🥇 چند سال پیش یک بار از آقایی که با کمیته جایزه صلح نوبل در نروژ همکاری داشت پرسیدم اگر قرار بود جایزه امسال به روزنامه‌نگاران داده شود چرا به ژولیان آسانژ تعلق نگرفت. گذشته از کار بی‌نظیر و تاریخی او در ویکی‌لیکس که بهای سنگینی برایش پرداخت آن زمان آسانژ در وضعیت وخیمی به سر می‌برد و این جایزه می‌توانست نجاتش بدهد. پاسخ داد به این مضمون که کمیته دست راست‌هاست و تحت نفوذ محافظه‌کاران آمریکایی. آن سال جایزه را به دو روزنامه‌نگار دادند که نه من اسمشان یادم است نه شما. قاعدتا یکیش روس بود و مخالف پوتین. از دیگری همینقدر هم یادم نیست.
امسال به خانمی داده‌اند که فقط یک قلم از کارهایش دعوت از ترامپ به حمله به ونزوئلا بوده است. به نظرم به همان ترامپ می‌دادند بهتر بود.
#محمود_فرجامی

🕊Ellinne

🤔ایران اولین تولیدکننده زعفران جهان

🇮🇷Ellinne

💰قیمت بیت کوین تا مرز ۱۰۲٬۰۰۰ دلار سقوط کرد و هنوز در نوسانه...

فقط در یک ساعت حدود ۳ میلیارد دلار لیکویید شد!


🪙Ellinne

😁من در وقت‌های بی‌حوصلگی، باز می‌توانم کتاب بخوانم؛ ولی بعضی کتابها! این کتاب، یکی از همان‌هاست.
کلا خواندن خاطرات و سبک زندگی آدمها برایم جذاب است؛ نه از این جهت که از آنها مستقیماً الگو بگیرم. کار چرتی است.
از مطالعه دوباره‌ی این کتاب، تنها یک گزاره در ذهنم پررنگ و برجسته‌تر می‌شود: هیچ نسخه‌ی نهایی وجود ندارد؛ بگرد و نسخه‌ی خودت را بیاب!
اما با این حال، اصول مشترکی در میان تمام این انسان‌های با دستاورد انبوه و درخشان، به چشم می‌خورد. یکی از این اصول مشترک، همین است که از تکرار یک روتین استقبال می‌کنند.
گویی خلاقیت، نیاز به روالی اتوماتیک دارد که ذهن تنها روی پروژه‌ی پیش رویش متمرکز بماند. به هر حال ذهن ما ظرفیت محدودی دارد و نمی‌تواند چند هندوانه را با هم بردارد. وقتی هر روز باید روزمرگی شما را برنامه‌ریزی کند، جایی برای کارهای عمیق‌تر نمی‌ماند.
من در میان نویسندگان و پژوهشگرانی که دیدم، کمتر چنین نوع انضباط‌هایی را شاهد بودم. شاید به همین خاطر است که ما کمتر نویسنده یا خالق اثری در تراز موراکامی و امثال او در کشورمان داریم.
#عباس_حائری

🎮Ellinne

📈رشد سریع قیمت طلا و همزمان کاهش قیمت نفت یک وضعیت غیر عادی است که برای اولین بار رخ داده

https://x.com/Majidi_Masoud/status/1976619011971690858?mx=2

📉Ellinne

🤑حجم نقدینگی ۱۴۰ تریلیون دلاری جهان در نیمه ۲۰۲۵

💵Ellinne

🖼 ‏مهم‌ترین نکته‌ای که اصلاح‌طلبان وطنی باید بفهمند این است که آرمانشهرشان- نظم جهانی لیبرال - سال ۲۰۰۸ سکته کرد، ۲۰۱۶ مرد و در ۲۰۲۴ آخرین میخ تابوتش را زدند.
‏نظم لیبرال دو ستون داشت: هنجارها و نهادهایش و اراده هژمون برای تداومش. آمریکا انچه را از سال ۱۹۴۵ شروع کرد، ادامه نمی‌دهد.

روند فرسایش نظم جهانی لیبرال سه مرحله داشت:
‏در سال ۲۰۰۸ و بحران مالی بین المللی ناکارآمدی نهادها و سیاست‌های مالی آن به وضوح مشخص و اعتماد به آن کم شد.
‏سال ۲۰۱۶ با برامدن ترامپ در امریکا و برگزیت در بریتانیا پوپولیسم آن را به چالش کشید و از سال ۲۰۲۴ مشخصا ترامپ آن را رد می‌کند .
‏نکته‌ای که من مطرح کرده‌ام ناظر به «ساخت قدرت در سیاست خارجی» یا نقش اجرایی جریان اصلاح‌طلب نیست، بلکه به افق فکری و پارادایم تحلیلی آن بازمی‌گردد. بحث من این است که بخش مهمی از گفتمان اصلاح‌طلب ایرانی، چه در دانشگاه و چه در سیاست، هنوز در چارچوب نظم جهانی لیبرال و مفروضات آن می‌اندیشد؛ نظمی که پس از بحران مالی ۲۰۰۸ و تحولات ژئوپولیتیکی پس از ۲۰۱۴، عملاً دچار فرسایش ساختاری شده است.
‏این مسئله ربطی به در دست داشتن یا نداشتن قدرت ندارد؛ بلکه به نوعی تخیل سیاسی مربوط است که هنوز معتقد است راهِ توسعه و ثبات از مسیر پیوستن به نهادها، هنجارها و سازوکارهای همان نظم می‌گذرد. سخن من این است که نظم لیبرال، دیگر ظرفیت بازتولید خود را ندارد و حتی در غرب، از واشنگتن تا بروکسل، نیروهای سیاسی در حال بازتعریف جایگاه‌شان در جهانی پسا‌لیبرال‌اند.
‏بنابراین، نقد من به اصلاح‌طلبان وطنی، ناظر به این گسست تحلیلی است: آن‌ها هنوز در جهانی می‌اندیشند که وجود خارجی ندارد. حتی اگر در سیاست خارجی تصمیم‌گیر نباشند، در سطح ایده و گفتار عمومی، همچنان تداوم‌دهنده‌ی زبانی هستند که از دهه‌ی ۱۹۹۰ به‌جا مانده؛ زبانی که تصور می‌کند نهادهای بین‌المللی، حقوق بشر و بازار آزاد، سه ستون بی‌بدیل نظم جهانی‌اند. در حالی‌که تجربه‌ی ۲۰۲۴ و حتی رقابت آمریکا و چین نشان می‌دهد نظم در حال واژگونی از درون است، نه صرفاً بحران‌زده.
‏در چنین شرایطی، بازاندیشی در این پارادایم فکری ضرورت دارد. نقد من نه از موضع خصومت سیاسی، بلکه از موضع تحلیل ساختاری است: برای فهم موقعیت امروز، باید بپذیریم که جهانی که اصلاح‌طلبان می‌خواستند به آن بپیوندند، دیگر وجود ندارد.
‏اما این نقد به معنای تأیید نگاه اصولگرایان نیز نیست. نقد نظم لیبرال یا نقد نهادگرایی لیبرالِ دکتر ظریف، هیچ نسبتی با جهان‌بینی بسته و غیرواقع‌گرایانه‌ای ندارد که در دوران احمدی‌نژاد و جلیلی شاهدش بودیم. آن پروژه نه بدیل نظم لیبرال بود و نه راهی برای استقلال، بلکه تکرار همان خطای شناختی از زاویه‌ای معکوس بود: نادیده گرفتن ساختارهای واقعی قدرت در جهان و جایگاه محدود ایران در آن.
‏اگر اصلاح‌طلبان در سطح تحلیل جهانی، در زمان گذشته منجمد مانده‌اند، اصولگرایان در سطح فهم واقعیت بین‌المللی، در جهان خیالی زندگی می‌کنند. یکی در آرزوی «بازگشت به لیبرالیسم جهانی» است و دیگری در توهم «استقلال مطلق»؛ در حالی‌که جهان معاصر نه بازگشت‌پذیر است و نه گریزپذیر.
#حسین_قتیب

🔳Ellinne

💵رنکینگ پرورش‌دهنده‌ی میلیاردر در دانشگاههای جهان

🧾Ellinne

📷سحر
ترندهایی که این روزها در این شبکه‌ی اجتماعی ناراحتم می‌کند:

- مسخره کردن چهره‌ی افراد.
- فخر فروشی با کالا مثل تلفن جدید.
-  ترول گروهی کاربرانی که نمی‌پسندند.
- فحش جنسی به مادر و خواهر توسط کاربران جوان.
-  نعشگی جمعی برای ابژه سازی جنسی زنان
- ضعیف‌ کشی و تحقیر فقرا

📱Ellinne

🕰‏روایت #گرتا_تونبرگ از آنچه در بازداشت اسرائیل بر او گذشت

🔳من را گرفتند، به زمین انداختند و پرچم اسرائیل را روی بدنم انداختند. بعد از بقیه جدا کردند. کتک می‌خوردم، لگد می‌خوردم و تمام مدت پرچم را دورم پیچیده بودند.

خیلی خشن من را به گوشه‌ای کشاندند و گفتند «جای مخصوص برای خانم مخصوص». بعد چند کلمه سوئدی یاد گرفته بودند: «فاحشه کوچولو» و «فاحشه گرتا» و مدام تکرارشان می‌کردند.

پرچمی را کنارم گذاشته بودند که دائم به بدنم بخورد. هر وقت با آن تماس پیدا می‌کردم فریاد می‌زدند «به پرچم دست نزن» و به پهلویم لگد می‌زدند. بعد دستانم را با بست پلاستیکی خیلی محکم بستند. چند نفر از نگهبان‌ها صف کشیدند و در حالی که من بی‌حرکت نشسته بودم با خنده از من سلفی گرفتند.

مرا به داخل ساختمانی بردند تا بازرسی‌ام کنند. لباس‌هایم را درآوردند. رفتارشان خشن و تحقیرآمیز بود. از من عکس و فیلم می‌گرفتند، می‌خندیدند و هیچ نشانی از انسانیت نداشتند. خیلی چیزها یادم نمی‌آید. شوکه بودم، درد داشتم اما فقط سعی می‌کردم آرام بمانم.

هوا خیلی گرم بود، نزدیک به ۴۰ درجه. مدام درخواست می‌کردیم که به ما آب بدهند اما آنها فقط می‌خندیدند، بطری‌های آبشان را جلوی چشم ما بالا می‌گرفتند و حتی بعضی از بطری‌های پر را جلوی ما در سطل زباله انداختند.

وقتی بعضی از ما از حال می‌رفتیم به میله‌ها می‌کوبیدیم و دکتر می‌خواستیم. اما نگهبان‌ها می‌آمدند و با خونسردی می‌گفتند «الان با گاز خفه‌تان می‌کنیم». این حرف را با لحن شوخی و تحقیر تکرار می‌کردند، انگار درد و ترس ما برایشان سرگرمی بود.

بعد از همه‌ی این‌ها بالاخره با کارکنان سفارت سوئد صحبت کردیم. به آنها گفتیم چه بر سرمان آمده؛ شکنجه، آزار، تشنگی و گرسنگی. زخم‌ها و کبودی‌هایمان را نشان دادیم. اما آنها هیچ کاری نکردند. فقط گفتند «ما اینجا هستیم تا حرف‌های شما را بشنویم».

ما دوباره گفتیم که فقط آب می‌خواهیم. حتی دیدند که نگهبان‌ها بطری آب دارند. گفتند «ثبت می‌کنیم». اما وقتی دو روز بعد برگشتند فقط یک بطری کوچک نیمه‌خالی همراهشان بود. آن را به دوستم وینسنت دادند که حالش بدتر بود.

وقتی رفتم جلو و گفتم «اگر الان بروید آنها دوباره ما را می‌زنند» هیچ جوابی ندادند و فقط رفتند.

و من با خودم فکر می‌کردم اگر اسرائیل بتواند با من، یک فرد سفیدپوستِ شناخته‌شده با گذرنامهٔ سوئدی، چنین رفتاری کند، پس پشت درهای بسته با فلسطینی‌ها چه می‌کند؟
‎#اسرائیل ‎

https://x.com/atieh3000/status/1978622746692104446?t=x_J5SQBju_svxzYRTfCGiw&s=19

🔳Ellinne

😁حسام امیری
ولی تقوایی یه ویژگی داشت که تو این مملکت نایابه. هیچ وقت برای کناره‌گیری و عدم فعالیتش از دوست و همکار و مردم عادی و تاریخ طلبکار نشد و هرگز هم مظلوم‌پنداری نکرد. پرنسیب و کلاس یعنی این.

😁Ellinne