🔵 ضرورت خانه لوکس

بحث تامین مسکن ارزان برای همه مثل همیشه بسیار داغ است. اما در عمل افراد مختلف منظورهای متفاوتی از مسکن مقرون به صرفه دارند. از یک جنبه، هدف این است که افراد بیشتری از مزایای رشد اقتصادی شهرهای بزرگ و پویا بهره ببرند، اما قصد گروه دیگر کاهش قیمت اجاره در چنین شهرهایی است.

حال اگر شهرداری قوانین ناحیه‌ای را تعدیل کرده و اجازه ساخت و ساز متراکم‌تر بدهد، تعداد خانه‌های موجود در یک محله افزایش می‌یابد و در نتیجه افراد بیشتری قادر به زندگی در آن خواهند بود. اما همزمان معلوم نیست که این افزایش ساخت‌و‌ساز باعث کاهش قیمت‌ها گردد. البته از یک جهت، عرضه بیشتر به معنی قیمت کمتر است، زیرا ساکنین جدید از مکان دیگری می‌آیند و این یعنی کاهش تقاضا در آن محله‌ها و کاهش کلی سطح قیمت مسکن.

اما تاثیر عملی این تغییر در قیمت‌ها به عوامل بسیاری بستگی دارد. مثلا ساکنین کم درآمد کنونی ممکن است به دلیل افزایش قیمت‌ها دیگر قادر به زندگی در محله خود نباشند. اینجاست که بسیاری نیاز به مقرراتی مانند کنترل اجازه را مطرح می‌کنند. اما این گونه مقررات قادر به تامین هدف اول نیست. کاهش سرعت رشد اجاره بها در شهرهای پردرآمد عملا کمکی به مشکل اصلی نمی‌کند و شاید حتی با کاهش میزان ساخت‌و‌ساز، آسیب بیشتری هم بزند.

موضوع مسکن یک مثال عالی برای توضیح برتری و اهمیت کارایی نسبت به نحوه توزیع است. بسیاری دچار این فرض اشتباه هستند که ما باید خانه‌های ارزان قیمت بیشتری برای قشر غیر ثروتمند بسازیم. اما در حقیقت در یک جامعه کارا، بیشتر خانه‌های جدید، ارزان قیمت نبوده و خارج از توان مالی افراد با درآمد میانگین هستند.

برای توضیح این موضوع بیایید به مفهوم پیشرفت اقتصادی توجه کنیم. در طول قرون وسطی، مردم در آلونک‌ها زندگی رقت باری داشتند. امروزه بیشتر مردم لااقل در آمریکا در آپارتمان‌ها و خانه‌های خوب زندگی می‌کنند. این گذار به این دلیل اتفاق افتاد که خانه‌های جدید ساخته شده بهتر از خانه‌های موجود بودند، و نه ساخت خانه‌های مشابه قبل و ارزان.

زندگی در خانه‌های با کیفیت بهتر، بخش مهمی از پیشرفت اقتصادی است. از آنجایی که یک سال ساخت‌وساز تنها یک درصد به مجموع خانه‌های موجود اضافه می‌کند، بهبود سریع کیفیت تمام خانه‌های موجود بسیار مشکل است. اما اگر قرار است پیشرفتی صورت بگیرد، خانه‌های جدید باید بهتر از خانه‌های موجود و در نتیجه گرانتر و خارج از قدرت خرید قشر با درآمد میانه باشند.

کاراترین روش برای تامین مسکن با قیمت مناسب برای قشر متوسط این است که ثروتمندان با خرید مسکن گرانتر، خانه‌های کنونی خود را تخلیه کرده و جا را برای طبقه متوسط باز کنند. ساخت ساختمان‌های بلندمرتبه لوکس در محله‌های متوسط یعنی زندگی برای قشر متوسط در آن محله بخصوص مشکل‌تر خواهد شد، اما سطح کلی قیمت مسکن را کاهش داده و به قشر متوسط کمک خواهد کرد.

بسیار از غیراقتصاددانان، استاندارد زندگی را به اشتباه با پول و مقرون به صرفه بودن می‌سنجند. اما روش صحیح فکر کردن به این موضوع از دید تولید و خروجی است: هر آنچه بتوانیم بسازیم یعنی قادر به پرداخت هزینه آن هستیم. اگر کشور آمریکا یکصد میلیون عمارت لوکس بسازد، آنگاه بیشتر مردم آمریکا قادر به زندگی در یک عمارت خواهند بود. البته که این مثال موضوع را کمی ساده می‌کند، مثلا خرید خانه توسط خارجی‌ها و هزینه‌های تعمیر و نگهداری را ندیده می‌گیرد، اما نکته اصلی پابرجاست.

در دهه 1960، مردم در دفاع از حقوق مدنی و مخالفت با جنگ ویتنام به خیابان‌ها آمدند، اما ما امروزه نمی‌بینیم جوانان به سیاست‌های محدودکننده ساخت‌وساز اعتراض کنند. زیرا در آن زمان مردم به درستی می‌دانستند مشکل چیست، اما درک مسائل پیچیده امروز برای آن‌ها مشکل بنظر می‌رسد، بهمین دلیل می‌بینیم که جوانان بی تفاوت هستند یا اینکه به سراغ موضوعات اجتماعی ساده تر مثل ادب سیاسی می‌روند، چون حتی نمی‌دانند که برای بسیاری از مشکلات آن‌ها راه حل وجود دارد.

🔸منبع: کنجکاوی
https://bit.ly/39sA4X1
https://bit.ly/3jPc45s

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 در باب تورم روسیه و اقدامات بانک مرکزی این کشور(3/3)

استدلال هفتم: تورم را باید از سمت عرضه دید. این بخش شاید مهم‌ترین بخش کل مقاله باشد. استدلال نویسندگان این است که اگر تورم عمدتاً حاصل کمبود عرضه باشد، راه‌حل نهایی افزایش عرضه است. افزایش عرضه نیز نیازمند سرمایه‌گذاری روی ظرفیت تولید، افزایش بهره‌وری، افزایش عرضه و نهایتا کاهش فشار قیمتی است اما با سیاست بانک مرکزی با نرخ بهره بالا پروژه‌های کمتری سودآور شده و سرمایه‌گذاری کاهش می‌یابد که به کاهش ظرفیت انجامیده و محدودیت عرضه باقی می‌ماند. در این حالت سیاست ضدتورمی می‌تواند بخشی از درمان بلندمدت تورم را تخریب کند.

در ادمه نویسندگان یک انتخاب دوگانه ترسیم می‌کنند. مسیر اول پذیرش تورم بالاتر، حدود ۷–۸٪، اما حفظ رشد و سرمایه‌گذاری سپس با افزایش ظرفیت تولید، بهره‌وری و عرضه، تورم به‌تدریج کاهش یابد. مسیر دوم، تلاش برای رساندن سریع تورم به ۴٪ از طریق سیاست انقباضی، حتی اگر نتیجه آن توقف رشد و فشار بر سرمایه‌گذاری باشد. نویسندگان مسیر اول را توصیه می‌کنند.

اما با گذشت مدت زمان حدود یکساله از انتشار مقاله بررسی شرایط اقتصاد روسیه در مقایسه با ادعاهای نویسندگان خالی از لطف نیست. طبق آخرین برآورد روس‌استات، GDP روسیه در ۲۰۲۵ فقط ۱٪ رشد کرده، در مقابل ۴٫۹٪ در ۲۰۲۴. در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ نیز GDP واقعی نسبت به سه‌ماهه اول ۲۰۲۵ حدود ۰٫۲٪ کاهش داشت. به عبارتی نرخ رشد در حال رسیدن به صفر است بنابراین پیش‌بینی مقاله درباره خطر کاهش شدید سرعت رشد، به‌طور معناداری تأیید شده است.

نکته بعدی بررسی رشد اقتصادی در بخش‌های مختلف است. چهار بخشی که پیشران رشد بوده‌اند عبارتند از تجهیزات حمل و نقل، محصولات فلزی، دارو، رایانه تجهیزات الکترونیکی و اپتیکی. به عبارتی بخش‌های مرتبط با جنگ که دولت را پشت سر خود دارد و رشد بخش‌هایی از اقتصاد ممکن است به قیمت فشار شدید بر منابع سایر بخش‌ها تمام شود.

در ژوئیه (تیر و مرداد) ۲۰۲۶ تورم سالانه حدود ۶٪ بود، در حالی که هدف بانک مرکزی ۴٪ است. بانک مرکزی پس از نرخ ۲۱٪، نرخ را به ۱۴٪ کاهش داده است اما تورم هنوز حدود ۶٪ است. به عبارتی باید منتظر بود تا مشخص شود در فصل پاییز و زمستان نرخ تورم به کدام سو حرکت خواهد کرد.

اخیرا نیز بانک مرکزی روسیه تصریح کرده که اقتصاد در نیمه اول سال رشد متوسط داشته و کاهش ظرفیت تولید یکی از عوامل محدودکننده تولید بوده است. همچنین افزایش اخیر قیمت‌ها تا حدی به قیمت سوخت و اثر آن بر انتظارات تورمی مربوط شده است.

در نهایت موضوع را اینطور باید جمع بندی کرد که روسیه بیش از آنکه با مسئله ساده چگونه تقاضا را کم کنیم؟ مواجه باشد، با مسئله دشوارتر چگونه ظرفیت عرضه را آن‌قدر سریع افزایش دهیم که رشد تقاضا دیگر به تورم تبدیل نشود؟ مواجه است.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 #تحلیل_وضعیت_بخش_انرژی

🔸#ژاپن

#انرژی

🔸منبع: موسسه مطالعات بین المللی انرژی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

🔵 ارائه مقاله درس قیمت‌گذاری:
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر

🔸 عنوان مقاله : 

Optimal pricing strategy based on market segmentation for service products using online reservation systems: An application to hotel rooms

🔸تهیه کننده : امیر سامی و امیرحسین نیمجردی

✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادی‌فر

#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 چرا با وجود تورم بالا، بیکاری همیشه کاهش پیدا نمی‌کند؟

منحنی فیلیپس و معمای اقتصاد ایران

بسیاری از کتاب‌های اقتصاد می‌گویند هرچه تورم بالاتر برود، بیکاری باید کاهش پیدا کند؛ اما واقعیت اقتصاد ایران پیچیده‌تر از این رابطه ساده است.
منحنی فیلیپس نشان می‌دهد که در کوتاه‌مدت، میان تورم و بیکاری می‌تواند رابطه‌ای معکوس وجود داشته باشد؛ یعنی در شرایطی، تورم بیشتر با بیکاری کمتر همراه شود و برعکس، تورم کمتر با بیکاری بیشتر.
چرا؟
زیرا افزایش تقاضا می‌تواند تولید و استخدام را افزایش دهد و هم‌زمان قیمت‌ها را نیز بالا ببرد.
اما این رابطه دائمی و قطعی نیست.

🎯 سؤال اصلی
اگر اقتصاد درست عمل کند، تورم و بیکاری باید مانند یک کفه ترازو در برابر یکدیگر حرکت کنند؛ پس چرا در ایران می‌توانیم هم‌زمان با تورم بالا، ضعف بازار کار و رشد اقتصادی ضعیف مواجه باشیم؟

📈 منحنی فیلیپس چیست؟
در سال ۱۹۵۸، آلبان ویلیام فیلیپس نشان داد که در کوتاه‌مدت میان تورم و بیکاری می‌تواند رابطه‌ای معکوس وجود داشته باشد.
یعنی به‌طور ساده:
⬆️ تورم بیشتر ← بیکاری کمتر
⬇️ تورم کمتر ← بیکاری بیشتر
دلیل آن این است که افزایش تقاضا می‌تواند تولید و استخدام را افزایش دهد و هم‌زمان قیمت‌ها نیز بالا بروند.
اما این رابطه یک اثر همیشگی و تضمین‌شده نیست.

چرا این رابطه در ایران به‌سادگی دیده نمی‌شود؟

اقتصاد ایران سال‌هاست با رکود تورمی روبه‌رو است؛ یعنی تورم بالا در کنار رشد اقتصادی ضعیف و بازار کار کم‌رونق.

در چنین شرایطی:
🚫 فرصت‌های شغلی محدود می‌شوند.
📉 سرمایه‌گذاری کاهش پیدا می‌کند.
📈 قیمت‌ها افزایش می‌یابند.
در نتیجه، تورم لزوماً به معنای ایجاد اشتغال بیشتر نیست.

❓ دلیل چیست؟
اگر تورم ناشی از رشد تولید و افزایش تقاضای واقعی باشد، کاهش بیکاری می‌تواند نتیجه طبیعی آن باشد.
اما وقتی تورم از عوامل دیگری ناشی شود، داستان متفاوت است.
مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:
📈 رشد نقدینگی
📉 کاهش ارزش پول ملی
🏭 افزایش هزینه‌های تولید
🌐 محدودیت‌های تجاری
❓ نااطمینانی اقتصادی
⚡ شوک‌های ارزی
در چنین شرایطی، افزایش قیمت‌ها الزاماً به ایجاد شغل منجر نمی‌شود؛ بلکه ممکن است هزینه تولید را افزایش دهد، قدرت خرید را کاهش دهد، سرمایه‌گذاری را محدود کند و در نهایت فشار بیشتری بر بازار کار وارد کند.

💡 Insight
منحنی فیلیپس یک قانون همیشگی نیست.
تورمی که از رشد تولید و افزایش تقاضای واقعی ایجاد می‌شود، با تورمی که از بی‌ثباتی اقتصادی، افزایش هزینه‌ها و کاهش ارزش پول ناشی می‌شود، دو داستان کاملاً متفاوت هستند.
بنابراین نمی‌توان صرفاً با مشاهده افزایش تورم نتیجه گرفت که بیکاری باید کاهش پیدا کند.

⚖️ معمای اصلی اقتصاد ایران

مسئله فقط این نیست که:
«چرا تورم بالاست؟»
بلکه باید پرسید:

«چه نوع تورمی داریم و این تورم از چه مسیری وارد اقتصاد شده است؟»

اگر تورم از مسیر افزایش تولید و تقاضای واقعی ایجاد شود، می‌تواند با اشتغال بیشتر همراه باشد.
اما اگر تورم حاصل کاهش ارزش پول، رشد نقدینگی بدون پشتوانه تولید، افزایش هزینه‌های تولید، نااطمینانی و شوک‌های اقتصادی باشد، ممکن است هم‌زمان با ضعف سرمایه‌گذاری، کاهش تولید و محدود شدن فرصت‌های شغلی همراه شود.

📌 پرسش امروز EcoLine
به نظر شما مهم‌ترین عامل تداوم هم‌زمان تورم بالا و ضعف بازار کار در اقتصاد ایران چیست؟

آیا مسئله اصلی را باید در رشد نقدینگی، کاهش ارزش پول ملی، ضعف سرمایه‌گذاری، هزینه‌های تولید، محدودیت‌های تجاری، نااطمینانی اقتصادی یا ترکیبی از این عوامل جست‌وجو کرد؟

#اقتصاد_ایران #تورم #بیکاری #منحنی_فیلیپس #رکود_تورمی #بازار_کار #اقتصاد_کلان #نقدینگی #سرمایه_گذاری #تورم_ایران #داده_محور

@Ecohotline

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 #تحلیل_وضعیت_بخش_انرژی

🔸#کره‌جنوبی

#انرژی

🔸منبع: موسسه مطالعات بین المللی انرژی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

🔵 #معرفی_کتاب

🔸نمایی از صنعت آب و فاضلاب اسپانیا

✍ سیدحسین سجادی‌فر، مسعود خشائی، هنگامه دولتشاهی و محمد داودآبادی

🔻 سال انتشار : ۱۳۹۸

#سجادیفر
#آب

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 انسان باستانی و ذهن شکارچی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

https://t.me/jafekri_episodes/68

دوست داشتن بهترین شکل مالکیت است
و مالکیت بدترین شکل دوست داشتن ...

📕 قصه‌ی جزیره ناشناخته
👤 #ژوزه_ساراماگو

شب خوش

🔵 #تحلیل_وضعیت_بخش_انرژی

🔸#هند

#انرژی

🔸منبع: موسسه مطالعات بین المللی انرژی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
#مکاتب_اقتصادی

✔️ اقتصاد دیجیتال و داده‌محور – قرن ۲۱

اقتصاد دیجیتال و داده‌محور یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های قرن بیست‌ویکم است که در آن داده و فناوری اطلاعات به مهم‌ترین منابع خلق ارزش اقتصادی تبدیل شده‌اند. برخلاف اقتصاد صنعتی که بر منابع فیزیکی مانند زمین، نیروی کار و سرمایه متمرکز بود، در اقتصاد دیجیتال، اطلاعات و الگوریتم‌ها عامل اصلی بهره‌وری، نوآوری و رقابت محسوب می‌شوند.

در این چارچوب، شرکت‌ها و پلتفرم‌هایی مانند گوگل، آمازون، متا و علی‌بابا، نمونه‌های بارزی از سازمان‌های داده‌محور هستند که با بهره‌گیری از تحلیل کلان‌داده‌ها (Big Data) و هوش مصنوعی، توانسته‌اند رفتار مصرف‌کنندگان را پیش‌بینی کرده و مدل‌های جدیدی از کسب‌وکار را خلق کنند. هال وریان، اقتصاددان ارشد گوگل، معتقد است که داده همان نقشی را در قرن ۲۱ دارد که نفت در قرن ۲۰ ایفا می‌کرد؛ منبعی استراتژیک که هرچه بیشتر استخراج و تحلیل شود، ارزش افزوده‌ی بیشتری تولید می‌کند. از سوی دیگر، اریک براین‌یولفسون از دانشگاه MIT تأکید دارد که فناوری دیجیتال نه‌تنها بهره‌وری را افزایش می‌دهد، بلکه ماهیت بازار کار، رقابت و حتی مفاهیم سنتی مانند مالکیت را دگرگون کرده است.

اقتصاد داده‌محور مبتنی بر پلتفرم‌ها و اثرات شبکه‌ای است؛ یعنی هرچه کاربران بیشتری به یک پلتفرم بپیوندند، ارزش آن برای دیگران نیز افزایش می‌یابد. این پدیده منجر به شکل‌گیری انحصارات طبیعی و قدرت متمرکز در دست چند شرکت جهانی شده است. با این حال، چالش‌هایی همچون حریم خصوصی، امنیت داده، تمرکز قدرت و شکاف دیجیتال نیز از پیامدهای این اقتصاد جدید به‌شمار می‌روند.

در مجموع، اقتصاد دیجیتال و داده‌محور مسیر تحول آینده‌ی جهان را رقم می‌زند؛ جایی که دانش، تحلیل و خلاقیت جایگزین منابع سنتی می‌شوند و کشورها و سازمان‌هایی که بتوانند از داده به‌صورت هوشمند بهره‌برداری کنند، بازیگران اصلی قرن ۲۱ خواهند بود.

#انجمن_علمی_اقتصاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

‍ 🔵 #رشد_و_توسعه_اقتصادی

🔸 نزول ایران در شاخص‌های توسعه/محمدرضا منجذب و ساینا باطبی

✍ #دکتر_محمدرضا_منجذب

از توسعه تعاریف متعددی ارائه شده است. شاخص‌های توسعه مظاهر مختلفی از جمله سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را در بر می‌گیرد که به هم مرتبط هستند و برای مثال با بررسی کشورهای توسعه یافته به این نتیجه می‌رسیم که معمولا ابتدا به توسعه‌ی اقتصادی و سپس سیاسی رسیده اند و کشورهای توسعه یافته در راستای تحقق تمام این ابعاد توسعه، برنامه ریزی و فعالیت کرده اند.

عموما وقتی صحبت از توسعه یافتگی می‌شود، شهروندان میزان آن را با میزان رضایتمندی خود از زندگی می‌سنجند که این رضایتمندی از زندگی می‌تواند از فاکتورهایی از جمله میزان سلامت، بهداشت، آموزش، شرایط اقتصادی و... سرچشمه بگیرد که با بررسی آمار و ارقام مرتبط به عنوان شاخص اندازه گیری توسعه و استفاده از شاخص‌های ترکیبی مانند توسعه انسانی می‌توانیم این تغییرات کیفی در خواسته‌های اقتصادی، نوع تولید، انگیزه‌ها و سازمان تولید را بررسی و مقایسه کنیم.

بر اساس گزارش جهانی شادی سال ۲۰۲۵ که کشورها را از نظر درک شهروندانش از میزان شاد بودن بررسی می‌کند، ایران از بین ۱۵۶ کشور مورد بررسی، رتبه‌ی ۹۹م جدول را دارا می‌باشد که این کمبود شادی در جامعه می‌تواند باعث کاهش بهره‌وری، رفاه در جامعه و رشد اقتصادی و به سبب آن، توسعه‌ی اقتصادی شود.

شاخص توسعه‌ی انسانی (HDI) که یکی از مهم‌ترین شاخص‌های ترکیبی برای سنجش میزان توسعه تحقق‌یافته در یک کشور است، میانگین وزنی سه معیار توان برخورداری از عمر طولانی توأم با سلامت ، توان معرفت اندوزی و کسب علم، و توان دسترسی به منابع و امکانات لازم برای برخورداری از یک سطح زندگی مناسب را به ما نشان می‌دهد و هرچه به عدد یک نزدیک‌تر باشد، از مطلوبیت بیشتری برخوردار است که ایران با نمره‌ی ۰.۷۸ رتبه‌ی ۷۸ را از ۱۹۳ کشوری که آمارشان در سال ۲۰۲۲ موجود بوده، کسب کرده است.
با توجه به این که شاخص توسعه انسانی ایران در تمامی سال‌ها از میانگین جهانی بالاتر بوده است، طبق دسته بندی سایت UNDP کشوری با توسعه انسانی بالا شناخته می‌شود. اما با کاهش این شاخص در سال‌های اخیر ایران و رشد توسعه جهانی، شاهد همگرایی نمودار HDI ایران و نمودار جهانی این شاخص و نزول ایران در شاخص توسعه انسانی هستیم.
با مقایسه HDI ایران با کشورهایی با شاخص توسعه انسانی مشابه، می‌توان به این نتیجه رسید که ایران در زیرشاخص امید به زندگی و متوسط سال‌های تحصیل عملکرد بهتری نسبت به عملکرد اقتصادی و درآمد ناخالص سرانه دارد.

با وجود تصویب برنامه‌های توسعه پنج ساله توسط مجلس شورای اسلامی و به اجرا در آمدن آنها از سال ۱۳۶۸ که در هر دوره کنترل نقدینگی و تورم را از مهم‌ترین سیاست‌های خود قرار می‌دهد، اما آمارها نشان می‌دهد که این برنامه‌ها از عملکرد پایداری برخوردار نبودند و به جز برنامه‌های سوم توسعه که متوسط رشد سالانه تورم در آن ۱۵.۹ درصد هدف گذاری شده بود و عملکردی ۱۴.۱ درصدی داشت، اهداف برنامه‌های توسعه‌ی دیگر محقق نشده است و تورم افسارگسیخته‌ی کشور در سال ۲۰۲۳ با ۴۴.۶ درصد، (درحالی که میانگین جهانی تورم در این سال ۵.۶ درصد بوده است) ایران را پنجمین کشور با بیشترین تورم قرار داده است.

رشد اقتصادی ۸ درصدی یکی از اهداف کمی برنامه‌های پنجم و ششم اقتصادی بوده است که در هیچ یک از سال‌های این دو برنامه (به جز سال ۱۳۹۵ و به دلیل رشد قابل توجه صادرات نفت) محقق نشده است و حتی متوسط رشد اقتصادی ایران طی سال‌های برنامه ششم، منفی ۰.۵ درصد بوده است.
سطح درآمد سرانه کشور برای سال ۲۰۲۱ به میزان تنها ۳.۴ درصد بالاتر از سال ۱۹۷۹ شده است. به عبارتی در طول ۴۲ سال تولید سرانه کشور تنها ۳.۴ درصد رشد داشته که به معنای متوسط رشد سالانه ۰.۰۸ درصدی می‌شود. در حالی که در اکثر برنامه‌های توسعه رشد اقتصادی ۸ درصدی هدف گذاری شده، اما در واقعیت تنها یک صدم از هدف گذاری ۸ درصدی سالانه تحقق یافته است. البته از سال ۱۹۹۴ روند رو به رشدی برای درآمد سرانه آغاز می‌شود که متاسفانه با شروع  تحریم‌ها از سال ۲۰۱۱ روند نزولی آغاز می‌شود. هرچند در دوره مذاکرات قبل و دوره خود برجام رشد اقتصادی تا حدودی مثبت می‌شود اما دوباره با خروج آمریکا از برجام و شروع تحریم‌ها روند نزولی درآمد سرانه مجدد آغاز می‌شود.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 آیا رقابت به کاهش کیفیت می‌انجامد؟

کیفیت پرواز اکونومی در آمریکا تجربه ناخوشایندی است، و احتمالا بدتر هم خواهد شد: صف‌های طولانی، فرودگاه‌های شلوغ، کاهش امکانات رفاهی، کمتر شدن فضای پای هر صندلی. بهترین کلمه برای توصیف این وضعیت خدمات unbundled شده است - برای همه چیز هزینه جداگانه دریافت می‌شود: چک کردن چمدان‌ها، انتخاب صندلی، صندلی با فضای پای بیشتر، غذای گرم.

این جداگانه فروختن محصولات و خدمات حقیقتی شوکه کننده و ناخوشایند را در مورد صنعت هواپیمایی بیان می‌کند: مسافرین کلاس اکونومی سود چندانی برای ایرلاین به همراه ندارند. یونایند ایرلاینز و امریکن ایرلاینز در گذشته اعلام کرده‌اند که حدود نیمی از درآمدشان از فقط 13% تا 15% مسافرین دائمی که از کلاس بیزینسی استفاده می کنند می‌آید.

بنابراین از نظر اقتصادی کاملا منطقی است که ایرلاین‌ها بر خدمات‌دهی بهتر به مشتریان پرسودتر متمرکز شوند. بطور تاریخی برای ایرلاین‌ها انگیزه چندانی برای ارائه فضای صندلی بیشتر و تجربه بهتر سفر وجود ندارد چون این مردم هستند که بارها نشان داده‌اند که بیش از همه به قیمت پایین تر اهمیت می‌دهند. مثلا امریکن ایرلاینز در زمانی که خدمات خود را unbundle نکرده بود، در رقابت با اسپیرت ایرلاینز دچار مشکل بود. ایرلاین‌های کم هزینه همیشه برنده هستند زیرا مردم به bundled یا unbundle بودن اهمیتی نمی‌دهند، یا آنقدر باهوش نیستند که تفاوت آن را تشخیص دهند.

در واقع تلاش ایرلاین‌ها برای ارائه خدمات بهتر و راحتی بیشتر شکست خورده است، به عنوان نمونه می‌توان به مشکلات مالی ایرلاین ویرجین با وجود اینکه برنده جوایز کیفیت خدمات است اشاره نمود. در سال‌های پس از بحران مالی، ایرلاین‌ها آمریکایی تلاش کرده‌اند مسیر ثبات مالی را دنبال کند، که به unbundle کردن محصولات و خدمات، تلاش برای افزایش درآمد سرانه، و کاهش هزینه‌های عملیاتی انجامید.

شاید اگر مقررات‌زدایی صنعت هوانوردی صورت نمی‌گرفت، امروز فضای پای صندلی و غذای بهتری در طول پرواز می‌داشتیم، ولی مطمئنا بلیط هم خیلی خیلی گران‌تر می‌بود. قیمت بلیط امروزه حدود 40% کمتر از دهه 1970 است.

مقررات‌زدایی همچنین موانع رقابت را کاهش داده، ایرلاین‌ها عملیات خود را گسترش داده‌اند، این یعنی پروازهای بیشتر به مقاصد بیشتر. صنعت هوانوردی به معنای واقعی دموکراتیزه شده است.

🔸منبع: کنجکاوی به نقل از  بیزینس اینسایدر
https://goo.gl/v7yWjB

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #تحلیل_وضعیت_بخش_انرژی

🔸#پاکستان

#انرژی

🔸منبع: موسسه مطالعات بین‌المللی انرژی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS

🔵 #معرفی_مقاله
I am delighted to share that a new research paper by my talented young students has been published in Discover Sustainability (Springer Nature):

“A stock-coupled water and material circularity framework quantifies the trade-off between water and carbon in data center cooling”

Authors: Mohammad Javad Kordani, Milad Mokhtari, Amir Hossein Nimjerdi, and Seyedhossein Sajadifar.

I am particularly proud of Mohammad Javad Kordani, Milad Mokhtari, and Amir Hossein Nimjerdi for their dedication to addressing one of the emerging challenges at the intersection of AI, data centers, water resources, and sustainability.

Why does this research matter?
The rapid expansion of AI, cloud computing, and data centers is increasing pressure on both energy and water resources. While the carbon footprint of digital infrastructure has received growing attention, water use—including embodied water in equipment manufacturing—remains largely overlooked.
Main contribution

The study develops a stock-coupled water–material circularity framework that:
▪️ Links cooling-water demand to hardware stock, capacity, and replacement cycles.

▪️ Incorporates embodied Scope-3 water associated with semiconductor and equipment manufacturing.

▪️ Quantifies the water–carbon trade-off using a bi-objective framework and a 10,000-run Monte Carlo analysis.

▪️ Accounts for local water scarcity using AWARE weighting.
A key finding is that reducing water consumption can involve a carbon penalty. Closed-loop cooling achieves high water circularity but can incur higher carbon impacts, while embodied manufacturing water becomes particularly important for low-evaporation designs.

The central message is clear: data-center cooling technologies should be assessed through a coupled water–carbon perspective, rather than a single efficiency indicator.

Policy relevance
The framework can support:
▪️ Water and energy reporting for data centers

▪️ Water-scarcity considerations in data-center siting

▪️ Greater use of reclaimed and recycled water

▪️ Water and heat recovery within circular-economy strategies

▪️ Integrated water–energy–carbon accounting
As AI infrastructure expands, water should stand alongside energy and carbon in decisions about the design, assessment, and location of digital infrastructure.

I am proud to see these talented young researchers contributing to this emerging field. Supporting young researchers in transforming scientific ideas into practical solutions is one of the most rewarding aspects of academic research.

Congratulations to Mohammad Javad, Milad, and Amir Hossein. I look forward to seeing their future contributions to water, sustainability, circular economy, and emerging technologies.

📄 Read the full article:

#سجادیفر

#Water #AI #DataCenters #WaterScarcity #CircularEconomy #Sustainability #WaterManagement #ArtificialIntelligence #ClimateChange #Research #Scope3 #WaterCarbonNexus

🔵 #معرفی_مقاله

با خوشحالی به اطلاع می‌رسانم که مقاله پژوهشی جدیدی از دانشجویان جوان و بااستعدادم در Discover Sustainability (اسپرینگر نیچر) منتشر شده است:

«چارچوبی برای گردش آب و موادِ جفت‌شده با موجودی، بده‌بستان میان آب و کربن در خنک‌سازی مراکز داده »

نویسندگان: محمدجواد کردانی، میلاد مختاری، امیرحسین نیم‌جردی و سیدحسین سجادی‌فر.

به‌ دانشجویان عزیزم افتخار می‌کنم؛ به‌خاطر تعهدشان به پرداختن به یکی از چالش‌های نوظهور در تلاقی هوش مصنوعی، مراکز داده، منابع آب و پایداری.

چرا این پژوهش مهم است؟
گسترش سریع هوش مصنوعی، رایانش ابری و مراکز داده، فشار بر منابع انرژی و آب را افزایش می‌دهد. در حالی که ردپای کربن زیرساخت‌های دیجیتال توجه روزافزونی دریافت کرده است، مصرف آب — از جمله آب نهفته در تولید تجهیزات — عمدتاً نادیده مانده است.

دستاورد اصلی
این پژوهش چارچوبی برای گردش آب–مواد مبتنی بر موجودی توسعه می‌دهد که:
▪️ تقاضای آب خنک‌کننده را به موجودی سخت‌افزار، ظرفیت و چرخه‌های جایگزینی پیوند می‌زند.
▪️ آب نهفته دامنه ۳ (Scope 3) مرتبط با تولید نیمه‌هادی‌ها و تجهیزات را در نظر می‌گیرد.
▪️ بده‌بستان آب–کربن را با یک چارچوب دوهدفه و تحلیل مونت‌کارلو با ۱۰٬۰۰۰ اجرا کمّی می‌کند.
▪️ کمبود آب محلی را با وزن‌دهی AWARE لحاظ می‌کند.

یافته کلیدی این است که کاهش مصرف آب می‌تواند با جریمه کربنی همراه باشد. خنک‌کاری حلقه‌بسته به گردش آب بالا دست می‌یابد، اما می‌تواند اثرات کربنی بیشتری داشته باشد؛ در همین حال، آب نهفته در تولید برای طراحی‌های کم‌تبخیر اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

پیام اصلی روشن است: فناوری‌های خنک‌کاری مراکز داده باید از منظر جفت‌شده آب–کربن ارزیابی شوند، نه فقط با یک شاخص کارایی واحد.

ارتباط با سیاست‌گذاری
این چارچوب می‌تواند از موارد زیر پشتیبانی کند:
▪️ گزارش‌دهی آب و انرژی برای مراکز داده
▪️ لحاظ کردن کمبود آب در مکانیابی مراکز داده
▪️ استفاده بیشتر از آب بازیافتی و بازچرخانی‌شده
▪️ بازیابی آب و گرما در راهبردهای اقتصاد چرخشی
▪️ حسابداری یکپارچه آب–انرژی–کربن

با گسترش زیرساخت هوش مصنوعی، آب باید در تصمیم‌گیری درباره طراحی، ارزیابی و مکان زیرساخت دیجیتال، در کنار انرژی و کربن قرار بگیرد.

افتخار می‌کنم که می‌بینم این پژوهشگران جوان و بااستعداد در این حوزه نوظهور سهیم می‌شوند. حمایت از پژوهشگران جوان برای تبدیل ایده‌های علمی به راه‌حل‌های عملی، یکی از ارزشمندترین جنبه‌های پژوهش دانشگاهی است.

به محمدجواد، میلاد و امیرحسین تبریک می‌گویم. مشتاقانه منتظر مشارکت‌های آینده‌شان در حوزه آب، پایداری، اقتصاد چرخشی و فناوری‌های نوظهور هستم.

📄 متن کامل مقاله را بخوانید:
👇👇👇👇

#Water #AI #DataCenters #WaterScarcity #CircularEconomy #Sustainability #WaterManagement #ArtificialIntelligence #ClimateChange #Research #Scope3 #WaterCarbonNexus

🔵 چرا نشر دانشگاهی باید تغییر کند
۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵، نوشتهٔ مالی کادینگتون، دانشگاه لیدز

🔸ترجمه : دورنمای اقتصاد

همان‌طور که خروجی علمی شتاب می‌گیرد و چالش‌های جهانی پژوهش سریع‌تر و شفاف‌تر را می‌طلبند، نظام‌هایی که زیربنای اشتراک‌گذاری و داوری علم هستند نیز باید تحول یابند.

این آینده چه شکلی می‌تواند داشته باشد؟ Technology Networks یک پرسش را با گروهی متنوع از دانشگاهیان و رهبران صنعت مطرح کرد: به نظر شما چشم‌انداز نشر دانشگاهی چگونه باید تحول یابد تا بهتر از پیشرفت علمی و دسترسی‌پذیری پشتیبانی کند، و چه تغییراتی را همین حالا می‌بینید؟ پاسخ‌های آن‌ها این است.

🔹 داوری همتا و کیفیت: باید بهتر شود و از انتشار مقالات ضعیف جلوگیری کند. هوش مصنوعی می‌تواند سرعت بدهد، اما نظارت انسانی و محرمانگی لازم است.

🔹 دسترسی آزاد: باید استاندارد شود، نه استثنا. دیوار پرداخت و هزینه‌های نشر دسترسی و برابری را محدود می‌کند.

🔹 فراتر از PDF: نشر باید تعاملی و پویا شود: داده‌های زنده، مدل‌های سه‌بعدی/VR، ابزارهای AI، به‌روزرسانی و تعامل زمان‌واقعی. PDF ایستا اشتراک داده‌های در حال تغییر را محدود می‌کند.

🔹 به‌رسمیت شناختن مشارکت‌های جدید: نرم‌افزار، مجموعه‌داده، آموزش AI و کارهای مشارکتی و میان‌رشته‌ای باید اعتبار بگیرند.

🔹 نتایج منفی/صفر: انتشار آن‌ها حیاتی است؛ نبودشان منابع را هدر می‌دهد و باعث تکرار آزمایش‌های بی‌ثمر می‌شود. باید به هنجار تبدیل شود.

🔹 شفافیت و استانداردسازی: در کارآزمایی‌های بالینی، روش‌شناسی، آمار و گزارش‌دهی باید استاندارد شود تا تفسیر اشتباه و فراتحلیل‌های ضعیف کاهش یابد.

🔹 پیش‌چاپ: دسترسی و سرعت را زیاد می‌کند، اما جایگزین داوری همتا نیست. برای جلوگیری از اطلاعات نادرست، حفاظ‌هایی مثل غربالگری خودکار، نشانه‌دهی جامعه‌محور و نسخه‌بندی شفاف لازم است.

🔹 نقد سنجه‌ها: فشار انتشار و تکیه بر ضریب تأثیر و اعتبار مجلات نوآوری را تضعیف می‌کند. ارزیابی باید متناسب با هر حوزه باشد و زمان داوری همتا جبران شود.

🔹 هوش مصنوعی برای دسترسی‌پذیری: خلاصه‌سازی چندزبانه، دسترسی صوتی و قالب‌بندی سازگار برای خوانندگان عصب‌متنوع و کم‌بینا.

نتیجه: تغییرات پراکنده کافی نیست؛ نشر دانشگاهی به تحولی سیستمی نیاز دارد تا بازتر، تعاملی‌تر، فراگیرتر، شفاف‌تر و همسو با علم مدرن شود.

متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS