سربازان اسراییلی به مردمی که دور کامیون‌های غذارسانی سازمان ملل جمع شده‌اند تیراندازی کرده و ۴۷ نفر را کشته و مجروح کرده‌اند. هر چقدر این ماجرا را عقب‌تر ببریم عفن آن بیشتر می شود: بعد از مدتها قحطی دادن به مردم و فشارهای جهانی فقط به ده درصد از کامیونهای مورد نیاز فوری اجازه ورود داده شد و همانها هم فقط به نقطه خاصی هدایت شدند تا مردمی که در سایر جاها هستند بیشتر شکنجه و مجازات شوند (سازمان ملل هم به این مساله اشاره و اعتراض کرد).
برای همان جنایتکار جنگی در میانه همین فجایع نمایندگان کنگره آمریکا ۷۹ بار کف زدند و بیش از پنجاه بار از جا برخاستند. مشتی کودک‌مانده عصبانی همچنان فکر می‌کنند برای مبارزه با جمهوری اسلامی یا اسلام یا هر چیز دیگری باید از این ابرجنایتکاران حمایت کرد یا حمایت خواست.

در تاریخ ایران بارها تلاش شده است با نمایش عذاب‌های دوزخ، مومنان را با تهدید و ارعاب به نیکی و پاکی ترغیب کنند. نخستین نمونه آن ارداویراف‌نامه (ارداویرازنامه) است و شاید آخرین نمونه آن سیاحت غرب.

در ادبیات غرب نیز بارها از سفر به زیر زمین و یا دوزخ روایت شده است، که احتمالا کهن‌ترین آن در داستان "اودیسه" هومر دیده می‌شود. ولی معروف‌ترینِ آن‌ها کتاب "کمدی الهی" دانته است که در سه جلد، سفر نویسنده به دنیای دیگر را بازگو می‌کند. در تمام این آثار، بخش دوزخ از همه جذاب‌تر و گیراتر است؛ به عنوان مثال جلد نخست کمدی الهی دانته که به دوزخ مربوط است، پرخوان‌ترین جلد آن به شمار می‌رود.
حال باید از مسوولین پرسید که با چنین سابقه تاریخی و جهانی، چطور توانستند دوزخی چنینی بسازند؟ اینکه ذاتا ساختن دوزخ در بهشتِ فومن ذاتا کج سلیقگی است و یا اینکه مصرف گاز برای چنین پروژه‌ای در این وضعیت ناترازی کاری است ناصواب، در این لحظه مساله من نیست؛ پرسش من این است که چطور توانستید چنین سازه زشتی بسازید و آیا انتظار دارید با چنین سیرکی، کسی مرعوبِ غضب خداوند شود؟
آیا این پروژه چیزی جز آتش زدن واقعی بیت المال نیست؟
@Naghal_bashi

🔗 وحید حاجی‌‌پور (@vahidhajipour1):
سودی که شبکه قاچاق از عدم اجرای مصوبه گازوئیل سه‌نرخی به جیب می‌زند،
روزی ۴۱۰ میلیارد تومان
ساعتی ۱۷ میلیارد تومان
دقیقه‌ای ۲۸۵ میلیون تومان
و ثانیه‌ای ۴.۷ میلیون تومان است.
اعتصاب کامیون‌داران، ابزاری است برای تحت فشار قرار دادن دولت به‌منظور عقب نشینی از طرح «جلوگیری از قاچاق سوخت»


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔗 وحید حاجی‌‌پور (@vahidhajipour1):
چرا گازوئیل سه نرخی شد؟
در طرح جدید «سوخت‌گیری در مسیر»، کامیون‌ها فقط در مسیر حمل بارشان و براساس «بارنامه برخط» سوخت ۳۰۰ تومانی دریافت می‌کنند. اگر از مسیری که آنلاین رصد می‌شود، خارج شوند قیمت سوختشان‌ بصورت پلکانی افزایش می‌یابد.
به بیان ساده‌تر، با این اقدام هیچ کامیونی نمی‌تواند سهمیه دولتی بگیرد و آن‌ را به قاچاقچیان بفروشد. همه چیز کاملا تحت پایش است و حداقل از قاچاق ۸ میلیون لیتر گازوئیل در روز جلوگیری می‌شود. رقمی معادل ۵ میلیون دلار در روز.
فقط با یک تصمیم‌ درست

⛽️Ellinne

▫️گفت‌وگو با حمیدرضا محمدی، بنیانگذار #گنجور دربارۀ داستان شکل‌گیری و تکامل این وبگاه.

گنجور گونه‌ای خویشکاری فرهنگی است که بی‌صدا، اما پیوسته و پراثر، طی سال‌ها به ثبت، ترویج و تحلیل #ادب_پارسی پرداخته و اکنون به بخشی از حافظه جمعی ایرانیان و فارسی‌زبانان تبدیل شده است؛ مصداق:
#تو_یکی_نهی_هزاری_تو_چراغ_خود_برافروز

◀️ دیدن نسخه کامل این گفت‌وگو

⬅️ وبگاه گنجور
@Jaryaann

آمریکا صادرات موتورهای جت به چین را تعلیق کرد

به گزارش ایرنا، منابع آگاه به خبرگزاری رویترز اطلاع دادند که ایالات متحده فروش برخی فناوری‌های حیاتی به چین را از جمله فناوری‌های مرتبط با موتورهای جت به شرکت هوافضای دولتی چین (COMAC) به حالت تعلیق درآورد.

این اقدام در واکنش به محدودیت‌های اخیر چین در صادرات مواد معدنی حیاتی به ایالات متحده صورت گرفته است.

بر اساس گزارش‌ها، وزارت بازرگانی آمریکا برخی مجوزهای صادراتی را که به شرکت‌های آمریکایی اجازه می‌داد محصولات و فناوری‌هایی را برای توسعه هواپیمای C919 به شرکت هوافضای دولتی چین بفروشند، معلق کرده است. این تصمیم به‌ویژه بر فروش موتورهای جت لیپ ۱سی (LEAP-۱C) تاثیر می‌گذارد که محصول شرکت سی‌اف‌ام اینترنشنال است که حاصل مشارکت شرکت هوافضای جنرال الکتریک (GE Aerospace) آمریکا و شرکت فرانسوی سافرَن (Safran) می‌باشد.

هواپیمای C919 که برای رقابت با مدل‌های پرفروش ایرباس و بوئینگ طراحی شده است، در سال ۲۰۲۳ وارد خدمت شد و در حال حاضر ۱۸ فروند از آن در چین و هنگ‌کنگ در حال بهره‌برداری هستند. با این حال، توسعه این هواپیما همچنان به شدت به قطعات وارداتی وابسته است.

سفارت چین در واشنگتن این اقدام آمریکا را به‌عنوان سوءاستفاده از مفهوم امنیت ملی و سرکوب اقتصادی محکوم کرده است.

📲@Aerospacetalk

‏ترامپ میگه پوتین پیشنهاد حضور در مذاکرات هسته ای رو داده اما کرملین میگه ترامپ درخواست مشارکت روسیه رو داد.
اما متن منتشر شده توسط ترامپ نکته داشت. برای همین یه بار پاک کرد.
متن توییت به روایت فوتبال میشه:
«یک عکس بدون لباس پرسپولیس! ترجیحا خارج از تهران»

دکتررنانیسم، از جعل‌ها تا جهل‌ها
پای حرفهای بی‌پایه و عامه‌پسند محسن رنانی به فکت‌نامه هم رسید؛ منتها این نه آغازش است و نه تنها نمونه. واقعیت این است که «دکتر رنانی» پدیده‌ایست در مهمل‌گویی و چرندبافی شبه‌آکادمیک که به گمانم در رونق معرکه‌گیری‌هایش نه فقط رسانه‌ها و همسویان سیاسی‌اش که آدم‌هایی مثل خود من مقصریم. می‌گویم چرا.
دقیقا ده سال پیش دوستانی که می‌دانستند من روی جوک‌های قومیتی پژوهش می‌کنم یک سخنرانی تدایکس از این آقا را برای من فرستادند. من هم مشتاقانه نشستم پای ویدیو که چیز جدیدی یاد بگیرم. چیزی که دیدم اما اول عجیب بعد تاسف‌بار و نهایتا مضحک بود. یک آکواریوم ماهی را رنگ‌پاشی کرد و یک سری حرفها و ادعاهای بی‌سند و بی‌پایه را درباره جوکهای قومیتی (که آن زمان بازار تحلیل آنها مد بود) گفت که در قوطی هیچ عطاری پیدا نمی‌شد و صرفا تکرار همان حرفهایی بود که مد شده بود. بعد چیزی گفت که واقعا شاهکاری بود از سوی یک اقتصاددان که ژست جامعه‌شناسی هم دارد: 'فکر می‌کنید چرا اینقدر ترکها و تبریزی‌ها بجر آذربایجان در جایی سرمایه‌گذاری نمی‌کنند؟ بخاطر همین جوکها!' (نقل به مضمون) آمار و اسناد که هیچ، یعنی استاد حتی کمی فکر هم نکرده بود که اصولا اگر چهار روز تاجران و سرمایه‌گذاران تبریزی (بگو دریانی اصلا!) اعتصاب کنند نصف ایران به قحطی می‌افتد! (در اینجا بیشتر بخوانید)
حتی باقی حرفهای رنانی که گاه وایرال شده هم در حد نامه نوشتن به فلان مقام در باب هشدار وخیم بودن وضعیت اقتصادی (چه کشف بزرگی!) یا حرفهای عامه‌پسندانه شبهه جامعه‌شناختی‌ست در هر بابی که مد باشد (از جوکها تا چندهمسری) که هرچند الزاما اشتباه نیست ولی غالبا پرت‌وپلا هست (نمونه).
کم‌کم من کنجکاو شدم که چطور یک استاد دانشگاه می‌تواند اینقدر پرت‌وپلا بگوید. مساله اشتباه نیست، مساله خزعبل است. مثلا ممکن است یک پزشک در تشخیصش یا روش درمانش کاملا اشتباه کند اما این فرق دارد با این که بیاید درباره تاثیر واقعی فلان دعای نهج‌البلاغه بر کشتن کرم دندان کنفرانس بگذارد. مورد اخیر ربطی به نظریه‌های تخصصی ندارد، هر آدم دغدغه‌مندی جا دارد سرکی به احوال دکتر بکشد.
چند سال شبی در جستجوهای اینترنتی متوجه شدم اصولا سوابقی که به انگلیسی از رنانی وجود دارد با سوابقی که به فارسی وجود دارد فرق دارد. مثلا روی سایت خودش (این لینک) به چشمم خورد که یکی از مدارکش را با سهمیه بسیج گرفته در حالیکه در سابقه‌سازی‌های آنلاین در جایی دیگر ادعاهایی دیگر مطرح شده بود. متاسفانه آن موقع یافته‌هایم را جایی ذخیره نکردم و در حد یک کنجکاوی شخصی گذشت و الان هم از روی سایتش حذف شده‌اند. بعضی‌ها را هم تغییر دادند؛ مثلا در معرفی‌اش به انگلیسی در تد ایکس (به مدیریت خودش!) نوشته بود In 1986 he started his career as a teacher in Tehran university while he was studing for Ph.D at the same time وقتی نوشتم 'چطور یک نفر در ۲۰ سالگی که دانشجوی اقتصاد بوده در دانشگاه تهران تدریس هم می‌کرده؟!' رفویش کردند.

منتها مساله اصلی این نیست، سابقه‌سازی مشابه جعل او در زمینه انتشارست که به نظرم واقعا توهین‌آمیز است. مثلا اینجا را ببینید:

https://scholar.google.com/citations?hl=en&user=0MWpfQoAAAAJ

ادامه 👇🏻

دکتررنانیسم، از جعل‌ها تا جهل‌ها [ادامه]
این فهرست مقالات آقای رنانی است روی گوگل اسکولار با کلی مقاله در ژورنالهای بین‌المللی معتبر. اسم Social Security Journal که جناب محسن رنانی مقاله مشترکی در آن منتشر کرده را کامیون نمی‌کشد. طبیعی هم هست چون یک اقتصاددان بزرگ است که سال ۱۹۶۷ مقاله ای به همین نام نوشته که نمی‌آید در مجله پژوهش‌های تامین اجتماعی ایران مقاله‌اش را چاپ کند! ولی عه... انگار به برکت انفاس قدسی جناب رنانی واقعا این اتفاق افتاده! چطوری؟ اینطوری که بخشی از مقاله نیم قرن پیش ترجمه می‌شود گوگل اسکولار که به اعتبار ایمیل دانشگاهی اجازه می‌دهد خود شخص پروفایل بسازد و مقاله ردیف کند، اسم اقتصاددان شهیر Harold Demsetz را به Demsetz Harold تبدیل می‌کند و می‌گذارد کنار اسم Mohsen Renani عزیز ما به همراه چکیده مقاله اشتراکی! بعد هم اسم «مجله پژوهشهای تامین اجتماعی» را تبدیل می‌کند به Social Security Journal که نام ژورنال علمی انتشارات معتبر SAGE است!
سایر فهرست مقالات استاد را که نگاه می‌کنید یکسر عناوینی هستند دهن‌پرکن در ژورنالهایی با اسامی انگلیسی که البته به ندرت به قلم جمعی از نویسندگان نیستند. با اینحال نباید بی‌انصاف هم بود و همانجا به این مقاله برمی‌خوریم:
The role of social capital in economic development, Authors Mohsen Renani
Publication date 2006, Journal of Cultural-Social Economics Volume 1 Pages 4-23
خیلی هم عالی! پس بالاخره جناب استاد یک مقاله که به قلم خودشان در یک ژورنال علمی معتبر چاپ شده دارند... ولی صبر کنید... Journal of Cultural-Social Economics کجا چاپ می‌شود؟ چرا جستجوها چیزی را نشان نمی‌دهد؟ آها... این اسم قلمبکی یک مجله فارسی به اسم «دریچه» است که علمی (همتا داوری) نیست و استاد صلاح دانسته‌اند در پروفایل گوگل اسکولار به این نام مفتخرش کنند!
اینها مشتی نمونه خروارند و اگر کسی تعصب نداشته باشد می‌تواند با جستجو یا دنبال کردن لینکها خودش برود دنبال ماجرا. اما اینکه چرا نوشتن این ماجراها تقصیر امثال من است دلیل دارد: ما سالهاست این دغل‌بازار را می‌بینیم و دم برنمی‌آوریم. یکی از ضدحمله می‌ترسد، آن دیگری شان خودش نمی‌داند، آن یکی بهانه می‌کند که آدم خوبیست، یکی از موضع‌گیری سیاسی جناب جاعل و منتحل خوشش می‌آید. بعضی‌ها مهم نمی‌دانند. و البته ناامیدی را هم باید اضافه کرد: وقتی جعل و تقلب آشکار دکتر محمود خاتمی در چاپ کتاب و مقاله آشکار و ثابت می‌شود هیچ تغییری، مطلقا هیچ‌ تغییری در جایگاه او در دانشگاه تهران اتفاق نمی‌افتد. بی‌تعارف بگویم که قشر زیادی هم خودشان به انواعی از این تقلب‌ها و جعل‌ها و رفرنس‌سازی‌ها آلوده‌اند که دم نمی‌زنند.
اما یک چیز هست که از پس همه اینها گاهی سربرمی‌آورد و ناگهان نفیر می‌کشد که «بس کنید!». این اژدرها را آفتاب تموز بی‌‌حرمتی بیدار می‌کند. و بی‌حرمتی به شعور آدمی که ابله فرض شده از بی‌حرمتی به علم و دانشورزی سوزنده‌تر و برانگیزاننده‌تر است.

محمود فرجامی، ۱۴ خرداد ۱۴۰۴

دانشگاه کیوتو دانشگاه خیلی خیلی ثروتمندیه
پولش از کجا میاد؟ بخش زیادیش از کمکهای مردمی!
واقعاً عمق عشق و ارادت مردم ژاپن به این دانشگاه رو نمفهمم و درک نمیکنم!
درست مثل ما که به فقرا صدقه میدیم، ژاپنیها برای علم ودانش پول زیادی به عنوان خیریه میدن.
از کمپانیها و مردم ثروتمند که پولهای کلان میدن تامردم عادی که شده هراز چندگاهی به اندازه پول یه وعده غذاشونو به دانشگاه کمک میکنن!
اینترنت خابگاها تجهیزات و امکانات و بخش زیادی از بودجه های تحقیقات از پولهای اهدایی مردمه!
دانشگاه کیوتو ٣۵ هزار دانشجو و استاد و کارمند ومحقق داره!

دانشگاه هم درمقابل تمام تلاشش رو برای بالانگه داشتن سطح و کیفیت کارش میکنه، هر رئیس دپارتمانی بازنشسته میشه، تمام تجهیزات اون قسمت دانشگاه رو نوسازی میکنن!
اینها پیشرفته ترین یخچالها و دستگاها و مانیتورهای ازمایشگاهاست که دارن میبرن تا جدیدترش رو بیارن!
کلا ژاپنیها از همون مدرسه ابتدایی تا دانشگاه، یهو دست و دلبازترین آدمهای جهان میشن!
بسیاری از کمپانیهای الکترونیکی و تجهیزاتی، صدشون رو میذارن برای دانشگاها!
همه تلاش میکنن دانشگاه ها و مراکز علمی آموزشی، پیشرفته ترین جاهای مملکت باشن!