹چرا از مازوت که آلودگی بسیار شدیدی تولید میکنه، استفاده میشه؟
اینجاست که آلودگی هوا به گاز و دلار و اقتصاد ارتباط پیدا میکنه. قبل اینکه توضیح بدیم، بذارید چندتا آمار بهتون بگیم. ایران دارنده دومین ذخایر گازی در کل دنیاست و سومین تولیدکننده بزرگ گاز در کل جهانه، اما با این وجود معادل هفت کشور بزرگ اروپایی گاز مصرف میکنه. آلمان در حالی که جمعیتی نزدیک به ایران داره و میزان تولید ناخالص داخلیش حدود ۴ برابر ایرانه، مصرف گازش کمتر از یک سوم ایرانه. مصرف گاز سرانه در ایران ۵.۵ برابر سرانه جهانیه و ایران چهارمین مصرفکنندهی گاز در کل جهان بعد از آمریکا و روسیه و چینه! دولت در ایران کاری کرده که مصرف گاز مردم و صنایع و نیروگاهها به شدت بره بالا و کشور در حال حاضر گاز کم آورده و قراره دچار بحران کمبود گاز بشه! میزان ناترازی گاز در زمستان امسال به حدود ۲۴۰ میلیون مترمکعب در روز رسیده و ۹۵ درصد گاز تولیدی کشور در داخل مرزها دود میشه میره هوا. ولی دولت چرا چنین فاجعهای رو رقم زده؟
احمد زراعتکار، رئیس امور انرژی سازمان برنامه و بودجه کشور گفته: اگر مصرف گاز در کشور بر اساس ترازنامه فعلی(بدون صرفهجویی) دنبال شود، طی سالهای آینده حداقل ۵۱۲ میلیون مترمکعب در روز ناترازی تولید و مصرف گاز در کشور رقم میخورد. اگر مردم برای جبران کمبود گاز صرفهجویی کنند و سیاستهای فعلی، بهینهسازی قیمتی و غیر قیمتی موثر واقع شود، باز هم ۱۱۱ میلیون مترمکعب کسری گاز برای کشور پیشبینی میشود. این رقم معادل تولید پنج فاز در پارس جنوبی است و با این حساب بحران کمبود گاز حداقل تا سال ۱۴۲۰ در کشور ماندگار است.
🔸منبع : چراز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸چهطور هوای تهران و کلانشهرهای ایران، اینقدر آلوده میشه؛ افزایش آلودگی هوا چه تاثیری روی قیمت دلار داره؛ و این بحران به کجا خواهد رسید؟
این روزها نفس کشیدن برای همه سخت شده، وضعیت آبوهوای امسال تهران فاجعه بوده، سال ۱۴۰۱ آلودهترین هوارو در ده سال اخیر داشته.این آلودگی چهطور ایجاد میشه؟
وارونگی دما علت به وجود اومدن این آلودگیه، وارونگی دما به پدیدهای میگن که عموما زمستونها رخ میده و یه لایه هوای گرم بالای لایه هوای چسبیده به سطح کره زمین تشکیل میشه.
در حالت عادی وقتی از سطح زمین به سمت بالا حرکت کنید، هوا آروم آروم سرد میشه؛ یعنی لایههای هواییای که از سطح زمین فاصله بیشتری دارند، سنگینتر هستند. همین باعث میشه لایههای هوایی جابهجا بشن و هوای گرم و آلودهای که بالای کلانشهرها وجود داره، به لایههای بالایی جو منتقل بشه. ولی در زمستون اینطور نیست. در فصول سرد سال، دمای سطح زمین پایینتره و برای همین هوای نزدیک به سطح زمین به اندازه کافی گرم نمیشه، همین باعث میشه اوایل روز که سطح زمین دمای بیشتری داره، یه لایه هوای گرم ارتفاع بگیره و بالای لایه هوای سردِ نزدیک به زمین، قرار بگیره. هوای سرد به دلیل سنگینیاش حرکت نمیکنه و به دلیل فعالیتهای صنعتی و عوامل آلودگی متعددی که در کلانشهرها وجود داره، هوا آلوده و آلودهتر میشه و تبدیل میشه به این چیزی که الان هست!
🔸چرا حجم آلودگی در ایران اینقدر بالاست؟ مگه باقی دنیا زمستون ندارن؟
چرا هوای کلانشهرهای اونا آلوده نمیشه؟
وارونگی دما در باقی کشورهای دنیا هم اتفاق میافته اما نکته اینجاست که اونها عوامل ایجاد آلودگی به مراتب کمتری دارند. در ایران به خصوص در تهران، به دلیل استفاده از سوخت مازوت در نیروگاهها، آلودگی هوا شدت بیشتری پیدا میکنه.
🔹چرا از مازوت که آلودگی بسیار شدیدی تولید میکنه، استفاده میشه؟
اینجاست که آلودگی هوا به گاز و دلار و اقتصاد ارتباط پیدا میکنه. قبل اینکه توضیح بدیم، بذارید چندتا آمار بهتون بگیم. ایران دارنده دومین ذخایر گازی در کل دنیاست و سومین تولیدکننده بزرگ گاز در کل جهانه، اما با این وجود معادل هفت کشور بزرگ اروپایی گاز مصرف میکنه. آلمان در حالی که جمعیتی نزدیک به ایران داره و میزان تولید ناخالص داخلیش حدود ۴ برابر ایرانه، مصرف گازش کمتر از یک سوم ایرانه. مصرف گاز سرانه در ایران ۵.۵ برابر سرانه جهانیه و ایران چهارمین مصرفکنندهی گاز در کل جهان بعد از آمریکا و روسیه و چینه! دولت در ایران کاری کرده که مصرف گاز مردم و صنایع و نیروگاهها به شدت بره بالا و کشور در حال حاضر گاز کم آورده و قراره دچار بحران کمبود گاز بشه! میزان ناترازی گاز در زمستان امسال به حدود ۲۴۰ میلیون مترمکعب در روز رسیده و ۹۵ درصد گاز تولیدی کشور در داخل مرزها دود میشه میره هوا. ولی دولت چرا چنین فاجعهای رو رقم زده؟
احمد زراعتکار، رئیس امور انرژی سازمان برنامه و بودجه کشور گفته: اگر مصرف گاز در کشور بر اساس ترازنامه فعلی(بدون صرفهجویی) دنبال شود، طی سالهای آینده حداقل ۵۱۲ میلیون مترمکعب در روز ناترازی تولید و مصرف گاز در کشور رقم میخورد. اگر مردم برای جبران کمبود گاز صرفهجویی کنند و سیاستهای فعلی، بهینهسازی قیمتی و غیر قیمتی موثر واقع شود، باز هم ۱۱۱ میلیون مترمکعب کسری گاز برای کشور پیشبینی میشود. این رقم معادل تولید پنج فاز در پارس جنوبی است و با این حساب بحران کمبود گاز حداقل تا سال ۱۴۲۰ در کشور ماندگار است.
🔸منبع : چراز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7👎2😁1
از فراز دشت های سوخته
چنان صاعقه ای،
بر جنگل خشکیده قلبم
فرود آمدی
آه ای ستمگر
نظاره کن سوختن ما را
#شعر
چنان صاعقه ای،
بر جنگل خشکیده قلبم
فرود آمدی
آه ای ستمگر
نظاره کن سوختن ما را
#شعر
🤔6👍4👌3
♦️سمتهای فارغالتحصیلان مشهور از دانشگاه امام صادق (ع)
#اینفوگرافیک
@tejaratefarda
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
#اینفوگرافیک
@tejaratefarda
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍5👎3❤1🥰1
🔵 سهم کشورهای دنیا از ۵۰۰ شرکت بزرگ دنیا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍9
🔵 رشد فقر در ایران؛روستاییان بیشترین و تهرانیها کمترین ضربه را از تحریم و کاهش درآمدهای نفتی بردهاند.
✍️دکتر محمدجواد صالحی اصفهانی، استاد اقتصاد «دانشگاه ویرجینیا تک»
♈️از سال ۲۰۱۰ میلادی به این سو، نرخ فقر در مناطق روستایی دو برابر شده و در مناطق شهری ۶۰ درصد رشد کرده است.
♈️این مساله سبب شده است حدود ۸ میلیون شهروند ایرانی که در «طبقه متوسط» دستهبندی میشدند، به «طبقه متوسط پایین» بروند.
♈️تا قبل از آغاز تحریمها در سال ۲۰۱۰ درآمد سرانه ایرانیها روند صعودی داشت اما از آن سال به بعد درآمد سرانه نزولی شده است.
♈️این روند نزولی با افزایش تحریمها تشدید شده و در دو سال گذشته و با خروج دونالد ترامپ از برجام و افزایش بیسابقه تحریمها به اوج خود رسیده است.
♈️از سال ۲۰۱۱ میلادی به این سو، حدود ۸ میلیون شهروند ایرانی که در «طبقه متوسط» دستهبندی میشدند، به «طبقه متوسط پایین» (lower middle class) منتقل شدهاند.
♈️پس از افت قیمت نفت در سال ۲۰۰۸ میلادی که بلافاصله با اعمال تحریمها همراه شد، متوسط مصرف در تهران تقریباً ثابت ماند.
♈️پس از افت قیمت نفت در سال ۲۰۰۸، متوسط مصرف در تهران تقریباً ثابت مانده اما در همین دوره، میزان مصرف در مناطق روستایی، حدود ۳۰ درصد و در دیگر مناطق شهری در کشور هم حدود ۱۱٫۶ درصد کاهش پیدا کرده است.
♈️بر این اساس روستاییان بیشترین و تهرانیها کمترین ضربه را از تحریم و کاهش درآمدهای نفتی بردهاند.
♈️احتمالا دلیل تاثیر بالای تحریمها بر روستاییان، سهم بسیار کم آنها از اشتغال دولتی است در حالی که سهم اشتغال دولتی و رسمی در تهران بالاتر از جاهای دیگر است.
♈️به عبارتی مشاغل موجود در روستا جزو مشاغل غیررسمی است که اکثرا حقوق و دستمزد ثابت ندارد و از هر تنش اقتصادی متاثر میشوند.
♈️اما کارمندان دولت چه در شرایط تحریم و چه افت فروش نفت، حقوق ماهانه خود را دریافت میکنند و کمترین تاثیر را از تحریم و تنشهای اقتصادی میگیرند.
♈️در حالی ۸ میلیون نفر از طبقه متوسط به طبقه متوسط به پایین رفتهاند که متوسط حقوق کارمندان دولت ماهانه ۱۵.۵ میلیون تومان گزارش شده است.
🔸منبع: کانال اقتصاد و توسعه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✍️دکتر محمدجواد صالحی اصفهانی، استاد اقتصاد «دانشگاه ویرجینیا تک»
♈️از سال ۲۰۱۰ میلادی به این سو، نرخ فقر در مناطق روستایی دو برابر شده و در مناطق شهری ۶۰ درصد رشد کرده است.
♈️این مساله سبب شده است حدود ۸ میلیون شهروند ایرانی که در «طبقه متوسط» دستهبندی میشدند، به «طبقه متوسط پایین» بروند.
♈️تا قبل از آغاز تحریمها در سال ۲۰۱۰ درآمد سرانه ایرانیها روند صعودی داشت اما از آن سال به بعد درآمد سرانه نزولی شده است.
♈️این روند نزولی با افزایش تحریمها تشدید شده و در دو سال گذشته و با خروج دونالد ترامپ از برجام و افزایش بیسابقه تحریمها به اوج خود رسیده است.
♈️از سال ۲۰۱۱ میلادی به این سو، حدود ۸ میلیون شهروند ایرانی که در «طبقه متوسط» دستهبندی میشدند، به «طبقه متوسط پایین» (lower middle class) منتقل شدهاند.
♈️پس از افت قیمت نفت در سال ۲۰۰۸ میلادی که بلافاصله با اعمال تحریمها همراه شد، متوسط مصرف در تهران تقریباً ثابت ماند.
♈️پس از افت قیمت نفت در سال ۲۰۰۸، متوسط مصرف در تهران تقریباً ثابت مانده اما در همین دوره، میزان مصرف در مناطق روستایی، حدود ۳۰ درصد و در دیگر مناطق شهری در کشور هم حدود ۱۱٫۶ درصد کاهش پیدا کرده است.
♈️بر این اساس روستاییان بیشترین و تهرانیها کمترین ضربه را از تحریم و کاهش درآمدهای نفتی بردهاند.
♈️احتمالا دلیل تاثیر بالای تحریمها بر روستاییان، سهم بسیار کم آنها از اشتغال دولتی است در حالی که سهم اشتغال دولتی و رسمی در تهران بالاتر از جاهای دیگر است.
♈️به عبارتی مشاغل موجود در روستا جزو مشاغل غیررسمی است که اکثرا حقوق و دستمزد ثابت ندارد و از هر تنش اقتصادی متاثر میشوند.
♈️اما کارمندان دولت چه در شرایط تحریم و چه افت فروش نفت، حقوق ماهانه خود را دریافت میکنند و کمترین تاثیر را از تحریم و تنشهای اقتصادی میگیرند.
♈️در حالی ۸ میلیون نفر از طبقه متوسط به طبقه متوسط به پایین رفتهاند که متوسط حقوق کارمندان دولت ماهانه ۱۵.۵ میلیون تومان گزارش شده است.
🔸منبع: کانال اقتصاد و توسعه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍8🔥1
🔵 بچهببر بنگال
✔️ بخش اول
مقالهای در روزنامهی دنیای اقتصاد به قلم دکتر خیرخواهان منتشر شد که روند پیشرفت بنگلادش در رشد درآمد سرانه و کاهش چشمگیر فقر مطلق را توضیح میدهد. درونمایهی مقاله به ما میگوید که: پیشرفت بنگلادش محصول «برنامهریزی مرکزی» نبوده است. بروکراسی اقتصادی بنگلادش شقالقمری در اقتصاد نکرده است؛ بلکه تنها لطفش این بوده که اشتباه بزرگی از آن سر نزده است. بنگلادش صنعت پوشاک را انتخاب نکرد؛ این پوشاک بود که بنگلادش را انتخاب کرد. مقاله الگوی بنگلادش و اندونزی را در مقابل الگوی توسعهی کرهای و چینی قرار میدهد و میگوید که توسعهی اقتصادی همیشه نیازمند حکمرانی توانمند و توسعهگرا نیست و ای بسا رشد اقتصادی بنگلادش به رغم - و حتی به خاطر - دولت ضعیفش بوده است که محیطی مساعد و مصون از مداخلات دولت برای کسبوکارها به همراه آورده است.
در تکمیل این مقاله لازم است که چند نکته اساسی را طرح کنیم تا به درک روشنتری از فرآیند توسعهی بنگلادش برسیم. در این زمینه مشتاق حسین خان، اقتصاددان بنگلادشی توسعه، معتقد است که نقطهی عطف اقتصاد کشورش، قرارداد بینالمللی الیاف مختلط (Multi-fibre agreement) بود که طبق آن کشورهای توسعهیافته با هدف حمایت از صنایع پوشاک و نساجیشان، بر کالای کشورهای در حال توسعه محدودیتهای گمرکی وضع کردند. با این وجود برخی از کشورهای بسیار فقیر نظیر بنگلادش از این محدودیتها معاف شدند. این قرارداد را میتوان نوعی سیاست صنعتی فراملّی به شمار آورد که بازار جهانی کالا و سرمایهی خارجی را به سود بنگلادش و به زیان سایر کشورهای در حال توسعه «ناتراز» کرد.
این سیاست با اعمال محدودیت گمرکی بر تولیدکنندگان مطرح پوشاکِ آن زمان نظیر کره، چین و ترکیه، آزادی رقابت در بازار جهانی پوشاک را محدود کرد. تحدید آزادی رقابت نیز یک «رانت اقتصادی» برای کارآفرینان بنگلادش فراهم آورد که به کمک آن توانستند هزینههای سنگین یادگیری فناوری روز را پوشش دهند. شرکت دِوو ی کره نیز که کشورش به محدودیتهای گمرکی توسعهیافتهها برخورده بود، انگیزهی قوی برای انتقال دانش فنی به بنگلادش داشت تا از طریق سرمایهگذاری در این کشور کالای پوشاکش را بدون محدودیت گمرکی به کشورهای توسعهیافته صادر کند.
نقش رئیس جمهور نظامی بنگلادش، ضیاءالرحمن را هم نباید فراموش کنیم. به گفتهی مشتاق خان، او شرکت دِش بنگلادش (پیشگام صنعت پوشاک بنگلادش) را به دِوو معرفی کرد و زمینهی سرمایهگذاری مشترک میان آنان را فراهم ساخت. ضیاءالرحمن با مدیر دِوو صحبت کرد و به او اطمینان خاطر داد که موانع سرمایهگذاری دوو در بنگلادش را مرتفع میکند. در نتیجه، همکاری دش و دوو قوام پیدا کرد. دولت ضیا با توسعهی «زیرساختهای نهادی» نظیر اسناد اعتباری اتکایی (back-to-back LC)، انبارداری ضمانتدار صادراتمحور و مناطق ویژهی صادراتی عزم خود در حمایت از صنعت پوشاک را نشان داد.
اسناد اعتباریِ اتکایی این امکان را برای کارآفرینان فراهم آورد که سفارشات صادراتیشان را به عنوان وثیقهی بانکی استفاده کنند و سرمایهی مورد نیازشان را برای واردات مواد اولیه به راحتی وام بگیرند. انبارداری ضمانتدار صادرتمحور نیز دستاندازهای گمرکی (نظیر عوارض) جهت واردات مواد اولیه را برچید و پردازش و صادرات مجدد آن را تشویق کرد. مناطق ویژهی صادراتی نیز مشوقهای مالیاتی هدفمند و گستردهای به کسبوکارها اعطا کرد. یکی از مزیتهای مناطق ویژه صادراتی اینست که با تجمیع و همجوارسازی بنگاههای اقتصادی، یک سازوکار خلق و نشر دانش فنی و تجاری شکل میدهند و در نتیجهاش دانش تولید و تجارت کالا در بین کسبوکارها رفتوبرگشت میکند و به همافزایی در میان کسبوکارها میانجامد.
در کنار این موارد، به خاطر داشته باشیم که به طور تاریخی، دولتهای بنگلادش محدودیتهای گمرکی قابل توجهی بر واردات کالاهای مصرفی اعمال میکردهاند و واردات پوشاک نیز از آن مستثنی نبوده است. یکی از محدودیتهای وارداتی که به ملموسی تعرفه نیست و حساسیت جهانی کمتری برمیانگیزد، مالیات بر ارزش افزوده است. این مالیات با نرخ بیشتری بر کالای خارجی نسبت به کالای داخلی اعمال میشود و بازار داخلی بنگلادش را به سود کالای داخلی ناتراز میکند. حتی زمانی که تعرفهی سنگینی بر یک کالای خارجی اعمال نمیشود، ممکن است که دستاندازهای اداری متعددی در مسیر واردات و فروش کالای وارداتی ایجاد شود که در عمل همان اثر تعرفه را دارد.
🔸منبع:
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ بخش اول
مقالهای در روزنامهی دنیای اقتصاد به قلم دکتر خیرخواهان منتشر شد که روند پیشرفت بنگلادش در رشد درآمد سرانه و کاهش چشمگیر فقر مطلق را توضیح میدهد. درونمایهی مقاله به ما میگوید که: پیشرفت بنگلادش محصول «برنامهریزی مرکزی» نبوده است. بروکراسی اقتصادی بنگلادش شقالقمری در اقتصاد نکرده است؛ بلکه تنها لطفش این بوده که اشتباه بزرگی از آن سر نزده است. بنگلادش صنعت پوشاک را انتخاب نکرد؛ این پوشاک بود که بنگلادش را انتخاب کرد. مقاله الگوی بنگلادش و اندونزی را در مقابل الگوی توسعهی کرهای و چینی قرار میدهد و میگوید که توسعهی اقتصادی همیشه نیازمند حکمرانی توانمند و توسعهگرا نیست و ای بسا رشد اقتصادی بنگلادش به رغم - و حتی به خاطر - دولت ضعیفش بوده است که محیطی مساعد و مصون از مداخلات دولت برای کسبوکارها به همراه آورده است.
در تکمیل این مقاله لازم است که چند نکته اساسی را طرح کنیم تا به درک روشنتری از فرآیند توسعهی بنگلادش برسیم. در این زمینه مشتاق حسین خان، اقتصاددان بنگلادشی توسعه، معتقد است که نقطهی عطف اقتصاد کشورش، قرارداد بینالمللی الیاف مختلط (Multi-fibre agreement) بود که طبق آن کشورهای توسعهیافته با هدف حمایت از صنایع پوشاک و نساجیشان، بر کالای کشورهای در حال توسعه محدودیتهای گمرکی وضع کردند. با این وجود برخی از کشورهای بسیار فقیر نظیر بنگلادش از این محدودیتها معاف شدند. این قرارداد را میتوان نوعی سیاست صنعتی فراملّی به شمار آورد که بازار جهانی کالا و سرمایهی خارجی را به سود بنگلادش و به زیان سایر کشورهای در حال توسعه «ناتراز» کرد.
این سیاست با اعمال محدودیت گمرکی بر تولیدکنندگان مطرح پوشاکِ آن زمان نظیر کره، چین و ترکیه، آزادی رقابت در بازار جهانی پوشاک را محدود کرد. تحدید آزادی رقابت نیز یک «رانت اقتصادی» برای کارآفرینان بنگلادش فراهم آورد که به کمک آن توانستند هزینههای سنگین یادگیری فناوری روز را پوشش دهند. شرکت دِوو ی کره نیز که کشورش به محدودیتهای گمرکی توسعهیافتهها برخورده بود، انگیزهی قوی برای انتقال دانش فنی به بنگلادش داشت تا از طریق سرمایهگذاری در این کشور کالای پوشاکش را بدون محدودیت گمرکی به کشورهای توسعهیافته صادر کند.
نقش رئیس جمهور نظامی بنگلادش، ضیاءالرحمن را هم نباید فراموش کنیم. به گفتهی مشتاق خان، او شرکت دِش بنگلادش (پیشگام صنعت پوشاک بنگلادش) را به دِوو معرفی کرد و زمینهی سرمایهگذاری مشترک میان آنان را فراهم ساخت. ضیاءالرحمن با مدیر دِوو صحبت کرد و به او اطمینان خاطر داد که موانع سرمایهگذاری دوو در بنگلادش را مرتفع میکند. در نتیجه، همکاری دش و دوو قوام پیدا کرد. دولت ضیا با توسعهی «زیرساختهای نهادی» نظیر اسناد اعتباری اتکایی (back-to-back LC)، انبارداری ضمانتدار صادراتمحور و مناطق ویژهی صادراتی عزم خود در حمایت از صنعت پوشاک را نشان داد.
اسناد اعتباریِ اتکایی این امکان را برای کارآفرینان فراهم آورد که سفارشات صادراتیشان را به عنوان وثیقهی بانکی استفاده کنند و سرمایهی مورد نیازشان را برای واردات مواد اولیه به راحتی وام بگیرند. انبارداری ضمانتدار صادرتمحور نیز دستاندازهای گمرکی (نظیر عوارض) جهت واردات مواد اولیه را برچید و پردازش و صادرات مجدد آن را تشویق کرد. مناطق ویژهی صادراتی نیز مشوقهای مالیاتی هدفمند و گستردهای به کسبوکارها اعطا کرد. یکی از مزیتهای مناطق ویژه صادراتی اینست که با تجمیع و همجوارسازی بنگاههای اقتصادی، یک سازوکار خلق و نشر دانش فنی و تجاری شکل میدهند و در نتیجهاش دانش تولید و تجارت کالا در بین کسبوکارها رفتوبرگشت میکند و به همافزایی در میان کسبوکارها میانجامد.
در کنار این موارد، به خاطر داشته باشیم که به طور تاریخی، دولتهای بنگلادش محدودیتهای گمرکی قابل توجهی بر واردات کالاهای مصرفی اعمال میکردهاند و واردات پوشاک نیز از آن مستثنی نبوده است. یکی از محدودیتهای وارداتی که به ملموسی تعرفه نیست و حساسیت جهانی کمتری برمیانگیزد، مالیات بر ارزش افزوده است. این مالیات با نرخ بیشتری بر کالای خارجی نسبت به کالای داخلی اعمال میشود و بازار داخلی بنگلادش را به سود کالای داخلی ناتراز میکند. حتی زمانی که تعرفهی سنگینی بر یک کالای خارجی اعمال نمیشود، ممکن است که دستاندازهای اداری متعددی در مسیر واردات و فروش کالای وارداتی ایجاد شود که در عمل همان اثر تعرفه را دارد.
🔸منبع:
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
روزنامه دنیای اقتصاد
بچه ببر بنگال: داستان توسعه بنگلادش
نقطهعطف توسعه بنگلادش دهه ۱۹۸۰ بود زمانیکه «چانهزنی توسعهای» بین فرادستان این کشور شروع شد، کشوری که اینک موردحسادت سایر کشورهای کمدرآمد از حیث ثبات اقتصاد کلان، رشد اقتصادی و کاهش فقر قرار گرفتهاست. تا پیش از دهه ۱۹۸۰ فرادستان صاحب قدرت و نفوذ، گرفتار…
👍12😁1
🔵 بچهببر بنگال
✔️ بخش دوم
نکتهی دیگری که مشتاق خان بر آن تأکید دارد، نقش انباشت سیاسی سرمایه در شکلگیری طبقهی کارآفرین صنعتی بنگلادش است. پس از استقلال بنگلادش از پاکستان در سال ۱۹۷۱، دولت وقت ۹۲ درصد از داراییهای بخش صنعت را ملّی اعلام کرد و اشخاصی را به سرپرستی و نگهداری این داراییها گماشت. به گفتهی نورالاسلام، اقتصاددان کمیسیون برنامهریزی بنگلادش، آنها با فروش پنهانی این داراییها سرمایههای هنگفتی اندوختند. بنگاهداری گستردهی دولتی ویژگی بارز اقتصاد بنگلادش در سالهای اولیهی استقلالش بود و این بنگاهداری دولتی زمینهی انباشت سیاسی سرمایه از طریق کنترل قیمتها، تخصیص سیاسی قراردادهای دولتی و حتی سرقت مستقیم را فراهم کرده بود.
بخش خصوصی کوچک بنگلادش نیز با ساختوپاختهای سیاسی قراردادهای سودآوری برای توسعهی زیرساخت از دولت دریافت میکرد و نظارت چندانی هم بر خروجی قراردادها نمیشد. علاوه بر آن، تجارت خارجی بنگلادش در آن زمان بسیار بسته بود و همین مسئله یک «رانت اقتصادی» برای اشخاصی - احتمالاً با ارتباطات سیاسی - فراهم کرد که در محیطی عاری از آزادی رقابت در بازرگانی، کالاهای وارداتی را با سود بالا به فروش رسانند. پیامد این موارد، شکلگیری یک طبقهی سرمایهدار بود که بعدها سرمایهٔشان را در یادگیری فناوریهایی نظیر تولید پوشاک بکار انداختند.
در این زمینه، بنیانگذار شرکت دش، نورالقادر خان، یک نمونهی قابل توجه است. او زمانی یک مقام ردهبالای دولتی بود و سرمایههایی در بخش دولتی اندوخت و بعدها وارد کسبوکار واردات در محیط بسته و رانتزای بازرگانیِ آن زمان شد و در آخر به کمک سرمایههای اندوختهاش فناوری پوشاک را با پشتیبانی دِوو فرا گرفت و صنعت پوشاک بنگلادش را متحول کرد. برخی از فنشناسان شرکت نیز بعدها کسبوکار پوشاک خودشان را راه انداختند و دانش و تجربهای که در دِش اندوخته بودند به سایر بخشهای صنعت بنگلادش سرریز کرد. نکته مهم ماجرا انباشت سیاسی سرمایه بود که نیاز بخش خصوصی به تأمین مالی دولتی را کمرنگ کرد و به همین خاطر دولت نقشی در عرضه مستقیم سرمایه به صنعت پوشاک ایفا نکرد.
نقش انباشت اولیه و سیاسی سرمایه در پیدایش کارآفرینان صنعتیِ آینده پدیدهای غریب و منحصر به بنگلادش نیست. در ژاپن عصر مِیجی هم این فرآیند قابل مشاهده است. کسبوکارهای مطرح آن زمان نظیر میتسوی، میتسوبیشی و سومیتومو، قراردادهای پرسود دولتی و مجوزهای انحصاری از دولت دریافت میکردند و با رانتهای اقتصادی حاصل از آن به گروههای بزرگ کسبوکار تبدیل شدند. از یک نقطهنظر شومپتری، «رانت اقتصادی» همانند «پرمیوم ریسک» در بازارهای مالی یا مشاغل پرخطر است که به آدمها توان و تمایل تحمل ریسکهای بزرگ را میدهد. در بنگلادش این رانتها از طریق فرآیندهای سیاسی نظیر قراردادهای پرسود دولتی، سرقت داراییهای مصادرهای، قرارداد بینالمللی الیاف مختلط، حمایتهای گمرکی و تحدید آزادی رقابت در بازرگانی حاصل شد و بستر پیدایش و پرورش کارآفرینان صنعتی را فراهم کرد.
نکتهی دیگر مقالهی دنیای اقتصاد، معرفی «الگوی توسعهی بنگالی» و اندونزیایی به عنوان یک آلترناتیو در مقابل الگوی 'دولتگرا'ی چینی و کرهای برای کشورهای در حال توسعه است. البته همانطور که نشان دادیم الگوی بنگالی آنقدرها هم که گمان میکنیم بازارگرا نیست. در عین حال، مشتاق خان معتقدست که الگوی بنگلادش قابل تکرار نیست، چرا که در حال حاضر سازوکاری مشابه قرارداد بینالمللی الیاف مختلط نداریم تا بتوانیم بازار جهانی کالا و سرمایهی خارجی را به سود شماری از کشورهای بسیار فقیر ناتراز و موتور توسعهشان را تحریک کنیم.
علاوه بر آن، علت برتری الگوی توسعهی آسیای شمال شرقی (ژاپن، کره، تایوان، چین) نسبت به الگوی 'بازارگرا'ی آسیای جنوب شرقی (اندونزی، مالزی، فیلیپین، بنگلادش) اینست که آسیای شمال شرقی توانسته برندهای رقابتپذیر ملّی (که پرارزشِ افرودهترین سطوح زنجیرهی تأمین کالا را کنترل میکنند) را توسعه دهد و نیز با توسعهی صنایع ساخت کالای سرمایهای، یپوندهای پیشین و پسین صنعتی (Linkage) در اقتصاد ایجاد کند. این پیوندها یک شبکهی وسیع و درهمتنیدهی عرضه/تقاضای کالا در اقتصادشان شکل داده است و موتور رشدشان را سوخت میرسانَد. در نتیجهی توسعهی برندهای رقابتپذیر ملّی و شکلدهی پیوندهای پیشین و پسین صنعتی، خطر دام درآمد متوسط هیچگاه آسیای شمال شرقی را تهدید نکرد. از همین رو، اگر بچهببرهای آسیای جنوب شرقی تجارب ببرهای سالدیدهی آسیا را یاد نگیرند و با مقتضیات داخلی و جهانی تطبیق ندهند، دام درآمد متوسط پای نحیفشان را در هم میشکند.
🔸منبع:
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ بخش دوم
نکتهی دیگری که مشتاق خان بر آن تأکید دارد، نقش انباشت سیاسی سرمایه در شکلگیری طبقهی کارآفرین صنعتی بنگلادش است. پس از استقلال بنگلادش از پاکستان در سال ۱۹۷۱، دولت وقت ۹۲ درصد از داراییهای بخش صنعت را ملّی اعلام کرد و اشخاصی را به سرپرستی و نگهداری این داراییها گماشت. به گفتهی نورالاسلام، اقتصاددان کمیسیون برنامهریزی بنگلادش، آنها با فروش پنهانی این داراییها سرمایههای هنگفتی اندوختند. بنگاهداری گستردهی دولتی ویژگی بارز اقتصاد بنگلادش در سالهای اولیهی استقلالش بود و این بنگاهداری دولتی زمینهی انباشت سیاسی سرمایه از طریق کنترل قیمتها، تخصیص سیاسی قراردادهای دولتی و حتی سرقت مستقیم را فراهم کرده بود.
بخش خصوصی کوچک بنگلادش نیز با ساختوپاختهای سیاسی قراردادهای سودآوری برای توسعهی زیرساخت از دولت دریافت میکرد و نظارت چندانی هم بر خروجی قراردادها نمیشد. علاوه بر آن، تجارت خارجی بنگلادش در آن زمان بسیار بسته بود و همین مسئله یک «رانت اقتصادی» برای اشخاصی - احتمالاً با ارتباطات سیاسی - فراهم کرد که در محیطی عاری از آزادی رقابت در بازرگانی، کالاهای وارداتی را با سود بالا به فروش رسانند. پیامد این موارد، شکلگیری یک طبقهی سرمایهدار بود که بعدها سرمایهٔشان را در یادگیری فناوریهایی نظیر تولید پوشاک بکار انداختند.
در این زمینه، بنیانگذار شرکت دش، نورالقادر خان، یک نمونهی قابل توجه است. او زمانی یک مقام ردهبالای دولتی بود و سرمایههایی در بخش دولتی اندوخت و بعدها وارد کسبوکار واردات در محیط بسته و رانتزای بازرگانیِ آن زمان شد و در آخر به کمک سرمایههای اندوختهاش فناوری پوشاک را با پشتیبانی دِوو فرا گرفت و صنعت پوشاک بنگلادش را متحول کرد. برخی از فنشناسان شرکت نیز بعدها کسبوکار پوشاک خودشان را راه انداختند و دانش و تجربهای که در دِش اندوخته بودند به سایر بخشهای صنعت بنگلادش سرریز کرد. نکته مهم ماجرا انباشت سیاسی سرمایه بود که نیاز بخش خصوصی به تأمین مالی دولتی را کمرنگ کرد و به همین خاطر دولت نقشی در عرضه مستقیم سرمایه به صنعت پوشاک ایفا نکرد.
نقش انباشت اولیه و سیاسی سرمایه در پیدایش کارآفرینان صنعتیِ آینده پدیدهای غریب و منحصر به بنگلادش نیست. در ژاپن عصر مِیجی هم این فرآیند قابل مشاهده است. کسبوکارهای مطرح آن زمان نظیر میتسوی، میتسوبیشی و سومیتومو، قراردادهای پرسود دولتی و مجوزهای انحصاری از دولت دریافت میکردند و با رانتهای اقتصادی حاصل از آن به گروههای بزرگ کسبوکار تبدیل شدند. از یک نقطهنظر شومپتری، «رانت اقتصادی» همانند «پرمیوم ریسک» در بازارهای مالی یا مشاغل پرخطر است که به آدمها توان و تمایل تحمل ریسکهای بزرگ را میدهد. در بنگلادش این رانتها از طریق فرآیندهای سیاسی نظیر قراردادهای پرسود دولتی، سرقت داراییهای مصادرهای، قرارداد بینالمللی الیاف مختلط، حمایتهای گمرکی و تحدید آزادی رقابت در بازرگانی حاصل شد و بستر پیدایش و پرورش کارآفرینان صنعتی را فراهم کرد.
نکتهی دیگر مقالهی دنیای اقتصاد، معرفی «الگوی توسعهی بنگالی» و اندونزیایی به عنوان یک آلترناتیو در مقابل الگوی 'دولتگرا'ی چینی و کرهای برای کشورهای در حال توسعه است. البته همانطور که نشان دادیم الگوی بنگالی آنقدرها هم که گمان میکنیم بازارگرا نیست. در عین حال، مشتاق خان معتقدست که الگوی بنگلادش قابل تکرار نیست، چرا که در حال حاضر سازوکاری مشابه قرارداد بینالمللی الیاف مختلط نداریم تا بتوانیم بازار جهانی کالا و سرمایهی خارجی را به سود شماری از کشورهای بسیار فقیر ناتراز و موتور توسعهشان را تحریک کنیم.
علاوه بر آن، علت برتری الگوی توسعهی آسیای شمال شرقی (ژاپن، کره، تایوان، چین) نسبت به الگوی 'بازارگرا'ی آسیای جنوب شرقی (اندونزی، مالزی، فیلیپین، بنگلادش) اینست که آسیای شمال شرقی توانسته برندهای رقابتپذیر ملّی (که پرارزشِ افرودهترین سطوح زنجیرهی تأمین کالا را کنترل میکنند) را توسعه دهد و نیز با توسعهی صنایع ساخت کالای سرمایهای، یپوندهای پیشین و پسین صنعتی (Linkage) در اقتصاد ایجاد کند. این پیوندها یک شبکهی وسیع و درهمتنیدهی عرضه/تقاضای کالا در اقتصادشان شکل داده است و موتور رشدشان را سوخت میرسانَد. در نتیجهی توسعهی برندهای رقابتپذیر ملّی و شکلدهی پیوندهای پیشین و پسین صنعتی، خطر دام درآمد متوسط هیچگاه آسیای شمال شرقی را تهدید نکرد. از همین رو، اگر بچهببرهای آسیای جنوب شرقی تجارب ببرهای سالدیدهی آسیا را یاد نگیرند و با مقتضیات داخلی و جهانی تطبیق ندهند، دام درآمد متوسط پای نحیفشان را در هم میشکند.
🔸منبع:
@CollectiveAction
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegram
Collective Action
بچهببر بنگال
به تازگی مقالهای در روزنامهی دنیای اقتصاد به قلم دکتر خیرخواهان منتشر شد که روند پیشرفت بنگلادش در رشد درآمد سرانه و کاهش چشمگیر فقر مطلق را توضیح میدهد. درونمایهی مقاله به ما میگوید که: پیشرفت بنگلادش محصول «برنامهریزی مرکزی» نبوده…
به تازگی مقالهای در روزنامهی دنیای اقتصاد به قلم دکتر خیرخواهان منتشر شد که روند پیشرفت بنگلادش در رشد درآمد سرانه و کاهش چشمگیر فقر مطلق را توضیح میدهد. درونمایهی مقاله به ما میگوید که: پیشرفت بنگلادش محصول «برنامهریزی مرکزی» نبوده…
👏4👍1
👍9😢4
Forwarded from اتچ بات
🔵 #معرفی_مقاله
🔸از حق تا مسئولیت: تغییر پایدار در مصرف آب
✔️Phipps, M., & Brace-Govan, J. (2011). From right to responsibility: sustainable change in water consumption. Journal of Public Policy & Marketing, 30(2), 203-219.
✍نویسندگان: مارکوس فیپس و جان بریس
🔻ترجمه: مجید رامشینی و مهرداد توحیدی
تجارب شرکتهای پیشرو در اقدامات موثر در تغییرات اجتماعی گسترده برای نیل به هدف مصرف پایدار، منبع دانشی مهمی برای غنای تفکر سیاستگذاران در حکمرانی اثربخش آبی است. ترجمه حاضر خلاصهای است برآمده از تجربه موفق سیاستگذاران شهر ملبورن در مدیریت مصرف آب که دوران مشابهی را با آنچه ما امروز در تهران مواجهیم طی نمودهاند.
تقاضا برای آب شیرین باعث عرضه بیش از حد آن در بسیاری از شهرهای جهان شده است. از هر شش نفر یک نفر یعنی چیزی بیش از یک میلیارد نفر، از دسترسی کافی به آب شیرین محرومند. در زمینه پایداری، کمبود آب یکی از 5 خطر بزرگی است که پایداری آینده جهان را تهدید میکند.
مطابق با برآوردهای صورت گرفته 1800 میلیون نفر در سال 2025 با کمبود قطعی آب مواجه خواهند شد و دو سوم جمعیت دنیا شرایط تنش آبی را تجربه خواهند نمود. کمبود آب یکی از مسایلی است که اهمیت آن در سیاستگذاریهای عمومی در حال افزایش است. با افزایش جمعیت در جهان، تقاضا برای آب بیشتر شده و تغییرات اقلیمی ناشی از خشکسالی و کاهش عرضه آب در بسیاری از مناطق دنیا، به مطالعاتی نیاز دارد که به چگونگی کمک بازاریابی به سیاستگذاری و مدیریت آب میپردازد.
سیاستگذاری عمومی افزون بر تاثیر محیطی بر فلسفه مصرف آب نیز تاثیرگذار است. در دهلی نو در هند، با وجود ثروت نسبی شهر و بارندگی قابل توجه، ساکنان را با صدای بلندگو در خیابان ها مطلع میکنند که آب شیرین تا یک ساعت آینده قطع میشود. در این شهر، کشاورزی بر تامین آب شهری اولویت دارد.
در مقابل، ساکنان فینیکس و آریزونا واقع در صحرای سونوران، به دلیل اهمیتی که برای تامین آب شهری و استفاده مجدد کارآمد از پساب برای ماشینهای لباسشویی، حمام و... وجود دارد از منبع آب تقریبا نامحدودی برخوردارند.
سیاستگذاران حتا میتوانند با محیط کمآب مخالفت کنند: در سالت لیک سیتی، یوتا، دومین ایالت خشک ایالات متحده، ساکنان به دلیل قهوهای شدن چمنشان جریمه میشوند. این پارادوکسها فرصتی را برای بازاریابی فراهم میکند تا در سیاستگذاری و مدیریت عمومی آب مشارکت کند. به طور خاص، اهمیت سیستم بازاریابی کلان هنگام بررسی برنامههایی برای تغییر الگوهای مصرف، نگرشها و عادات مصرف آب مشخص میشود.
بازار مصرف آب خانگی شهر ملبورن استرالیا، مطالعه موردی خوبی در این زمینه است. تامین اصلی آب ملبورن از حوضههای آبگیر جنگلهای غیرساکن این شهر انجام میشود که به دلیل کیفیت بالای آن نیاز به حداقل عملیات تصفیه آب است.
با قرار گرفتن در خشکترین منطقه مسکونی این قاره، ملبورن با جمعیتی بالغ بر 4 میلیون نفر بحرانهای آبی بیشماری را از سر گذرانده است. یک تغییر فرهنگی باعث شد تا مصرفکنندگان آب در ملبورن به جا اتکای بر منبع اصلی آب شهر به منابع جایگزین نیز روی بیاورند.
از منظر سیستم بازاریابی، بازار، سیستم تامین جامعه است. یک سیستم بازاریابی در تبادلات تجاری مشارکت میکند و بر عناصر قانونی، فرهنگی و فلسفی ساختار و جریان بازار تاثیر میگذارد. یک نگاه سیستمی در پی کاوش وجوه دیگر زندگی مدنی است که با بازار وابستگی متقابل دارد.
هدف ما از بررسی سیستم بازاریابی فهم این نکته است که چطور ساختار سیستمها در واکنش به خشکسالی تغییر میکند. در این تحقیق در ابتدا دادههای دست دوم شامل اخبار، گزارشها و آمار گوگل ترندز مربوط به خشکسالی ملبورن مورد مطالعه قرار گرفت.
در ادامه برای درک مفاهیم کلیدی با 7 نفر از متخصصان بازار آب مصاحبههای عمیقی ترتیب داده شد و در نهایت با مصرفکنندگانی که تغییر قابل ملاحظهای در میزان مصرفشان صورت گرفته بود مصاحبههایی انجام گرفت.
نتایج بهدست آمده چگونگی تاثیر خشکسالی، قانون، آموزش، گفتمان عمومی و بازاریابی بر تغییر سیستم بازاریابی در جهت فرهنگ مصرف پایدار و استفاده کارآمد از آب را نشان میدهد.
#مقاله
#آب
#مصرف_پایدار
🔻 مقاله کامل را در فایل پیوست مطالعه کنید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔸از حق تا مسئولیت: تغییر پایدار در مصرف آب
✔️Phipps, M., & Brace-Govan, J. (2011). From right to responsibility: sustainable change in water consumption. Journal of Public Policy & Marketing, 30(2), 203-219.
✍نویسندگان: مارکوس فیپس و جان بریس
🔻ترجمه: مجید رامشینی و مهرداد توحیدی
تجارب شرکتهای پیشرو در اقدامات موثر در تغییرات اجتماعی گسترده برای نیل به هدف مصرف پایدار، منبع دانشی مهمی برای غنای تفکر سیاستگذاران در حکمرانی اثربخش آبی است. ترجمه حاضر خلاصهای است برآمده از تجربه موفق سیاستگذاران شهر ملبورن در مدیریت مصرف آب که دوران مشابهی را با آنچه ما امروز در تهران مواجهیم طی نمودهاند.
تقاضا برای آب شیرین باعث عرضه بیش از حد آن در بسیاری از شهرهای جهان شده است. از هر شش نفر یک نفر یعنی چیزی بیش از یک میلیارد نفر، از دسترسی کافی به آب شیرین محرومند. در زمینه پایداری، کمبود آب یکی از 5 خطر بزرگی است که پایداری آینده جهان را تهدید میکند.
مطابق با برآوردهای صورت گرفته 1800 میلیون نفر در سال 2025 با کمبود قطعی آب مواجه خواهند شد و دو سوم جمعیت دنیا شرایط تنش آبی را تجربه خواهند نمود. کمبود آب یکی از مسایلی است که اهمیت آن در سیاستگذاریهای عمومی در حال افزایش است. با افزایش جمعیت در جهان، تقاضا برای آب بیشتر شده و تغییرات اقلیمی ناشی از خشکسالی و کاهش عرضه آب در بسیاری از مناطق دنیا، به مطالعاتی نیاز دارد که به چگونگی کمک بازاریابی به سیاستگذاری و مدیریت آب میپردازد.
سیاستگذاری عمومی افزون بر تاثیر محیطی بر فلسفه مصرف آب نیز تاثیرگذار است. در دهلی نو در هند، با وجود ثروت نسبی شهر و بارندگی قابل توجه، ساکنان را با صدای بلندگو در خیابان ها مطلع میکنند که آب شیرین تا یک ساعت آینده قطع میشود. در این شهر، کشاورزی بر تامین آب شهری اولویت دارد.
در مقابل، ساکنان فینیکس و آریزونا واقع در صحرای سونوران، به دلیل اهمیتی که برای تامین آب شهری و استفاده مجدد کارآمد از پساب برای ماشینهای لباسشویی، حمام و... وجود دارد از منبع آب تقریبا نامحدودی برخوردارند.
سیاستگذاران حتا میتوانند با محیط کمآب مخالفت کنند: در سالت لیک سیتی، یوتا، دومین ایالت خشک ایالات متحده، ساکنان به دلیل قهوهای شدن چمنشان جریمه میشوند. این پارادوکسها فرصتی را برای بازاریابی فراهم میکند تا در سیاستگذاری و مدیریت عمومی آب مشارکت کند. به طور خاص، اهمیت سیستم بازاریابی کلان هنگام بررسی برنامههایی برای تغییر الگوهای مصرف، نگرشها و عادات مصرف آب مشخص میشود.
بازار مصرف آب خانگی شهر ملبورن استرالیا، مطالعه موردی خوبی در این زمینه است. تامین اصلی آب ملبورن از حوضههای آبگیر جنگلهای غیرساکن این شهر انجام میشود که به دلیل کیفیت بالای آن نیاز به حداقل عملیات تصفیه آب است.
با قرار گرفتن در خشکترین منطقه مسکونی این قاره، ملبورن با جمعیتی بالغ بر 4 میلیون نفر بحرانهای آبی بیشماری را از سر گذرانده است. یک تغییر فرهنگی باعث شد تا مصرفکنندگان آب در ملبورن به جا اتکای بر منبع اصلی آب شهر به منابع جایگزین نیز روی بیاورند.
از منظر سیستم بازاریابی، بازار، سیستم تامین جامعه است. یک سیستم بازاریابی در تبادلات تجاری مشارکت میکند و بر عناصر قانونی، فرهنگی و فلسفی ساختار و جریان بازار تاثیر میگذارد. یک نگاه سیستمی در پی کاوش وجوه دیگر زندگی مدنی است که با بازار وابستگی متقابل دارد.
هدف ما از بررسی سیستم بازاریابی فهم این نکته است که چطور ساختار سیستمها در واکنش به خشکسالی تغییر میکند. در این تحقیق در ابتدا دادههای دست دوم شامل اخبار، گزارشها و آمار گوگل ترندز مربوط به خشکسالی ملبورن مورد مطالعه قرار گرفت.
در ادامه برای درک مفاهیم کلیدی با 7 نفر از متخصصان بازار آب مصاحبههای عمیقی ترتیب داده شد و در نهایت با مصرفکنندگانی که تغییر قابل ملاحظهای در میزان مصرفشان صورت گرفته بود مصاحبههایی انجام گرفت.
نتایج بهدست آمده چگونگی تاثیر خشکسالی، قانون، آموزش، گفتمان عمومی و بازاریابی بر تغییر سیستم بازاریابی در جهت فرهنگ مصرف پایدار و استفاده کارآمد از آب را نشان میدهد.
#مقاله
#آب
#مصرف_پایدار
🔻 مقاله کامل را در فایل پیوست مطالعه کنید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegram
attach 📎
👍5👏2🔥1
🔵 فرهیخته گرامی صفحه اینستاگرام دورنمای اقتصاد را دنبال کنید :
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👏2