خوشحالیم که اعلام کنیم مقاله ما در  مجله مدل‌سازی اقتصادی منتشر شده است.

مطالعه ما رویکردی نوآورانه برای مدیریت آب شهری در دوران خشکسالی ارائه می‌دهد. ما نشان می‌دهیم که از طریق راهبردهای قیمت‌گذاری، می‌توان آب را از بخش مسکونی به بخش صنعتی تخصیص مجدد داد و در عین حال رفاه اجتماعی کل را به حداکثر رساند.

این تحقیق چارچوبی عملی برای شهرهای مواجه با کم‌آبی فراهم می‌کند تا بین نیازهای خانوار، حمایت از فعالیت‌های اقتصادی و ترویج استفاده پایدار از منابع تعادل برقرار کنند.

#قیمت‌گذاری_آب
#مدیریت_منابع
#خشکسالی
#اقتصاد_آب
#توسعه_پایدار

ناامیدی احمقانه است و ما چاره‌ای جز امید نداریم.

#ارنست_همینگوی
پیرمرد و دریا

🔵 شاخص ROE چیست؟

مقدمه
در یک روز گرم تابستانی، الکس، یک سرمایه‌گذار جوان و پرشور، در کافه‌ای نشسته بود و به نمودارهای سهام خیره شده بود. او به تازگی وارد دنیای سرمایه‌گذاری شده بود و به دنبال راهی برای تشخیص شرکت‌های سودآور بود. در حالی که قهوه‌اش را مزه می‌کرد، دوست قدیمی‌اش، مایکل، که یک تحلیلگر مالی باتجربه بود، به او نزدیک شد و پرسید: “دنبال چی می‌گردی؟”

الکس آهی کشید و گفت: “می‌خوام بدونم کدوم شرکت‌ها واقعاً ارزش سرمایه‌گذاری دارن. اما بین این همه شاخص مالی، نمی‌دونم از کجا شروع کنم.” مایکل لبخندی زد و گفت: “پس باید با یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها آشنا بشی: بازده حقوق صاحبان سهام یا همون ROE.” او ادامه داد: “این شاخص بهت نشون می‌ده که یک شرکت چقدر از سرمایه سهامدارانش برای تولید سود استفاده می‌کنه. هرچی ROE بالاتر باشه، یعنی شرکت داره بهینه‌تر از سرمایه‌اش استفاده می‌کنه.”

الکس با کنجکاوی پرسید: “یعنی ROE می‌تونه بهم بگه که کدوم شرکت‌ها واقعاً سودآور هستن؟” مایکل سری تکان داد و گفت: “دقیقاً! اما باید بدونی که این شاخص رو نباید به تنهایی بررسی کنی. باید اون رو با میانگین صنعت مقایسه کنی و ببینی که آیا شرکت از بدهی برای افزایش ROE استفاده کرده یا نه.”

الکس که حالا هیجان‌زده شده بود، دفترچه‌اش را باز کرد و شروع به یادداشت‌برداری کرد. او فهمید که ROE نه تنها یک عدد ساده نیست، بلکه یک ابزار قدرتمند برای تحلیل عملکرد شرکت‌هاست. همان‌طور که خورشید در افق فرو می‌رفت، الکس احساس کرد که یک قدم به موفقیت در دنیای سرمایه‌گذاری نزدیک‌تر شده است.

🔻متن کامل را اینجا بخوانید

#آموزش
#سرمایه‌گذاری

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

در ادامهٔ فعالیت این کانال دچار تردید بودم؛
اما در نهایت تصمیم گرفتم این راه را رها نکنم.
آموزش، حتی اگر آرام و تدریجی باشد، می‌تواند بذر آگاهی را در ذهن‌ها بکارد و نگاه‌ها را تغییر دهد.
اگر این نوشته‌ها بتواند اندکی به فهم بهتر مسائل یا تقویت اندیشه‌ای کمک کند، شاید ادامه‌دادن آن ارزشمند است؛
شاید برای کسی مفید واقع شود.

💢چهار شکل سرمایه
از نگاه پیر بوردیو :

▫️سرمایه اقتصادی
▫️سرمایه اجتماعی
▫️سرمایه فرهنگی
▫️سرمایه نمادین

از نظر بوردیو سلیقه افراد به شدت تحت تأثیر طبقه اجتماعی است.

سرمایه نمادین :
سرمایه نمادین یعنی اعتبار، شهرت، احترام یا پرستیژی که فرد یا گروه در یک میدان اجتماعی دارد و دیگران آن را به رسمیت می‌شناسند.
این سرمایه قابل لمس نیست مثل پول یا خانه، اما می‌تواند حتی از آنها مؤثرتر باشد—چون همین احترام و شهرت گاهی می‌تواند به قدرت واقعی، موقعیت شغلی یا حتی پول تبدیل شود.

چند مثال
دانشگاه معتبر: داشتن مدرک از هاروارد نه‌فقط یک سرمایهٔ فرهنگی (دانش) است، بلکه یک سرمایهٔ نمادین هم هست چون احترام و پذیرش اجتماعی به همراه می‌آورد.

قهرمان ورزشی ملی: افتخار و محبوبیتی که دارد باعث می‌شود حرفش نفوذ کند، اسپانسر بگیرد یا حتی وارد سیاست شود.

هنرمند صاحب‌نام: یک نقاش گمنام شاید همان‌قدر مهارت داشته باشد، اما سرمایهٔ نمادین «پیکاسو» به او قدرتی می‌دهد که آثارش با قیمت‌های نجومی فروخته شود.

✍ فرزاد فخری‌زاده

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

آنجایی که هیچ امیدی باقی نمانده، باید ابداعش کرد.
عادت به نومیدی از خودِ نومیدی بدتر است!

#آلبر_کامو

🔵 در اقتصاد چه کسی برنده می‌شود؟

🔹وارن بافت، سرمایه‌گذار مطرح آمریکایی می‌گوید در اقتصاد امروز، افراد ثروتمند برنده‌ می‌شوند.

🔹به اعتقاد او، ایده‌های بزرگ و مهارت‌های متمایز، ثروت‌های بی‌سابقه می‌سازند.

🔸منبع : اقتصاد آنلاین

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

تو ایران اگر کارت وابسته به اینترنت باشه احتمال روانی شدنت ۹۹٪ هست.

@uttweet

🔵 خلاصه گزارش داوُس ۲۰۲۶  نوشته دکتر محمود سریع‌القلم

پنجاه‌وششمین اجلاس مجمع جهانی اقتصاد در ژانویه ۲۰۲۶ با حضور گسترده رهبران سیاسی، اقتصادی و فناوری از ۱۳۰ کشور در داوُس سوئیس برگزار شد. موضوع اصلی اجلاس «فضایی برای گفت‌وگو» بود.

شرایط جهانی:

اجلاس در شرایطی برگزار شد که مفروضات گذشته درباره امنیت و حاکمیت در حال دگرگونی است و نظمی جدید در حال شکل‌گیری است. پرسش‌های محوری حول چگونگی همکاری در جهانی پرتناقض، تأمین منابع رشد، سرمایه‌گذاری بر مهارت‌ها، گسترش نوآوری و تلفیق سعادت بشری با حفظ کره زمین مطرح بودند.

مباحث کلیدی:

· کاهش اعتماد جهانی و گرایش به تصمیم‌گیری‌های موردی و کوتاه‌مدت (ترنزاکشنالیسم).
· ضرورت گنجاندن متغیر ژئوپلیتیک در محاسبات کسب‌وکارها.
· تأکید بر دیالوگ با همه طرف‌ها، از جمله مخالفان.
· جایگزینی تدریجی ژئواکونومی به جای ژئوپلیتیک.

تمرکز بر نیروی انسانی و مهارت:
شاید مهم‌ترین موضوع اجلاس، روش‌های مهارت‌افزایی شهروندان برای انطباق با شرایط جدید جهانی بود. بر آموزش‌های مداوم (Reskilling و Upskilling)، فرهنگ دیجیتال و هوش مصنوعی تأکید شد. مجمع جهانی اقتصاد، ابتکار «انقلاب مهارت‌افزایی» را برای تحت‌پوشش قراردادن ۸۵۰ میلیون نفر و هند نیز طرح «شتاب‌دهنده مهارت» را برای میلیون‌ها شهروند خود آغاز کرده‌اند.

سایر نکات برجسته:

· تأکید بر تبادل اقتصادی، مزیت نسبی و نوآوری به‌عنوان موتور رشد.
· توجه ویژه به نقش و سلامتی زنان، مشارکت و ثروتمندسازی آنان.
· سونامی هوش مصنوعی و پیامدهای آن بر حکمرانی، اشتغال و زندگی شهروندان به‌عنوان یکی از مباحث جدی آینده.
سیدحسین: خلاصه یک‌سوم گزارش داوُس ۲۰۲۶ (بخش دوم):

تمرکز بر مهارت‌افزایی و هوش مصنوعی:

· کشورهای مختلف مانند آمریکا با طرح «SmartStart USA» برنامه‌های بلندمدتی برای آموزش نیروی کار (مثلاً یک میلیون نفر تا ۲۰۳۵) آغاز کرده‌اند.
· تأکید بر همکاری جهانی در حوزه هوش مصنوعی، زیرا هوش مصنوعی ملی مفهومی ندارد و خارج شدن از چرخه جهانی باعث عقب‌ماندگی می‌شود.
· شکل‌گیری ائتلاف‌های بین‌المللی مانند «Pax Silica» (به رهبری آمریکا با چند کشور پیشرفته) برای تمرکز بر زنجیره عرضه فناوری و طرح‌هایی مانند «Lumina» و «Lighthouse Operating System» توسط مجمع جهانی اقتصاد برای بهینه‌سازی تولید با استفاده از هوش مصنوعی.

سیاست‌های دولت ترامپ و اولویت‌های آمریکا:

· دونالد ترامپ با دعوت لری فینک در داوُس حضور یافت و دو هدف کلان خود را تشریح کرد: ۱- ناسیونالیسم اقتصادی و تمرکز بر منافع مالی آمریکا (خروج از ۶۷ سازمان بین‌المللی به عنوان هزینه‌های بی‌فایده). ۲- افزایش قدرت نظامی (۱۵٪ افزایش بودجه وزارت جنگ به ۱.۱ تریلیون دلار) به عنوان ابزار اصلی بازدارندگی و تحقق اهداف اقتصادی.
· رویکرد آمریکا تحت ترامپ، چندجانبه‌گرایی سنتی را با اولویت منافع ملی و برتری‌طلبی (Primacy) جایگزین کرده است. این موضوع در مواضع نسبت به ونزوئلا (بیرون راندن چین و روسیه و کنترل منابع)، گرین‌لند (مقابله با نفوذ چین و روسیه در قطب شمال) و اوکراین (تمرکز بر دسترسی به منابع روسیه) مشهود است.

تحول در نظم بین‌الملل:

· ترامپ «شورای صلح» (Board of Peace) را با عضویت ۲۶ کشور عمدتاً آسیایی و شرق اروپایی تأسیس کرد که ممکن است به موازات سازمان ملل عمل کند. این اقدام همراه با کمک‌های مالی به سازمان ملل (تا ۸۰٪ کاهش) نشان‌دهنده تمایل به تغییر ساختارهای بین‌المللی موجود است.
· جهان در حال گذار به سمت نظمی جدید است که نخست‌وزیر سابق سنگاپور آن را «جهان موقت منهای یک» توصیف کرده است. اقداماتی مانند تهدید اعضای BRICS به تعرفه ۱۰۰٪ در صورت کنار گذاشتن دلار، این تحول را نشان می‌دهد.
· یکی از پروژه‌های شورای صلح، بازسازی غزه پس از تخریب‌های گسترده است که به سرمایه و زمان قابل‌توجهی نیاز دارد.

تحول نظم بین‌الملل:

· به نظر می‌رسد لیبرالیسم و چندجانبه‌گرایی سنتی در حال افول است و جای خود را به ناسیونالیسم اقتصادی، اولویت منافع ملی و قدرت‌محوری داده است. نظم جدید مبتنی بر «هندسه متغیر» (Variable Geometry) است و کمتر قابل پیش‌بینی است.
· آمریکا تحت ترامپ به دنبال هژمونی و برتری (Primacy) از طریق ابزارهای اقتصادی، مالی و نظامی است (مثلاً با مدیریت منابع عراق و حضور در گرین‌لند برای کنترل فلزات نادر).
· اتحادهای جدیدی در حال شکل‌گیری است (مانند G4 متشکل از ژاپن، برزیل، هند و آلمان برای عضویت دائم در شورای امنیت). همچنین، روابط دوجانبه جایگزین نهادهای چندجانبه مانند سازمان تجارت جهانی شده است.
🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺

واکنش دیگر بازیگران:

· چین حضور خود در نهادهای بین‌المللی را گسترش داده و شریک مهمی برای کشورهای در حال توسعه شده است.

· اروپا رویکردی محتاطانه دارد: در برخی مسائل با آمریکا هماهنگ است و در عین حال به دنبال شرکای تجاری جدید در آسیا و خاورمیانه است.

· کشورهای «میان‌پایه» (Middle Powers) مانند کانادا (با سخنرانی انتقادی نخست‌وزیرش) خواستار ائتلاف برای کاهش آسیب‌پذیری در نظم جدید هستند.

نقش برجسته خاورمیانه و فناوری:

· امارات به طور خاص به عنوان یک مرکز مالی و فناوری نوظهور بسیار فعال است (سرمایه‌گذاری در آفریقا، هوش مصنوعی، مراکز داده و توسعه زیرساخت‌های عظیم).
· رقابت بر سر هوش مصنوعی شدید است و کشورها به دنبال کسب سهمی از زنجیره ارزش آن هستند. سرمایه‌گذاری کلان در مراکز داده و هوش مصنوعی ادامه دارد (مثال: گوگل، سرمایه‌گذاری‌های تایوان، ژاپن و کره‌جنوبی).

· نگرانی‌هایی درباره انحصار ثروت و قدرت در دست شرکت‌های فناوری، استفاده از هوش مصنوعی در تسلیحات و تخریب محیط‌زیست وجود دارد.

هشدارهای اجتماعی و نتیجه‌گیری:

· «بحران شکایت» (Crisis of Grievance) و کاهش اعتماد عمومی به نهادها و شرکت‌های بزرگ یک خطر جدی است که می‌تواند به قطبی‌شدن جوامع، پوپولیسم و بی‌ثباتی بینجامد.

· تأکید بر ضرورت توجه به عدالت اجتماعی و گفت‌وگوی واقعی بین ذی‌نفعان برای حفظ انسجام اجتماعی.

دو پیام کلیدی از اجلاس:

۱) بازیگران موفق کسانی هستند که آلترناتیو دارند.

۲) باید به جای واکنش‌پذیری، در موقعیتی باشند که «جنگ‌های خود را خود انتخاب کنند» (Choosing your own battles).

· پیشنهاد انتقال اجلاس از داوُس به شهرهای در حال توسعه مانند جاکارتا، استانبول یا مکزیکوسیتی نشان‌دهنده تمایل به درگیر کردن جهان واقعی‌تر است.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

سلام
در دوران بی‌اینترنتی کتاب‌های زیر را مجددا خواندم

برادران کارامازوف، جنایت و مکافات داستایوفسکی

آنا کارنینا و مرگ ایوان ایلیچ تولستوی

خنده در تاریکی : ولادمیر ناباکوف

پیرمرد و دریا : #ارنست_همینگوی

🔵 #حکایت

فقیری از کنار دکان کبابی می‌گذشت. دید کبابی گوشت‌ها را در سیخ کرده و به روی آتش نهاده، باد می‌زد و بوی کباب در بازار پیچیده بود.

فقیری گرسنه بود و سکه‌ای نداشت پس تکه نانی از توبره‌اش در آورد و در مسیر دود کباب گرفته به دهان گذاشت. به همین ترتیب چند تکه نان خورد و براه افتاد.
کباب‌فروش که او را دیده بود، به سرعت از دکان خارج شد، دست او را گرفت و گفت: "کجا؟ پول دود کبابی را که خورده‌ای بده"

رندی آنجا حاضر بود و دید که فقیر التماس می‌کند. دلش سوخت و جلو رفته و به کبابی گفت:"این مرد را رها کن. من پول دود کبابی را که او خورده می‌دهم." کباب‌فروش قبول کرد.

مرد کیسه پولش را درآورد و زیر گوش کبابی شروع به تکان دادن کرد و صدای جرینک جرینگ سکه‌ها به گوش کبابی خورد.
بعد به او گفت:" بیا این هم صدای پول دودی که آن مرد خورده. بشمار و تحویل بگیر."

کباب‌فروش گفت:"این چه پول دادن است؟"
گفت:" کسی که دود کباب را بفروشد، باید صدای سکه را تحویل بگیرد."

از  کتاب امثال و حکم

🔵 فرضیه درآمد دائمی فریدمن

ناوال راویکانت

ترجمه: دورنمای اقتصاد

«یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات این است که سیاست‌ها و برنامه‌ها را بر اساس نیت‌هایشان قضاوت کنیم نه بر اساس نتایجشان.»

مشهورترین جمله فریدمن، درسی ماندگار درباره ثروت را در خود دارد. هر منفعتی هزینه‌ای دارد، حتی اگر پنهان یا با تأخیر باشد. در سرمایه‌گذاری، کسب‌وکار و سیاست‌گذاری عمومی، ثروت با درک بده‌بستان‌ها، مشوق‌ها و پیامدهای بلندمدت ساخته می‌شود، نه با میان‌بُرها.

میلتون فریدمن یکی از تأثیرگذارترین متفکران قرن بیستم بود. او برنده جایزه نوبل اقتصاد (۱۹۷۶) و استاد دانشگاه شیکاگو بود و به‌طور گسترده به‌عنوان پدر پول‌گرایی مدرن و یکی از رهبران مکتب نئوکلاسیک شیکاگو شناخته می‌شود.
آثار فریدمن جهان را از مداخله سنگین دولت (کینزی‌گرایی) دور کرد و دوباره به سمت سرمایه‌داری بازار آزاد بازگرداند. او مدافع سرسخت آزادی فردی بود و استدلال می‌کرد که آزادی اقتصادی پیش‌شرط ضروری آزادی سیاسی است. فریدمن معتقد بود ثروت و موفقیت اقتصادی با نتایج تعیین می‌شوند، نه با نیت‌های خوب.

برای سرمایه‌گذاران، این درس بسیار حیاتی است. در دنیای مالی، داستان‌ها و وعده‌ها اغلب توجه را جلب می‌کنند. مدیران عامل از چشم‌اندازهای انقلابی سخن می‌گویند. دولت‌ها برنامه‌های اقتصادی بلندپروازانه اعلام می‌کنند. استارتاپ‌ها وعده دگرگونی صنایع را می‌دهند. اما همان‌طور که فریدمن تأکید می‌کرد، ثروت از طریق نتایج قابل اندازه‌گیری ایجاد می‌شود—جریان نقدی، حاشیه سود و بازده—نه روایت‌ها.
مشهورترین نقل‌قول فریدمن درباره این اصل ساده اما قدرتمند است:

«یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات این است که سیاست‌ها و برنامه‌ها را بر اساس نیت‌هایشان قضاوت کنیم نه بر اساس نتایجشان.»

برای سرمایه‌گذاران، این یک زنگ هشدار است. این جمله یادآوری می‌کند که شرکت‌ها، سیاست‌ها و فرصت‌های سرمایه‌گذاری باید بر اساس داده‌ها و پیامدها ارزیابی شوند. پیروی از نیت‌ها بدون شواهد می‌تواند ثروت را از بین ببرد.

فریدمن به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران اقتصاد نئوکلاسیک، معتقد بود افراد به‌صورت عقلایی برای بیشینه‌سازی مطلوبیت عمل می‌کنند. برای شما، این به معنای توجه به مشوق‌هاست. نپرسید یک شرکت می‌گوید چه می‌خواهد انجام دهد؛ ببینید مشوق‌های بازار آن را به چه کاری وادار می‌کنند. نتایج، راه بازار برای گفتن حقیقت هستند.

در جهانی که «سرمایه‌گذاری اثرگذار» و مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند، بینش‌های فریدمن همچنان مرتبط‌اند. راهنمایی او سرمایه‌گذاران را تشویق می‌کند بر کارایی، مشوق‌ها و نتایج قابل اندازه‌گیری تمرکز کنند. درک دیدگاه او می‌تواند به حفاظت از پرتفوی شما و تیزتر شدن تصمیم‌گیری‌ها کمک کند.

تمرکز بر نتایج، نه وعده‌ها

توصیه فریدمن به‌ویژه برای سرمایه‌گذاران امروز بسیار مرتبط است. شرکت‌ها اغلب چشم‌اندازهایی از آینده می‌فروشند—انقلاب انرژی پاک، فناوری‌های تحول‌آفرین یا پلتفرم‌های مالی جدید. هرچند هیجان‌انگیزند، اما این نیت‌ها تضمین‌کننده موفقیت مالی نیستند. سرمایه‌گذاران باید نتایج را تحلیل کنند: آیا سود در حال رشد است؟ آیا جریان نقدی پایدار است؟ آیا بازده حقوق صاحبان سهام و حاشیه‌ها سالم‌اند؟

نادیده گرفتن نتایج به خاطر جذابیت نیت‌های خوب می‌تواند پرهزینه باشد. برای مثال، استارتاپ‌هایی با ارزش‌گذاری‌های بالا ممکن است وعده دگرگونی بازار بدهند اما در ایجاد درآمد پایدار ناکام بمانند. درس فریدمن: روایت‌ها در برابر عملکرد قابل اندازه‌گیری در درجه دوم قرار دارند.

افزون بر این، تمرکز بر نتایج به مدیریت ریسک کمک می‌کند. با ارزیابی عملکرد تاریخی و صورت‌های مالی، سرمایه‌گذاران می‌توانند میان شرکت‌هایی که بازده ملموس ارائه می‌دهند و آن‌هایی که به هیاهو متکی‌اند تمایز قائل شوند. این رویکرد منضبط، تاب‌آوری پرتفوی و رشد بلندمدت ثروت را بهبود می‌بخشد.
اولویت سهامداران: سود در درجه اول برای ثروت پایدار

فریدمن همچنین ایده‌ای بحث‌برانگیز اما کلیدی را برجسته کرد: مسئولیت اجتماعی اصلی یک کسب‌وکار، بیشینه‌سازی سود است. به بیان خودش:
«یک و تنها یک مسئولیت اجتماعی برای کسب‌وکار وجود دارد—استفاده از منابع خود و مشارکت در فعالیت‌هایی که برای افزایش سود آن طراحی شده‌اند، مادامی که در چارچوب قواعد بازی عمل کند.»

برای سرمایه‌گذاران، این اصل حیاتی است. وقتی شرکتی اهداف اجتماعی را بر سود مقدم می‌دارد، ثروت سهامداران ممکن است آسیب ببیند. فریدمن استدلال می‌کرد افرادی که می‌خواهند از اهداف اجتماعی حمایت کنند، باید این کار را شخصاً انجام دهند، نه با تکیه بر شرکت‌ها. سرمایه‌گذاری در شرکت‌هایی که بر کارایی و سودآوری تمرکز دارند با خلق ثروت بلندمدت هم‌راستاست.
🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
این رویکرد همچنین تضمین می‌کند سرمایه به‌طور کارآمد تخصیص یابد. شرکت‌هایی که سود را در اولویت می‌گذارند، موقعیت بهتری برای سرمایه‌گذاری مجدد در رشد، نوآوری و پاداش‌دهی به سهامداران دارند. برای سرمایه‌گذاران، پایبندی به اصل اولویت سهامداران از بازده و سلامت بلندمدت کسب‌وکار محافظت می‌کند.
مزیت نئوکلاسیک: مشوق‌ها نتایج واقعی را هدایت می‌کنند.

فریدمن به‌عنوان پیشگام اقتصاد نئوکلاسیک، معتقد بود مردم به مشوق‌ها پاسخ عقلایی می‌دهند. این موضوع در سرمایه‌گذاری نیز صدق می‌کند. سرمایه‌گذاران باید فراتر از نیت‌ها بروند و نیروهای بازارِ شکل‌دهنده رفتار شرکت‌ها را درک کنند. مشوق‌های قوی به کارایی، نوآوری و سود پایدار می‌انجامند.
مشوق‌های ضعیف اغلب به اتلاف منابع و عملکرد ضعیف منجر می‌شوند. تمثیل مشهور او درباره ناکارآمدی دولت این نکته را برجسته می‌کند:
«اگر دولت فدرال را مسئول صحرای ساهارا کنید، ظرف پنج سال با کمبود شن مواجه می‌شوید.»

برای سرمایه‌گذاران، پیام روشن است: سرمایه را جایی تخصیص دهید که مدیریت «پوست در بازی» دارد و پاسخ‌گویی قابل اندازه‌گیری وجود دارد. علاوه بر این، ارزیابی مشوق‌ها به پیش‌بینی عملکرد آینده کمک می‌کند. با درک اینکه مدیران چگونه پاداش می‌گیرند، سرمایه‌گذاران می‌توانند بسنجند آیا تصمیم‌ها با خلق ارزش بلندمدت هم‌سو هستند یا با منافع کوتاه‌مدت. هم‌ترازی مشوق‌ها عامل کلیدی بازده‌های پایدار است.

فرضیه درآمد دائمی فریدمن چیست؟
فرضیه درآمد دائمی (PIH) میلتون فریدمن که در سال ۱۹۵۷ معرفی شد، درک ما از مصرف‌کننده را متحول کرد. این نظریه از این ایده فاصله می‌گیرد که مردم بر اساس درآمد این هفته خرج می‌کنند. در عوض، بیان می‌کند افراد «نگاه به آینده» دارند و پول خود را بر اساس پتانسیل درآمدی طول عمرشان مدیریت می‌کنند.

۱) هموارسازی مصرف
هسته PIH مفهوم هموارسازی مصرف است. فریدمن استدلال می‌کرد انسان‌ها به‌طور طبیعی سبک زندگی باثبات را به چرخه «رونق و رکود» ترجیح می‌دهند. اگر ماهی یک‌بار ۵۰۰۰ دلار دریافت کنید، همه را روز اول خرج نمی‌کنید و ۲۹ روز بعد گرسنه نمی‌مانید؛ آن را پخش می‌کنید. PIH این منطق را به کل زندگی تعمیم می‌دهد. سرمایه‌گذارانی که این را درک می‌کنند بر هموارسازی ثروت تمرکز دارند—ساخت پرتفوی‌هایی با نتایج پایدار بلندمدت، نه تعقیب جهش‌های پرریسک و یک‌باره.

۲) درآمد دائمی در برابر درآمد موقتی
فریدمن همه پول‌ها را به دو دسته تقسیم کرد: دائمی و موقتی.
درآمد دائمی: درآمد باثبات و تکرارشونده‌ای که انتظار دارید بر اساس مهارت‌ها، تحصیلات و مسیر شغلی‌تان دریافت کنید و سطح زندگی روزمره شما را تعیین می‌کند.
درآمد موقتی: بادآورده‌ها یا زیان‌های موقت—مانند برد در قرعه‌کشی، بازپرداخت مالیات یا سقوط بازار.
داده‌های فریدمن نشان داد مردم بخش اندکی از درآمد موقتی را خرج می‌کنند و بیشتر آن را پس‌انداز یا سرمایه‌گذاری می‌کنند؛ زیرا آن را «پاداشی» به ثروت طول عمر می‌بینند، نه دلیلی برای خرید خانه بزرگ‌تر.

۳) قدرت مشوق‌ها
دو نفر را در نظر بگیرید: کارمند A افزایش دائمی سالانه ۱۰هزار دلاری می‌گیرد. کارمند B پاداش یک‌باره ۱۰هزار دلاری. طبق PIH، کارمند A فوراً سطح زندگی‌اش را ارتقا می‌دهد (اجاره بالاتر، خودروی بهتر) چون درآمد دائمی‌اش تغییر کرده است. اما کارمند B احتمالاً ۱۰هزار دلار را به حساب بازنشستگی می‌ریزد یا بدهی را تسویه می‌کند. برای سرمایه‌گذاران، این نشان می‌دهد بازار به رشد پایدار متفاوت از سودهای «یک‌باره» واکنش نشان می‌دهد.

۴) «معمای کوزنتس»
پیش از فریدمن، اقتصاددانان با «معمای کوزنتس» سردرگم بودند. داده‌ها نشان می‌داد در کوتاه‌مدت، ثروتمندان درصد بیشتری از درآمدشان را پس‌انداز می‌کنند؛ اما در بلندمدت، با ثروتمندتر شدن کل کشور، نرخ پس‌انداز ملی ثابت می‌ماند. فریدمن با PIH این را حل کرد: او نشان داد گروه‌های «پردرآمد» اغلب در آن سال درآمد موقتی بالایی داشته‌اند که آن را پس‌انداز کرده‌اند. در طول دهه‌ها، با افزایش درآمد دائمی برای همه، مصرف به همان نسبت افزایش یافت و نرخ پس‌انداز حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از درآمد دائمی (در تاریخ آمریکا) ثابت ماند.

۵) درس‌هایی برای ساخت ثروت
برای کسانی که به دنبال ساخت ثروت‌اند، PIH راهبردی روشن ارائه می‌دهد: سودهای موقتی را سرمایه بدانید، نه درآمد. وقتی سال بسیار خوبی در بازار سهام دارید یا پاداش می‌گیرید، استاندارد «دائمی» زندگی‌تان نباید تغییر کند.

🔻🔻
https://m.economictimes.com/news/international/us/wealth-quote-of-the-day-milton-friedman-one-of-the-great-mistakes-is-to-judge-policies-and-programs-by-their-intentions-rather-than-their-results-what-is-friedmans-permanent-income-hypothesis/articleshow/126205015.cms

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

ما باید غم‌هایمان را با هم تقسیم کنیم تا تحمل آن ممکن شود.

#ارنست_همینگوی

«هیچ انسانی جزیره ای جدا از خشکی نیست... مرگ هر انسان مرا کوچک‌تر می‌کند، چرا که من بخشی از بشریتم. بنابراین هرگز نپرس زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند؛ آن‌ها برای تو به صدا درمی‌آیند.»

#جان_دون

🔵 اختیار اروپایی چیست؟ چه تفاوتی با اختیار آمریکایی دارد؟

اختیار اروپایی یکی از انواع اختیار معاملات است که اعمال را به روز انقضا محدود می‌کند. به عبارت دیگر، اگر اوراق بهادار پایه مانند سهام تغییر قیمت داشته باشد، سرمایه‌گذار نمی‌تواند زودتر از موعد اختیارش را اعمال کند و سهم را بخرد یا بفروشد، بلکه اعمال اختیار خرید یا اختیار فروش تنها در تاریخ سررسید اختیار قابل اجرا است.

نویسنده: جیمز چن
مترجم: تینا رضاییان

🔻برای مطالعه بیشتر اینجا کلیک کنید

#آموزش
#سرمایه‌گذاری

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views