الیزابت کندال، متخصص یمن در گفتگو با یک رسانه عبری‌زبان می‌گوید:

حوثی‌ها سه مزیت کلیدی دارند: جغرافیا، تجربه و طرز تفکر.
کافی است نگاهی به نقشه یمن بیندازید تا متوجه شوید آن‌ها مناطقی بسیار صعب‌العبور را در کنترل دارند. آن‌ها بیش از دو دهه تجربه جنگ‌های پراکنده با برخی از قدرتمندترین ارتش‌های منطقه را دارند و ده‌ها هزار حمله هوایی ائتلاف به رهبری عربستان را پشت سر گذاشته‌اند.
حوثی‌ها نسبت به تلفات بسیار بردبار هستند، از دشمنان خود هراسی ندارند، عقب‌نشینی خفت‌بار ایالات متحده از عراق و افغانستان را دیده‌اند و صادقانه باور دارند که خدا با آن‌هاست. در هسته‌ی خود، حوثی‌ها مشروعیت خود را از اسلام شیعه زیدی می‌گیرند؛ شاخه‌ای که به‌طور تاریخی بر مقابله با حاکمان ظالم تأکید دارد.
آن‌ها از گذشته باشکوه خود سخن می‌گویند؛ از نهاد دینی زیدی که توسط یک امام رهبری می‌شد و تا سال ۱۹۶۲ به‌طور مقطعی وجود داشت. گاهی درباره‌ی مسائلی صحبت می‌کنند که به ریشه‌کن شدن جمعیت زیدی و آسیب‌هایی که پروژه دولت‌سازی به آن‌ها وارد کرده مربوط می‌شود. در مواقعی دیگر، رژیم را به خاطر تابعیت از ایالات متحده مورد انتقاد قرار می‌دهند؛ ادعاهایی که با یمنی‌های اهل سنت نیز هم‌صدا می‌شود.
گاهی نیز از اتحاد با ایران صحبت می‌کنند؛ با لحنی پان‌شیعی که فقط به شیعه زیدی محدود نیست، که فرقه‌ای نسبتاً کوچک است. این چارچوب وسیع‌تر، راه را برای ارتباط با لبنان، عراق و البته تقویت اتحاد با ایران باز می‌کند. استفاده‌ای بسیار هوشمندانه و پیچیده از تمام این هویت‌ها و ابزارها در کار است و هر یک برای مخاطبی خاص تنظیم شده‌اند.
این‌که اسرائیل به جای استفاده از موشک یا پهپاد، از جنگنده‌ها بهره می‌برد، این عملیات‌ها را بسیار پرهزینه‌تر کرده است. هدف این حملات، نشان دادن توانایی اسرائیل برای ضربه زدن مکرر به حوثی‌هاست. در این جنگ روانی، اسرائیل برتری آشکاری دارد.
اما دشوار است که ببینیم اسرائیل چگونه می‌خواهد در برابر حوثی‌ها پیروز شود، جایی که ارتش‌های قدرتمندی مانند عربستان سعودی و ایالات متحده شکست خوردند و ناچار به عقب‌نشینی و ورود به فاز معامله شدند. اسرائیل بارها بنادر یمن را از کار انداخته است — تکرار همان الگو.
حوثی‌ها خود را وفق داده‌اند: با استفاده از قایق‌های ماهیگیری تانکرهای دست‌ساز را به دریا می‌کشند، نفت را از کشتی‌های لنگر انداخته تخلیه کرده و به ساحل بازمی‌گردانند. ایالات متحده به عمانی‌ها رجوع کرده و گفته: «به ما کمک کنید.»
از همان ابتدا، حوثی‌ها گفته‌اند که جنگشان با اسرائیل به ایالات متحده مربوط نمی‌شود.
1404.02.06 2041 IRST
@GeopoliticIntel

سربازان اسراییلی به مردمی که دور کامیون‌های غذارسانی سازمان ملل جمع شده‌اند تیراندازی کرده و ۴۷ نفر را کشته و مجروح کرده‌اند. هر چقدر این ماجرا را عقب‌تر ببریم عفن آن بیشتر می شود: بعد از مدتها قحطی دادن به مردم و فشارهای جهانی فقط به ده درصد از کامیونهای مورد نیاز فوری اجازه ورود داده شد و همانها هم فقط به نقطه خاصی هدایت شدند تا مردمی که در سایر جاها هستند بیشتر شکنجه و مجازات شوند (سازمان ملل هم به این مساله اشاره و اعتراض کرد).
برای همان جنایتکار جنگی در میانه همین فجایع نمایندگان کنگره آمریکا ۷۹ بار کف زدند و بیش از پنجاه بار از جا برخاستند. مشتی کودک‌مانده عصبانی همچنان فکر می‌کنند برای مبارزه با جمهوری اسلامی یا اسلام یا هر چیز دیگری باید از این ابرجنایتکاران حمایت کرد یا حمایت خواست.

در تاریخ ایران بارها تلاش شده است با نمایش عذاب‌های دوزخ، مومنان را با تهدید و ارعاب به نیکی و پاکی ترغیب کنند. نخستین نمونه آن ارداویراف‌نامه (ارداویرازنامه) است و شاید آخرین نمونه آن سیاحت غرب.

در ادبیات غرب نیز بارها از سفر به زیر زمین و یا دوزخ روایت شده است، که احتمالا کهن‌ترین آن در داستان "اودیسه" هومر دیده می‌شود. ولی معروف‌ترینِ آن‌ها کتاب "کمدی الهی" دانته است که در سه جلد، سفر نویسنده به دنیای دیگر را بازگو می‌کند. در تمام این آثار، بخش دوزخ از همه جذاب‌تر و گیراتر است؛ به عنوان مثال جلد نخست کمدی الهی دانته که به دوزخ مربوط است، پرخوان‌ترین جلد آن به شمار می‌رود.
حال باید از مسوولین پرسید که با چنین سابقه تاریخی و جهانی، چطور توانستند دوزخی چنینی بسازند؟ اینکه ذاتا ساختن دوزخ در بهشتِ فومن ذاتا کج سلیقگی است و یا اینکه مصرف گاز برای چنین پروژه‌ای در این وضعیت ناترازی کاری است ناصواب، در این لحظه مساله من نیست؛ پرسش من این است که چطور توانستید چنین سازه زشتی بسازید و آیا انتظار دارید با چنین سیرکی، کسی مرعوبِ غضب خداوند شود؟
آیا این پروژه چیزی جز آتش زدن واقعی بیت المال نیست؟
@Naghal_bashi

🔗 وحید حاجی‌‌پور (@vahidhajipour1):
سودی که شبکه قاچاق از عدم اجرای مصوبه گازوئیل سه‌نرخی به جیب می‌زند،
روزی ۴۱۰ میلیارد تومان
ساعتی ۱۷ میلیارد تومان
دقیقه‌ای ۲۸۵ میلیون تومان
و ثانیه‌ای ۴.۷ میلیون تومان است.
اعتصاب کامیون‌داران، ابزاری است برای تحت فشار قرار دادن دولت به‌منظور عقب نشینی از طرح «جلوگیری از قاچاق سوخت»


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔗 وحید حاجی‌‌پور (@vahidhajipour1):
چرا گازوئیل سه نرخی شد؟
در طرح جدید «سوخت‌گیری در مسیر»، کامیون‌ها فقط در مسیر حمل بارشان و براساس «بارنامه برخط» سوخت ۳۰۰ تومانی دریافت می‌کنند. اگر از مسیری که آنلاین رصد می‌شود، خارج شوند قیمت سوختشان‌ بصورت پلکانی افزایش می‌یابد.
به بیان ساده‌تر، با این اقدام هیچ کامیونی نمی‌تواند سهمیه دولتی بگیرد و آن‌ را به قاچاقچیان بفروشد. همه چیز کاملا تحت پایش است و حداقل از قاچاق ۸ میلیون لیتر گازوئیل در روز جلوگیری می‌شود. رقمی معادل ۵ میلیون دلار در روز.
فقط با یک تصمیم‌ درست

⛽️Ellinne

▫️گفت‌وگو با حمیدرضا محمدی، بنیانگذار #گنجور دربارۀ داستان شکل‌گیری و تکامل این وبگاه.

گنجور گونه‌ای خویشکاری فرهنگی است که بی‌صدا، اما پیوسته و پراثر، طی سال‌ها به ثبت، ترویج و تحلیل #ادب_پارسی پرداخته و اکنون به بخشی از حافظه جمعی ایرانیان و فارسی‌زبانان تبدیل شده است؛ مصداق:
#تو_یکی_نهی_هزاری_تو_چراغ_خود_برافروز

◀️ دیدن نسخه کامل این گفت‌وگو

⬅️ وبگاه گنجور
@Jaryaann