👈👈‏ملی‌گرایی تقلبی پهلوی حکم بی‌حس‌کننده‌ای دارد برای طبقه متوسط شهری و حاشیه‌نشین‌ها که درد زهراگین جنگ و تجزیه را در ابتدا حس نکنند: روایتی که بیش از آنکه به مسئله واقعی استقلال و ظرفیت دولت بپردازد، کارکردی شبیه یک مسکن سیاسی پیدا می‌کند.
‏در همین چارچوب است که در برنامه رژیم متخاصم، آینده ایران نه به عنوان یک واحد تاریخی و سیاسی، بلکه در قالب مجموعه‌ای از قطعات جداگانه تصور می‌شود: «پارس‌ها، کردها، آذری‌ها، اهوازی‌ها، بلوچ‌ها». چنین تصویری، اگرچه در ظاهر به زبان هویت‌ها سخن می‌گوید، اما در عمل بازتاب منطقی است که ایران را نه یک ملت، بلکه میدانی برای تجزیه ظرفیت قدرت می‌بیند.
‏در این میان، روایت‌های احساسیِ ملی‌گرایانه می‌توانند برای بخشی از طبقه متوسط شهری و حاشیه‌نشینان نقش یک بی‌حس‌کننده سیاسی را ایفا کنند؛ به‌گونه‌ای که در آغاز کار، هزینه‌های واقعی چنین سناریوهایی دیده نشود: جنگ، فرسایش نهادها، فروپاشی ظرفیت دولت و گشوده شدن پرونده‌های خطرناک در باب تمامیت ارضی.
‏بی‌حسی همیشه موقتی است؛ اما وقتی اثر آن از میان برود، جامعه با بدنی پاره پاره و مجروح روبه‌رو می‌شود که درمان آن بسیار دشوارتر از پیشگیری از آن بوده است.
#حسین_قتیب

❓❓ Ellinne