🔵 تمدن اکولوژیک

✍ نوشته: #دونالد_ورستر
ترجمه: عباس احمدوند و اسکندر زند

تخیل‌ها ممکن است محرک‌های اصلی تاریخ نباشند. بیشتر، آن‌ها پاسخ‌های فرهنگی به رویدادهای مادی اطراف ما هستند، در این مورد تغییرات ناشی از تعداد و اشتهای انسان است که آب‌وهوا و دیگر سیستم‌های زمین را مختل می‌کند.

تمدن ما را به امکان اخلاق جدید هم‌زیستی سوق داده است. دانش جدیدی برای عمل به چنین اخلاقی به ما داده است و سوالات جدیدی را درمورد غایت زندگی بشر مطرح کرده است.


▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_کتاب

🔸عنوان کتاب :
Statistics for Non-Statisticians

🔸نویسنده :
Birger Stjernholm Madsen

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

آدم هرجا باشد، عادت می‌کند و دیگر برایش سخت است که از آن‌جا برود.
نحوه فکرکردن هم بعد از مدتی، عادت می‌شود و دیگر عوض کردنش سخت است.

✧ خوشه‌های خشم
✍ #جان_اشتاین_بک

شب خوش

🔵 غزاله مدنی: نمادی از نوآوری ایرانی در عرصه بیوتکنولوژی جهانی

اختصاصی دورنمای اقتصاد
نشر با ذکر منبع آزاد است

غزاله مدنی، دانشمند برجسته ایرانی در حوزه‌های بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی، اخیراً با نامزدی در جایزه معتبر استارت‌آپ برتر سال آلمان (German Start-up Award)، توجه جامعه علمی و فناوری جهان را به خود جلب کرده است. این موفقیت چشمگیر، نتیجه سال‌ها تلاش او در توسعه فناوری‌های پیشرفته در شرکت دانش‌بنیان «کن‌چیپ» (CanChip) است که در پارک علمی پوتسدام آلمان پایه‌گذاری شده است.

از تحصیلات تا تأسیس استارت‌آپ
مدنی ۲۹ ساله است، در ایران به دنیا آمده و تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به پایان رسانده است. او در سال ۲۰۲۰ ، ایران را ترک کرده و در دانشگاه پوتسدام آلمان در رشته‌های بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی مشغول تحصیل شد.
مدنی در سال ۲۰۲۳ مدرک فوق‌لیسانس خود را از این دانشگاه دریافت کرد.

غزاله مدنی با تحصیلات عالی در رشته‌های بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی، همواره علاقه‌مند به پیوند دانش پایه با فناوری‌های کاربردی بود. او با درک نیازهای روزافزون به راهکارهای نوین در حوزه سلامت و تشخیص پزشکی، در سال‌های اخیر شرکت «کن‌چیپ» را تأسیس کرد. این استارت‌آپ بیوتکنولوژی با تمرکز بر توسعه تراشه‌های تشخیصی هوشمند، هدف تسهیل و تسریع فرآیندهای آزمایشگاهی پیچیده را دنبال می‌کند. فناوری منحصربه‌فرد این شرکت، امکان انجام تحلیل‌های دقیق مولکولی با هزینه و زمان کمتر را فراهم می‌سازد، امری که می‌تواند تحولی در حوزه‌هایی مانند پزشکی شخصی‌شده، تحقیقات دارویی و کنترل بیماری‌ها ایجاد کند.

کن‌چیپ: نوآوری در قلب اروپا
انتخاب پارک علمی پوتسدام به عنوان پایگاه فعالیت این شرکت، نشانگر جایگاه این اکوسیستم نوآوری به عنوان یکی از مراکز پیشرو فناوری در آلمان و اروپاست. حضور کن‌چیپ در این پارک، نه تنها دسترسی به شبکه‌ای از متخصصان و سرمایه‌گذاران بین‌المللی را ممکن ساخته، بلکه گواهی بر کیفیت بالای محصولات و ایده‌های این شرکت است. نامزدی مدنی برای جایزه استارت‌آپ برتر آلمان، که از معتبرترین جوایز حوزه فناوری در اروپا محسوب می‌شود، نشان‌دهنده تأثیرگذاری کار او در حل چالش‌های علمی و صنعتی است.

الهام‌بخشی به نسل آینده
موفقیت غزاله مدنی به عنوان یک دانشمند زن ایرانی در رقابتی جهانی، نمادی از توانمندی زنان در عرصه‌های علوم پیشرفته و کارآفرینی است. او ثابت کرده است که با ترکیب دانش تخصصی، خلاقیت و پشتکار می‌توان مرزهای علم و فناوری را جابه‌جا کرد. این دستاورد نه تنها افتخاری برای جامعه علمی ایران محسوب می‌شود، بلکه الگویی برای جوانان به ویژه زنان جویای موفقیت در حوزه‌های STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات) است.

سخن پایانی
نامزدی غزاله مدنی برای دریافت جایزه استارت‌آپ برتر آلمان، تنها یک نقطه آغاز است. کارهای او در کن‌چیپ، آینده‌ای را ترسیم می‌کند که در آن فناوری‌های تشخیصی سریع و دقیق، دسترسی به مراقبت‌های سلامت را دموکراتیک‌تر می‌سازد. بی‌شک، این موفقیت گامی بلند در راستای تثبیت جایگاه ایران در نقشه جهانی نوآوری است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 کارهای روزمره روشنگر کیستی ما

✍ #الایس_آنتیلا، دانش‌آموخته‌ی فلسفه و تاریخ علم از دانشگاه کمبریج 

✅ما هر روز کارهای مشابهی را انجام می‌دهیم بدون آنکه شاید نسبت به آن‌ها و تکرار روزمره‌شان آگاه باشیم. کارهایی همچون چک کردن تلفن همراه‌مان وقتی از خواب بیدار می‌شویم، نوع خاصی از آدامس را جویدن، مصرف مسکن خاصی هنگام درد و آراستن ظاهرمان به شیوه‌ای منحصربه‌فرد. این‌ها عادات ما هستند، عاداتی که آگاهانه یا در بیشتر مواقع ناآگاهانه در ما شکل گرفته‌اند و تغییر آن‌ها به شدت دشوار است. الایس آنتیلا در این مقاله عادات و کارهای روزمره‌ی ما را از چشم‌اندازی فلسفی بررسی می‌کند.

✅ او با بهره‌گیری از دیدگاه رفتارگرایی و سپس در پرتو پیشرفت‎‌های علوم اعصاب معاصر نشان‌ می‌دهد که چطور کتاب‌های خودیاری که امروز بازارشان گرم است، کمک چندانی به ما در شناخت و تغییر عادات‌مان نمی‌کنند. سپس با استفاده از دیدگاه‌های فلسفی ارسطو، توماس آکویناس و دیوید هیوم بحثش را ادامه می‌دهد و در نهایت به ما نشان می‌دهد که کارهایی که هر روز انجام می‌دهیم صرفاً امور روزمره‌ای نیستند که باید با ترفندهایی از آن‌ها عبور کنیم، بلکه پنجره‌هایی‌اند که از میان آن‌ها می‌توانیم نگاهی به کسی که واقعاً هستیم بیاندازیم.

✅گرینبرگ در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۸ در نشریه‌ی نیویورک ریویو او بوکز یافته‌هایش درباره‌ی ظرافت‌های انعطاف عصبی را بیان کرد. او دریافت که سیستم عصبی ما «با انشعاب‌ها و پیام‌رسان‌ها و شکاف‌هایی که با ظرافت تمام گسترش یافته‌اند، بداهتی دارد که ظاهراً بازتاب پیش‌بینی‌ناپذیری خود فکر است. مغز ما مکانی بی‌دوام است که با تغییر تجربیات‌مان تغییر می‌کند.» به دلایل متعدد می‌توانیم از این توانایی سخت‌افزاری ذهنی‌مان برای سازگاری سریع با تجربیات و اینکه حتی مغزهای سالخورده هم می‌توانند مهارت‌های جدید را بیاموزند خشنود باشیم. این خاصیت مغز برای همه‌مان نوعی انعطاف‌پذیری ذهنی یا چابکی فکری فراهم کرده که به واسطه‌شان می‌توانیم با موقعیت‌های جدید سازگار شویم. مهارت‌های جدیدی را فرابگیریم و به طور کلی افق‌های پیش‌ رویمان را وسعت بخشیم.

🔻ادامه‌ مطلب را در سایت فلسفیدن بخوانید

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

‍ ‍ ‍ ‍ ‍🔵 #خلاصه‌هایی_از_کتاب
#I_Thought_It_Was_Just_Me

✔️ خلاصه فصل هفتم - تمرین شجاعت در فرهنگ ترس (۲/۴) ترس آسیب‌پذیر بودن

همه این نگرانی رو دارن که پیش کسی حرف بزنن و داستان شرم‌شون رو تعریف کنن، ولی بجای دریافت همدلی، قضاوت بشن. یا حتی بدتر، بعدا ببینن کسی که بهش اعتماد کرده بودن پشت سرشون حرف زده، یا همون صحبتها رو علیه‌شون استفاده می‌کنه.

ما وقتی شروع می‌کنیم که در برابر شرم مقاوم بشیم، نیاز داریم با بقیه ارتباط برقرار کنیم و حرف بزنیم. این نیاز انقدر قویه که ممکنه باعث بشه ما خودمون رو پیش افراد اشتباهی تخلیه کنیم. افرادی که اصلا در اون حد باهاشون ارتباط نداشتیم و اعتماد کامل بین‌مون برقرار نیست...


🔻خواندن ادامه مطلب

✔️ لینک شش قسمت قبلی

@uttweet

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

0⃣ #اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

🔸معرفی کتاب اقتصاد در یک درس

اقتصاد در یک درس کتابی است از هنری هازلیت معروف به «اتریشی ِتوده ها» که در سال 1946 منتشر شد هازلیت که یک روزنامه نگار طرفدار بازار بود در این کتاب با قلمی شیوا و فهم پذیر به انتقاد از اقتصاد دولتی پرداخت.

راحت خوانی ِکتاب سبب شد فروش آن از یک میلیون نسخه بگذرد و در میان محبوب‌ترین کتاب‌های اقتصادی که تاکنون نوشته شده‌اند، قرار گیرد. این نکته با نظر به این که سمت‌گیری‌اش یکسره اتریشی است و حتی خود لودویگ فون میزس که هازلیت در مقدمه ویرایش نخست از او سپاس‌گزاری می‌کند آن را داوری کرده بود، بسیار طعنه‌آلود است.

اقتصاد در یک درس به ابزار آموزشی مهمی برای چندین نسل از دانشجویان و اهالی کسب‌وکار بدل شد و آنها را در برابر مغلطه‌های کینزی که آن روزها هواخواهان زیادی داشت، محافظت کرد.

کتاب «اقتصاد در یک درس» با یک فصل کوتاه تحت عنوان "درس" آغاز میشود و در بیست و دو فصل بعدی با بیان مثالهایی به کاربرد عملی آن یک درس پرداخته میشود. دو فصل پایانی نیز شامل تکرار درس و معرفی منابع برای مطالعه بیشتر میشود

این کتاب را موسسه اطلاعات با ترجمه محمدحسین وقار و دنیای اقتصاد با ترجمه محسن رنجبر و نیلوفر اورعی منتشر کرده اند.

https://www.ketabrah.ir/کتاب-اقتصاد-در-یک-درس/book/18306

🔸منبع: کانال بازار آزاد

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir

🔵 کرم‌های آفریقایی، الهام‌بخش دانشمندان

دانشمندان کشف کرده‌اند که لارو کرم آرد آفریقایی به لطف باکتری‌های موجود در روده خود می‌تواند فوم پلی استایرن یا همان یونولیت را هضم کند. محققان کنیایی امیدوارند با گسترش علم راه‌حلی برای مشکل جهانی پلاستیک پیدا کنند.

🔸منبع: دویچه وله فارسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 *بیشترین آب شیرین در کدام کشور است؟*

برزیل با ۱۳ درصد، روسیه با ۱۰ درصد، کانادا و آمریکا و چین هر کدام با ۷ درصد سهم عمده‌ای از منابع آب شیرین تجدیدپذیر جهان را در اختیار دارند. این پنج کشور جمعاً ۳۵ درصد از منابع آب شیرین کره زمین را کنترل می‌کنند.
منبع: بانک جهانی

توزیع نابرابر منابع آب شیرین به یکی از چالش‌های اصلی قرن ۲۱ تبدیل شده است. تنها ۲.۵ درصد آب جهان شیرین است.

شب خوش

🔵 استاد اخراجی دانشگاه تهران به دانشگاه هاروارد پیوست.

بر اساس گزارش‌های متعدد از جمله خبرآنلاین و دیگر منابع، آرش رئیسی‌نژاد، پژوهشگر و استاد سابق دانشگاه تهران، پس از تعلیق از دانشگاه تهران در اسفند ۱۴۰۱، از پیوستن به دانشگاه هاروارد خبر داده است. او این موضوع را در صفحه اجتماعی خود تأیید کرده و ابراز امیدواری کرده است که بتواند در راستای منافع ایران و ملت ایران فعالیت کند.

زندگی و تحصیلات
آرش رئیسی‌نژاد متولد سال ۱۳۶۳ است. او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی مهندسی شیمی در دانشگاه صنعتی شریف آغاز کرد و پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۳۸۶، به تحصیل در رشته علوم سیاسی در دانشگاه تهران پرداخت. سپس برای ادامه تحصیل به دانشگاه بین‌المللی فلوریدا رفت و در سال ۱۳۹۶ در مقطع دکترای روابط بین‌الملل فارغ‌التحصیل شد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۹۸، به عنوان استادیار در دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد.

تعلیق از دانشگاه تهران
در اسفند ۱۴۰۱، خبر تعلیق رئیسی‌نژاد از دانشگاه تهران منتشر شد. برخی رسانه‌ها این اقدام را به دلیل حمایت او از دانشجویان معترض در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ مرتبط دانستند. مرکز جذب هیئت علمی وزارت علوم نیز با تمدید قرارداد او مخالفت کرد. این موضوع با واکنش‌های گسترده از سوی دانشجویان و رسانه‌ها مواجه شد.

انتقال به دانشگاه هاروارد
پس از تعلیق از دانشگاه تهران، رئیسی‌نژاد در صفحه اجتماعی خود اعلام کرد که به دانشگاه هاروارد پیوسته است. او در پیام خود نوشت: 
*"امید که بتوانم در راستای ایران و منافع ملت ایران گام بردارم. ولی ای کاش دانشگاه تهران اجازه می‌داد تا در خدمت جوانان ایران باشم. نشد؛ نگذاشتند که بشود."*.

آثار و تخصص‌ها
رئیسی‌نژاد نویسنده دو کتاب مهم است:
1. «شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه» (با عنوان اصلی *The Shah of Iran, the Iraqi Kurds and the Lebanese Shia*) که توسط انتشارات پالگریو-مک‌میلان منتشر شده است.
2. «ایران و راه ابریشم نوین» که توسط انتشارات دانشگاه تهران چاپ شده است.

تخصص اصلی او در حوزه‌های ژئوپلیتیک، روابط بین‌الملل و مسائل ایران است، و او به عنوان تحلیلگر در رسانه‌های داخلی و بین‌المللی حضور فعالی دارد.

واکنش‌ها به تعلیق و انتقال به هاروارد
تعلیق رئیسی‌نژاد از دانشگاه تهران با انتقادهای زیادی مواجه شد. برخی آن را نشان‌دهنده محدودیت‌های فزاینده بر استقلال دانشگاه‌ها در ایران دانستند. از سوی دیگر، پیوستن او به هاروارد به عنوان یک فرصت جدید برای ادامه فعالیت‌های علمی و پژوهشی او در سطح بین‌المللی مورد توجه قرار گرفته است.

جمع‌بندی
آرش رئیسی‌نژاد از چهره‌های شناخته‌شده در حوزه روابط بین‌الملل و ژئوپلیتیک ایران است. تعلیق او از دانشگاه تهران و انتقالش به هاروارد نشان‌دهنده چالش‌های پیش‌روی اساتید دانشگاهی در ایران است که گاه به دلیل مواضعشان با محدودیت‌هایی مواجه می‌شوند. این رویداد همچنین برجسته‌کننده مسئله «فرار مغزها» و از دست دادن نیروهای متخصص در نظام آموزش عالی ایران است.

🔵 اقتصاد بی‌وزن چیست و چگونه جهان را متحول کرده است؟ 

✳️ ثروت ایلان ماسک، مالک تسلا و اسپیس‌ایکس، در اوج خود به بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار رسید! برای درک این رقم کافی است بدانید این مقدار از کل بودجه سالانه برخی کشورهای بزرگ جهان بیشتر است. چگونه یک فرد می‌تواند چنین ثروتی انباشته کند؟ پاسخ در اقتصاد بی‌وزن نهفته است. 

✳️ آمازون، غول تجارت الکترونیک، روزی تنها یک فروشنده کتاب آنلاین بود، بدون حتی یک کتابفروشی فیزیکی! امروز اما تقریباً هر چیزی را که تصور کنید می‌فروشد. اوبر بزرگ‌ترین سرویس حمل‌ونقل جهان است، بدون آن‌که خودرویی داشته باشد. ایربی‌ان‌بی بزرگ‌ترین اجاره‌دهنده مسکن است، در حالی‌که مالک هیچ ملکی نیست. این‌ها نمونه‌های بارز اقتصاد بی‌وزن هستند: اقتصادی که نه بر دارایی‌های فیزیکی، بلکه بر اطلاعات و ارتباطات استوار است. 

✳️ پروفسور دنی کوا، اقتصاددان مشهور، معتقد است در گذشته رشد اقتصادی با تولید فولاد، ماشین‌آلات سنگین و کالاهای فیزیکی سنجیده می‌شد، اما امروزه ارزش واقعی در داده‌ها، نرم‌افزارها و خدمات دیجیتال است. سهم فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) در ارزش‌افزوده جهانی، امروز از بسیاری صنایع سنتی پیشی گرفته است. 

✳️ گوگل بزرگ‌ترین شرکت تبلیغاتی جهان است، بدون آن‌که یک بیلبورد فیزیکی داشته باشد. متا (فیس‌بوک) بزرگ‌ترین شبکه رسانه‌ای است، بدون تولید محتوای سنتی. نت‌فلیکس سینماها را متحول کرد، بدون سالن‌های سینمایی. همه این‌ها بر پایه اقتصاد بی‌وزن کار می‌کنند: کسب‌وکارهایی که وزن فیزیکی ندارند، اما ارزش آن‌ها از بسیاری صنایع سنگین بیشتر است. 

✳️ اما چرا برخی هنوز در اقتصاد "کلنگی" گیر کرده‌اند؟ 
در بسیاری از کشورها، مدیران و سیاستمداران ترجیح می‌دهند پروژه‌های فیزیکی مانند احداث جاده، بیمارستان یا پل را افتتاح کنند، چون ملموس هستند و رسانه‌ها آن‌ها را پوشش می‌دهند. اما آیا این‌ها واقعاً اولویت‌های توسعه‌ای هستند؟ کشورداری کلنگی یعنی تمرکز بر پروژه‌های سنگین و پرهزینه، در حالی‌که زیرساخت‌های نرم (مانند قوانین، محیط کسب‌وکار و فناوری اطلاعات) نادیده گرفته می‌شوند. 

✳️ کشورداری نسل جدید: دولت‌های هوشمند، اقتصاد بی‌وزن 
دولت‌های پیشرو دیگر خود را درگیر ساخت بیمارستان و مدرسه نمی‌کنند، بلکه زیرساخت‌های دیجیتال و قوانین تسهیل‌کننده را فراهم می‌کنند تا بخش خصوصی این کارها را انجام دهد. استونی نمونه بارز این مدل است: دولتی که خدمات خود را کاملاً دیجیتالی کرده و اقتصادش بر پایه فناوری اطلاعات استوار است. 

✳️ در زندگی شخصی: سرمایه‌گذاری کلنگی یا بی‌وزن؟ 
- آیا پول خود را صرف خانه، ماشین و کالاهای لوکس می‌کنید؟ (سرمایه‌گذاری کلنگی) 
- یا روی مهارت‌های دیجیتال، شبکه‌سازی و برند شخصی سرمایه‌گذاری می‌کنید؟ (سرمایه‌گذاری بی‌وزن) 

✳️ در مدیریت سازمانی: تولید با کارخانه یا بدون کارخانه؟ 
- آیا باید میلیاردها تومان صرف خرید ماشین‌آلات و تجهیزات کنیم؟ 
- یا می‌توان با پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری، برون‌سپاری و فناوری‌های دیجیتال، ارزش آفرینی کرد؟ 

✳️ در سیاست‌گذاری اقتصادی: آیا دولت باید تاجر باشد؟ 
- آیا دولت باید مدرسه و بیمارستان بسازد؟ 
- یا باید قوانین شفاف، اینترنت پرسرعت و اکوسیستم استارت‌آپی ایجاد کند تا بخش خصوصی رشد کند؟ 
 
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️ 

✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@econviews
📸 اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

‍ 🔵 ترامپ در مورد تجارت دیوانه‌وار عمل می‌کند 
«روز آزادی» حتی بدتر از حد انتظار بود 

✍ #پل_کروگمن
*۲ آوریل* 

نشر با ذکر منبع آزاد است

فقط یک به‌روزرسانی سریع پس از سخنرانی ترامپ در *رز گاردن*. 

به نظر می‌رسد وقتی جزئیات تعرفه‌های ترامپ را ببینیم، ممکن است کمتر از آن چیزی باشد که او اعلام کرد، اما بر اساس گفته‌هایش، او کاملاً دیوانه‌وار عمل کرده است. نه‌تنها تعرفه‌هایی بسیار بالاتر از حد انتظار اکثر مردم اعمال می‌کند، بلکه ادعاهای نادرستی درباره شرکای تجاری آمریکا مطرح می‌کند (مشخص نیست در این مورد دروغ می‌گوید یا واقعاً نادان است) که هم آن‌ها را خشمگین می‌کند و هم عقب‌نشینی را بسیار سخت می‌سازد. 

اساساً او ادعا می‌کند که بقیه دنیا تعرفه‌های بسیار بالایی روی محصولات آمریکایی اعمال می‌کنند و او فقط تعرفه‌های «متقابل» وضع کرده که نصف تعرفه‌های آن‌هاست. این نموداری است که نشان داد: 

ستون سمت چپ نشان‌دهنده تعرفه‌هایی است که دیگران ظاهراً روی محصولات آمریکا اعمال می‌کنند – و این کاملاً دیوانه‌وار است. به اتحادیه اروپا توجه کنید. اتحادیه اروپا، مانند آمریکا، معمولاً تعرفه‌های پایینی دارد؛ میانگین تعرفه آن روی کالاهای آمریکایی کمتر از ۳ درصد است. 

پس این عدد ۳۹ درصد از کجا آمده؟ هیچ نظری ندارم. بسیاری گمان می‌کردند ترامپ مالیات بر ارزش افزوده را به‌عنوان تعرفه حساب می‌کند، حتی‌اگر این‌طور نباشد – تولیدکنندگان اروپایی که به بازار اتحادیه اروپا می‌فروشند، همان مالیات بر ارزش افزوده را پرداخت می‌کنند که تولیدکنندگان آمریکایی، پس تبعیضی وجود ندارد و بنابراین حمایت‌گرایانه نیست. اما حتی اگر این را اشتباه بگیرید، نرخ مالیات بر ارزش افزوده اتحادیه اروپا حدود ۲۰ درصد است، پس باز هم به ۳۹ درصد نزدیک نمی‌شوید. 

باید شک کرد که آیا بچه‌های *دانینگ-کروگر* ایلان ماسک الآن دارند آمار تعرفه تولید می‌کنند! 

اما می‌دانید که وقتی ترامپ یک‌بار ادعا کند اروپا تعرفه‌هایی بیش از ۱۰ برابر واقعیت اعمال می‌کند، هرگز از این ادعا دست برنمی‌دارد. نمی‌دانم چند نفر متوجه شدند، اما او هنوز ادعا می‌کند آمریکا سالانه ۲۰۰ میلیارد دلار به کانادا یارانه می‌دهد. علاوه بر اشتباه اساسی در ادعای اینکه مازاد تجاری کانادا به معنای یارانه دادن ما به آن‌هاست، او مازاد تجاری واقعی را سه برابر بزرگ‌تر نشان می‌دهد. افراد بسیار زیادی این اشتباه را گوشزد کرده‌اند، اما ترامپ همچنان به آن چسبیده، همان‌طور که ماسک به ادعای میلیون‌ها مستمری‌بگیر مرده تأمین اجتماعی چسبیده است. 

اگر امیدی داشتید که ترامپ از لبه پرت عقب‌نشینی کند، این اعلامیه – با تعرفه‌های بسیار بالا و ادعاهای کاملاً نادرست درباره اقدامات دیگر کشورها – باید آن امید را از بین ببرد.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

🔻پی‌نوشت از BBC

در این فهرست که آقای ترامپ آن را عصر چهارشنبه در باغ رز کاخ‌سفید مقابل دیدگان حاضران و دوربین‌ها قرار داد اسامی سرزمین‌های گمنامی دیده می‌شوند که در نوع خود بسیار جالبند.

برای مثال مطابق این فهرست که کاخ سفید روی شبکه ایکس هم آن را منتشر کرده، آقای ترامپ بر واردات از جزایر هیرد و مک دونالد ۱۰ درصد تعرفه وضع کرده است؛ منطقه ای دور افتاده در استرالیا که به بیشتر به جنوبگان نزدیک است و کاملا غیرمسکونی است.

پنگوئن‌ها ساکنان اصلی و شناخته شده جزایر هرد و مک دونالد هستند.

رئیس‌جمهور آمریکا همچنین بر واردات از دو منطقه دورافتاده نروژ به نام سوالبارد و یان ماین هم ۱۰ درصد عوارض بسته است؛ مناطقی بسیار دور افتاده که به قطب شمال نزدیک‌اند و روی هم رفته ۲۵۰۰ سکنه دارند و معلوم نیست چه چیزی به آمریکا صادر می‌کنند.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 انجام ملی‌گرایی اقتصادی به شیوه‌ی درست

#دنی_رودریک، استاد اقتصاد سیاسی بین‌المللی در مدرسه‌ی کندی هاروارد، رئیس سابق انجمن اقتصادی بین‌المللی و نویسنده‌ی کتاب «حرف‌های صریح درباره تجارت: ایده‌هایی برای یک اقتصاد جهانی معقول» (انتشارات دانشگاه پرینستون، ۲۰۱۷) است.

ترجمه: دورنمای اقتصاد
نشر با ذکر منبع آزاد است

نه‌تنها هر انحرافی از لیبرالیسم اقتصادی به‌اندازه‌ای که مدافعانش می‌خواهند باور کنیم، نامطلوب نیست، بلکه تجربه‌ی شرق آسیا نشان می‌دهد که اگر آخرین تلاش آمریکا در عرصه‌ی ملی‌گرایی اقتصادی بر ایجاد یک اقتصاد داخلی قوی و فراگیر متمرکز بماند، برای بقیه‌ی جهان بسیار سودمند خواهد بود.

جهان به‌نظر می‌رسد در حال ورود به عصر جدیدی از ملی‌گرایی اقتصادی است، چرا که بسیاری از کشورها اولویت‌های اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی داخلی خود را بر تجارت آزاد و چندجانبه‌گرایی ترجیح می‌دهند. اگرچه رویکرد جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، در مقایسه با دونالد ترامپ متعادل‌تر و گشوده‌تر به همکاری‌های بین‌المللی است، اما همچنان نگرانی‌هایی در میان لیبرال‌های اقتصادی برانگیخته است که آن را بازگشتی به حمایت‌گرایی و خودکفایی به سبک دهه‌ی ۱۹۳۰ می‌دانند.

اما «ملی‌گرایی اقتصادی» یکی از آن اصطلاحات ترس‌آوری است که لیبرال‌های اقتصادی برای بی‌اعتبارکردن رویه‌هایی که دوست ندارند، استفاده می‌کنند. مانند هر برچسب ایدئولوژیک دیگری، این اصطلاح بیش از آن‌که روشن‌کننده باشد، پنهان‌کننده است. بالاخره ملی‌گرایی اقتصادی اشکال بسیار متفاوتی دارد که برخی مضر و برخی سودمند هستند. علاوه‌براین، برخی از نظریه‌پردازان برجسته‌ی ملی‌گرایی اقتصادی، مانند الکساندر همیلتون و فریدریش لیست، لیبرال‌های سیاسی بودند.

اگرچه ملی‌گرایی اقتصادی در صورت افراط می‌تواند نتیجه‌ی معکوس بدهد، لیبرالیسم اقتصادی نیز چنین است. وقتی این رویکرد با تدبیر و در راستای اهداف مشروع داخلی – مانند ساختن قدرت اقتصادی و تقویت حس هدفمندی ملی – به‌کار گرفته شود، می‌تواند سودمند باشد، بدون آن‌که لزوماً به دیگر کشورها آسیب بزند.

ملی‌گرایی اقتصادی، اقتصاد را عمدتاً در چارچوب ملت تعریف می‌کند، درست مانند‌آن‌که ملی‌گرایی سیاسی، حکومت را چنین می‌کند. اقتصاد در درجه‌ی اول برای خدمت به ملت وجود دارد، همان‌طور که دولت-ملت به دنبال منافع ملی است. هیچ‌یک از این دو تعریف تا زمانی که شروع به تعریف «خدمت به ملت» یا «منافع ملی» نکنیم، محتوای چندانی ندارند. تمرکز بر اقتصاد ملی می‌تواند کاملاً بی‌ضرر باشد و همچنین با درجات قابل‌توجهی از گشودگی به تجارت و مالی بین‌المللی سازگار باشد. بر اساس نظریه‌ی اقتصادی متعارف، اتخاذ تجارت آزاد به نفع یک کشور است. دولتی که به دنبال خودکفایی باشد، از مزایای تخصص‌گرایی چشم‌پوشی می‌کند، فناوری‌های پیشرفته را از دست می‌دهد و دسترسی به سرمایه‌ی خارجی را از دست می‌دهد.

همان‌طور که ماروین سوسه، مورخ اقتصادی استدلال می‌کند، ملی‌گرایی اقتصادی بنابراین بین دو انگیزه‌ی تا حدی متناقض در نوسان است: وسوسه‌ی محدودکردن مبادلات اقتصادی با دیگر کشورها برای پیشبرد استقلال ملی؛ و تمایل به گسترش و بهره‌برداری از پیوندهای بین‌المللی در خدمت رشد و توسعه‌ی اقتصادی ملی.

در دوران اخیر، هیچ‌کس بهتر از دولت‌های «توسعه‌گرای» شرق آسیا در ترکیب این انگیزه‌ها موفق نبوده است. ژاپن، کره‌ی جنوبی، تایوان و، به‌ویژه چین، همگی به ترکیبی از سیاست‌ها متکی بوده‌اند که هم ادغام در اقتصاد جهانی را تشویق می‌کنند و هم به‌صورت گزینشی از صنایع کلیدی محافظت می‌کنند. هر یک از این کشورها آینده‌ی اقتصادی خود را از طریق طیف گسترده‌ای از سیاست‌های صنعتی – اعتبارات هدایت‌شده، یارانه‌ها، موانع تعرفه‌ای و غیرتعرفه‌ای، و الزامات محتوای داخلی و سایر شرایط برای سرمایه‌گذاران خارجی – شکل دادند که به آن‌ها کمک کرد تا حوزه‌های جدیدی از شایستگی اقتصادی را توسعه دهند.

این‌ها فقط برنامه‌های اقتصادی نبودند. بلکه پروژه‌های ملی نوسازی بودند که هدفشان رسیدن به سطح غرب بود. همان‌طور که الیزابت توربن، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه نیو ساوت ولز و همکارانش بیان می‌کنند، سیاست‌گذارانی با ذهنیت توسعه‌گرا «ظرفیت تولید داخلی، استقلال فناورانه و رقابت‌پذیری صادراتی را به‌عنوان پایه‌های اساسی مشروعیت سیاسی داخلی، امنیت ملی و جایگاه و اعتبار بین‌المللی می‌بینند و نقشی محوری برای دولت در پیشبرد این اهداف از طریق مداخلات راهبردی در بازار قائلند.»

🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
هیچ‌کس نمی‌تواند موفقیت این کشورها را انکار کند. رشد سریع اقتصادی آن‌ها صدها میلیون نفر را از فقر مطلق نجات داد و برخی از آن‌ها را در کمتر از دو نسل به جایگاه اقتصادهای پیشرفته رساند. چین نه‌تنها به یک قدرت اقتصادی تبدیل شد، بلکه به رقیب ژئوپلیتیک اصلی غرب نیز بدل گشت.

صعود چشمگیر هر یک از این کشورها با اتهاماتی مبنی بر عدم گشودگی کافی و عدم دسترسی مناسب به بازارها مواجه شد. یارانه‌های گسترده‌ی دولتی – برای فولاد، خودرو، سلول‌های خورشیدی و غیره – اغلب موقعیت رقابتی شرکت‌های خارجی را تضعیف می‌کرد و خشم دولت‌های متبوع آن‌ها را برمی‌انگیخت. با‌این‌حال، در کل، ملی‌گرایی اقتصادی شرق آسیا برای بقیه‌ی جهان یک موهبت بود. حتی با وجود موانع تجاری گاه‌وبی‌گاه، بازارهای پررونقی که برای شرکای تجاری ایجاد کرد، بسیار بزرگ‌تر از هر استراتژی اقتصادی جایگزینی بود که احتمالاً می‌توانست به وجود آید. علاوه‌براین، یارانه‌ها – بر اساس منطق خود لیبرال‌های اقتصادی – هدیه‌ای به سایر کشورها بودند، زیرا به کاهش قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان آن‌ها کمک کردند.

البته گسترش سریع صادرات چین مشکلات مهمی برای اقتصادهای پیشرفته ایجاد کرد. «شوک چین» منجر به ازدست‌رفتن مشاغل بلندمدت در مناطقی شد که بیشترین مواجهه را با رقابت واردات چینی داشتند و در نتیجه حمایت سیاسی از پوپولیست‌های راست‌گرای اقتدارگرا را در ایالات متحده و اروپای غربی افزایش داد. اما اگر کسی سهم بیشتری از سرزنش را بر عهده دارد، آن دولت‌های غربی هستند که در مدیریت تجارت با چین ناموفق بودند (مثلاً با آزادسازی آهسته‌تر تجارت خود). در حالی که چین به عملکرد صادراتی فوق‌العاده‌ای دست می‌یافت، این دولت‌ها به ایمانی افراطی به لیبرالیسم اقتصادی چسبیده بودند.

البته ملی‌گرایی اقتصادی در همه‌جا نتیجه‌ی خوبی نداشته است. بسیاری از دولت‌ها درگیر دیريژیم افراطی (مالکیت یا کنترل دولتی) شده‌اند، شرکت‌های ناکارآمد را برای مدت‌زیادی حمایت کرده‌اند و اقتصادهای خود را به‌صورت بی‌رویه بسته‌اند. وقتی دولت‌ها این اشتباهات را مرتکب می‌شوند، در درجه‌ی اول مردم خودشان هزینه را می‌پردازند. ملی‌گرایی اقتصادی اشتباه، یک سیاست «به‌خودت گدايی کن» است، نه «به‌همسایه‌ات گدايی کن».

توسعه‌گرایی شرق آسیا درس مهمی برای جهان امروز دارد. اگر ملی‌گرایی اقتصادی در ایالات متحده بر ایجاد یک اقتصاد داخلی قوی و فراگیر متمرکز شود، حتی اگر برخی از اصول لیبرالیسم اقتصادی را نقض کند، بسیار سودمند خواهد بود. در واقع، چنین استراتژی‌ای یک سنت پیشین توسعه‌گرایی را در تاریخ آمریکا احیا خواهد کرد. سایر کشورها در نهایت از اقتصاد سالم‌تر آمریکا و جامعه‌ی منسجم‌تر آن بهره‌مند خواهند شد و جای شکایتی نخواهند داشت.

همان‌طور که سوسه نشان می‌دهد، ملی‌گرایی اقتصادی معمولاً پاسخی است به عقب‌ماندن از دیگر کشورها. در اینجا، تجربه‌ی کنونی آمریکا کمی متفاوت است. اگرچه دیگران – به‌ویژه چین – در حال رسیدن هستند، آمریکا از نظر فناوری و نظامی همچنان قدرتمندترین کشور جهان است.

بنابراین، خطر این است که ملی‌گرایی اقتصادی آمریکا از ساختن یک جامعه‌ی بهتر و یافتن هدف در داخل فراتر رود. اگر آمریکا مانند یک زورگو رفتار کند، ترجیحات سیاستی خود را به دیگران تحمیل کند و به دنبال تضعیف توسعه‌ی فناوری رقبای خود باشد، به بقیه‌ی جهان آسیب زیادی خواهد زد و برای خودش سود چندانی نخواهد داشت.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

1⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل اول: درس

اقتصاد بیش از هر دانشی گرفتار خطاست. عاملی که مثلا در پزشکی، ریاضیات یا فیزیک چندان قابل ملاحظه نیست، یعنی مطالبه خاص منافع خودخواهانه، دشواریهای اقتصاد را هزار بار سختتر میسازد. اگر چه هر گروه منافع اقتصادی معینی دارد که مشابه منافع همه گروههاست، اما همانطور که خواهیم دید هر گروه منافعی متضاد با منافع همه دیگر گروهها نیز دارد. اگر چه بعضی سیاستها در درازمدت متضمن نفع همه است، اما سیاستهای دیگر فقط نفع یک گروه را با فدا کردن نفع همه دیگر گروهها محقق میسازد. گروهی که مستقیما از این سیاستها متنفع میشود همواره به شکلی موجه در حمایت از آنها استدلال میکنند. آنها بهترین ذهنهای قابل خرید را بکار میگیرند تا تمام وقت خود را به طرح دلایلی در توجیه این سیاستها اختصاص دهند و بالاخره یا عموم مردم را قانع میکنند که این سیاستها درست است یا موضوع را چنان به هم می پیچانند که تفکر روشن در آن غیرممکن میگردد.

علاوه بر این مطالبات ِبی پایان ِ نفع ِ شخصی، عامل اصلی دومی نیز در کارست که هر روز خطاهای اقتصادی جدیدی را تولید میکند. این عامل تمایل مصرانهٔ انسان تنها به مشاهدهٔ "تأثیرات_فوری_یک_سیاست_مشخص" یا "تأثیر_آن_بر_یک_گروه_خاص و غفلت از این پرسش است که این سیاست چه تأثیر درازمدتی نه تنها بر آن گروه_خاص که بر همه_گروهها دارد.

تمایز میان این دو بدیهی بنظر میرسد. در زندگی شخصی هم خواسته های فراوانی است که در زمان ارضا لذتبخش و در پایان مصیبت بار است. آیا پسربچه نمیداند که اگر زیاد شیرینی بخورد بیمار میشود؟ آیا فردی که مست میکند نمیداند که روز بعد با نیاز بیشتر به الکل و سردردی وحشتناک از خواب بیدار خواهد شد و کبد خود را از بین میبرد و عمر خود را کوتاه میکند؟ آیا بیکاره و اسرافکار نمیدانند در جهت بدهکاری و فقر ِآتی گام بر میدارند؟ با این همه وقتی به حوزه عمومی اقتصاد وارد میشویم اقتصاددانان برجسته ای هستند که پس انداز را مطرود میدانند و اتلاف در مقیاس ملی را به مثابه راهی برای نجات ملی توصیه میکنند و وقتی کسی از پیامدهای این سیاستها در درازمدت میپرسد، همانند پسری ولخرج در برابر هشدارهای پدرش، سرسری پاسخ میدهند که «در_درازمدت_همه_ما_مرده_ایم» و اینگونه روده درازی های پوچ به مثابه سخنانی دندان شکن و پخته ترین خرد، پذیرفته میشود.

اما فاجعه آنست که ما برعکس، گرفتار پیامدهای درازمدت سیاستهای گذشتهٔ دور و نزدیک هستیم. امروز، همان فردایی است که اقتصاددان ِبد ما را مجبور به غفلت از آن کرد. بنابر این از این منظر کل اقتصاد را میتوان در یک درس و آن درس را در یک جمله خلاصه کرد: هنر ِاقتصاد عبارتست از نگریستن، نه فقط به تأثیرات فوری، که به تأثیرات درازمدت هر اقدام یا هر سیاست؛ و آن عبارتست از پیگیری پیامدهای آن سیاست نه فقط برای یک گروه که برای همهٔ گروهها.

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
https://ecoviews.ir

2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

🔻کاربرد درس در عمل: مثال اول؛ پنجرهٔ شکسته

🔵با ساده ترین مثال ممکن آغاز میکنیم: فرض کنید فرد شروری آجری را به پنجرهٔ یک مغازهٔ نانوایی پرتاب کند. چند نفر از جمعیت به یکدیگر یادآوری می نمایند این بدبیاری جنبهٔ روشنی هم دارد زیرا شکستن شیشه برای شیشه فروش ایجاد اشتغال میکند. اگر هیچ شیشه ای شکسته نشود تکلیف بازار شیشه چه میشود؟ ضمنا این روندی بی پایان است حالا شیشه فروش پنجاه دلار (قیمت فرضی شیشه شکسته) بیشتر دارد که برای خرید از دیگر تاجران خرج کند و این تاجران نیز به نوبهٔ خود پنجاه دلار بیشتر خواهند داشت که برای خرید از تاجران دیگر خرج کنند و همینطور الی آخر. پنجره شکسته در دایره ای رو به گسترش به تأمین پول و اشتغال ادامه میدهد. نتیجه منطقی اینست که آجری که شرور پرتاب کرد نه تنها تهدیدی اجتماعی نبود بلکه یک خیر ِعمومی بود.

🔴حال بیایید جور دیگری به ماجرا بنگریم: مغازه دار پنجاه دلاری که قصد داشت برای کت و شلوار نو خرج کند، از دست خواهد داد از آنجا که باید شیشه مغازه را تعویض کند مجبورست بدون کت و شلوار سر کُند. او حالا به جای داشتن یک پنجره و پنجاه دلار (یا کت و شلوار) فقط یک پنجره دارد. اگر او را بخشی از جامعه بدانیم جامعه یک دست کت و شلوار را از دست داده و درست به همان اندازه فقیرتر شده است.

✅ایجاد کسب و کار برای شیشه فروش تنها به معنی از دست رفتن کسب و کار خیاط است. هیچ اشتغال جدیدی اضافه نشده است. مردمی که در آنجا جمع بودند تنها به دو طرف این ماجرا یعنی نانوا و شیشه فروش می اندیشیدند. آنها طرف ثالث بالقوه دخیل یعنی خیاط را فراموش کرده بودند. او را دقیقا بدان دلیل فراموش کردند که او در این زمان وارد صحنه نخواهد شد. آنها پنجرهٔ جدید را ظرف یکی دو روز آینده خواهند دید اما هرگز کت و شلوار اضافی را نخواهند دید چون هرگز دوخته نخواهد شد. آنها تنها چیزی را میبینند که در مقابل چشمانشان مشهود است.

🔸منبع: کانال بازار آزاد

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
https://www.instagram.com/econ.views

🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه ۱

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/2

گفتم که اینطور می‌شود
گریگوری منکیو
تقریباً نه سال پیش نوشتم که از نامزدی آقای ترامپ حمایت نخواهم کرد:

آقای ترامپ یک دیدگاه اقتصادی منسجم ارائه نکرده است، اما یک موضوع تکراری در سیاست‌های او، خصومت با یک سیستم آزاد و باز تجارت بین‌المللی است. از دیدگاه من، به عنوان کسی که در سیاست‌گذاری اقتصادی تخصص دارد، همین یک موضوع برای رد صلاحیت او کافی است.

و سپس، مسائل شخصیتی مطرح می‌شود. من روانشناس نیستم، بنابراین نمی‌توانم در مورد مشکلات درونی آقای ترامپ نظر بدهم. اما او آن خوی و منش تحسین‌برانگیزی را که در رؤسای‌جمهور و نامزدهای قبلی که افتخار همکاری با آن‌ها را داشتم، دیده‌ام، از خود نشان نمی‌دهد.

متأسفانه، اعلامیه امروز در مورد تعرفه‌ها نشان داد که حق با من بود.

به کاکیستوکراسی (حکومت نالایقان) خوش آمدید

🔸منبع : اقتصاد دیجیتال

🔵 طول عمر زباله‌ها در طبیعت

🔸منبع : مجله علمی ایلیاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views