سال‌هاست دستگاه تبلیغاتی اسرائیل و آمریکا و شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور هر کُنش و واکنش ایران در میدان را «ماجراجویی» و «فعالیت‌های بی‌ثیات‌کننده» می‌خوانند و هر توافق و تعامل در حوزه دیپلماسی را به «نوشیدن‌ جام زهر» تشبیه می‌کنند.

این ادبیات مغرضانه و هدفمند برای بدبین کردن افکار عمومی نسبت به نقش‌آفرینی ایران در مناسبات منطقه‌ای و بین‌المللی و ایجاد فشار روانی بر تصمیم‌گیران کشور طراحی شده است.

اما حقیقت این است که ایرانٍ امروز - پس از دو قرن مجاهدت و تلاش - اکنون از امنیت خود اطمینان پیدا کرده و وارد فاز توسعه اقتصادی شده است. در این راستا نیز از هر دو ابزار میدان و دیپلماسی برای تحقق اهداف راهبردی خود و شکل‌دهی به نظم جدید منطقه بهره می‌برد. امروز ایران همزمان به دنبال ایجاد ثبات در محیط پیرامونی خود و رفع موانع تجاری و اقتصادی است.

لازم است مردم و مسئولان با آگاهی از اهداف پشت پرده این فضاسازی‌ها، مسیر پیشرفت کشور را بدون تأثیرپذیری از این جنگ روانی دنبال کنند.

https://x.com/RezaNasri1/status/1861213306385547558?s=19

🔹🔻علیرضا قربانی
سلبریتی اصیل، به‌مثابه میراث فرهنگی:

🔹کشور ما مشکلات  عدیده‌ای دارد که همه از آن آگاهیم؛  ولی هرگز و در هیچ شرایطی نباید از سرزمین خود بد گفت.

🔹اگر ناکارامدیهایی بوده، ناکارامدی ما بوده است.

🔹بسیاری از مواقع در خلوت خود، به تلاوت قرآن گوش می‌دهم

🔹به قاریان مصری علاقهٔ ویژه‌ای دارم و علاوه بر کلام وحی، از لحن‌های مختلف قرائت قرآن حیرت‌زده می‌شوم.

🔹تداعی فیلم 🎥
عباس کیارستمی، چهره نامدار سینما می‌گفت:
وقتی به خارج می‌روم واقعا تمایلی ندارم درباره کشورم چیزهای منفی مثل وجود سانسور بشنوم.
سانسور در فرهنگ ما از درون خانواده آغاز شده و وارد عرصه‌های دیگر می‌شود.

هنر همیشه زاییده شرایط دشوار و نامساعد برای هنرمند بوده واگر ما سانسور هم داریم
هیچ کسی نمی‌تواند گره ما و کشور مارا باز کند؛
باید درمیان خودمان طرح کنیم و درمیان خودمان حل کنیم و اگر سرمان هم بشکند در کلاه خودمان بشکند؛ و این را جار نزنیم؛ چون بابتش چیزی به ما نمی‌دهند و گره‌ای از ما باز نمی‌کنند؛
بنابراین هیچ تمایلی ندارم در خارج از ایران درباره سانسور حرف بزنم خصوصا با خبرنگاران خارجی.
#سلبریتی #کیارستمی #علیرضا_قربانی

چند روز پیش دیداری داشتم با دوست بزرگوار و نیک‌اندیشی که همیشه دیدارش مایه‌ی خرسندی درونی است. من از شخصیت و مجموعه‌ی مرحوم بسکی گفتم و او ارجاعم داد به مفهوم «نوابت» که در فلسفه‌ی فارابی البته مفهومی منفی است، اما بعدتر برخی فیلسوفان مسلمان و غربی آن را در معنایی مثبت به کار برده‌اند.
نوابت آن اندک گیاهانی‌اند که به رغم برنامه‌ریزی کشاورز سربرمی‌آورند. در نظم مورد نظر کشاورز شاید علف هرز باشند، اما در نظمی دیگر نقشی مهم‌تر برعهده دارند.
در هنر قالیبافی هم به نحو دیگری مفهومی نزدیک به آن داریم:« غلط‌باف» در قالی غلط‌باف از نظر نقشه‌ی طراحی شده، اشتباهی رخ داده است، اما این اشتباه آن‌جایی رخ داده که بافنده‌ی قالی در نظم موجود مداخله کرده و آن را بر هم زده است و چیزی جدید پدید آورده است که در طول زمان قیمت بالاتری پیدا می‌کند.

نظم‌ سیاسی - آموزشی یکسان‌ساز است و تنوع و تفاوت را برنمی‌تابد، اما اگر در علم و هنر و فرهنگ اتفاقی می‌افتد، نتیجه‌ی حضور همان‌هایی است که به رغم نظم آموزشی برآمده‌اند. در مواجهه با نوجوانان و کودکان باید فرصت را برای ظهور آنان فراهم کنیم و از برآمدنشان استقبال کنیم.