☢️تصویر ماهواره‌ای محوطه راکتور اتمی بوشهر نشان می‌دهد ادعای اصابت یک پرتابه به نزدیکی راکتور صحیح بوده است
(فاصله ۳۵۰ متری راکتور اصلی)

https://x.com/i/status/2034074331710689375

⭕️Ellinne

👑 تصویری که امروز ثبت کردم
از بقایای ساختمانی تاریخی و ویران در میدان ارگ تهران
اثر حمله به زندگی، هویت و مردم ایران
آنچه نباید میشد، شد
اگر ایرانی هستید بیایید حداقل مراقب باقی‌مانده‌ی ایران باشیم

https://x.com/i/status/2034576123116261671

👑Ellinne

🤍ضدِ جنگ بودن، اگر به‌درستی فهمیده شود، موضعی است که باید در زمان صلح اتخاذ گردد، نه در لحظه‌ای که آسمان شهرها از غرش جنگنده‌ها لبریز شده است. در زمان صلح، وظیفه نیروهای آگاه آن است که علیه سیاست‌های جنگ‌افروزانه، علیه منطق توسعه‌طلبی و علیه آن سازوکارهای جهانی که جهان را به سوی منازعه سوق می‌دهند، به روشنی سخن بگویند. زیرا جنگ پیش از آنکه در میدان‌های نبرد آغاز شود، در عرصه سیاست، اقتصاد و تبلیغات ساخته می‌شود.

آنجا که قدرت‌های بزرگ برای حفظ برتری خویش جهان را به میدان رقابت‌های ویرانگر بدل می‌کنند، آنجا که مفهوم «امنیت» بهانه‌ای برای سلطه می‌شود، بذرهای جنگ کاشته می‌شوند. مخالفت با جنگ در چنین زمانی، مبارزه‌ای است برای جلوگیری از فاجعه پیش از وقوع آن.

اما هنگامی که جنگ آغاز شده و آسمان یک کشور زیر سایه بمباران قرار گرفته است، مسئله دیگر در سطح انتزاعی باقی نمی‌ماند. در چنین لحظه‌ای، واقعیت به ساده‌ترین و در عین حال بنیادی‌ترین شکل خود ظاهر می‌شود: مردمی که می‌خواهند زنده بمانند و سرزمینی که می‌خواهد از نابودی رهایی یابد.
#مسعود_نیک‌زادی
📷از #مهدی_قاسمی

🤍Ellinne

🏛وضعیت تخریب‌ها در کاخ سبز
#هربرت_کریم‌مسیحی

🤴Ellinne

👤عده‌ای میگویند ما همه‌ی راهها را امتحان کردیم و چاره‌ای جز جنگ نبود.
خير. بخش قابل توجهی از شما که بر طبل جنگ کوبیدید، همه‌ی راهها را امتحان نکردید. شما سالها با گفتن ''من سیاسی نیستم'' خود را از هر جنبش سیاسی-مدنی کنار کشیدید. شما سالیان سال نسبت به تجمعات دانشگاه‌ها و سرکوب شدیدشان بی‌تفاوت بودید. وقتی جلوی دانشگاه، دانشجو و معترض را میزدند و میبردند از آن طرف خیابان رد میشدید یا حداکثر میپرسیدید ''اینجا چه خبر است؟'' و سریعاً خود را از مهلکه دور میکردید؛ یا اصلاً باخبر نمی‌شدید. شما نسبت به اعتصابها و فعالیت‌های صنفی بی‌تفاوت بودید. شما چیزی از هفت تپه نشنیده و نخوانده بودید، شما نام دو زندانی سیاسی را نمی‌دانستید. شما فعالیت معلمان و فرهنگیان معترض به گوشتان نخورده بود. شما از تحصن‌ها بی‌خبر بودید. اگر در خانواده زندانی سیاسی داشتید جرأت یک تماس یا دیدار با آنها را نداشتید و به چشم درد سر نگاه‌شان می‌کردید. ترجیح می‌دادید شغل و کاسبی‌تان مختل نشود. آنها درک میکردند و توقعی هم نداشتند، اما در چشم شما کسانی بودند که کله‌شان بوی قرمه سبزی میداد. این سالهای اخیر هم ترجیح دادید به جای تحلیل و خواندن و جستجو، پای مهمل‌گویی‌های اینترنشنال و وارونه‌سازیهای تاریخی تونل زمان و صحبت‌های بیوتی بلاگر و لایف ستایل بلاگر که سهمی از پول‌پاشی داشتند، بنشینید. تک‌تک زندانیان و فعالان سیاسی را لت و پار کردید تا کسی جز سیروس چندمتان نماند. شما نمیتوانید با انفعال و بی‌تفاوتی در دهه‌های گذشته و پرچم‌کش اسرائیل شدن و ''ترامپ بزن که متشکریم'' در این دوره‌ی بحرانی از خودتان سلب مسئولیت کنید.
#هانیه_بختیار
📸 از #عرفان_کوچاری

⭕️Ellinne

👑‏امروز ٢٩ اسفند، سالروز ملی شدن صنعت نفت ایران است. و نفت، بعد از ٧۵ سال همچنان مسئله اصلی امپریالیسم علیه ایران است. فکر می‌کنم الان، در میانه جنگ ظالمانه آمریکایی-اسراییلی علیه ایران و دفاع مقدس ایرانیان از کشور خود، بهتر می‌توانیم به عظمت کار دکتر مصدق پی‌ببریم.
به عنوان یک مصدقی، درود می‌فرستم به روح پاک و یادگار بزرگ پیشوای نهضت ملی ایران.

به نام ایران
و به نام نامی شهدای ایران
و یاد پیشوای نهضت ملی ایران

‏و همچنان:
‏یا مرگ
‏یا مصدق

#کوهزاد_اسماعیلی

🔸Ellinne

🔴🔴«یک‌بار برای همیشه» یعنی هرگز

#توماس_فریدمن
(یکی از برجسته‌ترین تحلیلگران سیاست خارجی آمریکا و ستون‌نویس ارشد روزنامه *نیویورک تایمز* و برنده سه جایزه پولیتزر که دهه‌هاست درباره خاورمیانه، روابط بین‌الملل و جهانی‌سازی می‌نویسد)

من نسبت به این جنگ علیه ایران دچار تردید بوده‌ام، حداقل اگر بخواهم ملایم بگویم. در حالی که هیچ چیز بیش از روی کار آمدن یک دولت شایسته در تهران نمی‌تواند خاورمیانه را بهبود بخشد، به‌شدت تردید دارم که صرفاً کوبیدن ایران از هوا بتواند چنین تغییری ایجاد کند. ای کاش رئیس‌جمهور ترامپ پیش از کشیدن ماشه، با کسی غیر از حس درونی خودش مشورت کرده بود.

شاید بتوانم بهترین شکل موضعم را با به اشتراک گذاشتن چند قاعده که مدت‌ها راهنمای من در پوشش این منطقه بوده‌اند توضیح دهم:

قاعده شماره ۱: خطرناک‌ترین چهار کلمه در خاورمیانه «یک‌بار برای همیشه» است.
یعنی همان زمانی که گفته می‌شود اسرائیل یا آمریکا قرار است یک تهدید را «برای همیشه» به‌صورت نظامی از بین ببرند.

من این قاعده را در ستونی در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳ مطرح کردم، نه روز پس از حمله حماس به اسرائیل، زمانی که دولت اسرائیل در حال بررسی واکنش بود. تنها راه از بین بردن یک تهدید نظامی برای همیشه، استفاده از زور به‌همراه سیاست است؛ با ایجاد رهبری بهتر و خودپایدار در طرف مقابل. این کار فوق‌العاده پیچیده است و همیشه نیازمند مصالحه‌های سیاسی از سوی شماست.

به محدودیت‌های ترور به‌عنوان ابزاری برای «یک‌بار برای همیشه» فکر کنید. من دیده‌ام که اسرائیلی‌ها سه نسل از رهبران حماس را کشته‌اند. نسل اول شامل بنیان‌گذاران این جنبش بود که در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ حذف شدند. این افراد شامل یحیی عیاش («مهندس») بودند که در سال ۱۹۹۶ کشته شد؛ شیخ احمد یاسین، رهبر معنوی حماس، که در سال ۲۰۰۴ ترور شد؛ و عبدالعزیز رنتیسی، جانشین فوری یاسین، که حدود یک ماه بعد کشته شد.

سپس یک سطح جدید از رهبران ظهور کرد که تمرکزشان بر تبدیل حماس از یک گروه شبه‌نظامی به یک سازمان حکومتی با زرادخانه موشکی پیشرفته بود. این افراد شامل سعید صیام، احمد جباری و محمود المبحوح بودند که همگی در نهایت توسط اسرائیل ترور شدند.

سپس، پس از حملات ۷ اکتبر، اسرائیل یک کارزار سیستماتیک برای حذف نسل بعدی رهبران حماس آغاز کرد. طی دو سال گذشته، این کشور صالح العاروری — یک حلقه ارتباطی کلیدی با حزب‌الله — را کشت؛ همچنین فرمانده نظامی محمد ضیف، رئیس سیاسی اسماعیل هنیه، یحیی سنوار، مغز متفکر حملات ۷ اکتبر، و محمد سنوار، برادر یحیی و جانشین او به‌عنوان رهبر نظامی را از بین برد.

اکنون به این سؤال پاسخ دهید: چه کسی امروز کنترل مناطقی از غزه را در دست دارد که اکثریت فلسطینی‌ها در آن زندگی می‌کنند؛ خارج از منطقه‌ای که تحت کنترل اسرائیل است؟
پاسخ: حماس، نسل چهارم.

در مجموع، اسرائیل کل رهبری حماس را — سه بار پشت سر هم — کشته است، اما نتوانسته کنترل آن را برای همیشه از بین ببرد. حالا به این فکر کنید که انجام چنین کاری علیه رهبری ایران، از طریق حملات هوایی و از فاصله‌ای حدود هزار مایل، چقدر دشوارتر خواهد بود.

در غزه، استراتژی «قطع سر» اسرائیل هرگز کار حماس را تمام نکرد، تا حدی به این دلیل که حماس ریشه‌های عمیق سیاسی و فرهنگی در بخش مذهبی‌تر جمعیت غزه دارد. همچنین به این دلیل که حتی یک حماس بی‌سر هم توانسته غزه‌ای‌هایی را که با آن مخالف بودند — که احتمالاً اکنون اکثریت هستند — بکشد یا مرعوب کند. و نیز به این دلیل که دولت اسرائیل به‌طور سرسختانه از همکاری با یک رهبری جایگزین فلسطینی، یعنی تشکیلات خودگردان فلسطین در کرانه باختری، که پیش از آن‌که حماس در ژوئن ۲۰۰۷ آن را بیرون براند، مسئول غزه بود، خودداری کرده است.

چرا دولت نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو با این نهاد همکاری نمی‌کند؟ زیرا هدف واقعی نتانیاهو — که به‌وضوح در بیانیه تأسیس ائتلاف حاکم او آمده — گسترش کنترل دائمی اسرائیل بر کرانه باختری است؛ پروژه‌ای که در حالی که جنگ با ایران ادامه دارد، به‌طور فعال در حال پیشبرد آن است.

مشکلات فراوانی در رهبری تشکیلات خودگردان فلسطین وجود دارد، اما این نهاد همچنان با ارتش اسرائیل همکاری می‌کند تا به جلوگیری از خشونت در کرانه باختری کمک کند. با این حال، شما هرگز این را از نتانیاهو نخواهید شنید. او می‌خواهد ترامپ باور کند که این تشکیلات بی‌فایده است و ترامپ هم مشتاقانه این روایت را پذیرفته است.

https://www.nytimes.com/2026/03/20/opinion/iran-israel-united-states-hamas.html

⭕️Ellinne

🪜بازی مرغ و نردبان تشدید

#کیانوش_جهانپور

در تحلیل بحران‌های بزرگ در روابط بین‌الملل، گاه بهترین چارچوب توضیحی نه در زبان دیپلماسی بلکه در مفاهیمی چون نظریه بازی‌ها پیدا می‌شود. یکی از مدل‌هایی که بارها برای فهم رفتار قدرت‌ها در شرایط تنش حاد به کار رفته، اصطلاحاً «بازی مرغ» (Chicken Game) است. در این الگو دو راننده با سرعت به سوی یکدیگر حرکت می‌کنند؛ هر یک امیدوار است دیگری پیش از برخورد فرمان را بچرخاند. اگر یکی کنار بکشد، دیگری پیروز تلقی می‌شود؛ اگر هر دو کنار بکشند، نوعی مصالحه شکل می‌گیرد؛ اما اگر هیچ‌کدام عقب‌نشینی نکنند، نتیجه برخوردی است که برای هر دو فاجعه‌بار خواهد بود.

بخش مهمی از بحران‌های ژئوپلیتیکی معاصر را می‌توان با همین منطق توضیح داد. هنگامی که یک دولت منطقه‌ای با فشار یا تهدید گسترده از سوی یک ائتلاف خارجی مواجه می‌شود، مسئله تنها موازنه ساده قدرت نظامی نیست. آنچه اهمیت می‌یابد «ادراک اراده» و «محاسبه هزینه‌ها» است. هر طرف می‌کوشد به طرف مقابل القا کند که آمادگی تحمل هزینه‌های بالاتری را دارد و بنابراین عقب‌نشینی نخواهد کرد.

در چنین شرایطی، ابزارهای بازدارندگی تنها به میدان نبرد مستقیم محدود نمی‌شوند. در محاسبات راهبردی، نقاط گلوگاهی اقتصاد جهانی، مسیرهای حیاتی انتقال انرژی و زیرساخت‌های حیاتی منطقه‌ای نیز به عناصر مهم بازی تبدیل می‌شوند. هنگامی که بحران در منطقه‌ای رخ می‌دهد که بخشی از شریان‌های اصلی تجارت جهانی از آن عبور می‌کند، هرگونه تهدید به گسترش دامنه درگیری می‌تواند پیامدهایی فراتر از طرف‌های مستقیم داشته باشد. همین امکان گسترش پیامدهاست که به یک بازیگر تحت فشار اجازه می‌دهد هزینه‌های بالقوه بحران را در ذهن رقیب بزرگ‌تر جلوه دهد.
در ادبیات راهبردی از این فرایند با عنوان «سیگنال‌دهی راهبردی» یاد می‌شود. دولت‌ها در شرایط بحران می‌کوشند با مجموعه‌ای از اقدامات و پیام‌ها، اراده و ظرفیت خود برای تشدید بحران را به نمایش بگذارند. گاه این سیگنال‌ها در قالب مواضع سیاسی و هشدارهای رسمی ظاهر می‌شوند، گاه در قالب نمایش قدرت نظامی و گاه در قالب برجسته‌سازی آسیب‌پذیری‌های متقابل. نکته مهم آن است که در چنین بازی‌ای حتی «ابهام» نیز می‌تواند به ابزاری برای قدرت تبدیل شود؛ زیرا هرچه طرف مقابل کمتر بتواند مرزهای واکنش را پیش‌بینی کند، احتمال احتیاط در تصمیم‌گیری او بیشتر خواهد شد.

در همین چارچوب، مفهوم «نردبان تشدید» نیز اهمیت پیدا می‌کند. بحران‌ها معمولاً یکباره به اوج نمی‌رسند، بلکه از مجموعه‌ای از مراحل یا پله‌های افزایش تنش عبور می‌کنند. هر مرحله می‌تواند با پاسخی متقابل همراه شود و پیام تازه‌ای درباره اراده و ظرفیت طرفین ارسال کند. هدف از چنین پله‌بندی‌ای آن است که پیش از رسیدن به نقطه برخورد نهایی، یکی از طرف‌ها به این نتیجه برسد که ادامه مسیر ریسک غیرقابل‌قبولی ایجاد می‌کند.

با این حال، بازی مرغ در ذات خود بازی خطرناکی است. اگر هر دو طرف بیش از حد بر اعتبار تهدیدهای خود تکیه کنند و امکان عقب‌نشینی آبرومندانه از میان برود، احتمال خطای محاسباتی به‌طور جدی افزایش می‌یابد. تاریخ روابط بین‌الملل نشان داده است که بسیاری از بحران‌های بزرگ دقیقاً در چنین لحظاتی به لبه برخورد رسیده‌اند. در آن نقاط حساس، مسئله اصلی دیگر صرفاً توانایی نظامی نیست، بلکه این است که کدام طرف زودتر به این جمع‌بندی می‌رسد که تغییر مسیر، عقلانی‌ترین انتخاب ممکن است.
از این رو، در تحلیل بحران‌هایی که میان یک قدرت منطقه‌ای و ائتلافی از قدرت‌های خارجی شکل می‌گیرد، بسیاری از پژوهشگران تأکید می‌کنند که عنصر تعیین‌کننده نه صرفاً قدرت، بلکه مدیریت قدرت است.

🏊‍♀️Ellinne

🇮🇱 کسی که تا سه روز پیش رئیس مرکز مبارزه با تروریسم مدیریت اطلاعات ملی آمریکا بود به صراحت می‌گوید که آمریکا صرفا به دلیل حمایت از اسراییل علیه ایران داعش و القاعده را مسلح کرده است. در واقع در خلق داعش آمریکا نقش مستقیم داشت.

🔗 میرزا بن یوسف الجیلانی
(@SEKoohzad)

🇮🇱Ellinne

🔸 دکترین هم‌سفره‌گی؛ تحول زبان حکمرانی به سوی استحکام پیوند ملی در پیام نوروزی ۱۴۰۵ رهبر جدید انقلاب

#مصطفی_زمانیان
(عضو هیئت‌علمی دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران)

پیام نوروزی سال ۱۴۰۵ رهبری جدید، در اوج هم‌زمانی جنگ میدانی و استقرار رهبری جدید صادر شد. تحلیل ساختار زبانی هر دو پیام صادره نشان‌دهنده یک چرخش آگاهانه در دستگاه زبانی قدرت است که تلاش می‌کند از لایه پروتکل‌های کلامی عبور کرده و مستقیما بر ذهن و ادراک عمومی جامعه اثر بگذارد.
هدف این متن، واکاوی این تمایزهای زبانی و استفاده از ظرفیت‌ آن برای مدیریت گذار از شرایط حساس پیش رو است.

1️⃣هجرت از زبان «دانای کل» به «یادگیرنده مشارکت‌جو»: منظومه زبانی به کار رفته در این پیام، فراتر از یک تغییر لحن ساده، نشان‌دهنده توجه‌دهی عینی به خاستگاه حقیقی شکل‌گیری قدرت نرم است. اشاره صریح به هم‌سفری با مردم در تاکسی، آنجا که می‌گویند: «با هیئتی ناشناس با شما در تاکسی ... هم‌سفر می‌شدم و به سخنانتان گوش فرا می‌دادم»، قدرتمندترین کد زبانی برای جذب شنونده جویای تحول است. ایشان با صراحت اعلام می‌کنند که «این نوع نمونه‌گیری را از خیلی از نظرسنجی‌ها برتر می‌دانستم»؛ اشاره‌ای که ذهنیت رابطه یک‌سویه رهبری با مردم را می‌شکند و این پیام را مخابره می‌کند که راس قدرت، واقعیت را مستقیما از بستر زیست عمومی دریافت می‌کند. همچنین استفاده از عبارت «خیلی چیزها از شما فرا گرفتم و همچنان به دنبال یادگیری‌های جدید هستم»، الگوی ذهنی از رهبری به عنوان یک توصیه‌گر یک‌سویه را به یک یادگیرنده از جامعه تغییر می‌دهد. این زبان تواضع‌محور حذف موانع ذهنی امکان ارتباط با رهبری را هدف قرار داده است.

2️⃣ امید در قامت عمل: این بیانیه تلاش دارد تا امید را فراتر از یک مفهوم انتزاعی و به عنوان یک خروجی اطمینان‌بخش و قابل توقع بازتعریف کند. برخلاف رویه‌های مرسوم، متن بر ارائه یک برنامه در دست تهیه تاکید دارد و از آن به عنوان «نسخه علاجی کارساز و کارشناسی‌شده» نام می‌برد که «به زودی آماده عمل توسط مسئولین عالی‌همت خواهد بود». این اقدام مستقیما بدنه تکنوکرات را به توجه و تخاطب فرا می‌خواند. از سوی دیگر، بازتعریف تولید ثروت به عنوان «نکته کانونی و نوعی دفاع و بلکه پیشروی چشمگیر» در مقابل جنگ اقتصادی، به فعالیت‌های روزمره مردم معنایی راهبردی می‌بخشد. این رویکرد، تلاش فردی برای بهبود معیشت را از یک کنش منفعلانه در برابر تورم، به یک «نقش‌آفرینی فعال» در پازل قدرت ملی تبدیل می‌کند و بی‌آنکه ادعای حل یک‌شبه بحران‌ها را داشته باشد، بر تقویت احساس تاثیرگذاری و مسئولیت‌پذیری آحاد جامعه تمرکز دارد.

3️⃣ حفظ نبض زندگی در میانه بحران: سیاست نهفته در پیام نوروزی، همچون پیام اول ایشان بر ترمیم گسست‌های عاطفی جامعه تمرکز دارد. توصیه به تداوم زندگی، آنجا که می‌گویند: «خیلی خوشحال می‌شویم که در این ایام، نوعروسان و نودامادهای ما به خانه بخت بروند»، تلاشی برای جلوگیری از انسداد روانی جامعه در میانه بحران است. همچنین پیشنهاد اینکه «مردم هر محله‌ای... دیدارهای سال نو خود را با تکریم شهدای همان محل آغاز نمایند»، تلاشی برای بازتولید سرمایه اجتماعی در مقیاس خرد یعنی محله‌محور است. این اقدام، ارتقای انسجام اجتماعی را از رویکردی دستوری و دولت‌محور به امری ذاتا اجتماعی و مردم‌پایه تبدیل می‌کند.

4️⃣ اقتدار سیاسی و صداقت سیاستی: بیانیه حاوی نشانه‌هایی برای ارتباط با بدنه ملی‌گرا است. اشاره به «حیله‌ای که دشمن صهیونی با استفاده از ترفند پرچم دروغین» برای ایجاد تفرقه در منطقه به کار می‌برد و تاکید بر «عناصر معنوی... اشتراک در تدین و هم‌زبانی» با همسایگان، تصویری از رهبری هوشمند ارائه می‌دهد که برای طیف نگران از انزوای ایران، حامل پیام درایت است. از سوی دیگر، اذعان به اینکه «برداشت بنده در خیلی موارد موافق کلمات شما که معمولا به شکل انتقادات مختلف... بیان می‌شد، بود»، تلاش دارد تا اعتبار از دست رفته بسیاری از مراجع رسانه‌ای رسمی و مراکز پژوهشی وابسته به دولت و نهادهای حاکمیتی در انعکاس گزارش‌های غیرواقعی را بازسازی کرده و اولین قدم برای بازگشت منتقدان دلسوز را به دایره سرمایه اجتماعی نظام بردارد.

در مجموع، پیام نوروزی سال ۱۴۰۵ را باید «مانیفست استقرار اجتماعی» رهبری جدید نامید و اذعان کرد که منظومه زبانی صادق و دقیق رهبر جوان انقلاب در این دو پیام، به ظرافت در جستجوی ایجاد بستر لازم ذهنی و ادراکی برای عبور جامعه از پیش‌فرض ابهام و بیم متاثر از جنگ به سوی امکان خلق آینده شکوه‌مند و با عظمت برای ایران است. به یاری خدا.

▫️▫️ Ellinne

📸 تصویر هوایی زیبا از حضور میلیونی زائران حرم رضوی در لحظه تحویل سال جدید

👉Ellinne

🟡توجیهات جنگ‌طلبان ایرانی از موضع‌شان را نباید از دریچه منطق نگاه کرد. دستگاه استدلالی‌ای اگر در کار بود می‌شد گفت و گویی را آغاز کرد. می‌شد رفت سراغ این مفروض که جنگ قرار است به از بین رفتن جمهوری اسلامی بیانجامد. می‌شد استناد کرد به سخنان ترامپ، هگست، یا روبیو که موکدا تکرار کرده‌اند که دموکراسی و تغییر رژیم در برنامه‌شان نیست. وقتی این خروجی تضمین شده نباشد، می‌شد نتیجه گرفت که ریسک معقولی نیست دل بستن به جنگی که احتمال دارد به قیمت فلاکت این سرزمین، نابودی زیرساخت‌هایش، و بلکه تجزیه ایران تمام شود.
اتکای گفتمان جنگ‌طلبی اما بر دلالت نیست؛ تماما تکیه زده بر تاکینگ پوینت، یا همان کلیشه‌های کوتاه روایی که به منظور مصرف سریع تولید می‌شوند. این سرفصل‌های تبلیغی اعتبار بیرونی ندارند؛ صرفا از طریق تکرار مرجعیت می‌یابند. محتوایی ندارند؛ بلندی صداست که باعث انعکاسشان می‌شود. تولید انبوه می‌شوند به شکل محتوایی ساده، به یادماندنی، و احساسی که قابلیت تکثیر در سطحی کلان داشته باشد. به شکل فیلم و توییت و استوری و یا هر محتوای کوتاه زودهضمی منتشر می‌شوند در فضای تنفسی جامعه. واگیردارند، مثل ویروس. نصب می‌شود روی خشم و استیصال و ناامیدی. . ویروسی که در مقابل استدلال مقاوم است. دیفالتش در مواجهه با گفتگوی انتقادی، فحش و اتهام است. سیستم عامل جنگ طلبان ویروسی است. مرور برخی از این تاکینگ پوینت‌ها در شناخت ویروس جنگ‌‎طلبی موثر است. موارد زیر از جمله سرفصل‌های پربسامد در گفتمان جنگ‌طلبی است:

ادامه مطلب خواندنی و روشنگر در لینک زیر🔽
https://www.zeitoons.com/116944

🟨Ellinne

🚀اولین موشک بالستیک ایران با این دعا و فریاد از ته دل #حسن_تهرانی‌مقدم به هوا رفت. 
https://t.co/sMkrQM3S71

❌Ellinne

🏢 ساختمان «#بانک_ایران_و_هلند» از نمونه‌های شاخص میراث معماری مدرنیستی تهران و از آثار ارزشمند #فرامرز_شریفی در اوان دهه‌‌ی ۱۳۵۰ است. بانک ایران و هلند پس از ادغام با بانک‌های شاهنشاهی (ایران و انگلیس)، ایران و ژاپن، ایران و خاورمیانه، ایرانشهر و...در مهر۱۳۵۸ نام #بانک_تجارت گرفت.

https://x.com/i/status/2035452919995122084

🏠Ellinne

🛫صنعت هواپیمایی با بزرگترین بحران از زمان همه‌گیری مواجه شده است

فایننشال تایمز

جنگ خاورمیانه باعث زمین‌گیر شدن پروازها، *افت بیش از ۵۰ میلیارد دلاری ارزش بزرگ‌ترین خطوط هوایی جهان و نگرانی درباره احتمال کمبود سوخت جت شده است.*

با ادامه درگیری‌ها و افزایش شدید قیمت نفت، خطوط هوایی هشدار داده‌اند که هزینه سوخت جت ــ که یک‌سوم هزینه‌های آن‌هاست ــ طی چند هفته *دو برابر* شده و همچنان در حال افزایش است.

بنابراین انتظار می‌رود قیمت بلیت‌ها در مسیرهای مختلف جهان به‌طور قابل‌توجهی افزایش یابد. بسیاری از شرکت‌ها با وجود پوشش ریسک قیمت نفت، نمی‌توانند این جهش هزینه را جذب کنند.

۲۰ شرکت بزرگ هواپیمایی دنیا از آغاز جنگ حدود *۵۳ میلیارد دلار* از ارزش بازار خود را از دست داده‌اند و برخی از آن‌ها مانند Wizz Air و easyJet اکنون از جمله شرکت‌های با بیشترین حجم فروش استقراضی هستند.

اگرچه تقاضا بعد از همه‌گیری کرونا به شدت رشد کرده بود، مدیران نگران‌اند که افزایش شدید قیمت بلیت‌ها به کاهش تقاضا بینجامد. برخی شرکت‌ها، از جمله Air France-KLM، در حال آماده‌سازی برنامه‌هایی برای مقابله با احتمال کمبود سوخت هستند؛ حتی کاهش پروازهای آسیایی.

بیشترین ضربه به شرکت‌های بزرگ خلیج‌فارس یعنی امارات، قطر و الاتحاد وارد شده است؛ به دلیل بسته شدن حریم‌های هوایی و سقوط گردشگری منطقه. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند این شرکت‌ها به حمایت مالی دولت‌هایشان نیاز پیدا کنند.

اختلالات حتی بخش بار هوایی را هم تحت تأثیر قرار داده و برخی فرودگاه‌ها مانند ژنو به دلیل افزایش ناگهانی محموله‌های هوایی با کمبود ظرفیت روبه‌رو شده‌اند.

با این حال برخی مدیران از جمله مدیرعامل easyJet معتقدند به‌محض برقراری آتش‌بس، قیمت سهام خطوط هوایی احتمالاً به سرعت بازخواهد گشت.

✈️Ellinne

⚡️‏شبکه برق ایران یک شبکه به‌هم‌پیوسته‌س که ستون فقرات انتقالش رو خطوط ۴۰۰ و ۲۳۰ کیلوولت تشکیل می‌دن. ظرفیت کل نیروگاهی ایران حدود ۹۹ گیگاوات برآورد می‌شه که نزدیک به ۸۰ درصدش به نیروگاه‌های حرارتی، به‌ویژه گازی، اختصاص داره. نیروگاه دماوند از بزرگ‌ترین نیروگاه‌های کشوره و حدود ۳ درصد از کل تولید برق ایران رو تأمین می‌کنه.
با این حال، بروز خاموشی کامل یا حتی خاموشی گسترده در بخشی از کشور فقط به ظرفیت نیروگاهی که از مدار خارج می‌شود وابسته نیست. چنین وضعیتی معمولاً نتیجه هم‌زمان چند عامله؛ از جمله آسیب به خطوط انتقال ولتاژ بالا، جزیره‌ای شدن ناخواسته شبکه، و افت شدید تولید ناشی از خروج نیروگاه‌های بزرگ از مدار.
در نهایت، شدت و گستره خاموشی به این بستگی داره که حمله تا چه اندازه بتونه تعادل شبکه رو به هم بزنه و چه بخش‌هایی از سامانه تولید و انتقال رو تحت تأثیر قرار بده.

https://x.com/i/status/2035675818538459424

⚡️Ellinne

🚀جنگ رمضان: نوشته یک: ایران بر سر دو راهی

#هادی_معصومی_رازع

🇮🇷 کار نباید به این‌جا می‌کشید و می‌شد که به این‌جا نکشد اما حالا که کار از کار گذشته است، چاره‌ای نیست جز آن‌که تا ته ماجرا را رفت. بدترین کارها، کارهای نصف‌نیمه است.
بدترین چیزی که هم در این جنگ و هم در جنگ ۱۲ روزه از زبان صاحبان امر شنیده‌ام آن است که فکر فردای جنگ هستند. برای همین است که گاه در اتخاذ تصمیم‌های جسورانه تعلل می‌شود.
این در حالی است که فردای جنگ درست امروز و از دل نتیجه همین جنگ مشخص می‌شود.
از دید نویسنده در شرایط کنونی بازگذاشتن هر روزنه امیدی برای آینده یکی از اساسی‌ترین عوامل شکست آتی خواهد بود. از قضا کار به جایی رسیده است که امید این بار از دل ناامیدی مطلق جوانه خواهد زد. این به‌معنای نسنجیده رفتار کردن نیست. به معنی پذیرفتن بدترین سناریوهاست. تا جایی که سیاست‌مدار به این نتیجه رسیده باشد که آب از سرش گذشته است.
خلال جنگ ۱۲ روزه به هر مسئول بلندپایه‌ای که دستم می‌رسید می‌گفتم بزرگ‌ترین اشتباه شما آن است که تصور می‌کنید وضعیت مواجهه کنونی از سنخ جنگ هشت ساله است. به این امید دارید که می‌توانید این بار هم تنش و جنگ را آینه به آینه رد کنید.
خیر! این جنگ، جنگی موجودیتی است و پیروزی در آن پیش و بیش از هر چیز نیازمند چنین درکی است.

🇮🇷واقعیت آن است که بازی به پایان خط رسیده است و تنها یکی از این دو نتیجه در انتظار ایران است: یا #پیروزی_تعیین‌کننده در جنگ (به هر قیمتی و به هر جان‌کندنی) یا سلام کردن به فاز جنگ‌های داخلی گسترده اجتماعی_قومیتی و مذهبی و فروپاشی مفهوم تاریخی ایران. به گونه‌ای که اتفاقات ۱۸ و ۱۹ دی در مقابل آن چیزی به‌ شمار نیاید. و نکته هولناک داستان آن است که هزینه چنین جنگی چندبرابر بیش‌تر از جنگ کنونی خواهد بود‌.

🇮🇷کلید فهم چگونه رفتار کردن در جنگ جاری آن است که هر آتش‌بس نیم‌بندی از جنس جنگ ۱۲ روزه، باز کردن دروازه جهنم به روی مقدرات کشور است. در فردای چنین جنگی با این حجم از ویرانی و هزینه و حتمیت محاصره دریایی و هوایی بر کشور در فردای هر شکستی، حاکمیت در شرایطی خواهد بود که از حیث اقتصادی درمانده و ورشکسته و از حیث اجتماعی و سیاسی ناچار به توسل روزافزون به خشونت و قوه قاهره برای مدیریت وضعیت داخلی و از حیث روابط منطقه‌ای ناچار به باج دادن به همسایگان برای مدیریت دینامیک‌های قومی و مذهبی و کسب لقمه‌ای نان برای تمشیت امور است.
و کیست که نداند این وضعیت مرگی است تدریجی همراه با بدنامی و نکبت؟ تکرار چرخه‌ای مکرر و رو به رشد از شورش‌هایی از جنس ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ است. زجرکش شدن است.

🇮🇷مخلص کلام آن‌که طرف مقابل باید بفهمد که ج اا پس از سال‌ها نهایتا به این باور رسیده که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. پس اگر قرار به رفتن است همه را و همه چیز را با خود پایین می‌کشد. و این را می‌بایست در رفتار نشان دهد که شکر خدا (تا اندازه‌ای) نشان داده است.
کلید فرج و گشایش همین‌جاست: فروش امنیت در برابر عادی‌شدن وضعیت اقتصادی و معیشتی ایران و بازگشت به معادلات پیش از ۱۳۹۰ ه.ش.
و از قضا با اشتباه بزرگ امریکا در مشارکت تمام‌عیار در این جنگ که فرصت ضربه موثر ایران به زیرساخت‌های انرژی جهانی را فراهم ساخت، شرایط برای خلق نتیجه‌ای شیرین بیش از هر زمان دیگری در دسترس است. در نوشته دیگری توضیح خواهم داد که چگونه و چه‌طور‌

🚀Ellinne