🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
#مکاتب_اقتصادی

🔸اقتصاد پسا‌مدرن – معاصر

اقتصاد پسا‌مدرن یا معاصر رویکردی است که در واکنش به محدودیت‌ها و پیش‌فرض‌های اقتصاد جریان اصلی (نئوکلاسیک) شکل گرفته است. این مکتب، برخلاف نگاه سنتی که اقتصاد را علمی دقیق و عینی می‌داند، بر این باور است که فعالیت‌های اقتصادی در بسترهای فرهنگی، زبانی و تاریخی خاصی رخ می‌دهند و نمی‌توان آن‌ها را تنها با مدل‌های ریاضی یا مفروضات عقلانیت کامل توضیح داد.

در اقتصاد پسا‌مدرن، مفاهیمی چون قدرت، گفتمان، روایت و معنا جایگاه مهمی پیدا می‌کنند. این مکتب بر این نکته تأکید دارد که واقعیت اقتصادی نه یک امر عینی و ثابت، بلکه ساخته‌ای اجتماعی است که از طریق زبان، رسانه و نهادها شکل می‌گیرد. برای مثال، بازار صرفاً مجموعه‌ای از مبادلات مادی نیست، بلکه شبکه‌ای از معانی و انتظارات است که توسط روایت‌ها، تبلیغات و ارزش‌های فرهنگی هدایت می‌شود.

اقتصاددانان پسا‌مدرن همچنین نسبی‌گرایی معرفتی را می‌پذیرند؛ یعنی باور دارند هیچ نظریه یا مدلی نمی‌تواند ادعای حقیقت مطلق درباره اقتصاد داشته باشد. از دید آن‌ها، اقتصاد نه یک «علم طبیعی» بلکه نوعی «علم انسانی» است که باید از روش‌های تفسیری، تاریخی و انتقادی بهره گیرد.

در این چارچوب، نقد اقتصاد جریان اصلی بر سه محور متمرکز است:
۱. ردّ فرض عقلانیت ابزاری انسان اقتصادی؛ زیرا تصمیم‌گیری‌ها اغلب احساسی، فرهنگی و اجتماعی‌اند.
۲. نقد ریاضی‌گرایی و انتزاع بیش از حد در مدل‌های اقتصادی.
۳. توجه به قدرت و ایدئولوژی در شکل‌دهی به نظریه‌های اقتصادی و سیاست‌گذاری‌ها.

به‌طور کلی، اقتصاد پسا‌مدرن بر آن است که فهم پدیده‌های اقتصادی بدون در نظر گرفتن بافت فرهنگی و گفتمانی ممکن نیست. این رویکرد راه را برای گفت‌وگوی میان اقتصاد و رشته‌هایی چون جامعه‌شناسی، فلسفه، و مطالعات فرهنگی باز می‌کند و اقتصاد را به حوزه‌ای چندصدایی و تفسیری بدل می‌سازد.

#انجمن_علمی_اقتصاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 #تحلیل_وضعیت_بخش_انرژی

🔸#اندونزی

#انرژی

🔸منبع: موسسه مطالعات بین‌المللی انرژی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

هر سلول بدن شما در حال شنود افکار شماست.
به استرس فکر کنید، هورمون‌های استرس تولید می‌کنید.
به آرامش فکر کنید، ترکیبات شفابخش تولید می‌کنید.
ذهن شما قدرتمندترین داروخانه شماست.‌..!

👤دکتر نورمن دویج

شب خوش

🔵 #رشد_و_توسعه_اقتصادی

🔸ابزارهای یکبار مصرف اقتصاد ایران

✍️ #دکتر_محمدرضا_منجذب

💠 مقدمه: در اقتصاد ایران و در زمان‌های مختلف سیاست‌گذار ابزارهای مختلفی را معرفی و در جهت تنظیم مشکلات اقتصادی و یا ایجاد رشد اقتصادی بهره گرفته است. ابزارهایی که در روز اول به عنوان فرشته نجات اقتصاد و عاری از عیب و ایراد مطرح شده است. طی نوشتار زیر به بررسی برخی از آن‌ها و تاثیر عملی بر اقتصاد ایران می‌پردازم.

💠 بانک: موسسه‌ای که با واسطه قرار گرفتن بین سپرده گذار و وام گیرنده در صدد گسترش تولید و رشد اقتصادی هست. در سالیان اخیر بانک‌ها نه تنها به وظیفه ذاتی خود عمل نکرده‌اند بلکه ابزاری در اختیار رانتی‌ها قرار گرفته‌اند و اختلاس‌های زیادی رخ داده است. ضمن اینکه خود بانک ها از وجوه در اختیار به سمت سوداگری حرکت کرده و تورمی را بر اقتصاد تحمیل کرده اند.

💠 سیستم مالیاتی: ابزاری برای ایجاد برابری بیشتر در توزیع درآمد و منابع در اختیار جامعه تعریف می‌شود. در عین حال یکی از سیستم‌های مهم اقتصادی برای تامین دولت تلقی می‌شود. در حال حاضر سازمان مالیاتی کشور از عدم چابکی در اجرای وظایف خود، فرار مالیاتی گسترده، استفاده از ابزار سنتی و از رده خارجی چون تشخیص علی الراس، معافیت‌های گسترده، رانت و فساد رنج می‌برد. داخل این سیستم نیز ابزارهای مفید قلب می‌شود. اخیرا از عنوان مالیات بر عایدی سرمایه استفاده شده و بر تورم مالیات بسته میشود، و امثال آن.

💠 اوراق قرضه: در زمان‌های مختلف از این ابزار استفاده شده است. مطالعات کاربردی در اقتصاد ایران نشان می‌دهد بهره‌گیری از این ابزار عملا تاثیری بر رشد اقتصادی و تولید نداشته است.

💠 شرکت‌های سرمایه‌گذاری: شرکت‌های سرمایه‌گذار شرکت‌های هستند که تولیدی یا خدماتی بوده و از بستر تولید و درآمد حاصل از عملیات اجرایی خود را با ایده‌های مختلف و غیر‌تخصصی صرف خرید سهام سایر شرکت‌ها کرده و حداقل انتظارشان داشتن سود مناسب است، به اینگونه از شرکت‌ها سرمایه‌گذار می‌گوییم. این شرکت‌ها علاوه بر داشتن تولید فقط از منظر جایگاه کسب سود بیشتر، پول و سرمایه خود را در سایر بنگاه‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند، متاسفانه در ایران طی دهه 80 با سوء استفاده از نام و اعتبار اینگونه شرکت‌ها نقدینگی زیادی وارد آن‌ها شد و سپس با کلاهبرداری زیادی که اتفاق افتاد، برچیده شدند.

💠 بورس: یکی از ابزارهای موفق در کشورهای توسعه یافته و بعضا در حال توسعه برای تامین مال سرمایه‌گذاری و رشد اقتصادی هست. در ایران به دلیل عدم شفافیت لازم در این بازار و حاکمیت سایه شرکت‌های دولتی و خصولتی بر آن توفیق چندانی نداشته است. در توالی‌های زمانی مختلف تبدیل به سرریز نقدینگی از بازارهای موازی شده است. لیکن در سال 98 با تبلیغات زیادی نقدینگی زیادی را بخود جذب کرد، ولی چون بدون پشتوانه بود شاخص بورس سقوط شدیدی کرد. اکنون اقبال و اعتماد عمومی به بورس کم هست.

💠 موسسات مالی اعتباری: ابزاری برای تامین مالی سرمایه‌گذاری و رشد تولید هست. مشابه همان اتفاقی که برای شرکت‌های سرمایه‌گذاری افتاد. منتها دولت مجبور شد پول مردم را برگرداند و این خود رشد نقدینگی و تورم را به شدت افزایش داد.

💠 سرمایه گذاری خارجی: به دلیل ریسک بالای اقتصاد ایران و سیاست زدگی اقتصاد ایران هیچوقت ابزاری موفق تلقی نشده است و رقم آن بسیار ناچیز است.

💠 مناطق آزاد: بعنوان تشویقی برای صادرات محصولات داخلی تجربه‌ای موفق را در کشورهای دیگر داشته است. هم‌اکنون کشور سنگاپور توسعه یافته در کل خودش یک منطقه آزاد هست. در ایران توفیق مناطق آزاد در افزایش واردات بوده و سیاست‌گذار هیچگاه بطور جدی به این موضوع بهای لازم برای رشد در مسیر صحیح نداده است.

💠 عملیات بازار باز: به عنوان ابزاری مطرح است و بیم آن می‌رود که به بلای ابزارهای قبلی دچار شود. منتقدان می‌گویند احتمالا تبدیل پوششی برای کسری بودجه دولت شده و تورمی را بر اقتصاد عارض می‌کند.

💠 بازار توافقی ارز: جایگزین نرخ ارز نیمایی که همچنان فاصله خود را با نرخ آزاد ارز حفظ کرده است. باید دید این ابزار به سرنوشت بقیه دچار می شود یا خیر؟

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 انقلاب اپل

🔸چگونه استیو جابز دنیا را تغییر داد؟

🗣دکتر مجید گلپایگانی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 ناکامی شرکت‌های دولتی و راز موفقیت ایرلاین های خلیج

از آنجاییکه کنترل شرکت‌های با مالکیت دولتی (SOE) درون دستگاه بوروکراتیک دولتی است و مدیریت آن‌ها معمولا از چندین گروه مختلف دستور می‌گیرند، مسئولیت‌پذیری، ساختار مشوق‌ها، و اولویت‌بندی در آن‌ها مخدوش می‌شود، و ساختار پیچیده قوانین بوروکراتیک ساخته شده توسط روسای مختلف حتی جلوی عملکرد مدیران دلسوز را هم می‌گیرند.

در این شرکت‌ها اهداف بیرونی متغیر و زیادی وجود دارند شامل اقدامات خیرخواهانه مانند تضمین قیمت عادلانه، ایجاد اشتغال، مشارکت در توسعه منطقه، یا کمک به صنایع محلی. این اهداف گیج کننده و نامشخص SOE را به شکاری راحت برای اهداف بازیگران سیاسی تبدیل می کند.

برخلاف استقلال ظاهری، به دلیل تمرکز قدرت، بوروکرات‌ها و سیاست‌مداران می‌توانند مدام در کار مدیران این شرکت‌ها دخالت کند. بوروکرات‌های ارشد عضو هیات مدیره با کنترل قیمت، مقررات مربوط به استخدام، و دخالت‌های غیر رسمی همچون پارتی بازی و رانت‌خواری، استراتژی‌های شرکت را متاثر می‌کنند. سیستم بودجه نرم SOE ها هم بر مشکل می‌افزاید. خصوصا شرکت‌های بزرگ دولتی هرگز نمی‌توانند ورشکسته شوند بنابراین هزینه‌های آن‌ها مثل باری بر دوش مردم باقی می‌ماند.

از بین کشورهای دارای ثروت‌های زیرزمینی، تقریبا تمام SOE ها دارای تعداد بیش از حد کارمند، فساد، عدم استقلال مدیریتی، سیاست‌زدگی، و دارای هزینه‌های بالاسری زیاد هستند. این شرکت‌ها معمولا اجازه تعیین قیمت بطور آزادانه را ندارند و در عین حال از تمام ظرفیت خود نیز استفاده نمی‌کنند، درحالیکه اکثرشان برای دهه‌ها دچار کمبود بودجه بوده‌اند.

اما تعدادی از حاکمان کشورهای حاشیه خلیج فارس موفق شده‌اند شرکت‌های سودده و موفقی تحت مالکیت دولتی بسازند. البته نمی‌توان این موفقیت‌ها را با شرکت‌های خصوصی بین‌المللی مقایسه کرد، اما همچنان عملکرد SOE های خلیج (عربستان، قطر، امارات) در میان شرکت‌های دولتی کشورهای ثروتمند دارای منابع طبیعی از جمله الجزایر، اندونزی، ایران، لیبی، نیجریه و ونزوئلا چشمگیر است.

در این شرکت‌های موفق اهداف تجاری و غیرتجاری شرکت محدود و مشخص است و یک مدل کسب درآمد عمل‌گرایانه برای پوشش هزینه‌ها وجود دارد. بخشی از سهام شرکت در بورس فروخته می‌شود تا عملکرد مدیران در معرض ارزیابی بازار قرار بگیرد. دخالت افراد بیرونی خصوصا سیاست‌مداران و دولت محدود شده، حتی از مدیران خارجی برای اداره شرکت استفاده می‌شود. شفافیت و مسئولیت‌پذیری بهبود یافته، و دستمزد مدیران برمبنای عملکرد شان پرداخت می‌گردد. همچنین با جذب سرمایه‌گذاری خارجی و محدود کردن سوبسیدهای دولتی عملکرد شرکت بهبود می‌یابد.

ادامه مطلب 🔻🔻🔻

ادامه مطلب 🔺🔺🔺

اما چه چیزی موفقیت SOE های خلیج را توضیح می دهد؟

واضح‌ترین علت این موفقیت‌ها نوع رابطه مدیران شرکت با روسا است. این SOE های بزرگ و موفق دستورات مستقیم از شخص حاکم دارند و تحت حمایت مستقیم او هستند، بنابراین برخلاف موارد غیر خلیجی، دولت حداقل توان دخالت در امور آن ها را دارد. به دلیل موقعیت سیاسی خاص، این شرکت‌ها در مقابل رانت‌جویی، پارتی‌بازی، و طعمه بوروکرات‌های ارشد یا اعضای کوچکتر خانواده حاکم قرار گرفتن در امان هستند.

این SOE ها با فرمان ویژه تشکیل شده، مدیریت آن‌ها مستقیما به شخص حاکم، ولیعهد، یا مشاوران نزدیک آن‌ها گزارش می‌دهد. مدیران ارشد معمولا روابط دراز مدت مملو از اطمینان و اعتماد با حاکمان دارند که منجر به افزایش رتبه اجتماعی آن‌ها و نوسان کمتر مدیریتی در شرکت می‌شود. درحالیکه اعضای خانواده حاکم عموما عضو هیات مدیره هستند، مدیرعامل تقریبا هیچ وقت از اعضای خانواده سلطنتی نیست، که او را متفاوت از بقیه دستگاه دولتی می‌کند. بنابراین از استقلال مدیریتی بهره برده، می‌تواند بطور مداوم بر سوددهی تمرکز بکند که هدف اصلی واگذار شده به او از طرف شیخ است.

اما برای بسیاری دولت‌های خاورمیانه که در دهه‌های میانی قرن بیستم قدرت کسب کردند صنایع ملی شده برای تغذیه اهداف سیاسی انقلابی بکار می‌روند. سوریه، لیبی، تونس، و مصر به ترکیبی از قدرت نظامی و ایدئولوژی عرب‌گرایی، سرکوب خشن و سوسیالیسم وابسته بوده، به شدت به مدیریت دولتی برای کنترل مردم نیازمند هستند، و تا زمانیکه دولت کالاهای سوبسیدی و اشتغال را تامین کنند مردم مطیع باقی می‌مانند.

پوپولیسم اقتصادی به عنوان ابزار استفاده از منابع اقتصادی برای جلب حمایت طبقاتی از مردم یکی از عوامل شکست SOE های کشورهای غیر خلیجی است. در این کشورها عموما با شعار عدالت اجتماعی و همینطور عدم اعتماد به نخبگان (داخلی یا خارجی)، سیاست‌های اقتصادی بازتوزیعی در پیش گرفته شده، ابزارهای تولید کشور در خدمت این اهداف قرار می‌گیرند.

استفاده از SOE ها برای ایجاد شغل دولتی و کالاهای ارزان به تضاد اهداف، تضعیف استقلال مدیریتی، ناکارآمدی و مدیریت غلط منجر می‌شود. این استفاده از بازتوزیع برای ایجاد حمایت سیاسی سازمان داده شده از طبقه متوسط و فقیر یعنی دستکاری دائمی قیمت‌ها، استخدام بیش از نیاز، و فعالیت‌های رفاهی تحمیلی به شرکت که همگی تمرکز بر سوددهی را غیرممکن کرده و بودجه نرم را ضروری می‌کند. اما این مدل زمانی از هم می‌پاشد که نیازهای مردم از توانایی دولت بیشتر شود و مردم شورش کنند.

در مقابل، SOE های خلیج در فضای نهادی ایدئولوژیکی کاملا مخالف پوپولیسم فعالیت می‌کنند. رژیم‌های خلیج در زمینه‌هایی چون ساختار طبقه اجتماعی ساکت و محافظه کار هستند. همچنین این کشورها انقلابات مردمی و کودتاهای نظامی را تجربه نکرده‌اند. در مقابل، حاکمان خلیج از جمله با سیاست واردات زیاد نیروی کار از تشکیل و سازماندهی یک طبقه کارگر ناراضی جلوگیری کرده‌اند. اتحادیه‌ها در دولت های خلیجی در بیشتر تاریخ آن‌ها ممنوع بوده‌اند. این جدایی ضد پوپولیستی از عملکرد دولت توضیح می‌دهد چرا آن‌ها انگیزه روشن‌تری برای استفاده از SOE ها جهت سوددهی دارند.

سوبسیدهای دولتی در کشورهای خلیج وجود دارند اما معمولا بطور جدا از SOE پرداخت می‌گردند، مثل گرفتن سوبسید از طریق یک صندوق جداگانه و نه مجبور کردن شرکت به ارزان فروشی. البته همه SOE ها در مقابل فساد، اشتغال رفاهی و سوء استفاده توسط بازیگران سیاسی در امان نیستند. مثلا "سعودی ایرلاینز" مداوما زیان ده بود که بسیاری آن را بدلیل رابطه‌اش با وزارت دفاع می‌دانستند. مشابها "گلف ایر" بحرین هم زیان‌های بزرگی داد و مدیران ارشدش تحت تحقیق در ارتباط با فساد هستند.

🔸منبع: کانال کنجکاوی

🔻منابع: https://bit.ly/2Huhpvr https://wapo.st/2HxLKcA https://bit.ly/2HRr1DL https://on.ft.com/2qZi2qs https://bit.ly/2HvdeTS https://bit.ly/2HYbFek

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 در باب تورم روسیه و اقدامات بانک مرکزی این کشور(1/3)

تورم روسیه از فوریه 2022 که به اوکراین حمله کرد تاکنون در مجموع کاهنده بوده است، زیرا بانک مرکزی را به یک اقتصاددان کاربلد و سالم سپرده‌اند نه به مدیرعامل بانک‌های تجاری که رانت توزیع می‌کنند!  اگر دلیل تورم را پول بدانید و گرفتار اوهام نشوید؛ آنوقت بهانه جنگ را کنار می‌گذارید. جنگ الزاما باعث تورم نمی‌شود.

متن فوق توسط آقای عطا بهرامی در توییتر منتشر شده است. در یادداشتی که در که در ادامه خواهد آمد به این موضوع خواهیم پرداخت. مبنای این یادداشت مقاله‌ای است با عنوان
The Nature of Inflation in the Modern Russian Economy and Its Impact on Economic Growth
که در سال 2025 منتشر شده است.

در باب اهمیت این مقاله در تحلیل تورم روسیه لازم است ابتدا به مشخصات این مقاله بپردازیم. مقاله توسط جمعی از اقتصاددانان مؤسسه پیش‌بینی‌های اقتصادی ملی یکی از معتبرترین و تأثیرگذارترین مراکز پژوهشی در حوزه اقتصاد کلان روسیه است نوشته شده است. این مؤسسه در سال ۱۹۸۶ با نام مؤسسه اقتصاد و پیش‌بینی پیشرفت علمی-فناوری توسط اتحاد جماهیر شوروی و اقتصاددانان برجسته‌ای مانند الکساندر آنچیشکین و یوری یارمنکو تأسیس شد. در حال حاضر این مؤسسه دارای کادری علمی شامل بیش از ۲۰۰ نفر از اقتصاددانان برجسته روسی است. از جمله مهمترین فعالیت‌های این مؤسسه ارزیابی سیاست‌های دولت ارائه نظرات کارشناسی و مطالعات جامع امکان‌سنجی برای اقدامات سیاست اقتصادی دولت است.

نویسنده اول این مقاله الکساندر الکساندروویچ شیروف مدیر موسسه و برجسته‌ترین عضو این تیم است. او دارای مدرک دکتری علوم اقتصادی و استاد آکادمی علوم روسیه و متخصص در حوزه تحلیل و پیش‌بینی کلان اقتصادی، تحلیل ارتباطات بین‌بخشی، مدل‌سازی اقتصادسنجی و توسعه مدل‌های پیچیده اقتصادی است.

نویسنده دوم این مقاله میخائیل سرگیویچ گوسف پژوهشگر و رییس آزمایشگاه تحلیل و پیش‌بینی ظرفیت تولید و ارتباطات بین‌بخشی مؤسسه یاد شده است. نهایتا نویسنده سوم فیلیپ اولگوویچ نکراسوف از پژوهشگران جوان مؤسسه پیش‌بینی‌های اقتصادی ملی روسیه است.

نویسندگان بحث خود را از یک مشاهده تجربی آغاز می‌کنند. در فاصله ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴، بانک مرکزی روسیه یکی از شدیدترین دوره‌های انقباض پولی تاریخ معاصر روسیه را اجرا کرد. نرخ سیاستی از ۷٫۵٪ در ژوئیه ۲۰۲۳ به ۲۱٪ در اکتبر/نوامبر ۲۰۲۴ افزایش یافت. نرخ واقعی نیز به حدود ۱۳٪ رسید. با این حال، در محاسبه نویسندگان، سرعت افزایش قیمت‌ها همچنان حدود ۷٪ در مقیاس سالانه‌شده باقی ماند. از اینجا پرسش اصلی مقاله شکل می‌گیرد؛ چرا سیاست پولی‌ای با این شدت نتوانسته تورم را به‌سرعت به سمت هدف ۴٪ برگرداند؟

نویسندگان پاسخ می‌دهند که مسئله را نمی‌توان فقط با «تقاضای بیش از حد» توضیح داد و استدلالاتی به شرح زیر ارائه می‌دهند:

استدلال اول: اقتصاد روسیه پس از ۲۰۲۲ از نظر ساختاری تغییر کرده است: نویسندگان معتقدند روسیه صرفاً با یک چرخه معمول رونق و تورم مواجه نیست بلکه پس از ۲۰۲۲ مسیرهای تجارت خارجی تغییر کرده‌اند؛ واردات و ترکیب آن تغییر کرده؛ تولید داخلی در برخی حوزه‌ها جای واردات را گرفته؛ زنجیره‌های تأمین داخلی گسترش یافته‌اند؛ سرمایه‌گذاری در زیرساخت، حمل‌ونقل و تولید افزایش یافته؛ دولت نقش بسیار بزرگ‌تری در تقاضا پیدا کرده و هم‌زمان بازار کار با کمبود نیروی انسانی مواجه شده است.
گسترش همکاری‌ها و زنجیره‌های تولید داخلی از نظر نویسندگان خود یک فرایند تورم‌زا در کوتاه‌مدت است، زیرا ایجاد ظرفیت جدید، نیروی کار، تجهیزات، حمل‌ونقل و نهاده می‌خواهد و قبل از اینکه ظرفیت جدید ایجاد شود، تقاضا برای منابع موجود را بالا می‌برد. فرض کنید یک اقتصاد در حالت عادی ۱۰۰ واحد ظرفیت تولید دارد و تقاضا به ۱۰۵ برسد. سیاست پولی می‌تواند تقاضا را پایین بیاورد. اما اگر مسئله این باشد که اقتصاد باید از ۱۰۰ واحد ظرفیت به ۱۲۰ واحد برسد، افزایش نرخ بهره ممکن است فرایند ساخت ۲۰ واحد ظرفیت جدید را دشوارتر کند. این همان تضادی است که مقاله روی آن دست می‌گذارد.

استدلال دوم: مشکل اصلی «کمبود منابع» است، نه کمبود پس‌انداز؛ نویسندگان معتقدند روسیه از نظر منابع مالی برای سرمایه‌گذاری الزاماً با کمبود مواجه نیست. آنها به مازاد حساب جاری و موقعیت خارجی روسیه اشاره می‌کنند و نتیجه می‌گیرند که محدودیت اصلی در شرایط کنونی بیشتر فیزیکی و واقعی است. نیروی کار، ظرفیت تولید، تجهیزات، زیرساخت، فناوری، لجستیک و نهاده‌های خاص.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 ارائه مقاله درس قیمت‌گذاری:
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر

🔸 عنوان مقاله : 
نوآوری در قیمت‌گذاری خرده فروشی و تبلیغات

Innovations in Retail Pricing and Promotions
 
✔️ تهیه کنندگان :
امیر سامی، رئوف شاکری، محمد آیت‌اللهی و مرتضی فتح‌اللهی

doi:10.1016/j.jretai.2011.04.008


✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادی‌فر

#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #دوره_آموزشی_سواد_مالی_اقتصادی

🔸دوره آموزش سواد مالی

✔️ قدم سوم / قسمت هشتم

●  ضربه‌گیر اقتصادی: سپر دفاعی در برابر بحران‌های مالی

در دنیای پرتلاطم اقتصادی امروز، ما بیش از هر زمان دیگری در معرض شوک‌ها و بحران‌های مالی قرار داریم. این شوک‌ها می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند: از دست دادن شغل، بیماری‌های پرهزینه، رکود اقتصادی، تورم افسارگسیخته، بلایای طبیعی یا حتی تصمیمات سیاسی کلان.

در چنین شرایطی، وجود یک "ضربه گیر اقتصادی" (Economic Shock Absorber) برای خانواده‌ها حیاتی است. این ضربه‌گیر مجموعه‌ای از راهکارها و منابعی است که به خانواده کمک می‌کند تا اثرات منفی این بحران‌ها را به حداقل رسانده، ثبات خود را حفظ کرده و از فروپاشی مالی جلوگیری کند.

در ادامه به مؤلفه‌های کلیدی و نحوه ایجاد این ضربه‌گیرها می‌پردازیم:

۱. صندوق پس‌انداز اضطراری (Emergency Fund): خط اول دفاع

⦁   مفهوم علمی: این صندوق، بر اساس اصل "نقدینگی برای احتیاط" (Precautionary Liquidity) بنا شده است. افراد و خانوارها برای مقابله با هزینه‌های غیرمنتظره و حفظ جریان نقدی در زمان کاهش درآمد، اقدام به نگهداری بخشی از دارایی خود به صورت نقد یا شبه نقد می‌کنند. (به دلیل وجود تورم بالا در ایران بهتر است این دارایی به صورت طلا نگه‌داری شود)

⦁   نحوه ایجاد:

 ⦁   هدف‌گذاری واقع‌بینانه: توصیه می‌شود این صندوق معادل ۳ تا ۶ ماه (و در شرایط پرریسک‌تر تا ۹ ماه یا یکسال) از هزینه‌های ضروری زندگی خانواده را پوشش دهد. هزینه‌های ضروری شامل اجاره‌بها/اقساط مسکن، خوراک، قبوض، حمل‌ونقل و هزینه‌های درمانی پایه است.

 ⦁   پس‌انداز منظم: حتی مبالغ اندک اما مستمر، در طول زمان به شکل‌گیری این صندوق کمک می‌کند. تخصیص درصدی از درآمد ماهانه (مثلاً ۵ تا ۱۰ درصد) به صورت خودکار به یک حساب پس‌انداز جداگانه، روشی مؤثر است.

 ⦁   دسترسی آسان و ریسک پایین: این وجوه باید در حسابی با نقدشوندگی بالا و ریسک بسیار کم (مانند صندوق‌های درآمد ثابت با نقدشوندگی روزانه یا صندوق‌های طلا) نگهداری شوند تا در مواقع لزوم به سرعت قابل استفاده باشند.

۲. مدیریت هوشمندانه بدهی (Debt Management): کاهش بار ثابت

⦁   مفهوم علمی: بدهی‌ها، به ویژه بدهی‌های با نرخ بهره بالا، هزینه‌های ثابت خانواده را افزایش داده و انعطاف‌پذیری مالی را در زمان بحران کاهش می‌دهند. این اصل با مفهوم "اهرم مالی منفی" (Negative Financial Leverage) در شرایط بحرانی قابل توضیح است.

⦁   راهکار:

 ⦁   اجتناب از بدهی‌های غیرضروری در زمان بحران: قبل از هرگونه استقراض، باید ضرورت و توانایی بازپرداخت آن به دقت ارزیابی شود.

  ⦁   اولویت‌بندی بازپرداخت بدهی‌های گران‌تر

  ⦁   حفظ اعتبار خوب: سابقه اعتباری مناسب، امکان دسترسی به وام‌های با شرایط بهتر را در مواقع ضروری فراهم می‌کند. تحت هر شرایط اقساط وام‌های خود را سر موقع پرداخت کنید.

۳. تنوع‌بخشی به منابع درآمد (Income Diversification): افزایش تاب‌آوری درآمدی

⦁   مفهوم علمی: این اصل مشابه مفهوم "پرتفوی متنوع" (Diversified Portfolio) در سرمایه‌گذاری است. وابستگی به یک منبع درآمد، خانواده را در برابر از دست رفتن آن منبع بسیار آسیب‌پذیر می‌کند.

⦁   نحوه ایجاد:

 ⦁   ایجاد جریان‌های درآمدی جانبی:  مشاغل پاره‌وقت، فریلنسینگ، اجاره دادن دارایی‌های بلااستفاده (مانند ملک)

  ⦁   سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مولد: سهام شرکت‌های سودده، اوراق مشارکت، صندوق‌های سرمایه‌گذاری که درآمد نقدی (سود تقسیمی) ایجاد می‌کنند.
‌
@FinancialLiteracy_farsi

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 در باب تورم روسیه و اقدامات بانک مرکزی این کشور(2/3)

آنها حتی می‌گویند روسیه در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۳ در مجموع حدود ۲۰ تریلیون روبل به اقتصاد جهانی وام‌دهی خالص داشته و بنابراین مسئله را نمی‌توان به سادگی «نبود منابع مالی» دانست. به عبارتی از نظر نویسندگان اگر محدودیت اصلی واقعی باشد، افزایش نرخ بهره لزوماً مشکل اصلی را حل نمی‌کند. نرخ بهره نمی‌تواند مهندس، تراشه، لکوموتیو، خط انتقال برق یا ظرفیت پالایشگاهی خلق کند.

استدلال سوم: بازار کار یک محدودیت عرضه جدی ایجاد کرده است. وقتی بیکاری بسیار پایین است و کمبود نیروی کار وجود دارد، دستمزدها می‌توانند حتی در شرایط رشد اقتصادی ضعیف نیز افزایش یابند و اگر افزایش دستمزد بیشتر نصیب گروه‌های کم‌درآمد شود، بخش بزرگی از آن به مصرف تبدیل می‌شود، نه پس‌انداز. نویسندگان صریحاً می‌گویند که در چنین شرایطی نرخ بهره نمی‌تواند مستقیماً کمبود نیروی کار را برطرف کند به عبارتی سیاست پولی می‌تواند تقاضای نیروی کار را سرکوب کند؛ اما نمی‌تواند عرضه نیروی کار را افزایش دهد لذا اگر بانک مرکزی برای کاهش فشار دستمزدها اقتصاد را آن‌قدر کند کند که بنگاه‌ها استخدام را متوقف کنند، مشکل عرضه نیروی کار حل نشده؛ فقط تقاضا برای نیروی کار کاهش یافته است.

استدلال چهارم: دولت و بانک مرکزی در دو جهت مخالف حرکت می‌کنند. در ۲۰۲۳–۲۰۲۴ رشد روسیه تا حد زیادی با افزایش هزینه‌های دولت، افزایش تقاضای داخلی و رشد درآمد خانوارها همراه بود. نویسندگان می‌نویسند که رشد GDP در ۲۰۲۳ حدود ۳٫۶٪ و در ۲۰۲۴ حدود ۳٫۵٪ بوده و سرمایه‌گذاری نیز حدود ۱۰٪ رشد کرده است. اما از طرف دیگر، بانک مرکزی برای مهار تورم نرخ بهره را افزایش می‌دهد. بنابراین یک مسئله سیاستی ایجاد می‌شود؛ سیاست مالی تقاضا را افزایش می‌دهد؛ سیاست پولی می‌کوشد همان تقاضا را مهار کند به بیان بهتر مسئله واقعی این است که اگر سیاست مالی و پولی هماهنگ نباشند، بانک مرکزی ممکن است مجبور شود نرخ بهره را بسیار بالاتر از حالتی نگه دارد که سیاست مالی خنثی بود.

استدلال پنجم: رابطه بین تورم با نرخ بهره. برای دوره ۲۰۲۲–۲۰۲۴، همبستگی تورم با کسری بودجه در زمان صفر ۰٫۷۴ بوده است. همچنین در برخی وقفه‌ها همبستگی میان تورم و نرخ بهره وام‌های مصرفی مثبت بوده است. نویسندگان سپس یک سازوکار خاص را پیشنهاد می‌کنند:

افزایش مخارج دولت و اعتبار ← افزایش تقاضا ← افزایش قیمت‌ها ← واکنش بانک مرکزی با افزایش نرخ بهره ← و در برخی شرایط، افزایش بیشتر اعتبار قبل از افزایش بعدی نرخ بهره.

طبق این سازوکار انتظارات درباره افزایش نرخ بهره می‌تواند باعث شود خانوارها پیش از گران‌تر شدن اعتبار اقدام به استقراض کنند. مقاله صریحاً این سازوکار را در توضیح «مارپیچ تورمی» خود مطرح می‌کند به همبستگی مثبت نرخ بهره و تورم می‌انجامد.

استدلال ششم: تغییر در ساختار بازار ارز. کانال نرخ بهره-نرخ ارز (افزایش نرخ بهره افزایش تقاضای خارجی روبل ) به دلیل تغییرات بنیادین در تراز پرداخت‌های روسیه شکست خورده است. به دلیل کاهش درآمدهای صادراتی و تغییر ساختار ارزهای مورد استفاده در تسویه‌حساب‌ها (کاهش سهم دلار و یورو)، یک کمبود پایدار ارزهای سخت در بازار ایجاد شده است. در چنین شرایطی، ابزارهای متعارف سیاست پولی مانند نرخ بهره، توانایی خود را برای تأثیرگذاری بر نرخ ارز از دست داده‌اند.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

‍ 🔵 چرا یک کشور در یک شب سقوط می‌کند و کشوری دیگر از خاکستر بلند می‌شود؟


چرا بدهی‌های کلان، تورم‌های وحشتناک و بحران‌های مالی ناگهان اقتصادهای قدرتمند را زمین‌گیر می‌کنند؟ اگر می‌خواهید بفهمید بحران‌های بزرگ اقتصادی چطور شکل می‌گیرند، این پست را تا آخر بخوانید! 👇

معرفی کتاب: این بار فرق می‌کند: هشت قرن حماقت مالی (This Time Is Different: Eight Centuries of Financial Folly)

✍️ نویسندگان: کارمن راینهارت و کنت روگاف

اگر فکر می‌کنید بحران‌های مالی و بانکی پدیده‌هایی مدرن و تازه هستند، این کتاب ثابت می‌کند که بشر در طول ۸۰۰ سال گذشته، مدام یک اشتباه تکراری را با لباس‌های جدید انجام داده است! نویسندگان با تحلیل داده‌های تاریخی از ده‌ها کشور مختلف نشان می‌دهند که چگونه دولت‌ها و ملت‌ها هر بار با غرور فکر می‌کنند «این بار شرایط فرق کرده است»، اما در نهایت به همان پرتگاه بحران و ورشکستگی سقوط می‌کنند.


۳ کلید طلایی که از این کتاب یاد می‌گیرید:

• توهم «این بار فرق می‌کند»:
چرا بحران‌های بدهی ملی و بانکی همیشه با این باور توجیه می‌شوند که «ما با گذشته فرق داریم»، در حالی که نشانه‌های هشداردهنده دقیقا همان نشانه‌های قرن‌های پیش است؟

• چرخه تکرارپذیر بدهی‌های دولتی:
چطور استقراض بیش از حد دولت‌ها و چاپ بی‌رویه پول، دیر یا زود به تورم شدید، سقوط ارزش پول ملی و بحران‌های بانکی منجر می‌شود؟

• درس‌هایی از تاریخ برای آینده:
چرا بررسی تاریخ مالی جهان به ما نشان می‌دهد که هیچ میانبری برای دور زدن قوانین بنیادین اقتصاد وجود ندارد و بی‌انضباطی مالی همیشه تاوان سنگینی دارد.

یک جمله ماندگار از کتاب:

«خطرناک‌ترین جمله در تاریخ اقتصاد این است: «این بار فرق می‌کند». تاریخ نشان می‌دهد که هیچ‌وقت هیچ‌چیز از اساس فرق نکرده است.»

🎯 چرا باید این کتاب را بخوانید؟

این کتاب یکی از معتبرترین مرجع‌های تحلیل بحران‌های اقتصادی در جهان است. با خواندن آن، ریشه خیلی از اخبار و بحران‌های اقتصادی روز را نه در اتفاقات تصادفی، بلکه در الگوهای تکرارپذیر تاریخی خواهید دید.

🔸منبع : اقتصاد به زبان ساده

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 اثر وان رِسترُف و کاربردش در طراحی گرافیک.
#سوگیری

#شماره۳۹
#ویدئوآموزش
#مالی_رفتاری
#اقتصاد_رفتاری
#روانشناسی_معامله_گر

@MaliRaftariB_F

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 ضرورت خانه لوکس

بحث تامین مسکن ارزان برای همه مثل همیشه بسیار داغ است. اما در عمل افراد مختلف منظورهای متفاوتی از مسکن مقرون به صرفه دارند. از یک جنبه، هدف این است که افراد بیشتری از مزایای رشد اقتصادی شهرهای بزرگ و پویا بهره ببرند، اما قصد گروه دیگر کاهش قیمت اجاره در چنین شهرهایی است.

حال اگر شهرداری قوانین ناحیه‌ای را تعدیل کرده و اجازه ساخت و ساز متراکم‌تر بدهد، تعداد خانه‌های موجود در یک محله افزایش می‌یابد و در نتیجه افراد بیشتری قادر به زندگی در آن خواهند بود. اما همزمان معلوم نیست که این افزایش ساخت‌و‌ساز باعث کاهش قیمت‌ها گردد. البته از یک جهت، عرضه بیشتر به معنی قیمت کمتر است، زیرا ساکنین جدید از مکان دیگری می‌آیند و این یعنی کاهش تقاضا در آن محله‌ها و کاهش کلی سطح قیمت مسکن.

اما تاثیر عملی این تغییر در قیمت‌ها به عوامل بسیاری بستگی دارد. مثلا ساکنین کم درآمد کنونی ممکن است به دلیل افزایش قیمت‌ها دیگر قادر به زندگی در محله خود نباشند. اینجاست که بسیاری نیاز به مقرراتی مانند کنترل اجازه را مطرح می‌کنند. اما این گونه مقررات قادر به تامین هدف اول نیست. کاهش سرعت رشد اجاره بها در شهرهای پردرآمد عملا کمکی به مشکل اصلی نمی‌کند و شاید حتی با کاهش میزان ساخت‌و‌ساز، آسیب بیشتری هم بزند.

موضوع مسکن یک مثال عالی برای توضیح برتری و اهمیت کارایی نسبت به نحوه توزیع است. بسیاری دچار این فرض اشتباه هستند که ما باید خانه‌های ارزان قیمت بیشتری برای قشر غیر ثروتمند بسازیم. اما در حقیقت در یک جامعه کارا، بیشتر خانه‌های جدید، ارزان قیمت نبوده و خارج از توان مالی افراد با درآمد میانگین هستند.

برای توضیح این موضوع بیایید به مفهوم پیشرفت اقتصادی توجه کنیم. در طول قرون وسطی، مردم در آلونک‌ها زندگی رقت باری داشتند. امروزه بیشتر مردم لااقل در آمریکا در آپارتمان‌ها و خانه‌های خوب زندگی می‌کنند. این گذار به این دلیل اتفاق افتاد که خانه‌های جدید ساخته شده بهتر از خانه‌های موجود بودند، و نه ساخت خانه‌های مشابه قبل و ارزان.

زندگی در خانه‌های با کیفیت بهتر، بخش مهمی از پیشرفت اقتصادی است. از آنجایی که یک سال ساخت‌وساز تنها یک درصد به مجموع خانه‌های موجود اضافه می‌کند، بهبود سریع کیفیت تمام خانه‌های موجود بسیار مشکل است. اما اگر قرار است پیشرفتی صورت بگیرد، خانه‌های جدید باید بهتر از خانه‌های موجود و در نتیجه گرانتر و خارج از قدرت خرید قشر با درآمد میانه باشند.

کاراترین روش برای تامین مسکن با قیمت مناسب برای قشر متوسط این است که ثروتمندان با خرید مسکن گرانتر، خانه‌های کنونی خود را تخلیه کرده و جا را برای طبقه متوسط باز کنند. ساخت ساختمان‌های بلندمرتبه لوکس در محله‌های متوسط یعنی زندگی برای قشر متوسط در آن محله بخصوص مشکل‌تر خواهد شد، اما سطح کلی قیمت مسکن را کاهش داده و به قشر متوسط کمک خواهد کرد.

بسیار از غیراقتصاددانان، استاندارد زندگی را به اشتباه با پول و مقرون به صرفه بودن می‌سنجند. اما روش صحیح فکر کردن به این موضوع از دید تولید و خروجی است: هر آنچه بتوانیم بسازیم یعنی قادر به پرداخت هزینه آن هستیم. اگر کشور آمریکا یکصد میلیون عمارت لوکس بسازد، آنگاه بیشتر مردم آمریکا قادر به زندگی در یک عمارت خواهند بود. البته که این مثال موضوع را کمی ساده می‌کند، مثلا خرید خانه توسط خارجی‌ها و هزینه‌های تعمیر و نگهداری را ندیده می‌گیرد، اما نکته اصلی پابرجاست.

در دهه 1960، مردم در دفاع از حقوق مدنی و مخالفت با جنگ ویتنام به خیابان‌ها آمدند، اما ما امروزه نمی‌بینیم جوانان به سیاست‌های محدودکننده ساخت‌وساز اعتراض کنند. زیرا در آن زمان مردم به درستی می‌دانستند مشکل چیست، اما درک مسائل پیچیده امروز برای آن‌ها مشکل بنظر می‌رسد، بهمین دلیل می‌بینیم که جوانان بی تفاوت هستند یا اینکه به سراغ موضوعات اجتماعی ساده تر مثل ادب سیاسی می‌روند، چون حتی نمی‌دانند که برای بسیاری از مشکلات آن‌ها راه حل وجود دارد.

🔸منبع: کنجکاوی
https://bit.ly/39sA4X1
https://bit.ly/3jPc45s

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 در باب تورم روسیه و اقدامات بانک مرکزی این کشور(3/3)

استدلال هفتم: تورم را باید از سمت عرضه دید. این بخش شاید مهم‌ترین بخش کل مقاله باشد. استدلال نویسندگان این است که اگر تورم عمدتاً حاصل کمبود عرضه باشد، راه‌حل نهایی افزایش عرضه است. افزایش عرضه نیز نیازمند سرمایه‌گذاری روی ظرفیت تولید، افزایش بهره‌وری، افزایش عرضه و نهایتا کاهش فشار قیمتی است اما با سیاست بانک مرکزی با نرخ بهره بالا پروژه‌های کمتری سودآور شده و سرمایه‌گذاری کاهش می‌یابد که به کاهش ظرفیت انجامیده و محدودیت عرضه باقی می‌ماند. در این حالت سیاست ضدتورمی می‌تواند بخشی از درمان بلندمدت تورم را تخریب کند.

در ادمه نویسندگان یک انتخاب دوگانه ترسیم می‌کنند. مسیر اول پذیرش تورم بالاتر، حدود ۷–۸٪، اما حفظ رشد و سرمایه‌گذاری سپس با افزایش ظرفیت تولید، بهره‌وری و عرضه، تورم به‌تدریج کاهش یابد. مسیر دوم، تلاش برای رساندن سریع تورم به ۴٪ از طریق سیاست انقباضی، حتی اگر نتیجه آن توقف رشد و فشار بر سرمایه‌گذاری باشد. نویسندگان مسیر اول را توصیه می‌کنند.

اما با گذشت مدت زمان حدود یکساله از انتشار مقاله بررسی شرایط اقتصاد روسیه در مقایسه با ادعاهای نویسندگان خالی از لطف نیست. طبق آخرین برآورد روس‌استات، GDP روسیه در ۲۰۲۵ فقط ۱٪ رشد کرده، در مقابل ۴٫۹٪ در ۲۰۲۴. در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ نیز GDP واقعی نسبت به سه‌ماهه اول ۲۰۲۵ حدود ۰٫۲٪ کاهش داشت. به عبارتی نرخ رشد در حال رسیدن به صفر است بنابراین پیش‌بینی مقاله درباره خطر کاهش شدید سرعت رشد، به‌طور معناداری تأیید شده است.

نکته بعدی بررسی رشد اقتصادی در بخش‌های مختلف است. چهار بخشی که پیشران رشد بوده‌اند عبارتند از تجهیزات حمل و نقل، محصولات فلزی، دارو، رایانه تجهیزات الکترونیکی و اپتیکی. به عبارتی بخش‌های مرتبط با جنگ که دولت را پشت سر خود دارد و رشد بخش‌هایی از اقتصاد ممکن است به قیمت فشار شدید بر منابع سایر بخش‌ها تمام شود.

در ژوئیه (تیر و مرداد) ۲۰۲۶ تورم سالانه حدود ۶٪ بود، در حالی که هدف بانک مرکزی ۴٪ است. بانک مرکزی پس از نرخ ۲۱٪، نرخ را به ۱۴٪ کاهش داده است اما تورم هنوز حدود ۶٪ است. به عبارتی باید منتظر بود تا مشخص شود در فصل پاییز و زمستان نرخ تورم به کدام سو حرکت خواهد کرد.

اخیرا نیز بانک مرکزی روسیه تصریح کرده که اقتصاد در نیمه اول سال رشد متوسط داشته و کاهش ظرفیت تولید یکی از عوامل محدودکننده تولید بوده است. همچنین افزایش اخیر قیمت‌ها تا حدی به قیمت سوخت و اثر آن بر انتظارات تورمی مربوط شده است.

در نهایت موضوع را اینطور باید جمع بندی کرد که روسیه بیش از آنکه با مسئله ساده چگونه تقاضا را کم کنیم؟ مواجه باشد، با مسئله دشوارتر چگونه ظرفیت عرضه را آن‌قدر سریع افزایش دهیم که رشد تقاضا دیگر به تورم تبدیل نشود؟ مواجه است.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 #تحلیل_وضعیت_بخش_انرژی

🔸#ژاپن

#انرژی

🔸منبع: موسسه مطالعات بین المللی انرژی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

🔵 ارائه مقاله درس قیمت‌گذاری:
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر

🔸 عنوان مقاله : 

Optimal pricing strategy based on market segmentation for service products using online reservation systems: An application to hotel rooms

🔸تهیه کننده : امیر سامی و امیرحسین نیمجردی

✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادی‌فر

#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 چرا با وجود تورم بالا، بیکاری همیشه کاهش پیدا نمی‌کند؟

منحنی فیلیپس و معمای اقتصاد ایران

بسیاری از کتاب‌های اقتصاد می‌گویند هرچه تورم بالاتر برود، بیکاری باید کاهش پیدا کند؛ اما واقعیت اقتصاد ایران پیچیده‌تر از این رابطه ساده است.
منحنی فیلیپس نشان می‌دهد که در کوتاه‌مدت، میان تورم و بیکاری می‌تواند رابطه‌ای معکوس وجود داشته باشد؛ یعنی در شرایطی، تورم بیشتر با بیکاری کمتر همراه شود و برعکس، تورم کمتر با بیکاری بیشتر.
چرا؟
زیرا افزایش تقاضا می‌تواند تولید و استخدام را افزایش دهد و هم‌زمان قیمت‌ها را نیز بالا ببرد.
اما این رابطه دائمی و قطعی نیست.

🎯 سؤال اصلی
اگر اقتصاد درست عمل کند، تورم و بیکاری باید مانند یک کفه ترازو در برابر یکدیگر حرکت کنند؛ پس چرا در ایران می‌توانیم هم‌زمان با تورم بالا، ضعف بازار کار و رشد اقتصادی ضعیف مواجه باشیم؟

📈 منحنی فیلیپس چیست؟
در سال ۱۹۵۸، آلبان ویلیام فیلیپس نشان داد که در کوتاه‌مدت میان تورم و بیکاری می‌تواند رابطه‌ای معکوس وجود داشته باشد.
یعنی به‌طور ساده:
⬆️ تورم بیشتر ← بیکاری کمتر
⬇️ تورم کمتر ← بیکاری بیشتر
دلیل آن این است که افزایش تقاضا می‌تواند تولید و استخدام را افزایش دهد و هم‌زمان قیمت‌ها نیز بالا بروند.
اما این رابطه یک اثر همیشگی و تضمین‌شده نیست.

چرا این رابطه در ایران به‌سادگی دیده نمی‌شود؟

اقتصاد ایران سال‌هاست با رکود تورمی روبه‌رو است؛ یعنی تورم بالا در کنار رشد اقتصادی ضعیف و بازار کار کم‌رونق.

در چنین شرایطی:
🚫 فرصت‌های شغلی محدود می‌شوند.
📉 سرمایه‌گذاری کاهش پیدا می‌کند.
📈 قیمت‌ها افزایش می‌یابند.
در نتیجه، تورم لزوماً به معنای ایجاد اشتغال بیشتر نیست.

❓ دلیل چیست؟
اگر تورم ناشی از رشد تولید و افزایش تقاضای واقعی باشد، کاهش بیکاری می‌تواند نتیجه طبیعی آن باشد.
اما وقتی تورم از عوامل دیگری ناشی شود، داستان متفاوت است.
مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:
📈 رشد نقدینگی
📉 کاهش ارزش پول ملی
🏭 افزایش هزینه‌های تولید
🌐 محدودیت‌های تجاری
❓ نااطمینانی اقتصادی
⚡ شوک‌های ارزی
در چنین شرایطی، افزایش قیمت‌ها الزاماً به ایجاد شغل منجر نمی‌شود؛ بلکه ممکن است هزینه تولید را افزایش دهد، قدرت خرید را کاهش دهد، سرمایه‌گذاری را محدود کند و در نهایت فشار بیشتری بر بازار کار وارد کند.

💡 Insight
منحنی فیلیپس یک قانون همیشگی نیست.
تورمی که از رشد تولید و افزایش تقاضای واقعی ایجاد می‌شود، با تورمی که از بی‌ثباتی اقتصادی، افزایش هزینه‌ها و کاهش ارزش پول ناشی می‌شود، دو داستان کاملاً متفاوت هستند.
بنابراین نمی‌توان صرفاً با مشاهده افزایش تورم نتیجه گرفت که بیکاری باید کاهش پیدا کند.

⚖️ معمای اصلی اقتصاد ایران

مسئله فقط این نیست که:
«چرا تورم بالاست؟»
بلکه باید پرسید:

«چه نوع تورمی داریم و این تورم از چه مسیری وارد اقتصاد شده است؟»

اگر تورم از مسیر افزایش تولید و تقاضای واقعی ایجاد شود، می‌تواند با اشتغال بیشتر همراه باشد.
اما اگر تورم حاصل کاهش ارزش پول، رشد نقدینگی بدون پشتوانه تولید، افزایش هزینه‌های تولید، نااطمینانی و شوک‌های اقتصادی باشد، ممکن است هم‌زمان با ضعف سرمایه‌گذاری، کاهش تولید و محدود شدن فرصت‌های شغلی همراه شود.

📌 پرسش امروز EcoLine
به نظر شما مهم‌ترین عامل تداوم هم‌زمان تورم بالا و ضعف بازار کار در اقتصاد ایران چیست؟

آیا مسئله اصلی را باید در رشد نقدینگی، کاهش ارزش پول ملی، ضعف سرمایه‌گذاری، هزینه‌های تولید، محدودیت‌های تجاری، نااطمینانی اقتصادی یا ترکیبی از این عوامل جست‌وجو کرد؟

#اقتصاد_ایران #تورم #بیکاری #منحنی_فیلیپس #رکود_تورمی #بازار_کار #اقتصاد_کلان #نقدینگی #سرمایه_گذاری #تورم_ایران #داده_محور

@Ecohotline

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS