🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه ۲۱-۱

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/22

🔵 فایل صوتی گُفت‌و‌شُنود (۹) با سركار خانم «دكتر پروانه پورشریعتی» در پویش فکری «بَر مَدارِ آبْ»

🔰 موضوع : نگاهی تاریخی به سياست آب در آسيای غربی

#فایل_صوتی
#هيدروژئوپليتيك
#تاریخ_آب
#خانم_دكتر_پورشریعتی

🔸منبع: بر مدار آب

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/Bar_Madar3_Ab/102

همیشه حدّ و حدودی از شرافت، اصولِ پذیرفته شدهِ اخلاقی، و اعتقاداتِ ریشه‌دار برایش وجود داشت که هیچ‌چیز در دنیا نمی‌توانست او را وادار کند از آن حدود پا فراتر بگذارد.

#فئودور_داستایفسکی
جنایت و مکافات

شب خوش

🔵 #مستند_اقتصادی
■ #Hidden_Secrets_of_Money- Episode 10-American Bread & Circus

■ #رازهای_پنهان_پول

✔️ قسمت 10-نان و سیرک آمریکایی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/Economics_Documentary/22

🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
✔️ جلسه  ۲۱-۲

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/23

🔵 کاربرد گیمیفیکیشن در کاهش مصرف آب: تجربه کشورهای مختلف 

اختصاصی دورنمای اقتصاد آب
نشر با ذکر منبع آزاد است

تعریف گیمیفیکیشن (Gamification):
گیمیفیکیشن به معنای استفاده از عناصر و مکانیک‌های بازی (مانند امتیاز، سطح‌بندی، چالش، پاداش، رقابت و همکاری) در زمینه‌های غیربازی (مانند آموزش، سلامت، محیطزیست و مدیریت منابع به ویژه منابع آب) است. هدف آن افزایش تعامل، انگیزه و تغییر رفتار کاربران از طریق تجربه‌ای لذت‌بخش و شبیه به بازی است.

کاربرد گیمیفیکیشن در کاهش مصرف آب شرب:
با استفاده از گیمیفیکیشن می‌توان افراد را به صرفه‌جویی در مصرف آب تشویق کرد. نمونه‌های کاربردی شامل:

1. اپلیکیشن‌های هوشمند:
- کاربران با کاهش مصرف آب (مثلاً کوتاه کردن زمان دوش) امتیاز کسب می‌کنند.
- نمایش آمار مصرف به‌صورت گرافیکی (مثل درختانی که با صرفه‌جویی رشد می‌کنند).

2. چالش‌های جمعی:
- رقابت بین محله‌ها یا خانواده‌ها برای کمترین مصرف آب با جدول امتیازات.
- پاداش‌های نمادین (مانند تخفیف قبض آب برای برندگان).

3. آموزش تعاملی:
- بازی‌های موبایلی که روشهای صرفه‌جویی آب شرب را آموزش می‌دهند.
- استفاده از واقعیت مجازی (VR) برای نشان دادن تأثیر کم‌آبی بر زندگی انسانی و محیط زیست.

4. سیستم‌های فیدبک لحظه‌ای:
- نصب کنتورهای هوشمند که مصرف آب را به‌صورت بازی‌گونه نمایش می‌دهند (مثلاً تغییر رنگ چراغ از سبز به قرمز در صورت مصرف بیش‌ازحد).

✔️نتایج مورد انتظار:
- افزایش آگاهی درباره بحران آب.
- تغییر رفتار بلندمدت با ایجاد عادات پایدار.
- کاهش هزینه‌های خانوار و دولت.

به‌طور کلی، گیمیفیکیشن با ترکیب تشویق، رقابت و آموزش، ابزاری مؤثر برای مدیریت مصرف آب است.
🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
گیمیفیکیشن به‌عنوان یک ابزار مؤثر برای تغییر رفتار و کاهش مصرف آب در چندین کشور جهان مورد استفاده قرار گرفته است. در ادامه، نمونه‌های موفق و نتایج حاصل از آنها بررسی می‌شود: 

۱. هلند: پروژه «Water Battle» 
- هدف: کاهش مصرف آب خانگی از طریق مشارکت کودکان و خانواده‌ها. 
- روش: 
  - یک بازی موبایلی طراحی شد که در آن کودکان با انجام مأموریت‌های صرفه‌جویی در مصرف آب، از خانه یک شخصیت کارتونی در برابر سیل محافظت می‌کنند. 
  - والدین نیز با اتصال به کنتورهای هوشمند، مصرف آب خود را رصد کرده و اهداف کاهشی تعیین می‌کنند. 
- نتایج: 
  - پس از ۳ ماه، ۳۲۲ خانوار شرکت‌کننده ۷٪ کاهش مصرف آب داشتند. 
  - ۸۳٪ کاربران اعلام کردند که آگاهی بیشتری نسبت به مصرف آب پیدا کرده‌اند. 

۲. اسپانیا: برنامه «SmartH2O» در والنسیا 
- هدف: ترویج صرفه‌جویی بلندمدت با استفاده از کنتورهای هوشمند و پلتفرم دیجیتال. 
- روش: 
  - کاربران می‌توانستند مصرف روزانه خود را از طریق اپلیکیشن مشاهده کنند، با دیگران رقابت کنند و پاداش دریافت نمایند. 
  - داده‌های مصرف به.صورت لحظه‌ای پردازش و نمایش داده می‌شد. 
- نتایج: 
  - ۴۷٪ از خانوارها کاهش ۸٪ مصرف آب را در بلندمدت (بیش از ۲ سال) حفظ کردند. 
  - کاربرانی که داده‌های زیرروزانه دریافت می‌کردند، نتایج بهتری داشتند. 

۳. ایالات متحده: بازی «Cool Choices» (اقتباس برای آب) 
- هدف: کاهش مصرف انرژی و آب در سطح جامعه. 
- روش: 
  - این برنامه به‌صورت رقابتی طراحی شد و کاربران با انجام اقدامات پایدار (مانند دوش‌های کوتاه‌تر) امتیاز کسب می‌کردند. 
  - از جدول امتیازات و پاداش‌های نمادین استفاده می‌شد. 
- نتایج: 
  - اگرچه این پروژه ابتدا برای صرفه‌جویی انرژی طراحی شده بود، اما در برخی شهرها برای آب نیز استفاد شد و منجر به کاهش ۵-۱۵٪ مصرف در برخی جوامع شد. 

-۴. لهستان: بازی «Mordor Sharper» (اقتباس برای آب) 
- هدف: کاهش مصرف منابع طبیعی از طریق تغییر رفتار. 
- روش: 
  - این بازی ابتدا برای تشویق به استفاده از حمل‌ونقل عمومی طراحی شد، اما در برخی پروژه‌های مشابه برای آب نیز به کار گرفته شد. 
  - کاربران با انجام چالش‌های مرتبط با صرفه‌جویی، امتیاز دریافت می‌کردند. 
- نتایج: 
  - در نمونه‌های مشابه آب، کاهش ۱۰-۲۰٪ مصرف در برخی هتل‌ها و مجتمع‌های مسکونی گزارش شد. 

۵. سنگاپور: برنامه‌های دولتی با رویکرد گیمیفیکیشن 
- هدف: افزایش آگاهی درباره کمبود آب در کشوری با منابع محدود. 
- روش: 
  - استفاده از اپلیکیشن‌های تعاملی که مصرف آب را ردیابی می‌کنند و به کاربران بازخورد می‌دهند. 
  - مسابقات بین محلات برای کاهش مصرف آب. 
- نتایج: 
  - این برنامه‌ها به‌همراه آموزش‌های عمومی، منجر به کاهش ۱۰٪ مصرف آب خانگی در برخی مناطق شدند. 

جمع‌بندی و درس‌های کلیدی 
- اثربخشی گیمیفیکیشن: در بیشتر موارد، کاهش ۵-۲۰٪ مصرف آب مشاهده شده است. 
- عوامل موفقیت: 
  - بازخورد لحظه‌ای (مثل کنتورهای هوشمند). 
  - مشارکت خانوادگی و رقابت گروهی. 
  - پاداش‌های نمادین و غیرمالی. 
- چالش‌ها: نیاز به سرمایه‌گذاری اولیه در فناوری و حفظ مشارکت کاربران در بلندمدت. 

این تجربیات نشان می‌دهد که گیمیفیکیشن می‌تواند در کنار سیاست‌های سنتی مدیریت آب، یک راهکار کم‌هزینه و مؤثر برای کاهش مصرف باشد.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

0⃣2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل بیستم: دستمزد کافی برای کارگران

🖋در اقتصاد مبتنی بر مبادله، درآمد پولی هر کس، هزینه فردی دیگر است. هر گونه افزایش دستمزد‌ها تا زمانی که با افزایشی معادل آن در بهره‌وری جبران نشود، به معنای افزایش هزینه‌های تولید است. اگر دولت قیمت‌ها را کنترل کند و مانع از هر گونه افزایش آن‌ها شود، افزایش هزینه‌های تولید، سود تولید‌کنندگان حاشیه‌ای را می‌کاهد، آن‌ها را از بازار بیرون می‌راند و به کاهش تولید و رشد بیکاری می‌انجامد افزایش قیمت‌ها حتی اگر امکان‌پذیر باشد، خریداران را دلسرد می‌کند، باعث افت بازار می‌شود و به بیکاری دامن می‌زند

🔴دوحالت متصور است:

🔹1⃣ اگر افزایش 30 درصدی دستمزد‌های ساعتی به افزایش قیمت‌ها به همین نسبت بینجامد، کارگران نمی‌توانند چیزی بیش از آنچه را که در آغاز می‌توانستند، بخرند. البته این نتیجه در بلند‌مدت و فقط در صورتی که سیاست‌های پولی و اعتباری آن را ممکن سازند، پدیدار می‌شود.

🔹◀️ادعا میشود در این حالت افزایش قیمت‌ها به میزان چشمگیری کمتر از افزایش دستمزد‌ها خواهد بود، این ادعا بر دو مغلطه عمده استوار است: نخست این که صرفاً هزینه‌های مستقیم نیروی کار در یک صنعت خاص را در نظر بگیریم هزینه مستقیم نیروی کار در تولید خودرو در خود کارخانه‌های اتومبیل‌سازی می‌تواند مثلاً کمتر از یک‌سوم کل هزینه‌ها باشد و این نکته می‌تواند افراد عجول را به سمت این باور سوق دهد که افزایش 30 درصدی هزینه‌ها تنها به افزایش 10 درصدی یا کمتر از آن در قیمت خودرو منجر خواهد شد اما در این نتیجه‌گیری از هزینه‌های غیر‌مستقیم دستمزد در مواد اولیه و قطعات خریداری‌شده، هزینه‌های حمل‌و‌نقل، ابزار‌ها یا کارخانه‌های جدید و... غفلت شده است

🔹◀️از طرف دیگر کاهش قدرت خرید حاشیه سود پولی سرمایه گذاران و کارآفرینان و افراد خویش فرما موجب کاهش سرمایه‌گذاری و تشکیل کمتر بنگاه و کسب‌و‌کار جدید در مقایسه با حالتی است که این تغییر رخ نمی‌داد و پرداخت‌های انتقالی متناوبی از افراد رده پایین‌تر در میان طبقه خویش‌فرما به افراد رده بالاتر در میان صاحبان دستمزد صورت خواهد گرفت تا اینکه ارتباط پیشین دوباره تقریباً برقرار شود.

🔸2⃣اگر حجم پول و اعتبار چنان بی‌کشش باشد که با بالا رفتن دستمزد‌ها افزایش نیابد، مهم‌ترین اثر بالا بردن نرخ دستمزد، افزایش بیکاری خواهد بود در این صورت ممکن است کل حقوق کارگران، چه بر حسب مقادیر پولی و چه از نظر قدرت خرید واقعی کمتر شود، چون کاهش اشتغالی که نتیجه موقتی پیشرفت تکنولوژیکی نیست، لزوماً به این معناست که محصول کمتری تولید می‌شود. بعید است افزایش سهم نسبی نیروی کار از تولید باقیمانده، کاهش مطلق تولید را برای آن‌ها جبران کند

🔸◀️داگلاس آمریکایی و پیگوی انگلیسی، اولی با تحلیل انبوهی از داده‌های آماری و دومی با استفاده از شیوه‌هایی کاملاً استنتاجی، اما مستقل از هم به این نتیجه رسیدند که کشش تقاضا برای نیروی کار رقمی است بین 3 و 4. این یافته به بیانی کمتر فنی به این معناست که «یک درصد کاهش نرخ واقعی دستمزد‌ها احتمالاً کل تقاضا برای نیروی کار را حداقل 3 درصد بالا می‌برد.» یا به سخن دیگر «اگر دستمزد‌ها به سطحی بالا‌تر از بهره‌وری نهایی افزایش یابند، کاهش اشتغال معمولاً سه تا چهار برابر افزایش نرخ دستمزد‌های ساعتی خواهد بود»، به گونه‌ای که کل درآمد کارگران به همین نسبت کاهش می‌یابد. حتی اگر این ارقام صرفاً برای بیان کشش تقاضا برای نیروی کار که در دوره‌ای مشخص در گذشته آشکار شده است، به کار روند و لزوماً برای پیش‌بینی این کشش در آینده استفاده نشوند، باز هم باید به دقت به آن‌ها توجه کرد.

✅از آنچه گفتیم، ضرورتاً این نتیجه حاصل نمی‌شود که هیچ بهره نسبی عاید صاحبان دستمزد نمی‌شود. این افراد در دوره گذار صاحب نفعی نسبی می‌شوند و دیگر عناصر جامعه خسارتی نسبی را تجربه می‌کنند. اما بعید است این نفع نسبی به معنای نفعی مطلق باشد، چون نوعی از دگرگونی در روابط هزینه‌ها و قیمت‌ها که اینجا در آن کنکاش کردیم، به ندرت می‌تواند بدون ایجاد بیکاری و کاهش یا توقف نا‌متوازن تولید رخ دهد. لذا هر چند ممکن است نیروی کار طی دوره گذار و تغییر به سوی تعادل جدید، قطعه‌ای بزرگ‌تر از کیکی کوچک‌تر را از آن خود کند، اما نمی‌دانیم که اندازه مطلق این قطعه، از تکه کوچک‌تر پیشین از یک کیک بزرگ‌تر، حجیم‌تر است یا نه

🔚🔚هر کوششی برای بالا‌تر یا پایین‌تر راندن قیمت‌ها نسبت به سطح تعادلی آن‌ها در بازار آزاد همواره به کاهش اندازه اشتغال و تولید به سطحی کمتر از آنچه در نبود این تلاش‌ها پدید می‌آمد، می‌انجامد. بهترین نرخ‌های دستمزد برای کارگران، نه بالاترین آن‌ها، بلکه نرخ‌هایی‌اند که بیشترین تولید، بیشترین اشتغال و بیشترین حقوق پایدار را امکان‌پذیر می‌کنند.

🔸منبع: درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇
@econviews

🔵 برنامه داشته باشیم

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/jafekri_episodes/23

🔵تحول در تأمین انرژی
تقریبا نیمی از برق در اتحادیه اروپا از انرژی‌های تجدیدپذیر تامین می‌‌شود.

برگردان مقاله از فضای آلمانی زبان:
وحید مشیرنیا – سایت اکزینگ – برگرفته از سایت نشریه منیجر مگزین 1) - 23 ژانویه 2025  ( لینک مقاله در پایان)

بر اساس تحلیل (اطلاعات موجود)، سهم سوخت‌های فسیلی در ترکیب (تولید) برق اتحادیه اروپا، در سال گذشته کمتر از هر زمان دیگری بوده است. بر اساس گزارش اتاق‌فکر اِمبِر، سهم برق تولیدشده توسط زغال‌سنگ به کمتر از ۱۰ درصد کاهش یافته است. تولید برق از گاز برای پنجمین سال متوالی کاهش یافته و در سال ۲۰۲۴ کمتر از ۱۶ درصد بوده است. همراه با سایر سوخت‌های فسیلی مانند نفت یا زباله، سوخت‌های فسیلی حدود ۲۹ درصد از تولید برق در اتحادیه اروپا را تشکیل می‌دادند. 

نیروی باد بیشتر از انرژی خورشیدی 
بر اساس این تحلیل، الکتریسیتهٔ بیشتر و بیشتری در اتحادیهٔ اروپا از انرژی‌های تجدیدپذیر تأمین خواهد شد - تقریباً نیمی از آن، به میزان ۴۷.۵ درصد تا پایان سال ۲۰۲۴ - انرژی آبی و انرژی تولیدشده از زیست‌توده نیز به این امر کمک می‌کند. در مقایسه با سال ۲۰۲۳، افزایش زیادی (مثبت ۲۱.۷ درصد) به‌ویژه در انرژی خورشیدی مشاهده می‌شود. اِمبِر اعلام کرد که تولید انرژی خورشیدی در تمام کشورهای اتحادیهٔ اروپا در حال افزایش است. انرژی هسته‌ای تقریباً ۲۴ درصد از ترکیب برق را در سال ۲۰۲۴ به خود اختصاص داده است. 

«سوخت‌های فسیلی نفوذ خود را از دست می‌دهند» 
کریس راسلو از (موسسهٔ) اِمبِر می‌گوید: سوخت‌های فسیلی در حال از دست دادن تأثیر خود بر تأمین انرژی اتحادیهٔ اروپا هستند. زمانی که «دادوستد سبز» اروپا در سال ۲۰۱۹ راه‌اندازی شد، کمتر کسی فکر می‌کرد که تحول در تأمین انرژی در اتحادیهٔ اروپا تا این حد پیشرفت حاصل کند. برای این گزارش، نویسندگان داده‌های مربوط به تولید و تقاضای برق را در تمامی ۲۷ کشور اتحادیهٔ اروپا تجزیه و تحلیل کرده‌اند. «دادوستد سبز» مجموعه‌ای از اقدامات و قوانین مربوط به آخرین دورهٔ قانون‌گذاری در اتحادیهٔ اروپا است که به‌همراه موارد دیگر، برای تضمین کاهش شدید انتشار گازهای گلخانه‌ای طرح‌ریزی شده است. این (بسته)، شامل الزامات جدید در زمینه‌هایی مانند انرژی، حمل‌ونقل، صنعت و کشاورزی است. 

در آلمان، سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در تولید برق در دسامبر ۲۰۲۴ به ۵۶ درصد رسید. کریستین لیندنِر، رهبر حزب دموکراتیک آزاد ۱) خواستار پایان کامل (پرداخت) یارانه‌ها برای نیروگاه‌های بادی و خورشیدی است. لیندنِر به «آگسبورگِر آلگماینه» گفت: انرژی‌های تجدیدپذیر «از مدت‌ها قبل آمادهٔ ورود به بازار (آزاد اقتصادی) بوده‌اند و دیگر نیازی به یارانه ندارند». استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر در حال حاضر به‌سرعت گسترش یافته است به‌نحوی که شبکهٔ سراسری، دیگر قابلیت پاسخ‌دهی به این را ندارد. لیندنِر ادامه داد: «بنابراین ما باید به سمت آنچه که از نظر فیزیکی ممکن و از نظر اقتصادی معقول است و نه به سمت تصمیمی که کنفرانس‌های حزب سبز تصمیم می‌گیرند، جهت‌گیری کنیم. این ما را از بین می‌برد.» با این سیاست «کشور ما سراغ سگ‌ها می‌رود». ۲) 

پاورقی: 
۱) Manger Magazin 
۲) FDP= Frei Demokratische Partei 
۲) تعبیر «رفتن به سراغ سگ‌ها» عموماً به این معناست که چیزی یا شخصی به دلیل شکست، غفلت یا ناکارایی، وضعیت یا کیفیت قبلی خود را از دست می‌دهد. برای وفاداری به متن اصلی در برگردان مقاله، عین اصطلاح آورده شده است. 

[لینک مقاله]

https://www.manager-magazin.de/unternehmen/energie/energiewende-in-europa-erneuerbare-decken-fast-die-haelfte-des-stromverbrauchs-a-8b7b6f94-a7fd-4691-8457-fb258463709d?xing_share=news) 

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

زیاد به دلیل و معنای کارهایتان توجه نکنید. با کسی هم درباره‌ی آن صحبت نکنید، زیرا در صورتی که پای عقل را به میان آورید همه‌چیز آن‌قدر ترسناک می‌شود که دیگر به خود اجازه نخواهید داد آزادانه پیش بروید و با واقعیت درونی‌تان مواجه شوید.


✍ #دیوید_لینچ

شب خوش

🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده (#اقتصاد_کلان)

✔️ بخش ۳۶ :  تأثیر مخارج دولت بر سرمایه‌گذاری خصوصی

تأثیر مثبت:
1. تأمین زیرساخت‌ها: وقتی دولت به طور جدی در بخش زیرساخت‌های مهم مثل جاده‌سازی، انرژی، و آب و برق سرمایه‌گذاری کنه، این می‌تونه هزینه و ریسک مرتبط با ایجاد این زیرساخت‌ها رو کاهش بده. این باعث می‌شه که شرکت‌ها بیشتر انگیزه به سرمایه‌گذاری داشته باشند.

تأثیر منفی:
1. رقابت برای منابع: اگر دولت بخواهد بخش بزرگی از منابع را به خود اختصاص دهد، این می‌تواند رقابت برای منابع مواد اولیه و نیروی کار را بین دولت و بخش خصوصی تشدید کند که می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌ها و کاهش سرمایه‌گذاری خصوصی شود.

2. عدم پیش‌بینی: هر چقدر که سیاستگذاری دولت پیش‌بینی‌ناپذیر باشد، مثل تغییرات زیاد در مالیات یا قوانین کسب‌وکار، می‌تواند باعث عدم اطمینان و افزایش ریسک برای سرمایه‌گذاران خصوصی شود.

ارتباط با سیاست‌های دولتی:
- اجرای سیاست‌های مالی و اقتصادی مناسب توسط دولت می‌تواند به حفظ تعادل بین مخارج دولت و سرمایه‌گذاری خصوصی کمک کند.
- تعادل در تحفیز سرمایه‌گذاری خصوصی و ایجاد زیرساخت‌های لازم باعث رشد اقتصادی پایدار و پایبند به اهداف توسعه می‌شود.

#انجمن_علمی_اقتصاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

‍ 🔵 مارسل پروست

🔻در جستجوی زمان از دست رفته نوشته مارسل پروست را قطعاً می‌توان یکی از رمان‌های کلاسیک تاریخ ادبیات جهان دانست. همان‌ کتابهایی که مارک تواین در مورد آنها می‌گوید: همه آرزو دارند آنها را خوانده باشند، اما هیچ کس حوصله‌ی خواندن آنها را ندارد.سامرست موام این رمان را بزرگ ترین رمان تاریخ و گراهام گرین این اثر را بهترین رمان قرن بیستم خواند.

🔻دوستی به شوخی در مورد کتاب در جستجوی زمان از دست رفته‌ی مارسل پروست می‌گفت: اگر کسی بگوید که این کتاب را کامل خوانده است، اما سابقه‌ی بستری شدن طولانی در خانه و بیمارستان را نداشته باشد، باید در صحت گفتارش تردید کرد.

🔻تجربه باید به من می‌آموخت – البته اگر هیچگاه چیزی به کسی آموخته باشد – که عاشقی یک نفرین است.مانند نفرین‌هایی که در قصه‌ها می‌خوانیم و علیه‌اش کاری نمی‌شود کرد و فقط باید صبر کنی تا افسونش پایان بگیرد.

🔻عشق، امری کاملاً باطنی و ذاتی و مربوط به نفس خود ما است و ما موجوداتی را که حقیقی باشند دوست نداریم، بلکه موجوداتی را دوست داریم که خود، آنها را آفریده‌ایم .

🔻تنها رنج بردن به حد غایت است که ما را از رنج رهایی می‌بخشد.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

نیروهای ‌متعدد و قدرتمندی در حال ایجاد تغییرات بنیادین در جهان هستند، از اینرو، آینده اقتصاد جهانی، حتی قبل از بازگشتِ ترامپ به کاخ سفید و افزایش نااطمینانی‌ها، مبهم و نامشخص بوده است. اما یک چیز روشن است: و آن اینکه، دوران پیشین «وابستگی متقابل بر پایه‌ی کارآئی» و «ترتیبات سودآور دوجانبه»، دیگر سپری شده است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵#آموزش_اقتصاد
#اقتصاد_خرد
#دکتر_فاطمی
جلسه 23

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/econ_archive_videos/25

1⃣2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

✔️ فصل بیست و یکم: کارکرد سود

🖋سود به دست آمده در کل اقتصاد عملاً مهم و بزرگ به نظر نمی‌رسد. در‌آمد خالص بنگاه‌های راه‌اندازی‌شده در آمریکا در دوره پانزده ساله 1929 تا 1943 به طور متوسط کمتر از 5 درصد کل درآمد ملی این کشور بود. سود شرکت‌ها در پنج سال بین 1956 تا 1960 به طور متوسط به کمتر از 6 درصد تولید ملی می‌رسید (بین 1971 تا 1975 نیز همینطور)

🌐با این همه سود شکلی از در‌آمد است که بیشترین خصومت‌ها را به خود دیده. هر چند کلمه سودجو برای بد‌نام کردن افراد استفاده می‌شود، اما هیچ کلمه‌ای از قبیل «دستمزد‌جو» یا «خسارت‌جو» وجود ندارد. این همه در حالی است که سود مالک یک آرایشگاه می‌تواند به طور متوسط نه تنها از حقوق یک ستاره سینما یا رئیس یک شرکت فولاد، بلکه از دستمزد متوسط کارگران ماهر نیز کمتر باشد

🌐معدودی از مردم با میزان مرگ و میر کسب و کارها آشنا هستند «طبق شرایط پنجاه سال اخیر به طور متوسط از هر ده فروشگاه خوار‌و‌باری که اکنون به راه می‌افتند، تقریباً 7 فروشگاه تا سال دوم در صحنه باقی خواهند ماند و انتظار می‌رود که تنها 4‌تای آن‌ها بتوانند چهارمین سال تولد‌شان را جشن بگیرند» و در سال‌های بین 1930 تا 1938 تعداد شرکت‌هایی که متحمل ضرر شده‌اند، بیشتر از شرکت‌های سود‌آور بوده است.

🌐آشکار است که هر فردی که سرمایه خود را در فعالیتی پر‌مخاطره به کار می‌گیرد، نه تنها ریسک عدم کسب سود، بلکه ریسک از دست دادن کل اصل سرمایه‌اش را نیز به جان می‌خرد. بنابر این اگر سود شرکتی در مقدار بیشینه خود به رقمی مثلاً معادل 10 درصد فروش محدود شود و درعین حال خطر از دست رفتن کل سرمایه همچنان پا‌بر‌جا بماند، اثر منفی زیادی بر محرک سود و از آن طریق بر تولید و اشتغال وارد می‌شود

🌐یکی از بزرگ‌ترین تهدید‌ها علیه تولید جهانی از ناحیه سیاست‌های قیمت‌گذاری دولتی بر‌می‌خیزد. این سیاست‌ها نه تنها با از بین بردن انگیزه‌های تولید کالا‌ها آن‌ها را یکی‌یکی از صحنه تولید کنار می‌زنند، بلکه در بلند‌مدت از توازن تولید بر پایه تقاضای واقعی مصرف‌کنندگان نیز ممانعت می‌کنند.

🌐 اگر اقتصاد آزاد باشد، برخی از شاخه‌های تولید در اثر تقاضای موجود کالا‌هایی را تولید می‌کنند که از منظر بعضی مقامات دولتی، سود‌های «زیاد و غیر‌منطقی» یا حتی «شرم‌آوری» را به همراه می‌آورند. اما خود همین موضوع نه تنها هر یک از بنگاه‌های فعال در آن حوزه را به بسط تولید خود به بالا‌ترین درجه ممکن و سرمایه‌گذاری دوباره سود‌شان در ماشین‌آلات و کارگران بیشتر می‌کشاند، بلکه سرمایه‌گذاران و تولید‌کنندگان جدیدی را نیز از همه سو به خود جذب می‌کند، تا جایی که محصول آن صنعت به اندازه‌ای می‌رسد که برای برآوردن تقاضای مصرف‌کنندگان کفایت می‌کند و سود این فعالیت نیز دوباره به سطح متوسط عادی (یا کمتر از آن) کاهش می‌یابد.

✅در اقتصاد‌های آزاد که تعیین دستمزد‌ها، هزینه‌ها و قیمت‌ها به بازی آزادانه بازار رقابتی واگذار می‌شود، چشم‌انداز کسب سود مشخص می‌کند که چه کالا‌هایی به چه مقداری تولید شوند و چه کالا‌هایی اصلاً تولید نشوند. اینکه هیچ سودی در تولید یک کالا وجود ندارد، علامتی از آن است که نیروی کار و سرمایه تخصیص‌یافته به تولید آن در جهتی نا‌درست به کار گرفته شده‌اند و ارزش منابعی که باید برای ساخت این محصول به کار روند، بیشتر از ارزش خود آن است

✅پس یکی از کارکرد‌های سود، هدایت عوامل تولید و جهت‌دهی به آن‌هاست، به گونه‌ای که تولید نسبی هزاران کالای مختلف با تقاضا برای آن‌ها سازگار شود. هیچ بروکراتی، هر قدر هم که تیز‌هوش باشد، نمی‌تواند این مسئله را با زور و تحکم حل کند. قیمت‌ها و سود‌های بازار آزاد سریع‌تر از هر نظام دیگری تولید را حد‌اکثر می‌کنند و کمبود‌ها را از بین می‌برند. قیمت‌هایی که به شکل دستوری تعیین شوند و سود‌هایی که با فرمان دولت محدود گردند، تنها می‌توانند به دوام کمبود‌های موجود بیفزایند و از تولید و اشتغال بکاهند

🔚 بالاخره اینکه کارکرد سود، اعمال فشاری بر صاحبان کسب و کارهای رقابتی است تا کار‌آیی و صرفه اقتصادی خود را بالا ببرند. برخلاف باوری که بین عموم مردم وجود دارد، سود نه از راه بالا بردن قیمت‌ها، بلکه با افزایش کار‌آیی و صرفه به مقیاس که هزینه‌های تولید را می‌کاهند، به دست می‌آید واضح است که سود بیشتر مال کسی میشود که تله موش بهتری نسبت به رقبا میسازد قیمتی که از سوی تمام بنگاه‌ها بر یک کالا یا خدمت مشخص وضع می‌شود باید یکسان باشد، چون آن‌هایی که می‌کوشند قیمت بالاتری از مصرف‌کنندگان بگیرند، هیچ خریداری برای محصول‌شان پیدا نخواهند کرد. از این رو بیشترین سود نصیب بنگاه‌هایی می‌شود که هزینه‌های تولید خود را به کمترین مقدار رسانده باشند.

🔸منبع : کانال درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews

این‌که به تو پشت کرده و می‌روم
برای دیدن روزهای بهتر نیست
برای ندیدن روزهایی است
که شاید از این هم بدتر باشند

#تورگوت_اویار
برگردان: سیامک تقی زاده


شب خوش

🔵 خلاصه مقاله آدام‌توز با عنوان «وضعیت‌اضطراری آب‌وهوایی واقعاً یک بحران جدید است – نگاهی به «نابرابری سه‌گانه» در قلب آن»

The climate emergency really is a new type of crisis – consider the ‘triple inequality’ at the heart of it

اختصاصی دورنمای اقتصاد
نشر با ذکر منبع آزاد است

موضوعات کلیدی و اهمیت آن‌ها
آدام‌توز در این مقاله استدلال می‌کند که بحران آب‌وهوایی یک چالش جهانی یکسان نیست، بلکه با «نابرابری سه‌گانه» تعریف می‌شود؛ مفهومی که سه شکاف به‌هم‌پیوسته را برجسته می‌کند:

۱. نابرابری در مسئولیت در انتشار گازهای گلخانه‌ای:
- ۱۰٪ ثروتمندترین افراد جهان (۸۰۰ میلیون نفر) مسئول ۴۸٪ انتشار گازها هستند، در حالی که تنها ۱٪ بالایی (۸۰ میلیون نفر) ۱۷٪ آن را تولید می‌کنند.
- پیشتر، نابرابری انتشار گازها بین کشورها (مثلاً کشورهای ثروتمند در مقابل فقیر) بود، اما امروز دو سوم این نابرابری ناشی از شکاف درآمدی *درون* کشورهاست. طبقات متوسطِ بالای نوظهور در آسیا امروز به سطح سرانه‌ی انتشار غرب نزدیک شده‌اند.

۲. نابرابری در آسیب‌پذیری در برابر پیامدهای تغییرات آب‌وهوایی:
- فقیرترین مناطق جهان مانند صحرای آفریقای، جنوب آسیا و جزایر کوچک، با وجود کمترین سهم در انتشار گازها، شدیدترین پیامدها (گرمایش شدید، سیل، نابودی محصولات) را تجربه می‌کنند.
- پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۱۰۰، مرگ‌ومیر ناشی از تغییرات آب‌وهوایی در آفریقا و خاورمیانه به‌شدت افزایش یابد، در حالی که برخی کشورهای ثروتمند آلاینده ممکن است حتی شاهد *ثبات* آب‌وهوایی محلی باشند.

۳. نابرابری در توانایی پاسخ‌گویی به بحران:
- کشورها و نخبگان ثروتمند منابع لازم برای سازگاری (مانند زیرساخت‌های مقاوم، بیمه) را در اختیار دارند، اما مناطق فقیر حتی بودجه‌ی لازم برای مقاوم‌سازی اولیه را ندارند. تعهدات فعلی کمک‌های مالی آب‌وهوایی «به‌طرز آشکاری ناکافی» است.
- بازارهای سرمایه این شکاف را با اعمال نرخ‌های بهره‌ی بالاتر برای کشورهای کم‌درآمد تشدید می‌کنند و توانایی آن‌ها برای سرمایه‌گذاری در کاهش بحران را محدود می‌سازند.

توز تأکید می‌کند که این نابرابری‌ها سیاست‌گذاری آب‌وهوایی را تحریف می‌کنند:
- تمرکز بر چارچوب «جهانی» بحران، بار نامتناسب تحمیل‌شده بر کشورهای جنوب جهانی را کمرنگ می‌کند.
- راه‌حل‌هایی مانند مالیات جهانی بر ثروت (۱.۵ تا ۳٪ بر ثروت‌های بالای ۱۰۰ میلیون دلار که سالانه ۲۹۵ میلیارد دلار درآمدزایی می‌کند) از نظر اخلاقی ضروری‌اند، اما از نظر سیاسی غیرمحتمل به‌نظر می‌رسند.
- فوریت این مسئله با کاهش بودجه‌ی کربنی تشدید می‌شود: با نرخ کنونی انتشار (۳۷ میلیارد تن در سال)، هدف ۱.۵ درجه‌ای تا ۲۰۵۰ شکسته خواهد شد و زمین را با گرمایش ۲ تا ۳ درجه‌ای رها می‌کند.

اگرچه تحلیل توز نابرابری‌های سیستماتیک را به‌خوبی آشکار می‌کند، راه‌حل‌های پیشنهادی او (مانند مالیات جهانی بر ثروت) مستلزم همکاری بی‌سابقه‌ی بین‌المللی است که با توجه به شکاف‌های ژئوپلیتیکی فعلی (مانند تنش‌های آمریکا-چین یا مقاومت صنایع سوخت فسیلی) غیرواقعی به‌نظر می‌رسد. همچنین، او نقش کنشگران غیردولتی (مانند شرکت‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد) در پیشبرد تغییرات و جنبش‌های مردمی که شکاف‌ها را کاهش می‌دهند (مانند پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در زیمبابوه که به زنان قدرت می‌دهند) را دست‌کم می‌گیرد. با این حال، تأکید او بر محوریت نابرابری در گفتمان آب‌وهوایی برای تدوین سیاست‌های عادلانه حیاتی است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

2⃣2⃣ «#اقتصاد_در_یک_درس»، #هنری_هازلیت

🔸فصل ٢٢: کاری که کنترل اجاره انجام می‌دهد

🖋میگویند عرضه مسکن«با‌کشش» نیست، یعنی فارغ از اینکه اجاره‌ها را بتوان تا چه سطحی بالا برد، کمبود مسکن را نمیتوان بلافاصله جبران کرد. این استدلال حتی با این فرض که کنترل اجاره برای مدتی طولانی اجرا نمیشود، ناقص است. اگر صاحبخانه‌ها اجازه یابند اجاره‌ها را زیاد‌تر کنند طوریکه تورم پولی و شرایط حقیقی عرضه وتقاضا در نرخ جدید آنها باز‌تاب یابد، یکایک اجاره‌نشینها با اشغال کردن فضایی کمتر رفتاری اقتصادی و صرفه جویی خواهند داشت. مقدار ثابتی از مسکن، افراد بیشتری را تا زمانیکه این کمبود از میان رود، در خود پناه خواهد داد [عرضه خانه های خالی یا طبقات کمتر مورد استفاده در منازل کلنگی و هتل آپارتمانهایی که بخش کمی از سال اشغال هستند نیز افزایش می یابد]

🌐کنترل اجاره تبعیضی را به نفع کسانی که آپارتمانها یا خانه‌ها را در شهر یا منطقه‌ای خاص در اختیار دارند و به ضرر آنهایی که خارج از این خانه‌ها و آپارتمان‌ها زندگی میکنند، پدید می‌آورد

🌐با کنترل اجاره مسکن جدیدی ساخته نمیشود، چون هیچ انگیزه‌ای برای این کار باقی‌نمانده. با افزایش هزینه‌های ساخت (معمولا در نتیجه تورم)، سطح پیشین اجاره‌ها سودمند نخواهد بود

🌐اگر دولت مسکن جدید را از کنترل اجاره معاف کند، مستاجرانی که در ساختمانهای قدیمی سکونت دارند، فارغ از اینکه خانواده‌هایشان چقدر بزرگتر شده‌ یا کیفیت مسکن فعلی‌شان تا چه اندازه افت کرده، رغبتی به تغییر محل سکونت خود نخواهند داشت. همچنین حتی اگر خانواده‌هایشان کوچکتر شده باشد، تشویق میشوند که فضا را به شکلی اسرافکارانه بکارگیرند. این مساله فشار تقاضای جدید را بر ساختمانهای نو‌ساز نسبتا اندک متمرکز میکند و اجاره‌های آنها را به سطحی بالا‌تر از آنچه که در بازار کاملا آزاد بدان میرسیدند، سوق میدهد

🌐مع‌الوصف، این شرایط ساخت خانه‌های جدید را به نحوی متناسب تشویق نمیکند. خانه‌سازان یا مالکان خانه‌های آپارتمانی که سود چندانی از آپارتمانهای قدیمی خود بدست نمی‌آورند، سرمایه‌ای نا‌چیز برای استفاده در ساخت‌و‌ساز جدید خواهندداشت. ضمنا ممکن است که آنها یا کسانی که سرمایه‌ای را از منابعی دیگر در دست دارند، نگران آن باشند که دولت زمانی بهانه‌ای برای وضع کنترل اجاره حتی بر ساختما‌نهای جدید پیدا کند

🌐با کنترل اجاره، صاحبخانه‌ها خود را برای تغییر در آپارتمانها یا انجام بهبود‌هایی دیگر در آنها به زحمت نخواهندانداخت نه انگیزه این مرمّت را دارند نه پولش را

🌐اگر دولت کنترل اجاره را از آپارتمانهای لوکس بردارد و روی بقیه اعمال کند سازندگان و مالکان آپارتمانهای مجلل، تشویق شده و پاداش میگیرند و سازندگان و صاحبان خانه‌های ضروریتری که اجاره پایینتری دارند، جریمه میشوند و انگیزه برای ساخت مسکن بیشتر با اجاره پایینتر از بین میرود، کیفیت فضای مسکونی اقشار کم‌درآمد افت میکند و کمیت آنها هم هیچ افزایشی نمی‌یابد

🌐یک اثر دیگر تحلیل درآمد‌های شهر است، چرا که پایه در‌آمدی حاصل از ارزش املاک برای این قبیل مالیاتها به روند کاهشی خود ادامه میدهد. شهر‌ها نمیتوانند عرضه خدمات اساسی را ادامه دهند

🌐دولتها بضرر مالیات‌دهنده‌ها یا با تحمیل مالیات تورمی دست به اجرای برنامه های ساخت مسکن میزند. خانه‌ها به قیمتی اجاره میشوند که هزینه‌های ساخت و راه‌اندازی آنها را باز نمیگرداند. [پول زیادی حیف و میل میشود و خانه ها تناسب چندانی با خواست مشتریان ندارد] یک راهکار نوعی دادن یارانه‌هایی یا بطور مستقیم و در قالب اجاره‌های پایینتر به اجاره‌نشینها یا به سازندگان و مدیران مسکن دولتی است. این کار هر نامی که داشته باشد، سبب میشود که این مستاجران توسط دیگر اعضای جامعه حمایت مالی شوند. بخشی از اجاره مستاجران را دیگران میپردازند. این کار یعنی انتخاب اجاره‌نشینها برای بهره‌مندی از مزایای رفتاری جانبدارانه. پیامد‌های سیاسی منتج از این جانبداری و حمایت بی‌رویه آشکار‌ند. گروه فشاری پدید می‌آید که فکر میکند مالیات‌دهنده‌ها این یارانه را بعنوان یک حق به آنها بدهکارند.

🔚برخی اوقات قانون مقرر میکند که اگر«نرخ عدم سکونت» از یک رقم خاص فرا‌تر رود، میتوان کنترلها را برداشت. مقاماتی که کنترل‌ اجاره‌ را سر‌پا نگه میدارند، پیروز‌مندانه میگویند که نرخ عدم سکونت هنوز به رقم معین‌شده در قانون نرسیده، البته که نرسیده. خود همین نکته که اجاره‌های قانونی به گونه‌ای مصنوعی بسیار کمتر از اجاره‌های بازار نگه داشته شده‌اند، تقاضا برای مسکن اجاره‌ای را بالا میبرد و از هرگونه افزایشی در عرضه آنها ممانعت میکند. پس هر چه سقف اجاره‌ به شکلی نا‌معقولتر پایین نگه داشته شود مطمئنا کمیابی خانه های اجاره ای ادامه خواهدداشت

🔸منبع: کانال درباره آزادی

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇
@econviews

🔵 فصل چهاردهم
#فاینانس_رشد_اقتصادی_و_فقرا

🔸14.3. مقدمه‌ای بر بحث فاینانس خرد (پورتفولیوی فقرا)

درآمد و نیازهای فقرا متغیر هستند و فاینانس خرد به مدیریت پیش‌بینی ناپذیری آنها کمک می‌کند.

✔️ مطالب مرتبط به این درس

خرید کتاب "پورتفولیوی فقرا" (انگلیسی)
https://amzn.to/3fKQDTi

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/DevelopmentEcon/345