🔴 هیچ آبی برای خاموش کردن آتش وجود ندارد! / واکنش دونالد ترامپ به آتش‌سوزی در کالیفرنیا:

«نیوسام(فرماندار کالیفرنیا) از امضای اعلامیه احیای آب که به او اجازه می‌داد میلیون‌ها گالن آب، از باران و برف اضافی ذوب شده از شمال، روزانه به بسیاری از بخش های کالیفرنیا، از جمله مناطقی که در حال حاضر به شیوه‌ای تقریبا آخرالزمانی در حال سوختن هستند سرازیر شود، خودداری کرد، او می‌خواست با ذخیره آب کم‌تر از یک ماهی بی ارزش به نام "smelt" محافظت کند، این کار جواب نداد. اکنون هزینه نهایی پرداخت می‌شود. من از این فرماندار بی‌کفایت میخواهم که اجازه دهد آب زیبا، پاکیزه و تازه‌ای به کالیفرنیا سرازیر شود، او مقصر این کار است. روی هم رفته، هیچ آبی برای شیرهای آتش‌نشانی و هواپیماهای آب‌پاش وجود ندارد، یک فاجعه واقعی!»

🆔 @Americana_ir

🔹سخنان دکتر محسن یزدان پناه اقتصاددان و عضو هیات علمی دانشگاه در پنل وفاق و توسعه در همایش گفتگوی ملی درباره وفاق ملی:

🔻مقدماتی در معنای توافق و توسعه

🔸اگر بخواهیم یک مبنای نظری برای «توافق و توسعه» را مورد ارجاع قرار دهیم، یک خط نظری مطرح خواهد شد که از مفاهیمی چون استقرار سیاسی (political settlement) و تا توافق و توسعه (deals and development) را مورد بحث قرار داده‌اند. این خط نظری در مقابل خط نظری «نهادگرایی لیبرال» یا «حکمرانی خوب» قرار می‌گیرد که وجود قواعد غیرشخصی شده را (impersonal rules) را زیرساخت علی تحول، تغییر و توسعه می‌بیند. به بیان دیگر، از نگاه خط اول (رویکرد استقرار سیاسی و توافق) تثبیت و شکل گیری و شمول تام قواعد غیرشخصی شده عمدتاً محصول فرآیند توسعه است تا علت آن. در اینجاست که توافق و بازتنظیم استقرار سیاسی با عاملیت مؤثر اشخاص یا گروه‌ها معطوف به یک بسته‌ اقدام سیاسی-سیاستی موضوعیت می‌یابد. از نظر پریجت و همکاران فضای توافق (deal space) فضایی است که متغیرهای اصلی تعیین کننده یعنی (۱) استقرار سیاسی و (۲) فضای رانت را به خروجی‌ رشد اقتصادی متصل می‌کند. فضای توافق با دو خصیصه شناخته می‌شود: بسته/باز (open/closed) یا پایدار/ناپایدار (ordered/disorder). مسیر بهبود زمانی رخ می‌دهد که حرکت به سمت توافقات باز و یا پایدار باشد. حتی توافقات بسته و پایدار می‌تواند یک گام رو به جلو باشد بخصوص اگر این امکان را فراهم کند که در کنار آن توافقات باز و پایدار شکل گیرد.

🔸در ادبیات توافق و توسعه یک مؤلفه پایه‌ای مناسبات قدرت است (استقرار سیاسی)، ‌ توافقات حاصل منطق قدرت است. قدرت هم ناظر به تمنای شخصی، ایده، آرمان و ایدئولوژی و توانایی بسیج کردن نیروهاست و هم ناظر به ابزارهای مختلف از ابزار سخت نظامی، اعتراض و شورش جمعی و تسلط بر منابع مالی و اقتصادی. وقتی توافق تابع مولفه‌های قدرت است به این معنای است که قرارست چشم اندازی جدید در نتیجه توافق محقق شود که در آن طرفینی در همگرایی قرارگیرند چرا که از تحقق این چشم انداز جدید بهره برده یا نقش و کارکردی نوظهور برای آنها تعریف می‌شود. از این منظر توافق‌گرایی شبیه به کارسازی کاتالیزورهایی است که یک بازی شبیه به معمای زندانی را تبدیل به یک بازی همکارانه می‌کند.

🔸در واکاوی سوال «توافق بر چه؟»، توجه به یک خط نظری دیگر راهگشاست. خط نظری که هر نوع توانمندی تولیدی را وابسته به نوعی خاص از آرایش/سازماندهی کنش‌گران اقتصادی از کارآفرینان تا نیروی ماهر می‌داند. آن آرایش یا سازماندهی چیست؟ رقابت و ساختار بازار شومپیتری. تکمیل این توضیح از سازماندهی با توضیح وبر از بروکراسی سرمایه‌داری به این نتیجه ختم می‌شود که مهم‌ترین کارکرد طبقه متوسط ماهر، وجود چنین آرایشی از سازماندهی شرکتی با مقیاس بزرگ شونده و منطق رقابت شومپیتری است. این توضیح به ما یک فضای جدید از چرایی و چگونگی یک توافق معطوف به رشد می‌دهد: اگر توافق شکل گیرد که در نتیجه آن تعهدات پایدار (در ترکیب با نوعی خاص از سیاست صنعتی) شکل‌گیرد به نحوی که منظق رقابت شومپیتری در آن حاصل شود، دو عامل ذی‌نفع نوظهور در اقتصاد ایران در فضای نوظهور ناشی از توافق نقش آفرینی خواهند کرد: (۱) کارآفرینان یا آنترپرنرها، (۲) طبقه متوسط ماهر و تحصیل کرده.

🆔 https://t.me/css_govir
🆔 instagram.com/css.ir
🆔 https://eitaa.com/psvpresident

📍‏ایران از سال ۲۰۱۸ و شروع تحریم های ترامپ، ۲۵ تا ۲۷ میلیون بشکه نفتش که معادل ۱.۷ میلیارد دلار هست توی مخازن نفت دالیان و ژوشان گیر کرده بود و نمیتونست بفروشه چون چین هم به طور رسمی از ایران نفت نمیخره. توی این مدت چند صد میلیون دلار هم هزینه نگهداریش شد.

📍‏حالا در آستانه ورود دوباره ترامپ، چینی ها قبول کردند که ایران این نفت رو بیاد ببره. در واقع ایران باید این نفت رو ببره تو دریا، تغییر مالکیت و اسناد و انتقال کشتی به کشتی و... بده و این بار به پالایشگاه های کوچک خصوصی چین بفروشه.

📍‏البته با توجه به ممنوعیت جدید ورود نفتکش های تحریمی ایران به بندر شاندونگ، فرایند کار سخت تر میشه اما بعیده بعد از یه کاهش موقت تغییر محسوسی ناشی از این ممنوعیت در فروش نفت ایجاد بشه.

📍‏از ۱۸۳ نفتکش مختلف که در واردات نفت خام و مشتقات آن از ایران، روسیه یا ونزوئلا مشارکت دارند، ۶۳ نفتکش تحت تحریم هستند.

https://www.wsj.com/world/middle-east/iran-races-to-sell-oil-stored-in-china-b72e64ae

🔴 آینده نامشخص اتحادهای آمریکا در سایه سیاست «America First»

🔹دولت جو بایدن در سال‌های اخیر با گسترش ناتو، تشکیل پیمان آکوس و تقویت روابط با ژاپن و کره جنوبی، متحدان آمریکا را در اروپا و آسیا تقویت کرد. اما بازگشت ترامپ به کاخ سفید می‌تواند این دستاوردها را به خطر بیندازد. ترامپ که پیش‌تر با شعار «America First» متحدان را تحت فشار قرار می‌داد، احتمالاً بار دیگر خواستار افزایش سهم آنها در هزینه‌های دفاعی و امتیازات تجاری خواهد شد. گرچه در دوره قبلی او برخی اتحادها پابرجا ماندند، اما اکنون خطرات امنیتی افزایش یافته است.

🔹اعضای ناتو با وجود هزینه دفاعی چهار برابری نسبت به روسیه، همچنان از پراکندگی نظامی رنج می‌برند. با این حال، اروپا در حال تقویت توان دفاعی خود است و قرار است تولید مهمات را تا سال 2025 دو برابر کند. برخی کشورها نیز به دنبال کاهش وابستگی به آمریکا هستند.

🔹نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اکثر آمریکایی‌ها از حفظ اتحادها حمایت می‌کنند، اما متحدان از غیرقابل پیش‌بینی بودن سیاست‌های واشنگتن نگرانند. به گفته کارشناسان، آینده امنیت جهانی به توانایی متحدان در ایجاد نظامی متوازن‌تر یا پذیرش خطر پراکندگی بستگی دارد.

🔗 لینک منبع
🆔 @Americana_ir

توی فایل صوتی هدف‌گذاری یکی از محورهای اصلی حرفم این بود که هدف‌گذاری اسمارت و اساساً نگاه نتیجه‌گرا خیلی جاها مفید نیست. نقدها رو هم توضیح دادم.

توی تمرین درس هدف‌گذاری عملکردی در متمم هم یه مثال تجاری و سازمانی رو نوشتم.

اما یه نمونه از زندگی روزمره هست که دیدم بد نیست این‌جا تعریف کنم: دربارهٔ عطر.

نگاه من به عطر سال‌ها یه نگاه عملکردی و نتیجه‌گرا بوده: عطر از برند خوبی باشه و منم دوستش داشته باشم و تمام.

وقتی نگاه‌مون عملکردیه، کم ریسک می‌کنیم و به مسیرهای تکراری و «پاخورده» و پیشنهادهای دیگران و ترندهای روز محدود می‌شیم.

شاید انتخاب‌هامون خوب باشه و بقیه بپسندن، اما جهان‌مون کوچیک میشه.

توی این ماجرای ساده، من سال‌ها انتخاب‌هام به چند عطر خاص محدود می‌شد:

Mont Blanc Explore
Bleu de Chanel
Creed Aventus

طبیعتاً بسته به استفادهٔ‌ روزمره یا جلسات رسمی، انتخاب می‌کردم که کدوم رو استفاده کنم. این‌ها از نظر من عطرهای کم‌ریسک بودن و با سلیقه‌ام هم جور. تنها زمان‌هایی عطر دیگه استفاده می‌کردم که هدیه بگیرم.

این سبک من، ویژگی نگاهِ نتیجه‌گراست: ریسک کم و خروجی قابل‌اتکا، اما یادگیری و تجربه‌ بسیار کم و جهان محدود.

جالبه که تجربه و دایرهٔ واژگان، با هم کوچیک و بزرگ می‌شن. زبانم هم به همون نسبت در زمینهٔ عطر فقیر بود: عطر سرد و گرم و تلخ و شیرین و گاهی هم اشاره به رنگ (عطرهای زرد، عطر‌های تم مشکی، عطرهای تم آبی و ...). لابد اگر داریوش آشوری عزیز بود می‌گفت "زبان‌مایهٔ عطری" ضعیفی داشتم.

دو سه سال پیش تصمیم گرفتم نگاهم رو در این زمینه Learning-oriented یا یادگیری‌محور بکنم. یعنی خیلی درگیر نتیجه نباشم و سعی کنم رایحه‌های مختلف (نوت‌ها) رو بهتر از قبل بشناسم.

روشم هم ساده بود. می‌رفتم توی سایت Fragrantica چند تا عطر رو انتخاب می‌کردم و ترتیب رایحه‌هاشون رو می‌نوشتم. بعد می‌رفتم عطر‌فروشی اون چند تا عطر رو بو می‌کردم و با اون نوت‌ها تطبیق می‌دادم.

دیگه کم‌کم دستم اومد که بوی زنبق، عنبر، تنباکو، لیمو، ترنج، برگ بنفشه، وانیل و ... چه‌جوریه و وقتی نوت اول باشه با نوت دوم یا سوم چه فرقی می‌کنه.

تازه فهمیدم چه دنیای جذاب و بانمکیه و این همه سال ازش غافل بودم. با همین پول‌هایی که تا الان داده‌ام یا حتی کمتر، می‌شد چه چیزهایی رو تست کنم اما نکرده‌ام.
‌
و جالبه که الان وقتی توضیحات مکتوب عطر رو می‌بینم، یعنی هفت هشت تا نوت اصلی رو می‌بینم، بوش رو روی صفحهٔ مانیتور کاملاً حس می‌کنم!

دیگه خریدن عطر برام سخت نیست و انتخابم هم توی عطر‌فروشی انجام نمیشه. اول فکر می‌کنم که دوست دارم نوت اول عطرم چی باشه. نوت دومش چی باشه. سومش چی باشه. بعد که بو رو توی ذهنم تجسم کردم سرچ می‌کنم ببینم کدوم برندها اون ترکیب رو تولید کرده‌ان. می‌رم همون‌ها رو بو می‌کنم و می‌خرم.

ما قرار نیست متخصص عطر باشیم. اما اگر استفاده‌کننده‌اش هستیم، میشه تلاش کنیم یک استفاده‌کنندهٔ مطلع (Informed User) باشیم در حد خودمون.

مثالی که گفتم خیلی پیش‌پا‌افتاده بود. اما می‌خواستم بگم نگاه یادگیری‌محور در مقابل عملکردمحور در همهٔ وجوه زندگی، افساری رو که «عرف، سنّت، انتخاب‌های پیش‌فرض، ترجیحات و سلیقهٔ دیگران، مُد و ترند روز» به گردن ما انداخته از گردن‌مون برمی‌داره و فرصت می‌ده جهان رو بیشتر کشف کنیم.

#هدف_گذاری #یادگیری

#اعترافات_وسط_روز ؛)