🔺🔺🔺🔺
در کشور ما که بخش بزرگی از آن با تنش آبی مواجه است، چند رخداد بارشی شدید اگر درست مدیریت شوند می‌توانند بخشی از کسری آب را جبران کنند؛ البته فقط در صورتی که زیرساخت جذب، ذخیره و پخش آب از قبل آماده باشد.

یک مساله دیگر: ملخ

یک پیامد احتمالی دیگر افزایش رطوبت و بارش‌ها در مناطق بیابانی، افزایش شرایط مساعد برای زادآوری ملخ صحرایی است.

این نگرانی کاملاً فرضی و بی‌سابقه نیست. در بحران بزرگ ملخ سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، بارش‌های غیرمعمول در شبه‌جزیره عربستان و مناطق اطراف دریای سرخ شرایط بسیار مناسبی برای چندین نسل زادآوری ایجاد کرد؛ سپس دسته‌های ملخ به سمت ایران نیز حرکت کردند و در ایران زادآوری گسترده گزارش شد.

بنابراین اگر در پاییز و زمستان ۲۰۲۶ رطوبت و بارش‌های موسمی در کمربند شاخ آفریقا–دریای سرخ–یمن–عمان–جنوب ایران افزایش یابد، باید از هم‌اکنون پایش جمعیت ملخ در مناطق مرزی و کانون‌های مستعد جدی گرفته شود.

🔸منبع : مدرسه زندگی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 چگونه می‌توان با پول دیگران «اعتبار» خلق کرد؟

🔹 داستان بانکداری مدرن از جایی شروع شد که مردم طلاهای خود را نزد زرگران می‌گذاشتند و به‌جای آن رسید می‌گرفتند. اما وقتی این رسیدها کم‌کم جای خود طلا را گرفتند، یک سوال مهم شکل گرفت:

اگر همه هم‌زمان برای دریافت طلای خود مراجعه نکنند، آیا می‌توان بیشتر از طلای موجود، اعتبار ایجاد کرد؟

پاسخ این سؤال ما را به مفهوم «خلق پول» می‌رساند.

در دوره ۴۰ قسمتی «#اقتصاد_از_صفر»، مفاهیم اقتصادی را ساده و کاربردی بررسی می‌کنیم.

🔸منبع: چراز

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

هدف از زندگی کردن فقط شاد بودن نیست؛
بلکه مفید بودن، شرافتمند بودن، دلسوز و همدل بودن است. فرق می‌کند وقتی که فقط زندگی کرده‌ای یا مفید زندگی کرده‌ای...

— لئو روستن

شب خوش

🔵 به مناسبت درگذشت ویلیام نورد هاوس اقتصاددان فقید محیط زیست و برنده نوبل 2018

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 این فقط اقتصاد نبود، احمق!

✍ نویسنده: پل کروگمن
(Paul Krugman)

سال ۲۰۲۴ یک اتفاق گذرا بود؛ این، چهره واقعی آمریکاست.

آنچه دیشب اتفاق افتاد، یک انتخابات معمولی نبود. این رویداد، تأییدی گسترده بر این واقعیت بود که اکثریت آمریکایی‌ها همچنان به ارزش‌های بنیادین کشورشان باور دارند و در مقابل، جنبشی را که قصد دارد تمام آنچه آمریکا نمایندگی می‌کند نابود سازد، به‌شدت رد می‌کنند.

و نه، ماجرا صرفاً نارضایتی اقتصادی نبود.

بله، تورم ناشی از سیاست‌های ترامپ (که من آن را «ترامپ‌تورمی» می‌نامم) و تعرفه‌های تجاری او، در کنار ماجرای ایران، در این نتیجه تأثیرگذار بودند. اما اگر نتیجه انتخابات صرفاً تحت تأثیر خشم عمومی از افزایش قیمت‌ها قرار گرفته بود، باید شاهد وضعیتی مشابه انتخابات ۲۰۲۴ می‌بودیم؛ انتخاباتی که در آن ترامپ با اختلاف ۱.۵ واحد درصدی آرای عمومی را به دست آورد.

در حالی که به نظر می‌رسد دموکرات‌ها دیشب با اختلافی حدود ۱۳ تا ۱۴ واحد درصدی در آرای عمومی پیروز شده‌اند.

چه عواملی این پیروزی شگفت‌انگیز را رقم زد؟

رأی‌دهندگان لاتین‌تبار که در انتخابات ۲۰۲۴ با این تصور ساده‌انگارانه که ترامپ قیمت‌ها را کاهش خواهد داد، به سمت او گرایش پیدا کرده بودند، این بار به‌شدت در برابر حکومتی موضع گرفتند که دوستان و اعضای خانواده آن‌ها را بازداشت، زندانی و اخراج می‌کند.

سیاه‌پوستان نیز با حضوری گسترده پای صندوق‌های رأی، در برابر حزبی ایستادند که آشکارا نژادپرستانه عمل می‌کند و در تلاش است حق رأی آن‌ها را محدود کند.

آمریکایی‌ها، فارغ از نژاد و پیشینه‌شان، از بی‌رحمی دولت و فساد گسترده، آشکار و بی‌پروای آن روی‌گردان شدند.

پس از انتخابات ۲۰۲۴، بخش بزرگی از نخبگان سیاسی و اقتصادی با شتاب در برابر ترامپ سر تعظیم فرود آوردند. آن‌ها به‌نحوی خود را متقاعد کرده بودند که شکست محدود دموکرات‌ها در سالی که احزاب حاکم تقریباً در سراسر جهان با شکست مواجه شدند، نشانه تحولی دائمی در سیاست آمریکا است؛ گویی قرار بود اقتدارگرایان فاسدی که نفرت‌پراکنی می‌کنند، برای همیشه بر کشور حکومت کنند.

درباره اینکه چرا به‌ویژه الیگارش‌ها (ثروتمندان و صاحبان قدرت اقتصادی) تا این اندازه مشتاقانه باور کردند که ارزش‌های دموکراتیک دیگر به گذشته تعلق دارند، مطالب زیادی می‌توان نوشت.

اما یکی از مهم‌ترین وظایف دموکرات‌ها در حال حاضر این است که نه‌تنها مقام‌های دولت ترامپ، بلکه حامیان و زمینه‌سازان قدرت‌گیری او را نیز پاسخگو کنند.

البته این موضوع را می‌گذاریم برای فرصتی دیگر.

نکته اصلی در حال حاضر این است:

جنبش «ماگا» (MAGA) نتیجه انتخابات ۲۰۲۴ را دلیلی بر این دانست که آمریکایی‌ها خواهان فاشیسم هستند و بر همین اساس عمل کرد.

اما ده‌ها میلیون آمریکایی عملاً پاسخ دادند:

نه! این چیزی نیست که ما می‌خواهیم. این، هویت و ماهیت ما نیست.

خسارتی که طی دو سال گذشته وارد شده، باورنکردنی است و نمی‌دانم چه میزان از آن اساساً قابل جبران خواهد بود.

با این حال، سرانجام بارقه‌ای از امید پدیدار شده است.

زیرا آمریکا در انتخابات دیشب نشان داد که هنوز هم آمریکا است.

چند نکته درباره ترجمه:

* عبارت
It Wasn’t (Just) the Economy, Stupid
اشاره‌ای به شعار معروف انتخاباتی بیل کلینتون در سال ۱۹۹۲ دارد: «مسئله اقتصاد است، احمق!» نویسنده با تغییر این عبارت می‌خواهد تأکید کند که نتیجه انتخابات را نمی‌توان صرفاً با متغیرهای اقتصادی توضیح داد.

* Trumpflation
ترکیبی از نام ترامپ و واژه تورم است؛ اشاره‌ای انتقادی به تورمی که نویسنده آن را حاصل سیاست‌های ترامپ می‌داند.

* MAGA
مخفف شعار
Make America Great Again
به معنای «آمریکا را دوباره عظمت ببخش»، و نام جنبش سیاسی حامی ترامپ است.

پیام محوری مقاله از منظر اقتصاد سیاسی این است که رفتار انتخاباتی شهروندان را نمی‌توان صرفاً با متغیرهایی مانند تورم، قیمت‌ها و درآمد توضیح داد؛ ارزش‌های دموکراتیک، هویت اجتماعی، عدالت و اعتماد عمومی نیز می‌توانند نقشی تعیین‌کننده در انتخاب سیاسی مردم داشته باشند.

🔵 پشت دست نامرئی بازار و سیاست

#ویدئوآموزش
#شماره۴۵
#خلاصه_کتاب
#مالی_رفتاری
#اقتصاد_رفتاری
#روانشناسی_معامله_گر

@MaliRaftariB_F

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

من همه را می‌بخشم؛ حتی آنان را که خواسته یا ناخواسته، آگاهانه یا ناآگاهانه، زخمی بر دلِ من نشاندند.

می‌بخشم تا گذشته را از بارِ گرانِ کینه رها کنم، حال را به آرامش گره بزنم و آینده را بی‌سنگینیِ دلخوری و بی‌سایهٔ رنجِ کهنه استقبال کنم.

من همه را می‌بخشم؛ آنان که در زندگی‌ام بودند، آنان که رفتند و حتی آنان که شاید روزی مرا برنجانند. بخشش، نه فراموشی است و نه مهرِ تأیید بر آنچه بر من گذشته؛ بلکه انتخابی آگاهانه است برای بازپس‌گرفتنِ خویش از بندِ گذشته و آزادکردنِ روح از زنجیرِ کینه. بخشش، انکارِ زخم نیست؛ تغییرِ نسبتِ ما با زخم است.

چه احساسِ سبک و لطیفی است وقتی درمی‌یابی هیچ‌کس را در حصارِ دلخوری‌های خود نگه نداشته‌ای؛ گویی با بخشیدنِ دیگران، پیش از همه، خویشتن را از زندانِ خود آزاد کرده‌ای.

امشب با دلی سبک و روحی آرام، اگر عمری باشد به استقبال فردا می‌روم.

شب‌تان آرام و دلتان رها از هر کینه باد.

شب خوش

🔵 فصل ششم اقتصاد توسعه :
#رشد_اقتصادی - بخش اول

🔸6.2. مدل #سولو (خلاصه)

این ویدیو نگاهی اجمالی به یکی از پایه‌ای‌ترین مدل‌های رشد اقتصادی می‌اندازد. این مقدمه‌ای بر ویدیوهای دیگر مدل سولو است که بیشتر بر ریاضیات مبتنی هستند. اما اگر آن ویدیوها برای شما مشکل هستند، تماشای این ویدیو هم کافی است

✔️ مطالب مرتبط به این درس

صفحه "رابرت سولو" در ویکیپدیا (به زبان فارسی)
https://bit.ly/33I4Mc8

صفحه "همگرایی رشد اقتصادی" در ویکیپدیا (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/2UfjsMo

🔸 منبع: کلاس درس اقتصاد توسعه

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS

🔵 لیبرالیسم برج عاج نشین

👤 مانی بشرزاد

✍️ ترجمه بردیا فرهمند

نقد کتاب جدید عجم‌اوغلو «چه بر سر لیبرال دموکراسی آمد؟» منتشر شده در مجله Spiked

@utfinance

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 انسان؛ وارث ژن‌هایی که انتخاب نکرده است

این پست برداشت شخصی است و شاید پر از اشکال و ایراد باشد.

ما آدم‌ها معمولاً یکدیگر را با رفتارها و انتخاب‌هایمان قضاوت می‌کنیم. یکی را باهوش می‌نامیم، دیگری را کم‌استعداد؛ یکی را شجاع، دیگری را ترسو؛ یکی را مهربان و دیگری را پرخاشگر. اما کمتر از خودمان می‌پرسیم انسان تا چه اندازه در شکل‌گیری ویژگی‌هایی که با آن‌ها زندگی می‌کند، اختیار داشته است.

هیچ‌کس انتخاب نمی‌کند با چه ژن‌هایی به دنیا بیاید. خانواده، والدین، ویژگی‌های زیستی، ظرفیت‌های شناختی و حتی بخشی از خلق‌وخوی اولیه‌ی خود را انتخاب نمی‌کنیم. ژنتیک در کنار محیط، بر بسیاری از ویژگی‌های جسمی، روانی و شناختی ما اثر می‌گذارد؛ از استعدادهای ذهنی و حساسیت‌های هیجانی گرفته تا برخی آمادگی‌های رفتاری.

مغز انسان ساختاری بسیار پیچیده دارد. میلیاردها نورون و شبکه‌ای گسترده از ارتباطات عصبی در شکل‌گیری احساسات، حافظه، ادراک و تصمیم‌گیری نقش دارند. دو انسان ممکن است با یک اتفاق مشابه روبه‌رو شوند، اما به دلیل تفاوت‌های زیستی و تجربه‌های قبلی، واکنش‌هایی کاملاً متفاوت نشان دهند.

البته ژن‌ها سرنوشت ما را به‌طور قطعی تعیین نمی‌کنند. محیط، تربیت، آموزش، تغذیه، تجربه‌های زندگی و روابط انسانی می‌توانند بر رشد و عملکرد مغز و بروز استعدادهای ژنتیکی اثر بگذارند. علم اپی‌ژنتیک هم نشان داده است که عوامل محیطی می‌توانند بر نحوه‌ی فعالیت برخی ژن‌ها اثر بگذارند.

از سوی دیگر، مغز انسان انعطاف‌پذیری شگفت‌انگیزی دارد. یادگیری و تجربه می‌توانند ارتباطات عصبی را تغییر دهند. بنابراین انسان نه اسیر مطلق ژن‌های خود است و نه موجودی مستقل از میراث زیستی خویش.

شاید دو کودک با استعدادهای اولیه‌ی متفاوت متولد شوند؛ یکی در محیطی سرشار از امنیت، آموزش و فرصت رشد کند و دیگری در محرومیت و ناامنی. سال‌ها بعد، وقتی به دستاوردهای این دو نگاه می‌کنیم، آیا منصفانه است که تمام تفاوت‌ها را فقط به هوش، تلاش و اراده‌ی شخصی آن‌ها نسبت دهیم؟

شاید نخستین گام برای شناخت انسان این باشد که بپذیریم همه‌ی ما از نقطه‌ی شروع یکسانی حرکت نکرده‌ایم.

ما انتخاب نکرده‌ایم چگونه متولد شویم، اما می‌توانیم در چگونگی ادامه‌ی زندگی خود نقش داشته باشیم. شاید انسان ترکیبی باشد از میراثی که به ارث برده و مسیری که می‌کوشد برای خود بسازد.

پس پیش از قضاوت درباره‌ی توانایی‌ها، ضعف‌ها و حتی رفتار دیگران، بد نیست به یاد بیاوریم که تقریبا اکثر ما معمار تمام‌عیار وجود خویش نیستیم

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

سخت در فکر بودم
سوارِ اتوبوس که شدم
۳۰ سنت کرایه دادم و گفتم
دو نفر
پیش‌ از آن‌که بفهمم
من
تنها هستم...

■شاعر: #ریچارد_براتیگان [

Richard

Brautigan

/ آمریکا، ۱۹۸۴-۱۹۳۵ ]

■برگردان: #احسان_عباس‌لو  

#جهان_شعر_و_ترجمه

شب خوش

🔵 دوستانه زیستن

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

https://t.me/jafekri_episodes/74

🔵 الگوهای غیرمنتظره اعداد اول در آشوب فراکتالی
ریاضی‌دانان راهی جدید برای پیش‌بینی رفتار اعداد اول پیدا کرده‌اند.

اعداد اول را گاهی «اتم‌های ریاضیات» می‌نامند، زیرا فقط بر خودشان و عدد ۱ بخش‌پذیرند. ریاضی‌دانان برای دو هزار سال در این اندیشه بوده‌اند که آیا اعداد اول واقعاً تصادفی هستند یا الگوی ناشناخته‌ای در پس ترتیب آن‌ها وجود دارد. در سال‌های اخیر، نظریه‌پردازان اعداد چندین حدس شگفت‌انگیز درباره الگوهای اعداد اول مطرح کرده‌اند؛ به‌ویژه الگوهای احتمالی‌ای که در مجموعه‌های بزرگ این «اتم‌های ریاضی» ظاهر می‌شوند.

ریشه این الگوها به یک فرضیه در سال ۱۸۵۹ بازمی‌گردد که با تابع مشهور زتای ریمان ارتباط دارد. ریاضی‌دان آلمانی، برنهارد ریمان، تابعی را به دست آورد که تعداد اعداد اول تا یک عدد x را محاسبه می‌کند. این تابع سه مؤلفه اصلی دارد: یک برآورد هموار، مجموعه‌ای از جمله‌های اصلاحی که از تابع زتای ریمان به دست می‌آیند، و یک جمله خطای کوچک.

درباره تابع زتای ریمان مطالب زیادی نوشته شده است، اما مهم‌ترین نکته این است که این تابع، برآورد هموار را اصلاح می‌کند. برای این کار، الگویی موج‌دار ایجاد می‌کند که گاهی تعداد اعداد اول را افزایش و گاهی کاهش می‌دهد. این نوسان‌های اصلاحی توسط مکان «صفرهای» تابع زتای ریمان تعیین می‌شوند. در واقع، فرضیه مشهور ریمان ادعا می‌کند که تمام این صفرها روی یک «خط بحرانی» قرار دارند؛ خطی که بخش حقیقی آن برابر با 1/2 است.

صفرهای تابع زتا از دو جهت برای ریاضی‌دانان جذاب‌اند. نخست، نشان می‌دهند که تابع زتا اطلاعاتی ناشناخته درباره اعداد اول را در خود رمزگذاری کرده است. دوم، نشان می‌دهند که فاصله میان اعداد اول، با وجود بی‌نظمی‌های ظاهری، تا حد امکان منظم است؛ زیرا نوسان‌های کوچک‌تر با تراکم اعداد اول سازگار نخواهند بود.

در مجموع، این بدان معناست که خطا در فرمول ریمان برای شمارش اعداد اول، تا حد امکان کوچک است. این فرضیه تا اعداد بسیار بزرگی در محدوده تریلیون‌ها بررسی و تأیید شده است، اما هرگز به‌طور کامل اثبات نشده است. تنها وجود یک مثال نقض می‌تواند بخش بزرگی از نظریه مدرن اعداد را دگرگون کند؛ به همین دلیل، اثبات این فرضیه برای دهه‌ها یکی از اولویت‌های ریاضیات بوده است.

اعداد اول و «پیشگوی احتمال»
به‌طور مشخص، نشان داده شده است که اعداد اول از برخی «معیارهای تصادفی» خاصی پیروی می‌کنند. در ریاضیات، یک «معیار» به رفتار آماری تعداد زیادی از اشیا مربوط می‌شود.
برای مثال، مدل‌سازی یک ذره منفرد گاز ممکن است ساده باشد، اما پیش‌بینی رفتار ابری متشکل از میلیاردها ذره، فراتر از توان محاسباتی امروز است. در عوض، می‌توان آمار کلی حرکت این ابر را با نوع خاصی از «معیار تصادفی» توصیف کرد.

ماکسیم رادزیویل، ریاضی‌دان دانشگاه نورث‌وسترن، این روش را یک «پیشگوی احتمال» می‌نامد. او می‌گوید: «من می‌توانم با استفاده از احتمال، خیلی سریع به حقیقت برسم. می‌توانم مدل درست را پیدا کنم و سپس تقریباً برای هر پرسشی، پاسخ درست را به دست آورم.»

اما این پیشگو نمی‌تواند معنای عمیق‌تر آن پاسخ را توضیح دهد و در نتیجه، ریاضی‌دانان برای اثبات کشف‌های جدید خود، بینش محدودی در اختیار دارند.
البته اعداد اول، اعداد تصادفی نیستند؛ آن‌ها کاملاً قطعی‌اند. اما اگر تعداد زیادی عدد اول را انتخاب کنید، توزیع آن‌ها، یعنی نحوه پراکندگی‌شان روی محور اعداد، از نظر آماری مانند برخی انواع دنباله‌های تصادفی رفتار می‌کند. اما دقیقاً شبیه چه نوع دنباله‌ای؟

نخستین معیار مربوط به اعداد اول در دهه ۱۹۷۰ و در جریان گفت‌وگویی اتفاقی میان هیو مونتگومری، دانشجوی دکتری دانشگاه کمبریج، و فیزیک‌دان مشهور، فریمن دایسون، از مؤسسه مطالعات پیشرفته کشف شد.

مونتگومری به‌طور اتفاقی رفتار بسیار مشابهی را در اعداد اول پیدا کرد؛ به‌طور مشخص، در همبستگی میان مکان صفرهای مشهور تابع زتای ریمان. این صفرها با فاصله‌های یکسان از یکدیگر قرار نداشتند، اما در عین حال کاملاً بدون ارتباط آماری نیز نبودند.

در کشفی که به همان اندازه که شگفت‌انگیز بود، زیبا نیز به نظر می‌رسید، مشخص شد فاصله میان صفرهای تابع زتای ریمان از همان نوع معیار تصادفی‌ای پیروی می‌کند که سیستم‌های کوانتومی را توصیف می‌کند.

🔻🔻🔻🔻ادامه در پست بعدی

🔺🔺🔺🔺
درباره اعداد اول، این یافته نشانه‌ای از وجود الگوهای ظریفی بود که در دل آمار ظاهراً مبهم آن‌ها تنیده شده‌اند.

اعداد اول و آشوب
از آن زمان تاکنون، نزدیک به دوازده معیار تصادفی مختلف با اعداد اول مرتبط شده‌اند، اما بسیاری از این یافته‌ها در حد حدس باقی مانده‌اند.

رادزیویل می‌گوید: «بسیاری از این نتایج واقعاً به شکل‌گیری شهود شما کمک می‌کنند. آن‌ها به شما می‌گویند یک شیء معمولی چگونه به نظر می‌رسد، اما به‌خودی‌خود واقعاً چیزی را اثبات نمی‌کنند.»

در کنفرانسی در سپتامبر ۲۰۲۵، آدام هارپر، نظریه‌پرداز اعداد در دانشگاه وارویک انگلستان، اثباتی را ارائه کرد که نشان می‌داد نوع دیگری از معیار تصادفی می‌تواند در جست‌وجوی الگوهای اعداد اول مناسب باشد.

«آشوب ضربی گوسی» نوعی تصادفی‌بودن بسیار نوسانی و مستقل از مقیاس را توصیف می‌کند که در سامانه‌های آشوبناک مختلف، از تلاطم سیالات گرفته تا گرانش کوانتومی و حتی بازارهای مالی، دیده می‌شود.

از آنجا که فراکتال‌ها مستقل از مقیاس هستند، گاهی از این مفهوم با عنوان «معیار فراکتالی تصادفی» نیز یاد می‌شود. به‌طور شگفت‌انگیزی، اثبات هارپر نشان داد که آمار مرتبط با صفرهای تابع زتا را نیز می‌توان با معیارهای فراکتالی تصادفی توصیف کرد.
علاوه بر این، هارپر، مکس ونچیانگ شو از دانشگاه نیویورک و کانان سوندراجاران از دانشگاه استنفورد، راهی برای پیش‌بینی زمان ظهور این رفتار آشوبناک در اعداد اول پیدا کردند.

معیارهای تصادفی، مجموعه‌های بزرگی از اعداد اول را توصیف می‌کنند. اما هنگامی که مجموعه‌های کوچک‌تر و کوچک‌تری را در نظر می‌گیریم، ویژگی‌های آماری تغییر می‌کنند؛ الگوهای احتمالی از بین می‌روند و جای خود را به تصادفی‌بودنی کاملاً بی‌ساختار می‌دهند.

این گروه در یک کنفرانس تابستانی در سال ۲۰۲۵ اعلام کرد که اگر معیارهای فراکتالی تصادفی، اعداد تا x را توصیف کنند، آنگاه در تمام بازه‌های یک دوره گذار، یعنی از x تا x + y، که در آن y کوچک است، می‌توانند ترکیب دقیق تصادفی‌بودن و آشوب را محاسبه کنند.

پس از این بازه، ویژگی‌های آماری دوباره به معیارهای فراکتالی تصادفی بازمی‌گردند.
هنگامی که ریاضی‌دانان تلاش کردند بازه کوتاه x تا x + √x را بررسی کنند، وارد حوزه عمیق‌تری از ریاضیات شدند که از آن با عنوان «فراتر از سد ریشه دوم» یاد می‌شود.

هارپر در مقاله‌ای در سال ۲۰۲۳ حدس زد که پس از ۲۰۰ سال، روش بهتری برای شمارش اعداد اول نسبت به معادله تاریخی ریمان پیدا کرده است. در واقع، در مقاله‌ای در سال ۲۰۲۵، شو و ویکتور وانگ، ریاضی‌دانی که اکنون در مؤسسه ریاضیات تایوان فعالیت می‌کند، نشان دادند که حدس هارپر درست بوده است. با این حال، این استنتاج هنوز به یک اثبات کامل منجر نشده است، زیرا به حدس دیگری متکی بود که از فیزیک‌دانان گرفته شده بود.

شو می‌گوید: «این قسمت واقعاً جالب است. من شخصاً علاقه زیادی به فیزیک ندارم، اما کارم به شهود آن‌ها وابسته است.» اما همه این یافته‌ها واقعاً درباره اعداد اول چه می‌گویند؟ رادزیویل محتاط است. او می‌گوید: «اگر یک مولد اعداد تصادفی روی رایانه داشته باشم، برای من تصادفی نیست؛ اما اگر ندانید این مولد چگونه کار می‌کند، برای شما تصادفی است.»

به بیان دیگر، همان‌طور که اگر رایانه‌ای با قدرت کافی وجود داشته باشد می‌توان ابر ذرات گاز را به‌صورت قطعی توصیف کرد، ممکن است روشی کاملاً قطعی اما بسیار پیچیده برای توصیف اعداد اول نیز وجود داشته باشد. تا زمانی که چنین روشی کشف نشود، ریاضی‌دانان و فیزیک‌دانان همچنان با معنای نهفته در پسِ این الگوهای عمیق و شگفت‌انگیز احتمالاتی دست‌وپنجه نرم خواهند کرد.

Mathematicians Discover Prime Number Pattern in Fractal Chaos | Scientific American
https://share.google/7RqCNW7vcfnLIWibi

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 هوش مصنوعی چه ارتباطی با تنبلی دارد؟

اسکن مغز نشان می‌دهد که وقتی هوش مصنوعی پاسخ‌های خوبی ارائه می‌دهد، افراد کمتر به دانش و تفکر انتقادی خودشان تکیه می‌کنند. آیا هوش مصنوعی ما را کارآمدتر می‌کند یا فقط باعث می‌شود کمتر فکر کنیم؟

🔸منبع : دويچه‌وله فارسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

🔵 مرکانتلیسم، دولت‌سازی و انباشت استعماری (1)

چرا در بسیاری از روایت‌های رایج، تاریخ اقتصاد با متفکرانی آغاز می‌شود که بازار آزاد را صورت‌بندی کرده‌اند، اما تاریخ تصرف منابع، برده‌داری، استعمار و اجبار سیاسی به موضوعاتی حاشیه‌ای بدل می‌شود؟ چرا در دانشکده‌های اقتصاد، یکی از مهم‌ترین برهه‌های تاریخ اقتصادی، که به‌نوعی شکل‌دهنده نظم کنونی جهان و طبقه‌بندی کشورها به جهان‌های اول تا سوم بوده است، ذیل چند سرفصل حاشیه‌ای در سیر مکاتب اقتصادی، با عناوینی مانند مرکانتلیسم خلاصه می‌شود؟ چرا دانشجوی اقتصاد با این توهم تربیت می‌شود که سرآغاز تاریخ رشد اروپا انقلاب صنعتی است و این انقلاب در پرتو نظمی اقتصادی مبتنی بر آزادی شکل گرفته است؟ و چرا اینگونه القا می‌شود که این دورانی که ما به عنوان دوران مرکانتلیستی می‌شناسیم عصری مملو از سیاست‌گذاری‌های غلط اقتصادی بوده که امروز باید به هر شکل ممکن از آن اجتناب کرد؟

آیا انقلاب صنعتی پدیده‌ای خلق‌الساعه بود یا اروپای غربی قرن‌ها پیش از آن در حال انباشت ثروت بود؟ و سوال مهمتر این است که قدرت به آزادی اقتصادی می‌انجامد یا این آزادی اقتصادی است که قدرت را در پی دارد؟ آنچه اغلب در دانشجویان آموخته می‌شود این است که این آزادی اقتصادی است که به قدرت و ثروت می‌انجامد. این در حالی است که ادبیات گسترده‌ای در خصوص تبیین دورانی که با عنوان مرکانتلیسم وجود دارد که نقش سیاست‌های متنوع اما تأثیرگذار آن دوره در شکل‌گیری قدرت‌های اروپایی را تشریح می‌کنند.

پاسخ به این پرسش‌ها را باید در نحوه روایت‌گری تاریخی جست‌وجو کرد. تاریخ عقاید و مکاتب اقتصادی در دانشکده‌های اقتصاد معمولاً با معرفی مکتبی به نام مرکانتلیسم (سوداگری) آغاز می‌شود؛ مکتبی که به‌عنوان نماینده سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی در بازه زمانی سده چهاردهم تا هجدهم میلادی معرفی می‌گردد. با این وجود، این پرسش بنیادین را می‌توان مطرح کرد که آیا اساساً می‌توان برای این دوره تاریخی از یک مکتب اقتصادی منسجم و با عنوان مرکانتلیسم سخن گفت؟ مکتب اصطلاحی است که ذاتاً دلالت بر انسجام و هماهنگی دارد، در حالی که واقعیت اقدامات این دولت‌ها بسیار متنوع، پراکنده و اغلب تحت تأثیر شرایطی خاص یا حتی متناقض هدایت می‌شده است. تصور چنین اقداماتی در قالب مجموعه‌ای از سرفصل‌های کاملاً مشخص و یکنواخت، مسلماً به معنای بخشیدن نوعی انسجام مصنوعی به آن‌هاست که هرگز از آن برخوردار نبوده‌اند.

در این یادداشت به موضوعی خواهیم پرداخت که به نظر می‌رسد بیش از آنکه ریشه در واقعیت تاریخی یکپارچه داشته باشد، برچسبی تحلیلی و پسینی است که اقتصاددانان و در رأس آن‌ها آدام اسمیت برای ساده‌سازی تاریخ و سپس نقد آسان‌تر آن به کار گرفتند. البته باید میان دو نکته تفکیک کرد؛ آدام اسمیت نه مخترع همه سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی بود و نه ابداع‌کننده مطلق واژه مرکانتلیسم؛ او نظام تجاری ( Mercantile systeme) را صورت‌بندی و نقد کرد و اصطلاح مرکانتلیسم بعدها به‌عنوان برچسبی کلی برای مجموعه‌ای ناهمگون از اقدامات و اندیشه‌ها رواج یافت. بنابراین مسئله اصلی این نیست که مرکانتلیسم هیچ واقعیتی نداشته است؛ مسئله این است که آن را به نظامی یکدست، منسجم و دارای سیاست اقتصادی واحد تبدیل کنیم.

🔸منبع : کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 

زندگی یعنی خستگی،
زندگی یه جنگه که هر روز تکرار میشه و عوض شادیهایش که تنها قد یه پلک زدن دوام دارن باید بهای زیادی بدی.

👤 #اوریانا_فالاچی

شب خوش

🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده

🔸درس «#مبانی_برنامه‌ریزی_اقتصادی»

1⃣ نظریه تخصیص بهینه منابع

مسأله اساسی اقتصاد، تخصیص بهینه منابع کمیاب است. نظریه تخصیص بهینه بررسی می‌کند که چگونه می‌توان منابع محدود مانند سرمایه، نیروی کار و زمین را به گونه‌ای میان فعالیت‌های مختلف توزیع کرد که بیشترین سطح رفاه اجتماعی حاصل شود. این بحث پایه تحلیلی برنامه‌ریزی اقتصادی است، زیرا هر برنامه توسعه در نهایت درباره «نحوه تخصیص منابع» تصمیم‌گیری می‌کند.

در چارچوب اقتصاد خرد، تخصیص بهینه در شرایط رقابت کامل زمانی رخ می‌دهد که قیمت‌ها منعکس‌کننده هزینه نهایی و منفعت نهایی باشند. در چنین حالتی، تعادل بازار به نقطه‌ای می‌رسد که اتلاف منابع به حداقل می‌رسد. برنامه‌ریزی اقتصادی از این مبنا شروع می‌کند و بررسی می‌کند آیا سازوکار بازار به این نتیجه منجر می‌شود یا نیاز به هدایت سیاستی وجود دارد.

در سطح کلان، تخصیص بهینه فقط محدود به کارایی تولید نیست، بلکه شامل ترکیب بهینه تولید میان بخش‌ها نیز می‌شود. به‌عنوان مثال، چه سهمی از سرمایه باید به صنعت، کشاورزی یا خدمات اختصاص یابد؟ این تصمیمات در برنامه‌ریزی توسعه اهمیت اساسی دارند، زیرا مسیر رشد بلندمدت اقتصاد را تعیین می‌کنند.

در عمل، برنامه‌ریز اقتصادی باید میان اهداف مختلف تعادل برقرار کند. تخصیص بهینه ممکن است در کوتاه‌مدت رشد بیشتری ایجاد کند اما در بلندمدت به نابرابری یا آسیب‌های ساختاری منجر شود. بنابراین مفهوم بهینگی در برنامه‌ریزی صرفاً فنی نیست، بلکه ابعاد اجتماعی و سیاسی نیز دارد.

#انجمن_علمی_اقتصاد

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS