❤3
اِلینهگی
اپ تیکتاک دارای بالاترین میزان دانلود @Ellinne
👈 حامیان فلسطین، چهار برابر حامیان اسرائیل در #تیکتاک
🔷براساس اعلام شرکت تیکتاک پستها و محتواهای با هشتگ #با_فلسطین_بمانید (#StandwithPalestine) چهار برابر بیشتر از پستهای #با_اسرائیل_بمانید (#StandwithIsrael)بازدید میخورد.
🔷هشتگ حمایت از فلسطین در تیکتاک مالزی، پاکستان، امارات، بحرین و قطر و هشتگ حمایت از اسرائیل در تیکتاک اسرائیل، مالزی، یونان، لیتوانی و کرواسی بیشتر استفاده میشود.
@Ellinne
🔷براساس اعلام شرکت تیکتاک پستها و محتواهای با هشتگ #با_فلسطین_بمانید (#StandwithPalestine) چهار برابر بیشتر از پستهای #با_اسرائیل_بمانید (#StandwithIsrael)بازدید میخورد.
🔷هشتگ حمایت از فلسطین در تیکتاک مالزی، پاکستان، امارات، بحرین و قطر و هشتگ حمایت از اسرائیل در تیکتاک اسرائیل، مالزی، یونان، لیتوانی و کرواسی بیشتر استفاده میشود.
@Ellinne
🔺از ۷ اکتبر تا ۲ نوامبر، ۷۰ نفر از امدادرسانهای سازمان ملل بر اثر بمبارانهای اسرائیل در پناهگاههای درمانی غزه کشته شدهاند. یعنی میانگین روزی سه نفر!.
به گزارش UNRWA این بیشترین تلفات امدادرسانی این سازمان در چنین مدت کوتاهی است.
@Ellinne
به گزارش UNRWA این بیشترین تلفات امدادرسانی این سازمان در چنین مدت کوتاهی است.
@Ellinne
فهیمه طباطبایی
این دانشآموز کلاس پنجمی مدرسه فریدن اصفهان تو انتخابات شورای دانش آموزی شعارش «رفع نقاط حادثهخیز مدرسه» بوده. بعد که رای میاره و اول میشه؛ اینطوری به وعدهاش عمل میکنه
ای کاش مسئولان مملکت اندازه این بچه شرافت و مردانگی میداشتن و پای قولشون وایمیسادن
@Ellinne
این دانشآموز کلاس پنجمی مدرسه فریدن اصفهان تو انتخابات شورای دانش آموزی شعارش «رفع نقاط حادثهخیز مدرسه» بوده. بعد که رای میاره و اول میشه؛ اینطوری به وعدهاش عمل میکنه
ای کاش مسئولان مملکت اندازه این بچه شرافت و مردانگی میداشتن و پای قولشون وایمیسادن
@Ellinne
❤6
Forwarded from محمود فرجامی (Mahmud)
از صبح یک سوال توی ذهنم تکرار میشود «کلاهسفیدها کجا هستند؟»
یادتان هست که؟ گروه جانبرکفی از امدادرسانان به مخالفان اسد که نامزد جایزه صلح نوبل هم شدند. البته همزمان منبع خبر و تحلیل و آمار و عکس برای رسانهها بودند و رییسش هم «جیمز لا مژرار، مامور سابق سرویس اطلاعاتی بریتانیا بود». همینطور که داشتم قضیه را مرور میکردم یادم افتاد به آخرش: با پیشروی ارتش سوریه و فروریختن آخرین پایگاههای مخالفان ارتش اسراییل کلاهسفیدها را از سوریه خارج کرد.
آخرِ قصه همین بود.
یادتان هست که؟ گروه جانبرکفی از امدادرسانان به مخالفان اسد که نامزد جایزه صلح نوبل هم شدند. البته همزمان منبع خبر و تحلیل و آمار و عکس برای رسانهها بودند و رییسش هم «جیمز لا مژرار، مامور سابق سرویس اطلاعاتی بریتانیا بود». همینطور که داشتم قضیه را مرور میکردم یادم افتاد به آخرش: با پیشروی ارتش سوریه و فروریختن آخرین پایگاههای مخالفان ارتش اسراییل کلاهسفیدها را از سوریه خارج کرد.
آخرِ قصه همین بود.
وقتی نزار قبانی عاشقپیشه، خشمگین میشود
نزار قبانی شاعر مشهور عرب که بیشتر بخاطر اشعار عاشقانهاش معروف است، بعد از شکست کشورهای عربی از اسراییل در سال ۱۹۶۷، شعری سرود که عنوانش این بود: «هوامش علی دفتر النکسه: یادداشتهایی بر شکستنامه»
قبانی در آن شعر، شکست اعراب را ناشی از ضعفها و نواقص اخلاقیشان دانست و با حمله صریح به تخیلات و توهمات آنها، سروصدایی در جهان عرب ایجاد کرد. قبانی عاشق، حالا به عنوان شاعری اهانتکننده به اعراب، در معرض نقد و مخالفت و محدودیت قرار گرفت. در برخی شهرها، مجلهی منتشر کنندهی شعر را توقیف کردند و سوزاندند. قبانی سالها بعد در زندگینامهاش درباره آن واکنشها نوشت که اعراب عادت به انتقاد از خود ندارند. آنها حتی شکست را هم باور نمیکنند.
قبانی از اینکه خوانندگانش مدام میخواستند او را در قالبهای ذهنی خود محصور و تنها جنبه عاشقانه شعرش را علم کنند، گلایه کرد و در پاسخ به آنهایی که میگفتند تا کجا قرار است ادامه بدهی، میگفت مگر چیزی تغییر پیدا کرده؟! (بعد از گذشت سالها، هنوز هم این سوال را باید پرسید که مگر چیزی تغییر پیدا کرده است؟)
آنچه میخوانید بخشهایی از یادداشت نزار قبانی است که در کتاب زندگینامهاش «داستان من و شعر» توسط زندهیاد دکتر غلامحسین یوسفی ترجمه شده است:
🔹شکست حزیران برای قوم عرب به تئاتری نامعقول شبیهتر بود. اخبارش را در روزنامهها خواندند و از خبرگزاریها شنیدند و مناظرش را در صفحه تلویزیون تماشا کردند اما باور نکردند. از اینرو شعر من در نخستین انتشارش برای اکثر عربها باورکردنی نبود. ترکیب آن و زبان و اندیشه تندش، به آنان صدمه زد.
برای من بسیار دشوار است که مرزهای خشم خود را مشخص کنم مادام كه يك سانتیمتر از سرزمین وطن مرا اسرائیل در اشغال و ذلیل دارد و در آن مستعمراتش را ایجاد میکند. خشم من دریایی است که ساحلی ندارد. شاید یکی از من بپرسد چرا این واقعیت را نمیپذیرم؟ سؤال من نیز این است: چرا بپذیرم و چه چیز را بپذیرم؟ آیا برای آن حکومتهای عربی که مانند خروسها در هم افتادهاند و تا گردن در خودخواهی و تفرد و خودفریفتگی و خویشتنپرستی غرقند، کلاه خود را از سر بلند کنم؟
دیگران میتوانند عينك خوشبینی بزنند و در اسپانیا کاخها بسازند اما من در برابر خرافات، شمشیرکشیده باقی خواهم ماند تا او را از پا درآورم یا اینکه مرا بکشد. من نمیتوانم به شیوۀ عمرو بن كلثوم چنین سخن بگویم: وقتی که کودک ما را از شیر میگیرند، متکبران در برابر او سجده میکنند. کودکان عصر عمرو بن کلثوم روزگارشان خوب بود، وطن و قبیله داشتند. اما کودکان بیتالمقدس، حيفا، يافا، نابلس و ناصره هنوز در جستجوی وطن و قبیلهاند.
مردم مرا عاشقی بزرگ میشناسند و نمیخواهند مرا خشمگینی بزرگ بدانند. مرا در شیشه عشق قرار میدهند و آن را لاک و مهر میکنند... من اجازه نمیدهم مرا به سوپرمارکتی تبدیل سازند که در آن کالاها برحسب نیاز مصرفکنندگان عرضه گردد. من درباره زن و نیز درباره مسایل جهان عرب با یک مرکب واحد اشعارم را به قلم میآورم. همانگونه که برای آزاد کردن زمینهای اشغالی وطنم از اثر نعل اسبهای اسراییلی مبارزه میکنم، برای آزاد کردن زن از بقایای افکار دوره جاهلیت نیز میجنگم... من در شعر هوامش علی دفترالنکسه، نخستین کسی بودم که خود، خویشتن را شستم و اول کسی که روغن سوزنده بر پوست خویش و بر پوست اشعارم ریختم. من نخستین فردی بودم که به شیوه بوداییها در وسط خیابان، خود را آتش زدم.
بسیاری از دوستانم از من پرسیدهاند تا کی میخواهی به تازیانه زدن آشکار بر قوم عرب ادامه دهی؟ من نیز به نوبه خود میپرسم در واقعیت جهان عرب چه تغییری حاصل شده که خشم من فرو نشیند؟ فلسطین هنوز بیوه است... چگونه شعر بگویم و چه بگویم؟ تازیانه زدن با شعر را، سبکترین کیفرها برای جهان عرب میشمارم. این جهان عرب است که من درباره آن شعر میگویم، جهانی نیمه فلج که حافظهاش را از دست داده است.
@Ellinne
نزار قبانی شاعر مشهور عرب که بیشتر بخاطر اشعار عاشقانهاش معروف است، بعد از شکست کشورهای عربی از اسراییل در سال ۱۹۶۷، شعری سرود که عنوانش این بود: «هوامش علی دفتر النکسه: یادداشتهایی بر شکستنامه»
قبانی در آن شعر، شکست اعراب را ناشی از ضعفها و نواقص اخلاقیشان دانست و با حمله صریح به تخیلات و توهمات آنها، سروصدایی در جهان عرب ایجاد کرد. قبانی عاشق، حالا به عنوان شاعری اهانتکننده به اعراب، در معرض نقد و مخالفت و محدودیت قرار گرفت. در برخی شهرها، مجلهی منتشر کنندهی شعر را توقیف کردند و سوزاندند. قبانی سالها بعد در زندگینامهاش درباره آن واکنشها نوشت که اعراب عادت به انتقاد از خود ندارند. آنها حتی شکست را هم باور نمیکنند.
قبانی از اینکه خوانندگانش مدام میخواستند او را در قالبهای ذهنی خود محصور و تنها جنبه عاشقانه شعرش را علم کنند، گلایه کرد و در پاسخ به آنهایی که میگفتند تا کجا قرار است ادامه بدهی، میگفت مگر چیزی تغییر پیدا کرده؟! (بعد از گذشت سالها، هنوز هم این سوال را باید پرسید که مگر چیزی تغییر پیدا کرده است؟)
آنچه میخوانید بخشهایی از یادداشت نزار قبانی است که در کتاب زندگینامهاش «داستان من و شعر» توسط زندهیاد دکتر غلامحسین یوسفی ترجمه شده است:
🔹شکست حزیران برای قوم عرب به تئاتری نامعقول شبیهتر بود. اخبارش را در روزنامهها خواندند و از خبرگزاریها شنیدند و مناظرش را در صفحه تلویزیون تماشا کردند اما باور نکردند. از اینرو شعر من در نخستین انتشارش برای اکثر عربها باورکردنی نبود. ترکیب آن و زبان و اندیشه تندش، به آنان صدمه زد.
برای من بسیار دشوار است که مرزهای خشم خود را مشخص کنم مادام كه يك سانتیمتر از سرزمین وطن مرا اسرائیل در اشغال و ذلیل دارد و در آن مستعمراتش را ایجاد میکند. خشم من دریایی است که ساحلی ندارد. شاید یکی از من بپرسد چرا این واقعیت را نمیپذیرم؟ سؤال من نیز این است: چرا بپذیرم و چه چیز را بپذیرم؟ آیا برای آن حکومتهای عربی که مانند خروسها در هم افتادهاند و تا گردن در خودخواهی و تفرد و خودفریفتگی و خویشتنپرستی غرقند، کلاه خود را از سر بلند کنم؟
دیگران میتوانند عينك خوشبینی بزنند و در اسپانیا کاخها بسازند اما من در برابر خرافات، شمشیرکشیده باقی خواهم ماند تا او را از پا درآورم یا اینکه مرا بکشد. من نمیتوانم به شیوۀ عمرو بن كلثوم چنین سخن بگویم: وقتی که کودک ما را از شیر میگیرند، متکبران در برابر او سجده میکنند. کودکان عصر عمرو بن کلثوم روزگارشان خوب بود، وطن و قبیله داشتند. اما کودکان بیتالمقدس، حيفا، يافا، نابلس و ناصره هنوز در جستجوی وطن و قبیلهاند.
مردم مرا عاشقی بزرگ میشناسند و نمیخواهند مرا خشمگینی بزرگ بدانند. مرا در شیشه عشق قرار میدهند و آن را لاک و مهر میکنند... من اجازه نمیدهم مرا به سوپرمارکتی تبدیل سازند که در آن کالاها برحسب نیاز مصرفکنندگان عرضه گردد. من درباره زن و نیز درباره مسایل جهان عرب با یک مرکب واحد اشعارم را به قلم میآورم. همانگونه که برای آزاد کردن زمینهای اشغالی وطنم از اثر نعل اسبهای اسراییلی مبارزه میکنم، برای آزاد کردن زن از بقایای افکار دوره جاهلیت نیز میجنگم... من در شعر هوامش علی دفترالنکسه، نخستین کسی بودم که خود، خویشتن را شستم و اول کسی که روغن سوزنده بر پوست خویش و بر پوست اشعارم ریختم. من نخستین فردی بودم که به شیوه بوداییها در وسط خیابان، خود را آتش زدم.
بسیاری از دوستانم از من پرسیدهاند تا کی میخواهی به تازیانه زدن آشکار بر قوم عرب ادامه دهی؟ من نیز به نوبه خود میپرسم در واقعیت جهان عرب چه تغییری حاصل شده که خشم من فرو نشیند؟ فلسطین هنوز بیوه است... چگونه شعر بگویم و چه بگویم؟ تازیانه زدن با شعر را، سبکترین کیفرها برای جهان عرب میشمارم. این جهان عرب است که من درباره آن شعر میگویم، جهانی نیمه فلج که حافظهاش را از دست داده است.
@Ellinne
باورنکردنی! نه در هزاره های دور، تا همین سیصد سال پیش راه مابین اصفهان تا مشهد از مسیر نائین و طبس درختزار بوده است. جایی که الان یکی از تفتیدهترین و مخوفترین بیابانهای جهان است.
همچنین، به اقتضای آنچه که باستانی پاریزی میگوید شاه عباس را میتوان از پیشگامان حفاظت محیطزیست در ایران به شمار آورد.
ناصر کرمی
@Ellinne
همچنین، به اقتضای آنچه که باستانی پاریزی میگوید شاه عباس را میتوان از پیشگامان حفاظت محیطزیست در ایران به شمار آورد.
ناصر کرمی
@Ellinne
❤4
اِلینهگی
🔺از ۷ اکتبر تا ۲ نوامبر، ۷۰ نفر از امدادرسانهای سازمان ملل بر اثر بمبارانهای اسرائیل در پناهگاههای درمانی غزه کشته شدهاند. یعنی میانگین روزی سه نفر!. به گزارش UNRWA این بیشترین تلفات امدادرسانی این سازمان در چنین مدت کوتاهی است. @Ellinne
علی غبیشاوی
دکتر محمد أبوسلمیة به الجزیرة:
من بهعنوان رئیس بیمارستان شفای غزة که بزرگترین مرکز درمانی شهر است رسما روی همین آنتن زنده به شما میگویم که تعداد زیادی از زخمیهایی که امروز برایمان آوردند، جلوی چشمانمان مُردند و نتوانستیم کاری برایشان بکنیم.
نه تخت خالی داریم نه امکانات.
@Ellinne
دکتر محمد أبوسلمیة به الجزیرة:
من بهعنوان رئیس بیمارستان شفای غزة که بزرگترین مرکز درمانی شهر است رسما روی همین آنتن زنده به شما میگویم که تعداد زیادی از زخمیهایی که امروز برایمان آوردند، جلوی چشمانمان مُردند و نتوانستیم کاری برایشان بکنیم.
نه تخت خالی داریم نه امکانات.
@Ellinne
اِلینهگی
علی غبیشاوی دکتر محمد أبوسلمیة به الجزیرة: من بهعنوان رئیس بیمارستان شفای غزة که بزرگترین مرکز درمانی شهر است رسما روی همین آنتن زنده به شما میگویم که تعداد زیادی از زخمیهایی که امروز برایمان آوردند، جلوی چشمانمان مُردند و نتوانستیم کاری برایشان بکنیم.…
لایحه جدید در سنای فرانسه: توهین به اسراییل دو سال زندان و ۷۵ هزار یورو جریمه نقدی در پی دارد!
https://vxtwitter.com/davidrkadler/status/1720461371316326556
@Ellinne
https://vxtwitter.com/davidrkadler/status/1720461371316326556
@Ellinne
vxTwitter
David Adler (@davidrkadler)
New bill in the French 🇫🇷 Senate : 'An insult committed against the State of Israel is punishable by two years of imprisonment and a fine of 75,000 euros.'
💖 37
💖 37
👎4😁4
صدها قلعه رومی باستان با بررسی عکسهای ماهوارهای جاسوسی دوران جنگ سرد سیا کشف شدند
https://twitter.com/alireza1356/status/1721029240051704079?t=KFQTckasXtywMCjxSBY0zQ&s=19
https://www.cambridge.org/core/journals/antiquity/article/wall-or-a-road-a-remote-sensingbased-investigation-of-fortifications-on-romes-eastern-frontier/8FE59FB0D5476EA329614EEC6DC414FD
@Ellinne
https://twitter.com/alireza1356/status/1721029240051704079?t=KFQTckasXtywMCjxSBY0zQ&s=19
https://www.cambridge.org/core/journals/antiquity/article/wall-or-a-road-a-remote-sensingbased-investigation-of-fortifications-on-romes-eastern-frontier/8FE59FB0D5476EA329614EEC6DC414FD
@Ellinne
Cambridge Core
A wall or a road? A remote sensing-based investigation of fortifications on Rome's eastern frontier | Antiquity | Cambridge Core
A wall or a road? A remote sensing-based investigation of fortifications on Rome's eastern frontier - Volume 97 Issue 396
👍2
اِلینهگی
مقاله «علیه فمینیسم اپورتونیست: مسیح علینژاد و حواریون او» نیکزاد زنگنه علیه فمینیسم پروژهای خواندنی است. زنگنه همین نقد به اکتیویسم پروژهای را با ترجمه «پیمانکاران اعتراض» (چگونه سرمایهداری از کنشگری مدنی کسبوکاری سودآور میسازد) از پیتر دووِرن و جانِویو…
"خطاب به تمام آن فمینیستها و فعالان زنی که (در مورد وضعیت خطرناک زنان و نوزدان غزه که سازمان ملل هشدار داده است) سکوت کردهاند؛ اگر فمینیسم شما درهمتنیده و چندبخشی (اینترسکشنال) نیست ، پس یک مشت مزخرف و چرند است".
https://vxtwitter.com/SaharMaranlou/status/1721596912644530466?t=WwwzS16oV-E66mhI_zz0zA&s=19
@Ellinne
https://vxtwitter.com/SaharMaranlou/status/1721596912644530466?t=WwwzS16oV-E66mhI_zz0zA&s=19
@Ellinne
vxTwitter
Sahar (@SaharMaranlou)
"خطاب به تمام آن فمینیستها و فعالان زنی که (در مورد وضعیت خطرناک زنان و نوزدان غزه که سازمان ملل هشدار داده است) سکوت کردهاند؛ اگر فمینیسم شما درهمتنیده و چندبخشی (اینترسکشنال) نیست ، پس یک مشت مزخرف و چرند است".
【QRT of Prof. Pragya Agarwal (@DrPragyaAgarwal):】…
【QRT of Prof. Pragya Agarwal (@DrPragyaAgarwal):】…
👍7
Forwarded from ژئوپلیتیک
شرکتهای ماهوارهای از انتشار تصاویر اسرائیل و غزه خودداری کردند.
برخی شرکتها حتی دسترسی نشریهها و ژورنالیستها به تصاویر ماهوارهای از نوار غزه را محدود کردهاند یا تصاویر را با تاخیر زمانی زیاد منتشر میکنند.
1402.08.16 0542 IRST
@GeopoliticIntel
برخی شرکتها حتی دسترسی نشریهها و ژورنالیستها به تصاویر ماهوارهای از نوار غزه را محدود کردهاند یا تصاویر را با تاخیر زمانی زیاد منتشر میکنند.
1402.08.16 0542 IRST
@GeopoliticIntel
فلات ایران
ثبت تصویری کمنظیر از خانوادهی پلنگ ایرانی در منطقه شکارممنوع تپال، شاهرود
عکسی که محیطبان منطقه شکار ممنوع تپال شاهرود در شرق استان سمنان از یک خانواده پلنگ ایرانی گرفت
🟩
⬜️
🟥
@Ellinne
ثبت تصویری کمنظیر از خانوادهی پلنگ ایرانی در منطقه شکارممنوع تپال، شاهرود
عکسی که محیطبان منطقه شکار ممنوع تپال شاهرود در شرق استان سمنان از یک خانواده پلنگ ایرانی گرفت
🟩
⬜️
🟥
@Ellinne
❤8
اِلینهگی
تلفات حوادث رانندگی سال گذشته در جادههای آلمان ۲۵۶۲ نفر بوده است. به طور متوسط روزانه ۸۸۵ نفر زخمی و ۷ نفر کشته شدهاند. در ۶۰ سال گذشته تعداد کشتهها و زخمیهای رانندگی در آلمان تا این اندازه کم نبوده است. https://m.dw.com/fa-ir/%D8%AA%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D8%AF…
روحاله صدیق
شیوع وابستگی به انواع مواد در مطالعات متعدد در رانندگان ایرانی بین حدود۱۵ تا۴۰٪ گزارش شده است.
(بسته به شهر متفاوت بوده است و در تصادفات تا۴۰٪ بوده)
@Ellinne
شیوع وابستگی به انواع مواد در مطالعات متعدد در رانندگان ایرانی بین حدود۱۵ تا۴۰٪ گزارش شده است.
(بسته به شهر متفاوت بوده است و در تصادفات تا۴۰٪ بوده)
@Ellinne
👍3
تیتر یک روزنامه فرانسوی لوموند
" ترس و احساس انزوای یهودیان فرانسه "
"به گفته وزارت کشور، از زمان حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر بیش از یک هزار اقدام ضد یهود در فرانسه ثبت شده"
"نگرانی یهودیان با احساس رهاشدن در برابر بیتفاوتی جامعه فرانسه با افزایش یهودیستیزی تشدید میشود"
"یکی از شرکتکنندگان در تجمع سازماندهی شده در حمایت از قربانیان حماس گفت که افراد زیادی برای حمایت از ما باقی نماندند"
"اکنون به این نگرانی، شگفتی از درک اینکه اسراییل دیگر پناهگاهی امن برای آنها نیست، اضافه شده"
✍🏼#مهدی_حیدری
@Ellinne
" ترس و احساس انزوای یهودیان فرانسه "
"به گفته وزارت کشور، از زمان حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر بیش از یک هزار اقدام ضد یهود در فرانسه ثبت شده"
"نگرانی یهودیان با احساس رهاشدن در برابر بیتفاوتی جامعه فرانسه با افزایش یهودیستیزی تشدید میشود"
"یکی از شرکتکنندگان در تجمع سازماندهی شده در حمایت از قربانیان حماس گفت که افراد زیادی برای حمایت از ما باقی نماندند"
"اکنون به این نگرانی، شگفتی از درک اینکه اسراییل دیگر پناهگاهی امن برای آنها نیست، اضافه شده"
✍🏼#مهدی_حیدری
@Ellinne
👍3
اخلاق و قدرت فاصله گزینی
#جواد_کاشی
واکنش طبیعت زندگی است. یکی ناسزا میگوید، ناسزایی میشنود. ضربهای میزند، ضربهای دریافت میکند. اما فرض کنید شما به طور منظم و سیستماتیک نسبتتان با کسی واکنشی شود. در نقطه مقابل همه اشکال و اطوار و عقاید و باورهای او میایستید. با هر چه موافق است، مخالف میشوید. به هر چیز حمله میکند از آن دفاع میکنید. به هر طرف میرود مسیر معکوس را اختیار میکنید. بعید است در زندگی شخصی کسی اینهمه واکنشی زیست کند
اما در زندگی جمعی و سیاسی اغلب همین طور رفتار میکنیم. هنگامی که با یک نظام یا یک گروه سیاسی در موضع تقابل قرار میگیریم، یکی از طرفین و در اغلب مواقع هر دو در موضع واکنش سیستماتیک قرار میگیرند. نظام جمهوری اسلامی اکثر مردم را در موضع واکنش سیستماتیک نسبت به خود قرار داده است. نمونه آشکار آن، واکنش مردم نسبت به رویدادهای غزه است.
کسی که حیات واکنشی اختیار کرده چند و چون و هستیاش به حریف گره خورده است. اگر روزی روزگاری فلانی به کلی از مسیر دید شما خارج شود. قرارگاه زندگی خود را از دست میدهید. یاد گرفته بودید با جهت گیریهای حریف جایگاه خود را پیدا کنید. اگر حریف رفته، انگار شما را هم با خود برده است. برای دوباره پیدا کردن خود نیازمند یک حریف تازهاید. زندگی واکنشی در عرصه سیاست، رابطه ارباب و بردگی را تثبیت و تشدید میکند. آنکه در صحنه منازعه غلبه کرده، به رفتارها و گفتارهای بندگانش به دید تمسخر مینگرد. میداند با هر رفتار و گفتارش چگونه مخالفین مغلوب واکنش نشان میدهئد. در واقع او میتواند همیشه مخالفین خود را مدیریت کند، اگرچه به نحوی واژگون.
جامعهای که در کنش و واکنشهای هر روزی زندگی میکند هم از عقل تهی میشود هم از اخلاق.
هر چه نظام مستقر هیکل بزرگتری داشته باشد و پهنتر بنشیند، فاجعه عمق بیشتری پیدا میکند. نظام جمهوری اسلامی تلاش میکند مثل خدا موجودی همه جا حاضر باشد. هر جا که از موجودیت او خالی باشد، فورا پر میکند. بنابراین هستی واکنشی نیز به یک وضعیت همه جایی و هرروزی تبدیل میشود. هر چه نظام مستقر رادیکالتر باشد، هستی واکنشی مخالفیناش هم رادیکالتر میشود. هر چه نظام مستقر فعالتر باشد، هستی واکنشی مخالفین نیز فعال و پرهیاهو است. ما در میدان کنش و واکنش دوران پهلوی زاده شدیم. اما آن نظام نه مدعای حضور همه جایی داشت، نه اینهمه پرکار و پرهیاهو بود. جامعه فراغتی داشت کمی بیرون میدان نفس بکشد.
فاصله گزینی از چند و چون صحنه سیاست داخلی و در پرانتز نهادن آنچه نظام میگوید و انجام میدهد، برای کسب آگاهی صادق و بهرهمندی از وجدان داوری کننده و منصف ضروری است. این کار البته دشوار و گاهی ناممکن است. جامعه مملو از حس تحقیر و سرکوب شدگی است. نباید انتظار نابجا داشت. اما جامعهای که به خود فرصت فاصله گزینی نمیدهد، همیشه در محیط یک دایره میچرخد، هیچ چیز دگرگون نمیشود.
دست کم برای نجات نسلهای بعد خوب است فرصتهایی تولید کنیم برای فکر و داوری بیرون از میدان صرف واکنش به حریف سیاسیمان.
@Ellinne
#جواد_کاشی
واکنش طبیعت زندگی است. یکی ناسزا میگوید، ناسزایی میشنود. ضربهای میزند، ضربهای دریافت میکند. اما فرض کنید شما به طور منظم و سیستماتیک نسبتتان با کسی واکنشی شود. در نقطه مقابل همه اشکال و اطوار و عقاید و باورهای او میایستید. با هر چه موافق است، مخالف میشوید. به هر چیز حمله میکند از آن دفاع میکنید. به هر طرف میرود مسیر معکوس را اختیار میکنید. بعید است در زندگی شخصی کسی اینهمه واکنشی زیست کند
اما در زندگی جمعی و سیاسی اغلب همین طور رفتار میکنیم. هنگامی که با یک نظام یا یک گروه سیاسی در موضع تقابل قرار میگیریم، یکی از طرفین و در اغلب مواقع هر دو در موضع واکنش سیستماتیک قرار میگیرند. نظام جمهوری اسلامی اکثر مردم را در موضع واکنش سیستماتیک نسبت به خود قرار داده است. نمونه آشکار آن، واکنش مردم نسبت به رویدادهای غزه است.
کسی که حیات واکنشی اختیار کرده چند و چون و هستیاش به حریف گره خورده است. اگر روزی روزگاری فلانی به کلی از مسیر دید شما خارج شود. قرارگاه زندگی خود را از دست میدهید. یاد گرفته بودید با جهت گیریهای حریف جایگاه خود را پیدا کنید. اگر حریف رفته، انگار شما را هم با خود برده است. برای دوباره پیدا کردن خود نیازمند یک حریف تازهاید. زندگی واکنشی در عرصه سیاست، رابطه ارباب و بردگی را تثبیت و تشدید میکند. آنکه در صحنه منازعه غلبه کرده، به رفتارها و گفتارهای بندگانش به دید تمسخر مینگرد. میداند با هر رفتار و گفتارش چگونه مخالفین مغلوب واکنش نشان میدهئد. در واقع او میتواند همیشه مخالفین خود را مدیریت کند، اگرچه به نحوی واژگون.
جامعهای که در کنش و واکنشهای هر روزی زندگی میکند هم از عقل تهی میشود هم از اخلاق.
هر چه نظام مستقر هیکل بزرگتری داشته باشد و پهنتر بنشیند، فاجعه عمق بیشتری پیدا میکند. نظام جمهوری اسلامی تلاش میکند مثل خدا موجودی همه جا حاضر باشد. هر جا که از موجودیت او خالی باشد، فورا پر میکند. بنابراین هستی واکنشی نیز به یک وضعیت همه جایی و هرروزی تبدیل میشود. هر چه نظام مستقر رادیکالتر باشد، هستی واکنشی مخالفیناش هم رادیکالتر میشود. هر چه نظام مستقر فعالتر باشد، هستی واکنشی مخالفین نیز فعال و پرهیاهو است. ما در میدان کنش و واکنش دوران پهلوی زاده شدیم. اما آن نظام نه مدعای حضور همه جایی داشت، نه اینهمه پرکار و پرهیاهو بود. جامعه فراغتی داشت کمی بیرون میدان نفس بکشد.
فاصله گزینی از چند و چون صحنه سیاست داخلی و در پرانتز نهادن آنچه نظام میگوید و انجام میدهد، برای کسب آگاهی صادق و بهرهمندی از وجدان داوری کننده و منصف ضروری است. این کار البته دشوار و گاهی ناممکن است. جامعه مملو از حس تحقیر و سرکوب شدگی است. نباید انتظار نابجا داشت. اما جامعهای که به خود فرصت فاصله گزینی نمیدهد، همیشه در محیط یک دایره میچرخد، هیچ چیز دگرگون نمیشود.
دست کم برای نجات نسلهای بعد خوب است فرصتهایی تولید کنیم برای فکر و داوری بیرون از میدان صرف واکنش به حریف سیاسیمان.
@Ellinne
👍3