گفت‌وگوی «هم‌میهن» با ۶ عکاس که از تجربه‌های خود در جنگ ۱۲ روزه گفتند

دشواری تصویر نبرد

در روزهای جنگ، خبرنگاران و عکاسان خبری با ممنوعیت و سانسور دست‌وپنجه نرم کردند

🖌الهه محمدی | خبرنگار گروه جامعه

🔹برای فاطمه، عکاس، همه‌چیز در جنگ ۱۲ روزه، در سه قبر خالی برای سه بچه خلاصه شد؛ سه کودک که قرار بود با مادرشان در قطعه ۴۲ بهشت زهرا کنار هم در خاک بخوابند. کودکانی یک‌ونیم ساله، سه‌ساله و شش‌ساله که بمب‌‏های اسرائیلی جان آنها و مادرشان را با هم گرفت و چندمتر آن‌طرف‌‏تر، مادری با پسر هفت ساله‌‏اش به خاک سپرده می‌‏شد. فاطمه، خواهر کوچک این پسر را دیده بود که نقاشی‌‏ای کشیده در کنار پدر، مادر و برادرش و کنار قبر آویخته. حالا برای آن دختر فقط یک پدر مانده.

🔹در میانه‏ آوارها و اجساد، دوربین‌‏های شش عکاس ایرانی، مجید سعیدی، مریم رحمانیان، امیر خلوصی، مجید خواهی، مرتضی زنگنه و فاطمه بهبودی تصاویری را ثبت کردند که همزمان برای همیشه در ذهن‌‏هایشان هم ثبت شد؛ مادری با پای قطع‌‏شده، کودکی با نگاهی بهت‌‏زده و چهره‌‏ای پر از خون که نه حرفی می‌‏زده نه گریه می‌‏کرده، پدرانی که جنازه‏ فرزند را بر دوش می‌‏کشیدند و قبرهایی کوچک که قرار بود کودکان کشته‌‏شده را در کنار هم به خواب ابدی ببرند.

🔹در جنگ ۱۲ روزه ‏ایران و اسرائیل، این شش نفر دوربین را در بلوار کشاورز، کامرانیه، پاتریس لومومبا، فلسطین و بهشت زهرای تهران بر دوش کشیدند، با ممنوعیت عکاسی روبرو شده، بازداشت شده و باز هم به دل خیابان‌‏ها، خانه‌‏ها و بیمارستان‌‏ها رفتند. آن‏ها با چشم خود سوختن را دیدند، با گوش خود گریه شنیدند و با انگشت خود ماشه‏ شاتر را کشیدند.

🔹مجید سعیدی، عکاس Getty images، عکاسی که سال‌‏ها جنگ را در کشورهای همسایه ثبت کرده بود، حالا برای اولین‌‏بار طعم آن را در قلب پایتخت چشید و آن‏چنان که خودش می‌‏گوید، هیچ‏وقت این شب را از یاد نخواهد برد. وقتی دیده که مادری دارد با دست‌‏های خودش بچه‌‏اش را از زیر آوار بیرون می‌‏کشد و ضجه می‌‏زند، دلش نیامده دوربین را به سمت صورتش بچرخاند و از او عکاسی کند. خیلی از عکاسان دیگر هم به گفته او همینطور بوده‌‏اند؛ مثل عکاس زنی که در کنار مجید عکاسی می‌‏کرد و وقتی دیده زنی دارد برای بچه زخمی‌‏شده‌‏اش زار می‌‏زند، دوربین را زمین گذاشته، او را در آغوش گرفته و رهایش نکرده تا خانواده‌‏اش از راه برسند. آن عکاس، آن شب ساعت‌‏ها در آغوش آن زن گریه کرده بود.

🔹در روزهایی که پایتخت زیر سایه‏ انفجارها و دود فرو رفته بود، خبرنگاران و عکاسان خبری شاید بیش از همیشه خود را در حصار دیدند؛ نه‌‏فقط حصار جنگ، بلکه دیواری از ممنوعیت و سانسور. امیر خلوصی، عکاس خبری خبرگزاری ایسنا، یکی از معدود افرادی‏ است که در بحبوحه‏ جنگ تهران توانست اندک تصاویری از واقعیت را ثبت کند؛ تصاویری که بیشترشان از روز حمله به بلوار کشاورز بود، در شبکه‌‏های اجتماعی دست‌‏به‌‏دست شدند، بسیاری از آن‏ها هرگز منتشر نشدند یا به سختی اجازه ‏انتشار یافتند.

▫️ادامه مطلب در سایت هم‌میهن آنلاین

📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید:

🔗سایت | 🔗اینستاگرام | 🔗تلگرام | 🔗 بله

در سئول اومدن یه کتابخانه در فضای باز زدن اینجوری که مردم میرن روی مبل‌های راحتی میشینن و کتاب مطالعه میکنن! فقط در سه ماه یک میلیون بازدید کننده داشته این کتابخانه و قرار شده توسعه‌اش بدن

@Havaas_part

The brain is a galaxy of information.

This is only a cubic millimeter.

https://x.com/NTFabiano/status/1943683512764125659?s=19