🔤سهم برق از مصرف انرژی

💪Ellinne

🐠ولادیمیر پوتین در میان ویژگی‌های انسانی، بیش از هر چیز یک چیز را ارزشمند می‌داند: توانایی کمک به او برای پیروزی در جنگ اوکراین. این همان عاملی است که چهره‌ی نخبگان روسیه را دگرگون کرده است.

https://www.economist.com/1843/2025/10/24/how-to-get-ahead-in-wartime-russia?taid=68fd43b8136ed00001fe0d26&utm_campaign=trueanthem&utm_medium=social&utm_source=twitter

🇷🇺Ellinne

🖼 تو عکسهای قدیمی از ایران که رو سایت دانشگاه هاروارد منتشر شده این برج زیبا تو کهنه شهر سلماس تو آذربایجان غربی که در دوره مغول ساخته شده نظرم رو جلب کرد ولی ظاهراً تو زلزله سال ۱۳۰۹ سلماس به طور کامل تخریب شده و الان دیگه وجود نداره
لینک سایت
https://iiif.lib.harvard.edu/manifests/view/drs:6665026$42i

🔗 🌳 Hadi

📸Ellinne

🌿هشدار برای سدهای استانبول

سطح اشغال آب در سدهای استانبول به حدود ۲۳ درصد کاهش یافت و به هشدار فوری رسید.

سطح اشغال آب در سدهای استانبول در مرداد حدود ۶۶ درصد بود اما تابستان گرم امسال و عدم وجود بارندگی در پاییز سطح آب پشت سدها را به منطقه هشدار رسانده است.

📉Ellinne

🔳همه تلاش فوکویاما در کتاب نظم و زوال سیاسی این است که ثابت کند کارآمدی دولت مهم تر از اندازه آن یعنی کوچک یا بزرگ بودن است. اصل بسیار مهم این است : دولت باید کارآمد باشد.  کوچک سازی دولت از آن فرضیه هایی است که به راحتی می شود با نگاهی به تجربه سه دهه گذشته آن را ابطال کرد./لینک

🔳Ellinne

🔳به گزارش تابناک، بررسی‌ها و نتایج تازه وزارت بهداشت نشان می‌دهد میانگین قد زنان ایرانی اکنون بین ۱۶۴ تا ۱۶۵ سانتی‌متر و مردان بین ۱۷۵ تا ۱۷۶ سانتی‌متر است؛ عددی که نسبت به یک قرن پیش افزایش چشمگیری داشته است. در دهه ۱۳۱۰، قد متوسط مردان حدود ۱۶۰ و زنان حدود ۱۵۰ سانتی‌متر بود، اما نسل جدید ایرانی‌ها به‌طور محسوسی بلندقدتر شده‌اند. همچنین نرخ کوتاه‌قدی در کشور به حدود چهار درصد کاهش یافته است.
در مقایسه با کشورهای منطقه، ایران اکنون در جایگاهی مشابه ترکیه و قزاقستان قرار دارد و از کشورهای عربستان سعودی و هند بلندقدتر است. متوسط قد مردان ترکیه ۱۷۶ و زنان ۱۶۲ سانتی‌متر است، در حالی‌که در عربستان سعودی این عدد به‌ترتیب ۱۷۰ و ۱۵۸ سانتی‌متر است. در سطح جهانی، کشورهایی مانند هلند، مونته‌نگرو و استونی با ژنتیک قوی، ورزش مستمر و رژیم لبنیاتی بالا در صدر بلندقدترین ملت‌های دنیا قرار دارند.
ایران در میان ۲۰۰ کشور جهان، جایگاه حدود پنجاهم را دارد، اما نکته جالب این است که زنان ایرانی از نظر میانگین قد، رتبه‌ای بهتر از مردان کسب کرده‌اند. بر اساس داده‌ها، زنان در رتبه حدود ۴۵ جهان قرار گرفته‌اند، در حالی که مردان در جایگاه پنجاهم هستند. با تداوم این روند، مسئولان وزارت بهداشت پیش‌بینی می‌کنند میانگین قد ایرانیان در نسل بعدی تا ۲ تا ۳ سانتی‌متر دیگر نیز افزایش یابد.

🔳Ellinne

🖼من روزاروز بدتر می‌شوم. می‌دانم احتمالن شمایان که در این صفحه هستید خودتان به اندازه‌ی کافی رنج دارید که بگویید «این نیز بگذرد». اما این «نمی‌گذرد». از نوجوانی که غرق ادبیات شدم و سینما، از همان زمان که مدام راندندم و من جنگیدم تا حالا هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم غم‌ یار چنین خاکسترم کند. گفتند چهل که بگذرد سردتر می‌شود، نشد. گفتند باید مراقب پسرت باشی، «نمی‌توانم». گفتند در کار غرق شو، شدم اما مقابل مانیتور وقتی تا سرحد مرگ می‌نویسم باز هیچ‌چیزی تغییر نمی‌کند. چرا، بدتر می‌شود. هر شب به خانه می‌روم و سعی می‌کنم با عکس‌های همسرم حرف بزنم اما التیام نمی‌دهد. مثل مرغی بسمل‌شده‌ام که صبح بی‌خبر می‌روم مشهد و شب برمی‌گردم تا سر مزار مریم قهوه بخورم و سیگار بکشم. مسی مهرآباد، بهشت رضا. بهشت رضا مهرآباد. سرم مدام می‌سوزد و هرچه به نور پناه می‌برم تاریک‌تر می‌شوم. در تمام کافه‌ها انگشت‌نما شده‌ام چون اشک ناگهان می‌شکافد دیده‌ام را. اشک فرمان‌روای من شده و نمی‌توانم همان مردی باشم که می‌گفتند جنگ‌جو‌ست. کدام جنگ‌جو؟ کدام صبر؟ کدام سردی خاک؟ یاران موافق کم نیستند در تسلی دادن اما من احساس شرم می‌کنم که زورم به سرطان نرسید. به چند سلول نادیدنیِ حقیرِ حرام‌زاده‌ی بی‌اصلِ بی‌تاریخ که تنها دلخوشی من در این خراب‌شده را گرفتند و بردند و به ریش‌ام می‌خندند. همه چیز از معنادتهی شده جز تخیل‌ام که اسبی وحشی شده. از شما چه پنهان نشانه‌های قطعی شیدایی را در خودم می‌بینم. هرکس در کوچه و خیابان از سر مهر تسلیت می‌گوید احساس گناه کاری‌ام دوچندان می‌شود. موقعی که مریم زایمان زودرس کرد و دکتر گفت چهل درصد زنده می‌ماند (مرده‌شور این درصدها را ببرند) ایستادم، جنگیدم، نوزاد یک کیلو و صد گرمی‌مان را حفظ کردیم و مریم مدام رنج کشید. ادبیات من را نفرین کرد. کلمه. جواهرم را در خیز دوم خواست بگیرد که باز راندیم‌اش. مریم سال گذشته وصیت‌نامه‌ای نوشت. زمانی که همه‌چیز خوب بود و یک شب مانده به رفتن به من دادند تا بازش کنم. اول‌اش نوشته بود «مهدی زمانی که این‌ها را می‌خوانی من رفته‌ام». این هولناک ترین شروع تاریخ کلمه برای من بود. آخرین کلام‌‌مان این بود «مریم‌جان دکتر امیدهای بسیار دارد. می‌جنگی دیگه؟ جان نداشت. دستم را گرفت آرام و گفت «آره. آره» و سه روز بعد رفت. نفرین در حمله‌ی سوم پیروز شد. من نمی‌دانم این سه ماه چه جور گذشت. فقط می‌دانم تنها چیزی که کمی، فقط کمی آرام‌ام می‌کند نوشتن است. نوشتن از مریم. آن‌قدر تا قلب‌ام بی‌خیال خون‌بازی‌اش شود. شرمگین‌ام چون نتوانستم او را نجات دهم. یک نفرینی بازنده‌ام... همین قدر حقیر.
#مهدی_یزدانی‌خرم

🖼Ellinne

🏙 شهری با قدمتی بیش از ۵٬۷۷۵ سال،  در پخش تلویزیونی زنده، توسط استعمارگری ۷۷ ساله نابود شد!/لینک

🚤Ellinne

🌎گزارش وضعیت سلامت عاطفی جهان در ۲۰۲۵ منتشر شد

گالوپ در اکتبر ۲۰۲۵ گزارش نظرسنجی سلامت عاطفی خود را منتشر کرد. این گزارش که بر پایه بیش از ۱۴۵ هزار مصاحبه در ۱۴۴ کشور و منطقه تهیه شده است، برای نخستین بار ارتباط میان احساسات، صلح و سلامت را بررسی می‌کند.

داده‌های نظرسنجی جهانی گالوپ نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۴، ۳۹ درصد از بزرگسالان در سراسر جهان گفته‌اند بیشتر روز گذشته را در نگرانی سپری کرده‌اند، و بیش از یک‌سوم نیز گفته‌اند احساس استرس داشته‌اند. در مقایسه با یک دهه پیش، اکنون صدها میلیون نفر بیشتر این احساسات را تجربه می‌کنند.

تعداد کمتری گفته‌اند که درد جسمی روزانه (۳۲٪)، اندوه (۲۶٪) و خشم (۲۲٪) را تجربه کرده‌اند.

تمام این شاخص‌ها نسبت به ده سال پیش افزایش یافته‌اند.

احساسات مثبت در سطحی ثابت باقی مانده‌اند.
احساس "با احترام رفتار شدن" (۸۸٪) یکی از بالاترین سطوحی است که گالوپ تاکنون اندازه‌گیری کرده است.

تجربه روزانه‌ی خنده (۷۳٪)، لذت (۷۳٪) و احساس استراحت کافی (۷۲٪) در میانگین‌های بلندمدت حفظ شده‌اند.

درصد افرادی که گفته‌اند روز گذشته چیز جالبی آموخته‌اند (۵۲٪) اندکی کاهش یافته، اما همچنان بالاتر از سطح یک دهه پیش است.

دانلود متن کامل گزارش


❤️‍🩹Ellinne

❌چه گروهی جنایت کشتار را انجام داد؟
جواب: RSF این کشتار را انجام داد که ادامه JANJAWEED است که نسل کشی دارفور طی سالهای۲۰۰۳-۲۰۰۹ با ۳۰۰ هزار کشته را انجام داد، این گروه اندیشه های فاشیستی قومی عربی علیه ساکنان غیر عرب و دیگر اقوام سودان دارد.

بجویید کدام کشور عربی حامی مالی این گروه است؟ تا همسایه‌ها را بهتر بشناسید و گند متعفن جهان را...
#امارات

🔴سوال به‌وقت در نهایت این است؛ ایران چطور باید در خاورمیانه امنیت و رفاه خودش را تأمین کند؟ چطور باید از ایرانی ها پاسداری کرد؟

🔴BREAKING: Over 460 people were reportedly killed at a hospital in western Darfur that was taken by Sudanese paramilitary forces, the WHO chief says.

https://apnews.com/article/sudan-hospital-rsf-darfur-fasher-who-3ac305299da5ee388429f3352ca5c6fa

⭕️Ellinne

🇸🇸🇸🇩سینا طوسی:
‌سودان از بزرگترین کشور آفریقا - غنی از پتانسیل علیرغم دهه‌ها جنگ داخلی - به تجزیه، چرخش به سمت ایالات متحده و متحدان منطقه‌ای آن، مسیری برای «پیمان ابراهیم» با اسرائیل، یک انقلاب دموکراتیک و اکنون نابودی توسط نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) تحت حمایت امارات متحده عربی - همان جنجوید نسل‌کش دارفور که تغییر نام داده است - تبدیل شد.
‌
امروزه امارات متحده عربی به عنوان یکی از عوامل اصلی واشنگتن و اسرائیل در دریای سرخ عمل می‌کند - و از نظر نظامی در سودان، یمن و منطقه وسیع‌تر مداخله می‌کند.

آنچه برای سودان اتفاق افتاده، بازتابی از لیبی، سوریه، عراق، افغانستان، یمن است: جوامعی که آرزوی حکومت نماینده و کرامت داشتند، اما توسط طرح‌های خارجی که ترجیح می‌دهند آنها را ضعیف و متفرق ببینند، درهم شکسته شدند.

داستانی غم‌انگیز و تکراری از خاورمیانه و شمال آفریقای مدرن - که حاوی درس‌ها و هشدارهای عمیقی برای مردم منطقه و فراتر از آن است.

🔗 Sina Toossi

‌سلاح‌های بریتانیایی فروخته شده به امارات متحده عربی در سودان پیدا شده‌اند، جایی که امارات متحده عربی نیروهای پشتیبانی سریع شبه‌نظامی (RSF) را در حالی که مرتکب نسل‌کشی می‌شوند، مسلح می‌کند.

🔗 Kenneth Roth

https://www.theguardian.com/global-development/2025/oct/28/uk-military-equipment-rapid-support-forces-rsf-militia-accused-genocide-found-sudan-united-nations?CMP=Share_iOSApp_Other

🔻تاریخ مختصر سودان
تاریخ سودان در ۵۰ سال گذشته پر از درگیری‌ها، تغییرات سیاسی و چالش‌های اقتصادی بوده است.

پس از استقلال در سال ۱۹۵۶، سودان در دهه ۱۹۷۰ تحت رهبری جعفر نمیری قرار داشت که در سال ۱۹۷۲ توافق صلح آدیس آبابا را امضا کرد و به جنگ داخلی اول پایان داد.

اما در سال ۱۹۸۳، نمیری قوانین شریعت را اعمال کرد که منجر به شروع جنگ داخلی دوم بین شمال و جنوب شد. نمیری در سال ۱۹۸۵ سرنگون شد و پس از دوره‌ای کوتاه، عمر البشیر در سال ۱۹۸۹ با کودتا به قدرت رسید و تا سال ۲۰۱۹ حکومت کرد.

در سال ۲۰۰۳، شورش در دارفور آغاز شد که به درگیری‌های شدید و اتهام نسل‌کشی منجر گردید.

جنگ داخلی دوم در سال ۲۰۰۵ با توافق صلح جامع (CPA) پایان یافت که راه را برای استقلال سودان جنوبی در سال ۲۰۱۱ هموار کرد.

پس از استقلال سودان جنوبی، سودان با مشکلات اقتصادی روبرو شد و اعتراضات گسترده در سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۱۹ منجر به سرنگونی البشیر شد.

دولت انتقالی تشکیل شد، اما در سال ۲۰۲۱ کودتایی توسط عبدالفتاح البرهان رخ داد. از سال ۲۰۲۳، درگیری بین نیروهای مسلح سودان (SAF) و نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) آغاز شده که منجر به بحران انسانی گسترده‌ای شده است.این درگیری‌ها بیش از ۴.۵ میلیون نفر را آواره یا تحت تأثیر قرار داده است.

https://x.com/FGhoddoussi/status/1983620971874410530?t=KAoe_R2SxQ-90ZUWPLXguw&s=19

👣Ellinne

💬 نیچه در گزین‌گویه ۳۰ «فراسوی نیک و بد» هندیان، یونانیان، ایرانیان و مسلمانان را ستایش می‌کند از این رو که آنان میان امر ظاهری Das Exoterische و امر باطنی Das Esoterische تمایز قائل بودند. فیلسوف آلمانی توضیح می‌دهد تفاوت امر ظاهری و باطنی، نه چندان به بیرون و درون که به بالا و پایین مربوط است: اهل ظاهر چیزها را از پایین به بالا می‌نگرند، و اهل باطن از بالا به پایین. تمدن ایرانی و اسلامی ماهیتاً نخبه‌گرا بودند و مراتبی برای دانستن قائل بودند. بر این اساس در جهان قدیم «تشرف» initiation یگانه مسیر دستیابی به دانش یا هنر بود. ما می‌توانیم تمدن اسلامی را تمدنی تشرف‌مدار initiatique بخوانیم بدین معنا که درکی چندلایه و مراتبی از هستی، بنیاد این تمدن را می‌ساخت. مراتب زندگی در شهر، بازتابی از مراتب هستی بود. برای دست‌یابی به دانش فرد می‌بایست بر اساس نوعی آئین تشرف مرحله به مرحله به سوی علم حرکت کند و از امور ظاهری به تدریج به سوی امور باطنی برود. پیامد چنین درک تشرف‌مدارانه‌ای از علم، نوعی هرمنوتیک بود که متکی بر نابرابری بود: حقیقت‌هایی هست که که تنها خواص آن را درک می‌کنند بنابراین ما نه با «تکثر افق‌های فهم»، که با «مراتب افق‌های فهم» مواجهیم. چنین هرمنوتیکی مختص جامعه‌ای است که به حقیقت باور دارد. هرمنوتیک کثرت‌گرا مختص جامعه‌ای است که باورش به حقیقت را از دست داده است و به سوی نسبی‌گرایی حرکت کرده است. آیا بر اساس هرمنوتیک کثرت‌گرای امروزی می‌توانیم تمدنی تشرف‌مدار را بفهمیم؟ آيا فهم نسبی‌گرایانه امروزی ما از چنین تمدنی مخدوش نخواهد بود؟ ما متن‌های بزرگ فرهنگ خود را در بستر تاریخی یکسره متفاوتی می‌خوانیم و تفسیر می‌کنیم، آيا به کلی دچار سوءتفاهم نیستیم؟ اگر دیدگاه نیچه را بپذیریم، می‌توانیم بگوییم برای فهم این متن‌ها باید «نگاه بالا به پایین» را احیاء کنیم و برای این کار باید «مشرف» شویم! مشکل اصلی تکیه صرف بر تحقیقات فقه اللغه دقیقاً این است که بر نگاه ظاهری، یعنی تفسیر از پایین به بالا متکی است. فی المثل بحث‌های لغت‌شناسانه‌ای که امروز درباره قرآن می‌شود با این فرض همراه است که نگاه لغت‌شناسانه حرف آخر است. در صورتی که در سلسله‌مراتب فهم در جهان قدیم، درک لغت‌شناسانه فقط مرحله اول از درک قرآن است. تمدنی که نخبگانش را از دست بدهد، درکی که از خودش دارد محدود می‌شود به درکی ظاهری، یعنی درک افراد نااهلی که توانایی فهم ژرف‌تر از حقیقت را ندارند: استبداد اهل ظاهر!
#بابک_مینا

⏹️Ellinne

💰نقدینگی آمریکا

💱Ellinne

🔴 #یرواند_آبراهامیان درباره‌ی نگرش و رویکردهای متناقض میرزا ملکم‌خان در روزنامه‌ی قانون [و شاید بسیاری دیگر از منورالفکران/ روشنفکران جدید در تاریخ معاصر] می‌نویسد:

«روشنفکران گاه در کنار شاه علیه علما قرار گرفتند؛ گاه با علما علیه شاه؛ زمانی با شاه علیه قدرت‌های امپریالیستی؛ و در مواقعی دیگر، هم‌چون انقلاب مشروطه، با علما علیه هم شاه و هم قدرت‌های امپریالیستی.»

*Ervand Abrahamian
‘The Causes of the Constitutional Revolution in Iran’.

⏰Ellinne

📈اگر شرکتهای IT و دیتاسنترها را از اقتصاد آمریکا کنار بگذاریم، سهم کل بقیه اقتصاد در رشد سالانه «تولید ناخالص داخلی» (GDP) حدود 0.1% بوده.[1]

🔹معنی آن هم این است که صنایع پایه و کشاورزی هیچ رشدی نداشته‌اند.

🔹اما آنچه که شرکتهای بزرگ «تکنولوژی اطلاعاتی» به عنوان رشد سرمایه و درآمد خود نشان می‌دهند، درواقع حدود ۱۰۰۰ میلیارد دلار سرمایه است که بین تعداد محدودی شرکت دست به دست می‌شود. اصل سرمایه ثابت است؛ اما رد و بدل شدن با سرعت زیاد این پول بین این شرکتها باعث شده که همه آنها حجم فعالیت خود را بالا نشان دهند.

🔗[1] https://fortune.com/2025/10/07/data-centers-gdp-growth-zero-first-half-2025-jason-furman-harvard-economist/

🇺🇸Ellinne

💊من و دخترعمه‌ام جفتمون پزشک و یه ورودی هستیم. نمره‌های تحصیلی اون از من همیشه هم بهتر بود.
اما کل فامیل سوال پزشکی دارن زنگ میزنن از من سوال میپرسن چون معتقد هستند که مرد‌ها پزشک‌های بهتری هستند.
از ماست که بر ماست/لینک

💉Ellinne

🍳برانچ و دگرگونی عادت‌های روزمره در طبقات متوسط شهری
عباس کاظمی

ایده‌ی «برانچ» — صبحانه‌ی دیرهنگام آخر هفته — مجموعه‌ای از متغیرهای روزمره را در هم می‌آمیزد:تغییر ساعت خواب و بیداری، الگوی صبحانه‌خوردن، شیوه‌ی مهمانی، زندگی کافه‌ای و دیگر کنش‌های مرتبط با فراغت شهری. این ایده که نخستین‌بار در اواخر قرن نوزدهم در میان طبقات مرفه و به‌ویژه محیط‌های دانشگاهی بریتانیا شکل گرفت، با ورود به ایالات متحده به‌عنوان بخشی از سبک زندگی جهانی تثبیت شد و در ادامه ریتم زندگی مدرن را تغییرات بنیادین بخشید.

برانچ از منظر بوردیو نمونه‌ای از «پراکسیس تمایز» است: از طریق نوعی شیوه‌ی خوردن متمایز، شیوه‌ی بودنِ متفاوتی نیز به نمایش گذاشته می‌شود. آنچه به‌ظاهر فقط جابه‌جایی زمانیِ یک وعده‌ی غذایی است، در واقع جابه‌جاییِ مؤلفه‌های زمان‌بندیِ زندگی شهری را به‌همراه دارد؛ صبحانه‌ای که به آستانه‌ی ظهر کشیده می‌شود، مرزهای زمانیِ مرسومِ کار، فراغت و آخر هفته را مخدوش می‌سازد.

در ایران، گسترش برانچ در آستانه‌ی دهه‌ی ۱۳۹۰ با پدیدار شدنِ گسترده‌ی «زیست کافه‌ای» و قدرتِ نمایشی شبکه‌های تصویری—به‌ویژه اینستاگرام—همراه شد. تعامل فضای کافه‌ای و بازنمایی تصویریِ لحظاتِ مصرف، برانچ را از یک عادت غذایی به مناسکی شهری و نمادین تبدیل کرد. این مناسکی‌شدن مصرف، نخست مفهومِ ثابتِ  زمان صبحگاهی را سیال ساخت و سپس الگوی آخر هفته را در دلِ هفته گسترش داد، نتیجه این شد که ریتمِ زمانِ کارِ طبقات مرفه و سازمان‌های نوپدید نیز تا اندازه‌ای تابعِ منطقِ برانچ و زندگی‌کافه‌ای گردید.

برانچ در کنار زیستِ کافه‌ای، یک الگوی نو از «فضا–بدن» تولید کرد: حضور در فضاهای نورگیر و صمیمی، آراستگی بدن و ژستِ نمایشیِ مصرف همگی جزئی از این سبک زندگی‌اند. برای جامعه‌ای تنش‌زده و پراضطراب ایران، این شکلِ نوپدید از زندگی کافه‌ای گاه همچون اندرونیِ امن و خلوتکده‌ای آرام عمل می‌کند—مکانی برای بازیابیِ آرامش و نمایشِ «زندگیِ نرمالِ شهری».

در مجموع، برانچ و به طور کلی« زندگی کافه‌ای» تنها یک تغییر در الگوی غذایی نیست؛ بلکه نشانه‌ای است از بازآراییِ زمان، فضا و هویتِ شهری در ایرانِ معاصر — پدیده‌ای که هم مصرفِ نمادین را دگرگون کرده و هم نمودی از آرزوی «عادی‌سازیِ زندگی» در میان طبقات متوسط شهری فراهم آورده است.

پ.ن:
عادت‌های ما چگونه به میانجی فضاهای نوپدید تغییر می‌کنند.

❤️Ellinne