❗️خبر بد برای منتقدان «پرسپولیس» مرجانه ساتراپی: روایت او از ایران دهه شصت مطابق با واقع است. ایران دستکم از دید بخش‌های غیرمذهبی جامعه ایران که کاملاً از صحنه جامعه حذف شده بودند همین بود. خبر بد برای ستایندگان «پرسپولیس»: این اثر واقعاً به ابزاری برای تبلیغات سیاسی علیه ایران تبدیل شده است. هیچکدام از این دو واقعیت را نمی‌شود انکار کرد. مخالفان و نارضایان جامعه ایران با پارادوکسی پیچیده روبرو هستند: اگر وضعیت خود را روایت نکنند، اگر اعتراض نکنند، اگر به توجیه وضع موجود روی بیاورند به خود و واقعیت خیانت کرده‌اند، اگر روایت کنند، جار بزنند در دنیا که در ایران این ستم رفت بر ما، و از قضا کارشان سکه شود و مشهور، بخواهند یا نخواهند به ابزاری تبلیغاتی بدل می‌شوند علیه ایران.

بسیاری از چپ‌های پسااستعماری به بهانه اینکه «غرب سوءاستفاده نکند» به مشاطه‌گران تیرانی‌های جهان سومی بدل شدند. بسیاری از لیبرال‌ها و آزادی‌خواهان ایرانی برای اینکه علیه ستم در ایران مبارزه کنند به ملیجک دولت‌های غربی  بدل شدند تا سلطه‌گری آنها را بزک کنند. کسی که این پارادوکس را انکار کند، هنوز جهان را و ایران را به درستی نشناخته یا هنوز در سن کودکی است و فکر می‌کند با انکار چیزی واقعاً آن چیز ناپدید می‌شود. هر دو سوی این تناقض واقعیت دارد. بسیاری از ستم‌ها حقیقت دارد، عین روز روشن است که تجربه زندگی در ایران از بسیاری جهات رنج‌آور است، اما آیا بیان اینها در بافتار غربی کمکی به کاهش رنج در ایران می‌کند؟ ضرورتاً نه، حتی ممکن است آخرش به بمباران ایران ختم شود چنانکه شد.

راه‌حل؟ بازگشت به زبان فارسی و مبارزه درون جهان ایرانی. باید از خود و جایگاه تاریخی – وجودی خودمان آغاز کنیم و در آن بمانیم. پرت شدن در تاریخی دیگر، یعنی ماجراجویی وجودی، یعنی سفر به جهانی دیگر که در آن جهان ممکن است به کلی چیز دیگری شویم. جهان‌شهر خواب و خیال است. «جهانی» دروغی است بیش نیست. هر کس از تاریخی و وجودی آمده است و باید به آن وفادار باشد. درست در لحظه گسست از وجود تاریخی است که مشکلات آغاز می‌شود. بشو، آنچه هستی!
#بابک_مینا

😁Ellinne

📖جولین بارنز، احتمالا محبوب‌ترین نویسنده‌ در دنیای من است. اگر کسی بپرسد چرا می‌توانم دلایل زیادی ردیف کنم، اما اصل‌اش یک چیز است: بارنز مهارت زیرپوستی غریبی دارد تا تو خواننده چیزها را «حس» کنی، به معنای واقعی کلمه. وقتی از گرما می‌نویسد، قطرات عرق را بر تن‌ات حس کنی و وقتی از سوگ می‌گوید قعر آن سیاهی چاه را ببینی.

بارنز در کتاب تازه‌اش همان ابتدا حساب را یک‌سره می‌کند: این آخرین کتابی است که می‌نویسد و نقطه‌ی پایان نزدیک به نیم قرن زندگی پربار ادبی‌اش. او آمده تا در این کتاب کوچک صد و شصت صفحه‌ای از بیماری‌اش بنویسد، چند نکته‌ی خردمندانه‌ی دیگر را در قالب داستان مطرح کند و خداحافظی کند. او به سرطان نادری مبتلا شده، بیماری از دوران کوید شروع شد، اگرچه بیماری فعلا در کنترل است، اما خب همین حالا هم او را حسابی خسته کرده و نمی‌خواهد «در حال نوشتن کتابی» بمیرد. پس این آخرین کتاب است.

کتاب، قرار است رمان باشد. دو کاراکتر داستانی هم دارد که بارنز در دهه‌ی ۱۹۶۰ در آکسفورد با آن‌ها آشنا شد، بعدها هم خود بارنز بانی خیر شد و این دو نفر عاشق هم شدند. این دو کاراکتر در داستان، بارنز را بازجویی می‌کنند و انگار این ترکیب محکمه و اعتراف قبل از مرگ باشد.

کتاب جزییاتی از بیماری او را دارد، مثل این‌که قبل هر جلسه شیمی‌درمانی و قرار پزشکی، یک سیب و گاردین آن روز صبح برای جدول حل کردن و آیفون را در کیفش می‌گذارد و راهی کلینیک می‌شود. و جزئیات تلخی از تحلیل رفتن بدن… و مثل هر داستان دیگری، درباره‌ی خاطره است. بارنز دارد حس چشایی‌اش را از دست می‌دهد و حالا بسیار به طعم و مزه‌ی خود خاطره فکر می‌کند.

بارنز عزیز من در آخر کتاب از ما خوانندگان آثارش خداحافظی می‌کند و می‌نویسد دلش برای ما تنگ خواهد شد. او که همیشه از همان کودکی درگیر ملال و اندوه ملایمی بود و هست، جایی از زبان زن داستان می‌نویسند «خوشحالی او را خوشحال نمی‌کند.» این جمله برای من شبیه‌ترین جمله به خود بارنز است و یک دلیل عمیق دیگر که چرا انقدر دوستش دارم، چون خوشحالی من را هم خوشحال نمی‌کند.

با عشق و احترام و سپاس و دلتنگی آقای بارنز یگانه
#فرناز_سیفی

📎Ellinne

💵از سال ۱۴۰۰ به بعد سکه بازدهی ۱۵۸۷ درصدی داشته و قیمت آن از ۱۰ میلیون ۷۶۰ هزار تومان به ۱۸۱ میلیون ۵۰۰ هزار تومان افزایش پیدا کرده در همین بازه قیمت بیت‌کوین رشدی ۵۷۹ درصدی داشته

💲Ellinne

🌴بزرگترین نخلستان ایران با حدود دو میلیون نخل در محدوده شهر آبپخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر قرار گرفته است. کل جمعیت مردم استان بوشهر یک میلیون و دویست و پنجاه هزار نفر است اما ۶ میلیون نخل در آن وجود دارد.

https://x.com/mosbatboy/status/2063184208667787294

🌴Ellinne

📱 سینماایرانیکا
دانشنامه سینمایی بنیاد ایرانیکا

https://cinema.iranicaonline.org/

📚Ellinne

😡ترامپ: نتانیاهو «چاره‌ای نخواهد داشت» جز اینکه توافق با ایران را بپذیرد

من فرمان‌ها را صادر می‌کنم. من همه فرمان‌ها را صادر می‌کنم. نتانیاهو فرمان‌ها را صادر نمی‌کند.

✉️Ellinne

🔻کسی که تمام هویتش را از مخالف می‌گیرد، بعد از شکستِ مخالفش دچار بحران هویت می‌شود. میان رویای آزادی و واقعیت آزادی، نهادها قرار دارند. راه فرا رفتن از این بن‌بست رها کردن سیاست واکنشی و ورود به سیاست نهادی است‌. تاریخ بارها ثابت کرده که خلا قدرت همیشه با دموکراسی پر نمی‌شود بلکه با سازمان‌یافته‌ترین نیرو پر می‌شود. به پایان رسیدن یک قدرت حاکم، تازه آغاز مسئله است نه پایان آن. خشم بدون برنامه یعنی هرج و مرج همان‌طور که زور بدون قانون می‌شود استبداد.
#رضا_یعقوبی

🔸Ellinne

⚽️شادی شیعیان جنوب لبنان، پس از پیروزی ایران بر آمریکا، جام‌جهانی ۱۹۹۸ فرانسه

https://x.com/websterkaroon/status/2062041991895216136

⚽️Ellinne

عاملیت
فاعلیت
جاهلیت

https://vxTwitter.com/kianaprh/status/2043321121718915166?s=52

♟Ellinne

🌐 اینترنت ایران به وضعیت بین دی‌ماه و جنگ برگشته، نه به وضعیت قبل از جنگ

📶Ellinne

😌Israeli intelligence sources have accused Vice President JD Vance of leaking a Mossad plan to use Kurdish forces against Iran to Turkish President Erdogan. The leak was intended to help Erdogan reach US President Trump in time to stop the operation before it could be carried out.

Source: Jpost

https://x.com/Afshin_Ismaeli/status/2063018028833616156?mx=2

🗣Ellinne

🗓مخازن نفت خام ژاپن در سال ۱۹۸۰ ساخته شد.

⏳پر شدن آن ۴۵ سال طول کشید.

📥تخلیه آن ۸ هفته طول کشید.



🔖با ما همراه باشید...

#آمریکا #نفت #ژاپن #سهام

📱@suqona

🇮🇷دفاع از ایران، دفاع از یک پیکر سیاسی است

#بابک_مینا

دفاع از ایران به مثابه یک پیکر سیاسی تصمیمی عقلانی است و مبتنی بر محاسبه ابزار و هدف نه الزماً رفتاری عاطفی. البته هر کس به سرزمین مادری‌اش نگاهی عاطفی هم دارد که فی‌نفسه خوب است اما وقتی می‌گوییم از ایران باید دفاع کرد، به این جنبه از رابطه با میهن نظر نداریم. مساله دفاع از واحد سیاسی، امری دلبخواهی یا احساسی یا سلیقه‌ای نیست، مساله بنیادین سیاست است. اگر هدفِ عالیِ سیاست، خیرِ عمومیِ واحدِ سیاسی است، نخست برای تأمین این خیر عمومی امنیت این واحد سیاسی باید حفظ شود. بنابراین دفاع از ایران به عنوان پیکر سیاسی شرط لازم تأمین خیر عمومی است. طبعاً دفاع نظامی و هدایت سیاسی آن نخست وظیفه نیروی نظامی و فرماندهان آن است و پس از آن وظیفه تمام شهروندان ایران. چیزی که نامش را میهن‌دوستی می‌گذاریم، اخلاقی است مبتنی بر مسئولیت شهروندی، یعنی هر شهروندی باید نسبت به سرنوشت کشورش مسئول باشد. میهن‌دوستی ارزشی است مبتنی بر واقعیت حیات سیاسی ما در یک دولت – ملت. دفاع از میهن ارتباطی کمی با رابطه احساسی ما با «ایران» دارد. تأکید بر این نکته بسیار مهم است چرا که بسیاری میهن‌دوستی را به دوست داشتن کوروش و بزرگداشت  نوروز و یا «ما ایرانی‌ها چقدر باهوشیم» تقلیل می‌دهند. البته دوست داشتن شخصیت‌های تاریخی ایران یا بزرگداشت مناسک ایرانی بسیار خوب است اما اینها ضرورتاً ربطی به میهن‌دوستی ندارد. چه بسا کسانی که مدام از شاهان هخامنشی می‌گفتند در جنگ اخیر در جبهه دشمن بودند. دفاع عقلانی از ایران به مثابه پیکری سیاسی نسبتی با آریایی‌بازی و اطوار برخی ایرانیان ندارد.

دفاع از ایران ارتباطی به ارزش یا عدم ارزش ایرانی بودن نیز ندارد. آیا ایران تمدنی ارزشمند است؟ من تصور می‌کنم پاسخ مثبت است اما اگر پاسخ منفی هم باشد باز تأثیری در ضرورت دفاع از ایران ندارد. ایران پیکری سیاسی است که حیات جمعی ما را ممکن می‌کند. چه تاریخ و فرهنگ باشکوهی داشته باشد چه نداشته باشد، باید از امنیت آن دفاع کنیم، چون امنیت ایران یعنی امنیت جمعی ما. امر سیاسی همواره در محدوده یک واحد سیاسی معنا دارد و بنابراین مفهوم خیر عمومی در نسبت با آن واحد سیاسی معنا می‌شود. این کلید اصلی فهم امر سیاسی است. خارج از واحدهای سیاسی، سیاستی وجود ندارد. سیاست پدیده‌ای جهانشمول نیست، همیشه متعین و محدود است به یک قلمرو و دولت و ملتی مشخص. می‌توان برای خیر بشریت به طور کلی تلاش کرد، اما این تلاش دیگر سیاسی نیست، بلکه تلاشی اخلاقی است.

آیا ایران بالاتر از هر چیزی است؟

خیر. دفاع از میهن و تلاش برای بهروزی آن ارزشی سیاسی است اما امر سیاسی بالاترین هدف و ارزش زندگی آدمی نیست. اموری فراسوی سیاست هستند، هنر، اخلاق، دین و فلسفه چیزهایی هستند فراسوی واحد سیاسی و دولت – ملت. طبعاً کار فلسفه محدود به چهاچوب واحد سیاسی نیست، کار فلسفه تحقیق درباره حقیقت است، اخلاق در جستجوی قوانینی جهان‌شمول برای رفتار نیک است و هنر آثاری می‌آفریند که از چهارچوب دولت – ملت فراتر می‌رود. همچنین ایمان دینی نیز فراملی است و معمولاً پیامش به همه انسان‌هاست. بنابراین «ایران» فراتر از هرچیز نیست. انسانی که همه چیزش را محدود به چهارچوب دولت – ملت کند، فردی است که بخش بزرگی از نفس انسانی خود را سرکوب کرده است. ما همزمان «فرد»، «شهروند» و «انسانیم» و تنها از آن رو که شهروند کشوری مشخص هستیم موجودی سیاسی هستیم، اما این تنها بُعدی از ابعاد انسان بودن ماست. درک زیبایی‌شناسانه، تحقیق فلسفی یا علمی و ایمان دینی همه اینها از چهارچوب واحد سیاسی فراتر می‌رود. من چون ایرانی هستم، محکوم به موسیقی سنتی ایرانی نیستم، می‌توانم به موسیقی اروپایی، هندی یا چینی هم علاقه داشته باشم. من چون ایرانی هستم محکوم به فیلسوفان ایرانی نیستم، می‌توانم به فلان متفکر آلمانی یا هندی یا آرژانتینی هم علاقه‌مند باشم و از او الهام بگیرم. هنر، فلسفه و دین عرصه‌هایی هستند فراملی.

با این همه نباید دچار این توهم شویم: سیاست نمی‌تواند فراملی باشد. من در مقام دانشجوی فلسفه «شهروند» نیستم ولی بلافاصله به عنوان موجودی سیاسی، دیگر نمی‌توانم بگویم من شهروند جهانم، خیر، من تنها شهروند یک کشورم با منافع و سرنوشتی مشخص. سیاست متعین و محدود است، فلسفه، هنر و دین از تعینات سیاسی فراتر می‌رود. در سیاست نمی‌توان فراملی بود، در سیاست لازم است ملی باشیم.

🇮🇷Ellinne

🔻 «رضا پهلوی، آیسان اسلامی و علی کریمی به‌ترتیب بیشترین میزان مرجعیت را در بین کشته‌شدگان داشته‌اند و علی دایی، شبکه ایران اینترنشنال و شبکه من‌وتو نیز به‌ترتیب در رتبه‌های چهارم تا ششم قرار گرفته‌اند. در مجموع، تقریباً از هر ۷ معترضِ کشته‌شده در دی ۱۴۰۴، ۳ نفرشان اکانت رضا پهلوی را دنبال می‌کرده‌اند.»

https://mashghenow.com/?p=6405

📊Ellinne

🇮🇳به گفته منابع آگاه، هند عملا مجوزهای لازم برای شروع عملیات تجاری سرویس اینترنت فضایی استارلینک ایلان ماسک را به حالت تعلیق درآورده است و دلیل آن را نگرانی از استفاده پایانه‌های ماهواره‌ای خود در جنگ علیه ایران اعلام کرده است.

https://removepaywalls.com/https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-06-09/starlink-india-launch-hits-security-roadblock-before-spacex-ipo

😵‍💫Ellinne

⚡️نظر یکی از اعضای پارلمان از حزب آلترناتیو برای آلمان درباره  علت فرار سرمایه از آلمان

قیمت بالای برق در آلمان، باعث صنعت‌زدایی شده - صنایع به خارج از کشور منتقل می‌شوند. این مطلب را استفن کوتر، نماینده مجلس بوندستاگ از حزب مخالف راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان (AfD) به رسانه‌ها اعلام کرد.

کوتر گفت: "آلمان در مسیر نزولی توسعه قرار دارد. انرژی در این کشور بسیار گران است، و به همین دلیل، صنایع انرژی‌بر، تولیدات خود را به خارج از کشور منتقل می‌کنند".

به گفته او، علاوه بر این، توسعه کامل صنعت هوش مصنوعی در آلمان غیرممکن است، زیرا این حوزه نیز به حجم بسیار بالایی از انرژی با قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه نیاز دارد.

⚡️Ellinne

🤩 اصل ماجرا با رسم شکل: #محاصره_دریایی

❌Ellinne

🔄اکنون تعداد روزهای جنگ اوکراین و روسیه با روزهای جنگ جهانی اول برابر شده ..

🔫Ellinne

🖤دانشمند شهید علی احسانیان، که در ایام جنگ در شهر نیس فرانسه ترور شده بود، پیکر مطهرش برای تدفین امروز به کشور برگشت.

https://www.tabnak.ir/fa/news/1378457/%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B1-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA

🖤Ellinne

✍️"جامعه‌شناسیِ انتخابِ نامِ فرزندان"

#احمد_بهرام‌پور_عمران

انتخابِ نام برای فرزندان، به‌ویژه در دهه‌های اخیر که ممکن است فرصتی نادر برای والدین باشد، اهمیتِ فراوانی دارد. در این انتخاب یا انتخاب‌ها عواملِ مختلف، ازجمله مذهبی و مرامی یا زیباشناختی دخیل است. مثلاً توجه به نام‌های شاهنامه‌ای و ایرانِ‌باستانی هم‌زمان با بیداریِ تاریخی در عصرِ قاجار، حتی شاهانِ قاجار را نیز به برگزیدنِ نمونه‌هایی هم‌چون فریدون و خسرو و بهمن واداشت. رضاشاه نیز حتماً به دلایلی و به‌رغمِ همه‌ی باستان‌گرایی‌هایش به محمدرضا، حمیدرضا، محمودرضا و علی‌رضا روی‌آورد! آیا او تنها به استمرارِ نامِ خویش در این نام‌ها می‌اندیشید؛ همان‌گونه که نامِ "ملِک"، در نامِ ایرانیِ بیش‌ترِ فرزندان ملک‌الشعراء بهار (ملک‌هوشنگ، ملک‌دخت، ماه‌ملک، ملک‌مهرداد) نیز التزام شده؟؛ یا چنان‌که مشهور است انتخاب‌های رضاشاه را صرفاً باید نشانه‌ای از شیفتگی‌ِ او به امام هشتم دانست؟
نمی‌خواهم‌بگویم همواره میانِ علائقِ مذهبی و گرایش‌های مرامی و فرهنگی و انتخابِ نامِ فرزندان پیوندی صددرصدی برقرار است، اما چندان‌هم با آن زمینه‌ها و انگیزه‌ها بی‌ارتباط نیست. مثلاً نامِ همه‌ی فرزندانِ احمدِ مهدویِ دامغانی (مرتضی، زهرا و فریده) عربی است و نام هر سه فرزندِ شهیدی از ماده‌ی "حسن" (احسان، حسین و محسن) انتخاب‌شده. و اغلبِ کسانی که ملی‌گرا و ایران‌ستا بودند، به نام‌های ایرانی توجه‌داشتند:
پورداوود: پوران‌دخت
معین: مهدخت، همایون، پیروز و پریچهر
تیمورتاش: نوش‌آفرین، هوشنگ، ایران، مهرپرور و منوچهر
حکمت: پروین، پری‌چهر و پری‌وش
نفیسی: رامین، نوشین‌دخت، شیرین‌دخت و بابک
غنی: سیروس
مینوی: رامین، ماکان و نیلوفر
حسابی: ایرج و انوشه
صفا: یاسمین و مهرزاد
اسلامی ندوشن: مهران و رامین
خلیلِ ملکی (سوسیالیستِ ملی‌گرا): پیروز، بهروز و نوروز
اخوان: مزدک‌علی*، توس، زرتشت، لاله و لولی
ایرج افشار: بهرام، کوشیار، آرش و بابک
نصیریان: برمک، باربد و بابک
آیا علاقه‌ی شاملو به سامان، سیروس و سیاوش، متأثر از دلبستگی‌های آریایی و ایرانیِ او در عهدِ جوانی نبوده؟!

شاید با دقت در این انتخاب‌ها بهتر بتوان به باورها و گرایش‌های درونیِ افراد، به‌ویژه در مقاطعی از زندگی‌شان پی‌برد. مثلاً فروغی باهمه‌ی ایرا‌ن‌دوستی‌‌‌هایش جز فرشته (نام یکی از دخترانش) این اسامی را برگزیده: محمود، محسن، حمیده، جواد و حسین. مصدق نیز این اسامی را: ضیاء‌اشرف، منصوره، خدیجه، غلامحسین و احمد.
البته مواردِ نقض‌کننده هم کم نیست. مثلاً میرجلال‌الدین کزازیِ سره‌گرا، درکنارِ "امیر"رهام،  سیتی‌آناهیت و سیتی‌ماندان، "امیر"صدرا را نیز برگزیده.

گاه نیز برخی از نام‌آورانِ "عیالوار" و قلندرمسلک، بی‌آدابی و ترتیبی از کشکولِ اسامیِ ایرانی، اسلامی، کلیمی و مسیحی، هرچه بیرون‌می‌آمده را به‌‌ فالِ نیک می‌گرفتند. نامِ فرزندان یغمایی چنین است: پیروز، اسماعیل، احمد، پروین، پروانه، افسانه، پیرایه، مریم، مسیح و بدرالدین.
برخی نیز به نام‌هایی خاص توجه‌داشتند. ازجمله استاد ابوالحسن نجفی که نام فرزندشان شبلی است.
و باز تاکیدمی‌کنم این توجهِ مذهبی و عقیدتی مواردِ نقض‌کننده نیز کم‌ندارد. مثلاً شریعتی درکنارِ احسان و سارا، "سوسن" را نیز برگزیده. کسروی نیز درکنارِ بهزاد، فرخزاد و خجسته، حمیده، نفیسه و جلال را انتخاب‌کرده.
اما بسامدِ انتخاب‌های آگاهانه و معنادار به‌مراتب‌ بیش‌تر است. مثلاً نیمای نواندیش و بومی‌گرا "شراگیم" را برگزیده. سایه هیچ‌گاه نتوانسته یادِ کیوان را فراموش‌کند. آتشی و کسرایی با انتخابِ مانلی، ارادتشان را به نیما نشان‌دادند. توللیِ به قولِ نیما "خوش‌استقبالِ بدبدرقه" نیز نامِ نیما را بر دخترِ خویش نهاد. و جالب‌تر از این‌ها علی‌اصغرِ پتگرِ نقاش است که نام‌های مانی، نامی و نیما را برای فرزندانش برمی‌گزیند! یا نیما یا حروفِ درهم‌شکسته‌ای از نام نیما!
انتخاب‌های جالب و جذاب فراوان اند. به‌گمان‌ام یکی از این مواردِ معنادار، نامِ فرزندانِ خرمشاهیِ حافظ‌پژوه (هاتف، عارف و حافظ) و نیز حمیدیانِ شاهنامه‌پژوه (فرود، سیندخت و مهدخت) است. آیا محمدِ قاضیِ کُرد، فرهاد را به‌سببِ کرمانشاه و قصرِ شیرین‌اش و نیز روحیه‌ی عاشق‌پیشه‌‌‌ی خویش برنگزیده؟! پرویز تناولیِ نوگرا و مجسمه‌ساز نیز نام تندر و تندیس را بی‌سببی بر فرزندان خود ننهاده. آیا انتخابِ نامِ کاوه ازسوی گلستان و سایه، بیانگرِ گرایش‌های چپِ آنان نیست؟ نامِ بامسمّای دخترِ منزوی نیز غزل است. قیصر نیز نام دخترش را آیه نهاده. براهنی که گاه گرایش‌هایش حتی به پان‌ترکیست‌ها نزدیک‌ است نیز الکا، اکتای و ارسلان را برای فرزندانش برگزیده! به‌گمان‌ام اغلبِ این گزینش‌ها ازمنظرِ اندیشگی و مرامی تامل‌برانگیز است.