🔵 تورم افزایش قیمت‌ها نیست؛ تورم عامل افزایش قیمت‌هاست
✍ فرانک شوستاک
چرا تورم معمولاً خبر بدی تلقی می‌شود؟ چه آسیب‌هایی ایجاد می‌کند؟ مفسران و تحلیلگران رایج معتقدند تورم موجب خریدهای سفته‌بازانه می‌شود و در نتیجه منابع به شکل ناکارآمد مصرف می‌شوند. همچنین گفته می‌شود تورم درآمد واقعی بازنشستگان و افراد کم‌درآمد را کاهش می‌دهد و موجب تخصیص نامناسب منابع می‌شود.
با وجود همه این ادعاها درباره پیامدهای منفی تورم، دیدگاه رایج نمی‌تواند به‌روشنی توضیح دهد که ریشه این پیامدهای منفی چیست. چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید به برخی گروه‌ها آسیب بزند و به برخی دیگر نه؟ چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید رشد واقعی اقتصاد را تضعیف کند؟ تورم چگونه موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود؟ افزون بر این، اگر تورم صرفاً به معنای افزایش قیمت‌ها باشد، ظاهراً می‌توان آثار آن را با افزایش درآمد همه افراد متناسب با افزایش عمومی قیمت‌ها جبران کرد.
✔️ چرا شاخص‌های قیمت نمی‌توانند وضعیت تورم را مشخص کنند؟
با وجود رواج شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)، مفهوم آن از نظر نویسنده با اشکال اساسی مواجه است. این شاخص بر این فرض استوار است که می‌توان میانگینی از قیمت کالاها و خدمات مختلف محاسبه کرد؛ در حالی که چنین میانگینی از نظر مفهومی امکان‌پذیر نیست.
فرض کنید دو معامله انجام شده باشد. در معامله اول، یک قرص نان در برابر ۲ دلار مبادله می‌شود. در معامله دوم، یک لیتر شیر در برابر ۱ دلار مبادله می‌شود. قیمت یا نرخ مبادله در معامله اول برابر است با ۲ دلار به ازای یک قرص نان و در معامله دوم برابر است با ۱ دلار به ازای یک لیتر شیر.
برای محاسبه میانگین قیمت، باید این دو نسبت را با یکدیگر جمع و حاصل را بر دو تقسیم کنیم؛ اما از نظر مفهومی، جمع کردن «۲ دلار به ازای یک قرص نان» با «۱ دلار به ازای یک لیتر شیر» معنای مشخصی ندارد.
بنابراین، هر مفهومی از «سطح عمومی یا میانگین قیمت‌ها» مستلزم جمع یا ترکیب مقادیر کالاهایی با واحدهای کاملاً متفاوت است؛ کالاهایی مانند کره، کلاه، شکر و غیره. از این رو، نویسنده معتقد است مفهوم «سطح متوسط قیمت‌ها» از نظر منطقی و مفهومی قابل اتکا نیست. حتی دو کالای دارای واحد وزنی یکسان، مانند یک کیلوگرم شکر و یک کیلوگرم کره، نیز قابل جمع‌زدن نیستند؛ زیرا دو کالای متفاوت‌اند و ارزش‌گذاری آنها کاملاً متفاوت است.
✔️ تورم در معنای تاریخی آن چیست؟
از نظر تاریخی، تورم زمانی رخ می‌داد که حاکم یک کشور، مثلاً پادشاه، شهروندان را مجبور می‌کرد تمام سکه‌های طلای خود را تحویل دهند، با این ادعا که قرار است سکه طلای جدیدی جایگزین سکه‌های قدیمی شود.
پادشاه در این فرایند، با مخلوط کردن طلای سکه‌ها با فلزات دیگر، مقدار طلای خالص موجود در هر سکه را کاهش می‌داد و سپس سکه‌های کم‌عیارتر را به مردم بازمی‌گرداند. با کاهش عیار سکه‌های طلا، حاکم می‌توانست با مقدار طلای موجود، تعداد بیشتری سکه ضرب کند و سکه‌های اضافی را برای خود بردارد. بنابراین، چیزی که به‌عنوان سکه طلای خالص در گردش بود، در واقع آلیاژی از طلا و فلزات دیگر بود.
از دیدگاه این نویسنده، افزایش تعداد سکه‌ها در اثر کاهش ارزش یا عیار پول، همان چیزی است که تورم را شکل می‌دهد.
✔️ تغییر معنای واژه «تورم»
نویسنده معتقد است برای اینکه دولت مسئول پیامدهای نامطلوب تورم شناخته نشود، دولت و طرفداران آن به نوعی بازی معنایی متوسل شده‌اند. آنها معنای واژه‌ها را تغییر داده‌اند.
به این ترتیب، «تورم» را نه افزایش حجم پول، بلکه پیامد اجتناب‌ناپذیر آن، یعنی افزایش قیمت‌ها، می‌نامند.
در نتیجه، این واقعیت که افزایش قیمت‌ها ناشی از افزایش حجم پول و شبه‌پول است، به حاشیه رانده می‌شود. افزایش حجم پول معمولاً مورد توجه قرار نمی‌گیرد و مسئولیت افزایش هزینه زندگی به گردن بنگاه‌های اقتصادی گذاشته می‌شود.
به تعبیر آین رند، تورم ناشی از اقدامات شهروندان و بخش خصوصی نیست، بلکه نتیجه اقدامات دولت است؛ به‌ویژه افزایش مصنوعی حجم پول که برای تأمین مخارج ناشی از کسری بودجه انجام می‌شود. از دیدگاه او، حتی بزرگترین اختلاس‌ها و سرقت‌های بانکی نیز در طول تاریخ نتوانسته‌اند به اندازه سیاست‌های مالی دولت‌های بزرگ، پس‌انداز مردم را از بین ببرند.
✔️ آیا هر افزایش قیمتی را باید تورم دانست؟
اگر تورم را صرفاً «افزایش عمومی قیمت‌ها» بدانیم، آنگاه هر عاملی که موجب افزایش قیمت شود، می‌تواند «تورم‌زا» نامیده شود.
در این صورت، دیگر بانک مرکزی و نظام بانکداری ذخیره کسری به‌عنوان منشأ اصلی تورم شناخته نمی‌شوند، بلکه عوامل مختلف دیگری مسئول افزایش قیمت‌ها معرفی می‌شوند.
حتی ممکن است نقش بانک مرکزی کاملاً معکوس نشان داده شود؛ یعنی به‌جای اینکه بانک مرکزی عامل ایجاد تورم تلقی شود، خود را مبارز با تورم معرفی کند.
🔻🔻🔻🔻
✍ فرانک شوستاک
چرا تورم معمولاً خبر بدی تلقی می‌شود؟ چه آسیب‌هایی ایجاد می‌کند؟ مفسران و تحلیلگران رایج معتقدند تورم موجب خریدهای سفته‌بازانه می‌شود و در نتیجه منابع به شکل ناکارآمد مصرف می‌شوند. همچنین گفته می‌شود تورم درآمد واقعی بازنشستگان و افراد کم‌درآمد را کاهش می‌دهد و موجب تخصیص نامناسب منابع می‌شود.
با وجود همه این ادعاها درباره پیامدهای منفی تورم، دیدگاه رایج نمی‌تواند به‌روشنی توضیح دهد که ریشه این پیامدهای منفی چیست. چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید به برخی گروه‌ها آسیب بزند و به برخی دیگر نه؟ چرا افزایش عمومی قیمت‌ها باید رشد واقعی اقتصاد را تضعیف کند؟ تورم چگونه موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود؟ افزون بر این، اگر تورم صرفاً به معنای افزایش قیمت‌ها باشد، ظاهراً می‌توان آثار آن را با افزایش درآمد همه افراد متناسب با افزایش عمومی قیمت‌ها جبران کرد.
✔️ چرا شاخص‌های قیمت نمی‌توانند وضعیت تورم را مشخص کنند؟
با وجود رواج شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)، مفهوم آن از نظر نویسنده با اشکال اساسی مواجه است. این شاخص بر این فرض استوار است که می‌توان میانگینی از قیمت کالاها و خدمات مختلف محاسبه کرد؛ در حالی که چنین میانگینی از نظر مفهومی امکان‌پذیر نیست.
فرض کنید دو معامله انجام شده باشد. در معامله اول، یک قرص نان در برابر ۲ دلار مبادله می‌شود. در معامله دوم، یک لیتر شیر در برابر ۱ دلار مبادله می‌شود. قیمت یا نرخ مبادله در معامله اول برابر است با ۲ دلار به ازای یک قرص نان و در معامله دوم برابر است با ۱ دلار به ازای یک لیتر شیر.
برای محاسبه میانگین قیمت، باید این دو نسبت را با یکدیگر جمع و حاصل را بر دو تقسیم کنیم؛ اما از نظر مفهومی، جمع کردن «۲ دلار به ازای یک قرص نان» با «۱ دلار به ازای یک لیتر شیر» معنای مشخصی ندارد.
بنابراین، هر مفهومی از «سطح عمومی یا میانگین قیمت‌ها» مستلزم جمع یا ترکیب مقادیر کالاهایی با واحدهای کاملاً متفاوت است؛ کالاهایی مانند کره، کلاه، شکر و غیره. از این رو، نویسنده معتقد است مفهوم «سطح متوسط قیمت‌ها» از نظر منطقی و مفهومی قابل اتکا نیست. حتی دو کالای دارای واحد وزنی یکسان، مانند یک کیلوگرم شکر و یک کیلوگرم کره، نیز قابل جمع‌زدن نیستند؛ زیرا دو کالای متفاوت‌اند و ارزش‌گذاری آنها کاملاً متفاوت است.
✔️ تورم در معنای تاریخی آن چیست؟
از نظر تاریخی، تورم زمانی رخ می‌داد که حاکم یک کشور، مثلاً پادشاه، شهروندان را مجبور می‌کرد تمام سکه‌های طلای خود را تحویل دهند، با این ادعا که قرار است سکه طلای جدیدی جایگزین سکه‌های قدیمی شود.
پادشاه در این فرایند، با مخلوط کردن طلای سکه‌ها با فلزات دیگر، مقدار طلای خالص موجود در هر سکه را کاهش می‌داد و سپس سکه‌های کم‌عیارتر را به مردم بازمی‌گرداند. با کاهش عیار سکه‌های طلا، حاکم می‌توانست با مقدار طلای موجود، تعداد بیشتری سکه ضرب کند و سکه‌های اضافی را برای خود بردارد. بنابراین، چیزی که به‌عنوان سکه طلای خالص در گردش بود، در واقع آلیاژی از طلا و فلزات دیگر بود.
از دیدگاه این نویسنده، افزایش تعداد سکه‌ها در اثر کاهش ارزش یا عیار پول، همان چیزی است که تورم را شکل می‌دهد.
✔️ تغییر معنای واژه «تورم»
نویسنده معتقد است برای اینکه دولت مسئول پیامدهای نامطلوب تورم شناخته نشود، دولت و طرفداران آن به نوعی بازی معنایی متوسل شده‌اند. آنها معنای واژه‌ها را تغییر داده‌اند.
به این ترتیب، «تورم» را نه افزایش حجم پول، بلکه پیامد اجتناب‌ناپذیر آن، یعنی افزایش قیمت‌ها، می‌نامند.
در نتیجه، این واقعیت که افزایش قیمت‌ها ناشی از افزایش حجم پول و شبه‌پول است، به حاشیه رانده می‌شود. افزایش حجم پول معمولاً مورد توجه قرار نمی‌گیرد و مسئولیت افزایش هزینه زندگی به گردن بنگاه‌های اقتصادی گذاشته می‌شود.
به تعبیر آین رند، تورم ناشی از اقدامات شهروندان و بخش خصوصی نیست، بلکه نتیجه اقدامات دولت است؛ به‌ویژه افزایش مصنوعی حجم پول که برای تأمین مخارج ناشی از کسری بودجه انجام می‌شود. از دیدگاه او، حتی بزرگترین اختلاس‌ها و سرقت‌های بانکی نیز در طول تاریخ نتوانسته‌اند به اندازه سیاست‌های مالی دولت‌های بزرگ، پس‌انداز مردم را از بین ببرند.
✔️ آیا هر افزایش قیمتی را باید تورم دانست؟
اگر تورم را صرفاً «افزایش عمومی قیمت‌ها» بدانیم، آنگاه هر عاملی که موجب افزایش قیمت شود، می‌تواند «تورم‌زا» نامیده شود.
در این صورت، دیگر بانک مرکزی و نظام بانکداری ذخیره کسری به‌عنوان منشأ اصلی تورم شناخته نمی‌شوند، بلکه عوامل مختلف دیگری مسئول افزایش قیمت‌ها معرفی می‌شوند.
حتی ممکن است نقش بانک مرکزی کاملاً معکوس نشان داده شود؛ یعنی به‌جای اینکه بانک مرکزی عامل ایجاد تورم تلقی شود، خود را مبارز با تورم معرفی کند.
🔻🔻🔻🔻
❤9
🔺🔺🔺🔺
✔️ افزایش حجم پول چه اثری بر اقتصاد دارد؟
از دیدگاه نویسنده، افزایش حجم پول موجب می‌شود در اقتصاد نوعی مبادله «هیچ» در برابر «چیز واقعی» شکل بگیرد.
پول جدید منابع پس‌انداز واقعی را از تولیدکنندگان ثروت به سمت کسانی هدایت می‌کند که پول جدید را در اختیار دارند. این فرایند است که موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود، نه صرفاً افزایش قیمت‌ها.
افرادی که پول جدید را دریافت می‌کنند، یعنی کسانی که به اصطلاح پول «از هیچ» ایجادشده را زودتر دریافت می‌کنند، در موقعیت بهتری قرار دارند؛ زیرا می‌توانند بخش بیشتری از ثروت واقعی موجود در اقتصاد را به سمت خود جذب کنند.
در مقابل، کسانی که اصلاً پول جدید دریافت نمی‌کنند یا آن را دیرتر دریافت می‌کنند، با این واقعیت مواجه می‌شوند که سهم کمتری از منابع و پس‌انداز واقعی اقتصاد برای آنها باقی مانده است.
بنابراین، از این منظر، کاهش درآمد واقعی نه مستقیماً به دلیل افزایش عمومی قیمت‌ها، بلکه به دلیل افزایش حجم پول رخ می‌دهد. افزایش حجم پول، ذخایر واقعی پس‌انداز را کاهش داده و در نتیجه توان اقتصاد برای تولید ثروت واقعی را تضعیف می‌کند؛ و همین امر به کاهش درآمدهای واقعی منجر می‌شود.
افزایش عمومی قیمت‌ها که پس از افزایش حجم پول رخ می‌دهد، در واقع نشانه‌ای از کاهش قدرت خرید پول است. البته خود افزایش عمومی قیمت‌ها لزوماً به‌تنهایی مانع ایجاد ثروت واقعی نمی‌شود.
✔️ میلتون فریدمن و تورم مورد انتظار
برخی اقتصاددانان، از جمله میلتون فریدمن، معتقد بودند اگر تورم «قابل پیش‌بینی» باشد، آسیب چندانی ایجاد نمی‌کند.
از نظر فریدمن، مشکل اصلی «تورم غیرمنتظره» است؛ زیرا تورم غیرمنتظره می‌تواند موجب تخصیص نامناسب منابع و تضعیف اقتصاد شود.
فریدمن معتقد بود اگر بتوان افزایش عمومی قیمت‌ها را از طریق نرخ ثابتی از تزریق پول کنترل کرد، افراد می‌توانند رفتار اقتصادی خود را با این شرایط تطبیق دهند. بنابراین، افزایش عمومی و مورد انتظار قیمت‌ها که او آن را «تورم مورد انتظار» می‌نامد، در صورت پیش‌بینی‌پذیر بودن، آثار واقعی چندانی نخواهد داشت.
اما نویسنده معتقد است در این تحلیل یک نکته مهم نادیده گرفته شده است: ثابت کردن نرخ رشد حجم پول به این معنا نیست که حجم پول دیگر افزایش نمی‌یابد.
تا زمانی که حجم پول همچنان افزایش می‌یابد، منابع همچنان از تولیدکنندگان ثروت به سمت افرادی که ثروت واقعی تولید نمی‌کنند منتقل می‌شود؛ حتی اگر قیمت کالاها ثابت بماند.
بنابراین، سیاست تلاش برای تثبیت قیمت‌ها ممکن است به جای ایجاد ثبات، خود موجب بی‌ثباتی بیشتر شود.
البته نویسنده تأکید می‌کند که منظور او این نیست که، مطابق دیدگاه پول‌گرایان، «افزایش حجم پول باعث تورم می‌شود». بلکه ادعای او این است که:
تورم اساساً همان افزایش حجم پول است.
✔️ جمع‌بندی
تورم به معنای افزایش عمومی قیمت‌ها نیست؛ تورم به معنای افزایش حجم پول است. بنابراین، برای تشخیص وضعیت تورم، نیازی به استفاده از مجموعه‌ای از شاخص‌های مختلف قیمت نیست. از دیدگاه نویسنده، کافی است نرخ رشد حجم پول مورد توجه قرار گیرد.
به بیان ساده:
افزایش قیمت‌ها پیامد تورم است، نه خودِ تورم. تورم، افزایش حجم پول است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✔️ افزایش حجم پول چه اثری بر اقتصاد دارد؟
از دیدگاه نویسنده، افزایش حجم پول موجب می‌شود در اقتصاد نوعی مبادله «هیچ» در برابر «چیز واقعی» شکل بگیرد.
پول جدید منابع پس‌انداز واقعی را از تولیدکنندگان ثروت به سمت کسانی هدایت می‌کند که پول جدید را در اختیار دارند. این فرایند است که موجب تخصیص نادرست منابع می‌شود، نه صرفاً افزایش قیمت‌ها.
افرادی که پول جدید را دریافت می‌کنند، یعنی کسانی که به اصطلاح پول «از هیچ» ایجادشده را زودتر دریافت می‌کنند، در موقعیت بهتری قرار دارند؛ زیرا می‌توانند بخش بیشتری از ثروت واقعی موجود در اقتصاد را به سمت خود جذب کنند.
در مقابل، کسانی که اصلاً پول جدید دریافت نمی‌کنند یا آن را دیرتر دریافت می‌کنند، با این واقعیت مواجه می‌شوند که سهم کمتری از منابع و پس‌انداز واقعی اقتصاد برای آنها باقی مانده است.
بنابراین، از این منظر، کاهش درآمد واقعی نه مستقیماً به دلیل افزایش عمومی قیمت‌ها، بلکه به دلیل افزایش حجم پول رخ می‌دهد. افزایش حجم پول، ذخایر واقعی پس‌انداز را کاهش داده و در نتیجه توان اقتصاد برای تولید ثروت واقعی را تضعیف می‌کند؛ و همین امر به کاهش درآمدهای واقعی منجر می‌شود.
افزایش عمومی قیمت‌ها که پس از افزایش حجم پول رخ می‌دهد، در واقع نشانه‌ای از کاهش قدرت خرید پول است. البته خود افزایش عمومی قیمت‌ها لزوماً به‌تنهایی مانع ایجاد ثروت واقعی نمی‌شود.
✔️ میلتون فریدمن و تورم مورد انتظار
برخی اقتصاددانان، از جمله میلتون فریدمن، معتقد بودند اگر تورم «قابل پیش‌بینی» باشد، آسیب چندانی ایجاد نمی‌کند.
از نظر فریدمن، مشکل اصلی «تورم غیرمنتظره» است؛ زیرا تورم غیرمنتظره می‌تواند موجب تخصیص نامناسب منابع و تضعیف اقتصاد شود.
فریدمن معتقد بود اگر بتوان افزایش عمومی قیمت‌ها را از طریق نرخ ثابتی از تزریق پول کنترل کرد، افراد می‌توانند رفتار اقتصادی خود را با این شرایط تطبیق دهند. بنابراین، افزایش عمومی و مورد انتظار قیمت‌ها که او آن را «تورم مورد انتظار» می‌نامد، در صورت پیش‌بینی‌پذیر بودن، آثار واقعی چندانی نخواهد داشت.
اما نویسنده معتقد است در این تحلیل یک نکته مهم نادیده گرفته شده است: ثابت کردن نرخ رشد حجم پول به این معنا نیست که حجم پول دیگر افزایش نمی‌یابد.
تا زمانی که حجم پول همچنان افزایش می‌یابد، منابع همچنان از تولیدکنندگان ثروت به سمت افرادی که ثروت واقعی تولید نمی‌کنند منتقل می‌شود؛ حتی اگر قیمت کالاها ثابت بماند.
بنابراین، سیاست تلاش برای تثبیت قیمت‌ها ممکن است به جای ایجاد ثبات، خود موجب بی‌ثباتی بیشتر شود.
البته نویسنده تأکید می‌کند که منظور او این نیست که، مطابق دیدگاه پول‌گرایان، «افزایش حجم پول باعث تورم می‌شود». بلکه ادعای او این است که:
تورم اساساً همان افزایش حجم پول است.
✔️ جمع‌بندی
تورم به معنای افزایش عمومی قیمت‌ها نیست؛ تورم به معنای افزایش حجم پول است. بنابراین، برای تشخیص وضعیت تورم، نیازی به استفاده از مجموعه‌ای از شاخص‌های مختلف قیمت نیست. از دیدگاه نویسنده، کافی است نرخ رشد حجم پول مورد توجه قرار گیرد.
به بیان ساده:
افزایش قیمت‌ها پیامد تورم است، نه خودِ تورم. تورم، افزایش حجم پول است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
🔸ممنوعیت از بین بردن پوشاک فروش‌نرفته در اتحادیه اروپا
از این پس، شرکت‌های بزرگ در اتحادیه اروپا دیگر اجازه ندارند پوشاک و کفش‌های فروش‌نرفته را نابود کنند. مقررات مربوطه اتحادیه اروپا از هم‌اکنون لازم‌الاجرا شده و قرار است شرکت‌های مشمول این قانون را وادار کند تا به جای دور ریختن کالاها، یا آنها را دوباره به فروش برسانند یا اهدا کنند.
در برخی موارد، از بین بردن و امحای کالا از نگهداری، آماده‌سازی آن برای حراج یا عرضه دوباره آن برای فروش، ارزان‌تر تمام می‌شود.
با این حال، استثناهایی هم در نظر گرفته شده است. مواردی مانند خطرناک بودن، آسیب‌دیده بودن یا آلوده بودن کالا، یا زمانی که امکان استفاده مجدد یا آماده‌سازی آن برای عرضه مجدد وجود نداشته باشد، از جمله این استثناها هستند.
به گفته اتحادیه بازرگانی آلمان، این ممنوعیت می‌تواند برای مصرف‌کنندگان مزایایی به همراه داشته باشد. به گفته اشتفان گنت، مدیر اجرایی این اتحادیه، ممکن است عرضه کالاهای تخفیف‌خورده، برای مثال از طریق مراکز فروش مازاد، بازارهای فروش کالاهای باقی‌مانده یا دست‌دوم فروشی‌ها، افزایش یابد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
از این پس، شرکت‌های بزرگ در اتحادیه اروپا دیگر اجازه ندارند پوشاک و کفش‌های فروش‌نرفته را نابود کنند. مقررات مربوطه اتحادیه اروپا از هم‌اکنون لازم‌الاجرا شده و قرار است شرکت‌های مشمول این قانون را وادار کند تا به جای دور ریختن کالاها، یا آنها را دوباره به فروش برسانند یا اهدا کنند.
در برخی موارد، از بین بردن و امحای کالا از نگهداری، آماده‌سازی آن برای حراج یا عرضه دوباره آن برای فروش، ارزان‌تر تمام می‌شود.
با این حال، استثناهایی هم در نظر گرفته شده است. مواردی مانند خطرناک بودن، آسیب‌دیده بودن یا آلوده بودن کالا، یا زمانی که امکان استفاده مجدد یا آماده‌سازی آن برای عرضه مجدد وجود نداشته باشد، از جمله این استثناها هستند.
به گفته اتحادیه بازرگانی آلمان، این ممنوعیت می‌تواند برای مصرف‌کنندگان مزایایی به همراه داشته باشد. به گفته اشتفان گنت، مدیر اجرایی این اتحادیه، ممکن است عرضه کالاهای تخفیف‌خورده، برای مثال از طریق مراکز فروش مازاد، بازارهای فروش کالاهای باقی‌مانده یا دست‌دوم فروشی‌ها، افزایش یابد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
DW
ممنوعیت از بین بردن پوشاک فروش‌نرفته در اتحادیه اروپا
از بین بردن پوشاک فروش‌نرفته، گاهی ارزان‌تر از فروش ارزان‌تر آن تمام می‌شود. اما این رویه اکنون در اتحادیه اروپا ممنوع شده است. در نتیجه، ممکن است مشتریان به‌زودی شاهد عرضه کالاهای تخفیف‌خورده بیشتری در فروشگاه‌ها باشند.
❤6👎1
تو را زنانه می‌خواهم
زیرا تمدن زنانه است،
شعر زنانه است
ساقه‌ی گندم، شیشه‌ی عطر
حتی پاریس زنانه است
و بیروت با تمامی زخم‌هایش
زنانه است
#نزار_قبانی
شب خوش
زیرا تمدن زنانه است،
شعر زنانه است
ساقه‌ی گندم، شیشه‌ی عطر
حتی پاریس زنانه است
و بیروت با تمامی زخم‌هایش
زنانه است
#نزار_قبانی
شب خوش
❤15👎6👍5🥰1👏1🤡1
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 اهمیت اطلاعات برای عملکرد بازار
ماهی‌گیری صنعت مهمی در ایالت "کرالا" در هند است و بیش از یک میلیون نفر مستقیما در این بخش اشتغال دارند (2005). اما مهمترین محدودیت این بازار این است که ماهی‌گیران وقتی در دریا هستند از قیمت‌ها در بازارهای مختلف منطقه بی‌خبرند. بدلیل هزینه بالای حمل نقل و محدودیت زمانی هر بازار، بطور معمول ماهی‌گیران تنها قادر به رفتن به یک بازار در روز هستند. در نتیجه ماهی‌گیران صید خود را منحصرا در بازار محلی خود بفروش می‌رسانند. بعلاوه، بدلیل هزینه بالا، ذخیره‌سازی وجود نداشته، و بخاطر کیفیت پایین جاده‌ها و هزینه بالای حمل و نقل، آربیتراژ (خرید به قیمت کمتر و فروش به قیمت بالاتر) کمی صورت می‌گیرد.
در نهایت میزان ماهی تامین شده در یک بازار به ماهی صید شده در نزدیکی آن منطقه مرتبط است. مقدار تفاوت قیمت‌ها چشمگیر است. گاهی قیمت موثر در یک بازار صفر است یعنی ماهی‌گیر قادر بفروش ماهی خود نیست و مجبور به دور ریختن صید می‌شود، درحالیکه در همان زمان در بازارهای مجاور به قیمت بالا بفروش می‌رسد و حتی گاها بعضی خریداران اصلا موفق به خرید ماهی نمی‌شوند.
از 1997 کم کم تلفن همراه وارد کرالا می‌شود. از انجاییکه بیشتر شهرهای مهم ساحلی هستند، بسیاری دکل‌های مخابراتی در کنار دریا نصب شده و تا عمق 25 کیلومتری در دریا را پوشش می‌دهند. تا 2001 بیش از 60% قایق‌های ماهی‌گیری و بیشتر عمده فروشان و خرده فروشان ماهی از تلفن همراه برای هماهنگی فروش استفاده می‌کنند.
قبل از ورود تلفن همراه، تفاوت قیمت (پراکندگی قیمت) در بازارهای هر ناحیه در هر روز بخصوص، بالاست، و در بسیاری مواقع قیمت حتی به صفر می‌رسد (دور ریختن ماهی). هرچند در عرض چند هفته پس از ورود تلفن همراه پراکندگی قیمت بشدت کاهش می‌یابد. دوریزی صید تقریبا به صفر می‌رسد و اختلاف قیمت در بازارها ناچیز می‌گردد. نتایج نشان می‌دهند میزان ماهی بفروش رسیده 23 کیلوگرم در روز افزایش یافت که ناشی از کاهش دور ریزی بود. در سمت مصرف کننده هم با کاهش نسبی ولی مداوم قیمت، رفاه بهبود داشت.
معمولا تکنولوژی‌های اطلاعاتی در کشورهای درحال توسعه از اولویت کمتری نسبت به خدمات آموزشی و درمانی برخوردارند ولی این گونه تکنولوژی‌ها نه تنها درامد را افزایش می‌دهند (با افزایش قدرت خرید بدلیل کاهش قیمت مصرف کننده)، بلکه خود می‌توانند باعث بهبود سلامت و آموزش شوند. از طرف دیگر از انجاییکه تلفن همراه در کرالا توسط بخش خصوصی تامین شده بود، باعث کاهش سرمایه‌گذاری در سایر پروژه‌ها نگردید. این سیستم ضامن دوام خودش است زیرا شرکت‌های موبایلی برای منفعت به ارایه سرویس می‌پردازند و و ماهی‌گیران هم متقابلا برای کسب منفعت حاضر به پرداخت هزینه آن هستند. رفاه بدست آمده مستقیما در ارتباط با منفعت آربیتراژ و تامین سرویس موبایلی بوده است.
هرچند لازم بذکر است فاسدشدنی بودن ماهی در چشمگیر بودن نتایج موثر بود. زیرساخت‌های حمل و نقل هم در دسترسی به اطلاعات موثر است. مثلا بهبود جاده‌ها در کرالا منجر به افزایش آربیتراژ در سطح عمده فروشی گردید. در نهایت در بسیاری کشورها این نگرانی وجود دارد که تنها قشر ثروتمندتر و تحصیل کرده تر از منافع ورود ICT بهره مند گردند اما این تحقیق خلاف آنرا نشان می‌دهد.
🔸منبع: کانال کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
ماهی‌گیری صنعت مهمی در ایالت "کرالا" در هند است و بیش از یک میلیون نفر مستقیما در این بخش اشتغال دارند (2005). اما مهمترین محدودیت این بازار این است که ماهی‌گیران وقتی در دریا هستند از قیمت‌ها در بازارهای مختلف منطقه بی‌خبرند. بدلیل هزینه بالای حمل نقل و محدودیت زمانی هر بازار، بطور معمول ماهی‌گیران تنها قادر به رفتن به یک بازار در روز هستند. در نتیجه ماهی‌گیران صید خود را منحصرا در بازار محلی خود بفروش می‌رسانند. بعلاوه، بدلیل هزینه بالا، ذخیره‌سازی وجود نداشته، و بخاطر کیفیت پایین جاده‌ها و هزینه بالای حمل و نقل، آربیتراژ (خرید به قیمت کمتر و فروش به قیمت بالاتر) کمی صورت می‌گیرد.
در نهایت میزان ماهی تامین شده در یک بازار به ماهی صید شده در نزدیکی آن منطقه مرتبط است. مقدار تفاوت قیمت‌ها چشمگیر است. گاهی قیمت موثر در یک بازار صفر است یعنی ماهی‌گیر قادر بفروش ماهی خود نیست و مجبور به دور ریختن صید می‌شود، درحالیکه در همان زمان در بازارهای مجاور به قیمت بالا بفروش می‌رسد و حتی گاها بعضی خریداران اصلا موفق به خرید ماهی نمی‌شوند.
از 1997 کم کم تلفن همراه وارد کرالا می‌شود. از انجاییکه بیشتر شهرهای مهم ساحلی هستند، بسیاری دکل‌های مخابراتی در کنار دریا نصب شده و تا عمق 25 کیلومتری در دریا را پوشش می‌دهند. تا 2001 بیش از 60% قایق‌های ماهی‌گیری و بیشتر عمده فروشان و خرده فروشان ماهی از تلفن همراه برای هماهنگی فروش استفاده می‌کنند.
قبل از ورود تلفن همراه، تفاوت قیمت (پراکندگی قیمت) در بازارهای هر ناحیه در هر روز بخصوص، بالاست، و در بسیاری مواقع قیمت حتی به صفر می‌رسد (دور ریختن ماهی). هرچند در عرض چند هفته پس از ورود تلفن همراه پراکندگی قیمت بشدت کاهش می‌یابد. دوریزی صید تقریبا به صفر می‌رسد و اختلاف قیمت در بازارها ناچیز می‌گردد. نتایج نشان می‌دهند میزان ماهی بفروش رسیده 23 کیلوگرم در روز افزایش یافت که ناشی از کاهش دور ریزی بود. در سمت مصرف کننده هم با کاهش نسبی ولی مداوم قیمت، رفاه بهبود داشت.
معمولا تکنولوژی‌های اطلاعاتی در کشورهای درحال توسعه از اولویت کمتری نسبت به خدمات آموزشی و درمانی برخوردارند ولی این گونه تکنولوژی‌ها نه تنها درامد را افزایش می‌دهند (با افزایش قدرت خرید بدلیل کاهش قیمت مصرف کننده)، بلکه خود می‌توانند باعث بهبود سلامت و آموزش شوند. از طرف دیگر از انجاییکه تلفن همراه در کرالا توسط بخش خصوصی تامین شده بود، باعث کاهش سرمایه‌گذاری در سایر پروژه‌ها نگردید. این سیستم ضامن دوام خودش است زیرا شرکت‌های موبایلی برای منفعت به ارایه سرویس می‌پردازند و و ماهی‌گیران هم متقابلا برای کسب منفعت حاضر به پرداخت هزینه آن هستند. رفاه بدست آمده مستقیما در ارتباط با منفعت آربیتراژ و تامین سرویس موبایلی بوده است.
هرچند لازم بذکر است فاسدشدنی بودن ماهی در چشمگیر بودن نتایج موثر بود. زیرساخت‌های حمل و نقل هم در دسترسی به اطلاعات موثر است. مثلا بهبود جاده‌ها در کرالا منجر به افزایش آربیتراژ در سطح عمده فروشی گردید. در نهایت در بسیاری کشورها این نگرانی وجود دارد که تنها قشر ثروتمندتر و تحصیل کرده تر از منافع ورود ICT بهره مند گردند اما این تحقیق خلاف آنرا نشان می‌دهد.
🔸منبع: کانال کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
وب سایت:
👇👇
https://ecoviews.ir
❤7
دیواره‌ها برای کوبیدن سر نازک‌اند
گریزی نیست.
اندوه به دل ما گیر سه‌پیج داده است.
باید سر به بیابان‌ها گذاشت!
#حسین_پناهی
شب خوش
گریزی نیست.
اندوه به دل ما گیر سه‌پیج داده است.
باید سر به بیابان‌ها گذاشت!
#حسین_پناهی
شب خوش
❤11
#ویدئو
#اقتصاد_سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
#دانشگاه_صنعتی_شریف
جلسه چهارم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/econ_archive_videos/143
#اقتصاد_سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
#دانشگاه_صنعتی_شریف
جلسه چهارم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/econ_archive_videos/143
Telegram
آرشیو کلاس های دانشکده اقتصاد شریف
#ویدئو
#سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
جلسه چهارم
#سنجی_کاربردی
#دکتر_کشاورز
جلسه چهارم
❤4
🔵 آیا بانک‌های تجاری از هیچ پول خلق می‌کنند؟ تعریضی بر یادداشت آقای دکتر مهراب کیارسی (1)
آقای دکتر مهراب کیارسی از اقتصاددانان جوان ایرانی مقیم کانادا در سلسله مطالبی به موضوعات اقتصادی مبتلابه اقتصاد ایران پرداخته‌اند که البته بخش زیادی از این مطالب نیز جنبه آموزشی داشته و توصیه می‌کنم علاقه‌مندان به مطالب اقتصادی و دانش‌پژوهان این حوزه این مطالب را مطالعه کنند.
ایشان در مطلبی با عنوان تورم پایدار در ایران: مسئله‌ای ساختاری مالیه‌ای و نه پولی نکات مهم و ارزشمندی به ویژه در مورد رویکردهای بعضا نادرست در داخل کشور از سوی رسانه‌های شناخته شده اقتصادی و تصمیمات نادرست حاکمیت در باب رشد بانکداری خصوصی در ایران، اشاره کرده‌اند و در ادامه موضوع تورم در ایران را موضوعی از جنس مالیه عنوان کرده‌اند که در این یادداشت قصد پرداختن به این موضوع را ندارم؛ بلکه ایشان به یادداشتی که در دنیای اقتصاد در رابطه با خلق پول توسط بانک‌های تجاری با عنوان خودنویس بانکداری نوشته‌اند؛ ارجاع داده‌اند که قصد دارم به نکاتی در این خصوص از منظر پساکینزی بپردازم.
به عنوان یک دانشجوی حوزه اقتصاد در این یادداشت ابتدا سعی خواهم کرد تعریفی قابل فهم از مفاهیم پولی و بانکی که نباید با یکدیگر اشتباه گرفت ارائه دهم، سپس به وظایف و دغدغه‌هایی که بانک‌های مرکزی در اقتصادهای امروز دارند می‌پردازم که این بخش پایه بخش بعدی یعنی توضیح فرایند خلق پول درون‌زا توسط بانک‌های تجاری است.
شش مفهوم پولی در ابتدا باید معنا و مفهوم تمایز بین آنها را باید درک کرد عبارتند از Fiat Money، Central-Bank Money، Commercial-Bank Money، Outside Money، Inside Money و Legal Tender
اما چرا این شش مفهوم را نباید هم‌سطح دانست؟ این شش اصطلاح، پاسخ به شش پرسش کاملا متفاوت درباره پول‌اند و روی چهار محور طبقه‌بندی مستقل از یکدیگر قرار می‌گیرند. خلط این محورها با یکدیگر، منشأ اصلی خطاهای رایج در بحث‌های مربوط به نظریه پول درون‌زا (Endogenous Money) است. پیش از ورود به جزئیات، این چهار محور را باید از هم تفکیک کرد:
محور اول مبنای ارزش پول است آیا پول پشتوانه کالایی (طلا، نقره) دارد یا نه؟ Fiat Money در برابر Commodity Money
محور دوم نهاد بدهکار (ناشر) است پول بدهی (Liability) کدام نهاد است؟ Central-Bank Money در برابر Commercial-Bank Money
محور سوم جایگاه در ترازنامه بخش خصوصی است آیا در برابر این دارایی، بدهی‌ای در داخل بخش خصوصی وجود دارد؟ Outside Money در برابر Inside Money
و نهایتا محور چهارم وضعیت حقوقی است آیا قانون آن را وسیله الزامی تسویه بدهی اعلام کرده است؟ Legal Tender در برابر Non-Legal Tender
نکته مهم روش‌شناختی این است که این چهار محور سلسله‌مراتبی نیستند. یعنی نباید آنها را به صورت یک نمودار درختی واحد ترسیم کرد؛ هر پول مشخص، به طور همزمان روی هر چهار محور یک «مختصات» دارد. در ادامه، ابتدا هر مفهوم را جداگانه تعریف می‌کنیم.
پول فیات: واژه Fiat از لاتین می‌آید، با معنای تقریبی «بگذار چنین باشد / چنین شود» (let it be done)؛ اشاره اصلی به دستور، فرمان یا اعتبار حقوقی است، نه واژه‌ای که از نظر ریشه‌شناختی به «اعتماد» اشاره کند. پول فیات پولی است که ارزش اسمی آن ناشی از قابلیت تبدیل آن به مقدار معینی از یک کالای ارزشمند، مانند طلا یا نقره، نیست، بلکه صرفا بر مبنای اعتبار قانونی و نهادی و پذیرش عمومی استوار است. به بیان دیگر پول فیات پولی است بدون پشتوانه کالایی قابل تبدیل. لذا این اصطلاح درباره «مبنای ارزش پول» صحبت می‌کند، نه درباره اینکه چه نهادی آن را منتشر کرده است. بنابراین باید در استفاده از آن دقت کرد. اسکناس منتشرشده توسط بانک مرکزی، در نظام پولی امروز Fiat Money است. ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی نیز، چون پشتوانه کالایی ندارند و صرفا بدهی دفتری بانک مرکزی‌اند معمولا Fiat به شمار می‌آیند.
سپرده‌های بانکی معمولا Fiat Money نامیده نمی‌شوند؛ اصطلاح رایج برای آنها Commercial-Bank Money یا Bank Money است. آنچه درست است این است که سپرده‌ها در یک نظام پول فیات ایجاد می‌شوند و واحد حساب آنها، مانند ریال دلار و غیره، واحدی فیات است؛ نه اینکه خود سپرده یک واحد Fiat Money مستقل باشد. مهمترین رابطه سپرده با پول فیات این است که بانک متعهد است سپرده را به میزان اسمی به Central-Bank Money، یعنی اسکناس، تبدیل کند که این تعهد نیز امروزه اعتباری ندارد.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
آقای دکتر مهراب کیارسی از اقتصاددانان جوان ایرانی مقیم کانادا در سلسله مطالبی به موضوعات اقتصادی مبتلابه اقتصاد ایران پرداخته‌اند که البته بخش زیادی از این مطالب نیز جنبه آموزشی داشته و توصیه می‌کنم علاقه‌مندان به مطالب اقتصادی و دانش‌پژوهان این حوزه این مطالب را مطالعه کنند.
ایشان در مطلبی با عنوان تورم پایدار در ایران: مسئله‌ای ساختاری مالیه‌ای و نه پولی نکات مهم و ارزشمندی به ویژه در مورد رویکردهای بعضا نادرست در داخل کشور از سوی رسانه‌های شناخته شده اقتصادی و تصمیمات نادرست حاکمیت در باب رشد بانکداری خصوصی در ایران، اشاره کرده‌اند و در ادامه موضوع تورم در ایران را موضوعی از جنس مالیه عنوان کرده‌اند که در این یادداشت قصد پرداختن به این موضوع را ندارم؛ بلکه ایشان به یادداشتی که در دنیای اقتصاد در رابطه با خلق پول توسط بانک‌های تجاری با عنوان خودنویس بانکداری نوشته‌اند؛ ارجاع داده‌اند که قصد دارم به نکاتی در این خصوص از منظر پساکینزی بپردازم.
به عنوان یک دانشجوی حوزه اقتصاد در این یادداشت ابتدا سعی خواهم کرد تعریفی قابل فهم از مفاهیم پولی و بانکی که نباید با یکدیگر اشتباه گرفت ارائه دهم، سپس به وظایف و دغدغه‌هایی که بانک‌های مرکزی در اقتصادهای امروز دارند می‌پردازم که این بخش پایه بخش بعدی یعنی توضیح فرایند خلق پول درون‌زا توسط بانک‌های تجاری است.
شش مفهوم پولی در ابتدا باید معنا و مفهوم تمایز بین آنها را باید درک کرد عبارتند از Fiat Money، Central-Bank Money، Commercial-Bank Money، Outside Money، Inside Money و Legal Tender
اما چرا این شش مفهوم را نباید هم‌سطح دانست؟ این شش اصطلاح، پاسخ به شش پرسش کاملا متفاوت درباره پول‌اند و روی چهار محور طبقه‌بندی مستقل از یکدیگر قرار می‌گیرند. خلط این محورها با یکدیگر، منشأ اصلی خطاهای رایج در بحث‌های مربوط به نظریه پول درون‌زا (Endogenous Money) است. پیش از ورود به جزئیات، این چهار محور را باید از هم تفکیک کرد:
محور اول مبنای ارزش پول است آیا پول پشتوانه کالایی (طلا، نقره) دارد یا نه؟ Fiat Money در برابر Commodity Money
محور دوم نهاد بدهکار (ناشر) است پول بدهی (Liability) کدام نهاد است؟ Central-Bank Money در برابر Commercial-Bank Money
محور سوم جایگاه در ترازنامه بخش خصوصی است آیا در برابر این دارایی، بدهی‌ای در داخل بخش خصوصی وجود دارد؟ Outside Money در برابر Inside Money
و نهایتا محور چهارم وضعیت حقوقی است آیا قانون آن را وسیله الزامی تسویه بدهی اعلام کرده است؟ Legal Tender در برابر Non-Legal Tender
نکته مهم روش‌شناختی این است که این چهار محور سلسله‌مراتبی نیستند. یعنی نباید آنها را به صورت یک نمودار درختی واحد ترسیم کرد؛ هر پول مشخص، به طور همزمان روی هر چهار محور یک «مختصات» دارد. در ادامه، ابتدا هر مفهوم را جداگانه تعریف می‌کنیم.
پول فیات: واژه Fiat از لاتین می‌آید، با معنای تقریبی «بگذار چنین باشد / چنین شود» (let it be done)؛ اشاره اصلی به دستور، فرمان یا اعتبار حقوقی است، نه واژه‌ای که از نظر ریشه‌شناختی به «اعتماد» اشاره کند. پول فیات پولی است که ارزش اسمی آن ناشی از قابلیت تبدیل آن به مقدار معینی از یک کالای ارزشمند، مانند طلا یا نقره، نیست، بلکه صرفا بر مبنای اعتبار قانونی و نهادی و پذیرش عمومی استوار است. به بیان دیگر پول فیات پولی است بدون پشتوانه کالایی قابل تبدیل. لذا این اصطلاح درباره «مبنای ارزش پول» صحبت می‌کند، نه درباره اینکه چه نهادی آن را منتشر کرده است. بنابراین باید در استفاده از آن دقت کرد. اسکناس منتشرشده توسط بانک مرکزی، در نظام پولی امروز Fiat Money است. ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی نیز، چون پشتوانه کالایی ندارند و صرفا بدهی دفتری بانک مرکزی‌اند معمولا Fiat به شمار می‌آیند.
سپرده‌های بانکی معمولا Fiat Money نامیده نمی‌شوند؛ اصطلاح رایج برای آنها Commercial-Bank Money یا Bank Money است. آنچه درست است این است که سپرده‌ها در یک نظام پول فیات ایجاد می‌شوند و واحد حساب آنها، مانند ریال دلار و غیره، واحدی فیات است؛ نه اینکه خود سپرده یک واحد Fiat Money مستقل باشد. مهمترین رابطه سپرده با پول فیات این است که بانک متعهد است سپرده را به میزان اسمی به Central-Bank Money، یعنی اسکناس، تبدیل کند که این تعهد نیز امروزه اعتباری ندارد.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤9👍1😁1
اقتصاد ما کمونیستی نیست چون قیمت خونه از خون آدمیزاد بیشتره،
اقتصاد ما آزاد هم نیست چون دخالت دولت تو قیمت خیلی از کالاها رو می‌بینیم،
اقتصاد ما تا حدی ترکیبی از قسمت‌های مزخرف دو مورد بالاست.
@uttweet
شب خوش
اقتصاد ما آزاد هم نیست چون دخالت دولت تو قیمت خیلی از کالاها رو می‌بینیم،
اقتصاد ما تا حدی ترکیبی از قسمت‌های مزخرف دو مورد بالاست.
@uttweet
شب خوش
❤13👍7😁4🤯1
Eghtesad charkheshi gray.pdf
9.1 MB
🔵 #معرفی_کتاب | راهبری صنعت آب و فاضلاب با رویکرد اقتصاد چرخشی
با افتخار، کتاب «راهبری صنعت آب و فاضلاب با رویکرد اقتصاد چرخشی» را معرفی می‌کنم؛ اثری که با همکاری آقایان سیدحمیدرضا کشفی، سیدحسین سجادیفر و محمد داودآبادی تدوین و تألیف شده است.
این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۳۹۷ منتشر شد و تاکنون دو بار تجدید چاپ شده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده توجه و استقبال مخاطبان از مباحث اقتصاد چرخشی، مدیریت منابع آب، کاهش آب بدون درآمد، بازیافت و استفاده مجدد از پساب و رویکردهای نوین اقتصادی در صنعت آب و فاضلاب است.
اقتصاد چرخشی، امروز دیگر صرفاً یک مفهوم نظری نیست؛ بلکه رویکردی ضروری برای حرکت از الگوی سنتی «برداشت، مصرف و دورریز» به سمت بهره‌وری بیشتر منابع، کاهش اتلاف، بازیابی ارزش و پایداری محیط‌زیست است.
امیدوارم این کتاب بتواند برای مدیران، کارشناسان، پژوهشگران، دانشجویان و علاقه‌مندان به اقتصاد و مدیریت صنعت آب و فاضلاب مفید باشد و زمینه‌ای برای گفت‌وگو و توسعه بیشتر این رویکرد در صنعت آب کشور فراهم کند.
#سجادیفر
#اقتصاد_چرخشی
#آب #فاضلاب
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
با افتخار، کتاب «راهبری صنعت آب و فاضلاب با رویکرد اقتصاد چرخشی» را معرفی می‌کنم؛ اثری که با همکاری آقایان سیدحمیدرضا کشفی، سیدحسین سجادیفر و محمد داودآبادی تدوین و تألیف شده است.
این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۳۹۷ منتشر شد و تاکنون دو بار تجدید چاپ شده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده توجه و استقبال مخاطبان از مباحث اقتصاد چرخشی، مدیریت منابع آب، کاهش آب بدون درآمد، بازیافت و استفاده مجدد از پساب و رویکردهای نوین اقتصادی در صنعت آب و فاضلاب است.
اقتصاد چرخشی، امروز دیگر صرفاً یک مفهوم نظری نیست؛ بلکه رویکردی ضروری برای حرکت از الگوی سنتی «برداشت، مصرف و دورریز» به سمت بهره‌وری بیشتر منابع، کاهش اتلاف، بازیابی ارزش و پایداری محیط‌زیست است.
امیدوارم این کتاب بتواند برای مدیران، کارشناسان، پژوهشگران، دانشجویان و علاقه‌مندان به اقتصاد و مدیریت صنعت آب و فاضلاب مفید باشد و زمینه‌ای برای گفت‌وگو و توسعه بیشتر این رویکرد در صنعت آب کشور فراهم کند.
#سجادیفر
#اقتصاد_چرخشی
#آب #فاضلاب
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6👍1
🔵 پس‌انداز
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/64
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/64
Telegram
جافکری
پس‌انداز
❤5
آدم بدون عشق نمی‌تواند زندگانی کند!
این را من می‌دانم. این را نه از کسی شنیده‌ام و نه در جایی دیده‌ام تا به یادم مانده باشد؛
این را از وجود خودم، با وجود خودم؛ از عمری که تباه کرده‌ام فهمیده‌ام.
نه...
آدم بدون عشق نمی‌تواند زندگانی کند!
#محمود_دولت‌آبادی
شب خوش
این را من می‌دانم. این را نه از کسی شنیده‌ام و نه در جایی دیده‌ام تا به یادم مانده باشد؛
این را از وجود خودم، با وجود خودم؛ از عمری که تباه کرده‌ام فهمیده‌ام.
نه...
آدم بدون عشق نمی‌تواند زندگانی کند!
#محمود_دولت‌آبادی
شب خوش
❤15
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 بحران و دوراهی اعتماد
جنبش فکری عصر روشنگری و متعاقبا جهان مدرن ما، یک انقلاب اعتماد بود، اعتماد به عقل خود و نه اخلاقِ مذهبی و جایگاه الهی پادشاهان. جوامع سکولار ما براساس اعتماد فردی و متقابل ساخته شده‌اند، و بدون اینکه متوجه باشیم به شدت به آن وابسته هستیم، اعتماد به سالم بودن غذایی که می‌خریم، دارویی که مصرف می‌کنیم، مهارت رانندگان تاکسی و خلبانان هواپیما. در نهایت اعتماد همان خوش‌بین بودن به سایر انسان‌هاست.
نسخه جدیدی از آزمون اعتماد از مردم سوال می‌کرد فرض کنید که کیف پول‌تان را که حاوی 200 دلار است گم کرده‌اید. چقدر احتمال دارد که یک شخص غریبه آن را پیدا کرده و به شما پس دهد؟ پاسخ افراد به این سوال در تورنتو کانادا به طور متوسط 25% بود.
اما یک نشریه کانادایی عملا این آزمایش را انجام داد، یعنی کیف پول‌هایی حاوی پول را روی زمین می‌انداختند تا ببینند چه تعداد از افراد آن را پس می‌دهند. نتیجه اینکه 80% آنها پس داده شدند. این یعنی مردم بسیار قابل اعتمادتر از آن هستند که معمولا تصور می‌کنیم.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
https://vrgl.ir/5canE
🔸منبع: کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
جنبش فکری عصر روشنگری و متعاقبا جهان مدرن ما، یک انقلاب اعتماد بود، اعتماد به عقل خود و نه اخلاقِ مذهبی و جایگاه الهی پادشاهان. جوامع سکولار ما براساس اعتماد فردی و متقابل ساخته شده‌اند، و بدون اینکه متوجه باشیم به شدت به آن وابسته هستیم، اعتماد به سالم بودن غذایی که می‌خریم، دارویی که مصرف می‌کنیم، مهارت رانندگان تاکسی و خلبانان هواپیما. در نهایت اعتماد همان خوش‌بین بودن به سایر انسان‌هاست.
مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که اعتماد بر رشد و رونق اقتصادی موثر است. از قول کِنِث ارو، برنده نوبل اقتصاد، تقریبا تمام تراکنش‌های تجاری دارای عنصری از اعتماد هستند، اعتماد به اینکه شخص مقابل کار خواسته شده را به درستی انجام خواهد داد، و اینکه سر شما کلاه نخواهد گذاشت.همچنین، نقش مهم اعتماد در پاسخ‌گویی به شرایط اپیدمی نیز مشاهده می‌شود. مقابله با همه‌گیری بیماری نیازمند دستورالعمل‌های متخصصین در مورد تغییر رفتارهای شخصی مثل رعایت فاصله اجتماعی، واکسیناسیون، یا شست‌وشوی دست بوده است، اما لازمه پیروی از این دستورات اعتماد به گویندگان آن است. تحقیقات صورت گرفته در ایتالیا، هلند و آمریکا نشان دادند که در زمان اپیدمیِ آنفولانزا در سال 2009، افرادی که به رسانه‌ها و دولت اعتماد بالاتری داشتند، بیشتر دستورالعمل‌های رسمی‌اعلام شده را رعایت می‌کردند.
نسخه جدیدی از آزمون اعتماد از مردم سوال می‌کرد فرض کنید که کیف پول‌تان را که حاوی 200 دلار است گم کرده‌اید. چقدر احتمال دارد که یک شخص غریبه آن را پیدا کرده و به شما پس دهد؟ پاسخ افراد به این سوال در تورنتو کانادا به طور متوسط 25% بود.
اما یک نشریه کانادایی عملا این آزمایش را انجام داد، یعنی کیف پول‌هایی حاوی پول را روی زمین می‌انداختند تا ببینند چه تعداد از افراد آن را پس می‌دهند. نتیجه اینکه 80% آنها پس داده شدند. این یعنی مردم بسیار قابل اعتمادتر از آن هستند که معمولا تصور می‌کنیم.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
https://vrgl.ir/5canE
🔸منبع: کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
ویرگول
بحران و دوراهی اعتماد
جنبش فکری عصر روشنگری و متعاقبا جهان مدرن ما، یک انقلاب اعتماد بود، اعتماد به عقل خود و نه اخلاقِ مذهبی و جایگاه الهی پادشاهان جوامع سکولا…
❤5
🔵 انقلاب خاموش
The Silent Revolution
اگر بخواهیم تنها یک روند را برای فهم آینده اقتصاد جهان انتخاب کنیم، احتمالاً بسیاری از افراد به هوش مصنوعی، تغییرات اقلیمی یا رقابت قدرت‌های بزرگ اشاره خواهند کرد.
اما یکی از عمیق‌ترین تحولاتی که آینده جهان را بازنویسی خواهد کرد، بسیار آرام‌تر از آن است که هر روز به تیتر نخست رسانه‌ها تبدیل شود. جهان در حال پیر شدن است.
بر اساس برآوردهای سازمان ملل، تا سال ۲۰۵۰ از هر شش نفر در جهان، یک نفر ۶۵ سال یا بیشتر خواهد داشت. این نسبت در سال ۲۰۱۹، یک نفر از هر یازده نفر بود.
این تغییر، صرفاً یک آمار جمعیتی نیست؛ بلکه یکی از بزرگترین دگرگونی‌های اقتصادی، اجتماعی و فناورانه قرن بیست‌ویکم است.
افزایش امید به زندگی، کاهش نرخ باروری و پیشرفت خدمات درمانی باعث شده ساختار سنی بسیاری از کشورها به‌تدریج تغییر کند. در نتیجه، سهم سالمندان از جمعیت جهان با سرعتی بی‌سابقه در حال افزایش است.
اما چرا این موضوع اهمیت دارد؟
▫️بازار کار با کمبود نیروی انسانی روبه‌رو می‌شود.
▫️تقاضا برای خدمات درمانی و مراقبت از سالمندان افزایش می‌یابد.
▫️صندوق‌های بازنشستگی تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند.
▫️سرمایه‌گذاری در رباتیک، هوش مصنوعی، خانه‌های هوشمند و فناوری‌های سلامت شتاب می‌گیرد.
▫️و دولت‌ها ناچار خواهند شد سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی خود را بازنگری کنند.
برای کشورهایی که از امروز خود را آماده می‌کنند، این روند می‌تواند فرصت‌های بزرگی در حوزه نوآوری، فناوری و اقتصاد خدمات ایجاد کند.
آینده، همیشه با اتفاقات پر سر و صدا ساخته نمی‌شود.
🗝نکات کلیدی
▫️تا سال ۲۰۵۰، از هر ۶ نفر در جهان، ۱ نفر سالمند خواهد بود.
▫️جمعیت سالمندان جهان از حدود ۷۰۳ میلیون نفر به حدود ۱٫۵ میلیارد نفر افزایش می‌یابد.
▫️این روند اقتصاد، بازار کار، سلامت، فناوری و سیاست‌گذاری عمومی را متحول خواهد کرد.
▫️آینده متعلق به کشورهایی است که زودتر خود را با این تغییر سازگار کنند.
منابع:
• United Nations (UN DESA) — World Population Ageing
• World Health Organization (WHO) — Ageing and Health
@EcoHotLine
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
The Silent Revolution
اگر بخواهیم تنها یک روند را برای فهم آینده اقتصاد جهان انتخاب کنیم، احتمالاً بسیاری از افراد به هوش مصنوعی، تغییرات اقلیمی یا رقابت قدرت‌های بزرگ اشاره خواهند کرد.
اما یکی از عمیق‌ترین تحولاتی که آینده جهان را بازنویسی خواهد کرد، بسیار آرام‌تر از آن است که هر روز به تیتر نخست رسانه‌ها تبدیل شود. جهان در حال پیر شدن است.
بر اساس برآوردهای سازمان ملل، تا سال ۲۰۵۰ از هر شش نفر در جهان، یک نفر ۶۵ سال یا بیشتر خواهد داشت. این نسبت در سال ۲۰۱۹، یک نفر از هر یازده نفر بود.
این تغییر، صرفاً یک آمار جمعیتی نیست؛ بلکه یکی از بزرگترین دگرگونی‌های اقتصادی، اجتماعی و فناورانه قرن بیست‌ویکم است.
افزایش امید به زندگی، کاهش نرخ باروری و پیشرفت خدمات درمانی باعث شده ساختار سنی بسیاری از کشورها به‌تدریج تغییر کند. در نتیجه، سهم سالمندان از جمعیت جهان با سرعتی بی‌سابقه در حال افزایش است.
اما چرا این موضوع اهمیت دارد؟
زیرا تقریباً هیچ بخشی از اقتصاد مدرن از آن بی‌تأثیر نخواهد ماند.
▫️بازار کار با کمبود نیروی انسانی روبه‌رو می‌شود.
▫️تقاضا برای خدمات درمانی و مراقبت از سالمندان افزایش می‌یابد.
▫️صندوق‌های بازنشستگی تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند.
▫️سرمایه‌گذاری در رباتیک، هوش مصنوعی، خانه‌های هوشمند و فناوری‌های سلامت شتاب می‌گیرد.
▫️و دولت‌ها ناچار خواهند شد سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی خود را بازنگری کنند.
به همین دلیل، سالمند شدن جمعیت را نباید صرفاً یک چالش دانست.
برای کشورهایی که از امروز خود را آماده می‌کنند، این روند می‌تواند فرصت‌های بزرگی در حوزه نوآوری، فناوری و اقتصاد خدمات ایجاد کند.
آینده، همیشه با اتفاقات پر سر و صدا ساخته نمی‌شود.
گاهی آرام‌ترین تغییرات، بزرگترین پیامدها را به همراه دارند.
🗝نکات کلیدی
▫️تا سال ۲۰۵۰، از هر ۶ نفر در جهان، ۱ نفر سالمند خواهد بود.
▫️جمعیت سالمندان جهان از حدود ۷۰۳ میلیون نفر به حدود ۱٫۵ میلیارد نفر افزایش می‌یابد.
▫️این روند اقتصاد، بازار کار، سلامت، فناوری و سیاست‌گذاری عمومی را متحول خواهد کرد.
▫️آینده متعلق به کشورهایی است که زودتر خود را با این تغییر سازگار کنند.
منابع:
• United Nations (UN DESA) — World Population Ageing
• World Health Organization (WHO) — Ageing and Health
@EcoHotLine
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤3
🔵 آیا بانک‌های تجاری از هیچ پول خلق می‌کنند؟ تعریضی بر یادداشت آقای دکتر مهراب کیارسی (2)
بر این اساس، این استدلال که فقط بانک مرکزی می‌تواند Fiat Money خلق کند تا حدودی گمراه‌کننده است، چون Fiat بودن یک ویژگیِ نبود پشتوانه کالایی است، نه ویژگی انحصار ناشر. آنچه واقعا انحصاری است، خلق Central-Bank Money است، نه خلق Fiat Money به معنای عام آن.
پول بانک مرکزی یا Central-Bank Money این پول با اصطلاحاتی مانند Base Money / High Powered Money، یا پول پرقدرت/پایه پولی نیز شناخته می‌شود پولی است که بدهی (Liability) بانک مرکزی محسوب می‌شود و دو جزء اصلی دارد اسکناس و مسکوک در دست عموم که Currency به آن اطلاق می‌شود و ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی که به آن Bank Reserves می‌گویند. این پول در سمت بدهی ترازنامه بانک مرکزی ثبت می‌شود.
برای مثال، اگر بانک مرکزی ۱۰۰ واحد اسکناس منتشر کند، در سمت دارایی بانک مرکزی دارایی‌های پشتیبان، مانند اوراق یا ارز، قرار می‌گیرد و در سمت بدهی، ۱۰۰ واحد اسکناس در گردش ثبت می‌شود. اگر بانک مرکزی ۱۰۰ واحد ذخیره برای یک بانک تجاری ایجاد کند، برای مثال از طریق خرید دارایی از آن بانک، در سمت دارایی بانک مرکزی ۱۰۰ واحد دارایی خریداری‌شده و در سمت بدهی آن ۱۰۰ واحد ذخایر بانک تجاری ثبت می‌شود.
نکته کلیدی برای بحث حاضر این است که بانک تجاری نمی‌تواند Central-Bank Money، یعنی اسکناس یا ذخایر نزد بانک مرکزی، خلق کند؛ این اقلام صرفا بدهی بانک مرکزی‌اند. آنچه بانک تجاری می‌تواند خلق کند، Commercial-Bank Money است. این تمایز، دقیقا همان نقطه‌ای است که در صورت نادیده گرفته شدن، به خطا در بحث‌های مربوط به خلق پول منجر می‌شود.
پول بانک تجاری یا Commercial-Bank Money به سپرده‌های دیداری و سایر سپرده‌های قابل استفاده برای پرداخت اشاره دارد که در ترازنامه بانک تجاری به عنوان بدهی ثبت می‌شوند. برای مثال، وقتی بانک ۱۰۰ واحد وام جدید اعطا می‌کند، در سمت دارایی بانک ۱۰۰ واحد تسهیلات اعطایی یا وام و در سمت بدهی بانک ۱۰۰ واحد سپرده مشتری ثبت می‌شود. در این فرآیند، بانک سپرده را از سپرده‌گذار دیگری منتقل نکرده است؛ بلکه همزمان با اعطای وام، سپرده‌ای جدید ایجاد شده است. پول بانک تجاری بدهی بانک تجاری است که برای بخش خصوصی به عنوان دارایی پولی عمل می‌کند.
پول بیرونی یا Outside Money به پولی گفته می‌شود که برای بخش خصوصی در مجموع، یک دارایی خالص (Net Financial Asset) محسوب می‌شود؛ یعنی در برابر آن، هیچ بدهی متناظری از سوی یک عامل خصوصی دیگر وجود ندارد. این مفهوم نخستین بار به صورت نظام‌مند توسط Gurley و Shaw در سال ۱۹۶۰ صورت‌بندی شد. در یک نظام پولی مدرن، مصداق اصلی آن اسکناس در دست عموم است، زیرا بانک مرکزی نهادی عمومی و "بیرون از" بخش خصوصی محسوب می‌شود.
درباره ذخایر بانک مرکزی باید محتاط بود در تعریف‌های گسترده‌تر، که بانک مرکزی را بیرون از بخش خصوصی می‌دانند، ذخایر نیز Outside Money به شمار می‌آیند؛ اما در برخی تعریف‌های محدودتر که Outside Money را صرفا به دارایی‌های در دسترس عموم مردم، نه بانک‌ها، محدود می‌کنند و ذخایر از این مقوله خارج می‌مانند بنابراین این ابهام تعریفی در ادبیات وجود دارد. در این یادداشت ما پول بیرونی را به معنای دارایی پولی بخش خصوصی که بدهی متناظر آن بیرون از بخش خصوصی قرار دارد در نظر می‌گیریم.
پول درونی یا Inside Money پولی است که در برابر آن یک بدهی متناظر در داخل بخش خصوصی وجود دارد. نمونه کلاسیک آن سپرده بانکی ناشی از وام است؛ وقتی بانک ۱۰۰ واحد به مشتری وام می‌دهد، برای مشتری «مثبت ۱۰۰ دارایی سپرده» و برای بانک «مثبت۱۰۰ بدهی سپرده» ثبت می‌شود. از آنجا که هر دو طرف این رابطه، مشتری و بانک، در داخل بخش خصوصی قرار دارند، این پول در داخل بخش خصوصی خلق شده و در سطح کل بخش خصوصی، دارایی خالص جدیدی ایجاد نمی‌کند؛ دارایی یک عامل خصوصی، دقیقا با بدهی عامل خصوصی دیگر خنثی می‌شود. بنابراین پول درونی دارایی پولی یک عامل خصوصی است که بدهی متناظر آن نیز در داخل بخش خصوصی قرار دارد.
به همین دلیل است که Commercial-Bank Money معمولا نوعی Inside Money است؛ اما این دو اصطلاح مترادف نیستند. «Commercial-Bank Money» ناظر بر نهاد بدهکار، یعنی بانک تجاری است، در حالی که «Inside Money» ناظر بر جایگاه آن در ترازنامه کل بخش خصوصی است. در عمل این دو غالبا بر هم منطبق می‌شوند، اما از نظر مفهومی از دو محور طبقه‌بندی متفاوت می‌آیند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
بر این اساس، این استدلال که فقط بانک مرکزی می‌تواند Fiat Money خلق کند تا حدودی گمراه‌کننده است، چون Fiat بودن یک ویژگیِ نبود پشتوانه کالایی است، نه ویژگی انحصار ناشر. آنچه واقعا انحصاری است، خلق Central-Bank Money است، نه خلق Fiat Money به معنای عام آن.
پول بانک مرکزی یا Central-Bank Money این پول با اصطلاحاتی مانند Base Money / High Powered Money، یا پول پرقدرت/پایه پولی نیز شناخته می‌شود پولی است که بدهی (Liability) بانک مرکزی محسوب می‌شود و دو جزء اصلی دارد اسکناس و مسکوک در دست عموم که Currency به آن اطلاق می‌شود و ذخایر بانک‌های تجاری نزد بانک مرکزی که به آن Bank Reserves می‌گویند. این پول در سمت بدهی ترازنامه بانک مرکزی ثبت می‌شود.
برای مثال، اگر بانک مرکزی ۱۰۰ واحد اسکناس منتشر کند، در سمت دارایی بانک مرکزی دارایی‌های پشتیبان، مانند اوراق یا ارز، قرار می‌گیرد و در سمت بدهی، ۱۰۰ واحد اسکناس در گردش ثبت می‌شود. اگر بانک مرکزی ۱۰۰ واحد ذخیره برای یک بانک تجاری ایجاد کند، برای مثال از طریق خرید دارایی از آن بانک، در سمت دارایی بانک مرکزی ۱۰۰ واحد دارایی خریداری‌شده و در سمت بدهی آن ۱۰۰ واحد ذخایر بانک تجاری ثبت می‌شود.
نکته کلیدی برای بحث حاضر این است که بانک تجاری نمی‌تواند Central-Bank Money، یعنی اسکناس یا ذخایر نزد بانک مرکزی، خلق کند؛ این اقلام صرفا بدهی بانک مرکزی‌اند. آنچه بانک تجاری می‌تواند خلق کند، Commercial-Bank Money است. این تمایز، دقیقا همان نقطه‌ای است که در صورت نادیده گرفته شدن، به خطا در بحث‌های مربوط به خلق پول منجر می‌شود.
پول بانک تجاری یا Commercial-Bank Money به سپرده‌های دیداری و سایر سپرده‌های قابل استفاده برای پرداخت اشاره دارد که در ترازنامه بانک تجاری به عنوان بدهی ثبت می‌شوند. برای مثال، وقتی بانک ۱۰۰ واحد وام جدید اعطا می‌کند، در سمت دارایی بانک ۱۰۰ واحد تسهیلات اعطایی یا وام و در سمت بدهی بانک ۱۰۰ واحد سپرده مشتری ثبت می‌شود. در این فرآیند، بانک سپرده را از سپرده‌گذار دیگری منتقل نکرده است؛ بلکه همزمان با اعطای وام، سپرده‌ای جدید ایجاد شده است. پول بانک تجاری بدهی بانک تجاری است که برای بخش خصوصی به عنوان دارایی پولی عمل می‌کند.
پول بیرونی یا Outside Money به پولی گفته می‌شود که برای بخش خصوصی در مجموع، یک دارایی خالص (Net Financial Asset) محسوب می‌شود؛ یعنی در برابر آن، هیچ بدهی متناظری از سوی یک عامل خصوصی دیگر وجود ندارد. این مفهوم نخستین بار به صورت نظام‌مند توسط Gurley و Shaw در سال ۱۹۶۰ صورت‌بندی شد. در یک نظام پولی مدرن، مصداق اصلی آن اسکناس در دست عموم است، زیرا بانک مرکزی نهادی عمومی و "بیرون از" بخش خصوصی محسوب می‌شود.
درباره ذخایر بانک مرکزی باید محتاط بود در تعریف‌های گسترده‌تر، که بانک مرکزی را بیرون از بخش خصوصی می‌دانند، ذخایر نیز Outside Money به شمار می‌آیند؛ اما در برخی تعریف‌های محدودتر که Outside Money را صرفا به دارایی‌های در دسترس عموم مردم، نه بانک‌ها، محدود می‌کنند و ذخایر از این مقوله خارج می‌مانند بنابراین این ابهام تعریفی در ادبیات وجود دارد. در این یادداشت ما پول بیرونی را به معنای دارایی پولی بخش خصوصی که بدهی متناظر آن بیرون از بخش خصوصی قرار دارد در نظر می‌گیریم.
پول درونی یا Inside Money پولی است که در برابر آن یک بدهی متناظر در داخل بخش خصوصی وجود دارد. نمونه کلاسیک آن سپرده بانکی ناشی از وام است؛ وقتی بانک ۱۰۰ واحد به مشتری وام می‌دهد، برای مشتری «مثبت ۱۰۰ دارایی سپرده» و برای بانک «مثبت۱۰۰ بدهی سپرده» ثبت می‌شود. از آنجا که هر دو طرف این رابطه، مشتری و بانک، در داخل بخش خصوصی قرار دارند، این پول در داخل بخش خصوصی خلق شده و در سطح کل بخش خصوصی، دارایی خالص جدیدی ایجاد نمی‌کند؛ دارایی یک عامل خصوصی، دقیقا با بدهی عامل خصوصی دیگر خنثی می‌شود. بنابراین پول درونی دارایی پولی یک عامل خصوصی است که بدهی متناظر آن نیز در داخل بخش خصوصی قرار دارد.
به همین دلیل است که Commercial-Bank Money معمولا نوعی Inside Money است؛ اما این دو اصطلاح مترادف نیستند. «Commercial-Bank Money» ناظر بر نهاد بدهکار، یعنی بانک تجاری است، در حالی که «Inside Money» ناظر بر جایگاه آن در ترازنامه کل بخش خصوصی است. در عمل این دو غالبا بر هم منطبق می‌شوند، اما از نظر مفهومی از دو محور طبقه‌بندی متفاوت می‌آیند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤8
علم، بیشتر از آنکه مجموعه‌ای از دانستنی‌ها باشد،
نوعی شیوه‌ی "تفکر" است .
نوعی شیوه‌ی "تحقیق دیرباورانه‌ی" هستی.
"Science is more than a body of knowledge.
It's a way of thinking,
a way of skeptically interrogating the universe."
👤 #کارل_سیگن
شب خوش
نوعی شیوه‌ی "تفکر" است .
نوعی شیوه‌ی "تحقیق دیرباورانه‌ی" هستی.
"Science is more than a body of knowledge.
It's a way of thinking,
a way of skeptically interrogating the universe."
👤 #کارل_سیگن
شب خوش
👍10❤2
🔵 نتیجه گوز سگ بودن دانش بورژوایی
✍ مهدی تدینی
وقتی رهبران کمونیست و سوسیالیست صحبت از "پیشرفت" و "جهش" می‌کردند، یعنی قرار بود بلا و پسرفت و مرگ بر سر اون ملت نازل بشه — همون‌طور که وقتی رهبران فاشیست از عشق به صلح می‌گفتند، یعنی قرار بود جنگی خانمانسوز دامن ملت رو بگيره.
قصهٔ "جهش بزرگ به جلو"ی چین هم که ایدهٔ مائو بود، مترادف پسرفت و مرگ ده‌ها میلیون نفر بود. جهش به جلو نبود، بلکه شیرجه در حماقت و بدبختی بود. با جهش بزرگ قرار بود چین فقیر و عقب‌مونده در چشم‌برهم‌زدنی از با قطار سریع‌السیر سوسیالیسم از کاپیتالیسم سبقت بگیره و پوزه کشورهای کاپیتالیستی غرب رو به خاک بماله. یکی از نشانه‌های این سبقت هم، تولید فولاد بود.
مائو عاشق فولاد بود و آمار و ارقام تولید فولادِ کشورها رو حفظ بود. در سال ۱۹۵۷ تولید فولاد در چین ۵.۳۵ میلیون تن بود؛ اما در سپتامبر ۱۹۵۸ قرار شد این رقم به دوازده میلیون تن برسه.
این هدف باید به هر ضرب‌وزور و حماقتی بود محقق می‌شد. به این منظور کوره‌های کوچکی در محیط‌های روستایی ایجاد شد. اکثر این کوره‌ها نقص فنی داشت و مواد نامرغوب تولید می‌کرد. کشور پر شده بود از کارخانه‌های تولید فولاد. انبوه تیرآهن‌های تولیدشده در کمون‌های روستایی همه‌جا دیده می‌شد، اما این محصولات آن‌قدر کوچک و شکننده بود که برای کارخانه‌های نورد غیرقابل‌استفاده بود.
اما صحنه‌های مضحک‌تر هم وجود داشت! اعضای متعصب حزب که حرف مائو برایشان حرف خدای روی زمین بود، خونه به خونه می‌رفتند و لوازم خانگی و تجهیزات کشاورزی مردم رو مصادره می‌کردند تا بندازند در کوره‌ها. ظروف پخت‌وپز، دستگیره‌های فلزیِ در و حتی گیره‌های موی زنان ذوب می‌شد! شعار رژیم این بود:
او آب (نا)پاکی رو می‌ریخت رو دست ملت چین و می‌گفت: «دانش بورژوایی گوز سگه»
در مارس ۱۹۵۸، در کنفرانس چِنگ‌دو گفته بود:
چین برای رسیدن به عدد تولید بالا که فقط روی کاغذ ارزش داشت (و نه در واقعیت)، منابعی رو مصرف می‌کرد که می‌تونستند در کشاورزی و صنعت مفیدتر باشند — از جمله خود نیروی کار که از کار اصلی‌ش می‌افتاد تا فولاد بی‌ارزش تولید کنه.
مائو واقعاً فکر می‌کرد بسیج ایدئولوژیک توده می‌تونه به تنهایی محدودیت‌های اقتصادی و فنی رو از بین ببره. یعنی:
اراده سیاسی + بسیج میلیون‌ها نفر = جهش اقتصادی
اما اقتصاد و فناوری چین هیچ موقع با سوسیالیسم پیشرفت نکرد. شرط اصلی پیشرفت چین رهایی از تفکر سوسیالیستی بود که برای این‌هم اول باید شر مائو از سر چین کم می‌شد. از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ که اقتصاد بازار آزاد نرم‌نرم جای سوسیالیسم رو گرفت، پیشرفت و توسعه واقعی هم شروع شد — و چین دنیا رو در عرض دو سه دهه با اقتصادش بلعید.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍ مهدی تدینی
وقتی رهبران کمونیست و سوسیالیست صحبت از "پیشرفت" و "جهش" می‌کردند، یعنی قرار بود بلا و پسرفت و مرگ بر سر اون ملت نازل بشه — همون‌طور که وقتی رهبران فاشیست از عشق به صلح می‌گفتند، یعنی قرار بود جنگی خانمانسوز دامن ملت رو بگيره.
قصهٔ "جهش بزرگ به جلو"ی چین هم که ایدهٔ مائو بود، مترادف پسرفت و مرگ ده‌ها میلیون نفر بود. جهش به جلو نبود، بلکه شیرجه در حماقت و بدبختی بود. با جهش بزرگ قرار بود چین فقیر و عقب‌مونده در چشم‌برهم‌زدنی از با قطار سریع‌السیر سوسیالیسم از کاپیتالیسم سبقت بگیره و پوزه کشورهای کاپیتالیستی غرب رو به خاک بماله. یکی از نشانه‌های این سبقت هم، تولید فولاد بود.
مائو عاشق فولاد بود و آمار و ارقام تولید فولادِ کشورها رو حفظ بود. در سال ۱۹۵۷ تولید فولاد در چین ۵.۳۵ میلیون تن بود؛ اما در سپتامبر ۱۹۵۸ قرار شد این رقم به دوازده میلیون تن برسه.
این هدف باید به هر ضرب‌وزور و حماقتی بود محقق می‌شد. به این منظور کوره‌های کوچکی در محیط‌های روستایی ایجاد شد. اکثر این کوره‌ها نقص فنی داشت و مواد نامرغوب تولید می‌کرد. کشور پر شده بود از کارخانه‌های تولید فولاد. انبوه تیرآهن‌های تولیدشده در کمون‌های روستایی همه‌جا دیده می‌شد، اما این محصولات آن‌قدر کوچک و شکننده بود که برای کارخانه‌های نورد غیرقابل‌استفاده بود.
اما صحنه‌های مضحک‌تر هم وجود داشت! اعضای متعصب حزب که حرف مائو برایشان حرف خدای روی زمین بود، خونه به خونه می‌رفتند و لوازم خانگی و تجهیزات کشاورزی مردم رو مصادره می‌کردند تا بندازند در کوره‌ها. ظروف پخت‌وپز، دستگیره‌های فلزیِ در و حتی گیره‌های موی زنان ذوب می‌شد! شعار رژیم این بود:
«هر کس تیغۀ کلنگی را تحویل دهد، یک امپریالیست را محو کرده است، و هر کس میخی را پنهان کند، یک ضدانقلاب را مخفی کرده است.»کسانی که متوجه این حماقت می‌شدند و اشتیاقی نشون نمی‌دادند، فحش می‌خوردند، به بند کشیده می‌شدند یا در ملأ عام به نمایش گذاشته می‌شدند. متخصصانی هم که توصیه می‌کردند این کارها عاقلانه نیست، تحت تعقیب قرار می‌گرفتند. مائو ادبیاتی سر زبون‌ها انداخته بود که دیگه جایی برای عقلانیت نمی‌گذاشت.
او آب (نا)پاکی رو می‌ریخت رو دست ملت چین و می‌گفت: «دانش بورژوایی گوز سگه»
در مارس ۱۹۵۸، در کنفرانس چِنگ‌دو گفته بود:
«در مورد دانشِ استادان بورژوا، باید آن را همچون گوز بی‌ارزش دانست، چنان‌که گویی اصلاً وجود ندارد؛ باید آن را تحقیر، خوار و بی‌اعتنا شمرد؛ همان‌گونه که باید قدرت و دانش جهان انگلو-آمریکایی و غرب را تحقیر، خوار و بی‌اعتنا شمرد.»اما در نهایت در دسامبر ۱۹۵۸، خود مائو مجبور شد اعتراف کنه چهل درصد فولاد غیرقابل‌استفاده‌ست. فقط فولادی قابل‌استفاده بود که در کارخانه‌های فولادسازی متعارف تولید شده بود. تمام نیرو و مواد و سرمایه تلف شده بود و منابعی که در کارهای ضروری‌تر باید مصرف می‌شد سوخته بود (چیزی که ماهیت سوسیالیسمه)؛ چرا؟ چون دانش بورژوایی گوز سگه!
چین برای رسیدن به عدد تولید بالا که فقط روی کاغذ ارزش داشت (و نه در واقعیت)، منابعی رو مصرف می‌کرد که می‌تونستند در کشاورزی و صنعت مفیدتر باشند — از جمله خود نیروی کار که از کار اصلی‌ش می‌افتاد تا فولاد بی‌ارزش تولید کنه.
مائو واقعاً فکر می‌کرد بسیج ایدئولوژیک توده می‌تونه به تنهایی محدودیت‌های اقتصادی و فنی رو از بین ببره. یعنی:
اراده سیاسی + بسیج میلیون‌ها نفر = جهش اقتصادی
اما اقتصاد و فناوری چین هیچ موقع با سوسیالیسم پیشرفت نکرد. شرط اصلی پیشرفت چین رهایی از تفکر سوسیالیستی بود که برای این‌هم اول باید شر مائو از سر چین کم می‌شد. از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ که اقتصاد بازار آزاد نرم‌نرم جای سوسیالیسم رو گرفت، پیشرفت و توسعه واقعی هم شروع شد — و چین دنیا رو در عرض دو سه دهه با اقتصادش بلعید.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
👍11❤3👎3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 چرا انقلاب صنعتی از انگلستان شروع شد؟
✔️ امپراتوری بریتانیا چطوری بزرگترین قدرت جهانی شد؟
🔸انقلاب صنعتی: چگونه جهان در دو قرن متحول شد؟
🔸منبع : گاهنامه مدیر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ امپراتوری بریتانیا چطوری بزرگترین قدرت جهانی شد؟
🔸انقلاب صنعتی: چگونه جهان در دو قرن متحول شد؟
🔸منبع : گاهنامه مدیر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤6
🔵 آیا بانک‌های تجاری از هیچ پول خلق می‌کنند؟ تعریضی بر یادداشت آقای دکتر مهراب کیارسی (3)
وسیله قانونی پرداخت یاLegal Tender یک مفهوم حقوقی است، نه یک مفهوم ترازنامه‌ای یا نظریه خلق پول. قانون مشخص می‌کند چه چیزی باید، در شرایط تعیین‌شده، برای تسویه تعهدات پولی از سوی طلبکار پذیرفته شود. اگر قانونی مشخص کند اسکناس بانک مرکزی وسیله قانونی پرداخت است، آن اسکناس Legal Tender محسوب می‌شود؛ اما این وضعیت حقوقی، به خودی خود چیزی درباره فرآیند خلق آن پول نمی‌گوید. سپرده بانکی نیز در بسیاری از نظام‌های حقوقی Legal Tender به معنای فنی و الزام‌آور آن نیست، هرچند در عمل به طور گسترده به عنوان وسیله پرداخت پذیرفته می‌شود.
شش مفهوم فوق شش سوال را این شرح پاسخ می‌دهند، Fiat Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که پول بر چه مبنایی ارزش اسمی دارد؛ مصداق معمول آن پول بدون پشتوانه کالایی است. Central-Bank Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که پول بدهی چه نهادی است؛ مصداق معمول آن اسکناس و ذخایر بانک مرکزی است. Commercial-Bank Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که پول در ترازنامه چه نهادی به عنوان بدهی ثبت شده است؛ مصداق معمول آن سپرده بانکی است. Outside Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که آیا در برابر پول، بدهی بخش خصوصی وجود دارد؛ مصداق آن اسکناس و در تعریف‌های گسترده‌تر، ذخایر است. Inside Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که آیا در برابر پول، بدهی یک عامل خصوصی دیگر وجود دارد؛ مصداق معمول آن سپرده ناشی از وام بانکی است. نهایتا Legal Tender به این پرسش پاسخ می‌دهد که قانون چه چیزی را برای تسویه بدهی به رسمیت می‌شناسد؛ مصداق معمول آن اسکناس دارای وضعیت قانونی صریح است.
برای درک بهتر توجه به این نکته ضروری است که عبارت "پول فیات پولی است که فقط بانک مرکزی می‌تواند خلق کند" نمی‌تواند درست باشد. بلکه آنچه بانک مرکزی به طور انحصاری خلق می‌کند، Central-Bank Money، یعنی بدهی بانک مرکزی، است؛ نه Fiat Money به معنای عام. در مقابل، بانک تجاری قادر است Commercial-Bank Money، یعنی بدهی خود بانک تجاری، خلق کند، بدون آنکه نیازی به خلق Central-Bank Money داشته باشد. بنابراین استدلال "بانک تجاری نمی‌تواند Fiat Money ایجاد کند، پس نمی‌تواند پول ایجاد کند" یک لغزش معنایی است به عبارتی مقدمه درباره یک محور طبقه‌بندی، یعنی نهاد بدهکار، صحبت می‌کند، اما نتیجه به محور دیگری، یعنی کل پول موجود در اقتصاد، تعمیم داده می‌شود.
اگر چه موضوع تورم محور این یادداشت نیست اما بد نیست همینجا به این موضوع اشاره شود که از پذیرفتن این نکته که بانک‌های تجاری Inside Money خلق می‌کنند، نباید این نتیجه‌گیری اضافی گرفته شود که بانک‌ها به تنهایی و بدون هیچ محدودیتی می‌توانند تورم ایجاد کنند. آنچه به درستی در متن آقای کیارسی اشاره شده این است که خلق اعتبار بانکی به طور خودکار به تورم نمی‌انجامد؛ اما باید به این نکته هم تأکید شود (فارغ از اینکه در مباحث اقتصادی رایج در ایران هر طیف چه می‌گوید) نظریه پول درون‌زا به خودی خود اثبات نمی‌کند که "بانک‌ها علت تورم‌اند"؛ آنچه این نظریه رد می‌کند، صرفا این ادعا است که بانک تجاری تنها واسطه وجوه موجود است و خودش پول ایجاد نمی‌کند (البته این به این معنا نیست که در زمینه‌های نهادی مشخصی خلق پول بانک تجاری هیچگاه به تورم نمی‌انجامد).
اما بخش دوم در باب موضوع این یادداشت یعنی خلق پول توسط بانک‌های تجاری نیازمند تدقیق در وظایف بانک‌های مرکزی امروزی است لذا یک چارچوب کلی در باب وظایف بانک مرکزی و خلق پول درون‌زا از منظر پساکینزی ارائه خواهم داد.
بر اساس مقالات فصول دوم و چهارم کتاب پیشرفته‌هایی در تجزیه و تحلیل پول درون‌زا که توسط فیلیپ روشون و سرجیو رزی گردآوری شده است در اقتصادهای امروزی مهمترین وظایف و دغدغه‌های بانک مرکزی را به این شرح می‌توان برشمرد:
✔️ وظایف اصلی بانک مرکزی:
تضمین عملکرد روان سیستم پرداخت‌های ملی: بانک‌های مرکزی به عنوان تامین‌کننده انحصاری ذخایر، یک تعهد قانونی و بنیادین برای ارتقای عملکرد روان سیستم پرداخت‌های ملی هدف اصلی همه بانک‌های مرکزی تضمین عملکرد بدون وقفه سیستم‌های پرداخت کشورشان است.
نقش نهاد تسویه : نقش منحصربه‌فرد بانک مرکزی، عمل به عنوان نهاد تسویه در نظام پرداخت‌هاست. بانک مرکزی با صدور پول خود (پول پایه)، تمامی ابزارهای پرداخت صادر شده توسط بانک‌های خصوصی را همگن کرده و نهایتاً بدهی‌های بین‌بانکی را به صورت قطعی تسویه می‌کند.
حفظ نقدینگی و ثبات سیستم: بانک مرکزی وظیفه دارد نقدینگی کل سیستم را حفظ کرده و در مواقع بحرانی به عنوان آخرین وام‌دهنده (Lender of Last Resort) عمل کند تا از فروپاشی مالی جلوگیری نماید.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
وسیله قانونی پرداخت یاLegal Tender یک مفهوم حقوقی است، نه یک مفهوم ترازنامه‌ای یا نظریه خلق پول. قانون مشخص می‌کند چه چیزی باید، در شرایط تعیین‌شده، برای تسویه تعهدات پولی از سوی طلبکار پذیرفته شود. اگر قانونی مشخص کند اسکناس بانک مرکزی وسیله قانونی پرداخت است، آن اسکناس Legal Tender محسوب می‌شود؛ اما این وضعیت حقوقی، به خودی خود چیزی درباره فرآیند خلق آن پول نمی‌گوید. سپرده بانکی نیز در بسیاری از نظام‌های حقوقی Legal Tender به معنای فنی و الزام‌آور آن نیست، هرچند در عمل به طور گسترده به عنوان وسیله پرداخت پذیرفته می‌شود.
شش مفهوم فوق شش سوال را این شرح پاسخ می‌دهند، Fiat Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که پول بر چه مبنایی ارزش اسمی دارد؛ مصداق معمول آن پول بدون پشتوانه کالایی است. Central-Bank Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که پول بدهی چه نهادی است؛ مصداق معمول آن اسکناس و ذخایر بانک مرکزی است. Commercial-Bank Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که پول در ترازنامه چه نهادی به عنوان بدهی ثبت شده است؛ مصداق معمول آن سپرده بانکی است. Outside Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که آیا در برابر پول، بدهی بخش خصوصی وجود دارد؛ مصداق آن اسکناس و در تعریف‌های گسترده‌تر، ذخایر است. Inside Money به این پرسش پاسخ می‌دهد که آیا در برابر پول، بدهی یک عامل خصوصی دیگر وجود دارد؛ مصداق معمول آن سپرده ناشی از وام بانکی است. نهایتا Legal Tender به این پرسش پاسخ می‌دهد که قانون چه چیزی را برای تسویه بدهی به رسمیت می‌شناسد؛ مصداق معمول آن اسکناس دارای وضعیت قانونی صریح است.
برای درک بهتر توجه به این نکته ضروری است که عبارت "پول فیات پولی است که فقط بانک مرکزی می‌تواند خلق کند" نمی‌تواند درست باشد. بلکه آنچه بانک مرکزی به طور انحصاری خلق می‌کند، Central-Bank Money، یعنی بدهی بانک مرکزی، است؛ نه Fiat Money به معنای عام. در مقابل، بانک تجاری قادر است Commercial-Bank Money، یعنی بدهی خود بانک تجاری، خلق کند، بدون آنکه نیازی به خلق Central-Bank Money داشته باشد. بنابراین استدلال "بانک تجاری نمی‌تواند Fiat Money ایجاد کند، پس نمی‌تواند پول ایجاد کند" یک لغزش معنایی است به عبارتی مقدمه درباره یک محور طبقه‌بندی، یعنی نهاد بدهکار، صحبت می‌کند، اما نتیجه به محور دیگری، یعنی کل پول موجود در اقتصاد، تعمیم داده می‌شود.
اگر چه موضوع تورم محور این یادداشت نیست اما بد نیست همینجا به این موضوع اشاره شود که از پذیرفتن این نکته که بانک‌های تجاری Inside Money خلق می‌کنند، نباید این نتیجه‌گیری اضافی گرفته شود که بانک‌ها به تنهایی و بدون هیچ محدودیتی می‌توانند تورم ایجاد کنند. آنچه به درستی در متن آقای کیارسی اشاره شده این است که خلق اعتبار بانکی به طور خودکار به تورم نمی‌انجامد؛ اما باید به این نکته هم تأکید شود (فارغ از اینکه در مباحث اقتصادی رایج در ایران هر طیف چه می‌گوید) نظریه پول درون‌زا به خودی خود اثبات نمی‌کند که "بانک‌ها علت تورم‌اند"؛ آنچه این نظریه رد می‌کند، صرفا این ادعا است که بانک تجاری تنها واسطه وجوه موجود است و خودش پول ایجاد نمی‌کند (البته این به این معنا نیست که در زمینه‌های نهادی مشخصی خلق پول بانک تجاری هیچگاه به تورم نمی‌انجامد).
اما بخش دوم در باب موضوع این یادداشت یعنی خلق پول توسط بانک‌های تجاری نیازمند تدقیق در وظایف بانک‌های مرکزی امروزی است لذا یک چارچوب کلی در باب وظایف بانک مرکزی و خلق پول درون‌زا از منظر پساکینزی ارائه خواهم داد.
بر اساس مقالات فصول دوم و چهارم کتاب پیشرفته‌هایی در تجزیه و تحلیل پول درون‌زا که توسط فیلیپ روشون و سرجیو رزی گردآوری شده است در اقتصادهای امروزی مهمترین وظایف و دغدغه‌های بانک مرکزی را به این شرح می‌توان برشمرد:
✔️ وظایف اصلی بانک مرکزی:
تضمین عملکرد روان سیستم پرداخت‌های ملی: بانک‌های مرکزی به عنوان تامین‌کننده انحصاری ذخایر، یک تعهد قانونی و بنیادین برای ارتقای عملکرد روان سیستم پرداخت‌های ملی هدف اصلی همه بانک‌های مرکزی تضمین عملکرد بدون وقفه سیستم‌های پرداخت کشورشان است.
نقش نهاد تسویه : نقش منحصربه‌فرد بانک مرکزی، عمل به عنوان نهاد تسویه در نظام پرداخت‌هاست. بانک مرکزی با صدور پول خود (پول پایه)، تمامی ابزارهای پرداخت صادر شده توسط بانک‌های خصوصی را همگن کرده و نهایتاً بدهی‌های بین‌بانکی را به صورت قطعی تسویه می‌کند.
حفظ نقدینگی و ثبات سیستم: بانک مرکزی وظیفه دارد نقدینگی کل سیستم را حفظ کرده و در مواقع بحرانی به عنوان آخرین وام‌دهنده (Lender of Last Resort) عمل کند تا از فروپاشی مالی جلوگیری نماید.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
شازده کوچولو پرسید:
آدما دنیاشون چقدر جمعیت داره؟
روباه جواب داد:
بعضیا هفت میلیارد، هشت میلیارد
بعضیا یه نفر.
شب خوش
آدما دنیاشون چقدر جمعیت داره؟
روباه جواب داد:
بعضیا هفت میلیارد، هشت میلیارد
بعضیا یه نفر.
شب خوش
❤13👍3