🧠 حسن نصرالله هیچ جایگزینی ندارد همان‌طور که قاسم سلیمانی نداشت. سال‌ها زمان برد و ماجراها رخ داد تا امثال سلیمانی، نصرالله و ابومهدی مهندس به این درجه از اعتبار و کاریزما برسند، با یک خط فرمان قاآنی، سلیمانی نمی‌شود.

https://x.com/shahintahmaseb/status/1839949403370496370

🫥@Ellinne

🫥 باکسشی
هر آن چیزی که نگذاره واقعیت رو ببینی شکلی از مواجهه ایدئولوژیک با جهانه. مثلا اگه الان اینکه کشورت در آستانه جنگه و مادی‌ترین وجه زندگیت یعنی حیات بیولوژیک خودت و رفقات و آشناهات درخطره رو نمی‌بینی و حتی از بابتش خوشحالی در ایدئولوژی غرق شدی

⏲@Ellinne

📋 ۳۲ سال پیش، پس از ترور سید عباس موسوی، دبیرکل حزب‌الله در سال ۱۹۹۲ ، روزنامه‌های اسرائیلی تیتر زدند:

«دوران درگیری با حزب‌الله به پایان رسیده است»./ عصر ایران

➡️@Ellinne

🔴در حالیکه سیاست نیز مانند سایر عرصه‌های حیات اجتماعی بشر مستمرا رو به انحطاط میرود امین‌العام شاید یکی از آخرین رهبرانی بود که چه از نظر شخصیت و چه عملکرد یادآور رهبران و سیاستمداران بزرگ تاریخ بود.

مواجهه‌ی رو در رو با خط مقدم «استکبار جهانی» نیز زمینه‌ای مساعد برای شکوفایی ظرفیت‌های او ایجاد کرده بود تا او را به یکی از الهام‌بخش‌ترین رهبران تاریخ معاصر بدل سازد. باری، سرنوشتی جز شهادت در انتظار او‌ نبود اما این ضایعه برای دوستداران و دلدادگان مقاومت بسیار گران است.

صحنه‌ی کنونی خاورمیانه اما در ۷ اکتبر تحولی یافته است که با ترور #سیدحسن_نصرالله نیز به وضعیت قبلی نمی‌تواند برگشت. رژیمی که در پاسخ به حمله‌ی هماهنگ ارتش‌های کشورهای عرب در ۶ روز قاهره را فتح کرد اکنون نزدیک به یک سال است که با آنچه گروه‌های نیابتی میخوانندش دست به گریبان است.

به نظر می‌رسد ساختار متفاوت درگیری فرسایشی در بافت سیاسی اجتماعی طرفین منازعه منجر به آن شده است که زمان به نفع محور مقاومت باشد و به همین علت طرف دیگر تمامی تلاش‌ خود را برای تغییر جهت‌گیری‌های اصلی محور مقاومت انجام می‌دهد.

بی‌هیچ تردیدی خشونت بی‌سابقه‌ی غرب در این منازعه نقاط قوت گفتمانی غرب را در زمینه‌ی صلح و توسعه‌ی پایدار و حقوق‌بشر و امثالهم از بین برده‌است و این آسیب بسیار جدی‌تر از آن است که اکنون بتوان درباره‌ی آثارش سخن گفت، اما بدتر آنکه تمامی این خشونت از «انفعال استراتژیک» غرب و رژیم دست نشانده‌شان نمی‌کاهد؛ و چه بسا همین انفعال استراتژیک عامل اصلی خشونت بیش از اندازه‌ی طرف غربی است.

یقینا اگر وضعیت استراتژیک موجود در منطقه اجازه‌ی فعال شدن «بازو»یی را به طرف غربی می‌داد او نیازی به چنین گردوخاکی نداشت؛ بنابر این ضمن حفظ جانب احتیاط در زمینه‌ی خطوط قرمز سرزمینی و استراتژیک، تمامی تلاش خونبار غرب را می‌توان از سر استیصال نیز دانست و اگر چنین باشد، زمانی که طرف منازعه مشغول حماقت است باید به او فرصت بیشتری داد.🔴

✍#محمد_نظیفی

🔴@Ellinne

دوشنبه هجدهم ربیع الاول ۱۳۱۸ [۱۲۷۸ ه. ش]

▪️تفلیس

باغ مختصری جلوی هتل بود، آن جا بودیم که کم‌کم خارج شدیم به خیابان. باران هم بناکرد باریدن. آمدیم رد بشویم. دیدیم در موزه‌ی نظامی باز است. رفتیم تماشا. غیر از چهل پنجاه پرده‌ی نقاشی چیزی نبود. آن هم تمام صورت سلاطین روس و جنگ‌های روس بود. چیزی که خیلی اسباب تاسف من شد تمام بیدق‌های ایران را با شمشیرهایی که در جنگ با نایب‌السلطنه عباس‌میرزا گرفته بودند، آن جا بود. و یک تابلو هم صورت جنگ روس و ایران بود.

▪️گزارش سفر به اروپا، میرزا حسن‌خان مستوفی‌الممالک، ص ۵۹

(کلمه بیدق در متن کتاب آمده بود. منطقی‌تر  است که بیرق باشد)

⏳@Ellinne

📩 وقتی تکه‌های عزیزت را از لابه‌لای سنگ‌ها و آهن‌ها و خاک‌ها بیرون می‌کشی، چه کسی می‌تواند انفجار روحت را اندازه بگیرد؟
وقتی زبانت را باز می‌کنی تا از واقعیت دردناکی که بر تو گذشته سخن گویی، انگار تخیل قوی یک شاعر را به مدد گرفته‌ای.

"دو هفته از پشت جبهه"
"گزارش #محمد_مختاری از جبهه‌های جنگ"

📥@Ellinne

✊ از پس سال‌های طولانی سخن گفتن از «ایران فرهنگی» با تمامی عناصرش از جمله تاریخ هزاران ساله، شعرا، فرهنگ و رسوم کهن که انباشته از «بنی آدم اعضای یکدیگرند» و « تو کز محنت دیگران بی‌غمی نشاید که نامت نهند آدمی»، وقتی می‌بینیم که چیز خاصی حاصل نشده، و جمعیتی انبوه از آدم‌های کوچه و بازار تا روزنامه‌نگار برای بیرون انداختن افغان‌ها و کشتار در غزه و بیروت هورا می‌کشند، به این اصل و واقعیت تاریخی اذعان می‌کنیم که بستر بربریت نه لزوماً سرزمین‌های غیر حاصلخیز فرهنگی که در تمدن‌های بزرگ و پرطمطراق است. اروپاییان بعد از جنگ دوم جهانی این موضوع را پیش کشیدند که چگونه ژرمن‌ها با آن همه دبدبه و کبکبه‌ی فرهنگی و فلسفی از گوته تا کانت به چنین توحشی مجهز شدند؟
در پس‌مانده‌ی ایران فرهنگی با قله‌هایی چون فردوسی و حافظ و غیره ملتی سر برآورده است که همه اینها را به سبب خستگی‌ها و معضلات خود به طرفه‌العینی دور می‌اندازد و خودش به همه آنچه بدان مفتخر است در جلوی دیدگان خود، انگشت میانی نشان می‌دهد. البته او این زوال دسته‌جمعی را در حین افتخار به آن سرگذشت و پیشینه تاریخی و فرهنگی نمایان می‌سازد، همانگونه که سربازان نازیسم در سنگرهای خود نیچه و شوپنهاور و گوته می‌خواندند.
آنچه میبینیم نشان می‌دهد که «ایران فرهنگی» با همه اجزا و عناصرش نتوانسته است حتی «انسان عادی» بسازد چه برسد به انسانی تراز؛ انسانی عادی که بر سر خیر و شر حساس باشد و به‌گونه‌ای وجدانی جانب شرّ نایستد. پس باید این سؤال هوسرل را پس از جنگ دوم و خطاب به ایرانیان تکرار کرد که این فرهنگ به چه کار می‌آید؟
آدمی وقتی گونه‌ای تحقیر را تجربه می‌کند، همه سرمایه‌های فرهنگی‌ و تاریخی‌اش را می‌تواند به ابزاری برای ترویج شرارت و بلاهت مبدل کند. سعدی به شی‌ای تجملاتی تبدیل می‌شود که می‌توان با جلد سخت آن بر سر دیگری کوبید. فرهنگ، من متورم جمعی می‌سازد که در آن افغانستانی و عرب و غیره به آن «یهودی» تبدیل می‌شوند که همراه سگ ورودش به پارک ممنوع شده است.
این خودشیفتگی جمعی محصول حس حقارت است، و می‌تواند تا جایی پیش رود که بی‌تفاوت به قتل عام هزاران انسان در فلسطین و لبنان، از کشته شدن اعضای حماس و حزب‌الله هلهله کند؛ گویی ما با بازی کامپیوتری روبرو هستیم که تنها در آن نصرالله را شکار کرده‌ایم. او که نمی‌تواند بر حاکمان ظالم خود چیره شود و خود را نجات دهد، بی‌توجه به رنج دیگری، هر نوع چیره شدن بر دشمنانش را جشن می‌گیرد، بی‌توجه به اینکه برای آنکه غلبه یافته خود او و خانواده‌اش در روز واقعه چیزی جز «سپر انسانی سپاه پاسداران» نیستند.

✏️#امین_بزرگیان

➡️@Ellinne

توییت بحث‌برانگیز #جرد_کوشنر ، داماد ترامپ که از اعضای موثر در شکل دادن پیمان ابراهیم بود


🔴The reason their nuclear facilities were not destroyed, despite weak air defense systems, is because Hezbollah had a loaded gun pointed at Israel🔴


🔴#Jared_Kushner
(Trump's son-in-law and envoy to Israel
in an unusual post:

"September 27 is the most important day in the Middle East since the breakthrough in the Abraham Agreement.

I have spent countless hours researching Hezbollah and there is no expert on earth who thought that what Israel did to behead them and humiliate them was possible.

This is significant because Iran is now fully exposed. The reason their nuclear facilities were not destroyed, despite weak air defense systems, is because Hezbollah had a loaded gun pointed at Israel. Iran has spent the last forty years building this capability as its deterrent.

President Trump would often say, "Iran never won a war but never lost a negotiation." The regime of the Islamic Republic is much more difficult when they risk the lives of Hamas, Hezbollah, Syrians and the Houthis than when they risk their lives. Their foolish efforts to assassinate President Trump and hack his campaign reeks of desperation and hardens a grand coalition against them.

The Iranian leadership is stuck in the old Middle East, while their GCC neighbors are racing toward the future by investing in their populations and infrastructure. They are becoming dynamic magnets for talent and investment while Iran is more backward. As the Iranian mission and threats dissipate, regional security and prosperity will increase for Christians, Muslims, and Jews alike.

Israel now finds itself with the threat from Gaza largely neutralized and with an opportunity to neutralize Hezbollah in the north. It's unfortunate how we got here but maybe in the end a goat will turn out sweet.

* Whoever called for a ceasefire in the north is wrong. Israel has no way back. They cannot afford now not to finish the job and completely dismantle the arsenal aimed at them. They will never get another chance*.

After the brilliant and rapid tactical successes of the pagers, walkie-talkies and direction of the leadership, Hezbollah's massive weapons stockpile is unmanned. Most Hezbollah fighters are hiding in their tunnels. Anyone still around wasn't important enough to carry a pager or be invited to a leadership meeting. Iran is also shaken, insecure and unsure of how much its intelligence has been penetrated. Failure to fully utilize this opportunity to neutralize the threat is irresponsible.

I've heard some amazing stories about how Israel has been gathering intelligence over the last 10 months with some brilliant technology and crowdsourcing initiatives.

But today, with the happy killing of Nasrallah and at least 16 senior commanders eliminated in just nine days, was the first day I started thinking about the Middle East without Iran's loaded arsenal aimed at Israel. So many more positive outcomes are possible.

This is a moment to stand behind the peace-loving people of Israel and the large part of the Lebanese who were harmed by Hezbollah and want to return to the times when their country prospered, and Beirut a cosmopolitan city. The main problem between Lebanon and Israel is Iran; Without it, the residents of both countries benefit greatly from working together.

The right step now for America would be to tell Israel to finish the job. It's been a long time. And it is not only Israel's struggle.

Philosopher Bernard-Henri Levy wrote in X, 'I keep reading everywhere that Lebanon is on the verge of collapse. not. She is on the verge of relief and salvation. Such moments come once in a generation, if they come at all.

The ability to reshape the Middle East now is limitless. Don't waste this moment.'🔴

🔴@Ellinne

🔴قرارداد ساخت تاسیسات نگهداری تانکرهای KC-46a در اسرائیل توسط آمریکا

اولین سوخت‌رسان می۲۰۲۵ تحویل داده میشه
حدودا یک سال آینده..!

☑️https://sam.gov/opp/0818dde598dd4e38a3f9783843f233d5/view

🔴@Ellinne

🧪 عقب‌ماندگی هند در زیرساختهای حمل‌ونقل دریایی و هوایی نسبت به چین

🛫@Ellinne

🔹...اواخر جنگ پس از آتش‌بس، بازدیدی از پالایشگاه آبادان داشتم. این پالایشگاه در دید مستقیم تیر دشمن بود و در زمان جنگ با خاک یکسان شده و واقعا خاکستر بود. مدیر خیلی خوبی داشتیم که البته هنوز هم هست‌ اما در حال حاضر بیکار است. ایشان سهم عظیمی‌ در برخی از مهمترین پروژه‌های صنعتی کشور از جمله پالایشگاه آبادان و ذوب‌آهن داشتند. زمانی که به آبادان رفتم‌ ایشان به من گفت: من در ‌این جا صد روزه پالایش نفت را آغاز می‌کنم. از آن جایی که پالایشگاه با خاک یکسان شده بود، بازسازی آن طی ۱۰۰ روز بعید به نظر می‌رسید. گفتم چگونه؟ گفت: شما فقط کمی کمک ارزی کنید. گفتم‌ این مساله‌ را در مقابل خبرنگاران اعلام کنم؟ گفت: بله اعلام کنید.

در آن دوران آقای میرزاده معاون اجرایی بنده بود. من به ایشان گفتم بررسی کنید که چه اندازه ارز برای بازسازی پالایشگاه نیاز است. ایشان اعلام کرد: ۷۰میلیون دلار ارز لازم است. من این موضوع را پشت‌ تریبون در مقابل خبرنگاران اعلام کردم، بگذریم که ایشان ۹۸ روزه پالایشگاه آبادان را با ظرفیت حدود ۲۰۰هزار بشکه نفت احیا کرد، اما نکته‌ای بسیار پر اهمیت‌تر وجود دارد.

من از آبادان مستقیم به تبریز رفتم. در مسجد جامع تبریز جمعیت زیادی حضور داشتند. در آن جا ماجرایی که در آبادان اتفاق افتاده بود را با مردم در میان گذاشتم و اعلام کردم ما در مقابل اینکه ۱۰۰ روزه پالایشگاه آبادان احیا شود، ۷۰میلیون دلار تقبل کردیم به همین دلیل نمی‌توانیم حتی یک کوپن برنج در کشور توزیع کنیم. من هنوز فریاد الله‌اکبری که مردم در حمایت از این موضوع سر دادند هیچ جای دیگری نشنیدم. این در حالی است که در زمان جنگ آذوقه فراوان نبود و کوپن برنج برای مردم خیلی مهم بود🔹

✍#میرحسین_موسوی

🖼@Ellinne

⏲نسبت بدهی به درآمد قابل مصرف خانوارها در آمریکا، چین و انگلستان

🎛@Ellinne

📰 آیا اقتصاد اسرائیل می‌تواند از یک جنگ تمام‌عیار با حزب‌الله جان سالم بدر ببرد؟

بانک‌های کشور در حال تجربه فرار سرمایه‌اند و نگرانی سیاست‌گذاران اقتصاد کشور در مقایسه با ابتدای جنگ بسیار بیشتر شده است

☠@Ellinne

اندوهِ لبنان

✍ #علی‌رضا_علوی‌تبار

خبر شهادت سیدحسن نصرالله مرا عمیقاً متأثر کرد و به فکر فرو برد. همیشه برای سید احترام قائل بودم. دقیق سخن می‌گفت، شجاع و در عین حال واقع‌بین بود، به‌خوبی انسجام حزب‌الله را حفظ کرد و در شرایط سخت به پیش برد، دشمن اصلی‌اش حکومتی اشغال‌گر و مبتنی بر آپارتاید بود، می‌توانست همزمان از قدرت نظامی و گفت‌و‌گو و اقناع بهره بگیرد و… . سید، خودش را برای شهادت آماده کرده بود، حزب‌الله هم می‌دانست که همیشه امکان شهادت او هست. بنابراین، اگر حساسیتی در برخورد با این شهادت هست به‌دلیل ضرورت بازنگری است که این شهادت ما را به آن فرامی‌خواند و نه فقط افسوس از دست رفتن شخصیتی بزرگ و تأثیرگذار. آنچه را که به‌نظرم باید مورد بازنگری قرار گیرد، فهرست می‌کنم. شاید شهادت او به این بازنگری کمک کند.

1️⃣ منتقدان حکومت در ایران، اغلب در برخورد با حزب‌الله دچار یک اشتباه بزرگ می‌شوند. زمانی‌، یکی از شخصیت‌های مؤثر حزب‌الله گفته بود که منتقدان حکومت در ایران فراموش می‌کنند که ما «حزب‌الله» هستیم، و نه «انصار حزب‌الله». گروهی از منتقدان بدون توجه به نقش حزب‌الله در منطقه و در مقابل حکومت اشغالگر اسرائیل، گمان می‌کردند حزب‌الله هم تشکلی است شبیه به انصار حزب‌الله خودمان؛ یعنی گروهی خودسر که با استفاده از امکانات عمومی و برای اختلال در فعالیت‌های دیگران سازمان یافته است. حال آن‌که حزب‌الله، اعتماد به‌نفس را به لبنان بازگرداند تا جایی‌که این کشور دیگر حیاط خلوت اسرائیل محسوب نمی‌شد و حزب‌الله هم به‌عنوان نیرویی مؤثر در تصمیم‌های منطقه به‌حساب می‌آمد. سید را باید در این چارچوب دید.

2️⃣ مدت‌هاست که بسیاری از ما وجود نظام سلطه را در جهان فراموش کرده‌ایم. از یادمان رفته است که پشت چهره آرایش شده‌ی نظام سلطه، خشونتی مرگبار و متکی بر تبعیض و معیارهای دوگانه پنهان شده است. باید نسل‌کشی در غزه و قتل عام در لبنان اتفاق می‌افتاد تا همه ما نظام مبتنی بر سلطه را به‌یاد آوریم. اسرائیل، با خیال راحت می‌کُشد و مهمات و حمایت‌ بین‌المللی‌اش به‌طور مستمر تأمین می‌شود. گفت‌و‌گو با جهان، تنش‌زدایی از روابط بین‌المللی و همکاری برای تأمین منافع ملی نباید ما را از واقعیت زشت حاکم بر روابط بین‌الملل غافل کند. ظاهراً، پشت این تمدن بزرگ، «نظام جنگل» پنهان شده است.

3️⃣ اگر می‌خواهیم در عرصه بین‌المللی تحقیر نشویم و کرامت و عزت‌مان حفظ شود، باید شعاری را طرح کرده و هدفی را دنبال کنیم که ابزار و امکانات تحقق و رسیدن به آن را داریم. طرح شعارهایی که تحقق بخشیدن به آن‌ها در محدوده توان و قدرت ما نیست، پیامدی غیر از تحقیر و سرشکستگی ندارد. سیاست‌های ما در منطقه و جهان تناسبی با توان و جایگاه ما در جهان ندارد. آرزو را باید به اندازه خواست. ادامه این روند نتیجه‌ای غیر از تضعیف ما و متحدان‌مان ندارد. بقاء برای ما محور ‌است و نباید به آن بی‌توجهی کرد.

4️⃣ سیاست خارجی نباید توسط نیروهای نظامی و امنیتی طراحی شود. نیروهای نظامی و امنیتی ابزار پیشبرد سیاست خارجی‌اند و تضمین تحقق آن، نه بیشتر. طراحی و اجرای سیاست خارجی باید بر عهده نهادی قرار بگیرد که در مقابل نمایندگان مردم پاسخگو باشد و بدون خیال‌پردازی به آینده بنگرد.

5️⃣ از تجربه جنگ تحمیلی باید بیاموزیم. پس از جنگ امکان بحث انتقادی در مورد آن فراهم نشد. هیچ‌گاه نپرسیدیم که تا چه حد می‌شد جلوی وقوع آن رویداد گرفته شود؟‌ هیچ‌گاه نپرسیدیم که چه زمانی برای پایان‌دادن جنگ مناسب بود؟ هیچ‌گاه نپرسیدیم که چرا در طول جنگ سیاست خارجی ما روز به روز به انزوای راهبردی ما کمک کرد؟ این سؤالات مطرح می‌شد، اما همیشه سرکوب می‌شد. نتیجه چه شد؟ آیا در سیاست‌های منطقه‌ای هم در حال تکرار همان خطاهای جنگ هستیم؟

📌جنگ واقعیت دنیای ماست؛ واقعیتی کاملاً نامطلوب. باید از این واقعیت تا حد امکان گریخت. قوی بودن و توانایی بازدارندگی شرط لازم است اما شرط کافی نیست. اگر با توجه به تجربه حنگ سیاست خارجی خود را بازسازی نکنیم، مجبور به پذیرش وضعیتی خواهیم شد که برای ما بسیار نامقبول و حتی، تحقیرکننده خواهد بود. یک فرمانده ملی می‌تواند برای زیر بار ذلت نرفتن، تصمیم به شهادت آگاهانه بگیرد. اما نمی‌تواند برای شهادت همه همراهان‌اش تصمیم‌گیری کند. باید برای ماندن و ادامه راه تصمیم‌گیری کنیم.

📌@Ellinne

💻 سهم دورکاری از اشتغال کشورهای اروپایی

💻@Ellinne

🔴بلای خانمان‌سوز کینه

آنکه از مرگ انبوه فلسطینی‌ها و اینک شهادت حسن نصرالله مسرور شده، دلی مملو از کینه دارد. از تعداد این دل‌های پرکینه و مسرور کسی خبر ندارد. اما هر چه بیشتر باشند، بیشتر باید از آینده ترسید. آنها با نظام جمهوری اسلامی مخالف‌اند، اما نه تنها به مخالفت‌هاشان نباید امیدی بست، بلکه هر کدام یک مین خطرناک بر سر راه تقویت زندگی مدنی، آزادی و نظم دمکراتیک‌اند.
تنها دلی می‌تواند چراغی فرا راه آینده برافروزد، که حقیقتاً ضد سلطه باشد. سلطه هر کجا که هست، روح و روانش را بیازارد. برای هر کس که علیه سلطه عمل می‌کند احترام قائل شود و برای مرگ‌شان سوگوار باشد. برای گشودن افق فردا کافی نیست با وضع موجود مخالف باشیم. باید اطمینان حاصل کنیم چاله عمیق‌تری فرا راه مردم نکنده باشیم.
مردم فلسطین و لبنان علیه سلطه بی‌مهار یک کشور یاغی به نام اسرائیل دست به مبارزه زده‌اند. می‌توان الگوهای رفتاری و شناختی آنها را موضوع بررسی و نقد قرار داد و با برخی از اقدامات مخالف بود. اما نفس وجود آنها و تداوم عمل و مبارزه‌شان، از بزرگی روح انسانی حکایت دارد.
تنها دلی پایگاه امن برای عشق به آزادی است، که هر مبارز برای رهایی از سلطه را می‌ستاید. از کوچه و خیابان کشور خودمان تا هر کجا و هر کس در هر کجای دیگر جهان.
سید حسن نصرالله در لبنان مظهر پایان بخشی به برتری‌جویی اسرائیل و تحقیر مدام مردمان لبنان طی دهه‌های متمادی بود. مردمان و رهبران فلسطینی در غزه و کرانه باختری امید مردمان تحقیر شده‌اند. برخی اشتباهات استراتژیک آنها در عمل قابل بحث و بررسی انتقادی است. اما وای به دلی که از مرگ آنها مسرور می‌شود. وای به مردمی که از مرگ انبوه و بی‌رحمانه آنها شادمان شوند. آنکه از مرگ فجیع مردم فلسطین و حسن نصرالله شادمان شده، خود یک برده تحقیر شده است که در جستجوی اربابی تازه‌ برای تداوم بردگی است.
کینه یک ویروس خطرناک است. در فضای تهدید و سرکوب به نحو شگفتی تکثیر  می‌شود. خرد را کور می‌کند. ظرفیت‌های اخلاقی را می‌سوزاند. از کینه‌ورز ماشین تولید نفرت مدام می‌سازد. او برای همگان و پیش از همه برای خود یک بلای خانمان‌سوز است.

#جواد_کاشی
(استاد فلسفه سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی)

🔴@Ellinne

🔹️ شهرزاد میرسلطانی
پنج سال برای شکل دادن چنین فضایی در موزه‌های‌ ایران تلاش کردم و حال نخستین ماحصل تلاش‌ها تقدیم میشود به کودکان!
روز جمعه در موزه رضا‌ عباسی کنار بازدید هدفمند از موزه، از نگاه به آسمان خواهیم گفت و صورت‌های فلکی و همچنین کتاب صورالکواکب اثر عبدالرحمان صوفی را خواهیم شناخت.

🔹️@Ellinne