#جنگ شد دخترم
این خبر کوتاهی است با ردی بلند بر زندگی تو

✍️#پوریا_عالمی

من اینجا کنار تو هستم
کنار تو هستم که نترسی
با دستم که می‌لرزد دستان بخشاینده تو را در دستم گرفته‌ام
کنار تو هستم که نترسی
در چشمانت که خورشید است نگاه می‌کنم
و داستان هزار طلوع در هزار جای ایران را برایت تعریف می‌کنم

ردای خوشبختی‌ات
را با برگ‌های صنوبر خواهم دوخت

شوخی دردناکی است اما جنگ شده است
و کوه دماوند بغض کرده است

من به زبان فارسی دوستت دارم
به زبان فارسی نگرانت هستم
به زبان فارسی دلقکت می‌شوم که صدای بمب‌ها را نشنوی

به بوی گوگرد گوش نکن
به خبرهای در صف نانوایی گوش نکن
من از بادهایی که در شاخه گندم‌ها می‌وزد شنیده‌ام
جنگ تمام می‌شود و تو ادامه می‌یابی
و بوی نان شهر را پر خواهد کرد

زمین مادر من است
و ایران قلب زمین است
و قلب زمین تند می‌زند

جنگ تمام می‌شود دخترم
تو می‌مانی
و به زبان فارسی می‌رقصی
روی سرزمینی که من را در برگرفته است
روی سرزمینی که همیشه بخشنده است

گنجشک کوچکی هستی تو
تفنگ‌های ساچمه‌ای آسمان تو را نشانه گرفته‌اند
من سپری خواهم بود سرخ و سفید و سبز
و تا آغاز رنگین‌کمان نگهبانت خواهم بود

🇮🇷Ellinne

✈️تهران، شب گذشته یکی از سخت‌ترین شب‌های تاریخ معاصرش را پشت سر گذاشت. دیشب در امتداد روزی بود که حجم بمباران تهران طی روز، در تاریخ‌اش بی‌سابقه بوده..
دیشب برای ساعاتی از هر طرف صدای انفجارهای عظیم می‌آمد. هنوز از  تعداد شهدا و مجروحین و خرابی‌ها گزارشی منتشر نشده است و معلوم نیست هدف ترورها چه کسی بوده و موفقیت‌آمیز بوده یا نه .. که ایشالا نه

"استالین در ۱۹۲۹ گفته بود:
ما از کشورهای پیشرفته پنجاه تا صد سال عقب افتاده‌ایم. ما باید این شکاف را در ده سال پر کنیم. یا این کار را انجام می‌دهیم یا له خواهیم شد.
ما هم امروز ۲۰ تا ۳۰ سال عقبیم ولی فقط ۲ تا ۳ سال زمان داریم."

‏زنده باد ایران
‏
🇮🇷Ellinne

🖼آیندگان این دوازده روز را با رشادت‌های پدافند ارتش، نیروی هوافضا سپاه و بچه‌های آتش‌نشان و اورژانس به یاد خواهند آورد.

🔗 کاتخون. (@rasputin1500)


✌Ellinne

🤩 نشستن در پدافند شجاعانه‌ترین کار داوطلبانه بود، احتمال کشته شدن توسط دشمن متجاوز بسیار بالا بود.


👈 رفیقم در دوره سربازی‌اش سرباز پدافند بود. رفته و گفته من این دوره‌ها را دیدم، کاروکاسبی را رها کرده و داوطلبانه رفته. حالش هم خوبه.

https://x.com/samousavia/status/1937236620605817148?s=19

🧠Ellinne

🪖 نماینده کلیمیان در مجلس اومده شبکه خبر و میگه پسر خودش سربازه و مثل تعداد زیادی دیگر از جوانان کلیمی سرباز هرگز پست خودش رو ترک نکرده.

https://x.com/h0d3r_fa/status/1937496629394690259?s=19

🇮🇷Ellinne

🤝بادِ بی‌معنای کلمات

شلیک به زندان اوین خلاصه آزادی به سبک عزرائیل بود. به زندان شلیک کردند و چند نفر از اعضای خانواده زندانیان که برای ملاقات آمده بودند کشته شدند. این جنایت چنان ترکیب غریبی از رذالت و حماقت است که باید گفت توصیف‌ناپذیر است. عجیب‌تر از آن واکنش نرگس محمدی برنده بی‌خاصیت‌ترین جایزه جهان بود که می‌نویسد «تخریب شد»، فاعل این عمل یافت نشد! چرا اینقدر همه چیز بی‌معنا است؟ کلماتی مثل آزادی و صلح و حقوق بشر و غیره ظاهراً دیگر به هیچ چیزی ارجاع نمی‌دهند. روز می‌تواند به شب ارجاع دهد شب به روز. ویرانی کامل زبان و بنابراین فهم سالم از واقعیت. آغاز عدالت درست نامیدن چیزها است، ما اینقدر اسامی غلط به چیزها داده‌ایم که رابطه‌مان را با واقعیت گم کرده‌ایم و همزمان هدف‌های نهایی در سیاست را. فعال سیاسی، فعال رسانه‌ای، جایزه صلح، آزادی، حقوق بشر، حقوق زنان و غیره. اینها باد بی‌معنای کلماتند.
#بابک_مینا

👉Ellinne

🛡سه بازندهٔ بزرگ ارتباطی:
تلویزیون، فیلترینگ، جنگ روایت‌ها.

اکنون روشن‌تر از همیشه می‌توان دید که سه سیاست کلان ارتباطیِ
۱. انحصار رادیو و تلویزیون،
۲. فیلترینگ گسترده اینترنت،
۳. تولید روایت به‌جای پیگیری واقعیت در روزنامه‌نگاری
چه ضربات مهلکی به ایران و ایرانیان زده و خواهد زد.

https://x.com/saeed_arkan/status/1937872882245185566?s=19

🎞Ellinne

"پیروزی" یا شکست: پایانِ ایدئالیسم.

#رامین_پرهام

پرسش این است: پیروزی یا شکست؟ آیندۀ ایران در گرو پاسخ درست به این پرسش است. در این دوازده روزی که ایران، منطقه و تاحدودی دنیا را لرزاند، چه چیزی را می‌توان برای ایران پیروزی تحلیل کرد؟ بطور خلاصه، این دوازده روز نشان داد که ایران سوریه نیست. ایران کشوری نیست که هر تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ای که از راه می‌رسد بخواهد درِ خانه را با لگد بشکند، اسباب‌واثاثیۀ آن را به‌هم‌بریزد و صاحب‌خانه را بیرون کند و مستأجر خودش را در آن اسکان دهد. حال این صاحب‌خانه یا آن مستأجر، هرکه باشد. ارتشِ ایران فروپاشی نکرد و اگرچه کیفیت و کمیّتِ تجهیزاتِ آن پاسخگوییِ کارآمد به چالش‌هایِ قرنِ‌بیست‌ویکمی را تاحدودِ زیادی ناممکن ساخته بود، تا پایِ جان ایستاد و تاآنجا که می‌توانست، ضرباتی جانانه به دشمنِ متجاوز وارد آورد. برخلافِ انتظارِ دشمن، مردمِ ایران از جنگ بعنوانِ فرصتی برای غلبه بر دشمنِ داخلیِ این مرزوبوم استفاده نکردند و برعکس، تاجایی‌که در توان داشتند، به یاریِ یکدیگر شتافتند و شهدایِ نظامیِ خود را پاس نهادند. پرسُنلِ امدادی، بعنوان تنها یک نمونه، تا پایِ جان، در هنگامۀ جنگ، امدادرسان باقی‌ماند و فعالِ سیاسی نشد. سربازِ ایرانی، سرباز باقی‌ماند و اپوزیسیون نشد. کسی با ستارۀ داوود به خیابان نیآمد. بجز اقلیتی نادان و مجازی، کسی در فضایِ حقیقی برای دشمنِ متجاوز فرشِ قرمز پهن نکرد. این‌همه گوشه‌ای‌ست از واقعیت‌هایی انکارناپذیر که دلالت بر یک واقعیتِ بزرگِ تاریخی و تمدّنی دارد: ایران سوریه نیست. ایران کشوری نیست که مرزهایِ آن را، یکصدسالِ پیش، جمعی دیپلماتِ مست و سرمستِ فرانسوی و بریتانیایی در ۱۶ مِی ۱۹۱۶ در لندن، کوچۀ دائنینگ، تعین‌کرده‌باشند. این دوازده روز نشان داد که ایران ایران است، کشوری تاریخی با تمدّنی ایرانشهری و چندهزارساله، که بدون آن، اگرهم بتوان آینده‌ای برای غربِ آسیا یا خاورمیانه متصور شد، راه چنین آینده‌ای از دریایی از خون و جنگ‌هایِ داخلی، خارجی، قومی و مذهبی خواهدگذشت. بنابراین، و در پاسخ به پرسشی که مطرح کردیم، اگر بتوان برای ایران یک پیروزی در این دوازده روز تاریخی محسوب کرد، این پیروزی را باید در هویّتِ ایرانیِ ایران و در چیستیِ تاریخی و تمدّنیِ آن جستجو کرد. و لاغیر. و امّا چه چیزی را می‌توان، و باید، در این آزمونِ تاریخیِ دوازده‌روزه برای ایران یک شکستِ انکارناپذیر تحلیل کرد؟ کشوری که عالی‌ترین مقامِ نظامیِ خود یعنی رئیسِ ستادِ مشترکِ نیروهایِ مسلح‌اش را در همان ساعتِ نخستِ جنگ ازدست‌می‌دهد، پیروز نیست. کشوری که آسمانِ آن در قرنِ بیست‌ویکم به جولان‌گاه دشمن تبدیل شده، پیروز نیست. کشوری که جمع بزرگی از دانشمندانِ خود را در ساعاتِ نخستینِ یک جنگ ازدست‌می‌دهد، پیروز نیست. سرِ بریده، در بهترین حالت، مظلوم است، نه پیروز. سیاست، عرفان نیست. چه در زندگیِ فردی و چه در حیاتِ اجتماعی و ملی، تحلیلِ درست از شکست است که راه بر تکرارِ آن می‌بندد. دو نمونۀ تاریخی: آلمان - تحلیلِ درست از شکستِ اکتبر ۱۸۰۶ در نبردِ یِنا دربرابرِ قوایِ ناپلئون بود که می‌رفت تا از پادشاهیِ پروس، آلمانِ واحد و نیرومندِ نیمۀ دوّم قرنِ نوزدهم را بسازد. تحلیلِ درست از آن شکست بود که پروسی‌ها را بر آن داشت تا با بازنگریِ جدّی در ساختارهایِ ناکارآمدِ خود، به بازسازیِ همه‌جانبۀ آنها بکوشند. یک بازنگریِ بنیادین که از بازسازیِ دستگاه آموزشی و دانشگاهی آغاز شد، و تمامیِ نهادهایِ نظامی، اقتصادی، مالیاتی و گمرکی، و سیاسی و کشورداری را دربرگرفت. پس از این شکست و تحلیلِ درست از آن بود که آلمان، تنها در دو نسل، به ابرقدرتِ صنعتی، نظامی، علمی و فکریِ فلاتِ اروپا تبدیل شد. ایران – تحلیلِ درست از شکست‌هایِ نظامی دربرابر روسیه بود که به انقلابی فکری و به جنبشی اصلاحی انجامید: مشروطه یا حکومتِ قانون که خود، مستلزم یک دولتِ مرکزی و توانمند بود. آنچه در این دوازده روز تاریخی پیروز شد، روحِ ایرانیِ ایران بود، جانِ تمدّنی و ایرانیِ ایران؛ و روحیۀ مردمی که باوجودِ تلاشِ گستردۀ رسانه‌ای دشمن، تن به خفّتِ همسویی و لبّیک‌گفتن به دشمن ندادند. آنچه در این دوازده روزِ تاریخی پیروز شد، جوانمردیِ ارتش و نیروهایِ مسلح ایران بود. ارتشی که در بهمن ۵۷ خودش را فدای ملت کرد. ارتشی که در همان ماه‌هایِ نخستِ جنگی که هشت‌ساله شد، بخشی حیاتی از نیروهایِ متجاوزِ عراقی را تارومار کرد. آنچه در این دوازده روز تاریخی پیروز شد، روحیه‌ای بود مردمی، ملی و نظامی که همواره خود را پاسدار ایران و ایرانی دانسته و می‌داند. آنچه از این دوازده روز تاریخی، دوازده روزی تاریخ‌ساز خواهدساخت، تحلیلِ درستِ ما از واقعیت خواهد بود. از شکست‌هایمان.

https://x.com/parhamramin/status/1938204448767049918?s=46

👁Ellinne