🔘آرنو برتران:
بالاخره فرصت کردم متن سخنرانی روبیو در مونیخ را بخوانم: این یکی از تجدیدنظرطلبانه‌ترین و امپریالیستی‌ترین سخنرانی‌هایی است که تا به حال از یک مقام ارشد آمریکایی دیده‌ام، و این حرف کمی نیست.

این مرد رسماً از پیامدهای جنگ جهانی دوم ابراز تاسف می‌کند، چرا که آن دوره پایان عصری بود که در آن «غرب در حال گسترش بود»؛ مسیری که او «امیدوار است [آمریکا و اروپا] دوباره با هم در آن گام بردارند.»

و فقط برای اینکه کاملاً متوجه منظور او شوید: او می‌خواهد ساختن «امپراتوری‌های وسیع در سراسر جهان» را احیا کند و «قیام‌های ضد استعماری» را به خاطر بلایی که بر سر «امپراتوری‌های بزرگ غربی» آوردند، ملامت می‌کند.

او همچنین می‌گوید که «ما نمی‌توانیم اجازه دهیم» که «انتزاعیات حقوق بین‌الملل» مانع منافع ایالات متحده شود.

اساساً این مرد آشکارا می‌گوید که کل نظمِ پسااستعماری یک اشتباه بوده و از اروپا می‌خواهد که در غنایمِ ساختنِ یک نظم جدید سهیم شود.

این پیشنهاد عجیبی از سوی یک آمریکایی است، آن هم با توجه به اینکه کشور خودش از دل شورش علیه استعمار اروپا متولد شده است؛ اما گمان می‌کنم انتظار اینکه دولت ترامپ تاریخ خود را درک کند، انتظار بیش از حدی است...

نگران‌کننده‌ترین بخش، واکنش حاضران بود: «نیمی از سالن در مونیخ ایستاده مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، را تشویق کردند» و مطمئنم که این نیمی از سالن، متعلق به «جنوب جهانی» نبود...

این نشان‌دهنده فقدان کامل تفکر در اروپاست. شک ندارم روبیو سعی کرد از نوعی نوستالژی پنهان برای سلطه امپریالیستی غرب در میان نخبگان اروپایی بهره‌برداری کند و واضح است که موفق هم شد (که این به خودی خود ترسناک است).

اما این همچنین نشان می‌دهد که اروپایی‌ها تا چه حد ساده‌لوح هستند اگر باور کنند پیشنهاد روبیو مبنی بر اینکه او خواهان یک اروپای قدرتمند است تا در غنایم عصر جدید امپریالیسم غربی شریک شود، واقعیت دارد.

منطق اینجا چیست؟ اینکه آمریکایِ ترامپ با شعار «اول آمریکا»، ناگهان دست‌ودل‌باز شود و صرفاً از روی احساسات، غنایم را با اروپا تقسیم کند؟ امپریالیسم این‌گونه کار نمی‌کند: کل فرض بر این است که قوی بر ضعیف مسلط شود.

وقتی یک قدرت امپریالیستی با شما از احساسات حرف می‌زند، از اینکه چقدر شما را دوست دارد و چقدر می‌خواهد با شما (به عنوان طرف بسیار ضعیف‌تر) شریک شود، این مایه نگرانی است، نه تشویق...

منتخبی از سخنان مارکو روبیو (وزیر خارجه آمریکا) در کنفرانس مونیخ:

✒️این همان مسیری است که پرزیدنت ترامپ و ایالات متحده در آن قدم گذاشته‌اند. این مسیری است که ما از شما در اروپا می‌خواهیم که در آن به ما بپیوندید. این مسیری است که پیش از این با هم در آن گام برداشته‌ایم و امیدواریم دوباره با هم در آن قدم بگذاریم. برای پنج قرن، پیش از پایان جنگ جهانی دوم، غرب در حال گسترش بود – مبلغان مذهبی، زائران، سربازان و کاوشگرانش از سواحل آن سرازیر می‌شدند تا از اقیانوس‌ها عبور کنند، قاره‌های جدید را مسکونی سازند و امپراتوری‌های پهناوری بنا کنند که در سراسر جهان گسترده شده بود.
​اما در سال ۱۹۴۵، برای نخستین بار پس از عصر کلمب، این روند رو به انقباض و کاهش رفت. اروپا ویران شده بود. نیمی از آن پشت یک «پرده آهنین» زندگی می‌کرد و به نظر می‌رسید بقیه نیز به‌زودی به همان سرنوشت دچار شوند. امپراتوری‌های بزرگ غربی وارد مرحله زوال نهایی شده بودند؛ فرآیندی که با انقلاب‌های کمونیستیِ ملحدانه و قیام‌های ضد استعماری شتاب گرفت، جهان را دگرگون کرد و در سال‌های پیش رو، نماد سرخ داس و چکش را بر بخش‌های وسیعی از نقشه جهان گسترد.✒️

https://x.com/RnaudBertrand/status/2023259041544507669?s=20


🔘Ellinne

🚢سهم کشورها از نفت عبوری از تنگه هرمز:
کشورهای آسیایی مقصد اصلی هستند؛ اروپا و آمریکا ناچیز است.

⚓️Ellinne

✅✅⚡️ Supreme Court rules 6–3 against Trump on tariffs.

The Supreme Court ruled that Trump overstepped his authority by using the International Emergency Economic Powers Act (IEEPA) to impose broad tariffs.

The Court said tariff power belongs to Congress, and the IEEPA can’t be stretched to justify sweeping trade duties.

https://edition.cnn.com/2026/02/20/politics/supreme-court-tariffs

🟥Ellinne

👈👈خطاب به آن عده ایرانیان خارج از کشور

#رضا_نصری

با وطن‌تان چه می‌کنید؟ با وطن‌مان چه می‌کنید؟ به کدام پروژه‌ها مشروعیت می‌بخشید؟ خبر دارید تسهیل‌گر کدام پروژه کلان راهبردی علیه «ایران» شده‌اید؟ می‌دانید هدایت‌کنندگان، برگزارکنندگان و حامیان مالی تجمعاتی که در آن شرکت می‌کنید چه سودایی برای موجودیتی به نام «ایران» در سر می‌پرورانند؟ می‌دانید در پی فروپاشی ساختار دولت-ملت، ویران‌سازی و خنثی‌سازی کشورتان هستند؟ نوشته‌هایشان را خوانده‌اید؟ جلسات استماع‌شان در کنگره ایالات متحده را دیده‌اید؟ گزارش‌های اندیشکده‌هایشان را ورق زده‌اید؟ آیا می‌دانید در سیاست‌نامه‌هایشان تصریح شده باید ایران را چنان تضعیف کرد که تا نسل‌ها خیال‌شان از چنین رقیبی راحت شود؟

واقعاً باور کرده‌اید ناو و ناوشکن آورده‌اند تا بعد از جنگ کلید تهران را به دست‌تان بدهند و محترمانه کنار بروند؟ حاضرید مسئولیت عواقب جنگی را که خواسته یا ناخواسته تسهیل‌گر آن شده‌اید برعهده بگیرید؟ اگر فردا با تضعیف قدرت مرکزی، ایران به جولانگاه گروه‌های تروریستی تکفیری بدل شود، پاسخگو خواهید بود؟ اگر طالبان از مرزهای شرقی به خراسان چشم بدوزد و جندالله و جیش‌العدل و دو جین گروه تروریستی جدایی‌طلب بلوچستان‌تان را تصاحب کنند، چه خواهید کرد؟ اگر بدخواهان این مرز و بوم به سراغ  کُردستان و آذربایجان‌مان بروند، می‌خواهید از دل مونیخ و تورنتو و لس‌آنجس از تمامیت ارضی کشور دفاع کنید؟ واقعاً گمان کرده‌اید در این منطقه خطرناک و پر آشوب، رقبای تاریخی ایران اجازه خواهند داد میهن جنگ‌زده‌تان دوباره – یکپارچه و سربلند - روی پای خود بایستد؟ اگر فردا همسایگان عرب مدعی خوزستان شدند چه خواهید کرد؟ اگر نیروهای آمریکایی به بهانه «تأمین امنیت» چاه‌های نفت را اشغال کردند – همانطور که رئيس‌جمهور مجنون‌شان بی پرده می‌گوید – چه می‌کنید؟ اگر امارات متحده عربی از خلأ قدرت در ایران بهره برد و جزایر سه‌گانه را تصرف کند، آسوده خواهید خوابید؟ میهن‌دوستی شما صرفاً در اعتراض به «خلیج» خواندن «خلیج فارس» خلاصه می‌شود یا در عرصه عمل هم مردم و زن میدان هستید؟

مدعی هستید خیر مردم  را می‌خواهید! اما راستی کجا بودید وقتی دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای خارج شد و یک‌شبه اقتصاد کشور را با «فشار حداکثری» در مسیر فروپاشی قرار داد؟ آن روز برای اعتراض به عهدشکنی و نقض آشکار حقوق ملت‌تان مقابل کدام سفارتخانه تجمع کردید؟ کجا بودید وقتی لیندزی گراهام — همان که بی شرمانه «عمو لیندزی» خطابش می‌کنید — توصیه به بمباران زیرساخت‌های نفتی ایران می‌کرد؟ کجا بودید وقتی سیاست «فشار حداکثری» — که او از معمارانش بود — حتی در اوج کرونا مانع دسترسی ایران به وام اضطراری صندوق بین‌المللی پول شد تا امثال او و ایران‌اینترنشنال بتوانند از تعداد جان‌باختگان بهره‌برداری سیاسی کنند؟ کجا بودید روزی که «رودی جولیانی» پشت بلندگو رفت و با افتخار گفت «سیاست ما مردم ایران را به فروش کلیه‌هایشان کشانده است»؟ به
راستی، مردم داخل ایران را «ابزار»  می‌دانید یا «هم‌وطن»؟

چشم‌هایتان را باز کنید. از این صحنه‌ای که برای کشورمان طراحی کرده‌اند، خارج شوید. اگر گمان می‌کنید فردای جنگ، «عمو لیندزی»‌پاسخ سلام آن شاهزادهٔ بی‌وطن را خواهد داد، سخت در اشتباهید. او در خیال خام خود قصد دارد پاداش تضعیف مهم‌ترین رقیب منطقه‌ای اسرائیل را از جانیان تل‌آویو دریافت کند و سپس، چون کهنه‌ای، او و امثال او را به گوشه‌ای از آمریکا پرتاب کند. 
چشم‌هایتان را باز کنید تا ببینید تمام پروژهٔ سیاسی این جماعت چیزی جز تضعیف مؤلفه‌های قدرت «ایران»—از انرژی هسته‌ای و توان موشکی گرفته تا سامانهٔ پدافندی، انسجام ملی و کنترل منابع زیرزمینی—نیست، تا خیال خود را تا چند دهه راحت کنند!

چشم‌هایتان را باز کنید و از خود بپرسید: به راستی چه بر سر غیرت و غرور ملی آورده‌اید؟ گفتمان و فرهنگ سیاسی را به چه چاهی از ابتذال کشانده‌اید؟ چه شد آن سنت دیرینهٔ ایرانیان که فارغ از سلایق سیاسی، در برابر هر تجاوز خارجی قد علم می‌کردند؟ کجا رفت آن «ملی‌گرایی» که الهام‌بخش قرن‌ها ادبیات و شعر و سرود بود و طی قرن‌ها، شیرازهٔ ایران را در برابر استعمار، اشغال و نفوذ بیگانگان مصون نگاه داشته بود؟ از کی
مخالفت با مداخلهٔ بیگانه «خیانت» شده و هم‌صدایی با طماع خارجی «میهن‌دوستی» نام گرفته است؟

اختلاف سیاسی حق شماست. اعتراض حق شماست.اما هم‌صدا شدن با جریانی که ایرانی ضعیف، چندپاره و وابسته می‌خواهد، حق شما نیست. بازی با سرنوشت یک تمدن است. ما مردم ایران از این تمدن دفاع خواهیم کرد. شما خود ببینید در کدام سمت تاریخ می‌‌خواهید بایستید.

🛡🛡 Ellinne

🇮🇳پیوستن هند به ائتلاف پکس سیلیکا؛ تحولی راهبردی در همکاری هوش مصنوعی و امنیت فناوری

در اجلاس بین‌المللی AI Impact Summit در دهلی‌نو، هند رسماً به ائتلاف جهانی پکس سیلیکا پیوست و اعلامیه مشترکی با ایالات متحده امضا کرد.

این اجلاس محل گردهمایی دولت‌ها، شرکت‌های فناوری و کارشناسان جهانی بود تا مسیر توسعه هوش مصنوعی، امنیت زنجیره‌های تأمین فناوری و استانداردهای بین‌المللی را تعیین کنند.

هند با ظرفیت بالای نیروی انسانی متخصص، توانمندی در پردازش و پالایش مواد معدنی کلیدی و زیرساخت‌های رو به رشد هوش مصنوعی، نقش محوری در این ائتلاف ایفا می‌کند و به ایالات متحده امکان می‌دهد شبکه‌ای مطمئن از فناوری‌های حیاتی و زنجیره‌های تولید را شکل دهد.

تأکید اجلاس بر توسعه هوش مصنوعی مسئولانه، شفاف و انسانی، و ایجاد چارچوب‌های مقرراتی نوآورانه، نشان‌دهنده نگاه مشترک دو کشور به ترکیب امنیت ملی و اقتصادی است.

ائتلاف پکس سیلیکا در مقابل روندهای محدودکننده و نظارتی، بر نوآوری و سرمایه‌گذاری مشترک، فرصت رشد صنایع داخلی، استارتاپ‌ها و مهارت‌های نیروی کار تمرکز دارد.

تاکنون، اعضای ائتلاف پکس سیلیکا به جز هند شامل استرالیا، اسرائیل، ژاپن، قطر، کره جنوبی، سنگاپور، امارات متحده عربی و انگلیس هستند. هند به‌عنوان دهمین کشور به این ائتلاف پیوسته و انتظار می‌رود اعضای دیگری نیز به تدریج به این چارچوب همکاری فناوری و امنیت زنجیره تأمین بپیوندند.

📱Ellinne

🔴ریچارد تایس، از حزب اصلاحات بریتانیا:

🖊برای کشوری ثروتمند بودن، باید انرژی ارزان داشته باشید—همانطور که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ داشتیم.

این به معنای استفاده از منابع ارزشمند انرژی‌مان—نفت و گاز، فراساحلی و خشکی—و داشتن شهامت دور شدن از چیزی است که آن را «دیوانگی خالص‌صفر» نامیده‌ایم.

سیاست انرژی پایگاه صنعتی ما را نابود کرده است. سیاست خالص‌صفر بریتانیا را از صنعت‌زدایی کرده است.

اگر به آن اهداف برسیم، می‌توانیم بریتانیا را دوباره صنعتی کنیم. می‌توانیم بریتانیا را دوباره پرانرژی کنیم. می‌توانیم بریتانیا را نوسازی کنیم🖊

To be a rich nation, you must have cheap energy — as we did in the 1980s and 1990s.

That means using our valuable energy resources — oil and gas, offshore and onshore — and having the courage to move away from what we have called “net zero madness”.

Energy policy has destroyed our industrial base. Net zero has de-industrialized Britain.

If we achieve those things, we can re-industrialize Britain. We can re-energize Britain. We can renew Britain.

🎬Ellinne

🏹کاور نشریه تایم: «مردمی، مقابل هوش مصنوعی»

ترجمه: #فاطمه_لطفی

تایم برای کاور این شماره خود تصویر کسانی را چاپ کرده است که با گسترش استفاده از هوش مصنوعی مخالفند.

این درحالیست که پیشتر همین مجله معماران هوش مصنوعی را به عنوان شخصیت سال ۲۰۲۵ انتخاب کرده بود. تایم در توضیح این موضوع می‌نویسد:  نتوانستیم از یک تنش خاص غافل شویم؛ شکاف اشتیاقی که برای هوش مصنوعی به ویژه در ایالات متحده وجود دارد.

در حالی که این کشور در بسیاری از جنبه‌های ساخت هوش مصنوعی به رهبر جهان تبدیل شده است، اما همچنان یکی از بدبین‌ترین مکان‌ها در مورد پتانسیل این فناوری برای بهبود زندگی است. اندرو آر. چاو در مقاله جدید مجله تایم می‌نویسد، نظرسنجی‌ها به طور مداوم نشان می‌دهند که آمریکایی‌ها نسبت به هوش مصنوعی بدبین هستند.

از وفاداران MAGA گرفته تا سوسیالیست‌های دموکرات، از کشیشان گرفته تا سیاست‌گذاران، از پرستاران گرفته تا فیلمسازان بسیاری حداقل در یک چیز اتفاق نظر دارند: هوش مصنوعی خیلی سریع در حال حرکت است.

اکثر آمریکایی‌ها از این ابزارها استفاده می‌کنند، اما از نظر بدبینی ایالات متحده یکی از بدبین‌ترین کشورهای جهان به هوش مصنوعی است.

نظرسنجی Pew در سال ۲۰۲۵ نشان داد که تعداد آمریکایی‌هایی که نگران افزایش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره هستند، ۵ برابر بیشتر از تعداد کسانی است که از آن هیجان‌زده هستند. Pew دریافت که مردم فکر می‌کنند هوش مصنوعی توانایی ما را برای تفکر خلاقانه، ایجاد روابط معنادار و تصمیم‌گیری‌های دشوار بدتر می‌کند.

سایر نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که آمریکایی‌ها معتقدند هوش مصنوعی اطلاعات نادرست را منتشر می‌کند، حس هدف و معنا را در ما از بین می‌برد و به هوش اجتماعی و عاطفی ما آسیب می‌رساند.

طرفداران این صنعت استدلال می‌کنند که ایالات متحده در حال رقابت با چین برای برتری فناوری است و بنابراین این رقابت، خطرات وجودی به همراه دارد. اما بسیاری از آمریکایی‌ها هوش مصنوعی را از دریچه مسائلی بسیار نزدیک‌تر به خود می‌بینند: افزایش سرسام‌آور قبض برق، بیکاری قریب‌الوقوع، اعتیاد نوجوانان به چت‌بات.

اکتبر گذشته، ۱۳۴۰۰۰ نفر بیانیه‌ای را امضا کردند که خواستار توقف توسعه اَبَرهوش شده بود.

رشد مراکز داده، که به گسترش هوش مصنوعی قدرت می‌دهند، به ویژه نگران‌کننده است. طبق یک گزارش، ۴۰۰۰ مرکز داده در ایالات متحده وجود دارد و تقریبا ۳۰۰۰ مرکز دیگر در راه است. ترس از اینکه این توسعه به کیفیت زندگی آسیب برساند و نتواند مزایای اقتصادی به همراه داشته باشد، پیشتر هم شکل‌دهی نتایج انتخابات در جورجیا، ویرجینیا و جاهای دیگر را در دستور کار داشت.

بسیاری از مردم تبلیغات خوشبینانه صنعت هوش مصنوعی را باور نمی‌کنند به خصوص که برخی از این شرکت‌ها از تاکتیک‌هایی برای افزایش درآمد و جذب کاربر استفاده می‌کنند از جمله تاکتیک‌هایی در زمینه اروتیک، تولید دیپ‌فیک و تبلیغات درون چت‌بات.

بنابراین منتقدان هوش مصنوعی به امید کند کردن قطار تبلیغات افسارگسیخته، در حال برگزاری تجمعات، نوشتن ضمانت‌نامه‌های قرارداد، طرح دعوی و رقابت برای کسب مقام هستند.

مراکز داده‌ای که سیستم‌های هوش مصنوعی را تغذیه می‌کنند، به عنوان مظاهر فیزیکی بی‌توجهی صنعت، به کانون اعتراضات تبدیل شده‌اند. محققان Data Center Watch دریافتند که از ویرجینیا تا ایندیانا و آریزونا، فعالان تنها در سه ماهه دوم سال ۲۰۲۵، ۹۸میلیارد دلار از پروژه‌های مرکز داده را متوقف کردند. سائول لوین، یک سازمان‌دهنده مستقر در واشنگتن دی سی، می‌گوید: «هر روز از کسی می‌شنوم که دلیل متفاوتی برای مبارزه با یک مرکز داده دارد.»

🤓Ellinne

🔴🔴ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می‌گریند

#خشایار_دیهیمی

اگر عضو هیچ حزب و دار و دسته‌ای نباشی و نبوده باشی آیا میتوانی تاثیری بر روند وقایع داشته باشی؟ هرگز. پس در این صورت برای چه و برای که مینویسی؟ برای خودم. برای وجدانم. برای به تاخیر انداختن دق کردنم.
آنچه برای من از چند سال پیش یقینی شده بود و امروز یقینی‌تر و نزدیکتر به نظرم می‌آید این است که عمر این جمهوری اسلامی به پایان رسیده است. اتفاقات را نمیتوان پیش‌بینی کرد. حمله‌ی نظامی، مذاکره و توافق، کودتا، و...اما هیچ اتفاقی آن امر یقینی را تغییر نخواهد داد. اما با همه‌ی مخالفتم با این حکومت دلم شاد و آرام نیست که هیچ، پر از تلاطم هم هست. چرا؟ چون به وضوح میبینم آخرش همان نقطه سر خط است. در طول تاریخ هرگز خیر پیروز نشده است و پیروز هم نخواهد شد. اسباب پیروزی شر همیشه فراهم‌تر است چون با ذات بشر همخوانی بیشتری دارد. بله، دل آدمی هم جایگاه خیر است هم جایگاه شر. اما همیشه در نهایت این شر است که غلبه می‌کند چون در خیر پناه امنی نیست. درک من از همه‌ی تاریخی که خوانده‌ام این را به من میگوید. به قول کامو: زیبایی بی‌دفاع است. خیر هم ار جنس زیبایی است. مرد زیرزمینی داستایفسکی (که در پاسخ به چرنیشسفکی خلقش کرد) برخلاف تفاسیر رایج سهل‌انگارانه یک کاراکتر خاص استثنایی نیست. برعکس همان شر موجود در دل هر آدمی است که ناگزیر بر آن نیمه‌ی خیر غلبه میکند. ژان باتیست کلمانس رمان سقوط کامو هم یک کاراکتر خاص استثنایی نیست. "انسان" است در تمامیتش، در رویارویی خیر و شر دلش، که درنهایت، بعد از درگیری سخت میان خیر و شر دلش، می‌فهمد که حتی اگر فرصت دیگری هم بیابد باز، از بیم سردی آب، انتخابش همچنان دروغ گفتن به خود و نقش بازی کردن برای دیگران خواهد بود. کیرگگور مینویسد: می‌دانی که آن نیم‌شبی فرا میرسد که نقابها از چهره برمی‌افتند و فکر میکنی می‌توانی پیش از آن نیم‌شب، پیش از آنکه نقاب از چهره‌ات بیفتد در بروی؟ من چنین ادامه‌اش میدهم از زبان "انسان" : نه نمیتوانم در بروم اما این نقاب که افتاد آن نقاب دیگر را برمیدارم چون بازی نمیتواند متوقف شود و حالا باید با آن نقاب تازه ادامه یابد.
۵۷ دیگری در راه است. اتفاقا درست مثل ۵۷ کلمات زیبای کلی راه شر را هموار خواهند کرد. کلمات دلنشینی که هیچکس را یارای مخالفت با آنها نیست: آزادی، عدالت، حقوق بشر، برابری، صلح، دموکراسی، مدرنیسم، رفاه، آزادی بیان، و ... پس چرا از پشت همه‌ی اینها من چهره‌ی شیطان را می‌بینم که برای من شکلک درمی‌آورد؟
شک نکنید پنجاه و هفت دیگری در راه است. نمیدانم چه کسی پیروز خواهد بود. ولی میدانم چه چیزی پیروز خواهد شد: وقاحت و دروغ !

🌱🤩Ellinne

💣گاراژ شاهنشاهی

#علی_افشاری ‌

🟠 از دهه‌ی نود خورشیدی یکی از راهبردهای اطلاعات سپاه برای تضعیف جامعه‌ی مدنی میدان دادن به نیروهایی بود که تحت عنوان توسعه‌ی اقتصادی و لیبرالیسم به روشنفکران و یا ارزشهای روشنفکری حمله میکردند و رفته‌رفته از سلطنت‌طلبی و ارزشهای فاشیستی و حتی مداخله‌ی نظامی در ایران قبح‌زدایی کردند. می‌توان گفت از صادق زیباکلام و مرتضی مردیها در خدمت این پروژه قرار گرفتند.

🟠 نوشته‌های مهدی تدینی و اساسا ظهور چهره‌هایی چون او را باید در چنین شرایطی و چارچوبی تحلیل کرد. افرادی که در داخل ایران با چتر امنیتی و آزادی به روشنفکران حمله کردند، به اسم لیبرالیسم با ارزش‌ها و فعلان حقوق بشر جنگیدند، واژگان سخیف و پوپولیستی را وارد ادبیات رسانه‌ای کردند و حالا برای خدمت در دربار پهلوی آماده می‌شوند و از مداخله‌ی نظامی خارجی قبح‌زدایی می‌کنند. نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی برای تضعیف جامعه‌ی مدنی پخت و پزی کرده‌اند که حالا در مدیریت آن در مانده‌اند.

🟠 در واقع، حمله به دکتر مصدق، تخریب چهره‌های ادبیات مدرن ایران، روتوش کودتای ۲۸ مرداد به اسم مداخله‌ی قانونی شاه با کمک سی‌آی‌ای و ام‌آی‌۶، تعمیم رشد اقتصادی دهه‌ی چهل به کل دوران پهلوی، نادیده گرفتن شکنجه و استبداد سیاسی، توجیه وابستگی اقتصادی و تحقیر خشم دانشجویان و طبقه‌ی متوسط در اعتراضات منتهی به انقلاب ۵۷ گاراژی بود که جمهوری اسلامی به آن مجوز داده بود تا جامعه‌ی مدنی و نیروهای آوانگارد و دموکراسی‌‌خواه ایران را تخریب کند. در این فضا تدینی  تاریخ‌اندیشی را به ایدئولوژی و پروپاگاندا تبدیل کرد و لیبرتاریناسیم اقتصادی و بازار آزاد را ضد دمکراسی و ارزش‌های لیبرال به کار گرفت.


🟠 جالب آنکه این تیپ رسانه‌ای از نوعی رانت امنیتی برخوردار بوده که در آینده و در صورت غلبه‌ی نیروی نیابتی اسرائیل در ایران از آن بهره‌مند نخواهند بود و چه بسا خود اولین قربانیان امواج فاشیسم شوند. در نهایت باید تایید کرد که ضمن مخالفت با رانت مورد اشاره استاندارد دوگانه نمی‌توان داشت: زنده باد آزادی بیان حتی برای کسانی که در گاراژ شاهنشاهی با ستیز با مبانی لیبرالیسم و مغالطه خاک به چشم حقیقت پاشیده و آگاهی کاذب تولید کرده‌اند.

💥Ellinne

🍊 بلک‌کتس در مونیخ

#رضا_نساجی

مورد جالب در باب شب‌پره و پهلوی، نه شهرام که شهبال است با گروه بلک‌کتس. این گروه در طول چند دهه بارها متحول شده و فقط یک عضو آن ثابت بوده: شهبال شب‌پره. تعریف جدیدی از «گروه» که خیلی هم ایرانی است! چون گروه دستکم با روابط دو نفر شروع می‌شود و نفر سوم است که ماهیت و مناسبات درونی گروه را تغییر می‌دهد. اما مدل ایرانی گروه با «بیعت» چند نفر با یک نفر پیش می‌رود و همه کنار می‌روند، الا همان موسس و محور گروه.

فقط بلک‌کتس هم نیست، این روابط در گروه‌های موسیقی ایران رواج دارد. وقتی استاد شجریان «گروه آوا» را در نیمۀ دوم دهۀ هشتاد بازسازی کرد (حول مجید درخشانی و شاگردان او)، برخی اعضای سابق گروه در دهۀ شصت و اوایل هفتاد (پیرنیاکان، جمشید عندلیبی، اعیان - بعدها همایون - و گاه بطحایی، فیروزی و فرج‌پوری) همین را گفتند.
البته استاد شجریان یگانۀ آواز و موسیقی بود، اما برخی از کسانی که برای وی آهنگ ساختند و نواختند – مانند لطفی، مشکاتیان، علیزاده و کلهر - هم یگانه‌های موسیقی دوران و شاید تمام دوران بودند. شأن موسیقایی ایشان هم کمتر از شجریان نبود؛ مگر آنکه ما ایرانیان از اوج آوازدوستی به حضیض کاریزماپرستی بیفتیم که در آن صورت سر و کارمان بعد از ایشان با پدیدۀ «همایون» خواهد بود و می‌بایست آقازادۀ او را هم پرستش کنیم، با آنکه معبد موسیقی سنتی را مدت‌هاست که ترک کرده و به موسیقی پاپ، موتورسواری، مشت‌زنی و البته یک سری تفریحات سالم و ناسالم دیگر و صد البته «پول» روی آورده است.
این مشکل می‌تواند بزرگ‌تر از اینها هم باشد؛ مخصوصاً وقتی برای استاد شجریان شأن سیاسی هم قائلیم. (تا حدی که احتمال می‌‌دهیم ایشان قانون اساسی هم برای ایران آینده نوشته باشد!)

به هر روی، این ماجرا محدود به موسیقی هم نیست، چرا که سیاست ما عین بقیۀ چیزهای ماست. برای مثال، وقتی برخی چهره‌های اپوزیسیون خارج‌نشین از «ائتلاف» می‌گویند، و منظورشان نه ائتلاف گروه‌ها با عقاید متفاوت بر سر مشترکات ملی، که همکاری چهره‌هاست. همکاری‌ای که البته خیلی زود به خواست بیعت بقیۀ سران با رضا پهلوی و سپس اعطای وکالت عامۀ مردم به او تبدیل می‌شود. در این سازوکار خنده‌دار هم فقط شخص پهلوی محور است؛ بقیه زائده‌اند که می‌شود کنارشان گذاشت.
برای مثال، بلافاصله پس از نشست کوچک و مضحک مونیخ، با حضور جمعی از دلقک‌های تلویزیون جمهوری اسلامی که معلوم است گماشتگان نهادهای امنیتی‌اند، یک‌شبه پیر و تئوریسین‌شان، امیر طاهری، را کنار می‌گذارند (با چند نفر دیگر که شاهنشاه مجازیشان در توییتر آنفالو کرد) چون در نشست مونیخ شرکت نکرده و در جمع نفوذی‌‌های ج.ا نبوده. سیاست ایرانی همین‌قدر مسخره است. سیاست منجر به وکالت و بیعت.

این مصادیق گروه موسیقی و سیاسی که شوخی و جدی آوردم، در واقع فرقه با سلسله‌مراتب عمودی و اقتدارگرایانه است نه گروه به‌معنای همکاری و مناسبات برابر و افقی. همان‌طور که اینها را نمی‌توان ائتلاف و همکاری دانست، اعطای وکالت و بیعت با ولایت هم ربطی به رأی دادن ندارد. بیعت نصب فارغ از نظر مردم است؛ به‌معنای آنکه از قبل مشخص است که چه کسی صالح و بلکه اصلح است؛ ما باید با او همراهی کنیم تا انجام وظیفه کرده باشیم. معنی رای دادن را هم که می‌دانیم؛ کسی را که به تشخیص خودمان، صالح یا اصلح می‌پنداریم، انتخاب می‌کنیم.

امیدواریم گربۀ ایران با حضور شاهزادۀ تنبل سرنوشتی بهتر از گروه بلک‌کتس یا آقازادۀ استاد شجریان پیدا کند.

🆗Ellinne

🧪چگونه اسرائیل علف‌کش‌ها را بر روی محصولات کشاورزی سوریه پاشید

هواپیماهای اسرائیلی در اواخر ژانویه و اوایل فوریه ۲۰۲۶ مواد شیمیایی را بر روی زمین‌های کشاورزی در قنیطره، سوریه پاشیدند. کشاورزان می‌گویند که محصولاتشان در عرض چند روز زرد و خشک شدند و ده‌ها هکتار زمین کشاورزی خود را از دست دادند. گزارش‌های مشابهی از پاشیدن مواد توسط ارتش اسرائیل در جنوب لبنان و همچنین توسط شهرک‌نشینان اسرائیلی در کرانه باختری وجود دارد.

سمها را در بین زمینهای جولان اشغالی و مرزی که فعلا سوریه اعمال حکمرانی میکند ریخته شده
طبق برآوردها، حدود ۴۰۰ هکتار غلات و ۴۰۰۰ هکتار مراتع (که برای غذای دام حیاتی هستند) آسیب دیده‌اند.
همچنین نیروی زمینی ارتش اسرائیل، کل درختان جنگل کاج و بادام قطع شدند.

کشاورزان می‌گویند شهرک‌نشینان در اوایل فوریه ۲۰۲۶ با پمپ‌های دستی و سپس با پهپاد، مواد شیمیایی روی محصولات آن‌ها پاشیده‌اند.

📎france24

😀Ellinne

🇮🇷🇪🇬ایران و مصر برای از سرگیری کامل روابط دیپلماتیک و بازگشایی سفارتخانه‌ها در هر دو پایتخت توافق کردند

https://x.com/i/status/2024667837755797787

📱Ellinne

💭خونه‌ی خانواده‌ی صدرا در جنگ دوازده روزه آسیب دیده، پدرش می‌گه به طرز معجزه‌آسایی صدرا اون لحظه خونه نبوده و کشته نشده. هفت ماه بعد اما توی خیابون نارمک با تیر کشتن پسر جوان و رعنا رو

https://x.com/i/status/2024927987867513324

⁉️Ellinne

☀️از پریروز که من آن پیام کذایی را از سر درد و استیصال در کانال آوردم، سیل کمک‌های نقدی هم‌وطنان مهربانم از سراسر ایران و جهان چنان به سویم سرازیر شده است که جبران همه‌ی خسارت‌هایی را که بعضی ناشران رانت‌خوار در چهل سال گذشته به من زده‌اند کرده است. هرگز گمان نمی‌کردم آن فریاد از سر درد در این شبکده چنین انعکاس وسیعی داشته باشد و خواب دیوان آدمی‌نمای را چنین آشفته کند و مهربانی و قدرشناسی هم‌وطنان فرشته‌خویم را بر آفتاب افکند و مرا به آینده‌ی روشن این سرزمین کهن امیدوار کند. بخش اعظم مبالغی را که به دستم رسیده است صرف پیشبرد کار عظیمی خواهم کرد که سال‌هاست در کتابخانه و مرکز اسناد بزرگ‌مرد نیکنام ایران، علامه مجتبی مینوی، مشغول آنم و در برابر این همه بزرگواری هم‌وطنان نیک‌خواهم کاری نمی‌توانم کرد جز این که از زبان منوچهری دامغانی به #ایران و به تک‌تک آنها بگویم:

جز این دعات نگویم که رودکی گفته است
"هزار سال بزی، صدهزار سال بزی!"

دکتر #محمد_دهقانی

🍀Ellinne

💥💥💥 رویترز گزارشی منتشر کرده مبنی بر اینکه، وزارتخارجه آمریکا می‌خواهد سایتی به میزبانی freedom.gov تاسیس کند دسترسی مردم اروپا به محتوای سانسور شده توسط دولتهایشان را فراهم کند.
در ادامه رویترز توضیح می‌دهد که عموما اطلاعات مرتبط با گروه های تروریستی و سخنان نفرت پراکنانه، سانسور می‌شوند.
در ادامه توضیح می‌دهد که برخی از محدودیتهای اتحادیه اروپا، درجهت جلوگیری از تجدید تبلیغات افراطی است که به نازیسم دامن زد، از جمله توهین به یهودیان، خارجی‌ها و اقلیت‌ها و..

اما دولت ترامپ، این اقدامات را در جهت، خفه کردن صداهای محافظه‌کاران به تصویر می‌کشد و مقامات آمریکایی سیاستهایی که منجر به سرکوب راستگرایان رومانی و آلمان و فرانسه شده را محکوم کرده و  ادعا کرده‌اند که قوانینی مانند قانون خدمات دیجیتال اتحادیه اروپا و قانون ایمنی آنلاین بریتانیا، آزادی بیان را محدود می‌کند.

قرار بود این پروژه همزمان با حضور مسئولان آمریکایی در کنفرانس مونیخ رونمایی شود، اما به گفته رویترز برخی از مقامات وزارتخارجه و وکلای دولت نگرانیهایی را ابزار داشته‌اند.
همچنین این اقدامات می‌تواند دولت آمریکا را در وضعیت جدیدی قرار دهد شهروندان را به نقض قوانین محلی دامن میزند و همچنین این پروژه می‌تواند روابط بین دولت ترامپ و متحدان سنتی آمریکا را که پیش از این به دلیل اختلافات بر سر تجارت، جنگ روسیه در اوکراین و تلاش برای اعمال کنترل بر گرینلند تشدید شده بود، بیشتر تحت تأثیر قرار دهد.
reuters

💸Ellinne

🌟 گزارش جدید به شورای حقوق بشر از نسل کشی در الفاشر سودان

هیئت مستقل بین‌المللی حقیقت‌یاب برای سودان  در گزارش جدیدی اعلام کرد که نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) کارزاری هماهنگ از نابودی را علیه جوامع غیرعرب در شهر الفاشر و حومه آن به راه انداخته‌اند که ویژگی‌های بارز آن نشان‌دهنده نسل‌کشی است. در حالی که این هیئت جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت را مستند کرده است، شواهد نشان می‌دهد که دست‌کم سه اقدام زیربنایی نسل‌کشی رخ داده است.

این اقدامات شامل موارد زیر است:

الف) کشتار اعضای یک گروه قومی تحت حمایت.

ب) ایجاد آسیب‌های جسمی و روانی شدید.

ج) تحمیل عمدی شرایط زندگی به قصد نابودی فیزیکی تمام یا بخشی از آن گروه.

در گزارش ارائه‌شده به شورای حقوق بشر با عنوان «نشانه‌های نسل‌کشی در الفاشر»، آمده است که قصد نسل‌کشی تنها استنتاج منطقی است که می‌توان از الگوی سیستماتیک کشتارهای هدفمند قومی، خشونت جنسی، تخریب و بیانیه‌های عمومی نیروهای RSF که صراحتاً خواستار حذف جوامع غیرعرب (به‌ویژه اقوام زغاوه و فور) هستند، استخراج کرد

تصرف الفاشر و حومه آن که با دقت برنامه‌ریزی و اجرا شد، پس از یک محاصره ۱۸ ماهه صورت گرفت که به‌طور سیستماتیک جمعیت هدف را از طریق گرسنگی، محرومیت، تروما و حبس ضعیف کرده بود؛ شرایطی که برای نابودی آن‌ها محاسبه شده بود. ساکنان شهر از نظر جسمی فرسوده، دچار سوءتغذیه و بخشی از آن‌ها ناتوان از فرار بودند و در برابر خشونت‌های شدید بعدی بی‌دفاع ماندند. طی سه روز وحشت مطلق، هزاران نفر به‌ویژه از قوم زغاوه کشته، مورد تجاوز قرار گرفته یا ناپدید شدند. رهبری RSF این تصرف را یک «پیروزی نظامی بزرگ و تاریخی» خواند و از جنگجویان خود برای «آزاد کردن» شهر از دست «ارتش اسلامی تروریست» تمجید کرد.

جوی نگوزی ایزیلو، دیگر عضو کارشناس هیئت، هشدار داد:
«با گسترش درگیری به منطقه کردفان، حفاظت فوری از غیرنظامیان بیش از هر زمان دیگری لازم است. رفتار در الفاشر تنها تشدید تخلفات قبلی نیست، بلکه جلوه حادی از الگوهای منطبق با خشونت‌های نسل‌کشی است.»
ohchr
در نبود پیشگیری موثر و پاسخگویی، هیئت حقیقت‌یاب معتقد است که خطر وقوع اقدامات نسل‌کشانه بیشتر، جدی و مداوم باقی مانده است.

🤩Ellinne

✈️ به نظرتان اگر قانونی بود که ایرانیان خارج از کشوری را -که حامی مداخله نظامی هستند- پس از حمله موظف به ترک کشور میزبان و‌ بازگشت به ایران می‌کرد ( نه حتی حضور در ایران هنگام حمله و گرفتن گوشه کار براندازی) چند درصد همچنان حامی مداخله نظامی بودند؟

https://x.com/sahandiranmehr/status/2025148350798893504?s=52

🎲Ellinne