دورنمای اقتصاد pinned « 🔵 #معرفی_کتاب 📘انتشار کتاب جدید | یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در صنعت آب و فاضلاب با خرسندی، انتشار کتاب جدیدمان را اعلام می‌کنم: یادگیری ماشین و هوش مصنوعی: مفاهیم، الگوریتم‌ها و کاربردها در صنعت آب و فاضلاب صنعت آب و فاضلاب با چالش فزاینده کمیابی فیزیکی…»
سندرم شوالیه سفید
📕 White knight syndrome
احتکارگران وظیفه، انحصارگران مسئولیت
رفتارشناسی سازمانی
سندرم شوالیه سفید یا احتکار وظیفه درباره کارکنان یا مدیرانی یا کسانی است که در همه کارها ورود و دخالت می‌کنند و می‌پندارند بار اصلی انجام وظیفه، بیشتر از همه بر دوش آنها است (چیزی مانند توهم ناجی و عقده مسیح). شاید پشت کارهایشان قصد دخالت نداشته باشند ولی دقیقا در همه کارها به ویژه کارهای مهم، چه شناخت، دانش و توانایی داشته باشند چه نداشته باشند، دخالت و ورود می‌کنند. هر کاری می‌کنند که مدیریت اجرایی کار را بدست بیاورند یا اینکه تفویض اختیارشان به اندازه ای شود که آزادی کامل اجرایی یا حتی انحصار مدیریتی داشته باشند.
رفتارشناسی و نوروساینس
سیستم توجهی و پاداشی مغز آنها در انجام کارها با شبکه رفتاری‌های وسواس، همپوشانی دارد و وارونه حس وظیفه بالا و آنچه که می‌پندارند، ولی تمرکز بالا بر روی هدف مایه نگرش تلسکوپی و نقطه ای در آنها می‌شود که پارامترهای دیگر، نگرش فراگیر و تغییرات را متوجه نمی‌شوند و گاه نادیده می‌گیرند. آنها مایه آزار دیگران به ویژه در کارهای گروهی و برنامه ریزی شده می‌شوند.
#Behavioral_Sciences #NeuroSciences
رفتارشناسی سازمانی
◼️در همکاری
کسانی با این رفتار معمولا به کار تیمی و استراتژی و برنامه ریزی ها کمتر اهمیت می‌دهند. و سپردن چند کار همزمان به آنها نه ریسک بلکه قمار است پس باید کارها به ویژه کارهای میدانی کمتر و با بیشینه پایش و نظارت، به آنها سپرده شود.
◼️در مدیریت
سندرم احتکار وظیفه با میکرومنیمنت(توتالیتاریسم سازمانی)، می‌توانند همپوشانی داشته باشند ولی یکی نیستند.
◼️◾️ میکرومنجمنت معمولا در پوزیشن های مدیریتی و ساختارهای هرمی پدید می‌آید (سندرم چسبیدگی) ولی احتکار وظیفه در هر پوزیشن و جایگاه سازمانی می‌تواند پدید آید.
◼️◾️ میکرومنجمنت همراه با عقده دستور دادن، کنترل گری «دیگران» و انحصار قدرت است ولی احتکار وظیفه، معمولا برای انجام کار و کمال‌گرایی است و هدف کنترل دیگران نیست. (کمال‌گرایی با کمال‌خواهی اشتباه نشود)
◼️◾️ میکرومنیجمنت همراه با شخصیت نمایشی و تکخوری + فرار کردن از بار نتیجه و مسئولیت، است، ولی احتکار وظیفه ادراک و احساس انجام وظیفه و مسئولیت پذیری بیش از اندازه است، معمولا تک‌پَر هستند و معمولا اگر اشتباهی کرده باشد تقصیر را می‌پذیرد و به دنبال پیدا کردن اشتباه و جبران است و چه بسا خود را فداری هدف می‌کند. (خطرِ هدف، وسیله را توجیه می‌کند و سندرم باکستر هم همیشه در کمین این آدمها هست)
◼️◾️ احتکارگر وظیفه اگر به جایگاه مدیریت دست یازد، پیشزمینه های اجرای توتالیتاریسم سازمانی و میکرومنیجمنت و دیکتاتوری سازمانی را دارد (آنگاه است که دیگر احساس وظیفه افراطی با خودبرتربینی، سندرم هوبریس، #سوگیری دانینگ-کروگر و دیکته کردن جایگزین می‌شود و شاید از هر میکرومنیجری، توتالیتر تر شود)
◼️◾️ میکرومنیجمنت و احتکار وظیفه، هر دو ساختار سازمانی، برنامه و استراتژی، کار گروهی را با خطر جدی و ناهنجاری های بسیاری روبرو می‌کنند.
◼️ راهکار و چاره
بهترین شیوه برای جلوگیری از آنها «شیوه مدیریت سیستماتیک» است که در آن روشمندی و ارتباط شبکه ای(نتورکی) جای هر گونه ساختار هرمی، تکسالار، خطی، سنترال، تجمیع قدرت، اولیگارشی قدرت را می‌گیرد
#Behavioral_management #Behavioral_organization
➕🎓🧠 رفتارشناسی انگیزه و امید
در افروختن دانش، یا شمع باش یا آینه
شمع و آیینه شمایید، همرسانی با شما
🔸منبع : دانش بازار
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
Telegram
دانا
📗 Book : The White Knight Syndrome
Rescuing Yourself from Your Need to Rescue Others
🖋 Author(s): Mary C. Lamia + Marilyn J. Krieger
🖨 Publisher: New Harbinger Publications, Inc
🗓 Year : 2009
📑 Pages : 220
💱 language : English
🗂 Category : روانشناسی + رفتارشناسی…
Rescuing Yourself from Your Need to Rescue Others
🖋 Author(s): Mary C. Lamia + Marilyn J. Krieger
🖨 Publisher: New Harbinger Publications, Inc
🗓 Year : 2009
📑 Pages : 220
💱 language : English
🗂 Category : روانشناسی + رفتارشناسی…
❤5👍1
🔵 #بازار_امپراتوری_انباشت_ثروت
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت هشتم)- انگلستان: از دزدی دریایی تا امپراتوری جهانی
در ادامه بررسی دلایل ظهور بریتانیا به عنوان قدرت اقتصادی و سیاسی در طول سه قرن 17-18-19دو واقعه دیگر قابل طرح است. از میدان خارج شدن تمام قدرت‌های استعماری از آسیا و تسلط تقریبا کامل انگلستان بر تجارت آسیا و مورد بعد گذار از امپریالیسم مالی و تبدیل پوند استرلینگ به ارز بین‌المللی و تجارت تریاک که وابستگی بریتانیا را به ذخایر نقره مرتفع ساخت.
بخش پنجم: رقابت با هلند و افول کمپانی هند شرقی هلند (VOC)
در بخش‌های قبلی اشاره شد که کمپانی هند شرقی هلند (VOC) که در سال ۱۶۰۲ تأسیس شد، نمونه برجسته‌ای از شرکت‌های دارای امتیاز سلطنتی بود. دولت هلند به این شرکت اختيارات حاکمیتی گسترده‌ای از جمله انعقاد قرارداد، ساخت استحکامات، حفظ نیروهای مسلح، اعلام جنگ و تصرف سرزمین را تفویض کرد. VOC با اتکا به قدرت نظامی و سرمایه مالی، به ایجاد انحصار در تجارت ادویه در مجمع‌الجزایر ملوک (اندونزی امروزی) پرداخت و برای بیش از یک قرن، بزرگ‌ترین شرکت تجاری جهان بود. اما رقابت شدید اقتصادی میان دو کمپانی در طول قرن هفدهم و چهار جنگ انگلیس و هلند (۱۶۵۲-۱۶۵۴، ۱۶۶۵-۱۶۶۷، ۱۶۷۲-۱۶۷۴ و ۱۷۸۰-۱۷۸۴) که عمدتاً برای کنترل راه‌های تجاری و مستعمرات بود، سرانجام به برتری بریتانیا انجامید.
بریتانیا با یادگیری از موفقیت‌های هلندی‌ها و استفاده از آنها به‌عنوان محور موفقیت‌های خود، و با تکیه بر برتری دریایی و دسترسی به منابع مالی عظیم ناشی از غارت هند، توانست VOC را به حاشیه براند. جنگ دوم (۱۶۶۵-۱۶۶۷) اگرچه با پیروزی هلند در حمله به مدوی و نابودی بخشی از ناوگان بریتانیا همراه بود، اما در درازمدت به نفع بریتانیا تمام شد. در اواخر قرن ۱۸، VOC با انبوهی از بدهی‌ها و فساد اداری مواجه بود و در سال ۱۷۹۹، دولت هلند مجبور به انحلال آن شد. عوامل متعددی در سقوط VOC نقش داشتند: فساد اداری، هزینه‌های نظامی بالا، کاهش سودآوری تجارت ادویه، بدهی سنگین، رقابت تجاری، مشکلات ساختاری شرکت، و تحولات سیاسی جمهوری هلند. اما رقابت بریتانیا یکی از عوامل اصلی تضعیف موقعیت هلند بود و بریتانیا توانست با استفاده از برتری دریایی و مالی خود، جایگزین VOC در تجارت جهانی شود.
برخلاف کمپانی هلندی (VOC) که به کارمندان خود اجازه‌ی تجارت خصوصی نمی‌داد، کمپانی انگلیسی به کارمندان خود اجازه می‌داد مشروط به اینکه درون مرزهای هند باشد، به حساب خودشان تجارت کنند. این سیاست، فساد را به بخشی از ساختار رسمی کمپانی تبدیل کرد. فرزندان خاندان‌های اشرافی انگلیسی به هند فرستاده می‌شدند تا برای تصاحب سمت و بهره‌مندی از این غارت، سرمایه‌ای حداقل ۱.۲ میلیون پوند (ارزش امروز حدود ۷۵۰ میلیون دلار) به همراه خود بیاورند. این پول صرف خریدن مقام در کمپانی می‌شد روند غارت را تشدید می‌کرد.
بخش ششم: گذار به امپریالیسم مالی و استاندارد طلا
بریتانیا با تثبیت استاندارد طلا (در اوایل قرن نوزدهم) و تکیه بر سیستم اعتباری قدرتمند لندن، از وابستگی فیزیکی به فلزات فراتر رفت و پوند استرلینگ را به ارز پایه تجارت جهانی تبدیل کرد. استاندارد طلا در سال ۱۸۱۶ با قانون ضرب سکه به‌طور رسمی در بریتانیا تثبیت شد و در سال ۱۸۲۱، قابلیت تبدیل اسکناس‌ها به طلا مجدداً برقرار گردید. این گذار به یک امپریالیسم مالی نشان می‌دهد که وقتی دیگر منابع فلزات گران‌بهای مستعمراتی در دسترس نبود، بریتانیا با توسل به زور نظامی مستقیم (جنگ‌های تریاک)، استقرار نظام مالیاتی تمام‌عیار در هند (دیوانی)، و ایجاد یک نظام اعتباری متکی بر قدرت بانک انگلستان، موفق شد اقتصاد خود را از بحران نقدینگی خارج کرده و سلطه خود را بر اقتصاد جهانی به شکلی نوین نهادینه کند.
در این دوره، بریتانیا با تجارت تریاک از هند به چین، نه‌تنها کسری تجاری خود را جبران کرد، بلکه جریان نقره را از چین به سمت لندن معکوس ساخت. جنگ‌های تریاک (۱۸۴۰-۱۸۴۲ و ۱۸۵۶-۱۸۶۰) که به‌اجبار بازارهای چین را به روی کالاهای بریتانیایی گشود، نمونه‌ای بارز از ترکیب زور نظامی و سلطه مالی بود. پوند استرلینگ تا اوایل قرن بیستم، ارز مسلط تجارت جهانی باقی ماند و بریتانیا از این طریق توانست تا پس از جنگ جهانی اول نیز موقعیت خود را به‌عنوان قدرت اول جهان حفظ کند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت هشتم)- انگلستان: از دزدی دریایی تا امپراتوری جهانی
در ادامه بررسی دلایل ظهور بریتانیا به عنوان قدرت اقتصادی و سیاسی در طول سه قرن 17-18-19دو واقعه دیگر قابل طرح است. از میدان خارج شدن تمام قدرت‌های استعماری از آسیا و تسلط تقریبا کامل انگلستان بر تجارت آسیا و مورد بعد گذار از امپریالیسم مالی و تبدیل پوند استرلینگ به ارز بین‌المللی و تجارت تریاک که وابستگی بریتانیا را به ذخایر نقره مرتفع ساخت.
بخش پنجم: رقابت با هلند و افول کمپانی هند شرقی هلند (VOC)
در بخش‌های قبلی اشاره شد که کمپانی هند شرقی هلند (VOC) که در سال ۱۶۰۲ تأسیس شد، نمونه برجسته‌ای از شرکت‌های دارای امتیاز سلطنتی بود. دولت هلند به این شرکت اختيارات حاکمیتی گسترده‌ای از جمله انعقاد قرارداد، ساخت استحکامات، حفظ نیروهای مسلح، اعلام جنگ و تصرف سرزمین را تفویض کرد. VOC با اتکا به قدرت نظامی و سرمایه مالی، به ایجاد انحصار در تجارت ادویه در مجمع‌الجزایر ملوک (اندونزی امروزی) پرداخت و برای بیش از یک قرن، بزرگ‌ترین شرکت تجاری جهان بود. اما رقابت شدید اقتصادی میان دو کمپانی در طول قرن هفدهم و چهار جنگ انگلیس و هلند (۱۶۵۲-۱۶۵۴، ۱۶۶۵-۱۶۶۷، ۱۶۷۲-۱۶۷۴ و ۱۷۸۰-۱۷۸۴) که عمدتاً برای کنترل راه‌های تجاری و مستعمرات بود، سرانجام به برتری بریتانیا انجامید.
بریتانیا با یادگیری از موفقیت‌های هلندی‌ها و استفاده از آنها به‌عنوان محور موفقیت‌های خود، و با تکیه بر برتری دریایی و دسترسی به منابع مالی عظیم ناشی از غارت هند، توانست VOC را به حاشیه براند. جنگ دوم (۱۶۶۵-۱۶۶۷) اگرچه با پیروزی هلند در حمله به مدوی و نابودی بخشی از ناوگان بریتانیا همراه بود، اما در درازمدت به نفع بریتانیا تمام شد. در اواخر قرن ۱۸، VOC با انبوهی از بدهی‌ها و فساد اداری مواجه بود و در سال ۱۷۹۹، دولت هلند مجبور به انحلال آن شد. عوامل متعددی در سقوط VOC نقش داشتند: فساد اداری، هزینه‌های نظامی بالا، کاهش سودآوری تجارت ادویه، بدهی سنگین، رقابت تجاری، مشکلات ساختاری شرکت، و تحولات سیاسی جمهوری هلند. اما رقابت بریتانیا یکی از عوامل اصلی تضعیف موقعیت هلند بود و بریتانیا توانست با استفاده از برتری دریایی و مالی خود، جایگزین VOC در تجارت جهانی شود.
برخلاف کمپانی هلندی (VOC) که به کارمندان خود اجازه‌ی تجارت خصوصی نمی‌داد، کمپانی انگلیسی به کارمندان خود اجازه می‌داد مشروط به اینکه درون مرزهای هند باشد، به حساب خودشان تجارت کنند. این سیاست، فساد را به بخشی از ساختار رسمی کمپانی تبدیل کرد. فرزندان خاندان‌های اشرافی انگلیسی به هند فرستاده می‌شدند تا برای تصاحب سمت و بهره‌مندی از این غارت، سرمایه‌ای حداقل ۱.۲ میلیون پوند (ارزش امروز حدود ۷۵۰ میلیون دلار) به همراه خود بیاورند. این پول صرف خریدن مقام در کمپانی می‌شد روند غارت را تشدید می‌کرد.
بخش ششم: گذار به امپریالیسم مالی و استاندارد طلا
بریتانیا با تثبیت استاندارد طلا (در اوایل قرن نوزدهم) و تکیه بر سیستم اعتباری قدرتمند لندن، از وابستگی فیزیکی به فلزات فراتر رفت و پوند استرلینگ را به ارز پایه تجارت جهانی تبدیل کرد. استاندارد طلا در سال ۱۸۱۶ با قانون ضرب سکه به‌طور رسمی در بریتانیا تثبیت شد و در سال ۱۸۲۱، قابلیت تبدیل اسکناس‌ها به طلا مجدداً برقرار گردید. این گذار به یک امپریالیسم مالی نشان می‌دهد که وقتی دیگر منابع فلزات گران‌بهای مستعمراتی در دسترس نبود، بریتانیا با توسل به زور نظامی مستقیم (جنگ‌های تریاک)، استقرار نظام مالیاتی تمام‌عیار در هند (دیوانی)، و ایجاد یک نظام اعتباری متکی بر قدرت بانک انگلستان، موفق شد اقتصاد خود را از بحران نقدینگی خارج کرده و سلطه خود را بر اقتصاد جهانی به شکلی نوین نهادینه کند.
در این دوره، بریتانیا با تجارت تریاک از هند به چین، نه‌تنها کسری تجاری خود را جبران کرد، بلکه جریان نقره را از چین به سمت لندن معکوس ساخت. جنگ‌های تریاک (۱۸۴۰-۱۸۴۲ و ۱۸۵۶-۱۸۶۰) که به‌اجبار بازارهای چین را به روی کالاهای بریتانیایی گشود، نمونه‌ای بارز از ترکیب زور نظامی و سلطه مالی بود. پوند استرلینگ تا اوایل قرن بیستم، ارز مسلط تجارت جهانی باقی ماند و بریتانیا از این طریق توانست تا پس از جنگ جهانی اول نیز موقعیت خود را به‌عنوان قدرت اول جهان حفظ کند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
👍3❤1
#ویدئو
#اقتصاد_سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
#دانشگاه_صنعتی_شریف
جلسه سوم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/econ_archive_videos/143
#اقتصاد_سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
#دانشگاه_صنعتی_شریف
جلسه سوم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/econ_archive_videos/143
Telegram
آرشیو کلاس های دانشکده اقتصاد شریف
#ویدئو
#سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
جلسه چهارم
#سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
جلسه چهارم
❤5
North-Korea-confidential-text.pdf
2.6 MB
🔵 #معرفی_کتاب
🔸کتاب علیه توسعه: زیرپوست پیونگ‌یانگ چه می‌گذرد؟
ناشر: اتاق بازرگانی تهران
🔸نویسنده: دنیل تودور و جیمز پی یرسون
🔸مترجم: محمدحسین باقی
این کتاب خواندنی به مناسبات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کره‌شمالی به عنوان آخرین وارث کمونیسم می‌پردازد.
🔸منبع : کانال کتاب اقتصادی
@daraianbook
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸کتاب علیه توسعه: زیرپوست پیونگ‌یانگ چه می‌گذرد؟
ناشر: اتاق بازرگانی تهران
🔸نویسنده: دنیل تودور و جیمز پی یرسون
🔸مترجم: محمدحسین باقی
این کتاب خواندنی به مناسبات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کره‌شمالی به عنوان آخرین وارث کمونیسم می‌پردازد.
🔸منبع : کانال کتاب اقتصادی
@daraianbook
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7🙏1
🔵 گرمایش زمین همین حالا سالانه ۲۰ میلیارد دلار به کشاورزی خسارت می‌زند!
▫️ گرمایش جهانی دیگر فقط تهدیدی برای آینده نیست، بلکه همین امروز نیز هزینه‌های سنگینی به کشاورزی جهان تحمیل می‌کند. نتایج پژوهش جدیدی نشان می‌دهد افزایش دما و خشکسالی ناشی از تغییرات اقلیمی، هر سال بیش از ۲۰ میلیارد دلار از ارزش تولید سه محصول اصلی جهان، یعنی ذرت، گندم و سویا را از بین می‌برد. اگر انتشار گازهای گلخانه‌ای با سرعت کنونی ادامه یابد، این خسارت تا پایان قرن ممکن است به بیش از ۱۶۰ میلیارد دلار در سال برسد.
▫️ پژوهش که توسط محققان مؤسسه بین‌المللی تحلیل سامانه‌های کاربردی (IIASA) انجام شده، نشان می‌دهد پیامدهای اقتصادی تغییرات اقلیمی تنها به کاهش تولید محصولات محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند امنیت غذایی، اقتصاد کشورها و حتی ثبات اجتماعی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
▫️محققان برای انجام مطالعه، داده‌های مربوط به تولید ذرت، گندم و سویا در کشورهای مختلف را با اطلاعات اقلیمی و شاخص‌های خشکسالی مقایسه کردند. به گزارش نیوساینتیست، آنها ابتدا رابطه میان موج‌های گرمای شدید، خشکسالی و عملکرد محصولات را در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۴ بررسی کردند و سپس با استفاده از این روابط، تأثیر تغییرات اقلیمی بر تولید محصولات کشاورزی در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۹ را برآورد کردند.
▫️ نتایج نشان داد افزایش دمای هوا و تشدید خشکسالی تاکنون باعث شده است عملکرد این سه محصول در مقیاس جهانی به طور متوسط حدود ۳٫۵ درصد نسبت به دوره مرجع کاهش یابد. شاید این رقم در نگاه نخست چندان بزرگ به نظر نرسد، اما پژوهشگران می‌گویند حتی چنین افتی نیز برای بازار جهانی مواد غذایی بسیار قابل توجه است و در برخی مناطق می‌تواند به بحران‌های شدید غذایی منجر شود. بر اساس برآوردهای اقتصادی مطالعه، کشاورزان جهان در نتیجه این کاهش تولید، سالانه بیش از ۲۰ میلیارد دلار درآمد خود را از دست می‌دهند. این محاسبات براساس ارزش واقعی محصولات در بازار و قیمت‌هایی انجام شده است که کشاورزان در زمان برداشت دریافت می‌کردند.
▫️ پژوهشگران سپس با استفاده از سناریوهای مختلف انتشار گازهای گلخانه‌ای، وضعیت کشاورزی جهان تا پایان قرن را شبیه‌سازی کردند. در یکی از بدبینانه‌ترین سناریوها که انتشار گازهای گلخانه‌ای همچنان بالا باقی می‌ماند، عملکرد جهانی این محصولات تا سال ۲۱۰۰ حدود ۳۵ درصد کاهش خواهد یافت و زیان اقتصادی سالانه به بیش از ۱۶۱ میلیارد دلار می‌رسد. در چنین شرایطی، میزان محصول از دست‌رفته به حدود ۸۵۵ میلیون تن در سال خواهد رسید؛ رقمی که پژوهشگران می‌گویند تقریباً معادل غذایی است که حدود دو میلیارد نفر در طول یک سال مصرف می‌کنند.
▫️هرچند بیشترین خسارت مالی متوجه تولیدکنندگان بزرگ محصولات کشاورزی مانند ایالات متحده خواهد بود، پیامدهای انسانی این بحران در کشورهای کم‌درآمد بسیار شدیدتر است. در بسیاری از کشورهای آفریقایی، بخش بزرگی از جمعیت به کشاورزی وابسته است و کاهش محصول می‌تواند درآمد خانوارها، امنیت غذایی و اشتغال را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. پژوهشگران هشدار می‌دهند ادامه این روند ممکن است به افزایش فقر، ناآرامی‌های اجتماعی و حتی مهاجرت‌های گسترده منجر شود.
▫️ محققان تأکید می‌کنند این آینده اجتناب‌ناپذیر نیست. این پیش‌بینی‌ها بر این فرض استوار است که میزان سازگاری کشاورزی با تغییرات اقلیمی محدود باشد. استفاده از ارقام مقاوم به گرما و خشکی، توسعه سامانه‌های آبیاری، تغییر الگوی کشت و بهبود مدیریت منابع آب می‌تواند بخشی از این خسارت‌ها را کاهش دهد.
▫️ مطالعه همچنین تنها بخشی از پیامدهای اقتصادی تغییرات اقلیمی را بررسی کرده است. پژوهشگران می‌گویند در این برآورد فقط سه محصول اصلی کشاورزی در نظر گرفته شده و خسارت‌های ناشی از سیلاب‌ها، طوفان‌ها، بارش‌های شدید یا افزایش قیمت مواد غذایی در نتیجه کمبود عرضه محاسبه نشده است. همچنین محصولاتی مانند قهوه و کاکائو که در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار گرفته‌اند، در این ارزیابی حضور ندارند؛ بنابراین هزینه واقعی گرمایش جهانی برای کشاورزی احتمالاً بیش از ارقام اعلام‌شده است.
▫️ برخی کارشناسان مستقل معتقدند برآورد خسارت‌ها تا پایان قرن با عدم قطعیت همراه است. به گفته آنها، روش آماری مورد استفاده در پژوهش برای توضیح روندهای کنونی مناسب است، اما ممکن است در پیش‌بینی شرایط اقلیمی بسیار متفاوت پایان قرن دقت کمتری داشته باشد. با‌این‌حال، پژوهشگران از روش خود دفاع کرده و می‌گویند هدف اصلی مطالعه، بررسی تأثیر موج‌های گرمای شدید و خشکسالی‌های شدید بوده و روش آماری انتخاب‌شده برای تحلیل این پدیده‌های فرامعمول مناسب‌تر است./ زومیت
🔸منبع : کانال رَجان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
▫️ گرمایش جهانی دیگر فقط تهدیدی برای آینده نیست، بلکه همین امروز نیز هزینه‌های سنگینی به کشاورزی جهان تحمیل می‌کند. نتایج پژوهش جدیدی نشان می‌دهد افزایش دما و خشکسالی ناشی از تغییرات اقلیمی، هر سال بیش از ۲۰ میلیارد دلار از ارزش تولید سه محصول اصلی جهان، یعنی ذرت، گندم و سویا را از بین می‌برد. اگر انتشار گازهای گلخانه‌ای با سرعت کنونی ادامه یابد، این خسارت تا پایان قرن ممکن است به بیش از ۱۶۰ میلیارد دلار در سال برسد.
▫️ پژوهش که توسط محققان مؤسسه بین‌المللی تحلیل سامانه‌های کاربردی (IIASA) انجام شده، نشان می‌دهد پیامدهای اقتصادی تغییرات اقلیمی تنها به کاهش تولید محصولات محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند امنیت غذایی، اقتصاد کشورها و حتی ثبات اجتماعی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
▫️محققان برای انجام مطالعه، داده‌های مربوط به تولید ذرت، گندم و سویا در کشورهای مختلف را با اطلاعات اقلیمی و شاخص‌های خشکسالی مقایسه کردند. به گزارش نیوساینتیست، آنها ابتدا رابطه میان موج‌های گرمای شدید، خشکسالی و عملکرد محصولات را در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۴ بررسی کردند و سپس با استفاده از این روابط، تأثیر تغییرات اقلیمی بر تولید محصولات کشاورزی در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۹ را برآورد کردند.
▫️ نتایج نشان داد افزایش دمای هوا و تشدید خشکسالی تاکنون باعث شده است عملکرد این سه محصول در مقیاس جهانی به طور متوسط حدود ۳٫۵ درصد نسبت به دوره مرجع کاهش یابد. شاید این رقم در نگاه نخست چندان بزرگ به نظر نرسد، اما پژوهشگران می‌گویند حتی چنین افتی نیز برای بازار جهانی مواد غذایی بسیار قابل توجه است و در برخی مناطق می‌تواند به بحران‌های شدید غذایی منجر شود. بر اساس برآوردهای اقتصادی مطالعه، کشاورزان جهان در نتیجه این کاهش تولید، سالانه بیش از ۲۰ میلیارد دلار درآمد خود را از دست می‌دهند. این محاسبات براساس ارزش واقعی محصولات در بازار و قیمت‌هایی انجام شده است که کشاورزان در زمان برداشت دریافت می‌کردند.
▫️ پژوهشگران سپس با استفاده از سناریوهای مختلف انتشار گازهای گلخانه‌ای، وضعیت کشاورزی جهان تا پایان قرن را شبیه‌سازی کردند. در یکی از بدبینانه‌ترین سناریوها که انتشار گازهای گلخانه‌ای همچنان بالا باقی می‌ماند، عملکرد جهانی این محصولات تا سال ۲۱۰۰ حدود ۳۵ درصد کاهش خواهد یافت و زیان اقتصادی سالانه به بیش از ۱۶۱ میلیارد دلار می‌رسد. در چنین شرایطی، میزان محصول از دست‌رفته به حدود ۸۵۵ میلیون تن در سال خواهد رسید؛ رقمی که پژوهشگران می‌گویند تقریباً معادل غذایی است که حدود دو میلیارد نفر در طول یک سال مصرف می‌کنند.
▫️هرچند بیشترین خسارت مالی متوجه تولیدکنندگان بزرگ محصولات کشاورزی مانند ایالات متحده خواهد بود، پیامدهای انسانی این بحران در کشورهای کم‌درآمد بسیار شدیدتر است. در بسیاری از کشورهای آفریقایی، بخش بزرگی از جمعیت به کشاورزی وابسته است و کاهش محصول می‌تواند درآمد خانوارها، امنیت غذایی و اشتغال را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. پژوهشگران هشدار می‌دهند ادامه این روند ممکن است به افزایش فقر، ناآرامی‌های اجتماعی و حتی مهاجرت‌های گسترده منجر شود.
▫️ محققان تأکید می‌کنند این آینده اجتناب‌ناپذیر نیست. این پیش‌بینی‌ها بر این فرض استوار است که میزان سازگاری کشاورزی با تغییرات اقلیمی محدود باشد. استفاده از ارقام مقاوم به گرما و خشکی، توسعه سامانه‌های آبیاری، تغییر الگوی کشت و بهبود مدیریت منابع آب می‌تواند بخشی از این خسارت‌ها را کاهش دهد.
▫️ مطالعه همچنین تنها بخشی از پیامدهای اقتصادی تغییرات اقلیمی را بررسی کرده است. پژوهشگران می‌گویند در این برآورد فقط سه محصول اصلی کشاورزی در نظر گرفته شده و خسارت‌های ناشی از سیلاب‌ها، طوفان‌ها، بارش‌های شدید یا افزایش قیمت مواد غذایی در نتیجه کمبود عرضه محاسبه نشده است. همچنین محصولاتی مانند قهوه و کاکائو که در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار گرفته‌اند، در این ارزیابی حضور ندارند؛ بنابراین هزینه واقعی گرمایش جهانی برای کشاورزی احتمالاً بیش از ارقام اعلام‌شده است.
▫️ برخی کارشناسان مستقل معتقدند برآورد خسارت‌ها تا پایان قرن با عدم قطعیت همراه است. به گفته آنها، روش آماری مورد استفاده در پژوهش برای توضیح روندهای کنونی مناسب است، اما ممکن است در پیش‌بینی شرایط اقلیمی بسیار متفاوت پایان قرن دقت کمتری داشته باشد. با‌این‌حال، پژوهشگران از روش خود دفاع کرده و می‌گویند هدف اصلی مطالعه، بررسی تأثیر موج‌های گرمای شدید و خشکسالی‌های شدید بوده و روش آماری انتخاب‌شده برای تحلیل این پدیده‌های فرامعمول مناسب‌تر است./ زومیت
🔸منبع : کانال رَجان
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5👍2
🔵 #بازار_امپراتوری_انباشت_ثروت
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت نهم-1)-بازار، ضدبازار و انباشت ثروت
مرور شواهد تاریخی از پرتغال و هلند تا صعود بریتانیا، ما را به یک بازتعریف بنیادین از مفهوم اقتصاد بازار می‌رساند. اگر بازار یک ماشین خودتنظیم و عادلانه است، چرا تاریخ صعود اروپا آکنده از خشونت، انحصار و غارت است؟ غارتی که تنها به بخش کوچکی از آن پرداخته شد که در آسیا متمرکز بود و به آفریقا و آمریکای جنوبی و سایر قدرت‌های استعماری همچون فرانسه پرداخته نشد. پاسخ این معمای تاریخی، در چارچوب روش‌شناختی برودل، و به‌ویژه در مفهوم کلیدی او یعنی ضدبازار نهفته است؛ چارچوبی که هم اقتصاددانان کلاسیک و هم منتقدان آنان را به چالش می‌کشد. برودل، ما را به این درک حیاتی می‌رساند که بازار و سرمایه‌داری هرگز یکسان نبوده‌اند؛ و اینکه برخلاف ادبیات رایج که بازار یک نهاد ابدی طبیعی معرفی می‌کند، بازار پدیدهای تاریخی، متغیر و چندلایه است که در بستر قدرت، جنگ و خشونت شکل گرفته است.
اقتصاددانان کلاسیک از آدام اسمیت تا متفکرین معاصر جریان اصلی، بازار را به‌مثابه یک ماشین خودتنظیم می‌بینند که با سازوکار قیمت، عرضه و تقاضا را به‌طور خودکار هماهنگ می‌کند. این تعریف آنچنان غالب است که منتقد سرسختی چون اسکار لانگه را به بیان این جمله وامی‌دارد که " بازار نخستین کامپیوتری است که بشر تاکنون به خود دیده است". برودل کارایی این مکانیزم را انکار نمی‌کند، اما هشدار می‌دهد که این تصویر یک انتزاع خطرناک است. اقتصاددانان نئوکلاسیک، هرگونه خروج از معادله عرضه و تقاضا را نقص بازار می‌نامند. اما برودل این نقص را یک خطای سیستمی نمی‌داند؛ او نشان می‌دهد که قیمت‌ها در تاریخ، نه نتیجه یک بده بستان داوطلبانه، بلکه محصول مستقیم سیاست‌گذاری قیمت توسط قدرت‌های نظامی، ناوگان‌های جنگی و امتیازات سلطنتی بوده‌اند که امروز در اشکال جدید آن تداوم یافته. آنچه نئوکلاسیک‌ها نقص می‌نامند، در واقع سازوکار اصلی کارکرد لایه‌ی ضدبازار در تاریخ سرمایه‌داری است. دقیقاً همانطور که نظام کارتاز پرتغال یا تعرفه‌های حمایتی بریتانیا نشان دادند، کسانی که قواعد بازار را می‌نویسند، تعیین‌کننده قیمت و برنده‌ی نهایی هستند.
پارادوکسِ بندگی دوم (سرواژ) در اروپای شرقی در دورانی که اقتصاددانان آن را نماد بازار آزاد می‌دانند، کامل‌ترین نقض افسانه‌ی بازار آزاد است. اقتصاددانان کلاسیک ادعا می‌کنند که گسترش بازار و افزایش تقاضا، به افزایش آزادی نیروی کار و رقابت برابر می‌انجامد. اما در عمل، به مدت سه قرن، تقاضای فزاینده بازارهای غرب اروپا برای غلات، اشراف لهستانی و مجارستانی را به تشدید کار اجباری دهقانان وادار کرد. در اینجا، تقاضای بازار نه‌تنها آزادی نیاورد، بلکه ابزاری برای نهادینه‌کردن برده‌داری مدرن شد چرا که بازارها، در خلأِ قدرت عمل نمی‌کنند.
کارل پولانی در کتاب دگرگونی بزرگ استدلال می‌کند تا پیش از قرن نوزدهم، اقتصاد در بستر جامعه مدفون (حک شده) بود و بازار خودتنظیم پدیدهای مدرن و ناگهانی است. اما برودل نشان می‌دهد که پولانی در یک ساده‌سازی تاریخی گرفتار شده است. بازارها بسیار قدیمی‌اند. از دوران باستان تا قرون‌وسطی، قیمت‌ها در روستاهای کوهستانی آلپ و بنادر اروپا به‌طور هماهنگ بر اساس عرضه و تقاضا نوسان می‌کردند. اشتباه بزرگ پولانی، تاریخ‌نگاری دوگانه او بود. برودل به ما می‌گوید؛ بازار یک ساختار متغیر تاریخی است. در دوران باستان، بازار با مذهب و سنت درهم‌آمیخته بود؛ در قرن ۱۲، بازار به بستر شکل‌گیری بورس‌ها و شبکه‌های اعتباری تبدیل شد؛ و در قرن ۱۹، به یک ماشین بی‌روح برای استخراج حداکثری ارزش بدل شد. بنابراین، تاریخ بازار، تاریخ تغییر قواعد بازی و کشمکش بر سر تعیین منافع است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت نهم-1)-بازار، ضدبازار و انباشت ثروت
مرور شواهد تاریخی از پرتغال و هلند تا صعود بریتانیا، ما را به یک بازتعریف بنیادین از مفهوم اقتصاد بازار می‌رساند. اگر بازار یک ماشین خودتنظیم و عادلانه است، چرا تاریخ صعود اروپا آکنده از خشونت، انحصار و غارت است؟ غارتی که تنها به بخش کوچکی از آن پرداخته شد که در آسیا متمرکز بود و به آفریقا و آمریکای جنوبی و سایر قدرت‌های استعماری همچون فرانسه پرداخته نشد. پاسخ این معمای تاریخی، در چارچوب روش‌شناختی برودل، و به‌ویژه در مفهوم کلیدی او یعنی ضدبازار نهفته است؛ چارچوبی که هم اقتصاددانان کلاسیک و هم منتقدان آنان را به چالش می‌کشد. برودل، ما را به این درک حیاتی می‌رساند که بازار و سرمایه‌داری هرگز یکسان نبوده‌اند؛ و اینکه برخلاف ادبیات رایج که بازار یک نهاد ابدی طبیعی معرفی می‌کند، بازار پدیدهای تاریخی، متغیر و چندلایه است که در بستر قدرت، جنگ و خشونت شکل گرفته است.
اقتصاددانان کلاسیک از آدام اسمیت تا متفکرین معاصر جریان اصلی، بازار را به‌مثابه یک ماشین خودتنظیم می‌بینند که با سازوکار قیمت، عرضه و تقاضا را به‌طور خودکار هماهنگ می‌کند. این تعریف آنچنان غالب است که منتقد سرسختی چون اسکار لانگه را به بیان این جمله وامی‌دارد که " بازار نخستین کامپیوتری است که بشر تاکنون به خود دیده است". برودل کارایی این مکانیزم را انکار نمی‌کند، اما هشدار می‌دهد که این تصویر یک انتزاع خطرناک است. اقتصاددانان نئوکلاسیک، هرگونه خروج از معادله عرضه و تقاضا را نقص بازار می‌نامند. اما برودل این نقص را یک خطای سیستمی نمی‌داند؛ او نشان می‌دهد که قیمت‌ها در تاریخ، نه نتیجه یک بده بستان داوطلبانه، بلکه محصول مستقیم سیاست‌گذاری قیمت توسط قدرت‌های نظامی، ناوگان‌های جنگی و امتیازات سلطنتی بوده‌اند که امروز در اشکال جدید آن تداوم یافته. آنچه نئوکلاسیک‌ها نقص می‌نامند، در واقع سازوکار اصلی کارکرد لایه‌ی ضدبازار در تاریخ سرمایه‌داری است. دقیقاً همانطور که نظام کارتاز پرتغال یا تعرفه‌های حمایتی بریتانیا نشان دادند، کسانی که قواعد بازار را می‌نویسند، تعیین‌کننده قیمت و برنده‌ی نهایی هستند.
پارادوکسِ بندگی دوم (سرواژ) در اروپای شرقی در دورانی که اقتصاددانان آن را نماد بازار آزاد می‌دانند، کامل‌ترین نقض افسانه‌ی بازار آزاد است. اقتصاددانان کلاسیک ادعا می‌کنند که گسترش بازار و افزایش تقاضا، به افزایش آزادی نیروی کار و رقابت برابر می‌انجامد. اما در عمل، به مدت سه قرن، تقاضای فزاینده بازارهای غرب اروپا برای غلات، اشراف لهستانی و مجارستانی را به تشدید کار اجباری دهقانان وادار کرد. در اینجا، تقاضای بازار نه‌تنها آزادی نیاورد، بلکه ابزاری برای نهادینه‌کردن برده‌داری مدرن شد چرا که بازارها، در خلأِ قدرت عمل نمی‌کنند.
کارل پولانی در کتاب دگرگونی بزرگ استدلال می‌کند تا پیش از قرن نوزدهم، اقتصاد در بستر جامعه مدفون (حک شده) بود و بازار خودتنظیم پدیدهای مدرن و ناگهانی است. اما برودل نشان می‌دهد که پولانی در یک ساده‌سازی تاریخی گرفتار شده است. بازارها بسیار قدیمی‌اند. از دوران باستان تا قرون‌وسطی، قیمت‌ها در روستاهای کوهستانی آلپ و بنادر اروپا به‌طور هماهنگ بر اساس عرضه و تقاضا نوسان می‌کردند. اشتباه بزرگ پولانی، تاریخ‌نگاری دوگانه او بود. برودل به ما می‌گوید؛ بازار یک ساختار متغیر تاریخی است. در دوران باستان، بازار با مذهب و سنت درهم‌آمیخته بود؛ در قرن ۱۲، بازار به بستر شکل‌گیری بورس‌ها و شبکه‌های اعتباری تبدیل شد؛ و در قرن ۱۹، به یک ماشین بی‌روح برای استخراج حداکثری ارزش بدل شد. بنابراین، تاریخ بازار، تاریخ تغییر قواعد بازی و کشمکش بر سر تعیین منافع است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5🙏1
یکی از نشانه‌های بلوغ انسان همین است که بداند چطور چیزهایی را که برای دیگران اهمیت دارد درک کند، حتی اگر برای خودش اهمیتی نداشته باشد.
👤کالین هوور
شب خوش
👤کالین هوور
شب خوش
❤14👍2
🔵 دخل و خرج
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/63
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/63
Telegram
جافکری
دخل و خرج
🔵 جهان در مسیر «بازگشت بزرگ»؟ | خلاصه‌ای از گزارش ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem
تازه‌ترین گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem (Varieties of Democracy) تصویری نگران‌کننده از وضعیت دموکراسی در جهان ارائه می‌دهد. اگر بخواهیم تنها یک مفهوم را به‌عنوان محور اصلی این گزارش انتخاب کنیم، آن مفهوم بدون تردید «خودکامه‌سازی» (Autocratization) است؛ فرایندی که در آن کشورها به‌تدریج از نهادها و ارزش‌های دموکراتیک فاصله گرفته و به سمت تمرکز قدرت، محدود شدن آزادی‌ها و تضعیف نظارت بر حکومت حرکت می‌کنند.
✔️مهم‌ترین یافته‌های گزارش:
1. دموکراسی جهانی اکنون به سطح سال ۱۹۷۸ بازگشته است؛ یعنی تقریباً تمام دستاوردهای «موج سوم دموکراتیزاسیون» که از انقلاب میخک پرتغال در سال ۱۹۷۴ آغاز شد، در حال از بین رفتن است.
2. در پایان سال ۲۰۲۵، جهان دارای ۹۲ حکومت خودکامه و تنها ۸۷ حکومت دموکراتیک است.
3. حدود ۷۴ درصد جمعیت جهان (نزدیک به ۶ میلیارد نفر) در حکومت‌های خودکامه زندگی می‌کنند.
4. تنها ۷ درصد جمعیت جهان در دموکراسی‌های لیبرال زندگی می‌کنند.
آزادی بیان همچنان بیش از هر مؤلفه دیگری مورد حمله قرار گرفته و در ۴۴ کشور روند آن رو به وخامت گذاشته است.
5. گزارش از پدیدهای با عنوان «بازگشت بزرگ» (The Great Reversal) سخن می‌گوید؛ روندی که تقریباً همه شاخص‌های دموکراسی را نسبت به دو دهه قبل معکوس کرده است: آزادی بیان، آزادی تشکل‌ها، سلامت انتخابات و استقلال رسانه‌ها همگی با افت چشمگیر مواجه شده‌اند.
6. سانسور رسانه‌ها همچنان رایج‌ترین ابزار حکومت‌های خودکامه است و استفاده از شکنجه برای سرکوب مخالفان سیاسی نیز در بسیاری از کشورها رو به افزایش است.
7. یکی از بخش‌های مهم گزارش به ایالات متحده اختصاص دارد. نویسندگان گزارش معتقدند که در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، تمرکز قدرت در نهاد ریاست‌جمهوری با سرعتی بی‌سابقه افزایش یافته و شاخص‌های دموکراسی آمریکا به پایین‌ترین سطوح چند دهه اخیر رسیده است؛ به‌گونه‌ای که برای نخستین بار در بیش از نیم قرن، آمریکا دیگر در طبقه‌بندی V-Dem یک «دموکراسی لیبرال» محسوب نمی‌شود.
چند نکته قابل تأمل:
اگر کتاب «موج سوم دموکراسی» اثر ساموئل هانتینگتون را خوانده باشید، احتمالاً به یاد دارید که او از «امواج دموکراتیزاسیون» و «موج‌های بازگشت» سخن می‌گفت. با این حال، چشم‌اندازی که گزارش V-Dem ترسیم می‌کند، از یک عقب‌گرد مقطعی فراتر رفته و از چیزی سخن می‌گوید که می‌توان آن را «موج جهانی خودکامه‌سازی» نامید؛ گویی به‌جای گسترش دموکراسی، اکنون این اقتدارگرایی است که در حال جهانی شدن است.
از نگاه من، این گزارش یادآور این نکته است که شکست یا عقب‌نشینی جنبش‌های دموکراسی‌خواه را نمی‌توان صرفاً با عوامل داخلی توضیح داد. همانگونه که ایمانوئل والرشتاین در نظریه نظام جهانی تأکید می‌کرد، تحولات سیاسی هر جامعه را باید در بستر ساختارهای جهانی نیز تحلیل کرد. شاید امروز، علاوه بر مطالعه جنبش‌های اجتماعی در سطح ملی، باید از موج‌های جهانی خودکامه‌سازی نیز سخن گفت؛ موج‌هایی که از مرزهای کشورها عبور می‌کنند و بر بسیاری از نظام‌های سیاسی اثر می‌گذارند.
مفهوم «بازگشت بزرگ» نیز به‌نظر من یکی از مهم‌ترین مفاهیم این گزارش است. این بازگشت، تنها یک عقب‌گرد آماری نیست؛ بلکه می‌تواند نوعی رگرسیون سیاسی باشد؛ وضعیتی که در آن جامعه به‌جای تعمیق قرارداد اجتماعی، دوباره به سمت تمرکز قدرت، کاهش اعتماد عمومی، تضعیف نهادهای مدنی و افزایش خشونت سیاسی حرکت می‌کند. اگر چنین روندی ادامه یابد، احتمال بازتولید بحران‌هایی که جهان تصور می‌کرد متعلق به قرن بیستم هستند، دیگر چندان دور از ذهن نخواهد بود.
📄 متن کامل گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem را می‌توانید از طریق فایل پیوست مطالعه کنید.
منبع اصلی:
https://www.v-dem.net
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
تازه‌ترین گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem (Varieties of Democracy) تصویری نگران‌کننده از وضعیت دموکراسی در جهان ارائه می‌دهد. اگر بخواهیم تنها یک مفهوم را به‌عنوان محور اصلی این گزارش انتخاب کنیم، آن مفهوم بدون تردید «خودکامه‌سازی» (Autocratization) است؛ فرایندی که در آن کشورها به‌تدریج از نهادها و ارزش‌های دموکراتیک فاصله گرفته و به سمت تمرکز قدرت، محدود شدن آزادی‌ها و تضعیف نظارت بر حکومت حرکت می‌کنند.
✔️مهم‌ترین یافته‌های گزارش:
1. دموکراسی جهانی اکنون به سطح سال ۱۹۷۸ بازگشته است؛ یعنی تقریباً تمام دستاوردهای «موج سوم دموکراتیزاسیون» که از انقلاب میخک پرتغال در سال ۱۹۷۴ آغاز شد، در حال از بین رفتن است.
2. در پایان سال ۲۰۲۵، جهان دارای ۹۲ حکومت خودکامه و تنها ۸۷ حکومت دموکراتیک است.
3. حدود ۷۴ درصد جمعیت جهان (نزدیک به ۶ میلیارد نفر) در حکومت‌های خودکامه زندگی می‌کنند.
4. تنها ۷ درصد جمعیت جهان در دموکراسی‌های لیبرال زندگی می‌کنند.
آزادی بیان همچنان بیش از هر مؤلفه دیگری مورد حمله قرار گرفته و در ۴۴ کشور روند آن رو به وخامت گذاشته است.
5. گزارش از پدیدهای با عنوان «بازگشت بزرگ» (The Great Reversal) سخن می‌گوید؛ روندی که تقریباً همه شاخص‌های دموکراسی را نسبت به دو دهه قبل معکوس کرده است: آزادی بیان، آزادی تشکل‌ها، سلامت انتخابات و استقلال رسانه‌ها همگی با افت چشمگیر مواجه شده‌اند.
6. سانسور رسانه‌ها همچنان رایج‌ترین ابزار حکومت‌های خودکامه است و استفاده از شکنجه برای سرکوب مخالفان سیاسی نیز در بسیاری از کشورها رو به افزایش است.
7. یکی از بخش‌های مهم گزارش به ایالات متحده اختصاص دارد. نویسندگان گزارش معتقدند که در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، تمرکز قدرت در نهاد ریاست‌جمهوری با سرعتی بی‌سابقه افزایش یافته و شاخص‌های دموکراسی آمریکا به پایین‌ترین سطوح چند دهه اخیر رسیده است؛ به‌گونه‌ای که برای نخستین بار در بیش از نیم قرن، آمریکا دیگر در طبقه‌بندی V-Dem یک «دموکراسی لیبرال» محسوب نمی‌شود.
چند نکته قابل تأمل:
اگر کتاب «موج سوم دموکراسی» اثر ساموئل هانتینگتون را خوانده باشید، احتمالاً به یاد دارید که او از «امواج دموکراتیزاسیون» و «موج‌های بازگشت» سخن می‌گفت. با این حال، چشم‌اندازی که گزارش V-Dem ترسیم می‌کند، از یک عقب‌گرد مقطعی فراتر رفته و از چیزی سخن می‌گوید که می‌توان آن را «موج جهانی خودکامه‌سازی» نامید؛ گویی به‌جای گسترش دموکراسی، اکنون این اقتدارگرایی است که در حال جهانی شدن است.
از نگاه من، این گزارش یادآور این نکته است که شکست یا عقب‌نشینی جنبش‌های دموکراسی‌خواه را نمی‌توان صرفاً با عوامل داخلی توضیح داد. همانگونه که ایمانوئل والرشتاین در نظریه نظام جهانی تأکید می‌کرد، تحولات سیاسی هر جامعه را باید در بستر ساختارهای جهانی نیز تحلیل کرد. شاید امروز، علاوه بر مطالعه جنبش‌های اجتماعی در سطح ملی، باید از موج‌های جهانی خودکامه‌سازی نیز سخن گفت؛ موج‌هایی که از مرزهای کشورها عبور می‌کنند و بر بسیاری از نظام‌های سیاسی اثر می‌گذارند.
مفهوم «بازگشت بزرگ» نیز به‌نظر من یکی از مهم‌ترین مفاهیم این گزارش است. این بازگشت، تنها یک عقب‌گرد آماری نیست؛ بلکه می‌تواند نوعی رگرسیون سیاسی باشد؛ وضعیتی که در آن جامعه به‌جای تعمیق قرارداد اجتماعی، دوباره به سمت تمرکز قدرت، کاهش اعتماد عمومی، تضعیف نهادهای مدنی و افزایش خشونت سیاسی حرکت می‌کند. اگر چنین روندی ادامه یابد، احتمال بازتولید بحران‌هایی که جهان تصور می‌کرد متعلق به قرن بیستم هستند، دیگر چندان دور از ذهن نخواهد بود.
📄 متن کامل گزارش سال ۲۰۲۶ مؤسسه V-Dem را می‌توانید از طریق فایل پیوست مطالعه کنید.
منبع اصلی:
https://www.v-dem.net
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5👍2🙏1
🔵 #بازار_امپراتوری_انباشت_ثروت
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت نهم-2 و پایانی)-بازار، ضدبازار و انباشت ثروت
همانگونه که در ابتدای این یادداشت اشاره شد برودل برای توضیح این واقعیت، اقتصاد را به سه لایه تقسیم می‌کند؛ زندگی مادی، اقتصاد بازار، و سرمایه‌داری. در لایه‌ی دوم (اقتصاد بازار)، رقابت نسبتاً آزاد میان خریداران و فروشندگان وجود دارد، آنچه که در آسیا در غیاب اروپاییان جریان داشت. اما لایه‌ی سوم (سرمایه‌داری) که برودل آن را ضدبازار (Anti-market) می‌نامد، عرصه‌ای است که قوانین بازار رقابتی در آن کارایی ندارند و قانون جنگل حاکم است. در این لایه است که شکارچیان بزرگ (امپراتوری‌ها، دولت‌های امپریالیستی، شرکت‌های دارای امتیاز سلطنتی و امروزه شرکت‌های چندملیتی، انحصارگران فناوری و ابرقدرت‌های نظامی)، با تکیه بر قدرت نظامی، لابی‌های سیاسی و اعتبار مالی، خود ساختارِ بازار را بازنویسی می‌کنند.
در تاریخ استعمار، نظام کارتاز، تصرف مالاکا، نسل‌کشی در باندا، و نهایتاً استقرار نظام مالیاتی دیوانی در هند، همگی فعالیت‌هایی در این لایه‌ی ضدبازار بودند. آنها برای تعیین اینکه "چه کسی حق تجارت دارد" و "چه کسی قیمت را تعیین می‌کند" به زور و خشونت متوسل شدند، نه به رقابت در بازار.
نکته‌ی نهایی و بسیار مهمی که برودل، و بعدها اقتصاددانان توسعه‌ای نظیر هاجون چانگ بر آن تأکید کرده‌اند، پاک‌سازی روایت تاریخی توسط روشنفکران انگلیسی در قرن نوزدهم است. آدام اسمیت و پیروان لیبرال او، درست در زمانی که بریتانیا با استفاده از ترکیبی از حمایت‌گرایی (قوانین ناوبری)، قدرت دریایی، معاهدات فریبنده (متئون)، و غارت مستقیم بنگال به برتری صنعتی رسیده بود، شروع به ترویج ایده تجارت آزاد به‌عنوان یک قانون طبیعی و ابدی و مخالفت با استعمار و انحصار کردند. آنها نه‌تنها از نقش تعرفه‌ها و خشونت استعماری در صعود بریتانیا چشم‌پوشی کردند، بلکه این تاریخِ خونین را پاک‌سازی کرده و صعود خود را صرفاً حاصل کارایی بازار آزاد جلوه دادند. این همان انداختن نردبانی است که چانگ به آن اشاره دارد. "پس از بالا رفتن، نردبان را از زیر پای دیگران بردارند و مدعی شوند که راه موفقیت، رها کردن نردبان است! به عبارت دیگر، روایت بازار آزاد نه‌تنها یک توصیف ناقص از تاریخ است، بلکه یک سلاح ایدئولوژیک برای حفظ برتری کشورهای استعمارگر و پنهان‌کردن گذشتهی غارتگرانه آن‌هاست.
برودل به ما نشان می‌دهد که بازار خودتنظیم یک افسانه است، اما یک افسانه بسیار قدرتمند و خطرناک. چرا که این افسانه، تاریخ واقعی انباشت ثروت را به یک "نتیجه طبیعی کارایی" تقلیل می‌دهد. در نهایت، تاریخ ثروت غرب، تاریخ فتح و تسخیر است؛ تسخیر قواعد بازی توسط کسانی که توپخانه، ناوگان و امتیاز سلطنتی در اختیار داشتند. برودل هشدار می‌دهد که اگر بخواهیم بفهمیم چرا برخی ثروتمند و برخی فقیر ماندند، نباید به این افسانه رایج چشم بدوزیم؛ بلکه باید به با نگاهی عمیق‌تر و خراشیدن این رویه زیبا تاریخ ضدبازار بنگریم؛ تاریخ خشونت، انحصار، پاک‌سازی روایت و استعمار. این همان افق نگاه اقتصاد سیاسی است که اقتصاد نئوکلاسیک با حذف تاریخ، آن را از دسترس ما خارج کرده است. باید دانست که روایت‌هایی که ثروتمندشدن غرب را صرفاً به کارایی بازار، مالکیت خصوصی و تجارت آزاد نسبت می‌دهند، با شواهد تاریخی درباره نقش قدرت دولتی، انحصار، استعمار، برده‌داری و سیاست صنعتی ناسازگارند. بازار و قدرت نه دو قلمرو کاملاً جدا، بلکه دو مؤلفه درهم‌تنیده در سازمان تاریخی مبادله و انباشت‌اند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸بازار، امپراتوری و انباشت ثروت (قسمت نهم-2 و پایانی)-بازار، ضدبازار و انباشت ثروت
همانگونه که در ابتدای این یادداشت اشاره شد برودل برای توضیح این واقعیت، اقتصاد را به سه لایه تقسیم می‌کند؛ زندگی مادی، اقتصاد بازار، و سرمایه‌داری. در لایه‌ی دوم (اقتصاد بازار)، رقابت نسبتاً آزاد میان خریداران و فروشندگان وجود دارد، آنچه که در آسیا در غیاب اروپاییان جریان داشت. اما لایه‌ی سوم (سرمایه‌داری) که برودل آن را ضدبازار (Anti-market) می‌نامد، عرصه‌ای است که قوانین بازار رقابتی در آن کارایی ندارند و قانون جنگل حاکم است. در این لایه است که شکارچیان بزرگ (امپراتوری‌ها، دولت‌های امپریالیستی، شرکت‌های دارای امتیاز سلطنتی و امروزه شرکت‌های چندملیتی، انحصارگران فناوری و ابرقدرت‌های نظامی)، با تکیه بر قدرت نظامی، لابی‌های سیاسی و اعتبار مالی، خود ساختارِ بازار را بازنویسی می‌کنند.
در تاریخ استعمار، نظام کارتاز، تصرف مالاکا، نسل‌کشی در باندا، و نهایتاً استقرار نظام مالیاتی دیوانی در هند، همگی فعالیت‌هایی در این لایه‌ی ضدبازار بودند. آنها برای تعیین اینکه "چه کسی حق تجارت دارد" و "چه کسی قیمت را تعیین می‌کند" به زور و خشونت متوسل شدند، نه به رقابت در بازار.
نکته‌ی نهایی و بسیار مهمی که برودل، و بعدها اقتصاددانان توسعه‌ای نظیر هاجون چانگ بر آن تأکید کرده‌اند، پاک‌سازی روایت تاریخی توسط روشنفکران انگلیسی در قرن نوزدهم است. آدام اسمیت و پیروان لیبرال او، درست در زمانی که بریتانیا با استفاده از ترکیبی از حمایت‌گرایی (قوانین ناوبری)، قدرت دریایی، معاهدات فریبنده (متئون)، و غارت مستقیم بنگال به برتری صنعتی رسیده بود، شروع به ترویج ایده تجارت آزاد به‌عنوان یک قانون طبیعی و ابدی و مخالفت با استعمار و انحصار کردند. آنها نه‌تنها از نقش تعرفه‌ها و خشونت استعماری در صعود بریتانیا چشم‌پوشی کردند، بلکه این تاریخِ خونین را پاک‌سازی کرده و صعود خود را صرفاً حاصل کارایی بازار آزاد جلوه دادند. این همان انداختن نردبانی است که چانگ به آن اشاره دارد. "پس از بالا رفتن، نردبان را از زیر پای دیگران بردارند و مدعی شوند که راه موفقیت، رها کردن نردبان است! به عبارت دیگر، روایت بازار آزاد نه‌تنها یک توصیف ناقص از تاریخ است، بلکه یک سلاح ایدئولوژیک برای حفظ برتری کشورهای استعمارگر و پنهان‌کردن گذشتهی غارتگرانه آن‌هاست.
برودل به ما نشان می‌دهد که بازار خودتنظیم یک افسانه است، اما یک افسانه بسیار قدرتمند و خطرناک. چرا که این افسانه، تاریخ واقعی انباشت ثروت را به یک "نتیجه طبیعی کارایی" تقلیل می‌دهد. در نهایت، تاریخ ثروت غرب، تاریخ فتح و تسخیر است؛ تسخیر قواعد بازی توسط کسانی که توپخانه، ناوگان و امتیاز سلطنتی در اختیار داشتند. برودل هشدار می‌دهد که اگر بخواهیم بفهمیم چرا برخی ثروتمند و برخی فقیر ماندند، نباید به این افسانه رایج چشم بدوزیم؛ بلکه باید به با نگاهی عمیق‌تر و خراشیدن این رویه زیبا تاریخ ضدبازار بنگریم؛ تاریخ خشونت، انحصار، پاک‌سازی روایت و استعمار. این همان افق نگاه اقتصاد سیاسی است که اقتصاد نئوکلاسیک با حذف تاریخ، آن را از دسترس ما خارج کرده است. باید دانست که روایت‌هایی که ثروتمندشدن غرب را صرفاً به کارایی بازار، مالکیت خصوصی و تجارت آزاد نسبت می‌دهند، با شواهد تاریخی درباره نقش قدرت دولتی، انحصار، استعمار، برده‌داری و سیاست صنعتی ناسازگارند. بازار و قدرت نه دو قلمرو کاملاً جدا، بلکه دو مؤلفه درهم‌تنیده در سازمان تاریخی مبادله و انباشت‌اند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
ای شعبده‌باز، به ستوه آمده‌ایم از خرگوش‌ها
برای ما، مادرانی که بیمار نشوند بیرون بیاور
و دوستانی که مهاجرت نکنند
#كاتيا_راسم
شب خوش
برای ما، مادرانی که بیمار نشوند بیرون بیاور
و دوستانی که مهاجرت نکنند
#كاتيا_راسم
شب خوش
😭10❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 مفهوم پول در اقتصاد مدرن چیست؟
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
#مکاتب_اقتصادی
🔸 اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی – معاصر
اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی یکی از جریان‌های مهم اندیشه اقتصادی معاصر است که در واکنش به نارسایی‌های اقتصاد نئوکلاسیک در مواجهه با بحران‌های زیست‌محیطی شکل گرفته است. باور مرکزی این دیدگاه بر «توسعه پایدار» استوار است؛ توسعه‌ای که نیازهای نسل کنونی را برآورده می‌سازد، بی‌آن‌که توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهای خود را به خطر اندازد.
اقتصاد بوم‌شناختی بر این نکته تأکید دارد که اقتصاد انسانی زیرمجموعه‌ای از نظام طبیعی زمین است، نه برعکس. منابع طبیعی، ظرفیت جذب آلاینده‌ها، و تعادل اقلیمی محدودند؛ بنابراین رشد اقتصادی نامحدود، در تضاد با پایداری زیستی سیاره قرار دارد. در این چارچوب، «هزینه‌های زیست‌محیطی» باید در محاسبات اقتصادی لحاظ شوند؛ یعنی تولید و مصرف باید بازتاب‌دهنده ارزش واقعی منابع، انرژی و خسارات اکولوژیکی باشند.
از اندیشمندان برجسته این حوزه می‌توان به نیکلاس جورجسکو-روئگن اشاره کرد که با استفاده از مفاهیم آنتروپی در فیزیک، نشان داد اقتصاد نیز تابع قوانین دوم ترمودینامیک است و استفاده از منابع غیرقابل‌تجدید به معنای افزایش بی‌برگشت آنتروپی و کاهش ظرفیت حیاتی زمین است. پس از او، هرمان دالی با طرح ایده «اقتصاد پایدار مقیاس» (Steady-State Economy) بر ضرورت حفظ تعادل میان جمعیت، منابع و تولید تأکید کرد و خواستار جایگزینی شاخص رشد با شاخص پایداری شد.
در نگاه معاصر، اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی نه صرفاً شاخه‌ای از علم اقتصاد، بلکه چارچوبی اخلاقی و فلسفی برای بازاندیشی در رابطه انسان با طبیعت است. این دیدگاه یادآور می‌شود که آینده بشر نه در گسترش بی‌پایان تولید، بلکه در همزیستی هوشمندانه با محدودیت‌های زمین رقم خواهد خورد.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
#مکاتب_اقتصادی
🔸 اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی – معاصر
اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی یکی از جریان‌های مهم اندیشه اقتصادی معاصر است که در واکنش به نارسایی‌های اقتصاد نئوکلاسیک در مواجهه با بحران‌های زیست‌محیطی شکل گرفته است. باور مرکزی این دیدگاه بر «توسعه پایدار» استوار است؛ توسعه‌ای که نیازهای نسل کنونی را برآورده می‌سازد، بی‌آن‌که توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهای خود را به خطر اندازد.
اقتصاد بوم‌شناختی بر این نکته تأکید دارد که اقتصاد انسانی زیرمجموعه‌ای از نظام طبیعی زمین است، نه برعکس. منابع طبیعی، ظرفیت جذب آلاینده‌ها، و تعادل اقلیمی محدودند؛ بنابراین رشد اقتصادی نامحدود، در تضاد با پایداری زیستی سیاره قرار دارد. در این چارچوب، «هزینه‌های زیست‌محیطی» باید در محاسبات اقتصادی لحاظ شوند؛ یعنی تولید و مصرف باید بازتاب‌دهنده ارزش واقعی منابع، انرژی و خسارات اکولوژیکی باشند.
از اندیشمندان برجسته این حوزه می‌توان به نیکلاس جورجسکو-روئگن اشاره کرد که با استفاده از مفاهیم آنتروپی در فیزیک، نشان داد اقتصاد نیز تابع قوانین دوم ترمودینامیک است و استفاده از منابع غیرقابل‌تجدید به معنای افزایش بی‌برگشت آنتروپی و کاهش ظرفیت حیاتی زمین است. پس از او، هرمان دالی با طرح ایده «اقتصاد پایدار مقیاس» (Steady-State Economy) بر ضرورت حفظ تعادل میان جمعیت، منابع و تولید تأکید کرد و خواستار جایگزینی شاخص رشد با شاخص پایداری شد.
در نگاه معاصر، اقتصاد محیط‌زیست و بوم‌شناختی نه صرفاً شاخه‌ای از علم اقتصاد، بلکه چارچوبی اخلاقی و فلسفی برای بازاندیشی در رابطه انسان با طبیعت است. این دیدگاه یادآور می‌شود که آینده بشر نه در گسترش بی‌پایان تولید، بلکه در همزیستی هوشمندانه با محدودیت‌های زمین رقم خواهد خورد.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
👍4
🔵 #رشد_و_توسعه_اقتصادی
🔸 نابرابری در اقتصاد
✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب
به اعتقاد سیرس، توسعه به معنی حذف فقر، بی‌کاری، و نابرابری است. این امر به مرور مسائل ساختاری مانند آموزش، بهداشت، رشد جمعیت، شهر نشینی، اصلاحات کشاورزی و غیره را در بر می‌گیرد. برابری در مقابل نابرابری یکی از مفاهیم مهم در فرایند توسعه محسوب می‌شود. انواع نابرابری در اقتصاد به شرح زیر است:
✔️ نابرابری در درآمد
همانگونه که توسعه اقتصادی بیشتر پیش می‌کند، نابرابری درآمدها از نمودار U معکوس پیروی می‌کند به گونه‌ای که ابتدا نابرابری بیشتر شده (از کشورهای با درآمد کم به درآمد متوسط) و سپس کاهش می‌یابد (از کشورهای با درآمد متوسط به درآمد بالا). همچنین نسبت جمعیت فقیر با افزایش درآمد سرانه کشورها کاهش می یابد.
✔️ نابرابری بین کشوری
میلانویک مشخص می‌کند که 88 درصد نابرابری جهانی مربوط به نابرابری بین کشورها و 2 درصد مربوط به نابرابری درون کشورها است و 10 درصد نیز به همپوشانی بین نابرابری درون کشوری و بین کشوری اختصاص دارد.
نابرابری در شاخص توسعه انسانی
به طور کلی در نیمه اول قرن بیستم، نابرابری در شاخص توسعه انسانی (HDI) در سطح جهان کاهش یافت و حتی بعد از آن در نیمه دوم کاهش بیشتری در نابرابری HDI مشاهده شد . از سه عامل مربوط به شاخص توسعه انسانی (HDI)، دو مورد یعنی؛ امید به زندگی و آموزش با کاهش نابرابری جهانی همراه بود. شاخص سوم که استاندارد زندگی یا درآمد است تا دهه 1970 کاهش یافت ولی بعد از آن نابرابری درآمد در جهان دوباره افزایش یافت.
✔️ نابرابری جنسیتی
زنان در کشورهای در حال توسعه درآمدی معادل نصف درآمد مردان دارند. (این نسبت در آمریکای لاتین سه-چهارم است). همچنین زنان در اغلب کشورها ستون فقرات اقتصاد روستایی هستند و در اقتصاد مدرن، آنها از مزایای آن بهره کمتری می‌برند. همچنین درصد مشارکت زنان نسبت به مردان در کشورهای در حال توسعه کمتر است و نابرابر است.
✔️ نابرابری در توزیع غذا
نابرابری در توزیع غذا ممکن است سبب شود برخی مردم در کشورهای کمتر توسعه یافته همچنان دچار سوء تغذیه بمانند.
✔️ رانت‌جویی عامل نابرابری
رانت جویی، یک فعالیت غیربهره ور و غیرمولد است که برای بدست آوردن منافع شخصی از فعالیت‌ها و منابع عمومی صورت می گیرد. این فعالیت شامل گستره‌ای از فعالیت‌ها از نوع قانونی مانند لابی کردن و تبلیغات گرفته تا فعالیت‌های غیرقانونی مثل رشوه‌گیری و فساد اداری است (همان). اتلاف و هرزرفتن منابع در جامعه، تنها تخصیص نادرست منابع نیست بلکه هزینه‌های ناشی از اخذ امتیازهای انحصاری و ویژه را نیز شامل می‌شود.
رانت سیاسی حداقل هزینه لازم برای جذب منابع به سمت بازار است. رانت‌ها تنها شامل سودهای انحصاری نیستند بلکه یارانه‌ها، مقرری‌های سازمان یافته با مافیای‌های خصوصی، سودهای بالایی که رقبا به نوآوران قبل از تقلید از نوآوری آنها می‌پردازند، و غیره می باشد.
و سایر موارد قابل ذکر همچون:
نابرابری‌ها در توزيع ثروت، نابرابری در تجمع سرمایه انسانی، قوانین مقررات غیرشفاف و رانت‌زا و غیره.
تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان.
سیستم مالیاتی معیوب عامل نابرابری
سیستم مالیاتی از طریق اخذ مالیات صحیح از دهک‌های بالای درآمدی و ایجاد تسهیلات و فضای کارآفرینی برای طبقات متوسط و ضعیف در اصلاح نابرابری نقش مفید ایفا می‌کند. حال اگر این سیستم معیوب باشد می‌تواند تشدید کننده نابرابری و تضعیف کننده طبقات متوسط به پایین باشد.
✔️ آثار نابرابری بر اقتصاد کاهش رشد و عدم توسعه است
در حالی که نابرابری، باعث افزایش پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌شود، ممکن است کارآیی منابع مورد استفاده را از بین ببرد. نابرابری، باعث کاهش کیفیت سازمانی، و در نتیجه کاهش رشد اقتصادی می‌شود. تنوع در تولید و برابری درآمد خانوار، کلید رشد اقتصادی است زیرا کیفیت سازمانی را بالا می‌برد. قبل از بررسی اثر تنوع بیشتر در تولید و برابری بیشتر بر کیفیت سازمانی، ابتدا کیفیت سازمانی را بررسی می‌کنیم. به عنوان مثال در آمریکای لاتین، نابرابری شدید در توزیع ثروت خصوصاً زمین، به عنوان یک مانع لغزنده بر سر راه توسعه اقتصادی عمل کرده است .
🔹 بنظر می‌رسد تورم ام الفساد نابرابری است. تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان. تورم فرهنگ غلط را ترویج می‌کند. تورم نابرابری اجتماعی را تشدید می‌کند. تورم با رانت رابطه‌ای دوسویه دارد. تورم سیستم مالیاتی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تورم نابرابری در توزیع غذا و نابرابری در مصرف را تشدید می‌کند. تورم بر نابرابری درآمد و نابرابری هزینه موثر است..
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸 نابرابری در اقتصاد
✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب
به اعتقاد سیرس، توسعه به معنی حذف فقر، بی‌کاری، و نابرابری است. این امر به مرور مسائل ساختاری مانند آموزش، بهداشت، رشد جمعیت، شهر نشینی، اصلاحات کشاورزی و غیره را در بر می‌گیرد. برابری در مقابل نابرابری یکی از مفاهیم مهم در فرایند توسعه محسوب می‌شود. انواع نابرابری در اقتصاد به شرح زیر است:
✔️ نابرابری در درآمد
همانگونه که توسعه اقتصادی بیشتر پیش می‌کند، نابرابری درآمدها از نمودار U معکوس پیروی می‌کند به گونه‌ای که ابتدا نابرابری بیشتر شده (از کشورهای با درآمد کم به درآمد متوسط) و سپس کاهش می‌یابد (از کشورهای با درآمد متوسط به درآمد بالا). همچنین نسبت جمعیت فقیر با افزایش درآمد سرانه کشورها کاهش می یابد.
✔️ نابرابری بین کشوری
میلانویک مشخص می‌کند که 88 درصد نابرابری جهانی مربوط به نابرابری بین کشورها و 2 درصد مربوط به نابرابری درون کشورها است و 10 درصد نیز به همپوشانی بین نابرابری درون کشوری و بین کشوری اختصاص دارد.
نابرابری در شاخص توسعه انسانی
به طور کلی در نیمه اول قرن بیستم، نابرابری در شاخص توسعه انسانی (HDI) در سطح جهان کاهش یافت و حتی بعد از آن در نیمه دوم کاهش بیشتری در نابرابری HDI مشاهده شد . از سه عامل مربوط به شاخص توسعه انسانی (HDI)، دو مورد یعنی؛ امید به زندگی و آموزش با کاهش نابرابری جهانی همراه بود. شاخص سوم که استاندارد زندگی یا درآمد است تا دهه 1970 کاهش یافت ولی بعد از آن نابرابری درآمد در جهان دوباره افزایش یافت.
✔️ نابرابری جنسیتی
زنان در کشورهای در حال توسعه درآمدی معادل نصف درآمد مردان دارند. (این نسبت در آمریکای لاتین سه-چهارم است). همچنین زنان در اغلب کشورها ستون فقرات اقتصاد روستایی هستند و در اقتصاد مدرن، آنها از مزایای آن بهره کمتری می‌برند. همچنین درصد مشارکت زنان نسبت به مردان در کشورهای در حال توسعه کمتر است و نابرابر است.
✔️ نابرابری در توزیع غذا
نابرابری در توزیع غذا ممکن است سبب شود برخی مردم در کشورهای کمتر توسعه یافته همچنان دچار سوء تغذیه بمانند.
✔️ رانت‌جویی عامل نابرابری
رانت جویی، یک فعالیت غیربهره ور و غیرمولد است که برای بدست آوردن منافع شخصی از فعالیت‌ها و منابع عمومی صورت می گیرد. این فعالیت شامل گستره‌ای از فعالیت‌ها از نوع قانونی مانند لابی کردن و تبلیغات گرفته تا فعالیت‌های غیرقانونی مثل رشوه‌گیری و فساد اداری است (همان). اتلاف و هرزرفتن منابع در جامعه، تنها تخصیص نادرست منابع نیست بلکه هزینه‌های ناشی از اخذ امتیازهای انحصاری و ویژه را نیز شامل می‌شود.
رانت سیاسی حداقل هزینه لازم برای جذب منابع به سمت بازار است. رانت‌ها تنها شامل سودهای انحصاری نیستند بلکه یارانه‌ها، مقرری‌های سازمان یافته با مافیای‌های خصوصی، سودهای بالایی که رقبا به نوآوران قبل از تقلید از نوآوری آنها می‌پردازند، و غیره می باشد.
و سایر موارد قابل ذکر همچون:
نابرابری‌ها در توزيع ثروت، نابرابری در تجمع سرمایه انسانی، قوانین مقررات غیرشفاف و رانت‌زا و غیره.
تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان.
سیستم مالیاتی معیوب عامل نابرابری
سیستم مالیاتی از طریق اخذ مالیات صحیح از دهک‌های بالای درآمدی و ایجاد تسهیلات و فضای کارآفرینی برای طبقات متوسط و ضعیف در اصلاح نابرابری نقش مفید ایفا می‌کند. حال اگر این سیستم معیوب باشد می‌تواند تشدید کننده نابرابری و تضعیف کننده طبقات متوسط به پایین باشد.
✔️ آثار نابرابری بر اقتصاد کاهش رشد و عدم توسعه است
در حالی که نابرابری، باعث افزایش پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌شود، ممکن است کارآیی منابع مورد استفاده را از بین ببرد. نابرابری، باعث کاهش کیفیت سازمانی، و در نتیجه کاهش رشد اقتصادی می‌شود. تنوع در تولید و برابری درآمد خانوار، کلید رشد اقتصادی است زیرا کیفیت سازمانی را بالا می‌برد. قبل از بررسی اثر تنوع بیشتر در تولید و برابری بیشتر بر کیفیت سازمانی، ابتدا کیفیت سازمانی را بررسی می‌کنیم. به عنوان مثال در آمریکای لاتین، نابرابری شدید در توزیع ثروت خصوصاً زمین، به عنوان یک مانع لغزنده بر سر راه توسعه اقتصادی عمل کرده است .
🔹 بنظر می‌رسد تورم ام الفساد نابرابری است. تورم تشدید کننده نابرابری است، زیرا ثروتمندان ثروتشان بیشتر می‌شود و فقرا فقرشان. تورم فرهنگ غلط را ترویج می‌کند. تورم نابرابری اجتماعی را تشدید می‌کند. تورم با رانت رابطه‌ای دوسویه دارد. تورم سیستم مالیاتی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تورم نابرابری در توزیع غذا و نابرابری در مصرف را تشدید می‌کند. تورم بر نابرابری درآمد و نابرابری هزینه موثر است..
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
🔵 #معرفی_کتاب
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/bpluscast/121
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/bpluscast/121
Telegram
بی‌پلاس کم‌حجم
اپیزود ۹۵ بی‌پلاس خرداد ۱۴۰۳
بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
معرفی کتاب:
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
…
بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
معرفی کتاب:
| باغبان و نجار |
The Gardener and the Carpenter :
What the New Science of Child Development Tells Us About the Relationship Between Parents and Children
نویسنده: Alison Gopnik
…
❤4
🔵 اقتصاد نایابی / چرا مردم احتکار می‌کنند؟
متن زیر (اینجا) برگردان فارسی مقاله‌ای با عنوان «Why People Hoard: The economics of scarcity» نوشته پژوهشگر جوان ایرانی، احسان موسوی، است که در وبسایت بنیاد آموزش اقتصاد (FEE) منتشر شده است.
احسان موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد و تحلیل داده‌ها در دانشگاه برگامو، ایتالیا است. تمرکز دانشگاهی او اقتصاد سیاسی و اقتصاد پولی است. او عضو مرکز مرکاتوس و انجمن هیوم است. تحقیقات او برای کنفرانس انجمن مون پلرن ۲۰۲۴ انتخاب شده و نوشته‌های او در واشنگتن تایمز و YSI INET منتشر شده است. همچنین کتاب «درک سازوکارهای پول» نوشته رابرت مورفی، با ترجمه فارسی احسان موسوی در ایران به چاپ رسیده است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
متن زیر (اینجا) برگردان فارسی مقاله‌ای با عنوان «Why People Hoard: The economics of scarcity» نوشته پژوهشگر جوان ایرانی، احسان موسوی، است که در وبسایت بنیاد آموزش اقتصاد (FEE) منتشر شده است.
احسان موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد و تحلیل داده‌ها در دانشگاه برگامو، ایتالیا است. تمرکز دانشگاهی او اقتصاد سیاسی و اقتصاد پولی است. او عضو مرکز مرکاتوس و انجمن هیوم است. تحقیقات او برای کنفرانس انجمن مون پلرن ۲۰۲۴ انتخاب شده و نوشته‌های او در واشنگتن تایمز و YSI INET منتشر شده است. همچنین کتاب «درک سازوکارهای پول» نوشته رابرت مورفی، با ترجمه فارسی احسان موسوی در ایران به چاپ رسیده است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اقتصادنیوز
چرا مردم احتکار می‌کنند؟ | وقتی انتظار می‌رود کمبود در راه باشد، احتکار واکنش عقلانی است؟ | آیا سودجویی افراد در بحران‌ها، به اقتصاد…
اقتصادنیوز: آیا سودجویی در جریان یک بحران، صرفاً بروز و ظهوری از طمع است یا هدف و کارکرد اجتماعی گسترده‌تری را دنبال می‌کند؟
👍3❤1
🔵 اقتصاددانی که می‌خواست بفهمد بازار چگونه فکر می‌کند | چرا «دان لاووی» از اقتصاد آزاد دفاع می‌کرد؟
🔹در قرن بیستم، اقتصاد آزاد مدافعانی اندک نداشت، اما همه آنها از یک زاویه به این موضوع نگاه نمی‌کردند. عده‌ای بازار را کارآمدترین سازوکار برای تخصیص منابع می‌دانستند و گروهی دیگر بر آزادی انتخاب و محدود شدن نقش دولت تاکید می‌کردند.
🔹«دان لاووی» (Don Lavoie) از نسلی دیگر بود. او به‌جای اینکه دفاع از بازار را از بحث قیمت‌ها یا کارایی آغاز کند، توجهش به پرسشی معطوف بود که فردریش هایک سال‌ها پیش مطرح کرده بود؛ دانشی که تصمیم‌های اقتصادی بر پایه آن گرفته می‌شوند، در اختیار چه کسی است؟ لاووی بخش مهمی از زندگی علمی خود را صرف پاسخ دادن به همین پرسش کرد.
🔹او مناظره محاسبه اقتصادی را از یک نکته تاریخی به ابزاری تحلیلی برای نقد هر شکل برنامه‌ریزی بدل کرد، ریشه‌های فکری برنامه‌ریزی متمرکز را تا قلب سنت چپ ردیابی کرد، مرزهای متعارف مکتب اتریشی را با ورود جسورانه به هرمنوتیک جابه‌جا کرد، و در همان حال نسلی از شاگردان را تربیت کرد که امروز صدای زنده همان سنت هستند.|هفته نامه تجارت فردا
⬅️ مشروح گزارش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔹در قرن بیستم، اقتصاد آزاد مدافعانی اندک نداشت، اما همه آنها از یک زاویه به این موضوع نگاه نمی‌کردند. عده‌ای بازار را کارآمدترین سازوکار برای تخصیص منابع می‌دانستند و گروهی دیگر بر آزادی انتخاب و محدود شدن نقش دولت تاکید می‌کردند.
🔹«دان لاووی» (Don Lavoie) از نسلی دیگر بود. او به‌جای اینکه دفاع از بازار را از بحث قیمت‌ها یا کارایی آغاز کند، توجهش به پرسشی معطوف بود که فردریش هایک سال‌ها پیش مطرح کرده بود؛ دانشی که تصمیم‌های اقتصادی بر پایه آن گرفته می‌شوند، در اختیار چه کسی است؟ لاووی بخش مهمی از زندگی علمی خود را صرف پاسخ دادن به همین پرسش کرد.
🔹او مناظره محاسبه اقتصادی را از یک نکته تاریخی به ابزاری تحلیلی برای نقد هر شکل برنامه‌ریزی بدل کرد، ریشه‌های فکری برنامه‌ریزی متمرکز را تا قلب سنت چپ ردیابی کرد، مرزهای متعارف مکتب اتریشی را با ورود جسورانه به هرمنوتیک جابه‌جا کرد، و در همان حال نسلی از شاگردان را تربیت کرد که امروز صدای زنده همان سنت هستند.|هفته نامه تجارت فردا
⬅️ مشروح گزارش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اقتصادنیوز
داستان اقتصاددانی که می‌خواست بفهمد بازار چگونه فکر می‌کند | چرا «دان لاووی» از اقتصاد آزاد دفاع می‌کرد؟
اقتصادنیوز: توجه «دان لاووی» به پرسشی معطوف بود که فردریش هایک سال‌ها پیش مطرح کرده بود؛ دانشی که تصمیم‌های اقتصادی بر پایه آن گرفته می‌شوند، در اختیار چه کسی است؟ لاووی بخش مهمی از زندگی علمی خود را صرف پاسخ دادن به همین پرسش کرد
❤9
وقتی بهار برسد
از نوک هر درخت
گل‌ها خواهند شکفت
اما آن بچه‌ها
که با آخرین برگ افتادند
هرگز باز نخواهند گشت
#ریوکان_تای_گو
شب خوش
از نوک هر درخت
گل‌ها خواهند شکفت
اما آن بچه‌ها
که با آخرین برگ افتادند
هرگز باز نخواهند گشت
#ریوکان_تای_گو
شب خوش
❤13