🔴 آینده نامشخص اتحادهای آمریکا در سایه سیاست «America First»

🔹دولت جو بایدن در سال‌های اخیر با گسترش ناتو، تشکیل پیمان آکوس و تقویت روابط با ژاپن و کره جنوبی، متحدان آمریکا را در اروپا و آسیا تقویت کرد. اما بازگشت ترامپ به کاخ سفید می‌تواند این دستاوردها را به خطر بیندازد. ترامپ که پیش‌تر با شعار «America First» متحدان را تحت فشار قرار می‌داد، احتمالاً بار دیگر خواستار افزایش سهم آنها در هزینه‌های دفاعی و امتیازات تجاری خواهد شد. گرچه در دوره قبلی او برخی اتحادها پابرجا ماندند، اما اکنون خطرات امنیتی افزایش یافته است.

🔹اعضای ناتو با وجود هزینه دفاعی چهار برابری نسبت به روسیه، همچنان از پراکندگی نظامی رنج می‌برند. با این حال، اروپا در حال تقویت توان دفاعی خود است و قرار است تولید مهمات را تا سال 2025 دو برابر کند. برخی کشورها نیز به دنبال کاهش وابستگی به آمریکا هستند.

🔹نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اکثر آمریکایی‌ها از حفظ اتحادها حمایت می‌کنند، اما متحدان از غیرقابل پیش‌بینی بودن سیاست‌های واشنگتن نگرانند. به گفته کارشناسان، آینده امنیت جهانی به توانایی متحدان در ایجاد نظامی متوازن‌تر یا پذیرش خطر پراکندگی بستگی دارد.

🔗 لینک منبع
🆔 @Americana_ir

توی فایل صوتی هدف‌گذاری یکی از محورهای اصلی حرفم این بود که هدف‌گذاری اسمارت و اساساً نگاه نتیجه‌گرا خیلی جاها مفید نیست. نقدها رو هم توضیح دادم.

توی تمرین درس هدف‌گذاری عملکردی در متمم هم یه مثال تجاری و سازمانی رو نوشتم.

اما یه نمونه از زندگی روزمره هست که دیدم بد نیست این‌جا تعریف کنم: دربارهٔ عطر.

نگاه من به عطر سال‌ها یه نگاه عملکردی و نتیجه‌گرا بوده: عطر از برند خوبی باشه و منم دوستش داشته باشم و تمام.

وقتی نگاه‌مون عملکردیه، کم ریسک می‌کنیم و به مسیرهای تکراری و «پاخورده» و پیشنهادهای دیگران و ترندهای روز محدود می‌شیم.

شاید انتخاب‌هامون خوب باشه و بقیه بپسندن، اما جهان‌مون کوچیک میشه.

توی این ماجرای ساده، من سال‌ها انتخاب‌هام به چند عطر خاص محدود می‌شد:

Mont Blanc Explore
Bleu de Chanel
Creed Aventus

طبیعتاً بسته به استفادهٔ‌ روزمره یا جلسات رسمی، انتخاب می‌کردم که کدوم رو استفاده کنم. این‌ها از نظر من عطرهای کم‌ریسک بودن و با سلیقه‌ام هم جور. تنها زمان‌هایی عطر دیگه استفاده می‌کردم که هدیه بگیرم.

این سبک من، ویژگی نگاهِ نتیجه‌گراست: ریسک کم و خروجی قابل‌اتکا، اما یادگیری و تجربه‌ بسیار کم و جهان محدود.

جالبه که تجربه و دایرهٔ واژگان، با هم کوچیک و بزرگ می‌شن. زبانم هم به همون نسبت در زمینهٔ عطر فقیر بود: عطر سرد و گرم و تلخ و شیرین و گاهی هم اشاره به رنگ (عطرهای زرد، عطر‌های تم مشکی، عطرهای تم آبی و ...). لابد اگر داریوش آشوری عزیز بود می‌گفت "زبان‌مایهٔ عطری" ضعیفی داشتم.

دو سه سال پیش تصمیم گرفتم نگاهم رو در این زمینه Learning-oriented یا یادگیری‌محور بکنم. یعنی خیلی درگیر نتیجه نباشم و سعی کنم رایحه‌های مختلف (نوت‌ها) رو بهتر از قبل بشناسم.

روشم هم ساده بود. می‌رفتم توی سایت Fragrantica چند تا عطر رو انتخاب می‌کردم و ترتیب رایحه‌هاشون رو می‌نوشتم. بعد می‌رفتم عطر‌فروشی اون چند تا عطر رو بو می‌کردم و با اون نوت‌ها تطبیق می‌دادم.

دیگه کم‌کم دستم اومد که بوی زنبق، عنبر، تنباکو، لیمو، ترنج، برگ بنفشه، وانیل و ... چه‌جوریه و وقتی نوت اول باشه با نوت دوم یا سوم چه فرقی می‌کنه.

تازه فهمیدم چه دنیای جذاب و بانمکیه و این همه سال ازش غافل بودم. با همین پول‌هایی که تا الان داده‌ام یا حتی کمتر، می‌شد چه چیزهایی رو تست کنم اما نکرده‌ام.
‌
و جالبه که الان وقتی توضیحات مکتوب عطر رو می‌بینم، یعنی هفت هشت تا نوت اصلی رو می‌بینم، بوش رو روی صفحهٔ مانیتور کاملاً حس می‌کنم!

دیگه خریدن عطر برام سخت نیست و انتخابم هم توی عطر‌فروشی انجام نمیشه. اول فکر می‌کنم که دوست دارم نوت اول عطرم چی باشه. نوت دومش چی باشه. سومش چی باشه. بعد که بو رو توی ذهنم تجسم کردم سرچ می‌کنم ببینم کدوم برندها اون ترکیب رو تولید کرده‌ان. می‌رم همون‌ها رو بو می‌کنم و می‌خرم.

ما قرار نیست متخصص عطر باشیم. اما اگر استفاده‌کننده‌اش هستیم، میشه تلاش کنیم یک استفاده‌کنندهٔ مطلع (Informed User) باشیم در حد خودمون.

مثالی که گفتم خیلی پیش‌پا‌افتاده بود. اما می‌خواستم بگم نگاه یادگیری‌محور در مقابل عملکردمحور در همهٔ وجوه زندگی، افساری رو که «عرف، سنّت، انتخاب‌های پیش‌فرض، ترجیحات و سلیقهٔ دیگران، مُد و ترند روز» به گردن ما انداخته از گردن‌مون برمی‌داره و فرصت می‌ده جهان رو بیشتر کشف کنیم.

#هدف_گذاری #یادگیری

#اعترافات_وسط_روز ؛)

👨‍👩‍👦 دکتر روح‌اله صدیق
داستان تکراریِ پدران و مادرانِ مناسب برای سوءاستفاده کردن:

پسری بود که تمام ارث پدر مبتلا به آلزایمرش را بالا کشیده بود و بدون آنکه پدر متوجه باشد او را به دفترخانه برده و امضا و اثر انگشت گرفته بود و حالا سایر فرزندان در پزشک قانونی دنبال احقاق حقشان بودند.
این اتفاق، مکرراً در مراحل اولیه بیماری که تظاهرات شناختی‌اش خیلی بارز نیست رخ می‌دهد. با توجه به شیوع بالای دمانس در سالمندان ایرانی(آمار زیر)، امیدوارم نمایندگان مجلس قانونی را مصوب کنند که افراد بالای ۶۰ سال برای انجام معاملات، گواهی سلامت از روانپزشک یا نرولوژیست داشته باشند.

طبق مطالعات، شیوع دمانس(زوال عقل) در افراد سالمند ایرانی به قرار زیر است:
۶۰ تا ۶۴ سال: ۳/۷ درصد
۶۵ تا ۶۹ سال: ۶/۲ درصد
۷۰ تا ۷۴ سال: ۱۰/۴ درصد
۷۵ تا ۷۹ سال: ۱۴/۴ درصد
  بالای ۸۰ سال: ۱۳ درصد
آذربایجان غربی کمترین و خراسان شمالی بیشترین شیوع دمانس را دارند.

و نکته‌ی بسیار مهم این است که تنها ۲۱/۲ درصد از این بیماران شناسایی می‌شوند.

لینک مقاله:
https://journalaim.com/Article/1100

👩‍👩‍👧‍👧Ellinne